Προφύλαξε την καρδιά σου.
Ένας αδελφός ρώτησε κάποιον γέροντα:
- Τι καλό έργο υπάρχει για να κάνω και να ζήσω μ' αυτό;
Είπεν ο γέροντας:
- Ο Θεός γνωρίζει τι είναι καλό. Άκουσα όμως οτι κάποιος από τους πατέρες ρώτησε τον σεβαστό αββά Νιστερώο, τον φίλο του αββά Αντωνίου:
- Τί καλό έργο υπάρχει για να κάνω;
Αυτός του αποκρίθηκε:
- Δεν είναι όλες οι εργασίες το ίδιο; Η Γραφή λέει οτι ο Αβραάμ ήταν φιλόξενος και ο Θεός ήταν μαζί του, ο προφήτης Ηλίας αγαπούσε την ησυχία και ο Θεός ήταν μαζί του και ο Δαβίδ ήταν ταπεινός και ο Θεός ήταν μαζί του. Οτι λοιπόν καταλαβαίνεις πως θέλει η ψυχή σου και είναι σύμφωνο με το θέλημα του Θεού, κάνε το και προφύλαξε την καρδιά σου.
- Τι καλό έργο υπάρχει για να κάνω και να ζήσω μ' αυτό;
Είπεν ο γέροντας:
- Ο Θεός γνωρίζει τι είναι καλό. Άκουσα όμως οτι κάποιος από τους πατέρες ρώτησε τον σεβαστό αββά Νιστερώο, τον φίλο του αββά Αντωνίου:
- Τί καλό έργο υπάρχει για να κάνω;
Αυτός του αποκρίθηκε:
- Δεν είναι όλες οι εργασίες το ίδιο; Η Γραφή λέει οτι ο Αβραάμ ήταν φιλόξενος και ο Θεός ήταν μαζί του, ο προφήτης Ηλίας αγαπούσε την ησυχία και ο Θεός ήταν μαζί του και ο Δαβίδ ήταν ταπεινός και ο Θεός ήταν μαζί του. Οτι λοιπόν καταλαβαίνεις πως θέλει η ψυχή σου και είναι σύμφωνο με το θέλημα του Θεού, κάνε το και προφύλαξε την καρδιά σου.
Εμείς οι Ορθόδοξοι δίνουμε μεγάλη βαρύτητα στην αλώβητη διαφύλαξη των δογμάτων
Θεολογία είναι η διδασκαλία της Εκκλησίας περί της υγείας της πνευματικής, αλλά και περί του δρόμου που πρέπει να ακολουθήσουμε οι ασθενείς για να θεραπευθούμε. Γι΄ αυτό εμείς οι Ορθόδοξοι δίνουμε μεγάλη βαρύτητα στην αλώβητη διαφύλαξη των δογμάτων, όχι μόνον γιατί φοβούμεθα τον κλονισμό μιας διδασκαλίας, αλλά γιατί χάνουμε την δυνατότητα της θεραπείας και επομένως της σωτηρίας.
Μνήμη του δικαίου Συμεών του Θεοδόχου και της Άννης της Προφήτιδος (3 Φεβρουαρίου)
του Οσίου Πατρός ημών Νικοδήμου του Αγιορείτου
Ο μεν Άγιος Συμεών ο Θεοδόχος έλαβε μακράν και πολυχρόνιον ζωήν εις τον κόσμον τούτον. Επειδή και εχρηματίσθη, ήτοι απεκαλύφθη εις αυτόν από το Πνεύμα το Άγιον, ότι να μην ιδή θάνατον, προ του να θεωρήση με τους οφθαλμούς του τον Δεσπότην Χριστόν. Όθεν όταν ο Κύριος ημών επροσφέρθη εις τον Ναόν τεσσαράκοντα ημερών νήπιον, τότε εδέχθη αυτόν εις τας αγκάλας του. Και πληροφορηθείς από το Πνεύμα το Άγιον τα περί αυτού μέλλοντα, έλαβε το τέλος της ζωής του, κατά τον ανωτέρω χρηματισμόν και την αποκάλυψιν του Αγίου Πνεύματος.
