Ίσως να μην αρέσει σε μερικούς. Το σχόλιο είναι από τον «ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ» με τίτλο : ΚΑΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ.
Καιρός είναι
νομίζομεν να συνταχθούν αι δυνάμεις της αγίας μας Ορθοδοξίας επί το μαχητικώτερον
και ουσιωδέστερον. Και αντί να κατατριβώμεθα περί μικρά, εις καινοσπουδίας, και
εις σκληράς διώξεις των πιστών του παλαιού ημερολογίου, οι οποίοι – κατά κανόνα
– και συντηρητικοί το φρόνημα είναι και ευσεβείς και εθνικόφρονες, να κηρύξωμεν
ανυποχώρητον ιδεολογικόν πόλεμον, εναντίον όλων των παντοειδών αιρετικών, που
ασύδοτοι απεργάζονται την υπονόμευσιν της αγίας μας πίστεως και την φθοράν και
την αποσύνθεσιν των πατροπαραδότων Ορθοδόξων βιωμάτων μας. Διότι εν τη ουσία
και τη πραγματικότητι και ο Χιλιασμός και ο Μασωνισμός και ο Οικουμενισμός και
ο Ουμανισμός παραμένουν τελείως ελεύθεροι εις το φθοροποιόν της ιστορικής
σαρκός και θανασίμως υπονομευτικόν της ψυχικής του Έθνους αλκής έργου των.
Η ΙΣΛΑΜΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ
Κωνσταντίνος Χολέβας
Ο εκτοπισμός της κλασικής παιδείας από τη Μέση Εκπαίδευση
Η είδηση είναι συγκινητική και έρχεται από τη Γαλλία: Οι εκπαιδευτικοί βγαίνουν στον δρόμο και διαδηλώνουν υπέρ της διατηρήσεως των αρχαίων ελληνικών και των λατινικών στη Μέση Εκπαίδευση. Η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Φρανσουά Ολάντ, αφού απέτυχε σε πολλούς τομείς, αποφάσισε να καταργήσει τα κλασικά λύκεια, στα οποία διδάσκονται από το πρωτότυπο τα σπουδαιότερα κείμενα της αρχαιοελληνικής και της λατινικής γραμματείας. Επίσης, θα εισαγάγει ως υποχρεωτική τη διδασκαλία του Ισλάμ, ενώ τα μαθήματα τα σχετικά με τον χριστιανισμό θα είναι προαιρετικά και θα επιλέγονται αν θέλει ο μαθητής.
Τα κλασικά λύκεια αποτελούν θεσμό με μεγάλη παράδοση και θετικά αποτελέσματα στη γαλλική εκπαίδευση. Στο βιβλίο «Αγαπάμε τα Αρχαία Ελληνικά», το οποίο επιμελήθηκε η αείμνηστη ελληνίστρια Ζακλίν ντε Ρομιγί, περιλαμβάνονται μαρτυρίες διακεκριμένων Γάλλων επιστημόνων όλων των ειδικοτήτων, οι οποίοι καταγράφουν τα οφέλη τα οποία αποκόμισαν από την κλασική παιδεία τους και κυρίως από την επαφή με το πρωτότυπο κείμενο, τη σοφία και τον λεξιλογικό πλούτο των αρχαίων Ελλήνων. Ενας δικαστής αναφέρει στο βιβλίο αυτό ότι, κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής στη χώρα του, το κίνητρο για να ενταχθεί στην Αντίσταση ήταν η μελέτη των αρχαίων κειμένων, όπως ο «Επιτάφιος» του Περικλέους, η «Αντιγόνη» του Σοφοκλέους κ.ά., τα οποία του έμαθαν να μη σκύβει το κεφάλι, αλλά να μένει πάντα όρθιος.
