«Ει γαρ Θεοτόκος η γεννήσασα, πάντως Θεός ο εξ αυτής γεννηθείς, πάντως δε και άνθρωπος …Ει τις ου Θεοτόκον ομολογεί την Αγίαν Παρθένον, χωρίς έστι της Θεότητος …Θεός έστιν αληθής το λατρευόμενον, την δέ μητέρα Θεού τιμώμεν και σέβομεν... Θεού μητέρα την Παρθένον ταύτην γινώσκοντες, ου θεάν ταύτην φημίζομεν, άπαγε• της ελληνικής τερθρείας τα τοιαύτα μυθεύματα• επεί και θάνατον αυτής καταγγέλομεν• αλλά Θεού σαρκωθέντος Θεού μητέρα γινώσκομεν …Έζης γαρ ου σεαυτή• ου γαρ σεαυτής ένεκα γεγέννησαι• έζης Θεώ, δι΄ον εις τον βίον ελήλυθας• όπως τη παγκοσμίω εξυπηρετήσης σωτηρία, όπως η αρχαία βουλή του Θεού, της του Λόγου σαρκώσεως και της ημών θεώσεως, δια σου πληρωθή.
Αρχαίαν και αληθινήν του Θεού Βουλήν της του Λόγου σαρκώσεως και της ημών
θεώσεως …Εις τα ανεξιχνίαστα πελάγη της φιλανθρωπίας … προς εαυτήν εκκλησιάσασα
τω ενιαίω της γνώμης βουλήματι..το άπλετον και αχανές της αυτού αγαθότητος
πέλαγος …Αύτη την άφατον της του Θεού προς ανθρώπους αγάπης εδημοσίευσεν
άβυσσον .. Ο Θεός Πατήρ ευδοκήσας τελεσθήναι ο προώρισε προ αιώνων μυστήριον
σαρκούται, ων ανάρχως ασώματος, δι΄ ημάς και την ημετέραν σωτηρίαν. Σε προγνούς
ο των όλων Θεός αξίαν ηγάπησε, και αγαπήσας προώρισε και επ΄ εσχάτων των χρόνων
εις το είναι παρήγαγε, και Θεοτόκον Μητέρα και τιθηνόν του οικείου Υιού και
Λόγου ανέδειξε. Όντως εύρες χάριν, η αξία της χάριτος».