Λόγος Γέροντος:

Με την συνήθεια, την ασταμάτητη προσοχή και την αδιάλειπτη προσευχή γίνεσαι δύσκολος στόχος του πονηρού. Μαζί με αυτά, η καλλιέργεια της αγάπης, της ευσπλαχνίας, της πίστης, της συμπόνοιας, της κατάνυξης, της αυτοκατηγορίας, της ελπίδας στον Θεό, της τακτικής εξομολόγησης και Θείας Κοινωνίας, αποκτάς ένα γερό οπλοστάσιο και καθιστάς τον εαυτό σου θωρακισμένο με την χάρη του Θεού και σχεδόν απρόσβλητον από τα θανατηφόρα βέλη του διαβόλου. Ο Κύριος είπε: «Άνευ εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν». Γι’ αυτό γνωρίζοντας την ασθένεια σου, ταπεινώσου, και έχε εις τον Θεό την ελπίδα σου ίνα μη καταισχυνθής και δόξαζε κατά πάντα τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι νυν και αεί και εις τους αιώνας. Αμήν.

On Prayer: Prayer Walk

We live in stressful times.  This is both good and bad.  Researchers have shown that a certain level of stress is good for us.  It leads us to high performance.  for example, it is good to feel a bit nervous before giving a speech as this brings the body to top alert status.  Stress involves a physical reaction where the sympathetic nervous system and the hypothalamus, pituitary and adrenal glands pump stress hormones, adrenaline and cortisol into the blood stream.  We feel "pumped."  The blood vessels dilate, increasing the blood flow to the brain, muscles are slightly tensed for action.  This can be useful when we want to perform at our best.  But, when it goes beyond a normal adaptive type of stress, it can be harmful.  When we feel stress in a negative way, such as when we are angry, our logical mind is blocked and we may feel coldness in hands and feet, our heart may beat erratically.  This is unhealthy.  So it's important to know how to deal with the unhealthy kind of stress.

One approach that I have found to be most useful is the prayer walk.  When you feel angry, dejected, upset its time for a walk.  Not a nomad walk, but a walk with God.  The key is to recognize when you are being impacted by this abnormal stress and excuse yourself so you can focus on walking while you recite the Jesus Prayer, "Lord Jesus Christ have mercy on me a sinner." Say the words in cadence with your foot steps.  You will find that grace will be give to you and you will begin to slow down and your body will slowly return to its normal state.  You can then go back with a clear mind and make good Christian choices. Next time you find yourself being pushed beyond your limit and feeling angry or upset, try it.  It does not take long for the prayer to do its work and the walk changes your physical environment.  It's better to walk away than to begin to react in anger or say things you later regret. 

You can do this anywhere. You can walk to the rest room, to the canteen, library or other location in your building.  If you can go outside this is even better because it is easier to avoid interaction with others.  Keep you eyes focused on where you are walking and not on the object or people around you. Do not make eye contact with others.  Keep focused on the words of the prayer. Let God enter your heart and guide you.

Ανακομιδὴ τοῦ Λειψάνου τοῦ Ἁγίου Χρυσοστόμου.

Σήμερα  27 Ἰανουαρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴν ἀνακομιδὴ

τοῦ Λειψάνου τοῦ Ἁγίου Χρυσοστόμου. Μετὰ τὴν κοίμησι

τοῦ Ἁγ. Χρυσοστόμου, στὰ Κόμανα τοῦ Πόντου, τὸ ἔτος

434 ἀνέβηκε στὸ θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὁ μαθητὴς

του Ἅγ. Πρόκλος, ὁ ὁποῖος ἔπεισε τὸν αὐτοκράτορα

Θεοδόσιο τόν Μικρό, πού τότε βασίλευε νὰ ἐπιτρέψη τὴν

ἀνακομιδὴ τῶν ἱερῶν λειψάνων του. Ὁ Ἅγ. Χρυσόστομος

ὅμως, θέλοντας νὰ διδάξη καὶ μετὰ τὴν κοίμησί του τὴν μετάνοια,

δὲν ἐπέτρεπε τὴν μετακομιδή. Τὸ ἱερὸ λείψανο παρέμενε

ἀσήκωτο καὶ γι᾽αὐτὸ οἱ ἀπεσταλμένοι τοῦ Θεοδοσίου

ἐπέστρεψαν στὴν βασιλεύουσα ἄπρακτοι. Τότε ὁ αὐτοκράτορας

μεταμελημένος ἔγραψε μία παρακλητική ἐπιστολὴ πρὸς τὸν

Ἅγιο Χρυσόστομο, νά ἐπιτρέψη τὴν μετακομιδὴ τῶν λειψάνων

του. Αὐτὴ τοποθετήθηκε ἐπάνω στὸ στῆθος τοῦ ἁγίου καὶ

ἀμέσως τὸ ἀκίνητο λείψανο μετακινήθηκε καὶ μεταφέρθηκε μὲ

εὐχέρεια στὴν Κωνσταντινούπολι. Ὅταν ἡ πομπὴ ἔφθασε στὴ

Χαλκηδόνα, ὅπου βρίσκονταν ὁ βασιλιὰς μὲ τὴ Σύγκλητο καὶ

τὸν Πατριάρχη, ἡ λάρνακα τοποθετήθηκε στὸ αὐτοκρατορικὸ

πλοῖο. Ξαφνικὰ, ὅμως, ξέσπασε μεγάλη τρικυμία, ποὺ

διεσκόρπισε ὅλα τὰ πλοῖα ἐκτὸς ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ μετέφερε τὸ

