An Arabic Christmas Carol (Byzantine Hymn of the Nativity) -- Αραβικά κάλαντα Χριστουγέννων

Σήμερον Γεννάται εκ Παρθένου, Ο κρατών την οικουμένη εν τη χειρί Του (τρις)

Αυτός, του οποίου την ουσία ουδείς μπορεί να αγγίξει,

περιτυλίγεται με σπάργανα ως παιδί.

Ο Θεός που εν αρχή εποίησε τους Ουρανούς κείται σε στάβλο

Αυτός που έβρεξε μάννα στο λαό του στην έρημο

Τρέφεται με γάλα από την Μητέρα Του

Ο Νυμφίος της Εκκλησίας εκάλεσε τους Μάγους

Ο Υιός της Παρθένου δέχεται τα δώρα τους.

Προσκυνούμεν Σου την Γέννηση Χριστέ (τρις),

Δείξον ημίν και τα ένδοξά Σου Θεοφάνεια.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

Ελευθερίου ιερομάρτυρος και Ανθίας μητρός αυτού.

Ἔδρασε στὴν Ρώμη κατὰ τὸν 2^ο αἰώνα μ.Χ. ὅταν αὐτοκράτορες ἦταν ὁ Κόμμοδος καὶ ὁ Σεπτίμιος Σεβῆρος. Ἡ μητέρα του Ἀνθία, ποὺ ἔμεινε χήρα ὅταν ὁ Ἐλευθέριος ἦταν μικρός, κατηχήθηκε στὴν χριστιανικὴ πίστη ἀπὸ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο. Ἡ Ἀνθία ἀνέθρεψε τὸν γιό της σύμφωνα μὲ τὴν διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου καὶ μάλιστα ἀνέθεσε τὴν ἠθική του τελείωση καὶ τὴν θεολογική του κατάρτιση στὸν ἐπίσκοπο Ρώμης Ἀνίκητο.

Σὲ ἡλικία 15 ἐτῶν ὁ Ἐλευθέριος χειροτονήθηκε διάκονος ἀπὸ τὸν Ἀνίκητο, ἐνῶ ἀργότερα ἔγινε ἐπίσκοπος Ἰλλυρικοῦ. Ὁ βασιλιὰς τῆς Βρετανίας Λούκιος ἔστειλε ἐπιστολὴ στὸν Ἅγιο, δηλώνοντας τὴν ἐπιθυμία του νὰ διδαχθοῦν τὴν πίστη στὸν Χριστὸ αὐτὸς καὶ ὁ λαός του. Ὅταν ὁ αὐτοκράτορας Σεπτίμιος Σεβῆρος πληροφορήθηκε τὴν χριστιανικὴ δράση τοῦ Ἐλευθερίου διέταξε τὴν σύλληψή του.

Ἔπειτα ἀπὸ πολλὰ βασανιστήρια ὁ Ἐλευθέριος ὁδηγήθηκε ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες στὴν ἀρένα τῆς Ρώμης. Τὰ ἄγρια ζῶα ὅμως δὲν τὸν ἄγγιξαν, γι’ αὐτὸ καὶ ἀποκεφαλίσθηκε μαζὶ μὲ τὴ μητέρα του.

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΑΙ Ή ΔΙΩΚΤΑΙ; -- Του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Στην ταπεινή φάτνη της Βηθλεέμ είδε ο κόσμος το πιο παράδοξο απ΄ όσα συνέβησαν ποτέ· Να κείτεται ως «παιδίον νέον», μικρό κι αδύναμο βρέφος, «ο προ αιώνων Θεός»! «Ο Θεός ήλθε στη γη, όχι όπως Εκείνος μπορούσε, αλλά όπως εμείς μπορούσαμε νε τον δούμε. Εξαιτίας της νηπιότητος του ανθρώπου έγινε κι εκείνος νήπιον», θεολογεί ο άγιος Ειρηναίος. Και η αιτία αυτής της άφατης συγκαταβάσεως; «Αμαρτωλούς σώσαι, ων πρώτος ειμι εγώ» (Α΄ Τιμ. 1: 15), ομολογεί ευγνώμονα ο απόστολος Παύλος. Το είχε ήδη αποκαλύψει ο άγγελος στον Ιωσήφ, όταν τον πληροφόρησε ότι το «παιδίον» θα ονομασθεί Ιησούς, «Αυτός γαρ σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών» (Ματθ. 1: 21).                                                                     