Ο εκτοπισμός της κλασικής παιδείας από τη Μέση Εκπαίδευση
Η είδηση είναι συγκινητική και έρχεται από τη Γαλλία: Οι εκπαιδευτικοί βγαίνουν στον δρόμο και διαδηλώνουν υπέρ της διατηρήσεως των αρχαίων ελληνικών και των λατινικών στη Μέση Εκπαίδευση. Η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Φρανσουά Ολάντ, αφού απέτυχε σε πολλούς τομείς, αποφάσισε να καταργήσει τα κλασικά λύκεια, στα οποία διδάσκονται από το πρωτότυπο τα σπουδαιότερα κείμενα της αρχαιοελληνικής και της λατινικής γραμματείας. Επίσης, θα εισαγάγει ως υποχρεωτική τη διδασκαλία του Ισλάμ, ενώ τα μαθήματα τα σχετικά με τον χριστιανισμό θα είναι προαιρετικά και θα επιλέγονται αν θέλει ο μαθητής.
Τα κλασικά λύκεια αποτελούν θεσμό με μεγάλη παράδοση και θετικά αποτελέσματα στη γαλλική εκπαίδευση. Στο βιβλίο «Αγαπάμε τα Αρχαία Ελληνικά», το οποίο επιμελήθηκε η αείμνηστη ελληνίστρια Ζακλίν ντε Ρομιγί, περιλαμβάνονται μαρτυρίες διακεκριμένων Γάλλων επιστημόνων όλων των ειδικοτήτων, οι οποίοι καταγράφουν τα οφέλη τα οποία αποκόμισαν από την κλασική παιδεία τους και κυρίως από την επαφή με το πρωτότυπο κείμενο, τη σοφία και τον λεξιλογικό πλούτο των αρχαίων Ελλήνων. Ενας δικαστής αναφέρει στο βιβλίο αυτό ότι, κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής στη χώρα του, το κίνητρο για να ενταχθεί στην Αντίσταση ήταν η μελέτη των αρχαίων κειμένων, όπως ο «Επιτάφιος» του Περικλέους, η «Αντιγόνη» του Σοφοκλέους κ.ά., τα οποία του έμαθαν να μη σκύβει το κεφάλι, αλλά να μένει πάντα όρθιος.
«Ου συγχωρεί συγκατάβασις…»
Η Ορθόδοξος
Θεολογία, εχομένη στερρώς της φωνής του αγίου Μάρκου του Ευγενικού, του
απορρίπτοντος πάντα συμβιβασμόν περί την Ορθόδοξον πίστιν, ουδέποτε θα καταλήξη
εις προδοσίαν της Ορθοδοξίας. Οι εκ των Ορθοδόξων Θεολόγοι διστάζοντες να
χαρακτηρίσουν αιρετικούς τους ρωμαιοκαθολικούς και ερωτοτροπούντες προς την
παπικήν Εκκλησίαν, δεν πρέπει να αγνοούν τον λόγον του στύλου της Ορθοδοξίας
Μάρκου Ευγενικού περί της αιρετικής λατινικής διδασκαλίας: «Αίρεσις, γράφει,
εστί και ούτως είχον αυτήν και οι προ ημών, πλην ουκ ηθέλησαν θριαμβεύειν τους
λατίνους ως αιρετικούς, την επιστροφήν αυτών εκδεχόμενοι». Παρήλθον όμως έκτοτε
πέντε περίπου αιώνες και οι ρωμαιοκαθολικοί όχι μόνον δεν επέστρεψαν εις την
Ορθόδοξον πίστιν, αλλ΄ εξηκολούθησαν «πλανώντες και πλανώμενοι» και
προσθέτοντες εις τας παλαιάς και τας νέας αιρετικάς διδασκαλίας.
Αρχιμ. Σπυρίδων
Μπιλάλης «Ορθοδοξία και Παπισμός», τόμος Β΄ σελ. 514.
ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ
Τροπάριον.
Αδιαλείπτως
βαπτομένους, τω ζόφω του Προπάτορος Κύριε, δια Σταυρού ανύψωσας σήμερον· ως γαρ
τη πλάνη άγαν ακρατώς, η φύσις προκατηνέχθη, παγκλήρως ημάς πάλιν ανώρθωσε, το
φως το του Σταυρού σου· ον οι πιστοί μεγαλύνομεν.
Ερμηνεία.
