H Πίστις του λαού μας την Μεγάλην Εβδομάδα --- του Φώτη Κόντογλου

«Εκείνοι οι απλοϊκοί άνθρωποι, εκείνα τα αγράμματα γεροντάκια και οι γριούλες, που τη Σαρακοστή και τη Μεγάλη Βδομάδα βρίσκονται όλη μέρα στην εκκλησία, ζήσανε από τα μικρά τους χρόνια εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου και καταλάβανε αυτό το χαροποιόν πένθος, που δεν το καταλάβανε, αλίμονο, οι σπουδαγμένοι μας, που θέλουνε να τους διδάξουμε, αντί να διδαχθούνε απ΄ αυτούς. Τώρα τις μέρες της Σαρακοστής, της Μεγάλης Βδομάδας και του Πάσχα πορεύονται μαζί με τον Χριστό, ακολουθάνε ολοένα από πίσω του, αληθινά, όχι φανταστικά, ακούγοντάς Τον να λέγη:

ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2018

Τη ΚΔ΄ (24^η) του Φεβρουαρίου, γέγονεν η πρώτη και Δευτέρα εύρεσις της τιμίας Κεφαλής του Αγίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού ΙΩΑΝΝΟΥ.                                                                                                                                            

Η Τιμία αύτη και Αγγέλοις αιδέσιμος του θείου Προδρόμου Κεφαλή πρώτον μεν ευρέθη εν τω οίκω του Ηρώδου, δι’ επιφανείας και αποκαλύψεως του ιδίου Τιμίου Προδρόμου, εις δύο Μοναχούς, οι οποίοι μετέβαινον εις προσκύνησιν του ζωοδόχου Τάφου του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, έλαβε δε ταύτην παρά των Μοναχών εκείνων εις κεραμεύς και την μετέφερεν εις την Έμεσαν· αισθανθείς δε εκείνος, ότι δια της Αγίας Κάρας έλαβεν ευτυχίαν, ετίμα αυτήν εξαιρέτως και όταν έμελλε να αποθάνη, την αφήκεν εις την αδελφήν του, παραγγείλας εις αυτήν να μη την μετατοπίση ούτε να την δείξη εις άλλον, αλλά να την τιμά και να την προσκυνή.

Τη ΚΓ΄ (23η) Φεβρουαρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΔΑΜΙΑΝΟΥ του εν τοις ορίοις της κατά τον Άθω Ιεράς Μονής του Εσφιγμένου κατά την τοποθεσίαν της Σαμαρείας ασκήσαντος και εν ειρήνη τελειωθέντος κατά το έτος ασπ΄ (1280).

Δαμιανός ο Όσιος και Θεοφόρος Πατήρ ημών ο Εσφιγμενίτης ποίαν πατρίδα είχε και ποίους γεννήτορας, ο πανδαμάτωρ χρόνος ουδέν υπόμνημα άφησεν εις ημάς. Πιθανόν δε να εσώζοντο τοιαύτα, αλλ’ αι επάλληλοι καταδρομαί, πυρκαϊαί και ερημώσεις, ας κατά καιρούς υπέστη το πολύαθλον τούτο Κοινόβιον του Εσφιγμένου, εξηφάνισαν και απώλεσαν όχι μόνον τα ιερά αυτού κειμήλια και σκεύη της Εκκλησίας, αλλά και διαφόρους κώδικας, χρυσόβουλλα και διάφορα έγγραφα και μένει ήδη απογεγυμνωμένον των τοιούτων. Πιθανόν λοιπόν μετ’ αυτών να συνηφανίσθησαν και τα του Αγίου τούτου υπομνήματα αν, ως είπομεν, εσώζοντο τοιαύτα.

Τη αυτή ημέρα ΚΓ΄ (23ην) Φεβρουαρίου, η Αγία ΓΟΡΓΟΝΙΑ, η αδελφή Γρηγορίου του Θεολόγου, εν ειρήνη τελειούται.

Γοργονία η μακαρία Μήτηρ ημών, η αδελφή του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, πατρίδα είχε την Ναζιανζόν της Καισαρείας, καθώς και ο αδελφός της θείος Γρηγόριος· και ο μεν πατήρ αυτής ωνομάζετο και αυτός Γρηγόριος, η δε μήτηρ της Νόννα, ήτις ήτο Χριστιανή εκ γονέων και προγόνων· ο πατήρ αυτής ήτο από γονείς ειδωλολάτρας και αυτός ο ίδιος έμεινεν ικανόν καιρόν εις την πλάνην της ειδωλολατρίας, αλλά η ευλογημένη Νόννα η σύζυγός του μετεχειρίσθη πολλούς τρόπους, έως ότου τον έφερεν εις την Χριστιανικήν ευσέβειαν· διότι ήτο άνθρωπος αγαθής προαιρέσεως και προτού ακόμη γνωρίση την αλήθειαν και δι’ αυτό δεν αφήκεν ο Θεός αφώτιστον μίαν τοιαύτην αγαθήν ψυχήν. Μετά δε το Βάπτισμα τόσον διέλαμψεν εις τας αρετάς ο Γρηγόριος, ο πατήρ δηλαδή, ώστε εχειροτονήθη και Επίσκοπος της πατρίδος του Ναζιανζού. Η δε αξιοθαύμαστος Νόννα τόσην προσοχήν είχεν εις τα θεία και τόσην ευλάβειαν, ώστε, καθώς λέγει ο Θεολόγος Γρηγόριος, ο υιός της, ποτέ δεν εγύρισε την ράχιν της από το ανατολικόν μέρος της Εκκλησίας, όπου είναι η Αγία Τράπεζα, ποτέ δεν έπτυσε κάτω εις το έδαφος του Ναού, ποτέ δεν ωμίλησε μέσα εις την Εκκλησίαν εις τον καιρόν της Ακολουθίας ή εις άλλον καιρόν, μόνον έξω της Εκκλησίας, όταν ήτο μεγάλη ανάγκη να ομιλήση.

Τη αυτή ημέρα ΚΓ΄ (23η) του Σεπτεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΖΕΒΙΝΑ και των μαθητών αυτού και Οσίων Πατέρων ημών ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ, ΜΩΥΣΕΩΣ και ΔΑΜΙΑΝΟΥ.

Ζεβινάς, Πολυχρόνιος, Μωϋσής και Δαμιανός οι Όσιοι Πατέρες ήσαν και ούτοι εκ της Συρίας, αναφέρει δε και τούτους ο σύγχρονος αυτών Θεοδώρητος. Και ο μεν θείος Ζεβινάς, κατασκευάσας επί όρους τινός κελλίον, υπεβάλλετο εν αυτώ εις ασκητικούς αγώνας μέχρι γήρατος. Υπερέβαλε δε όλους τους Οσίους του καιρού του κατά την υπομονήν, την οποίαν είχεν εν τη αγία προσευχή, ούτως ώστε, επειδή ένεκα του γήρατος δεν ηδύνατο να προσεύχηται όρθιος, προσηύχετο και εδοξολόγει τον Θεόν, ο αοίδιμος, στηριζόμενος επί της βακτηρίας του. Ζήσας όθεν με θαυμασίαν και θεάρεστον ζωήν, ανεχώρησεν από τον παρόντα βίον και απήλθε προς Κύριον.

Σάββατο 24 & Κυριακή 25 Φεβρουαρίου, 17:00 μμ. ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΙΡΗΝΙΚΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ.

ΟΧΙ στη ΒΛΑΣΦΗΜΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ του Θέατρου "ΑΚΡΟΠΟΛ"

ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΙΡΗΝΙΚΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

ΒΛΑΣΦΗΜΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ "ΑΚΡΟΠΟΛ"

ΟΔΟΣ: ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ 9, στάση μετρό: ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ

ΣΑΒΒΑΤΟ 24 & ΚΥΡΙΑΚΗ 25 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 17:00 μμ 

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=43&t=13792&p=36268#p36268

Η Αποτείχιση, η κληρονομιά της Γατζέας και ο κ. Σαραντίδης

https://paterikiparadosi.blogspot.ca/

Εἶναι γεγονὸς ὅτι μέσα ἀπὸ πολλὰ κείμενα, προσωπικὴ μελέτη καὶ ἀγῶνες (κυρίως καὶ πρωτίστως τοῦ π. Εὐθυμίου) παρουσιάσαμε διὰ τοῦ ἱστολογίου τὴν διαχρονική –φανερὴ κι ὄχι κρυμμένη– θέση καὶ στάση τῆς Ἐκκλησίας ἀπέναντι στὴν αἵρεση, βοηθούμενοι ἀπὸ συζητήσεις μὲ ἀδελφούς, ἀπὸ συγγραφὲς ἀδελφῶν καὶ Πατέρων (παλαιοτέρων καὶ νεωτέρων) καὶ ἀποτειχιστήκαμε προσπαθώντας νὰ ἐφαρμόσουμε τὴν Πατερικὴ διδασκαλία. Καὶ τὴν ἀκολουθήσαμε πιστὰ στὴνἈκρίβεια, ἀλλὰ χωρὶς νὰ παραθεωρήσουμε καὶ τὴν ἐπιτρεπόμενη ἀπὸ τοὺς ΠατέρεςΟἰκονομία. Ταυτόχρονα, διαπιστώνοντας τὴν διαστροφῆς τῆς διαχρονικῆς ἁγιοπατερικῆς μας Παραδόσεως, δὲν παραλείψαμε νὰ ἀσκήσουμε κατὰ χρέος θεμιτὸ ἔλεγχο (κι ὄχι καταδίκη, ὅπως μερικοὶ μᾶς κατηγοροῦν). Καταστήσαμε τὴν διδασκαλία αὐτὴ τῶν Ἁγίων γνωστὴ σ’ αὐτοὺς ποὺ τὶς ἀγνοοῦσαν –καὶ ἐμμένουμε σ’ αὐτὴσταθερά– χωρὶς κάποιοι νὰ θελήσουν ἢ νὰ μπορέσουν νὰ ἀμφισβητήσουν ἁγιογραφικὰ τὶς θέσεις αὐτὲς περὶ Διακοπῆς Μνημοσύνου, παρὰ μόνο μὲ ἀφορισμοὺς καὶ ἐπιχειρήματα τοῦ μυαλοῦ τους. Στὴν πορεία τὴν ἀκολούθησαν καὶ κάποιοι ἄλλοι.

ΕΘΝΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ ΕΚΛΑΪΚΕΥΜΕΝΑ -- Σωματεῖον οἱ «Φίλοι τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους»

23.2.2018

1.Εἰς τὴν ἀνάρτησί μας ἀπὸ 21 Φεβρουαρίου 2018 (21.2.2018), ὑπὸ τὸν τίτλον «Δυὸ γαϊδάροι μάλωναν σὲ ξένον ἀχυρῶνα» δὲν ἠθέλαμε νὰ κουράσωμε περισσότερο τοὺς ἀγαπητούς μας ἐπισκέπτες - ἀναγνῶστες καὶ γι᾽ αὐτὸ ἐγράφαμε πολύ περιληπτικῶς καὶ εἴχαμε παράπονα ἀπὸ τοὺς νέους ἀνθρώπους καὶ τοὺς ὀλιγογραμμάτους, διότι μερικὰ  ἦσαν ἀκαταλαβίστικα, διότι ἦταν γραμμένα εἰς τὴν καθαρὴν ἑλληνικὴν γλῶσσαν (καθαρεύουσαν).

2.Ἐπ᾽ εὐκαιρίᾳ ἐπιβάλλεται νὰ ξανατονίσωμε ὅτι οἱ Ἐθνοπατέρες  διαπράττουν εἰδεχθέστατα ἐγκλήματα, ὡς παραδείγματος χάριν:

α. νὰ μὴ ὑπάρχῃ ὁ σωστὸς ἐπαγγελματικὸς προσανατολισμὸς καὶ ἀντὶ νὰ ἐκπαιδεύωνται ἐκεῖ ποὺ χρειάζονται ἐργατικὰ χέρια – τεχνίτες, ὀρθόδοξα - δηλαδὴ σωστὰ ἐκπαιδευμένοι, συνεχίζουν νὰ ἀποφοιτοῦν ἀπὸ τὶς βιομηχανίες ἡμιμαθῶν Πρωτοβάθμιας, Δευτεροβάθμιας καὶ Τριτοβάθμιας Ἐκπαιδεύσεως χωρὶς ὀρθὴν ἐκλαϊκευμένην θεωρητικὴν κατάρτησι καὶ σχεδὸν καθόλου πρακτικὴν ἐξάσκησι, ὅπως γίνεται σὲ χρηστὰ κράτη δικαίου καὶ σὲ ὀργανωμένες κοινωνίες.

Oι Πατέρες έλεγον δια τον Αββάν Σισώην τα εξής περί των τελευταίων στιγμών της ζωής του.

Όταν επρόκειτο να αποθάνη ο Αββάς Σισώης και οι πατέρες εκάθηντο κοντά εις το κρεββάτι του, έλαμψεν έξαφνα το πρόσωπόν του πάρα πολύ και λέγει προς αυτούς χαρούμενος: Ιδού, ήλθεν ο Αββάς Αντώνιος.

Μετ΄ ολίγας στιγμάς με λαμπρόν πάλιν πρόσωπον είπε: Να, τώρα ήλθεν ο χορός των Προφητών, και το πρόσωπόν του έλαμψε περισσότερον.

Μετ΄ ολίγας στιγμάς με λαμπρόν πάλιν πρόσωπον είπε: Να τώρα προσήλθεν ο χορός των Αποστόλων, και εφαίνετο ως να συνωμίλλει με μερικούς αοράτους επισκέπτας.                                                                 

Οι παριστάμενοι γέροντες τον παρεκάλεσαν και του έλεγον:                                                                     

--Πάτερ, με ποίον ομιλείς;    

Τη αυτή ημέρα ΚΓ΄ (23η) του Σεπτεμβρίου, μνήμη των Οσίων Πατέρων ημών ΙΩΑΝΝΟΥ, ΜΩΗΣΕΩΣ, ΑΝΤΙΟΧΟΥ και ΑΝΤΩΝΙΝΟΥ.

Ιωάννης, Μωϋσής, Αντίοχος και Αντωνίνος οι Όσιοι Πατέρες ημών ηγωνίζοντο εις τα όρη της Συρίας κατά τον Ε΄ αιώνα. Και ο μεν Ιωάννης έγινε μαθητής και γνώριμος του Οσίου Λιμναίου, όστις ησκήτευσεν εις το όρος Τάργαλα, ως προείπομεν κατά την κβ΄ (22αν) του παρόντος μηνός. Είτα αναβάς εις τινα ράχιν αυτού ψυχροτάτην, ήτις έκειτο εις το βόρειον μέρος, διήλθεν εκεί εικοσιπέντε έτη, ασκεπής και άστεγος· η δε τροφή του ήτο άρτος και άλας, εφόρει ένδυμα από τρίχας αιγός, είχε δε το σώμα του δεδεμένον με βαρύτατα σίδηρα, υπό των οποίων καταβαρυνόμενος και υπό των ακτίνων του ηλίου καταφλεγόμενος δεν ηθέλησε ποτέ να έχη, ο γενναίος ούτος αγωνιστής, ουδεμίαν άνεσιν και παρηγορίαν από τας κακοπαθείας ταύτας. Όθεν και αμυγδαλήν τινα, την οποίαν εφύτευσεν γνώριμός του πλησίον της κλίνης του, και η οποία μετά καιρόν έγινεν δένδρον σκιερόν, διέταξε και την έκοψαν, ίνα μη απολαμβάνη εκ της σκιάς της ουδεμίαν ανακούφισιν.

Μ. Αλέξανδρος και Ελληνικός Πολιτισμός, Ελλάς, ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωσις

Γράφει ο Ιερομόναχος π. Δαμασκηνός, τ. Αρχιγραμματεύς της Ι. Κοινότητος Αγίου Όρους

Εν Αγίω Όρει τη 30.1.2018

Αριθμός πρωτ. 69

Εξοχώτατον κύριον  Προκόπιον Παυλόπουλον Πρόεδρον της Ελληνικής Δημοκρατίας

«Ο Αλέξανδρος έφη προς τον Δαρείον: «Οι Υμέτεροι πρόγονοι ελθόντες εις Μακεδονίαν και την άλλην Ελλάδα, κακώς εποίησαν ημάς, ουδέν προηδικημένοι˙ εγώ δε των Ελλήνων ηγεμών κατασταθείς και τιμωρήσασθαι βουλόμενος Πέρσας, διέβην εις την Ασίαν…» (Αρριανός, ΙΙ, 14, 4)

«…τίνος και πηλίκης δει τιμής αξιούσθαι Μακεδόνας, οι τον πλείω του βίου χρόνον, ου παύονται, διαγωνιζόμενοι προς τους βαρβάρους υπέρ της των Ελλήνων ασφαλείας». (Πολύβιος ΙΧ, 34, 1 εξ)

Εξοχώτατε κ. Πρόεδρε,

Το νέον Ελληνικόν Κράτος εδημιουργήθη με τας θυσίας των ηρώων της Ελευθερίας, οι οποίοι εμπνεόμενοι από την ιστορίαν μας, τον πολιτισμόν μας και την ορθόδοξον χριστιανικήν πίστιν, Ελληνισμόν και Χριστιανισμόν, καθώρισαν τα νομικά, πολιτιστικά και θρησκευτικά όριά του, τα οποία απετύπωσαν εις το πρώτον Σύνταγμα της Ελλάδος, την βασικήν φιλοσοφίαν του οποίου εσεβάσθησαν μέχρι σήμερον άπασαι αι κατά καιρούς Συντακτικαί και Αναθεωρητικαί Βουλαί των Ελλήνων.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ ΜΙΧ. ΣΠΥΡΑΚΗ -- Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ + ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙωσ

Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190

185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ

Email: impireos@hotmail.com

Τηλ. Κέντρο 210 4514833

Fax 210 4518476

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ ΜΙΧ. ΣΠΥΡΑΚΗ

Ὡς Πρόεδρος τοῦ Ἱδρύματος Προικοδοτήσεως Ἀνδρέου Μιχ. Σπυράκη, ