Κληρικός της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας συλλειτούργησε με Καθολικό Ιερέα

Δυστυχώς αυτά συμβαίνουν όταν ο Πατριάρχης αποκαθιστά σχισματικούς και τους δίνει την αυτοκεφαλία. Πολλά δεινά θα συσσωρευτούν στην «Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας», που ευτυχώς δεν έχει αναγνωρισθεί από καμία άλλη Ορθόδοξη Εκκλησία.

Η πρώτη Θεία Λειτουργία από Κληρικό της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας, τελέστηκε στην Σλοβενία. σύμφωνα με την Πρεσβεία της Ουκρανίας στην Σλοβενία.

Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον εστίν

Τη Β΄ (2α) Απριλίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΤΙΤΟΥ του Θαυματουργού.

O Συναξαριστής της ημέρας.
Τρίτη, 2  Απριλίου 2019                                                                                                                     

Τίτος ο μακάριος και Άγιος Πατήρ ημών ηγάπησε τον Θεόν εκ νεαράς του ηλικίας. Μετέβη λοιπόν εις Κοινόβιον και έγινε Μοναχός και τοσούτον προέκοψεν εις την υπακοήν και ταπείνωσιν, ώστε υπερέβη όχι μόνον τους αδελφούς του Κοινοβίου εκείνου, αλλά και όλους τους άλλους συγχρόνους του Μοναχούς. Γενόμενος δε και Ηγούμενος και Ποιμήν των λογικών προβάτων του Χριστού, τοσαύτην αγάπην, πραότητα και συμπάθειαν είχεν ο τρισόλβιος εις το ποίμνιόν του, ώστε ουδείς άλλος τότε υπήρχεν όμοιος αυτού. Εφυλάχθη δε καθαρός κατά το σώμα και κατά την ψυχήν εκ νεαράς του ηλικίας, ως Άγγελος Θεού, αξιωθείς δια τούτο να γίνη και θαυματουργός. Ούτω λοιπόν ζήσας και αφήσας τους μαθητάς και συνασκητάς του εικόνα έμψυχον της αυτού αρετής και ασκητικής πολιτείας, απήλθε προς Κύριον.

Νομική κάλυψη ιατρού που λόγω συνειδήσεως αρνείται να εφαρμόσει ή να συμπράξει σε έκτρωση

Ένας από τους θεμελιώδεις προβληματισμούς που τίθενται σε σχέση με την ιατρική πράξη της τεχνητής διακοπής της κυήσεως είναι αν πράγματι υφίσταται έννομο δικαίωμα του ιατρού για άρνηση τέλεσης της εν λόγω ιατρικής πράξης για λόγους συνειδήσεως.

Το ζήτημα σχετικά προσφάτως ήρθε ξανά στο φως της δημοσιότητας όταν δυο αναισθησιολόγοι ιατροί αρνήθηκαν για συνειδησιακούς λόγους την συμμετοχή τους σε έκτρωση κατά την υπηρεσία τους σε νοσοκομείο της Σάμου.

Η αρμόδια Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής σε συστάσεις της με αφορμή το γεγονός στην Σάμο αποφάνθηκε ως εξής: Ναι μεν αναγνωρίζει πλήρως το δικαίωμα στις γυναίκες να αποφασίζουν ελεύθερα για το αν θα συνεχίσουν ή όχι μία κύηση, από την άλλη αναγνωρίζει το δικαίωμα άρνησης και στους γιατρούς, καθώς κάτι τέτοιο προβλέπεται και από την ιατρική δεοντολογία και μάλιστα καλύπτεται και από σχετικό νόμο.