Σημείωσαι, ότι περί του Αγίου Συμεών του Θεοδόχου διάφοροι διαφόρως λέγουσιν. Ο μεν γαρ Άγιος Ιωσήφ ο υμνογράφος, εν τω δευτέρω τροπαρίω του προς αυτόν ασματικού Κανόνος αυτού, θέλει ότι ήτον Ιερεύς, ούτω λέγων· «Εν νόμω γενόμενος, ιερουργός ιερώτατε». Ο δε κριτικός Φώτιος εν τοις Αμφιλοχίοις, προς τον ερωτήσαντα αποκρίνεται, ότι δεν ήτον Ιερεύς, ήτον όμως του Ιερέως ανώτερος. Άλλοι λέγουσιν, πως ήτον ούτος είς των εβδομήκοντα ερμηνευτών της Παλαιάς Διαθήκης, επί Πτολεμαίου του Φιλαδέλφου, και ότι ερμηνεύωντας το «Ιδού η Παρθένος εν γαστρί έξει», και απιστήσας εις αυτό, έλαβε χρηματισμόν, ότι μέλλει να ζήση έως ου να λάβη εις τας αγκάλας του τον προφητευθέντα Παρθενικόν τόκον, ως λέγει Γεώργιος ο Κεδρηνός εν τη Συνόψει, και ο Αθηνών Μελέτιος (ομοίως και Ευθύμιος ο Ζυγαδηνός εν τη ερμηνεία του β΄ κεφαλαίου του κατά Λουκάν Ευαγγελίου, τόμω τρίτω) και άλλοι. Όθεν αν τούτο ήναι αληθές, ο Συμεών όταν εδέχθη τον Χριστόν, ήτον χρόνων διακοσίων εβδομήκοντα και επέκεινα. Άλλοι γενεαλογούσι τον Συμεών τούτον, πως ήτον, υιός μεν του Πατριάρχου των Εβραίων Χιλέλ, πατήρ δε του περιφήμου Γαμαλιήλ του αναφερομένου εν ταίς Πράξεσι. Και άλλοι λέγουσι, πως ήτον πρόεδρος του Συνεδρίου των Εβραίων. Οι δε ασφαλέστεροι και μόνη τη Ευαγγελική ιστορία επόμενοι, ως άνδρα απλώς πνευματοκίνητον τον Θεοδόχον γεραίρουσιν, (όρα την νεοτύπωτον Εκατονταετηρίδα). Το δε λείψανον του Αγίου τούτου Συμεών, ευρίσκεται εις τον εν Κωνσταντινουπόλει Nαόν του Αγίου Ιακώβου του αδελφοθέου, τον οποίον Nαόν ανήγειρεν ο βασιλεύς Ιουστίνος (σελ. 1152 της Δωδεκαβίβλου). Σημείωσαι, ότι εν τω δευτέρω Πανηγυρικώ της Ιεράς Μονής του Βατοπαιδίου, σώζεται εγκώμιον Συμεών ταπεινού Μοναχού, εις τον Άγιον τούτον Συμεών τον Θεοδόχον, ου η αρχή· «Τήν προς τους αγαθούς των ομοδούλων τιμήν».
Η δε προφήτισσα Άννα, ήτον θυγάτηρ Φανουήλ, καταγομένη από την φυλήν του Ασήρ, ενός από τους δώδεκα Πατριάρχας τους υιούς Ιακώβ. Αφ’ ου δε εσυγκατοίκησε με άνδρα χρόνους επτά, και τούτον υστερήθη διά του θανάτου, από τότε επαράμενεν εις τον Ναόν και εκαταγίνετο εν όλη τη ζωή της εις προσευχάς και νηστείας. Όθεν επειδή αδιακόπως ευρίσκετο εις τοιαύτα θεάρεστα έργα, διά τούτο και ηξιώθη η μακαρία να ιδή τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, όταν επροσφέρθη τεσσαράκοντα ημερών νήπιον εις τον Ναόν, από την Παναγίαν Μητέρα του και από τον δίκαιον Ιωσήφ. Ανθωμολογείτο δε αύτη, ήτοι ευχαρίστει και εδοξολόγει τον Θεόν, και επροφήτευε φανερά τα περί του Χριστού εις όλους εκείνους οπού ευρέθησαν τότε εις τον Ναόν, λέγουσα τοιαύτα λόγια. Τούτο το Βρέφος, είναι εκείνος ο αυθέντης, οπού εστερέωσε τον ουρανόν και την γήν. Τούτο το Βρέφος είναι ο Χριστός, περί του οποίου όλοι οι Προφήται επροκήρυξαν. Ημείς λοιπόν την μνήμην τούτων των δύω σήμερον εορτάζοντες, κηρύττομεν διά μέσου αυτών την φρικτήν και απόρρητον του Θεού προς ημάς συγκατάβασιν. (Όρα περί αυτών εις τον Θησαυρόν του Δαμασκηνού κατά την εορτήν της Υπαπαντής.)
An active conscience.
Apostle Paul points out that Christians have more than the law of the Jews. They have a law in the heart. He tells us that those "who show the work of the law written in their hearts, their conscience also bearing witness, and between themselves their thoughts accusing or else excusing them" will be justified when that final judgment come. (Romans 2:12-16)
Saint Greogry of Nyssa tells us the following; What then must we do, we who have been found worthy of the name of Christ? Each of us must examine his thoughts, words and deeds, to see whether they are directed toward Christ or are turned away from him. This examination is carried out in various ways. Our deeds or our thoughts or our words are not in harmony with Christ if they issue from passion. They then bear the mark of the enemy who smears the pearl of the heart with the slime of passion, dimming and even destroying the lustre of the precious stone. On the other hand, if they are free from and untainted by every passionate inclination, they are directed toward Christ, the author and source of peace. He is like a pure, untainted stream. If you draw from him the thoughts in your mind and the inclinations of your heart, you will show a likeness to Christ, your source and origin, as the gleaming water in a jar resembles the flowing water from which it was obtained. For the purity of Christ and the purity that is manifest in our hearts are identical. Christ’s purity, however, is the fountainhead; ours has its source in him and flows out of him. Our life is stamped with the beauty of his thought. The inner and the outer man are harmonized in a kind of music. The mind of Christ is the controlling influence that inspires us to moderation and goodness in our behavior. As I see it, Christian perfection consists in this: sharing the titles which express the meaning of Christ’s name, we bring out this meaning in our minds, our prayers and our way of life. |
ΧΕΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ, ΓΙΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΗ ΘΕΛΩ ΜΟΝΟ!
