Byzantine Warriors - Orthodox Battle Chant of Faith

 

Byzantine Warriors - Orthodox Battle Chant of Faith

π. Θεόδωρος Ζήσης:

«Ἔγ­γα­μος ἱ­ε­ρε­ύς, μοῦ εἶ­πε: “Προ­τι­μῶ νὰ καλ­λι­ερ­γῶ τὰ χω­ρά­φι­α μου, ὡς ἁ­πλὸς ἀ­γρό­της, καὶ νὰ κρα­τή­σω τὴν πί­στη μου, πα­ρὰ νὰ συ­νερ­γή­σω στὴν κατεδάφισή της καὶ νὰ πά­ω στὴν κό­λα­ση μα­ζὶ μὲ τὸν πα­τρι­άρ­χη καὶ τοὺς ἐ­πι­σκό­πους”­.­.. Αὐ­τὰ ποὺ εἶ­πε ὁ ὀ­λι­γο­γράμ­μα­τος ἱ­ε­ρεὺς .­..ἐκ­φρά­ζουν τὴν δι­α­χρο­νι­κὴ συ­νε­ί­δη­ση τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας γι­ὰ τὴν στά­ση ὅ­λων τῶν πι­στῶν καὶ τῶν λα­ϊ­κῶν ἀ­πέ­ναν­τι τῶν ἐ­πι­σκό­πων καὶ τῶν πρε­σβυ­τέ­ρων σὲ πε­ρί­πτω­ση ποὺ δὲν ὀρ­θο­το­μοῦν τὸν λό­γο τῆς ἀ­λη­θε­ί­ας, ἀλ­λὰ ἐ­νι­σχύ­ουν τὴν αἵ­ρε­ση καὶ τὴν πλά­νη».

Ο Δημήτριος Χατζηνικολάου σχολίασε την ανάρτηση "Ο λαὸς τὸ ἀπαίτησε καὶ πάλι δυναμικὰ καὶ πολλάκις."

Ἐξαιρετικόν ὑπόδειγμα Ὀρθοδόξου λαοῦ! Δυστυχῶς, σήμερα δέν ὑπάρχουν τέτοιοι Ὀρθόδοξοι. Οἱ ψευδεπίσκοποι εἰσάγουν συνεχῶς νέες αἱρέσεις ἤ ἄλλες καινοτομίες, ὅπως π.χ. ἡ ἀφαίρεσις τοῦ Ἐσταυρωμένου πίσω ἀπό τήν Ἁγίαν Τράπεζαν, πού εἰσήγαγεν ὁ «Περιστερίου», καί ὁ λαός εἴτε διαμαρτύρεται χλιαρῶς εἴτε τίς ἀνέχεται! Δέν ὑπάρχουν δυναμικές ἀντιδράσεις ὅπως αὐτή τῆς παρούσης ἀναρτήσεως. Ἀπείρως χειροτέρα εἶναι, βεβαίως, ἡ παντελής ἔλλειψις ἀντιδράσεως τοῦ λαοῦ, ἀκόμη καί σέ καινοτομίες πού καταργοῦν τό ἱερόν Εὐαγγέλιον! Πρόσφατα παραδείγματα εἶναι (1) ἡ ἐκ μέρους τῶν Βαρθολομαίου, Ζηζιούλα κ.ἄ. ἀλλοίωσις τοῦ Τριαδικοῦ Δόγματος μέ τήν εἰσαγωγήν τῆς αἱρέσεως ὅτι «ὁ Θεός Πατήρ εἶναι πρῶτος ἄνευ ἴσων εἰς τήν Ἁγίαν Τριάδα» καί (2) ἡ ἐκ μέρους τῶν Οἰκουμενιστῶν ψευδεπισκόπων πλήρης ἀποδοχή εἰς ἐκκλησιαστικήν κοινωνίαν τῶν νεοταξιτῶν πολιτικῶν πού ἐνομιμοποίησαν τόν «γάμον» τῶν ὁμοφυλοφίλων (Φεβρουάριος 2024).

Ο λαὸς τὸ ἀπαίτησε καὶ πάλι δυναμικὰ καὶ πολλάκις.

Ἐπὶ Πατριάρχου, Κων/πόλεως Τιμοθέου τοῦ Α΄ (511–518) ὁ λαὸς τῆς Κων/πόλεως διέκοψε την εκκλησιαστική κοινωνία με αυτόν καὶ ἔμενε ἀκοινώνητος τῶν Θ. μυστηρίων γιὰ πολλὰ χρόνια, διότι ὁ Πατριάρχης Τιμόθεος δὲν ἤθελε νὰ ἀποδεχθῆ τὴν Δ΄ ἐν Χαλκηδόνι Οἰκουμενικὴ Σύνοδο.

