ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ - Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ 20οῦ ΑΙΩΝΑ - π. Θεόδωρος Ζήσης

1. Ἐξαπλώνεται ἀνεμπόδιστα ὁ Οἰκουμενισμός

Ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ χειρότερη αἵρεση ὅλων τῶν ἐποχῶν, προελαύνει ἀκάθεκτη· διαβρώνει συνειδήσεις κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, χωρὶς ἀποτελεσματικὴ ἀντίσταση. Ἐμφανίζεται μὲ ἔνδυμα προβά­του, ὡς δῆθεν ἀγάπη, εἰρήνη, καὶ ἑνότητα πρὸς τοὺς ἀλλοθρήσκους καὶ αἱρετικούς, ἐνῶ πρόκειται γιὰ βαρὺ καὶ ἄγριο λύκο ποὺ κατασπαράσσει τὸ ποίμνιο. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ σὲ λύκους· οἱ περισσότεροι εἶναι μισθωτοὶ καὶ δὲν θέλουν νὰ διώξουν τοὺς λύκους γιὰ νὰ μὴ χάσουν τὴν καλοπέραση, τὶς τιμὲς καὶ τὶς δόξες, ἄλλοι εἶναι δειλοὶ καὶ φοβοῦνται τοὺς λύκους, καὶ μόνον ὀλίγοι ἀγωνίζονται νὰ τοὺς διώξουν.

Τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι τὸ ποίμνιο ἀκατήχητο καὶ ἀκαθοδήγητο, ἀνυπο­ψίαστο, δὲν διακρίνει τοὺς λύκους κάτω ἀπὸ τὸ ἔνδυμα τοῦ προβάτου, καὶ ὄχι μόνο δὲν προφυλάσσεται, ἀλλὰ τοὺς τιμᾶ καὶ τοὺς δοξάζει.

π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Στιχηρά Αίνων και Δοξαστικό Κυριακής Απόκρεω -- Orthodox Hymns

Τη Δ΄ (4η) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ του Αναχωρητού του Ιορδανίτου.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2019

Γεράσιμος ο Όσιος και θεοφόρος Πατήρ ημών ο Αναχωρητής και Ιορδανίτης αποκαλούμενος υπήρξεν υιός ευπόρων και αυστηρών κατά τα ήθη γονέων, γεννηθείς εις την Λυκίαν της Μικράς Ασίας περί τα τέλη του Δ΄ μετά Χριστόν αιώνος. Η ακριβής χρονολογία της γεννήσεώς του δεν είναι γνωστή, η δε παραδιδομένη υπό των παλαιοτέρων εντύπων Συναξαριστών ως λαβούσα χώραν κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίνου Δ΄ του Πωγωνάτου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη χξη΄ - χπε΄ (668 – 685) είναι εσφαλμένη.

Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ ΑΠΑΝΤΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΦΙΛΟΠΑΠΙΚΗΝ «ΑΓΑΠΟΛΟΓΙΑΝ» ΤΟΥ ΦΑΝΑΡΙΟΥ

Ὁ ἀλιτήριος διάβολος «παίζει» πονηρότερα παιγνίδια μέ τήν ἀγάπην

«Παπική Ἑλλάδα θά πῆ ἐξαφάνιση τῆς Ἑλλάδας. Συμπορευόμεθα μέ ἐκείνους, πού γελοιοποιήσανε τόν Χριστό ὅσο κανένας ἄθεος»

Προσφάτως ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος «ἐπεστράτευσε» ἕν κείμενον τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, τό ὁποῖον ὡμίλει διά τήν ἀγάπην πρός τούς ἑτεροδόξους, διά νά καταδείξη ὅτι οἱ ἀντιτιθέμενοι εἰς τούς θεολογικούς Διαλόγους μετά τῶν Παπικῶν καί εἰς τήν Ἕνωσιν τῶν «Ἐκκλησιῶν» εἶναι ζηλωταί, φανατικοί, ἐμπαθεῖς, μή ἔχοντες ἀγάπην. Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης, προκειμένου νά κτυπήση τό ἀντιπαπικόν καί ἀντιοικουμενιστικόν κίνημα καί νά κάμψη τόν ἀνθενωτικόν ἀγῶνα του, ἀπέκρυψεν ὁλόκληρον τό ἀντιπαπικόν ἔργον τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, πού χαρακτηρίζει τόν Παπισμόν ἐπικίνδυνον αἵρεσιν διά τήν Ἐκκλησίαν μας καί τό Ἑλληνικόν Ἔθνος. Πρός χάριν τῆς «ἀγαπολογίας» θυσιάζει τά δόγματα τῆς Ἐκκλησίας, τά ὁποῖα περιθωριοποιεῖ.