19/01/2012 Αναδημοσίευση από Εγκληματικότητα Ένας Αλβανός πατέρας τεσσάρων παιδιών πήγε στο Δήμο της περιοχής του να καταθέσει αίτηση για να πάρουν ελληνική ιθαγένεια τα παιδιά του. Απαίτησε να εξυπηρετηθεί κατά προτεραιότητα παρά τον κόσμο που είχε στην ουρά, τώρα μάλιστα που έχουν φύγει πάρα πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι από τις υπηρεσίες, με αποτέλεσμα οι υπόλοιποι που έμειναν να ασχολούνται με πολλά αντικείμενα ταυτόχρονα. Μάλιστα, απαίτησε να εκδοθούν αυτές οι ιθαγένειες αυθημερόν γιατί βιαζόταν! Η υπάλληλος του εξήγησε ότι ο Δήμος παραλαμβάνει τις αιτήσεις με τα δικαιολογητικά, ελέγχει τη νομιμότητά τους και στη συνέχεια τα προωθεί στην Περιφέρεια για τα περαιτέρω. Μούτρωσε όταν του είπαν ότι χρειάζεται κάποιο χρονικό διάστημα κι όταν η υπάλληλος θέλησε να του εξηγήσει τη διαδικασία για την ιθαγένεια των ενηλίκων νομίζοντας ότι τη θέλει και ο ίδιος για τον εαυτό του, της απάντησε το εξής: "- ΧΕΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ, ΓΙΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΗ ΘΕΛΩ ΜΟΝΟ! -" Μια άλλη απορία: Τέτοιου είδους ελληνοποιήσεις θα κάνει η Ελλάδα; Αφού είναι φανερό σε όλους ότι την ελληνική ιθαγένεια οι οικονομικοί μετανάστες τη ζητούν για λόγους σκοπιμότητος και όχι από αγάπη στη χώρα φιλοξενίας τους. Ο λαθρονόμος είναι απαραίτητο να αποσυρθεί γιατί λειτουργεί εις βάρος των Ελλήνων και των υποδομών του κράτους μας. Επίσης, ο Συνήγορος του Πολίτη έχει αποδειχθεί Συνήγορος του αλλοδαπού. Δείτε σχετικά με το θέμα την ιστοσελίδα του Δήμου Νέας Σμύρνης http://www.neasmyrni.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=231&Itemid=162&lang=el Και εδώ τα σχετικά για το συνήγορο του Πολίτη. http://www.synigoros.gr/reports/epektasi_katavolis.pdf Ελευθερία του Λόγου για το http://www.eglimatikotita.gr/ "- Σιγά μην πληρώσω και παράβολο στο κωλοκράτος για να πάρω την ιθαγένειά σας! Το μόνο που θέλω είναι να την πάρουν τα παιδιά μου για να παίρνει η γυναίκα μου το επίδομα πολυτεκνίας και όταν μεγαλώσουν τα παιδιά, να παίρνει την ισόβια σύνταξη πολύτεκνης μάνας." Η υπάλληλος για να τα επιβεβαιώσει επικοινώνησε με τον ΟΓΑ που χορηγεί ταπολυτεκνικά επιδόματα σε όλους, είτε ζουν σε χωριό είτε σε πόλη και ανεξαρτήτως επαγγέλματος. Η απάντηση του ΟΓΑ επιβεβαίωσε τα λεγόμενα του Αλβανού, ο οποίος ήταν καλά πληροφορημένος. Ορίστε η απάντηση από τον ΟΓΑ: Η Υπηρεσία μας (ΟΓΑ) έδινε πολυτεκνικό επίδομα και ισόβια σύνταξη σεαλλοδαπές μητέρες που είχαν συνάψει γάμο με Έλληνα Πολίτη. Όμως μετά από παρέμβαση του Συνηγόρου του Πολίτη, ο ΟΓΑ δίνει πλέον πολυτεκνικό επίδομα και σε αλλοδαπή μητέρα με αλλοδαπόσύζυγο και από τρίτες χώρες (εκτός Ε.Ε. )!!!! Είναι απίστευτο το τι δουλοπρέπεια έχει επιδείξει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ απέναντι στους ξένους. Την ώρα που η ελληνική οικογένεια περνάει τέτοια οικονομική κρίση, την ώρα που αντιμετωπίζουμε τέτοια υπογεννητικότητα, αντί να ενισχύσει την ελληνική οικογένεια μοιράζει αφειδώς χρήματα σεαλλοδαπές οικογένειες, συνήθως μουσουλμανικές! |
Λόγος εις την Υπαπαντήν του Κυρίου
TOY EN ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Λόγος εις την Υπαπαντήν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και εις την Θεοτόκον και εις τον Συμεών
Δεν φορεί μόνο σάρκα ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, αλλά και περιτέμνεται σύμφωνα με τον Μωσαϊκό νόμο, για να μην έχη πρόφασι η απιστία των Ιουδαίων. Γιατί έρχεται προς τον νόμο για χάρι του ίδιου του νόμου, για να ελευθερώση τους μαθητές του μέσω της πίστεως που βασιζόταν στον νόμο. Και παίρνει σάρκα και περιτέμνεται κι αυτός μαζί με τους Ιουδαίους. Πήρε το ίδιο με αυτούς σώμα, πήρε και την ίδια περιτομή. Έκανε αναντίρρητη την συγγένειά Του με αυτούς, ώστε να μη τον αρνηθούν, Αυτόν, ο οποίος ήταν ο Χριστός που έρχεται από την γενιά του Δαυίδ, και που αυτοί προσδοκούσαν. Έδειξε το γνώρισμα της συγγενείας Του με αυτούς. Γιατί, αν ακόμη και μετά την περιτομή Του έλεγαν «δεν ξέρουμε από πού είναι»[1], εάν δεν είχε περιτμηθή κατά σάρκα, η άρνησίς τους θα είχε κάποια εύλογη πρόφασι.