Ο Θεός γίνεται Θεάνθρωπος, κοινωνεί στην ανθρώπινη φύση μας, για να καταστήσει εμάς κοινωνούς της θείας φύσεως. «Και ο πλουτίζων πτωχεύει», θαυμάζει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. «Πτωχεύει, παίρνοντας τη δική μου σάρκα, για να πλουτήσω εγώ με τη δική του θεότητα. Ο πλήρης κενούται· αδειάζει για λίγο από τη δική του δόξα, για να μεταλάβω εγώ τη δική του πληρότητα. Τι πλούτος αγαθότητος! Τι μυστήριο συντελέσθηκε για χάρη μου! Εγώ πλάσθηκα κατ΄ εικόνα Θεού και δεν φύλαξα την εικόνα. Εκείνος παίρνει τη δική μου σάρκα, ώστε και την εικόνα να σώσει και την σάρκα να καταστήσει αθάνατη». 

ΥΜΝΟΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ

Με μπούρκα και μπικίνι στην παραλιακή

Το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων είναι ο εθνικισμός και των διεθνιστών τα Ελβετικά σαλέ.

Τον Οκτώβριο του 2008 μέλη και οπαδοί των τοπικών οργανώσεων του Σύριζα διαδήλωναν μαζί με μέλη του «Ουρανίου Τόξου» και «περιβαλλοντολογικών» οργανώσεων από τα Σκόπια κατά της λειτουργίας του πεδίου βολής του Ελληνικού στρατού στα Ελληνοσκοπιανά σύνορα. Την διαδήλωση εκ μέρους των Σκοπίων κάλυψαν δημοσιογράφοι από το κανάλι Α1, το δίκτυο Α2 και την εφημερίδα Nova Makedonia. Η κοινή ανακοίνωση των γεγονότων από τα τηλεοπτικά μέσα των Σκοπίων και του «Ουρανίου Τόξου» προηγήθηκε αυτής της τοπικής οργάνωσης του Σύριζα.
Επτά χρόνια αργότερα, από την θέση ισχύος και εξουσίας που θα τους έδινε η κυβέρνηση της «πρώτης και δεύτερης φοράς αριστεράς», ο Σύριζα θα υπέγραφε το τρίτο μνημόνιο, θα εκχωρούσε τα Ελληνικά αεροδρόμια στο Γερμανικό Δημόσιο, θα παρέδιδε στα Ευρωπαϊκά αρπαχτικά την ιδιωτική και την δημόσια περιουσία, καθώς και το τραπεζικό σύστημα. Παράλληλα, θα επιδιώξει να διαλύσει την όποια ισχνή παραγωγική βάση της χώρας, φορολογώντας επιλεκτικά την Ελληνική παραγωγή μπύρας και κρασιού, ενώ θα βαφτίσει «φρέσκο» το γάλα των ένδεκα ημερών, προς όφελος βεβαίως των Ολλανδικών, Βελγικών, Γαλλικών και Γερμανικών συμφερόντων. Την ίδια στιγμή θα προσκαλέσει και θα ανοίξει τα σύνορα της χώρας σε όλους του κολασμένους του κόσμου τούτου, ενώ θα μετατρέψει τον Ελληνικό Στρατό, το Λιμενικό και το Πολεμικό Ναυτικό από μάχιμες πολεμικές οντότητες σε «αδελφές νοσοκόμες» και «τραπεζοκόμους» μεταναστών. Σε αντίθεση με τις πολιτικές πρακτικές του Σύριζα, όλα σχεδόν τα άλλα κράτη της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένων και των Βαλκανικών τεχνικών μορφωμάτων, θα υψώσουν συρμάτινους φράκτες για να σταματήσουν την ανθρώπινη πλημμυρίδα εγκλωβίζοντας την έτσι στην χώρα μας.