Επειδή δύο κακά
ηκολούθησαν εις τους ανθρώπους δια μέσου της παρακοής του Αδάμ: σκότος και
πτώσις· δια τούτο ακολούθως και δύο αγαθά ηκολούθησαν εις αυτούς δια μέσου του
τιμίου Σταυρού: φως και ανόρθωσις. Όθεν περί των τεσσάρων τούτων διαλαμβάνει ο
ιερός Κοσμάς εν τω Τροπαρίω τούτω, και λέγει, ω Κύριε Ιησού Χριστέ, συ σήμερον
ανύψωσας: ήτοι έκβαλες έξω εις το φως της θεογνωσίας όλους ημάς τους ανθρώπους,
οίτινες πάντοτε εβαπτόμεθα και εβυθιζόμεθα μέσα εις το σκότος της του
προπάτορος Αδάμ παραβάσεως· διότι όχι πέντε ή δέκα, όχι εκατόν ή χίλιοι, όχι
τόσαι χιλιάδες ή μυριάδες ή μιλλιώνια, αλλά όλη ομού όλη η φύσις των ανθρώπων
έπεσε πολλά ακράτητα πρότερον από την πλάνην της ειδωλολατρείας και αμαρτίας.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Τρίτη, 2 Ιουνίου 2015
Νικηφόρου του ομολογητού, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, Δημητρίου (1697) και Κωνσταντίνου (Μυτιλ. 1819) των νεομαρτύρων.
Ὁ Ἅγιος
Νικηφόρος, ὁ Ὁμολογητής, γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη, τὸ 758 μ.Χ., ἀπὸ
περιφανεῖς καὶ εὐσεβεῖς γονεῖς, τὸ βασιλικὸ γραμματέα καὶ νοτάριο Θεόδωρο καὶ
τὴν Εἰρήνη. Ὁ πατέρας του ἐξορίσθηκε ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε’ τὸν
Κοπρώνυμο (741 – 775 μ.Χ.) στὰ Μύλασσα τῆς Καρίας καὶ μετὰ στὴ Νίκαια, ὅπου
μετὰ ἑξαετία ἀπέθανε, διότι ἦταν ὑπέρμαχος τῶν ἱερῶν εἰκόνων.
Ὁ Νικηφόρος εἶχε
καλὴ ἐκπαίδευση καὶ ἐχρημάτισε βασιλικὸς γραμματέας, ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶχε κλίση στὴ
μοναχικὴ πολιτεία, ἐκάρη μοναχὸς καὶ ἀποσύρθηκε σὲ κάποιο λόφο ἀπέναντι τοῦ
Θρακικοῦ Βοσπόρου, ὅπου μαζὶ μὲ ἄλλους μοναχοὺς διήνυε τὴν ὁδὸ τῆς ἀσκήσεως.
Πρωτ. π. Γεώργιος Μεταλληνός : Θὰ ἀνεχθεῖ ὁ πιστὸς λαὸς τοῦ Θεοῦ νὰ ρυθμίζουν Ἰοῦδες τὴν ζωή του;
…ἐπιμένουν αὐτοὶ ἀκριβῶς οἱ «κατ᾽ ὄνομα
χριστιανοὶ» νὰ θέλουν, ὅπως ὁ Ἰούδας, νὰ ρυθμίσουν τὴν ζωή καὶ τὴν πορεία τῆς Ἐκκλησίας,
ὅσων δηλαδὴ γνήσια πιστεύουν στὸν Χριστό. Εἶναι οἱ ἐκσυγχρονιστὲς καὶ οἰκουμενιστές,
ποὺ τίποτε δὲν βρίσκουν στὴ ζωή τοῦ πιστοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ ὀρθό. Θέλουν τὴν Ἐκκλησία
κομμένη καὶ ραμμένη στὰ μέτρα τους. Νὰ πορεύεται ὄχι κατὰ τὸ αἰώνιο θέλημα τοῦ
θείου της Ἱδρυτοῦ, ἀλλὰ κατὰ τὶς δικὲς των ἐπιθυμίες καὶ ὀρέξεις. Καταγγέλλουν
τὴν εὐσέβεια σὰν ὑπερβολή, τὴν ἐμμονὴ στὴν πίστη καὶ παράδοση τῶν Πατέρων ὡς «εὐσεβισμό»,