Ἡ πόρνη αἵρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ Τοῦ Ἰωάννη Τάτση, Θεολόγου

Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης στὸ λόγο του «Εἰς τὴν ἑαυτοῦ χειροτονίαν πρὸς Εὐάγριον περὶ θεότητος» ἐπισημαίνει τὰ λανθασμένα στοιχεῖα τῆς διδασκαλίας τῶν αἱρετικῶν Πνευματομάχων. Προχωρεῖ ὅμως καὶ σὲ μία περιγραφὴ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖο πολιτεύονται οἱ αἱρετικοὶ αὐτοὶ περιγράφοντας τὴ στάση τους ἀπέναντι στὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Παραλληλίζει τοὺς αἱρετικοὺς μὲ τὸν ἄσωτο υἱὸ τῆς παραβολῆς καὶ τοὺς ἐλέγχει, γιατί καταβίβασαν τὸ ὑψηλὸ δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος στὰ ταπεινὰ νοήματα τῶν χοίρων καὶ ξόδεψαν τὸν δογματικὸ πλοῦτο τῆς Ἐκκλησίας στὶς πόρνες τῆς αἵρεσης. Καὶ ὁλοκληρώνει τὸν παραλληλισμὸ λέγοντας ὅτι «πόρνη ἐστὶν ἡ αἵρεσις ταῖς ἠπατημέναις ἡδοναῖς γοητεύουσα». Ἀξιοσημείωτη εἶναι ἡ περιγραφὴ τοῦ ἁγίου γιὰ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο πολιτεύονται οἱ αἱρετικοί, πολέμιοι τῆς θεότητος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Διδάγματα από την 1η Απριλίου 1955

Η ψυχοσύνθεση του Ελληνα είναι ίδια και στη Μακεδονία, και στην Κύπρο, και παντού

Από τον Κωνσταντίνο Χολέβα


Από την εποχή που ο βασιλιάς της Κύπρου Κινύρας έστειλε μια ασπίδα στον Αγαμέμνονα για να συμβολίσει τη συμμετοχή της Κύπρου στην πανελλήνια εκστρατεία κατά της Τροίας έως σήμερα η Κύπρος είναι αναπόσπαστο κομμάτι του Ελληνισμού. Υπέστη κατακτήσεις και ταλαιπωρίες, αλλά η ψυχή του λαού είναι προσηλωμένη στην ορθόδοξη πίστη και στη διαχρονική Ελληνική Ιστορία.

Η Κύπρος τιμά την 1η Απριλίου 1955 ως την ημέρα του μεγάλου ξεσηκωμού κατά των Βρετανών αποικιοκρατών. Το σύνθημα μικρών και μεγάλων, κληρικών και λαϊκών, ήταν «ΕΝΩΣΙΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΕΝΩΣΙΣ!» Ο όρος «αυτοδιάθεση» χρησιμοποιήθηκε για διπλωματικούς λόγοyς, λόγω της μεταπολεμικού κλίματος που δεν ευνοούσε την αποικιοκρατία. Ο στόχος ήταν σαφής: η ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Και ήταν δίκαιος στόχος. Αλλωστε, η Κύπρος είχε μετάσχει σε όλους τους αγώνες του Ελληνισμού. Την 9η Ιουλίου 1821 είδε τον Αρχιεπίσκοπό της να θανατώνεται από τους Τούρκους μαζί με 500 κληρικούς και προκρίτους, διότι είχε αποκαλυφθεί η συμμετοχή επιφανών Κυπρίων στη Φιλική Εταιρεία. Το 1912 και το 1940 η Μεγαλόνησος έστειλε τα παιδιά της να αγωνιστούν υπέρ των δικαίων του ενιαίου Ελληνισμού. Εξω από τα Ιωάννινα κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο έπεσε μαχόμενος ως εθελοντής ο δήμαρχος Λεμεσού Χριστόδουλος Σώζος.

Ο θρυλικός «απελευθερωτής» της Συρίας, ο «Τίγρης», προσκυνά την εικόνα της Παναγίας της Οδηγήτριας -- Γράφει ο αδελφός μας Σπύρος

Ο θρυλικός Τίγρης προσκυνά την εικόνα της Παναγίας της Οδηγήτριας.

Παρακολουθώντας από την αρχή την κρίση στην Συρία, η οποία ήταν μια επανάληψη όλων των επιθετικών ενεργειών υβριδικού πολέμου των δυτικών (κυρίως αμερικανών, άγγλων. γάλλων), σιωνιστών, και των υπολειμμάτων τους, τούρκων, σαουδαράβων, εμιράτων, κατάρ, ιορδανία, κ.λ.π, με την επωνομασία «αραβική άνοιξη», με την οποία υποτίθεται ενεργούνσε η ασήμαντη «Μουσουλμανική αδελφότητα», τρείς μορφές του συριακού αγώνα μου έκαναν ιδιαίτερη και ξεχωριστή εντύπωση.

Κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα και των τριών, το ήθος, η αίσθηση καθήκοντος, οι ικανότητες, η μεγάλη αγάπη για την πατρίδα τους και τον συριακό λαό ανεξαρτήτως θρησκεύματος και κουλτούρας, η αυτοθυσία μέχρι θανάτου, η παράτολμη αποφασιστικότητα και ηρωική μαχητικότητα, η απίστευτη αντοχή σε κακουχίες, η ατελείωτη μέχρι σήμερα προσπάθεια επιβίωσης σε δολοφονικές απόπειρες.

Αλλαγή πληθυσμού στην πατρίδα μας

Διώχνουν τους Ελληνες και φέρνουν Πακιστανούς και πάσης προέλευσης αλλοεθνείς και αλλόπιστους στη θέση τους. Αυτό το πλάνο εκτελείται πιστά τα τελευταία χρόνια και για την ολοκλήρωσή του εργάζεται πυρετωδώς και με ιδιαίτερο ζήλο ο ΣΥΡΙΖΑ.
Σχετικά με αυτούς τους σχεδιασμούς είναι όσα είπε ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Δημήτρης Βίτσας σε εκδήλωση της πακιστανικής κοινότητας. Μεταξύ πολλών άλλων, τόνισε: «Ξέρετε ότι υπάρχει ένας καινούργιος νόμος που τον ψηφίσαμε τώρα, το 2019, που λέει ότι όποιος είναι επτά χρόνια στην Ελλάδα και έχει ένα χαρτί, οποιοδήποτε χαρτί, ακόμα και μια επιστολή, ένα γράμμα που έχει στείλει πίσω, παίρνει άλλα τρία χρόνια για να τακτοποιήσει τα χαρτιά του. Αυτό είναι ένα πρώτο βήμα.

Ορθοδοξία και Ελληνισμός στο σύγχρονο κόσμο -- π Γεώργιος Μεταλληνός,

1) Μιλώντας κανείς για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία, την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό, αγγίζει ένα μυστήριο, ένα θαύμα κυριολεκτικά, πού συντελέσθηκε μέσα στην Ιστορία. Διότι ή ιστορική ένωση των δύο αυτών οικουμενικών μεγεθών προκάλεσε αληθινή κοσμογονία. Δημιούργησε ένα νέο κόσμο, μία αληθινή «Νέα Εποχή». Για να μιλήσω θεολογικά, ξαναδημιούργησε, ανάπλασε τον κόσμο ολόκληρο. Και ή ένωση των δύο αυτών μεγεθών ως πηγή ζωής ανεξάντλητη αρδεύει συνεχώς την παγκόσμια κοινωνία. Στην εποχή μας, όμως, τίθεται με τρόπο οξύ και καθοριστικό το πρόβλημα της συνέχειας του συνδέσμου αυτού, πού τόσο ωφέλησε τον κόσμο.

Δύσκολον κατόρθωµα, ὁ δρόμος τῆς ἁγνότητας -- Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης

Κανένας δὲν μπορεῖ νὰ ἰσχυριστεῖ ὅτι ὁ δρόμος τῆς ἁγνότητας εἶναι εὔκολος. Ἔχει πολλὲς δυσκολίες καὶ πολλοὺς πειρασμούς. Αὐτὸ βέβαια δὲν σημαίνει ὅτι εἶναι ἀκατόρθωτος ἢ ὁδηγεῖ σὲ κατήφεια καὶ ἀπόγνωση. Κάθε ἄλλο. Εἶναι πορεία ποὺ δίνει χαρὰ καὶ τρέφει ἐλπίδα σωτηρίας. Δημιουργεῖ ψυχικὴ εὐφορία καὶ μεταφέρει τὰ ἐνδιαφέροντα τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὴ γῆ στὸν οὐρανό. Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, ἀναφερόμενος στὶς δυσκολίες τοῦ ἀγώνα τῆς ἁγνότητας καὶ τὰ μέσα ποὺ χρειάζονται, γιὰ νὰ ἔχει διάρκεια καὶ ἐπιτυχία, λέει τὰ ἑξῆς: «Γνωρίζω τὴ μεγάλη δυσκολία τοῦ πράγματος, γνωρίζω τὴν ἔνταση αὐτῶν τῶν ἀγωνισμάτων, γνωρίζω τὴ σκληρότητα τοῦ πολέμου. Χρειάζεται ψυχὴ ἀγωνιστική, ἀποφασιστικὴ καὶ ριψοκίνδυνη, γιὰ νὰ νικήσει κανεὶς τὶς σαρκικές ἐπιθυμίες. Γιατὶ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ περπατάει κανεὶς πάνω στὰ ἀναμμένα κάρβουνα καὶ νὰ μὴ καίγεται, νὰ βαδίζει πάνω στὸ ξίφος καὶ νὰ μὴ πληγώνεται. Τόσο μεγάλη δηλαδὴ εἶναι ἡ δύναμη τῆς ἐπιθυμίας, ὅση εἶναι ἡ δύναμη τῆς φωτιᾶς καὶ τοῦ σιδήρου.

Εσπερινός Ε-Κυριακής (Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας)

Τη Α΄ (1η) Απριλίου, μνήμη της Οσίας Μητρός ημών ΜΑΡΙΑΣ της Αιγυπτίας.

O Συναξαριστής της ημέρας.
Δευτέρα, 1  Απριλίου 2019                                                                                                              

Μαρία η Οσία Μήτηρ ημών ήτο εκ της Αιγύπτου, ακμάσασα κατά τους χρόνους του μεγάλου Ιουστινιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη φκζ΄ - φξε΄ (527 – 565). Έζησε δε πρότερον αύτη ακολάστως και προκαλούσα εις όλεθρον ψυχικόν πολλούς ανθρώπους δια της αισχράς ηδονής, επί δεκαεπτά έτη, διότι παιδιόθεν εκρημνίσθη εις τας πονηράς πράξεις της σαρκός και έμεινεν εις αυτάς καθ’ όλον αυτό το διάστημα. Ύστερον επεδόθη η μακαρία εις άσκησιν και αρετήν, και τοσούτον υψώθη δια της απαθείας, ώστε περιεπάτει επί των υδάτων και των ποταμών, χωρίς να καταβυθίζηται και όταν προσηύχετο, ίστατο υπεράνω της γης, μετέωρος εις τον αέρα.

MNHMH 1821 -- Γιά νά μήν ξεχνᾶμε!

Τό Μεσολόγγι «Πολιτεία, κράτος τοῦ Θεοῦ»!

Σάββατο τοῦ Λαζάρου πρωΐ, 10 Ἀπριλίου 1826. Ὧρες κρίσιμες γιά τήν Πολιτεία τοῦ νεροῦ, τό ἱερό Μεσολόγγι. Το νεκροδόξαστο Συμβούλιο τῶν Προεστῶν καί Ὁπλαρχηγῶν καλεῖται νά βάλει τίς τελευταῖες πινελιές στήν Ἀπόφαση για Ἔξοδο, μπροστά στά Ἡρῶα, ἐκεῖ στήν ἁγία Παρασκευή. Οἱ Στρατηγοί ἔχουν ἀναλάβει ἕνα χρέος. Ἀνιχνευτές τους διατάχθηκαν νά διερευνήσουν μιά δίοδο γιά ἀσφαλές πέρασμα τοῦ λαοῦ στήν Ἐλευθερία. Αὐτοί, ἔρχονται ὁ ἕνας μετά τόν ἄλλο καί δηλώνουν: «Δέν ὑπάρχει δρόμος». Ἡ κατήφεια ρίχνει ὁλόμαυρο τό πέπλο της στούς παρισταμένους. Ὅλοι σκυθρωποί καί ἀμίλητοι, μονολογοῦν: «Δέν ὑπάρχει δρόμος»!... Ὁ φρούραρχος, Θανάσης Ραζηκότσικας, ἕνα 26άχρονο παλικάρι, ὀρθοστηλώνεται καί φωνάζει δυνατά: «Ὑπάρχει δρόμος, ὠρέ!...». Κατάπληκτοι, διαμαρτύρονται οἱ συμμετέχοντες: «Ποιός εἶναι ὁ δρόμος, Στρατηγέ, καί δέν τόν λές τόσην ὥρα;». Ὁ Ραζηκότσικας, δείχνοντας τόν οὐρανό, βεβαιώνει πειστικά: «Εἶναι ὁ δρόμος τοῦ Θεοῦ!...». Ὅλοι κατάλαβαν, ὅτι μόνος δρόμος ἀνοιχτός ἦταν αὐτός τῆς θυσίας. Ἄρχισε, τότε, νά γράφεται τό κείμενο τῆς Ἀπόφασης γιά Ἔξοδο. Στοχάζονταν οἱ καπεταναῖοι, διατύπωσε ὁ Ἐπίσκοπος καί ἔγραφε ὁ Νικόλαος Κασομούλης. Ἐξ αὐτοῦ οἱ ἱστορικοί, ἀργότερα, ὀνόμασαν το Μεσολόγγι: «Πολιτεία, Κράτος τοῦ Θεοῦ».

Τη ΛΑ΄ (31η) Μαρτίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων των εν Περσία μαρτυρησάντων ΑΥΔΑ Επισκόπου και των συν αυτώ ΕΝΝΕΑ Μαρτύρων

και άλλων πολλών ΑΓΙΩΝ, των εις φυλακήν κλεισθέντων και υπό μυών και γαλών των συγκλεισθέντων αυτοίς κατατρωγομένων.                                                                             

Αυδάς ο Άγιος Ιερομάρτυς, ο Επίσκοπος της Περσίας και οι συν αυτώ εορταζόμενοι Άγιοι Μάρτυρες ήσαν κατά τους χρόνους του βασιλέως των Ρωμαίων Θεοδοσίου του μικρού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη υη΄ - υν΄ (408 – 450) και Ισδιγέρδου του βασιλέως των Περσών του βασιλεύσαντος κατά τα έτη 399 – 420. Κατά δε το έτος 412 ο Ισδιγέρδης εκίνησε χαλεπώτατον διωγμόν κατά των Χριστιανών, λαβών την ακόλουθον αφορμήν.

Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΜΙΑΣ ΕΝΤΕΛΩΣ ΝΕΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

τοῦ Νεκταρίου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ἱστορίας

Ἡ πατρίδα μας διέρχεται σήμερα μια τρομακτική πολιτική, οἰκονομική καί κοινωνική κρίση, πού στήν πραγματικότητα βέβαια δέν εἶναι παρά ἁπλῶς ἡ πιό ὁρατή πλευρά μιᾶς βαθύτατης πνευματικῆς παρακμῆς, ἡ ὁποία ἔρχεται νά σφραγίσει μία μακρά περίοδο εὐτέλειας, ἱστορικῆς ἀμνησίας, πολιτισμικῆς διάβρωσης καί ἠθικῆς καταρράκωσης. Μιά περίοδο σταδιακῆς ἀποσάθρωσης τῆς ἴδιας μας τῆς συλλογικῆς ἰδιοπροσωπείας και αὐτοσυνειδησίας, κατά τήν ὁποία, ἑκούσια ὑποταγμένοι στά σκύβαλα τοῦ ἀτερμάτιστου εὐδαιμονισμοῦ καί τῆς δυτικότροπης «ἐκσυγχρονιστικῆς» ὑστερίας, πετάξαμε στή χωματερή βιώματα, ἀξίες, παραδόσεις, ἰδανικά καί ὅλα ἀκόμη ὅσα μᾶς διαμόρφωσαν ὡς λαό καί μᾶς κράτησαν ζωντανούς σέ καιρούς χαλεπούς καί δύσβατους, σέ καιρούς ἀνέχειας, ξένης κατοχῆς, διωγμῶν καί δοκιμασίας. Ἡ σταδιακή ἀπονέκρωση τῆς ἱστορικῆς μας μνήμης καί κυρίως ἡ ἀπώλεια τῆς ζωντανῆς καί βιωματικῆς μας σχέσης μέ τήν Ὀρθοδοξία (πού δέν ἦταν ἁπλῶς μία «θρησκεία», ἀλλά τό ἴδιο το ἐσώτατο ὀξυγόνο τῆς ταυτότητάς μας, ἕνας συνολικός τρόπος ζωῆς, συμπεριφορᾶς καί συναντίληψης τῶν πάντων), γέννησαν ἤδη ἐδῶ καί πολλές δεκαετίες τά σπέρματα τῆς σύγχρονης ἐθνικῆς μας ψυχασθένειας καί τῆς συλλογικῆς ὑπαρξιακῆς μας σύγχυσης. Στό τέλος αὐτῆς τῆς διαδρομῆς, ἦρθε καί ἡ τραγική ἐπισφράγιση, μέ την περίοδο τῆς λεγόμενης Μεταπολίτευσης. Ἐδῶ καί 40 περίπου χρόνια ἐπιβλήθηκε σταδιακά στή χώρα μας –καί ἐν ὀνόματι μιᾶς... κάποιας προόδου καί ἑνός... κάποιου ἐκσυγχρονισμοῦ– τό ἀπόλυτο ξεχαρβάλωμα τοῦ παντός: μία πλημμυρίδα ἀσύδοτου πλουτισμοῦ, πλήρους ἀτιμωρησίας, ἑλληνοφοβικῆς ὑστερίας, πολιτιστικῆς ἀσυναρτησίας, πολιτικῆς διαφθορᾶς, ἀδιάντροπης κλεπτοκρατίας, προκλητικῆς ἀναξιοκρατίας, ἐκκλησιαστικῆς ἐκκοσμίκευσης, ἐκποίησης κάθε ἀξίας, εὐτελισμοῦ ὅλων τῶν θεσμῶν.

Τη ΛΑ΄ (31η) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΑΚΑΚΙΟΥ Επισκόπου Μελιτινής του Ομολογητού.

Ακάκιος ο Όσιος Πατήρ ημών, ο Επίσκοπος Μελιτινής, έζησε κατά τους χρόνους του βασιλέως Δεκίου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σμθ΄ - σαν΄ (249 – 251). Επειδή δε εδίδασκε την του Χριστού Πίστιν, συνελήφθη υπό των ειδωλολατρών και ωδηγήθη εις τον ύπατον Μαρκιανόν, υπό του οποίου, ερωτηθείς δια το κήρυγμα το παρ’ αυτού κηρυττόμενον, διηγήθη μεν όλην την ένσαρκον του Θεού Λόγου οικονομίαν και ελάλησε περί των Χερουβίμ και Σεραφίμ, ήλεγξε δε και ενέπαιξε την φλύαρον πλάνην των ειδωλολατρών.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΞΑΚΟΥΣΤΗ

Η κυβέρνηση έχει προκαλέσει πολλές πληγές στους πολίτες

Από τη Ζωή Ράπτη*

Φέτος η εθνική και θρησκευτική εορτή της 25ης Μαρτίου είχε όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που έχει συνηθίσει ο λαός μας, αλλά είχε και κάτι περισσότερο: Εκφραση πλεονάζουσας οργής και αποφασιστικότητας για αγώνα. Οι πολίτες έδειξαν με τη στάση τους στις παρελάσεις, εντός και εκτός Ελλάδας, ότι δεν αντιμετωπίζουν πλέον με καχυποψία την πολιτική της κυβέρνησης στα εθνικά ζητήματα. Διαφωνούν κάθετα και θέλουν να αγωνιστούν για να αποτρέψουν περαιτέρω «αβαρίες», τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ θα παρουσιάσει ως «νίκες».