3. Εγκεφαλικός θάνατος και δοκιμασία της άπνοιας

http://kyprianoscy.blogspot.ca/

Με τη δοκιμασία της άπνοιας, προκειμένου να τεθεί η διάγνωση του εγκεφαλικού θανάτου, επέρχεται βαρυτάτη επιδείνωση της κατάστασης του ασθενούς. Καταλαβαίνει, λοιπόν, κανείς γιατί οι εκλεκτοί συνάδελφοι, καθώς και ο υπόλοιπος όμιλος των υποστηρικτών του εγκεφαλικού θανάτου, αποφεύγουν να συνομιλήσουν με όποιον έχει να καταθέσει διαφορετικού είδους επιστημονική πρόταση ως προς τον τεχνικό όρο - δεν είναι επιστημονικός - του εγκεφαλικού θανάτου.

π. Νικόλαος : Ἡ Ἕνωση (τῶν «ἐκκλησιῶν») ποὺ ἔχει γίνει πᾶνε νὰ μᾶς τὴν περάσουνε λάου-λάου.

Τί ὑποχρέωση ἔχουν οἱ ἱερεῖς σήμερα; Νά κάνουν Εὐχέλαια, νὰ κάνουν ἁγιασμούς, νὰ κάνουν τὴ Λειτουργία καὶ τίποτα ἄλλο; Τὸ κηρυκτικό, τὸ ἱεραποστολικὸ ἔργο δὲν ὑπάρχει; Μοῦ φέρνουν μερικὰ πνευματικοπαίδια μου ὁμιλίες. Βάζω ν’ ἀκούσω τὴν κασέτα καὶ στὸ πεντάλεπτο τὴν κλείνω. Γιατί; Εἶναι ὡραῖα αὐτὰ ποὺ λένε. Δηλαδή, τί εἶπε ὁ ἀββᾶς Ἰσαὰκ γιὰ τὴν νηστεία, τί εἶπε γιὰ τὴν ἐγκράτεια, ...περὶ νοερᾶς προσευχῆς... Ὡραῖα.

Ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω γιὰ πολλοστὴ φορά: σήμερα ἡ Ἐκκλησία βρίσκεται σὲ πόλεμο καὶ ἀπὸ τὸ περιεχόμενο τῶν ὁμιλιῶν ...καταλαβαίνεις ὅτι δὲν τοὺς ἀγγίζει  (τὸ θέμα τῶν αἱρέσεων) καί, πολύ φοβᾶμαι, ὅτι ἂν τοὺς πεῖς νὰ τοποθετηθοῦν γιὰ τὸ θέμα τοῦ Πάπα, πολὺ φοβᾶμαι γιὰ τὴν ἀπάντηση ποὺ θὰ πάρουμε. Καλὴ ἡ νηστεία, καλὴ ἡ ἐγκράτεια, καλὴ ἡ ταπεινοφροσύνη, ...ἀλλὰ στὴν σημερινὴ ἐποχὴ ποιός θὰ μιλήσει γιὰ τὴν Παπικὴ λαίλαπα.

Ο άγιος Σπυρίδωνας και οι θαυματουργικοί του αγώνες για την Ορθόδοξη Πίστι.

Νάσαι πάντα καλά αδελφέ μας Ιουστίνε, και πάλι σε ευχαριστούμε!

π.Νικόλαος Μανώλης, Χτυπήθηκα άγρια με τον εαυτό μου για να πετύχω στην οικογένεια

ΣΟΔΟΜΑ ΚΑΙ ΓΟΜΟΡΡΑ! -- του Μητρ. Καλαβρύτων κ. Αμβροσίου

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ «ΜΟΝΤΕΡΝΟΥΣ»

ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ!

______Τολμήσαμε να αντιταχθούμε στο αισχρό νομοσχέδιο για την νομιμοποίηση της ανωμάλου συζυγικής σχέσεως! Καί χάλασε ο κόσμος! Τα ΜΜΕ ασχολήθηκαν με τις θέσεις μας! Ασχολήθηκαν με πάθος, με κακία, με μίσος! Καί όχι μόνον ασχολήθηκαν, αλλά παραποίησαν και διέστρεψαν τις θέσεις μας!

______Γιά όσους έχουν αγαθή διάθεση και συγχρόνως καλή προαίρεση σήμερα θα τους παρουσιάσουμε τους λόγους της Αγίας Γραφής, της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης.
Αίγιον, 14 Δεκεμβρίου 2015
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ 

Α΄Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ 
_______«...Γυνή .....δόξα ανδρός εστίν. Ου γαρ εστίν ανήρ εκ γυναικός, αλλά γυνή εξ ανδρός. Και γαρ ουκ εκτίσθη ανήρ διά την γυναίκα, αλλά γυνή διά τον άνδρα. ..........Πλήν ούτε ανήρ χωρίς γυναικός, ούτε γυνή χωρίς ανδρός εν Κυρίω», διδάσκει ο Απ. Παύλος. (Α΄Κορινθ. 11, 9-11). 

ΟΙ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ

Η εκδήλωση στο Αλύκο και τι οφείλουν να ενθυμούνται οι Ελληνες 
Ο Ελληνισμός της Αλβανίας υπέστη ανείπωτα μαρτύρια υπό το κομμουνιστικό καθεστώς των Εμβέρ Χότζα και Ραμίζ Αλία, αλλά κατόρθωσε να αντέξει. Διατήρησε την ορθόδοξη πίστη και την ελληνική εθνική συνείδηση, παρά το γεγονός ότι από το 1967 επιβλήθηκαν διά ροπάλου η αθεΐα και οι εκκλησίες μετατράπηκαν σε στάβλους ή γυμναστήρια.

Σε μια εποχή κατά την οποία η κυβερνώσα Αριστερά αρνείται ακόμη και να εκστομίσει τον όρο «Βόρειος Ηπειρος» και σε μια στιγμή όπου επιχειρείται η επανασυγγραφή των σχολικών βιβλίων από τους αποδομητές της εθνικής μας ταυτότητας, είναι χρέος μας να θυμόμαστε τους συγχρόνους εθνομάρτυρες: τους γνωστούς και αγνώστους Ελληνες της Βορείου Ηπείρου, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, στις φυλακές, στα βασανιστήρια και τα ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα των τυράννων που είχαν έδρα τα Τίρανα.

Εάν ανομίας παρατηρήσης, Κύριε, Κύριε τις υποστήσεται;

 “Αν Κύριε, εξετάσης τις ανομίες μας, ποιός θα μπορέση να σταθή μπροστά σου;”. Για να μη λέγη λοιπόν κάποιος ότι, επειδή είμαι αμαρτωλός και γεμάτος από αμέτρητα κακά, δεν μπορώ να προσέλθω και να προσευχηθώ και να παρακαλώ τον Θεό, αφαιρώντας την δικαιολογία αυτή λέγει∙ “Αν εξετάσης τις ανομίες μας Κύριε, Κύριε, ποιος θα μπορέση να σταθή μπροστά σου;”. Το “ποιός” , εδώ σημαίνει κανένας. Διότι δεν είναι δυνατό, δεν μπορεί κανένας ποτέ να επιτύχη την ευσπλαγχνία του Θεού, αν εξετασθούν με λεπτομέρεια οι ευθύνες των πράξεών του.

Χριστουγεννιάτικος Ύμνος - Βηθλεέμ Ετοιμάζου

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2015

Θύρσου, Απολλωνίου, Αρριανού μαρτύρων.

Οἱ Ἅγιοι Θύρσος, Λεύκιος καὶ Καλλίνικος ἔζησαν τὸν 3^ου αἰώνα μ.Χ. Κατάγονταν ἀπὸ τὴν Βιθυνία καὶ κατοικοῦσαν στὴν Καισάρεια. Ἦταν γόνοι ἐπιφανῶν οἰκογενειῶν καὶ διῆγαν εὐσεβὴ καὶ ταπεινὸ βίο.

Μαρτύρησαν, ὅταν ὁ αὐτοκράτορας Δέκιος κήρυξε σκληρὸ διωγμὸ κατὰ τῶν χριστιανῶν. Χωρὶς νὰ φοβηθεῖ τὶς ἀπειλὲς τῶν εἰδωλολατρῶν, ὁ Λεύκιος παρουσιάστηκε οἰκειοθελῶς στὸν ἔπαρχο Κουμβρίκιο, στὸν ὁποῖο καὶ ὁμολόγησε τὴν πίστη του. Δὲν δίστασε νὰ ἐλέγξει τὸν ἔπαρχο, ποὺ προσπαθοῦσε μὲ κάθε μέσο, νὰ περιορίσει τὴν διάδοση τοῦ χριστιανισμοῦ. Ἐξοργισθεῖς ὁ Κουμβρίκιος διέταξε τὸν βασανισμὸ τοῦ Ἁγίου. Ἀφοῦ ὑπέστη φρικτὰ βασανιστήρια, ὁ Λεύκιος πέθανε μὲ ἀποκεφαλισμό.

Ἡ γενναία στάση τοῦ Ἁγίου ὁδήγησε μπροστὰ στὸν ἡγεμόνα καὶ τὸν Θύρσο, ὁ ὁποῖος ὁμολόγησε μὲ θάρρος ὅτι Κύριος καὶ Θεός του εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Γιὰ τὴν ὁμολογία του αὐτὴ ὑπέστη φοβερὰ βασανιστήρια, γεγονὸς ποὺ ὁδήγησε στὴν χριστιανικὴ πίστη τὸν εἰδωλολάτρη ἱερέα Καλλίνικο.

Οἱ δυὸ ἄνδρες βρῆκαν μαρτυρικὸ θάνατο. Ὁ Καλλίνικος ἀποκεφαλίστηκε, ἐνῶ ὁ Θύρσος θανατώθηκε μὲ πριόνια ἀπὸ τοὺς δήμιους.

Απέτυχαν τότε οι παπικοί να καταλάβουν το Πατριαρχείο, το πέτυχαν τώρα με τους Πατριάρχες Αθηναγόρα και Βαρθολομαίο!!!

Πηγή : Ακαδημία Αθηνών, Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσις.

ΜΙΑ  ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ

Ο νεοεκλεγείς τον Αύγουστον του 1671 δια την θέσιν του Βαϋλου εν Κων/πόλει, Τζιάκομος Κουϊρίνι, προτιθέμενος να αναχωρήση εκ Βενετίας δια την έδραν του, εδέχθη την επίσκεψιν του Νουντσίου της Αγίας  Έδρας, όστις τω εξέθηκε το κάτωθι  διαβολικόν σχέδιον, το οποίον ο ρηθείς Κουϊρίνι υπέβαλε δι΄ εκθέσεώς του εις την Γερουσίαν.(Μiscellanea Codici—Archivio di Stato,  Τόμος 4.) :

«… εις το Πατριαρχείον της Κων/πόλεως υφίσταται τώρα μέγα σχίσμα, διότι οι υποψήφιοι Πατριάρχαι είνε τέσσαρες: Μεθόδιος, Παρθένιος, Παϊσιος και Διονύσιος. Εξ άλλου, οκτώ Έλληνες  μητροπολίται είνε κρυφά καθολικοί και θερμοί θιασώται της ενώσεως των δύο Εκκλησιών. Ούτοι τρέφουν από καιρού τα αισθήματα ταύτα, αλλ΄ εδίσταζον, εκ φόβου μήπως αποκαλυφθούν, να τα εκδηλώσουν. Τώρα όμως νομίζουν ότι επήλθεν η κατάλληλος ώρα, ίνα προβούν εις πραξικόπημα, επιτυγχάνοντες ώστε να καταλάβη τον Πατριαρχικόν θρόνον εις Καθολικός, όστις θα παρεχώρει εις όλους τους «μισσιοναρίους» της Ρωμαϊκής Εκκλησίας να διαδώσουν την Καθολικήν Πίστιν. –Εκ πείρας ούτοι γνωρίζουν ότι τούτο δεν είναι καθόλου δύσκολον, αρκεί να υπάρχη η υποστήριξις πρεσβευτού τινος μεγάλης Δυνάμεως εν Κων/πόλει, εφόσον είναι γνωστόν ότι ο Κύριλλος Λούκαρις, καίτοι ήτο μεστός σφαλμάτων και αιρεσιών, όχι μόνον εξελέγη, αλλά και παρέμεινε Πατριάρχης επί 27 σχεδόν έτη, μόνον και μόνον χάρις εις την προστασίαν του Ολλανδού Πρέσβεως και δεν απεχώρησε του Πατριαρχείου, παρά μετά τον θάνατον του εν λόγω πρέσβεως. Και προ αυτού ακόμη, ο Πατριάρχης Νεόφυτος, παρέμεινεν επί 21 περίπου έτη, χάρις εις την προστασίαν του Άγγλου πρέσβεως και θα παρέμενε και περισσότερον χρόνον, αν ο ίδιος, λόγω γήρατος, δεν απεχώρει εις το Μοναστήριον της Αγίας Μονής εν Χίω, όπου και απέθανεν. Οι εν λόγω Μητροπολίται ανέφερον ότι δύναται δια πολύ μεγαλείτερον λόγον να εκλεγή και διατηρηθή εις Καθολικός Πατριάρχης, αν οι Καθολικοί πρεσβευταί και ιδία ο της Αυλής της Βιέννης, ο της Γαλλίας και ο της Γαληνοτάτης Αυθεντίας της Βενετίας, ήθελον τον προστατεύσει. Οι εν λόγω Μητροπολίται είνε: ο Ιγνάτιος της Χίου, ο Ιάκωβος της Άνδρου, ο Ιωσήφ επίσκοπος της Σάμου, ο Παρθένιος αρχιεπίσκοπος Μυτιλήνης, Παρθένιος μητροπολίτης Μεθύμνης, Ζαχαρίας μητροπολίτης Νάξου και Θεοφάνης. Οι Μητροπολίται ούτοι συνεννοήθησαν να επιτύχουν την εκλογήν ενός εξ αυτών, διότι άλλους Καθολικούς δεν γνωρίζουν, και αν η Αυτού Αγιότης ο Πάπας ή το Ιερόν Σωματείον της προπαγάνδας, έχουν γνώσιν περί υπάρξεως και άλλου τινός Καθολικού, θα ευχαριστηθούν να το μάθουν οι ειρημένοι, οι οποίοι δεν επιζητούν άλλο τι, παρά να περιέλθη το Πατριαρχείον εις χείρας ενός  Καθολικού.                                                                                                                   

Οι εν λόγω Μητροπολίται απέστειλαν ένα εξ αυτών ήτοι τον Μητροπολίτην της Νάξου εις Ρώμην, ίνα ενεργήση παρά τη Αγία Έδρα και τω Ιερώ Σωματείω της Προπαγάνδας και διαβιβασθούν θερμαί συστάσεις προς τον εν Βιέννη Αυτοκράτορα, προς τον Βασιλέα της Γαλλίας  και την Δημοκρατίαν της Βενετίας, όπως υποστηριχθή το ιερόν τούτο σχέδιον και ασφαλώς θα επιτευχθή το ποθούμενον, αν δοθούν εις τους Πρεσβευτάς ωρισμέναι έγγραφοι διαταγαί.                                                                                                                                                                              

Ο κίνδυνος είναι μέγας, διότι, αν γνωσθή σχετικόν τι εις τους σχισματικούς, όχι μόνον θα ματαιωθή η εκλογή, αλλά διατρέχουν και κίνδυνον δια την ζωήν των οι ρηθέντες ιεράρχαι και δη κατά τρόπον ακατανόμαστον. Προ τοιούτου κινδύνου, είναι απαραίτητος η σιωπή η απόλυτος. Δια τούτο οι εν λόγω Ιεράρχαι δεν ηθέλησαν να διατυπώσουν εγγράφως τας προθέσεις των, ίνα μη τυχόν πέση το έγγραφον εις χείρας των Τούρκων ή των σχισματικών. Διότι εν τοιαύτη περιπτώσει η ζωή των θα διέτρεχεν άμεσον κίνδυνον. Το ίδιον συνέβη και με τον Γαβριήλ μητροπολίτην Γάνου και Χώρας, όστις απηγχονίσθη, διότι τω ευρέθη μία επιστολή σταλείσα εις Μόσχαν. Συκοφαντηθείς αδίκως, απηγχονίσθη δημοσία εις την πύλην του Πατριαρχείου. Ο Πατριάρχης Παρθενάκης απηγχονίσθη δια την αυτήν αιτίαν εκ μιάς επιστολής του, εις τρόπον ώστε οι εν λόγω Μητροπολίται έχοντες υπ΄ όψιν τα παραδείγματα ταύτα, έκριναν προτιμότερον και ασφαλέστερον να εμπιστευθούν το σπουδαίον μυστικόν εις την Ρώμην δι΄ απεσταλμένου παρά να διακινδυνεύσουν την έγγραφον διατύπωσίν του.

Τά δύο Μεγάλα Δεῖπνα τοῦ Θεοῦ - π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (ΙΑ΄ Λουκᾶ)

Του π. Μάρκου Κ. Μανώλη : Τῷ 1970 ὅμως, ὅτε ἦτο βέβαιον ὅτι ὁ Πατριάρχης θὰ μετέβαινεν εἰς Ρώμην, διὰ νὰ συλλειτουργήση μὲ τὸν Πάπαν,

Μετὰ τὴν συνάντησιν καὶ συμπροσευχὴν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κυροῦ Ἀθηναγόρου εἰς τὰ Ἱερασόλυμα μὲ τὸν Πάπαν τῷ 1964, ὁ ἀρχιμανδρίτης τότε Αὐγουστῖνος Καντιώτης εἶχε ζητήσει μὲ ἔκτακτον ἔκδοσιν τῆς «Χριστιανικῆς Σπίθας» τὴν καθαίρεσίν του (βλ. φ. 268/Ἰαν. 1964). Τῷ 1967, ἀνελπίστως, ἐξελέγη ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου Μητροπολίτης Φλωρίνης. Ὁ ἀείμνηστος Συνοδικὸς Ἱεράρχης Τρίκκης καὶ Σταγῶν Διονύσιος εἶχε προτείνει τὴν ἐπιλογὴν τοῦ ἀρχιμανδρίτου Αὐγουστίνου Καντιώτου εἰς Ἐπίσκοπον Φλωρίνης, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπετεύχθη κατόπιν πολλῶν ἀγώνων τοῦ ἀειμνήστου Ἱεράρχου κυροῦ Διονυσίου.

ΓΙΑΤΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ – του αγίου Νικήτα του Στηθάτου «Β΄ Εκατοντάδα κεφαλαίων»

Ο Θεός επιτρέπει να μας έρχονται πειρασμοί ανάλογα με την αρρώστια των παθών και τη σήψη της αμαρτίας, που είναι μέσα μας, και μας ετοιμάζει το πικρόν φάρμακον των κριμάτων του, είτε δριμύτερον είτε ηπιώτερον. Αν η ύλη της αμαρτίας μέσα μας αντιμετωπίζεται και θεραπεύεται εύκολα, αποτελείται δηλαδή από λογισμούς φιληδονίας και φιλοζωϊας, τότε το ποτήρι των πειρασμών, μας δίδεται ανακατεμένο με συμπάθεια από τον Γιατρό των ψυχών μας, γιατί σφάλλουμε σε ανθρώπινα νοήματα και επηρεαζόμαστε ακόμη από τα ανθρώπινα. Εάν όμως η ύλη είναι δυσκολοθεράπευτη και έχει προχωρήσει σε βάθος και προκαλεί σήψη θανάσιμη, καθώς αποτελείται από λογισμούς αλαζονείας και άκρας υπερηφανείας, τότε το ποτήρι των πειρασμών, μάς δίδεται χωρίς αραίωση, με ρυθμό δριμύτατον, ώστε μέσα στην φωτιά τών αλλεπαλλήλων πειρασμών να λιώση και να υποχωρήση η νόσος με την ταπείνωση και έτσι να φύγη από τις ψυχές μας. Και αφού ξεπλύνουμε με δάκρυα τούς αλμυρούς λογισμούς, να παρουσιασθούμε καθαροί μέσα στο φως της ταπεινώσεως στον Γιατρό των ψυχών μας». Μας καθαρίζουν πνευματικά οι πειρασμοί, γι’ αυτό ας μη παραπονιόμαστε για τα όποια λυπηρά μας βρίσκουν.

«ΔΟΞΑ ΕΝ ΥΨΙΣΤΟΙΣ ΘΕΩ…ΕΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙΣ ΕΥΔΟΚΙΑ»

«Χριστός γεννάται, δοξάσατε, Χριστός εξ ουρανών, απαντήσατε. Χριστός επί γης, υψώθητε. Άσατε τω Κυρίω πάσα η γη, και εν ευφροσύνη, ανυμνήσατε λαοί, ότι δεδόξασται».

Τα μεγάλα πράγματα τιμώνται με την σιωπήν. Η πτωχή ανθρωπίνη φύσις ούτε να τα συλλάβη νοερώς ημπορεί, ούτε να τα ανθέξη συναισθηματικώς, διότι και την νόησιν υπερβαίνουν, και ο συναισθηματικός χώρος της καρδίας είναι μικρός. Τα δεχόμεθα μόνον με θάμβος, με έκπληξιν, με θαυμασμόν, με αγάπην. Και μεγάλα πράγματα είναι όσα αναφέρονται εις τον Θεόν και προέρχονται από τον Θεόν. Τα θεία πράγματα έχουν διαστάσεις απείρους, όπως άπειρος είναι και ο δημιουργών αυτά Θεός. Όσον υψηλότερα ευρισκόμεθα, τόσον περισσότερον βλέπομεν και την απειρίαν των θείων πραγμάτων, τόσον περισσότερον και θαμβούμεθα και θαυμάζομεν και αγαπώμεν και μετουσιώνομεν τα βιώματά μας εις ύμνους και δοξολογίας προς τον Θεόν. Ο ύμνος είναι διέξοδος της κεκορεσμένης από αγάπην και θαυμασμόν ψυχής. Δια τούτο, εις την Ορθόδοξον Εκκλησίαν μας, εκφράζομεν τας υψηλοτέρας εμπειρίας μας, δια συμβόλων και θείων ύμνων. Ο λόγος είναι ανίκανος να εκφράση την παφλάζουσαν φλόγα της εν αγίω Πνεύματι καιομένης καρδίας. Διο και αναζητεί εις τας πνευματικάς ωδάς την παρηγορίαν της δρόσου. Διότι αληθώς, η εν Κυρίω ερωτική καύσις της καρδίας, αποτελεί τυραννίδα γλυκυτάτην, αλλά τυραννίδα πάντως.

Ένα από αυτά τα μεγάλα γεγονότα, που εγνώρισεν η ανθρωπίνη ιστορία, είναι η «Κένωσις του Θεού Λόγου», η ενσάρκωσις του Υιού του Θεού, «γενομένου εκ γυναικός…». «Ω βάθος πλούτου και σοφίας και γνώσεως Θεού!». «Μέγα και παράδοξον θαύμα τετέλεσται σήμερον! Παρθένος τίκτει: και μήτρα ου φθείρεται, ο Λόγος σαρκούται και του Πατρός ου κεχώρισται!...». «Εάν επρόκειτο να εφεύρωμεν ημείς την αποκάλυψιν του Θεού, λέγει απολογητής τις, ουδέποτε θα καταντούσαμεν εις την αποκάλυψιν αυτήν, η οποία άρχεται μετά της γεννήσεως ενός παιδιού εις μίαν Φάτνην…». Εντεύθεν αρχίζει το παράδοξον εν τη ανθρωπίνη ιστορία προ του οποίου η σοφία του κόσμου σκανδαλίζεται, ενώ ημείς οι χάριτι πιστεύσαντες, εκχέομεν τας καρδίας μας εις αγγελικάς δοξολογίας. «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία»!

Α.α

Το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων

Ήταν Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου του 1943, όταν πρωί – πρωί τα γερμανικά στρατεύματα, πλαισιούμενα από γερμανοντυμένους Έλληνες των Ταγμάτων Ασφαλείας, μπήκαν πάνοπλα στα Καλάβρυτα.
Δεν ήταν η πρώτη φορά που οι Καλαβρυτινοί έβλεπαν Γερμανούς στην πόλη τους. Και πριν τρεις περίπου μήνες το ίδιο είχε συμβεί. Όμως τώρα ένας ανεξήγητος φόβος τους συγκλόνιζε. Ίσως γιατί, φεύγοντας οι Γερμανοί την προηγούμενη φορά, είχαν απειλήσει ότι θα κατέστρεφαν την πόλη στην περίπτωση που οι κάτοικοί της ενίσχυαν του αντάρτες. Ίσως ακόμη, γιατί οι αντάρτες κρατούσαν Γερμανούς αιχμαλώτους κι υπήρχε κίνδυνος αντιποίνων από τους κατακτητές. Ίσως ...
Αλλά δεν ήταν μόνο τα «ίσως», που βάραιναν την ατμόσφαιρα. Τούτη τη φορά οι ναζί ήταν πιο απειλητικοί στην έκφραση, πιο απρόσιτοι, πιο ψυχροί στις κινήσεις. Η παρουσία τους και μόνο έφερνε την αίσθηση του θανάτου.
Η πρώτη κίνηση των Καλαβρυτινών ήταν να θερμάνουν κάπως το κλίμα, να πλησιάσουν και να διαγνώσουν τις προθέσεις του εχθρού. Δημιούργησαν, λοιπόν, στα βιαστικά μια επιτροπή επισήμων για την υποδοχή των Γερμανών.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Το Όραμα της Ουρανίου Συνόδου