Τη Γ΄ (3ην) ΜΑΡΤΊΟΥ, η Οσία ΠΙΑΜΟΥΝ η Παρθένος εν ειρήνη τελειούται.

Πιαμούν η Οσία Παρθένος ήτο από την Αίγυπτον, ήκμασε δε κατά τον Δ΄ μετά Χριστόν αιώνα. Διήγε δε η μακαρία την ζωήν της εν προσευχαίς και νηστείαις ευρισκομένη πλησίον της μητρός της. Επειδή δε ήσαν πτωχαί, ειργάζετο η μακαρία γνέθουσα νήμα δια να εξοικονομή τα αναγκαία προς συντήρησίν των· ήτο δε η τροφή της τελείως πενιχρά και αύτη άπαξ και μόνον της ημέρας. Ούτω λοιπόν αγωνιζομένη η μακαρία Πιαμούν ηξιώθη και προορατικού χαρίσματος.

Δε μπορούμε να ξέρουμε αν φτάνουμε στο τέλος της ιστορικής διαδρομής

Ανώνυμος είπε...

Ναι, όντως πήραμε τη ζωή μας λάθος. Έτσι συνηθίζει ο άνθρωπος, αρχικά λόγω άγνοιας και βλακείας να παίρνει τη ζωή του λάθος. Και όταν, κι αν καταλάβει αυτό το λάθος, να επιστρέψει όπως ο άσωτος υιός στην αφετηρία, που δεν είναι άλλη από τη χαμένη του αθωότητα.. Δε μπορούμε να ξέρουμε αν φτάνουμε στο τέλος της ιστορικής διαδρομής, έτσι νόμιζαν κατά καιρούς όλοι εκείνοι οι προγενέστεροι που έβλεπαν καταιγίδες στον ορίζοντα. Οι καταιγίδες πλησιάζουν, μα μετά τη μπόρα και τις συνέπειές της, λάμπει, αστράφτει ο ήλιος. λίγο πιο πέρα από τις σκληρές συνέπειες, ένα σκαθάρι ξεμυτίζει πάνω στο βρεγμένο χορτάρι, μια πεταλούδα ατρόμητη αναζητεί το ταίρι της, ένα αρνάκι πηδάει χαρούμενο απολαμβάνοντας του ήλιου τις αχτίνες. Κανένα απ΄αυτά δεν υποψιάζεται ούτε νοιάζεται είτε τις συνέπειες της μπόρας είτε τι συνέβη. Ας βλέπουμε τη ζωή ανέμελα, όλα αυτά τα επιτρέπει ο Θεός, τίποτα δε γίνεται χωρίς τη συγκατάθεσή του, κι όλα προς νουθεσία μας, στον άνθρωπο, τη μεγάλη του αγάπη προς την εικόνα του..

2 Μαρτίου 2019 - 10:41 μ.μ.

Τη Γ΄ (3ην) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ Πρεσβυτέρου Αντιοχείας.

Θεοδώρητος ο Άγιος του Χριστού Ιερομάρτυς ήτο Πρεσβύτερος της εν Αντιοχεία Εκκλησίας επί της βασιλείας του δυσσεβούς Ιουλιανού του Παραβάτου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τξα΄ - τξγ΄ (361 – 363). Κατά την εποχήν εκείνην ο του βασιλέως τούτου θείος και συνώνυμος Ιουλιανός, Χριστιανός ων και πιστός πρότερον θεράπων του Θεού, αναγνώστης της εν Αντιοχεία Μεγάλης Εκκλησίας, επείσθη, ο άθλιος, εις τον ανεψιόν του, τον δυσσεβή και παραβάτη βασιλέα και ηρνήθη, φευ! την εις Χριστόν Πίστιν προσκυνήσας τα είδωλα.