Η συνέχεια, κλικ πιο κάτω στο: Read more
Άδικα κοπιάζεις...
ΝΕΙΛΟΣ
Είπεν ο αββάς Νείλος:
"Αν θέλεις να προσευχηθείς σωστά, να μη πικράνεις καμιά ψυχή, γιατί αλλιώς άδικα κοπιάζεις".
Είπε πάλι:
" Μη θέλεις να έρχονται τα πράγματα όπως σε συμφέρει, αλλά όπως είναι αρεστό στο Θεό. Έτσι θα είσαι την ώρα της προσευχής γεμάτος γαλήνη και χαρούμενος"
Είπεν ο αββάς Νείλος:
"Αν θέλεις να προσευχηθείς σωστά, να μη πικράνεις καμιά ψυχή, γιατί αλλιώς άδικα κοπιάζεις".
Είπε πάλι:
" Μη θέλεις να έρχονται τα πράγματα όπως σε συμφέρει, αλλά όπως είναι αρεστό στο Θεό. Έτσι θα είσαι την ώρα της προσευχής γεμάτος γαλήνη και χαρούμενος"
THE JOURNEY OF LIFE
Life is a journey. Our journey, of course, began at our birth. Like every other journey, one day ours will come to an end and, like our birth, we won’t have a choice about that either. What matters the most is not the beginning or even the end of our journey, but what happens in between.
Throughout our life’s journey, we will encounter many forks in the road. When presented with a choice, it might be tempting to take what looks like the most pleasing or easiest way. At times we may follow the more enticing road only to find that we have made a mistake, only to find that the direction we have chosen is not leading us where we hoped it would. To seek what we are looking for we might turn to education or our focus may be on acquiring wealth or we may strive for social standing. We may turn to entertainment or the latest self-help fads to ease the discomfort and pain that at times may accompany the direction in life that we choose. Although all these may be good choices, some may even have a place in our lives, by themselves these choices do not have the power to place us on the right road.
To find the right road in life we first need to remember why we chose the wrong road in the first place. It’s very simple; sin has put us on the wrong path. This is why education, money, success and social standing (to just name a few) will not place us on the right path. Our need is not economic, intellectual or political, rather it is spiritual. Until we come to this realization we will never find the right road. Our Orthodox faith teaches us that our greatest need in life is to have our sins forgiven, to grow in our sainthood. Only this choice will place us on the right path.
The Liturgical life of the Orthodox Church helps to point us in this direction. It is through the Liturgical life of the Church that our sins are forgiven and our spiritual growth occurs. One of the greatest opportunities to experience this forgiveness and spiritual growth is through the beautiful journey we call Great Lent. The main book used by the Church throughout the Great and Holy Lenten Period is called the Triodion. You can think of the Triodion as a spiritual map which can help place us on the right path. It is called the Triodion (The Book of Three Odes) because throughout the weekdays of Great Lent, there are three odes chanted in the service of Matins instead of the usual eight. An ode is simply a series of biblically-based hymns. The theme of these hymns, and by extension that of the Triodion, is repentance. Reading the Triodion gives meaning to the sustained ascetic discipline of prayer, fasting and almsgiving that we are called to throughout Great Lent. Therefore understanding the Triodion guides us in our spiritual growth by leading us to repentance and forgiveness.
All of us are invited by our Lord to walk that right road in life. Straying from it is easy. Jesus Himself said “Wide is the gate and broad is the road that leads to destruction and many enter through it.” (Matthew 7:13) And yet, our Lord reminds us “Ask where the good way is, and walk in it, and you will find rest for your souls.” (Jeremiah 6:16) If we choose to let the Triodion guide us in our Lenten journey, we will find ourselves walking, to an even greater degree, that right road. We will find the way into the loving, forgiving arms of our Lord leading us to a renewed sense of hope for the future and rest for our souls both now and in the eternal life we have with Jesus.
One day our journey will come to an end. Since no one knows when that time will come, now is the time to accept the invitation of Great Lent. Now is the time to accept the invitation of the Triodion so that we may find ourselves back on that right road on this Journey of Life.