Λείψανο τοῦ ἁγίου, τὸ ὁποῖο ἦλθε καὶ προσάραξε κοντὰ στὸν

ἀγρὸ τῆς χήρας Καλλιτρόπης, τὸν ὁποῖο ἡ αὐτοκράτειρα

Εὐδοξία ἄδικα εἶχε οἰκειοποιηθεῖ, ὅταν ζοῦσε ὁ

Ἅγ. Χρυσόστομος καὶ ἦταν ἡ αἰτία νὰ ἐξορισθῆ. Ἀφοῦ ὁ ἀγρὸς

ἀποδόθηκε στὴν χήρα, ἀμέσως κόπασε ἡ θαλασσοταραχὴ καὶ

ἔφθασε τὸ πλοῖο στὸ προορισμό του. Κατόπιν ἔφεραν τὸ ἱ.

Λείψανο στὸν Ἱ. Ναὸ τοῦ Ἁγ. Θωμᾶ, ὅπου μετὰ ἀπὸ δέηση τοῦ

αὐτοκράτορα σταμάτησαν οἱ δονήσεις, ποὺ γιὰ εἰκοσιπέντε

χρόνια συγκλόνιζαν τὸν τάφο τῆς μητέρας του, αὐτοκράτειρας

Εὐδοξίας. Ἔπειτα ἔφεραν τὸ ἱερὸ Λείψανο στὸν Ἱ. Ναὸ τῆς

Ἁγ. Εἰρήνης, ὅπου τὸ ἔβαλαν στὸ ἱερὸ Σύνθρονο καὶ ὁ λαὸς

ἀναφωνοῦσε «Ἀπόλαβε τὸν θρόνο σου, ἅγιε». Τέλος ὁδήγησαν

τὸ ἱερὸ Λείψανο στὸν Ἱ. Ναὸ τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων, ὅπου τὸ

τοποθέτησαν ἐπάνω στὴν ἱερὰ καθέδρα καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ὁ Ἅγ.

Χρυσόστομος ἀναφώνησε πρὸς τὸν λαὸ «Εἰρήνη πᾶσι».

Κατόπιν τὸ ἐναπέθεσαν κάτω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα ὅπου

καὶ θαυματουργοῦσε

Ο φονέας Μονοφυσίτης Διόσκορος και ο φονευθής από αυτόν Φλαβιανός αμφότεροι Άγιοι της Εκκλησίας!!!

Οι Προδότες Οικουμενιστές Πατριάρχες, Αρχιερόσκοποι.

Και συνυπεύθυνοι οι Μητροπολίτες και οι Αγιορείτες Ηγούμενοι.

Ιδού το προδοτικό κείμενο του Πατριαρχείου Αντιοχείας :

Ἥ Ἁγία Σύνοδος τῆς Ἀντιοχείας ἀπεφάσισε τά ἑξῆς: 1. Τόν πλήρη καί ἀμοιβαῖο σεβασμόν τῶν δύο ἐκκλησιῶν ὡς πρός τό τελετουργικόν των, τήν πνευματικότητα, τήν κληρονομίαν καί τούς ἁγίους πατέρας καί τήν πλήρη προστασίαν τῶν λειτουργικῶν πράξεων καί τῆς Ἀντιοχείας καί τῆς Συρίας. 2. Τήν ἐνσωμάτωσιν τῶν πατέρων καί τῶν δύο ἐκκλησιῶν καί τῆς παραδόσεως τῶν γενικῶς εἰς τά χριστιανικά ἐπιμορφωτικά προγράμματα καί τήν θεολογίαν καθηγητῶν καί μαθητῶν. 3. Τήν ἀποφυγήν τοῦ νά δέχωνται μέλη μιᾶς ἐκκλησίας εἰς τήν ἄλλην, ὅποιοι καί ἄν εἶναι οἱ λὀγοι. 4. Τήν διοργάνωσιν συνάξεων τῶν δύο Συνόδων ὁποτεδήποτε ὑπάρξει ἀνάγκη. 5. Νά παραμείνει κάθε Ἐκκλησία ὡς σημεῖον ἀναφορᾶς διά τά μέλη της εἰς θέματα ἀφορῶντα γάμον, διαζύγιον, υἱοθεσίαν κλπ. 6. Ἐάν δύο ἐπίσκοποι δύο διαφορετικῶν ἐκκλησιῶν συναντηθοῦν διά πνευματικήν τελετήν, θά προῒσταται ἐκεῖνος πού θά ἔχει τό μεγαλύτερον ποίμνιον. Ἀλλά ἄν εἶναι εἰς τό μυστήριον τοῦ γάμου, θά προῒσταται ὁ ἐπίσκοπος τῆς ἐκκλησίας τοῦ νυμφίου. 7. Ὅτι ἔχει ἀναφερθῆ προηγουμένως δέν ἰσχύει κατά τόν συνεορτασμόν Ἐπισκόπων εἰς τήν Θείαν Λειτουργίαν. 8. Ὅτι ἔχει λεχθῆ εἰς τό ὑπ’ ἀριθμ.6 ἄρθρον, ἰσχύει διά τούς κληρικούς καί τῶν δύο ἐκκλησιῶν. 9. Ἐάν ἕνας ἱερεύς μιᾶς ἐκ τῶν δύο ἐκκλησιῶν τύχη νά εἶναι εἰς κάποιαν περιοχήν, θά τελέση τά θεῖα μυστήρια διά τά μέλη καί τῶν δύο ἐκκλησιῶν, συμπεριλαμβανομένης καί τῆς Θείας Λειτουργίας καί τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου. Ὁ ἴδιος ἱερεύς θά κρατήση ἀνεξάρτητον ἀρχεῖον καί διά τάς δύο ἐκκλησίας καί θά μεταφέρη τήν καταγραφήν τῶν μελών τῆς ἀδελφῆς ἐκκλησίας εἰς τήν πνευματικήν της ἐξουσίαν. 10. Ἐάν δύο ἱερεῖς καί τῶν δύο ἐκκλησιῶν τύχη νά εὐρίσκωνται εἰς κάποιαν κοινότητα, θά ἐναλλάσσονται, καί εἰς περίπτωσιν συνεορτασμοῦ θά προῒσταται ἐκεῖνος μέ τό μεγαλύτερον ποίμνιον. 11. Ἐάν ἐπίσκοπος ἀπό μίαν ἐκκλησίαν καί ἕνας ἱερεύς ἀπό τήν ἀδελφήν Ἐκκλησίαν τύχη νά συνεορτάζουν, θά προῒσταται, ὅπως εἶναι φυσικόν, ὁ ἐπίσκοπος, ἀκόμη καί ἄν εὑρίσκεται εἰς τήν κοινότητα τοῦ ἱερέως, ἐφ’ ὅσον θά ὑπάρχουν λαϊκοί καί ἀπό τάς δύο ἐκκλησίας. 12. Χειροτονίαι εἰς τούς βαθμούς τής ἱερωσύνης γίνονται ἀπό τήν πνευματικήν ἀρχήν τῶν ὑποψηφίων εἰς κάθε ἐκκλησίαν, κατά προτίμησιν, μέ τήν παρουσίαν ἀδελφῶν ἀπό τήν ἄλλην ἀδελφήν Ἐκκλησίαν. 13. Ἀνάδοχοι καί μάρτυρες γάμου ἐπιτρέπεται νά ἐπιλέγωνται ἀπό τά μέλη καί τῶν δύο ἐκκλησιῶν χωρίς διάκρισιν. 14. Εἰς ὅλας τάς κοινάς ἑορτάς θά προῒσταται ὁ ἀρχαιότερος τῆ τάξει ἱερεύς. 15. Ὅλοι οἱ ὀργανισμοί τῶν δύο Ἐκκλησιῶν θά συνεργάζωνται εἰς ὅλα τά θέματα, μορφωτικά, παιδείαν καί κοινωνικά διά τήν ἀνάπτυξιν τοῦ ἀδελφικοῦ πνεύματος. Σᾶς ὑποσχόμεθα, μέ αὐτήν τήν εὐκαιρίαν, ὅτι θά συνεχίσωμεν νά ἐνισχύωμεν τήν σχέσιν μας μέ τήν ἀδελφήν Ἐκκλησίαν καί ὅλας τάς ἄλλας Ἐκκλησίας μέ σκοπόν νά γίνωμεν ὅλοι μία κοινότητα κάτω ἀπό ἕνα Ποιμένα

(Γιά τό κείμενο τῆς ἐγκυκλίου τοῦ πεπτωκότος πατριαρχείου τῆς Ἀντιόχειας βλ. περιοδικόν ˝Ὀρθόδοξη Μαρτυρία˝, τεῦχος 79ον και τήν σειρά τῶν ἄρθρων στόν ˝Ὀρθόδοξο Τύπο˝, ἀναφορικά μέ τήν προδοτική συμφωνία τοῦ Σαμπεζύ στά φύλλα 1160 καί 1329).