Η επιθετικότητα και η βία με την οποία αντιμετωπίστηκαν από τους κρατικούς μηχανισμούς οι διαδηλωτές των συλλαλητηρίων στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα και σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας από μια πανικόβλητη κυβέρνηση που νόμισε ότι μπορεί να αυθαιρετεί χωρίς αντιδράσεις στα εθνικά θέματα επέστρεψε, αφενός, με αποδοκιμασίες στα πρόσωπα υπουργών, βουλευτών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κυρίως με ένα τραγούδι: το «Μακεδονία ξακουστή» ήχησε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπου βρίσκονται οι ομογενείς μας.

ΤΟ ΣΥΝΟΔΙΚΟΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ -- Αθωνικά άνθη

Το «Συνοδικόν της Ορθοδοξίας» είναι εν επισημότατον κείμενον της Εκκλησίας. Είναι «Συνοδικόν». Αλλ’ από τότε που εξεδόθη μέχρι σήμερον, έχουν παρέλθει ένδεκα συναπτοί αιώνες. Και αυτό προβάλλεται υπό των νεωτεριζόντων, ως το τρωτόν του, σημείον. Διότι οι ελευθερίως ερμηνεύοντες την διδασκαλίαν της Εκκλησίας επικαλούνται τι; Τον χρόνον. Λέγουν ότι εκείνα ήσαν καλά δια την εποχήν των. Σήμερον όμως τα πάντα ήλλαξαν. «Γέγονε τα πάντα καινά». Αλλά ποία είναι «εκείνα»; Η δογματική διδασκαλία, η Ηθική, η λειτουργική πράξις, η θεόθεν μαρτυρηθείσα «εν πολλοίς τεκμηρίοις» πνευματική πείρα της Ορθοδοξίας. Αλλάσσουν αυτά; Πως δυνάμεθα να παραθεωρήσωμεν ανενόχως δόγματα, Ορους, Ι. Κανόνας;

Το «Συνοδικόν της Ορθοδοξίας» έχει πολύ ευρυτέραν σημασίαν από μίαν απλήν επισφράγισιν της νίκης κατά των εικονομάχων.

Ύμνοι Σταυροπροσκυνήσεως -- Orthodox Hymns

Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας : Περί τοῦ Οὐκρανικοῦ ζητήματος. 2α ἀπόκριση ἀληθεύοντες ἐν ἀγάπῃ.

Παναγιώτατε καί Θειότατε Ἀρχιεπίσκοπε Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης καί Οἰκουμενικέ Πατριάρχα, ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ λίαν ἀγαπητέ καί περιπόθητε ἀδελφέ καί συλλειτουργέ τῆς ἡμῶν Ταπεινότητος, Κύριε Βαρθολομαῖε, τήν Ὑμετέραν Θειοτάτην Παναγιότητα ἐν Κυρίῳ κατασπαζόμενοι, ὑπερήδιστα προσαγορεύομεν.

Mετά πολλοῦ ἐνδιαφέροντος ἀναμείναντες τήν ἀπάντησιν τῆς Ὑμετέρας Σεπτῆς Κορυφῆς, πρός ὑπέρβασιν τοῦ προβληματισμοῦ τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας, ὡς πρός τόν Προκαθήμενον τῆς νέας Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, ἐλάβομεν τό ἀπό 20ης Φεβρουαρίου 2019 Γράμμα Αὐτῆς καί διεξοδικῶς ἐμελετήσαμεν ἐν τῇ συνεδρίᾳ τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Συνόδου (7 Μαρτίου ἐ. ἔ.) τά ἐν αὐτῷ διαλαμβανόμενα, ἐπί τῶν ὁποίων λόγῳ τῆς κρισιμότητος τοῦ θέματος, ὀφείλομεν νά δώσωμεν, μετ’ εἰλικρινοῦς πάντοτε σεβασμοῦ, ὡρισμένας ἐξηγήσεις καί διασαφήσεις.