Πρέπει να προσέξουμε πολύ τα λόγια του Χριστού μας,
Ο Χριστός επαίνεσε τον εκατόνταρχο για την ταπείνωση και την πίστη που είχε, ενώ ήλεγξε τους κληρονόμους της Βασιλείας των Ουρανών για την απιστία τους, αλλά και την πνευματική τους αδιαφορία. Πρέπει να προσέξουμε πολύ τα λόγια του Χριστού μας, γιατί και εμείς είμαστε κληρονόμοι της Βασιλείας αλλά δεν έχουμε τον ανάλογο τρόπο ζωής και κινδυνεύουμε να τη χάσουμε. Αυτοκαλούμαστε συνειδητοί χριστιανοί και ζούμε με οκνηρία, με κοιμισμένη τη συνείδησή μας και κομμένη την ελπίδα της μέλλουσας ζωής. Είμαστε χριστιανοί χωρίς ζήλο, χωρίς πνευματική ανησυχία, χωρίς το φωτισμό του Ευαγγελίου. Χριστιανοί με κοσμικό φρόνημα και με καρδιά κολλημένη στα υλικά αγαθά. Γι΄ αυτό και κινδυνεύουμε να βρεθούμε «εις το σκότος το εξώτερον».
Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του τρισκατάρατου του Πάπα.
«Και βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες,Έλληνες, σπορά της
εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει μὲ τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον. Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα.
Και επήγα πάλιν εις τους φίλους μου στους Αγίους. Άναψα τα καντήλια και ελιβάνισα λιβάνιν καλόν αγιορείτικον. Και
σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα: «Δεν βλέπετε, που θέλουν να κάνουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθείστε, διότι μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ό,τι πολύτιμον
τζιβαϊρικόν έχομεν. Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του τρισκατάρατου του Πάπα. Μην αφήσετε, Άγιοί μου αυτὰ τα γκιντὶ πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας να μασκαρέψουν και να
αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερο κακό από αυτό που καταδέχθηκεν ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας».
O Ορθόδοξος ήρωας Στρατηγός Μακρυγιάννης!
εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει μὲ τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον. Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα.
Και επήγα πάλιν εις τους φίλους μου στους Αγίους. Άναψα τα καντήλια και ελιβάνισα λιβάνιν καλόν αγιορείτικον. Και
σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα: «Δεν βλέπετε, που θέλουν να κάνουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθείστε, διότι μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ό,τι πολύτιμον
τζιβαϊρικόν έχομεν. Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του τρισκατάρατου του Πάπα. Μην αφήσετε, Άγιοί μου αυτὰ τα γκιντὶ πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας να μασκαρέψουν και να
αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερο κακό από αυτό που καταδέχθηκεν ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας».
O Ορθόδοξος ήρωας Στρατηγός Μακρυγιάννης!
ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΗΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ.
Το αποκαλύπτει ο Άγιος Μάξιμος ο ομολογητής:
Εκείνοι, που ζητούν τον Κύριο δεν πρέπει να τον ζητούν έξω από τον εαυτόν τους, αλλά μέσα τους, με την έμπρακτη πίστη. Γιατί η Αγία Γραφή λέγει : Είναι κοντά σου ο λόγος, στο στόμα σου και στην καρδιά σου
(Ρωμ. Ι: 8 ), δηλαδή ο λόγος της πίστεως, γιατί ο ζητούμενος λόγος, είναι αυτός ο Χριστός.
Εκείνοι, που ζητούν τον Κύριο δεν πρέπει να τον ζητούν έξω από τον εαυτόν τους, αλλά μέσα τους, με την έμπρακτη πίστη. Γιατί η Αγία Γραφή λέγει : Είναι κοντά σου ο λόγος, στο στόμα σου και στην καρδιά σου
(Ρωμ. Ι: 8 ), δηλαδή ο λόγος της πίστεως, γιατί ο ζητούμενος λόγος, είναι αυτός ο Χριστός.
ΑΝΑΖΗΤΟΥΝΤΕΣ ΤΟΝ ΑΞΙΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
ΟΤΑΝ κανεὶς παρακολουθεῖ προσεκτικὰ τὶς ἐκδηλώσεις καὶ τὰ ἔργα μερικῶν μεγαλόσχημων κληρικῶν ἀπογοητεύεται, γιατὶ διαπιστώνει ὅτι δὲν ὑπάρχει σταθερότητα στὶς ἀπόψεις τους
καὶ συνέπεια στὰ ὅσα ὑποστηρίζουν. Αὐτὸ εἶναι πολὺ ἀρνητικό, τὴν ὥρα μάλιστα ποὺ στὴν κοινωνία
γίνεται πνευματικὸς χαλασμὸς καὶ οἱ ἠθικὲς ἀξίες τοῦ Εὐαγγελίου δὲν τηροῦνται πιὰ
ἀπὸ τοὺς περισσότερους ἀνθρώπους. Ἡ μεγάλη αὐτὴ ἀδυναμία ὀφείλεται στὸ γεγονὸς ὅτι
δὲν ἔχουν τὴν πνευματικὴ ὡριμότητα, ποὺ πρωτίστως πρέπει νὰ διακρίνει τοὺς κληρικούς.