κατηγοροῦν τὴν ἐγκράτεια καὶ εὐλάβεια σὰν καλογηρισμὸ καὶ πολεμοῦν τὴν ἀγωνιστικότητα
καὶ τὸ γενναῖο φρόνημα σὰν «ταλιμπανισμὸ» καὶ ἀκρότητα. Ἰοῦδες καὶ αὐτοί,
λαθρεπιβάτες τοῦ σκάφους τῆς Ἐκκλησίας,θέλουν νὰ ὑποκλέψουν τὴν γνησιότητα τῶν
κανονικῶν ἐπιβατῶν της. Ὁπότε γεννᾶται τὸ ἐρώτημα. Θὰ ἀνεχθεῖ ὁ πιστὸς λαὸς τοῦ Θεοῦ νὰ ρυθμίζουν Ἰοῦδες τὴν ζωή του;
Εφημερίς Ορθόδοξος Τύπος :
…Ο σημερινός Οικουμενικός Πατριάρχης διατυπώνει
«απειλάς» και ψεύδεται. Ψεύδεται, όταν απλώς διαλέγεται μετά των Παπικών και
των λοιπών αιρετικών. Ψεύδεται, διότι δεν διαλέγεται, αλλά συμπροσεύχεται μετά
του «Αγιωτάτου Επισκόπου» της Ρώμης. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης έχει διχάσει το
γένος των Ορθοδόξων και το γένος των Ελλήνων με τας ενεργείας του και την
αγάπην του προς την αίρεσιν. Οφείλει να σταματήση την αιρετικήν και διαλυτικήν
συμπεριφοράν του. Οι φιλοπαπικοί Ιεράρχαι εις την Ελλάδα δεν έχουν καμμίαν
εκτίμησιν. Ο πιστός λαός τυπικώς τους αποδέχεται ως κεφαλάς των τοπικών
Εκκλησιών. Η πρόσδεσις της Ορθοδοξίας εις το άρμα του Παπισμού έχει προκαλέσει
εκρηκτικήν κατάστασιν. Ο ίδιος άνευ ποιμνίου δεν ανησυχεί δια την
δημιουργηθείσαν κατάστασιν. Οι φιλοπαπικοί Ιεράρχαι έχουν αρχίσει να λαμβάνουν
μέτρα προστασίας και να έχουν πολλά πρόσωπα, ως τα πολυκέφαλα φίδια, δια να
δύνανται να προσαρμόζωνται εις τας περιστάσεις. Ποίος είναι ο στόχος του
Οικουμενικού Πατριάρχου; Να διαλύση την Ορθοδοξίαν εις την Ελλάδα νοθεύων την
Πίστιν μας;
ΠΑΝΤΟΤΕ Η ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
O Άγιος Ησύχιος ο Πρεσβύτερος «Προς τον Θεόδουλον»
« Όπως είναι αδύνατο
να περάση κανείς μεγάλον πέλαγος χωρίς μεγάλον πλοίον, έτσι είναι αδύνατον
να διώξη κανείς την προσβολή ενός πονηρού λογισμού χωρίς την επίκλησιν
του Ιησού Χριστού».
Φώτης Κόντογλου - Ἀθεΐα, τὸ καύχημα τῆς ἐποχῆς μας
«Νὺξ ἀφεγγὴς τοῖς ἀπίστοις, Χριστέ,
τοῖς δὲ πιστοῖς φωτισμός»
Ἀθεΐα! Τίτλος μεγάλος καὶ καύχημα γιὰ τὸν
σημερινὸν ἄνθρωπο. Ὅποιος τὸν ἀποχτήσει (καὶ γιὰ νὰ τὸν ἀποχτήσει, φτάνει νὰ
χειροτονηθεῖ μοναχός του ἄπιστος),γίνεται παρευθὺς στὰ μάτια τῶν ἄλλων σοφός,
κι᾿ ἂς εἶναι ἀμόρφωτος, σοβαρός, κι᾿ ἂς εἶναι γελοῖος, ἐπίσημος κι᾿ ἂς εἶναι
ἀλογάριαστος, ὑπεράξιος κι᾿ ἂς εἶναι ἀνάξιος, ἐπιστήμονας κι᾿ ἂς εἶναι
κουφιοκέφαλος.
Δὲν μιλῶ γιὰ τὸν ἄνθρωπο ποὺ ἔχει πόθο νὰ
πιστέψει, μὰ δὲν μπορεῖ, μὲ ὅλο ποὺ κατὰ βάθος πάντα ἡ αἰτία τῆς ἀπιστίας εἶναι
ἡ περηφάνεια, αὐτὴ ἡ ὀχιά, ποὺ κρύβεται τόσο ἐπιτήδεια μέσα στὸν ἄνθρωπο, ποὺ
δὲν μπορεῖ νὰ τὴν καταλάβει.
Ὅπως καὶ νἆναι, οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀγωνίζουνται
καὶ πολεμᾶνε μὲ τὸν ἄπιστο ἑαυτό τους, ἔχουνε ὅλη τη συμπόνεσή μας. Γι᾿ αὐτοὺς
παρακαλοῦμε, ὅσοι πιστεύουμε, νὰ τοὺς βοηθήσει ὁ Θεὸς νὰ πιστέψουνε, ὅπως ἔκανε
σὲ κεῖνον τὸν πατέρα ποὺ εἶχε ἄρρωστο τὸ παιδί του, καὶ παρεκάλεσε τὸν Χριστὸ
νὰ τὸ γιατρέψει. Καὶ Κεῖνος τοῦ εἶπε: «Ἂν μπορεῖς νὰ πιστέψεις, ὅλα εἶναι
δυνατὰ σὲ κεῖνον ποὺ πιστεύει». Καὶ τότε ὁ πατέρας τοῦ παιδιοῦ ἔκραξε μὲ
δάκρυα: «Πιστεύω, Κύριε. Βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ», δηλαδὴ «ἔχω πόθο νὰ πιστέψω,
κι᾿ ἐσύ, Κύριε, δυνάμωσέ τον».
Ο Άγιος Νεκτάριος
http://agiooros.org/viewtopic.php?f=75&t=10984&sid=cbb27ff2d37560b8364adb41fde028b6
ΕΙΣ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΑΝΤΑΣ ΕΚΑΛΕΣΕ
Η αγία Πεντηκοστή είναι η κατ’ εξοχήν εορτή της ενότητος. Διότι εν τη ημέρα
της καθόδου του Αγίου Πνεύματος ιδρύεται η Εκκλησία. Και η Εκκλησία είναι Μία.
Είναι ενότης των πολλών εις εν. Είναι συνάντησις εις το εν. Είναι κατάφασις
καρδιών και διανοιών εις το εν. Μία πίστις, εν βάπτισμα, μία ομολογία, εν
φρόνημα, εις Θεός…
Δια τούτο, εις όλην την πνευματέμφορον υμνογραφίαν της αγίας
Πεντηκοστής, εξαίρεται η ενότης, η συμφωνία, η αρμονία, το εν… Το πνεύμα τούτο
της ενότητος διήκει δι’ όλης της αγίας
Γραφής. Και θεμέλιον αρραγές της Εκκλησίας αποτελεί η ενότης. Κάτι που δεν
ενούται εις την Εκκλησίαν, είναι απόβλητον, είναι εκτός. Κάτι που διασπά την
Εκκλησίαν, εξοβελίζεται. Ό,τι δεν εναρμονίζεται με την Εκκλησίαν, «εκκόπτεται
και εις πυρ βάλλεται»…
ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ
Τροπάριον.
Ίνα τον τύπον
υποδείξης, τω κόσμω προσκυνούμενον Κύριε, τον του Σταυρού εν πάσιν ως ένδοξον,
εν ουρανώ εμόρφωσας, φωτί απλέτω ηγλαϊσμένον, Βασιλεί πανοπλίαν αήττητον· ην
πάσαι αι Δυνάμεις, των ουρανών μεγαλύνουσιν.
Ερμηνεία.
Και εδώ αναφέρει
ο Πρόεδρος Μαϊουμά την ιστορίαν εκείνην, όπου ανέφερεν εν τη πρώτη Ωδή, κατά το
Τροπάριον εκείνο το λέγον «Υπέδειξεν Ουρανός του Σταυρού το Τρόπαιον» ήγουν την
ιστορίαν του εν ουρανώ φανέντος σημείου του Σταυρού εις τον μέγαν και
ισαπόστολον Κωνσταντίνον. Όθεν και λέγει: ω Κύριε, θέλων συ να δείξης εις τον
Κόσμον, ότι ο τύπος του Σταυρού σου πρέπει να προσκυνήται από όλους, ως ένδοξος
και γεμάτος από κάθε δόξαν· φυσικώ γαρ τω τρόπω κάθε ένδοξον έλκει τους
ανθρώπους εις το να το προσκυνούν· τούτου χάριν εμόρφωσας αυτόν τον Σταυρόν εν
τω ουρανώ, κατηγλαϊσμένον με φως άπλετον: ήγουν άπειρον και αμέτρητον· (Άπλετον
δε λέγεται εκείνο το πράγμα, έξω του οποίου δεν ημπορεί να εύρη τινάς πλέον:
ήτοι περισσότερον) δια να είναι ο Σταυρός αυτός μία ανίκητος αρματοθήκη εις τον
Βασιλέα και αυτοκράτορα Κωνσταντίνον.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2015
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ. Ιουστίνου του φιλοσόφου και μάρτυρος, Πύρρου, Χαρίτωνος και Θεσπεσίου μαρτύρων.
«....Καὶ εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, τὸ
κύριον καὶ ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν πατρὶ καὶ υἱῷ
συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν....»
Τὴν Δευτέρα μετὰ
τὴν Πεντηκοστή, ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι τὸ
τρίτο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, τὸ ὁποῖο ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ Πατρός. Εἶναι
ὁμοούσιο μὲ τὰ πρόσωπα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ κατὰ τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως «συνπροσκυνεῖται καὶ συνδοξάζεται» μὲ τὸν Πατέρα καὶ μὲ τὸν Υἱό, ἴσο κατὰ τὴ λατρεία καὶ τὴν
τιμή.
Τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος
Μητροπολίτης Ράσκας και Πριζρένης Αρτέμιος, ο νέος Άτλας της Ορθοδοξίας!
Σε αφορισμό και καθαίρεση του Επισκόπου Αρτεμίου στις τάξεις των λαϊκών προχώρησε σήμερα, Παρασκεύη 29 Μαϊου 2015 η Καϊαφική Σύνοδος της Ιεραρχίας της "Ορθόδοξης"(=Ουνίτικης) Σερβικής Εκκλησίας.
Η απόφαση ελήφθη μετά την άρνηση του Επισκόπου Ράσκας και Πριζρένης κ. Αρτεμίου, να παράλαβει το έγγραφο της Ουνίτικης Συνόδου της Σερβίας με το οποίο τον καλούσε σε μετάνοια και επιστροφή στην "κανονική Εκκλησία"(=στους εχθρούς της Κυρίας Θεοτόκου και του Υιού Της).
Η απόφαση ελήφθη μετά την άρνηση του Επισκόπου Ράσκας και Πριζρένης κ. Αρτεμίου, να παράλαβει το έγγραφο της Ουνίτικης Συνόδου της Σερβίας με το οποίο τον καλούσε σε μετάνοια και επιστροφή στην "κανονική Εκκλησία"(=στους εχθρούς της Κυρίας Θεοτόκου και του Υιού Της).
Πρὸς τὴν τρίτην Ἅλωσιν; ---π. Γεώργιος Μεταλληνός
... Ἐπειδὴ δὲ τὰ πνευµατικὰ συµπορεύονται πάντοτε µὲ τὰ πολιτικὰ καὶ πολιτειακά, πρέπει νὰ ὑπενθυµίσουµε, ὅτι ἡ πνευµατικὴ καὶ πολιτιστικὴ ἀποδόµηση τοῦ Ἔθνους ἔχει σηµαντικὸ ἀντίκτυπο καὶ στὰ ἐθνικὰ θέµατα σὲ κάθε περίοδο τῆς ἱστορίας µας. Καὶ αὐτὸ τὸ ζοῦµε σήµερα µὲ τὴν νέα κατοχή µας καὶ πάλι ἀπὸ τὴν Φραγκιά, ὅπως τὸ 1204! Ἡ διαφορὰ τῆς προϊούσης σήµερα Τρίτης Ἁλώσεως ἀπὸ ἐκεῖνες τοῦ 1204 καὶ τοῦ 1453 εἶναι, ὅτι τότε ἡττηθήκαµε καὶ κατακτηθήκαµε, ἐνῶ σήµερα προχωροῦµε στὴν ἅλωση µὲ τὴν συγκατάθεσή µας, θεωρώντας την µάλιστα ὡς σωτηρία! Οἱ δύο ἁλώσεις, ἡ φραγκικὴ καὶ ἡ ὀθωµανική, δὲν ἅλωσαν τὴν ψυχὴ καὶ τὴν συνείδηση τοῦ Γένους-Ἔθνους µας. Ἐπιβιώσαµε, διότι ἡ ψυχή µας ἔµεινε ἀδούλωτη. Σήµερα ὅµως πρα- γµατοποιεῖται -ἄρχισε ἤδη- ἡ Τρίτη ἅλωση καὶ µᾶλλον διανύουµε τὸ τελικὸ στάδιό της. Ἡ ἅλωση τοῦ 1453 ἀποδείχθηκε ἱστορικὰ µικρῆς σηµασίας ἔναντι ἐκείνης τοῦ 1204, ποὺ ὁλοκλη- ρώνεται σήµερα. Ἡ Φράγκικη ∆ύση πῆρε ἐπιτέλους τὴ «Ρεβὰνς» (revenche). Τώρα πραγµατοποιεῖ τὸν µακραίωνα πόθο της, τὴν διάλυση τοῦ Ἔθνους τῶν Ἑλλήνων. Ἐντασσόµενοι - στὴν Ἑνωµένη Εὐρώπη, ἐκάµαµε τόσους πανηγυρισµούς, διότι θεωρήσαµε τὸ γεγονὸς ὡς σωτηρία µας. Ὁ Θεὸς ἐπέτρεψε, γι᾽ αὐτό, νὰ µᾶς ἀπογοητεύσει ἡ Εὐρώπη ἐκεῖ, ποὺ στηρίξαµε τὴν «πᾶσαν ἐλπίδα» µας, στὰ οἰκονοµικά. Ἡ ἱστορία παίρνει τὴν ἐκδίκησή της! Ξεχάσαµε τὸν Θεὸν τῶν Πατέρων ἡµῶν καὶ πιστεύσαµε στὴν ἀπολυτοποιηµένη «ἀξία» τοῦ οἰκονοµισµοῦ. ∆ὲν ἀνοίχθηκε καµιὰ κερκόπορτα, ἀλλὰ οἱ πύλες τῆς ψυχῆς καὶ καρδίας µας, γιὰ νὰ µᾶς ἀλλοτριώσει καὶ νὰ µᾶς συντρίψει ἡ σηµερινὴ ἀνθελληνικὴ καὶ ἀντορθόδοξη ∆ύση. Εὐτυχῶς ὑπάρχει καὶ ἡ ἄλλη ∆ύση, ποὺ ποτίζεται ἀπὸ τὰ νάµατα τῆς ἑλληνικότητας καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας, στὸ χῶρο τῆς ἔρευνας καὶ τῆς νοσταλγίας. Ἀλλά, δυστυχῶς, δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ ∆ύση, στὴν ὁποία πολιτικὰ «ἀνήκοµεν». Εὐτυχῶς ὅµως ὑπάρχει -εἶναι βέβαιο αὐτό- καὶ ἡ «µαγιὰ» τοῦ Μακρυγιάννη. Σ᾽ αὐτὴν ἀνήκουν ὅσοι σηµερινοὶ Ἕλληνες µένουµε πιστοὶ στὴν Ὀρθοδοξία τῶν Ἁγίων µας καὶ στὴν δι᾽ αὐτῶν συνεχιζόµενη ἑλληνικότητά µας. Οἱ ἀληθινὰ πατερικοὶ Ἑλληνορθόδοξοι. Αὐτοί, µὲ τὴν Χάρη τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ µας, θὰ ἀναστήσουν τὸ Ἔθνος, µὲ κάποιο νέο ᾽21, ὅταν ὁ Θεὸς τὸ ἐπιτρέψει!
Εφημερίς Ορθόδοξος Τύπος:
…Aλλά οι «Ταλιμπἀν» του Οικουμενισμού δεν δίδουν
σημασίαν εις τοιαύτα ζητήματα. Διότι δεν υπακούουν εις τους Ιερούς Κανόνας,
αλλά εις τον Αρχιστράτηγον της Προδοσίας της Πίστεως Οικουμενικόν Πατριάρχην
Βαρθολομαίον, ο οποίος υπηρετεί τον Παπισμόν, τον Προτεσταντισμόν εις όλας του
τας μορφάς, αλλά όχι την Ορθοδοξίαν. Είναι πηγή πάσης διοικητικής ανωμαλίας εις
την Ορθόδοξον Εκκλησίαν και αστείρευτος πηγή πνευματικής μολύνσεως των
Ορθοδόξων.
Eφημερίς “Ορθόδοξος Τύπος” : Μὴ ἔχετε ἀµφιβολίες, ἡ «ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν» ἔγινε στὰ «ὑψηλὰ κλιµάκια»! Τὸ µόνο ποὺ ἀποµένει εἶναι νὰ τὴ «σερβίρουν» καὶ στὴ βάση! Ἀδέλφια µας ἀγρυπνεῖτε!
Παπικὸς καρδινάλιος εἰς ἀναστάσιµον ὀρθόδοξον θείαν
Λειτουργίαν!
ΣΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ σχόλιό µας εἴχαµε ἀναφερθεῖ σὲ
ἀπαράδεκτες οἰκουµενιστικὲς ἀπρέπειες. Μία ἀπὸ τὶς πλέον ἀπαράδεκτες ἦταν αὐτὴ
τοῦ «ἁγίου» Βοστώνης κ. Μεθοδίου, ὁ ὁποῖος εἶχε πάει «µετὰ τῆς κουστωδίας» του
στὸν παπικὸ ναὸ τῆς πόλεως, κατὰ τὴν Μ. Τρίτη τῶν παπικῶν, γιὰ νὰ παραστεῖ στὸν
«καθαγιασµὸ» τοῦ «ἁγίου ἐλαίου», νὰ µιλήσει καὶ νὰ ἀποκαλέσει τὸν πρώην πάπα
Παῦλο ΣΤ΄ «εὐλογηµένο»! Τὸ ἀλισβερίσι ὅµως δὲν σταµάτησε ἐκεῖ ἀφοῦ «Ἀνταπόδοση τῆς
ἐπισκέψεως ὑπῆρξε ἡ παρουσία τοῦ Ρωµαιοκαθολικοῦ Ἀρχιεπισκόπου Βοστώνης,
καρδιναλίου Sean O΄ Malley, στὸν Ὀρθόδοξο καθεδρικὸ
Ναὸ τοῦ Εὐαγγελισµοῦ τῆς Βοστώνης στὴν Ἀκολουθία τῆς Ἀναστάσεως. Ὁ καρδινάλιος
Ὁ’ Malley µάλιστα συµµετεῖχε
κατὰ τρόπο λειτουργικὸ στὴν Ἀκολουθία τῆς Ἀναστάσεως, καθότι ἀνέγνωσε τὸ ἑωθινὸ
εὐαγγέλιο τῆς Ἀναστάσεως στὴν ἀγγλικὴ γλώσσα ἀµέσως µετὰ ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη
Βοστώνης Μεθόδιο, ὁ ὁποῖος προέστη τῆς Ἱερῆς Ἀκολουθίας»! Εἶναι ὁλοφάνερο πὼς ὁ
«ἅγιος» Βοστώνης θεωρεῖ τὸν µεγαλοφραγκόπαπα ὡς κανονικὸ ἐπίσκοπο τῆς Ἐκκλησίας
καὶ γι’ αὐτὸ συλλειτουργεῖ µαζί του. ∆ὲν ὑπάρχει γιὰ ἐκεῖνον «σχίσµα», ἀλλὰ
ἔκαµε τὴν «ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν» ἐρήµην τῆς Ἐκκλησίας! Μὴ ἔχετε ἀµφιβολίες, ἡ
«ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν» ἔγινε στὰ «ὑψηλὰ κλιµάκια»! Τὸ µόνο ποὺ ἀποµένει εἶναι νὰ
τὴ «σερβίρουν» καὶ στὴ βάση! Ἀδέλφια µας ἀγρυπνεῖτε! “O.T.” 2071
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