Τη ΛΑ΄ (31η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΥΠΑΤΙΟΥ Επισκόπου Γαγγρών.

O Συναξαριστής της ημέρας.
Κυριακή, 31  Μαρτίου 2019

                                                                                                                 

Υπάτιος, ο εν Αγίοις Πατήρ ημών, έζησε κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίνου του Μεγάλου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τζ΄ - τλζ΄ (307 – 337), υπήρξε δε εις εκ των τριακοσίων δεκαοκτώ Θεοφόρων Πατέρων των εν Νικαία το πρώτον συνελθόντων, εν έτει τκε΄ (325). Πατρίς τούτου υπήρξεν η Κιλικία της Μικράς Ασίας, εγένετο δε Επίσκοπος της πόλεως Γάγγραι της Παφλαγονίας. Λόγω δε της εναρέτου και ενθέου πολιτείας του μεγάλα ετέλεσε θαύματα και πολλά πλήθη εκ των απίστων προσέφερεν εις τον Χριστόν, οίκον δε κατασκευάσας υπεδέχετο τους εκ του γένους αυτού προστρέχοντας προς αυτόν.

Δηλώσεις τοῦ Σεβ. Πειραιῶς διὰ τὸ τέµενος εἰς τὸ BBC

Διὰ τὸ τέμενος ὡμίλησε κυρίως εἰς ἀνταποκριτὴν τοῦ διεθνοῦς ἐνημερωτικοῦ διαύλου ὁ Σεβ. Πειραιῶς μὲ παρρησίαν. Συμφώνως πρὸς ἀνακοινωθὲν τῆς Ἱ. Μ. Πειραιῶς: «Ἐρωτηθεὶς ἀρχικὰ ὑπὸ τοῦ δηµοσιογράφου γιὰ τὴν ἀρνητικὴ ἐµµονή µας νὰ µὴ ἐπιτρέπουµε τὴν ἀνέγερση τεµένους, ὁ Σεβασµιώτατος δήλωσε: "Αὐτὴ ἡ Χώρα καὶ αὐτὸς ὁ λαὸς ἔζησε πέντε σχεδὸν αἰῶνες κάτω ἀπὸ τὴν τουρκικὴ καὶ µουσουλµανικὴ θηριωδία! Οἱ πρόγονοί µας, ἄνδρες καὶ γυναῖκες ἔδωσαν τὴ ζωή τους, γιὰ νὰ εἴµαστε σήµερα ἡ ἐλεύθερη Χριστιανικὴ Ἑλλάδα. Γιατί πρέπει σήµερα ἐµεῖς νὰ ξεχάσουµε τὴν προσφορά τους καὶ νὰ ἀφήσουµε τοὺς Ἰσλαµιστὲς νὰ ἀνεγείρουν τέµενος καὶ µάλιστα µὲ χρήµατα τοῦ Ἕλληνα φορολογούµενου; Γιατί στὴν Κωνσταντινούπολη, καὶ ὄχι στὴν Ἰνσταµπούλ, ὅπως τὴν ἀποκαλοῦν αὐτοί, ὑπάρχουν ἱερὰ µνηµεῖα δικά µας ποὺ συµβολίζουν τὸν πολιτισµό µας καὶ τὰ ὁποῖα οἱ Τοῦρκοι τὰ ἔχουν µετατρέψει σὲ µουσεῖα καὶ τζαµιά! Ἀλλὰ καὶ χῶρες ἀµιγῶς µουσουλµανικές, ὅπως ἡ Σαουδικὴ Ἀραβία, δὲν ἐπιτρέπουν νὰ ἀναγερθοῦν Ὀρθόδοξοι ναοί... Ἐµεῖς τί πρέπει νὰ κάνουµε γιαυτό; Καὶ αὐτὸ δὲν τὸ κάνουµε ἀπὸ φονταµενταλισµὸ καὶ ἀπὸ θρησκοληψία, ἀλλὰ γιατί οἱ µνῆµες ποὺ ἔχουµε ἀπὸ τὰ ὅσα ὑπέστηµεν µᾶς τὸ ὑπαγορεύουν"