Εἶναι κάλαμοι ὑπὸ ἀνέμων σαλευόμενοι. Προκειμένου νὰ ἀρέσκουν στοὺς ἀνθρώπους,
συνεχῶς μεταβάλλονται. Στοὺς εὐσεβεῖς ἐμφανίζονται ὡς εὐσεβεῖς, στοὺς παραδοσιακοὺς
ὡς παραδοσιακοί, στοὺς προοδευτικοὺς ὡς προοδευτικοί, στοὺς μοναχοὺς ὡς ἐραστὲς τοῦ
μοναχικοῦ ἰδεώδους, στοὺς οἰκουμενιστὲς ὡς οἰκουμενιστὲς καὶ στοὺς ἀγωνιστὲς καὶ
ὁμολογητὲς τῆς Ὀρθοδοξίας ὡς ὑπέρμαχοί της. Ὅλη αὐτὴ ἡ συνεχὴς μεταμόρφωση καὶ
παραπλάνηση ἀποκαλύπτει τὸ φόβο τους μήπως ἀποκαλυφθεῖ τὸ πραγματικό τους ἦθος.
Θέλουν νὰ ἔχουν τὴν ἔξωθεν καλὴ μαρτυρία, γιὰ νὰ συνεχίζουν τὸν ἁμαρτωλὸ τρόπο ζωῆς.
Ἔχουμε ζήσει πρόσφατα τέτοιες ἀπαράδεκτες καταστάσεις, μὲ ἀποκορύφωση τὴ θύελλα
τῶν ἐκκλησιαστικῶν σκανδάλων τοῦ 2005. Εἶναι πολλοὶ οἱ πιστοί, ποὺ ἀνησυχοῦν γιὰ ὅσα
συμβαίνουν ἢ δὲν συμβαίνουν στὴν Ἐκκλησία. Θέλουν νὰ περιοριστοῦν οἱ σκανδαλώδεις
συμπεριφορὲς τῶν κληρικῶν καὶ νὰ αὐξηθοῦν οἱ ἐνάρετοι κληρικοί, ποὺ θὰ εἶναι ἀληθινοὶ
ποιμένες. Ἀναζητοῦν ἐπίμονα ἐπίσης μερικοὺς ἄξιους ἐπισκόπους, γιὰ νὰ στηριχθοῦν
πνευματικά, νὰ τοὺς ἔχουν ὁδηγοὺς καὶ νὰ ἐλπίζουν ὅτι ἡ Ἐκκλησία μπορεῖ νὰ
αὐτοκαθαίρεται. Γρήγορα ὅμως ἀπογοητεύονται, γιατὶ δὲν μποροῦν νὰ τοὺς βροῦν. Ὄχι
πώς δὲν ὑπάρχουν, ἀλλὰ ἁπλὰ δὲν θορυβοῦν καὶ ἀποφεύγουν νὰ ἐμφανίζονται στὰ μέσα
ἐνημέρωσης καὶ στὶς ἐφημερίδες. Ἐδῶ θὰ ἀναφέρω καὶ κάτι ἄλλο σχετικὸ μὲ τὸ θέμα μας.
Κάποιοι Μητροπολίτες κατὰ καιροὺς ἐμφανίζονται ὡς ὑπέρμαχοι τῆς Ὀρθοδοξίας, ἔντονα
ἀντιπαπικοὶ καὶ ζηλωτὲς τῶν παραδόσεων. Δημοσιεύουν πύρινα κείμενα καὶ ἐξαπολύουν
σχετικὲς ἐγκυκλίους. Καθὼς τοὺς παρακολουθεῖς γιὰ πρώτη φορά, χαίρεσαι καὶ μὲ
ἐνθουσιασμὸ μιλᾶς γι᾽ αὐτοὺς στοὺς γνωστούς σου. Δὲν περνάει πολὺς καιρὸς καὶ
διαπιστώνεις ὅτι τὰ συγκεκριμένα αὐτὰ πρόσωπα διατηροῦν φιλικὲς σχέσεις μὲ
ἀνθρώπους, ποὺ πρωτοστατοῦν στὸν οἰκουμενισμό, εἶναι νεωτεριστὲς καὶ ἀποδεδειγμένα
δὲν ἔχουν ἦθος. Καὶ διερωτᾶσαι ἂν ὑπάρχει κάποιος ἄξιος Μητροπολίτης νὰ στηριχθεῖς.
Ἰδιαίτερα σὲ ἐνοχλεῖ τὸ γεγονός, ὅταν συμμετέχουν σὲ πανηγύρεις καὶ ἀλληλοπροσφωνοῦνται.
Τότε τοὺς βλέπεις ὡς συγκοινωνοῦντα δοχεῖα καὶ ἡ ἀθλιότητα τοῦ κεκραγμένου Μητροπολίτη
νὰ μεταδίδεται καὶ στοὺς ἄλλους καὶ νὰ καταλήγεις στὸ ἄδικο συμπέρασμα ὅτι ὅλοι τὸ ἴδιο εἶναι.
Πρέπει νὰ εἴμαστε προσεκτικοί. Γιὰ τοὺς ὑποκριτικὰ «ὀρθοδόξους» Μητροπολίτες νὰ ἔχουμε
ἕνα ἐρωτηματικὸ καὶ μιὰ ἐπιφύλαξη. Δὲν εἶναι αὐτό, ποὺ φαίνονται, οὔτε αὐτὸ ποὺ ἀναζητοῦμε.
