Η προσφορά της Πεντηκοστής -- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Αποκλειστικό δώρο του Θεού στον άνθρωπο ο λόγος, που τον κατέστησε κυβερνήτη και άρχοντα του σύμπαντος, υπέστη και αυτός τις συνέπειες της πτώσεως. Μαζί με τα άλλα θεϊκά στοιχεία της προσωπικότητος φθείρεται και η λειτουργία του λόγου· η σκέψη του ανθρώπου, οδηγός για την γνώση και την αλήθεια, εκτρέπεται σε δρόμους απωλείας και η γλώσσα του, μέσο συνεννοήσεως και συνδέσμου, γίνεται όργανο διασπάσεως και συγχύσεως. Καταντά άλογος και άλαλος ο πεσμένος άνθρωπος και η Βαβέλ περνά στην ιστορία ως σύμβολο της αποτυχίας και της διαιρέσεως της ανθρώπινης κοινωνίας. Αιώνες πολλούς αργότερα, όταν η εξαχρείωση και εξαθλίωση έχουν φθάσει σε οριακά επίπεδα, έρχεται ο Μονογενής Υιός και Λόγος –σημειώστε το όνομα –του Θεού, για να ενώσει τα διεστώτα, να αποκαταστήσει τη σαλευμένη ειρήνη και να ανασυγκροτήσει τη διαλυμένη κοινωνία. Με το ζωογόνο λόγο του ανασταίνει τη συνείδηση του πεσμένου ανθρώπου. Με το θάνατο και την ανάστασή Του αφθαρτίζει την ανθρώπινη φύση, την καθιστά καινή κτίση μέσα στην Εκκλησία Του, όπου ο Ίδιος προσφέρεται ακατάπαυστα είτε ως άσαρκος λόγος (Αγία Γραφή) είτε ως ένσαρκος λόγος (μυστήριο Θείας Κοινωνίας).

«Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί ... Ἀνελήφθη ἐν δόξῃ» - π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (Ἀνάληψιν τοῦ Χριστοῦ)


Σιμωνόπετρα • Άγιον Όρος • Αγνή Παρθένε - Simonopetra • Mount Athos • Agni Parthene --- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (α Οικ. Συνόδου). Ευτυχούς ιερομάρτυρος, επισκόπου Μελιτηνής, Ελικωνίδος μάρτυρος, Ανδρέου οσίου, Ζαχαρίου ιερομάρτυρος του νέου, Μήτρου νεομάρτυρος (1794).


Λίγες μόλις δεκαετίες μετὰ τὸ γεγονὸς τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Χριστοῦ ἐμφανίσθηκαν οἱ πρῶτες παραχαράξεις τῆς πίστεως καὶ ἀργότερα οἱ μεγάλες χριστολογικὲς αἱρέσεις στὴν Ἐκκλησία Του, σχετικὰ μὲ τὸ πρόσωπο καὶ τὴν ὑποστατικὴ ἕνωση τῶν δύο ἐν Χριστῷ φύσεων. Ποιὸς εἶναι Αὐτός; Ποιὰ εἶναι ἡ σχέση Του μὲ τὸν Θεό; Πῶς κατανοεῖται ἡ σχέση καὶ ἡ ἕνωση δηλαδὴ ἀκτίστου καὶ κτιστοῦ ἀπὸ τὸν ἐνανθρωπήσαντα Υἱὸ καὶ Λόγο τοῦ Θεοῦ; Πῶς μπορεῖ νὰ εἶναι συγχρόνως «Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου»; Μὲ ποιὸ τρόπο γεννήθηκε ἀπὸ γυναίκα; Πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ μητέρα Του, ἡ Παρθένος Μαρία νὰ ἀποκαλεῖται «Θεοτόκος»; Τὰ ἐρωτήματα ποὺ ἐτίθεντο ἀφοροῦσαν ὄχι μόνο τὴ θεότητα τοῦ Θεοῦ Λόγου, ἀλλὰ καὶ τὴν Ἐνανθρώπησή Του.

π. Γεώργιος Μεταλληνός για τον Παπουλάκο και Κοσμά Φλαμιάτο:

Ο αιδεσιμ. πρωτοπρ. π. Γεώργιος Μεταλληνός, Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής και έγκριτος και αυτός επιστήμων αντιλέγει: «μορφές, όπως ο Χριστοφόρος Παναγιωτόπουλος (Παπουλάκος) και ο Κοσμάς Φλαμιάτος, φαίνονται πολύ διαφορετικά σήμερα απ’ ότι στα μαθητικά μας χρόνια, που μας είχαν μάθει να τούς βλέπουμε «ως αμαθείς» και φανατικούς, «των οποίων η μνήμη ταχέως εσβήσθη»! Γιατί όπως η σύγχρονη έρευνα αποκαλύπτει, τίποτε δεν είναι περισσότερο αναληθές από αυτό. Και οι δύο αυτοί αγωνιστές όχι μόνο δεν λησμονήθηκαν από το Λαό μας, αλλά θα τολμήσουμε να πούμε ότι η δυναμική, που ανέπτυξαν στη λαϊκή συνείδηση, υπήρξε μεγαλύτερη μετά το θάνατό τους, απ’ όσο κατά τη διάρκεια του αγώνα τους. Ο άκρατος όμως ρασιοναλισμός συνετέλεσε παλαιότερα – και αυτό ήταν αμαρτία περισσότερο της εποχής απόσο των προσώπων – να μη βλέπουμε την αληθινή εικόνα των λαϊκών αυτών ευαγγελιστών, όπως οι Φαρισαίοι δεν «μπορούσαν» να «ίδουν» τα θαύματα του Χριστού. Σήμερα όμως φθάσαμε στο σημείο να συντάσσονται διδακτορικές διατριβές για τα πρόσωπα αυτά και τη δράση τους, για να μελετηθούν τα λαϊκά κινήματα του 19ου αιώνα σε όλες τις διαστάσεις τους, με ευρεία χρήση και των αρχειακών πηγών, που, όπως αποδεικνύεται, είναι πολύ πλουσιώτερες απόσο μπορούσαμε να φαντασθούμε…

ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΠΩΣ ΤΙΜΟΥΝ ΣΗΜΕΡΟΝ ΤΟΥΣ 318 ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ; -- τοῦ Λεοντίου Διονυσίου,

«Ἀνησυχητικὴ ἐκκοσμίκευσις. Ἡ σημερινὴ ἀποστολικὴ καὶ εὐαγγελικὴ περικοπή, ἀλλὰ καὶ τὰ τροπάρια τῶν Αἴνων, ἐὰν δὲν ἀποτελοῦν εἶδος μουσειακό, ἐὰν ἡ ἀκρόασίς των δὲν ἀποσκοπῆ εἰς τέρψιν τῆς ἀκοῆς, ἀλλὰ ἐκλαμβάνονται ἀπὸ τοὺς χριστιανοὺς ὡς θεία τροφή, ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ὁποίων ἐξαρτᾶται ἡ σωτηρία, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ προκαλοῦν φοβερὰ κρίσιν συνειδήσεως εἰς ὅλους καὶ ἰδίως εἰς τοὺς ποιμένας μας. Συγκεκριμένως:
Α) Ὁ μέγιστος τῶν Ἀποστόλων Παῦλος δίδει σαφῆ ἐντολὴν πρὸς τοὺς Ἐπισκόπους: “Προσέχετε ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ” τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ “ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος”.  Καὶ ἀπὸ τί νὰ προσέχουμε Ἅγιε Παῦλε; Ποιὸς κίνδυνος ὑπάρχει; Διότι (μᾶς ἀπαντᾶ) γνωρίζω “ὅτι εἰσελεύσονται λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου… λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν”: θὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν ψευδοδιδάσκαλοι ἄγριοι καὶ σκληροί, δηλαδή, αἱρετικοὶ (Πράξ. κ΄ 28–30).

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ κ. ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΔΙΕΝΕΡΓΕΙ ΑΔΙΚΟΝ ΔΙΩΓΜΟ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ/ΛΑΪΚΩΝ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ


Του Παναγιώτη Π. Νούνη



Έγκυρες πληροφορίες μας αναφέρουσι ότι ο σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Ιασσίου και Μητροπολίτης της Μολδαβίας και Βουκοβίνης κ. Θεοφάνης εξαπολύει σφοδρώτατον διωγμό έναντι Κλήρου και Λαού ευσεβών προσκυνητών πιστών και μελών της ιεράς Σκήτης Ορασένι νομού Μποτοσάνι της Ρουμανίας.

«Έτσι δεν του ομίλησε πλέον», του Κολοκοτρώνη, και όποιου θα τολμήσει παρόμοια -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Ο τύραννος των ευρωπαϊκών οικονομιών Dr. Σόιμπλε είναι πασίγνωστος πια: εμμονικός, νευρωτικός ψυχωσικός. Το είχε εξαρχής δηλώσει ό,τι είναι να συμβεί στο ελληνικό χρέος, θα γίνει μετά τις γερμανικές εκλογές και μετά το τέλος του προγράμματος. Δηλαδή την επόμενη χρονιά! Για όσο επομένως χρόνο η τελευταία λέξη στα ζητήματα αυτά θα εκφέρεται από τον Γερμανό,   όλο το περί δήθεν ρυθμίσεως του ελληνικού χρέους αφήγημα θα είναι εγχώριο κατασκεύασμα προς εσωτερική κατανάλωση.
Δεν πιστεύουμε ότι ο πρωθυπουργός δεν κατάλαβε τι επρόκειτο να συμβεί, άλλωστε και ο Μακρόν στον οποίο κατέφυγε για συμπαράσταση του ξεκαθάρισε ότι η ρύθμιση του χρέους θα γίνει «σε βάθος χρόνου».(sic!)
Επομένως έχουμε να κάνουμε με ενσυνείδητα ψεύδη.

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ε´ -- Ἡ ἐπιχειρηθεῖσα ἀλλοίωσις τῆς Ἱστορίας -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Θεοδώρου Ζήση

1. Ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ
Τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου προβάλλει ἡ Ἐκκλησία εἰς προσκύνησιν, γιά νά μᾶς ἐνισχύσει στήν πορεία πρός τό Πάσχα. Ἀπό τήν ἐξουθένωση καί τήν καταισχύνη τοῦ Σταυροῦ ἐπήγασε τό χαρμόσυνο μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως. Συντρίβονται τά ἀνθρώπινα κριτήρια, οἱ ἀνθρώπινες ἐκτιμήσεις καί ἀξιολογήσεις μέ τό Σταυρό τοῦ Χριστοῦ· ὅ,τι φαίνεται σκάνδαλο, μωρία καί ἀνοησία καί καταφρόνια ἀποδεικνύεται δύναμη, σοφία, ἁγιασμός καί δόξα. Τό ξύλο τῆς ντροπῆς καί τῆς αἰσχύνης, πάνω στό ὁποῖο ἄφηναν τήν τελευταία τους πνοή οἱ μεγαλύτεροι λησταί καί κακοῦργοι, μεταβάλλεται σέ σύμβολο καί ὄργανο ἁγιασμοῦ καί δόξης. Μ’ αὐτόν ἐκφράζουμε οἱ Χριστιανοί τήν πίστη μας σημειώνοντάς τον στό στῆθος μας, αὐτόν δίνουμε σάν φυλακτό στά ἀγαπημένα μας πρόσωπα,

Ο κ. Βαρθολομαίος θα είναι παρών στον εορτασμό των 500 ετών της Προτεσταντικής Μεταρύθμισης -- Ecumenical Patriarch to participate in celebrations for 500th anniversary of Protestant Reformation

During his visit to the Ecumenical Patriarchate in Constantinople in September 2016, Heinrich Bedford-Strom, Chairman of the Council of German Evangelical Churches, told His All-Holiness that “it would be a special honor” if the patriarch would attend the celebrations for the 500th anniversary of the Protestant Reformation in Wittenberg and Tübingen this month.

Having accepted the invitation, Patriarch Bartholomew will head to Germany next week, reports Sedmitza.
The patriarch will arrive in Stuttgart on Sunday, May 28, and will be awarded an honorary doctorate from the Evangelical Theology and History Department in Tübingen the next day. He will also be presented with the German translation of his book Encountering the Mystery. Then the patriarch will attend a two-day symposium on Evangelical and Orthodox theology.
According to the organizers of the Reformation celebrations, the invitation to Patriarch Bartholomew is intended to remind about the first contacts between representatives of Orthodoxy and adherents of the Reformation, which took place in 1573 between Martin Crusius and Jakob Andreae and Ecumenical Patriarch Jeremias II.
The Patriarchate of Constantinople entered into a bilateral theological dialogue with the Evangelical Church of Germany in 1969. 

http://orthochristian.com/103857.html