Ἡ ὀρθόδοξος μαρτυρία μέ λόγους καί κείμενα, ἡ ὁποία ὅμως δέν συνοδεύεται μέ ἀποτείχισιν ἀπό τούς κακοδόξους, εἶναι λόγος κενός ἤ μᾶλλον παραπλανητικός -- Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, ἀν. καθηγητοῦ τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Γιά ὅποιον γνωρίζει στοιχειωδῶς τά δογματικά τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὁ ἰσχυρισμός πού ὑπάρχει εἰς τόν τίτλον τοῦ συντόμου αὐτοῦ ἄρθρου εἶναι αὐτονόητος καί ἀναντίρρητος. Ἔχει δέ ἀποδειχθῆ χιλιάδες φορές κατά τά τελευταῖα 100 περίπου χρόνια, μέ βάσιν τήν ἁγίαν Γραφήν, τίς ἱερές Συνόδους καί τούς Ἁγίους Πατέρας, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον ἐδίδαξαν αὐτά τά αὐτονόητα, ἀλλά καί τά ἐφήρμοσαν εἰς τήν πρᾶξιν, μέ τήν στάσιν των ἔναντι τῶν αἱρετικῶν καί τῶν ἀλλοθρήσκων. Ἑπομένως, δέν ὑπάρχει ἀνάγκη γιά ἕν ἀκόμη μακροσκελές ἄρθρον πού ν’ ἀποδεικνύῃ αὐτά τά αὐτονόητα. Στόχος τοῦ παρόντος εἶναι νά τά ὑπενθυμίσῃ σέ κάποιους ἀγαπητούς ἀδελφούς, οἱ ὁποῖοι δείχνουν μέν ζῆλον εἰς τήν ὑπεράσπισιν τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅταν αὐτή κακοποιῆται ἀπό τούς ἰδίους τούς ταγούς της, ἀλλ’ ἀρνοῦνται κατηγορηματικῶς ν’ ἀποτειχισθοῦν ἀπό αὐτούς! Μάλιστα, μερικοί ἀπό αὐτούς πηγαίνουν ἕν βῆμα παραπέρα καί κατηγοροῦν ὅσους ἔχουν ἤδη ἀποτειχισθῆ, ὅτι δῆθεν κάνουν σχίσμα! 

Ένα απόσπασμα του Αλέξανδρου Καλόμοιρου, από το υπέροχο βιβλίο του "Κατά ενωτικών"

Θ΄ Το Παλαιοημερολογητικό   

Μέσα σ’ αυτήν την ατμόσφαιρα της αποσυνθέσεως, ήλθε ξαφνικά, ύστερα από πίεσι του Κράτους, το πρώτο επίσημο βήμα της ελληνικής Εκκλησίας πρός τον Πάπα: Η υιοθέτησις του παπικού ημερολογίου. Λίγοι έχουν, δυστυχώς, εννοήσει την σημασία του “παλαιοημερολογητικού”, όπως ονομάζεται, ζητήματος. Οι περισσότεροι αποδίδουν σε στενοκεφαλιά του αγραμμάτου λαού την αντίδρασι των Παλαιοημερολογιτών, δείγμα κι αυτό της βαθειάς περιφρονήσεως που τρέφουν οι οιηματίες εγγράμματοι πρός τους αγραμμάτους. Όμως οι αγράμματοι αυτοί, για να αντιδράσουν όπως αντέδρασαν, θα έπρεπε να έχουν, αν μη τι άλλο, θρησκευτικόν ζήλο και ενδιαφέροντα πνευματικά, που τα εστερείτο η μάζα των αδιαφόρων που ακολούθησαν, χωρίς κάν να γνωρίζουν πώς τίθεται το πρόβλημα, την πλειοψηφία των ιεραρχών. Κανείς από τους φωτισμένους θεολόγους και τους οπαδούς των δεν έδειξε πάντως σημεία αγωνίας μπροστά στό φαινόμενο αυτό του διαχωρισμού της ελληνικής Εκκλησίας, ούτε ζήτησε να βρή μια απάντησι στην γεμάτη πόνο κραυγή τόσων χιλιάδων πιστών.