Εἶναι οἱ δεσποτάδες, ποὺ δεσπόζουν, ἀλλὰ δὲν ποιμαίνουν. Γι᾽ αὐτὸ δὲν μποροῦν
νὰ γίνουν τὸ στήριγμά μας καὶ ὁ ὁδηγός μας.
Repentance - What does this Mean?
"The Church Fathers have called repentance a ‘second baptism’ or a renewal of baptism. At our first baptism, we began a journey towards the kingdom of God… Unfortunately not very many of us know what repentance means and what its greater significance is. Most people do not even know of what things we should repent. Repentance is not, as we think, a legalistic procedure, which exonerates man from certain feelings of guilt. Nor is it the confession practiced by some as a necessary observation before the great feasts of the Church, or when faced with immense psychological pressures…
"The Greek word for repentance, metanoia (change of mind), implies a complete change of life, and the rejection of sin with our whole heart. It is to feel with our whole being that the road we are following leads nowhere and want to return…."
Δυστυχώς οι οικουμενιστές μας εμπαίζουν...
Ρουμανία – Φωτογραφίες από τον οικουμενιστικό εσπερινό στο Βουκουρέστι για το τέλος της εβδομάδας συμπροσευχών του 2012
Ρουμανία - Η εβδομάδα οικουμενιστικών συμπροσευχών για τη Χριστιανική Ενότητα (= την υποταγή όλων κάτω του αντιχρίστου Πάπα), έληξε στις 25 Ιανουαρίου 2012, με εσπερινό στον Πατριαρχικό Καθεδρικό Ναό του Βουκουρεστίου. Παρόντες, εκπρόσωποι όλων των χριστιανικών ομολογιών, ο Πατριάρχης Ρουμανίας Δανιήλ, ο Βοηθός Επίσκοπος του Πατριάρχη Κυπριανός Campineanul και αρκετοί ιερείς και διάκονοι. Κήρυξαν ο πάστορας των Καλβινιστών και ο Πατριάρχης Δανιήλ.
Ρουμανία - Η εβδομάδα οικουμενιστικών συμπροσευχών για τη Χριστιανική Ενότητα (= την υποταγή όλων κάτω του αντιχρίστου Πάπα), έληξε στις 25 Ιανουαρίου 2012, με εσπερινό στον Πατριαρχικό Καθεδρικό Ναό του Βουκουρεστίου. Παρόντες, εκπρόσωποι όλων των χριστιανικών ομολογιών, ο Πατριάρχης Ρουμανίας Δανιήλ, ο Βοηθός Επίσκοπος του Πατριάρχη Κυπριανός Campineanul και αρκετοί ιερείς και διάκονοι. Κήρυξαν ο πάστορας των Καλβινιστών και ο Πατριάρχης Δανιήλ.
Αρνήθηκαν τον εαυτό τους!!!
Η επέλαση της παπικής αιρέσεως, τον Νοέμβριο του 2006, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, μετέβαλε το Άγιο Όρος ή μάλλον την πνευματική του ηγεσία, τους ηγουμένους των 19 Ι. Μονών του, σε εγκαταλελειμμένο και έρημο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας!
Ο λαός του Θεού, το πλήρωμα της Εκκλησίας, ανέμενε την άμεση, δυναμική παρέμβαση του Αγίου Όρους στα διαδραματισθέντα στο Φανάρι, με την επίσκεψη-συλλειτουργία του Πάπα, ως αυτονόητη παρουσία ορθόδοξης αντιδράσεως και μαρτυρίας, όπως ακριβώς συνέβη στο παρελθόν επί Πατριάρχου Αθηναγόρα, με την άρση των αναθεμάτων, όταν σύσσωμο το Άγιο Όρος, η πνευματική του ηγεσία, διέκοψε τη μνημόνευση του ονόματός του!
Αλλά η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους των ημερών μας, δεν έπραξε το ίδιο!
Δεν διετράνωσε μαχητικά την ορθόδοξη μαρτυρία με το γνωστό κύρος του αγιορείτικου λόγου, ως διορθωτική παρέμβαση στις αυθαίρετες και κραυγαλέες πατριαρχικές παραβιάσεις των ι. Κανόνων της Εκκλησίας.
Αντίθετα επιβράβευσε τις πατριαρχικές αυτές αντορθόδοξες ενέργειες με τη διακήρυξη της ευλαβείας της στο πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου!
Έτσι οι φύλακες της Ορθόδοξης Παράδοσεως, οι πυλωροί της προστασίας και διασφαλίσεως του κύρους των Ι. Κανόνων της Εκκλησίας, εγκατέλειψαν τη θέση τους!
Αρνήθηκαν τον εαυτό τους!!!
Ο λαός του Θεού, το πλήρωμα της Εκκλησίας, ανέμενε την άμεση, δυναμική παρέμβαση του Αγίου Όρους στα διαδραματισθέντα στο Φανάρι, με την επίσκεψη-συλλειτουργία του Πάπα, ως αυτονόητη παρουσία ορθόδοξης αντιδράσεως και μαρτυρίας, όπως ακριβώς συνέβη στο παρελθόν επί Πατριάρχου Αθηναγόρα, με την άρση των αναθεμάτων, όταν σύσσωμο το Άγιο Όρος, η πνευματική του ηγεσία, διέκοψε τη μνημόνευση του ονόματός του!