«Πήραμε τὴ ζωή μας λάθος»… -- Τοῦ κ. Νεκταρίου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ἱστορίας

Δὲν εἶναι εὔκολο φυσικὰ νὰ ἐπιχειρήσει κάποιος νὰ μιλήσει μὲ νηφαλιότητα λίγες μόλις μέρες μετὰ τὸ ἄγος ποὺ ἐπιτελέσθηκε μέσα στὸ ἑλληνικὸ κοινοβούλιο. Δὲν εἶναι εὔκολο νὰ ἀδειάσει τὸ μυαλό του ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ πανσθενὲς (καὶ ἀπολύτως δικαιολογημένο) κρᾶμα ὀδύνης καὶ ὀργῆς γιὰ τὴν προδοσία τῆς Μακεδονίας, ποὺ ὁλοκληρώθηκε μὲ τόσο προκλητικὰ συνοπτικὲς διαδικασίες καὶ μέσα σὲ ἕνα κατάμαυρο τοπίο τόσο πρωτοφανοῦς κατάντιας τῆς πολιτικῆς ζωῆς τοῦ τόπου. Πρέπει ὅμως νὰ τὸ πράξουμε, γιατί ὀφείλουμε νὰ δοῦμε καὶ τὴν ἑπόμενη μέρα. Πρέπει νὰ τὸ πράξουμε, γιατί ὅσο θὰ μένουμε ἐγκλωβισμένοι στὸν πόνο, τὴν κατάθλιψη, τὴν ἀγανάκτηση, τὴν τυφλὴ ὀργή, πολὺ δὲ χειρότερα ἀκόμη καὶ σὲ αἰσθήματα μίσους ἀπέναντι σὲ πρόσωπα ποὺ ἐγκαλοῦνται ὡς δωσίλογοι καὶ ξεπουλητάδες τῆς πατρίδας, εἶναι ἀδύνατο νὰ προχωρήσουμε.

Οικουμενισμός το μυστήριο της ανομίας 6ον

ΑΣΚΗΣΙΣ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΑ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, Ὁμ. Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Μὲ βάση τὸ λόγο καὶ τὴ ἐμπειρία τῶν Ἁγίων μας, τῶν αὐθεντικῶν θεολόγων τῆς Ὀρθοδοξίας, θὰ φωτισθεῖ στὴν συνέχεια ἡ σχέση καὶ συμπληρωματικότητα τῶν δύο πτερύγων τῆς ἁγιοπνευματικῆς μας ζωῆς, τῆς ἀσκήσεως καὶ τῆς λατρείας.

1. Ὁ Χριστιανισμὸς δὲν εἶναι ἁπλὰ «μάθημα», ἀλλὰ προπάντων «πάθημα». Προσφέρεται ὡς ζωή, ὡς ἔνταξη σὲ ἕνα «καινό» -ἀποκεκαλυμμένο ἐν Χριστῷ, τρόπο ζωῆς, τὴν ζωὴ ποὺ εἰσήγαγε στὴν ἱστορία ὁ ἔνσαρκος Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Ὁ πιστὸς καλεῖται νὰ φθάσει-μέσῳ μιᾶς συγκεκριμένης πορείας- σὲ σημεῖο, ποὺ νὰ ἐφαρμόζει καὶ στὸν ἑαυτό του ἡ ὁμολογία τοῦ Ἀπ. Παύλου: «ζῶ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός» (Γαλ. 2, 20). Εἶναι «μόρφωσις» τοῦ Χριστοῦ μέσα στὸν πιστὸ (πρβλ. «ἵνα μορφωθῆ Χριστὸς ἐν ἡμῖν»· Γαλ. 4, 19). Νὰ γίνει ὁ ἄνθρωπος Χριστός -θεὸς κατὰ χάριν. Ἡ πορεία αὐτή, ποὺ ἰσοσυναμεῖ μὲ θεραπευτικὴ διαδικασία τῆς ἀνθρωπίνης ὑπάρξεως (1) εἶναι ἀκριβῶς ἡ Πνευματικὴ ζωὴ ἤ ζωὴ ἐν Ἁγίῳ Πενύματι.

Ύμνοι Τριωδίου -- Orthodox Hymns

Τη Γ΄ (3η) Μαρτίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΕΥΤΡΟΠΙΟΥ, ΚΛΕΟΝΙΚΟΥ και ΒΑΣΙΛΙΣΚΟΥ.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 3 Μαρτίου 2019

                                                                                                                  
Ευτρόπιος, Κλεόνικος και Βασιλίσκος οι Άγιοι Μάρτυρες έζων κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σπδ΄ -  τε΄ (284 – 305), καταγόμενοι μεν εξ Αμασείας, ήτις είναι πόλις διάσημος της εν τω Πόντω Καππαδοκίας, ήσαν δε συγγενείς και συστρατιώται του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Τήρωνος.

Τη Β΄ (2α) Μαρτίου, της Αγίας Παρθενομάρτυρος ΕΥΘΑΛΙΑΣ ξίφει τελειωθείσης.

Ευθαλία η Αγία Παρθενομάρτυς του Χριστού έζη εν Σικελία έχουσα μητέρα αιμορροούσαν, καλουμένην και αυτήν Ευθαλίαν και ιατρευθείσαν εκ της ασθενείας ταύτης υπό των Αγίων Μαρτύρων Αλφειού, Φιλαδέλφου και Κυπρίνου, ων η μνήμη εορτάζεται κατά την ι΄ (10^ην) του Μαϊου και οίτινες φανέντες εις αυτήν κατ’ όναρ της είπον· «Εάν πιστεύσης εις τον Χριστόν και βαπτισθής, ασφαλώς θέλεις ιατρευθή και σωθή, εάν δε δεν πιστεύσης, φεύγε μακράν ημών».

Αυτοκτονούμε. 18.110.000 εκτρώσεις στην «αγιοτόκο» Ελλάδα !!!

Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2018

18 .110 .000, (δεκαοκτώ  εκατομμύρια εκατόν δέκα χιλιάδες) ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από εκτρώσεις!!!

Με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986.

 Με την έντεχνη από το  1980  αλλοίωση της ομοιογένειας των Ελλήνων με περίπου 2.000. 000 μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.

 Και τώρα με την  σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ της  αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού, και οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και να πληρώνουν δια 350 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως.

 Αυτοκτονούμε!!!

Τη Β΄ (2α) Μαρτίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΝΕΣΤΟΡΟΣ και ΤΡΙΒΙΜΙΟΥ,

Νέστωρ και Τριβίμιος οι Άγιοι Μάρτυρες κατήγοντο εκ της περιοχής του θέματος των Κιβυρραιωτών εκ της Πέργης της Παμφυλίας, η οποία τώρα Πίργι ονομάζεται. Και ήτο μεν πρότερον η Πέργη πόλις μεγάλη τετιμημένη με θρόνον Μητροπολίτου, δεκαπέντε Επισκόπους έχουσα υποκειμένους εις αυτήν, ύστερον δε καταστραφείσα ηρημώθη, η δε Μητρόπολις αυτής μετετέθη εις την Αττάλειαν, ήτις πρότερον ήτο Επισκοπή της Πέργης.

Nicholas the Wonderworker, Archbishop of Myra

This Saint lived during the reign of Saint Constantine the Great, and reposed in 330, As a young man, he desired to espouse the solitary life. He made a pilgrimage to the holy city Jerusalem, where he found a place to withdraw to devote himself to prayer. It was made known to him, however, that this was not the will of God for him, but that he should return to his homeland to be a cause of salvation for many. He returned to Myra, and was ordained bishop. He became known for his abundant mercy, providing for the poor and needy, and delivering those who had been unjustly accused. No less was he known for his zeal for the truth.

Τη Β΄ (2α) Μαρτίου, ο Άγιος Ομολογητής ΚΟΪΝΤΟΣ ο Θαυματουργός εν ειρήνη τελειούται.

Κόϊντος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών εγεννήθη εις την Φρυγίαν, εις την οποίαν έμαθε και την ευσέβειαν, κατά τους χρόνους του βασιλέως Αυρηλιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σο΄ - σοε΄ (270 – 275). Μεταβάς δε ποτέ εις κώμην τινά, Αιολίδα καλουμένην, εμοίραζεν ελεημοσύνην εις τους πτωχούς. Ο δε ηγεμών Ρούφος, συλλαβών τον Άγιον, ευθύς ως διέταξεν αυτόν να θυσιάση εις τα είδωλα, εδαιμονίσθη. Αφού δε παρεκάλεσεν ο Άγιος τον Θεόν ηλευθερώθη ο ηγεμών από το δαιμόνιον.

"Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός και η Μακεδονία". Ομιλία στον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης

Την Κυριακή 3 Μαρτίου με την ευλογία της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, θα γίνει ομιλία στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στις 18:30 με θέμα

«Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ ΚΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ».

Η συμμετοχή όλων μας κρίνεται απαραίτητη, διότι πρέπει να γνωρίζουμε την ιστορία μας και να θυμόμαστε τα λόγια των μεγάλων Αγίων του γένους μας, που λειτουργούν αφυπνιστικά και αποτελούν την παρακαταθήκη του έθνους μας.

Ομιλητές:

Αρχιμ. Χρυσόστομος Μαϊδώνης:

"Ο Άγιος Κοσμάς για την Μακεδονία"

κ. Στέλιος Παπαθεμελής:

"Τα μηνύματα του Πατρο-Κοσμά στην εποχή μας"

κ. Κων/νος Χολέβας

"Οι αγώνες και οι θυσίες της Εκκλησίας για την διάσωση της Μακεδονίας"

Το "Ελληνικό νησί" των Ηνωμένων Πολιτειών!

ΓΟΝΕΑΣ 1, ΓΟΝΕΑΣ 2, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 0

Η διαδικασία της μετάλλαξης του ανθρώπινου είδους σε δίποδα λάχανα, που θα αποτελέσουν την παγκόσμια σαλάτα, επιταχύνεται
Tο Θηρίο βρίσκεται καβάλα σ' ένα ολοστρόγγυλο μηδενικό, που καταπίνει την ανθρωπότητα, και προελαύνει. Αυτό που γίνεται στη Γαλλία, με τη νομοθετική πρόταση του προέδρου Μακρόν να καταργηθούν στα δημόσια έγγραφα οι λέξεις «πατέρας» και «μητέρα» και να αντικατασταθούν από τα «γονέας 1» και «γονέας 2», έρχεται και στην Ελλάδα! Υπάρχει σχετική διάταξη στο νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών, που τιτλοφορείται «Προώθηση της ουσιαστικής ισότητας των φύλων και καταπολέμηση της έμφυλης βίας». Μεταξύ άλλων, το νεοταξικό τερατούργημα αναφέρει: «Απαγορεύεται ο γλωσσικός σεξισμός στα διοικητικά έγγραφα. [...] Η ταυτοποίηση προσώπων σε δημόσια έγγραφα γίνεται με την αναγραφή του ονόματος της/του μίας/ενός μόνον γονέα, χωρίς αναφορά στο φύλο του.

ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΝ ΤΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ -- Αθωνικά άνθη

Ουδέν σύνθημα είναι τόσον επικίνδυνον σήμερον, όσον είναι το της ενότητος. Σήμερον η ενότης αποτελεί πόθον και απαίτησιν όλων των λαών. Πόθον, διότι η ενότης ευρίσκεται εις τα βάθη της ανθρωπίνης ψυχής. Απαίτησιν, διότι μόνον δια της ενότητος των λαών, δύναται να αποφευχθή ο διαγραφόμενος κίνδυνος ενός πυρηνικού πολέμου. Ποίος τολμά να αντιτεθή εις το σύνθημα τούτο, χωρίς να θεωρηθή ως εχθρός της παγκοσμίου οικογενείας;  Εχαρακτηρίσαμεν το σύνθημα της ενότητος ως επικίνδυνον. Εξηγούμεθα. Αν πρόκηται περί ενότητος, εις το επίπεδον της συνεργασίας και συνυπάρξεως των εθνών και ανοχής, των μεταξύ των καθεστωτικών διαφορών, παρά τον πρόσκαιρον χαρακτήρα της εκβιαζομένης αυτής ενότητος, ουδέν, ίσως, το κακόν υπάρχει. Αν όμως το σύνθημα της ενότητος περιλαμβάνη τον θρησκευτικόν βίον των λαών, όπως ακριβώς και επιζητείται, το πράγμα είναι απατηλόν και ολέθριον, δι’ αυτήν την ιδίαν ανθρωπότητα.