Τη Η΄ (8η) του αυτού μηνός (Δεκεμβρίου), μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΠΑΤΑΠΙΟΥ

Πατάπιος ο Όσιος Πατήρ ημών εγεννήθη εις τας Θήβας της Αιγύπτου, από γονείς ευσεβείς, και βαπτισθείς ανετράφη και επαιδεύθη επιμελώς τα ιερά γράμματα· και όσον ηύξανεν εις την σωματικήν ηλικίαν και εμάνθανε την φιλοσοφίαν, τοσούτω μάλλον προέκοπτεν εις την αρετήν και εγίνετο εις την ψυχήν φιλοσοφώτερος, γνωρίζων των προσκαίρων πραγμάτων το άστατον. Όθεν πανσόφως απαρνησάμενος πατρίδα, πλούτον και συγγενείς και πάσαν σαρκός ηδυπάθειαν και κοσμικήν ματαιότητα, κατώκησεν εις την έρημον· και τόσον προέκοψεν εις την ησυχίαν, ώστε έλαμψεν εις τας αρετάς ως φωστήρ διαυγέστατος.

Του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη Καθηγητού Π.Α : Δεν το κάνετε όμως, και δεν θα το κάνετε ποτέ!

...Γράφετε, σεβαστοί πατέρες, ότι οι οικουμενιστές πατριάρχες και λοιποί, αυτήν την παναίρεση του οικουμενισμού: 
«την διδάσκουν “γυμνή τη κεφαλή”, την εφαρμόζουν και την επιβάλλουν στήν πράξη κοινωνούντες παντοιοτρόπως μέ τούς αιρετικούς, με συμπροσευχές, ανταλλαγές επισκέψεων και ποιμαντικές συνεργασίες»! 

Με το κείμενο αυτό, περιγράφετε κατά λέξη τον ΙΕ΄ κανόνα της πρωτοδευτέρας, ο οποίος σας δίνει το δικαίωμα να διακόψετε το μνημόσυνο των πατριαρχών, αρχιεπισκόπων και επισκόπων. 

Δεν το κάνετε όμως, και δεν θα το κάνετε ποτέ! 

Ο Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου...":

"Και να, το κατάντημα της Συνόδου αυτής! Ενώθηκε με τους Λατινόφρονας της Μόσχας «και πασών των...Ρωσιών»!! Χαρά, ο αδελφός Misha, ε !"

Αν μη τι άλλο , ειρωνία μετ εμπαθείας και παραπλάνησις του αναγνώστου. Δεν το αναμέναμε από έναν νομικό-θεολόγο. Αιδώς κύριε Σακαρέλλο!

Ελπίζαμε ότι με τις γνώσεις που έχετε σχετικά με το παλαιημερολογίτικο ζήτημα, θα είχατε και μία στοιχειώδη ευγνωμοσύνη στον Άγιο Φιλάρετο που υποτίθεται ότι απεκατέστησε τους ΓΟΧ. Αλλά δεν μπορεί να υπάρξει ευγνωμοσύνη, αφού ως γνήσιοι απόγονοι ραγιάδων πήραμε αυτό που θέλαμε και από δω πάν κι οι άλλοι...πού σε είδον , πού με ξέρεις...
Οι ρώσοι από τον 10ο και πλέον αιώνα ησθάνοντο και αισθάνονται βαθειά ευγνωμοσύνη δια το έθνος ημών, διότι τους μεταδώσαμε τον Χριστόν.
Αυτό μας λέγει ο βίος του Αγίου Αντωνίου, πρώτου ηγουμένου της Λαύρας του Κιέβου, μαζί με τον Άγιο Θεοδόσιο και τα 125 (!!!) πλήρως άφθαρτα ευωδιάζοντα σκηνώματα τα οποία βρίσκονται εις το Κίεβον.
Βλέπετε, οι Ρώσοι δεν έχουν απλά στοιχειώδη σοβαρότητα, ούτε σοβαροφαίνονται, ούτε ελάλησαν ως αυθεντίες.
Πίστεψαν και εβαπτίσθησαν, κατά τον λόγον του ευαγγελίου. Γι αυτό, κλήρος και λαός ,έως και σήμερον, έχουν φόβο Θεού και ευλάβειαν (ασχέτως εάν υπάγονται στο πατριαρχείον της Μόσχας). Τουλάχιστον έως το έτος 1917, όπου με την πτώσιν και το μαρτύριο της Αγίας Τσαρικής οικογένειας και την διαταγήν αναχωρήσεως του Αγίου Τύχωνος προς άπαντα τον κλήρον της εποχής, υπήρχε ανόθευτος και απαρασάλευτος η ορθή πίστις εις τον Τριαδικόν Θεόν.

Ο Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο

Κακώς προβάλλονται ιστοσελίδες που λογοκρίνουν την άλλη άποψη. 
Απο ποτε η μονόπλευρη "αλήθεια" στα σχόλια διαφημίζεται;

 ***

Ο Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ο Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας...":

"Απο ποτε η μονόπλευρη "αλήθεια" στα σχόλια διαφημίζεται; "

Από τότε που ξεκίνησε η πρακτική της προπαγάνδας και του προσηλυτισμού.

Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

Ο αγαπητός Misha έγραψε:
Παράθεση:

αλήθεια ,φίλε Κοσμά, τοσα χρόνια οι έλληνες ζηλωτές ,που ήταν σε άμεση κοινωνία με τους εν διασπορά Ρωσους,και δη η παραταξη στην οποία προσεχώρησες κήρυττε το Φιλιόκβε και δεν το αντελήφθησαν;;;
και ως εκ τουτου,κατα το προσφιλές υμίν ¨ο κοινωνών ακοινωνητω....



Η Εκκλησία του Παλαιού Ημερολογίου, στην οποία με τη χάρη του Θεού ανήκω, και θα ανήκω όσο αυτή ορθοδοξεί, είχε κοινωνία με τη Ρωσική Σύνοδο της Διασποράς του Μητροπολίτη Φιλαρέτου, μέχρι το 1982. Τότε και ο Φιλάρετος και η Σύνοδός του ήταν Ορθόδοξοι!
Το Φιλιόκβε ο Φιλάρετος το αποδέχτηκε με την από 20 Ιουλίου / 2 Αυγούστου 1984 Εγκύκλιό του, την οποία παράθεσα πιό πάνω, στην από 4.12. 2007 καταχώρησή μου. Από τότε ο Φιλάρετος με τη Σύνοδό του κατέστησαν αιρετικοί!
Και να, το κατάντημα της Συνόδου αυτής! Ενώθηκε με τους Λατινόφρονας της Μόσχας «και πασών των...Ρωσιών»!! Χαρά, ο αδελφός
Misha
, ε !

(Σ.σ. Κοσμάς = Αθανάσιος Σακαρέλλος)

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (8) μέρος 2004


ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ ΔΟΞΑΣΑΤΕ -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Παταπίου, Σωσθένους, Απολλώ, Τυχικού.

Γεννήθηκε στὴν Αἴγυπτο καὶ ἀπὸ μικρὸ παιδὶ εἶχε «πνεῦμα ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ». Δηλαδή, πνεῦμα ἀγάπης καὶ πνεῦμα ποὺ σωφρονίζει, ὥστε φρόνιμα καὶ συνετὰ νὰ κυβερνᾶ τὸν ἑαυτό του, ἀποφεύγοντας κάθε ἠθικὴ παρεκτροπή, διατηρώντας τὴν ἁγνότητα, ἀλλὰ συγχρόνως παραδειγμάτιζε καὶ τοὺς συνανθρώπους του.
Καὶ αὐτὸ τὸ ἀπέδειξε ἀκόμα περισσότερο, ὅταν μεγάλωσε. Ἀφοῦ διαμοίρασε τὴν κληρονομιά του στοὺς φτωχούς, ἀποσύρθηκε στὴν ἔρημο. Ἐκεῖ γέμιζε τὸν χρόνο του μὲ προσευχή, μελέτη καὶ ἀγαθοεργίες. Σὲ κάθε κουρασμένο ὁδοιπόρο ποὺ περνοῦσε ἀπὸ τὸ κελί του, πρόσφερε ἀνάπαυση καὶ φιλοξενία. Ἀλλὰ ἐκμεταλλευόμενος τὴν εὐκαιρία του παρεῖχε μὲ διάκριση καὶ πνευματικὲς ὁδηγίες καὶ συμβουλές, χρήσιμες γιὰ τὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς του. Ἔτσι, ἡ φήμη τοῦ Παταπίου ἐξαπλώθηκε γρήγορα καὶ κάθε μέρα πολλοὶ ἔφθαναν στὸ κελί του γιὰ νὰ ἀκούσουν ἀπὸ τὰ χείλη του ἐπωφελὴ διδασκαλία.
Μετὰ ἀπὸ καιρό, ὁ Πατάπιος πῆγε στὴν Κωνσταντινούπολη. Ἐκεῖ, θέλοντας νὰ μείνει ἄγνωστος, ἐξέλεξε ἕνα ἡσυχαστήριο στὶς Βλαχερνές. Ὅμως, ἡ ταπεινὴ καὶ καθαρὴ ζωὴ τοῦ Παταπίου, τὸν ἀξίωσε νὰ θαυματουργεῖ. Ἔτσι καὶ πάλι ἔγινε γνωστὸς καὶ πέθανε θεραπεύοντας ἀρρώστους.

Toυ Μητρ. Ηλείας κ. Γερμανού : Τι συμβαίνει; τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!

….Διότι πράγματι τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!                                                                                                                                                     
Δια τούτο διερωτάται κανείς· Τι συμβαίνει; Είναι μεγάλη η αγιότητα σήμερα  και τόσοι πολλοί στην εποχή μας ευηρέστησαν τω Θεώ, ώστε Εκείνος τους εθαυμάστωσε και αποδεδειγμένως δημοσίως τους ενεφάνισε ή εμείς έχομε χάσει τα αγιοπνευματικά κριτήρια αναγνωρίσεως ενός αγίου;                                                        
Μήπως στην σημερινή απιστία και την αδιαφορία των ανθρώπων, ούτοι ζητούν «σημεία», ως ζητούσαν οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες των χρόνων του Ιησού (Ίδε σχετικά περιστατικά: Ματθαίου ιβ΄ 38 – 45 , ιστ΄ 1 – 4, κζ΄ 42 – 44, Λουκά δ΄ 23 – 30, ια΄ 29, Ιωάννου στ΄ 30 – 41, Α΄ Κορινθίους 22 – 26), και η Εκκλησία, αντιθέτως απ΄ ό,τι έπραξεν ο Κύριος, προσπαθή να ικανοποιήση το αίτημα με την αγιοποίησι νέων προσώπων;                                                                                                                              
Μήπως η Εκκλησία μας επηρεασμένη από την μόδα του συγχρονισμού ή της νέας εποχής, αναζητεί να προβάλη στους χριστιανούς μας νέα άγια πρότυπα, εγκαταλείποντας τα υπάρχοντα σπουδαία και μεγάλα τοιαύτα;                                                                                                                                                            
Μήπως είναι τούτο κάτι «που πουλάει» κατά την σημερινήν ορολογίαν, και κάποια μέλη της δεν θέλουν να στερηθούν των ωφελημάτων του;                                        


Πάντως ό,τι και αν συμβαίνη, έχω την αίσθησιν ότι ευρισκόμεθα εις λάθος δρόμο.

Τη αυτή ημέρα (7η Δεκεμβρίου), οι Άγιοι ΤΡΙΑΚΟΣΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ, οι εν Αφρική, ξίφει τελειούνται.

Τριακόσιοι όντες τον αριθμόν οι Άγιοι ούτοι Μάρτυρες ήσαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Ζήνωνος εν έτει υοδ΄ (474). Άρχων δε και εξουσιαστής της Αφρικής (του πανισχύρου δηλαδή τότε κράτους των Βανδάλων ή Βανδήλων) ήτο ο αρειανός Ονώριχος, ο γενόμενος διάδοχος του πατρός αυτού Γιζερίχου. Τούτον λοιπόν τον Ονώριχον έπεισαν οι δύο Αρειανοί Επίσκοποι, Κύριλλος και Βαλλινάρδης (εν άλλοις Βυλιμάνδης), να εγείρη διωγμόν μέγαν κατά των Ορθοδόξων· ήτο δε ο διωγμός αυτός τόσον φοβερός, ώστε υπερέβη και αυτούς τους επί Διοκλητιανού και Μαξιμιανού γενομένους. Διότι προσέταξεν ο θηριώδης εκείνος τύραννος να διωχθώσιν όλοι οι Ιερείς των εν τη Αφρική δεκαπέντε πόλεων, αφού πρότερον αφηρέθησαν από τας Εκκλησίας των Ορθοδόξων όλα τα ιερά άμφια και κειμήλια.