Αλλά η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους των ημερών μας, δεν έπραξε το ίδιο!
Δεν διετράνωσε μαχητικά την ορθόδοξη μαρτυρία με το γνωστό κύρος του αγιορείτικου λόγου, ως διορθωτική παρέμβαση στις αυθαίρετες και κραυγαλέες πατριαρχικές παραβιάσεις των ι. Κανόνων της Εκκλησίας.
Αντίθετα επιβράβευσε τις πατριαρχικές αυτές αντορθόδοξες ενέργειες με τη διακήρυξη της ευλαβείας της στο πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου!
Έτσι οι φύλακες της Ορθόδοξης Παράδοσεως, οι πυλωροί της προστασίας και διασφαλίσεως του κύρους των Ι. Κανόνων της Εκκλησίας, εγκατέλειψαν τη θέση τους!
Αρνήθηκαν τον εαυτό τους!!!
Αυτή είναι η Χάρις.
...«Αφού σηκώθηκα από τον ύπνον, πλύθηκα και όρθιος έκανα τα συνηθισμένα κομποσχοίνια, έμπροσθεν του παραθύρου που βλέπει προς την θάλασσαν. Όταν έκανα αρκετά κομποσχοίνια, ξαφνικά βλέπω τρία λαμπερά πρόσωπα να έρχονται κατ΄ επάνω μου, γέμισε φως το δωμάτιόν μου, ευωδία ανέκφραστος. Η πνευματική μου αίσθησις με πληροφορούσε ότι ήταν ο Χριστός συνοδευόμενος από δύο Αγγέλους. Έπεσα κάτω και αγκάλιασε η ψυχή μου τα πόδια του Χριστού. Αισθανόμουν τέτοια χαρά και αγαλλίασιν. Τέτοια ουράνια κατάστασιν είχα, που δεν περιγράφεται». Και διηγούμενος αυτά, ήρχισε να κλαίη ο παπα-… Εις την κατάστασιν αυτήν της μακαριότητος, έμεινα αρκετή ώρα. Που ολίγον κατ΄ ολίγον υποχωρούσε. Ξαφνικά γέμισε το δωμάτιο από δαίμονες και με περικύκλωσαν. Τρομοκρατήθηκα. Παρέλυσα από τον φόβον μου. Τους ένοιωθα πλησίον μου, και γέμισα από ανατριχίλα και φόβον απερίγραπτον. Με την προσευχήν, ολίγον κατ΄ ολίγον έφυγαν. Ενώ έτρεμα ακόμη από τον φόβον μου, σηκώθηκα πήρα το φαναράκι μου και πήγα στον Γέροντα ..... Όταν έφθασα, είπα στον πατέρα Αθανάσιο: --Ειδοποίησε τον Γέροντα ότι θέλω επειγόντως να τον συναντήσω! Με δέχθηκε αμέσως, αν και ήταν ακατάλληλη η ώρα. Μόλις κάθησα με ρωτάει: --Τι έχεις; --Περίμενε Γέροντα λίγο να συνέλθω και θα σου πω. Από τον φόβο δεν ημπορούσα να μιλήσω. Όταν συνήλθα του διηγήθηκα για την παρουσία των τριών Προσώπων και την δαιμονική κατάστασι κατόπιν. Τότε ο Γέροντας..... σηκώθηκε, με αγκάλιασε και καταχαρούμενος μου είπε: --Αυτό, παιδί μου, είναι το πρώτο σκαλί. Αυτή είναι η Χάρις. Θυμάσαι που σου έλεγα ότι με τα δάκρυα, τρόπον τινά σκάβεις για να περάση το όχημά της; Τώρα πέρασε. Από τώρα και εις το εξής θα έχης αποκαλύψεις από τον Θεό, θα σε πληροφορή ο Θεός και θα βλέπης διαφορετικά. Η θεία Χάρις θα μορφοποιήται σε εικόνες και σχήματα και θα σε βοηθή. Άλλη πνευματική αμφίεσις, άλλοι ορίζοντες, άλλη πνευματική τροφή και άλλη προσευχή με θεωρία σε περιμένουν. Και γι΄ αυτό ήλθαν και οι δαίμονες κατόπιν, διότι αντιλήφθηκαν την κατάστασι της Χάριτος που είχες και φθονούσαν....
Δεν περιφρονεί η ορθόδοξος ασκητική νοοτροπία τα εγκόσμια.
Εάν ο χριστιανός «ουκ έχει ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητεί», είναι πρόδηλον ότι βιοί διπλήν ζωή, την επίγειον και την επουράνιον. Εις ποίαν βιοί περισσότερον, τούτο εξαρτάται: από το κατά πόσον «επιζητεί την μέλλουσαν». Η προς τα επάνω όρασις δεν αποτελεί περιφρόνησιν εις ό,τι ο Θεός έκτισεν «λίαν καλά», αλλά λογικωτάτην προτίμησι. Δεν περιφρονεί η ορθόδοξος ασκητική νοοτροπία τα εγκόσμια. Απλώς τα καταλείπει. Και ούτω διασώζει και τον πόθον της αιωνιότητος, προς «των εφετών το ακρότατον» και εις αίρεσι δεν εμπίπτει, ως μη καταφρονούσα την δημιουργία του αγαθού Θεού.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)