Ὅταν ἀνῆλθε στὸν θρόνο ὁ διάδοχός του, ἅγιος Ἰωάννης ὁ Καππαδόκης (518–520), ὁ λαὸς μέσα στὴν Ἐκκλησία ἀπαίτησε κατὰ τὴν ὥρα τῆς Θ. Λατρείας νὰ ἀναγνωσθεῖ στὰ δίπτυχα ἡ Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος καὶ κατόπιν νὰ μεταλάβει ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ νέου Πατριάρχη.

Ὁ νέος Ὀρθόδοξος Πατριάρχης γιὰ κάποιους λόγους ἐδίσταζε νὰ πραγματοποιήσει τὴν ἀπαίτηση τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ οἱ πιστοὶ ἔμεναν ἀνένδοτοι καὶ ἀπαιτοῦσαν τὸ θέμα νὰ τακτοποιηθεῖ ἀμέσως. Στὴν προσπάθεια τοῦ Πατριάρχη νὰ ἀναβληθεῖ γιὰ λίγο αὐτὴ ἡ ἀναγνώριση, ὁ λαὸς τὸ ἀπαίτησε καὶ πάλι δυναμικὰ καὶ πολλάκις.

Tελικά, μετὰ ἀπὸ αὐτὴ τὴν σταθερὴ στάση τοῦ λαοῦ καὶ τὴν ἔντονη διαμαρτυρία, ὑποχρεώθηκε ὁ Πατριάρχης, τὴν ὥρα τῆς μνημονεύσεως κατὰ τὴν Θ. Λειτουργία, νὰ ἀναγνώσει στὰ δίπτυχα τὴν Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Τότε σταμάτησε καὶ ἡ ἀκοινωνησία τῶν Θ. Μυστηρίων, ἀφοῦ, μὲ τὴν ἀνάγνωση τῶν Διπτύχων, ἀποκαταστάθηκε ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη.

 

(T.L.G., Concilia Oecumenica (ACO): Synodus Constantinopolitana et Hierosolymitana anno 536: Tome 3, page 72, line 4 Ἔκθεσις πίστεως κατὰ ἀποκάλυψιν Γρηγορίου ἐπισκόπου Νεοκαισαρείας. Καὶ Πρακτικὰ Συνόδων, τόμος Β΄, σελ. 333).

Ο Δημήτριος Χατζηνικολάου σχολίασε την ανάρτηση "Τέρμα τα λόγια!"

Αὐτά δέν τά λέγει μόνον ὁ Μ. Ἀθανάσιος, ἀλλά ὅλες οἱ Γραφές, ὅλες οἱ Σύνοδοι καί ὅλοι οἱ Πατέρες, τοὐτέστιν ὑπάρχει ἐν προκειμένῳ «συμφωνία τῶν Πατέρων» (Consensus Patrum): «Ἅπαντες οἱ τῆς Ἐκκλησίας διδάσκαλοι, πᾶσαι αἱ Σύνοδοι καί πᾶσαι αἱ θεῖαι Γραφαί φεύγειν τούς ἑτερόφρονας παραινοῦσι καί τῆς αὐτῶν κοινωνίας διΐστασθαι» (Ἅγιος Μᾶρκος Εὐγενικός, Patrologia Graeca, τόμος 160, σ. 101). Οἱ κενοφωνίες τῶν Οἰκουμενιστῶν, ὅτι ἡ ἀποτείχισις εἶναι δῆθεν αἵρεσις («Κύπρου» Γεώργιος, «Φλωρίνης» Εἰρηναῖος), ὅτι ... ἀνατριχιάζουν στό ἄκουσμά της («Ἀθηνῶν» Ἱερώνυμος) κ.λπ. ἀποτελοῦν μίαν ἀκόμη ἁπτήν ἀπόδειξιν ὅτι εἶναι φανατικοί ἐχθροί τῆς Ὀρθοδοξίας!

Τέρμα τα λόγια!

Όποιον μνημονεύουμε με εκείνον κοινωνούμε και με όποιον κοινωνούμε τον μνημονεύουμε. Όλα τα άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις.

Έλεγε ο άγιος Αθανάσιος «Εάν ο επίσκοπος ή ο πρεσβύτερος, οι όντες οφθαλμοί της Εκκλησίας, κακώς αναστρέφωνται καί σκανδαλίζωσι τόν λαόν, χρή (=πρέπει) αυτούς εκβάλλεσθαι. Συμφέρον γάρ άνευ αυτών συναθροίζεσθαι εις ευκτήριον οίκον, ή μετ' αυτών εμβληθήναι, ως μετά Άννα και Καϊάφα, εις τήν γέενναν του πυρός» (Μ. Αθανασίου, ΒΕΠΕΣ, 33, 199) και "ων το φρόνημα αποστρεφόμεθα, τούτους από της κοινωνίας προσήκει(=αρμόζει) φεύγειν" (PG 26, 1188 Β).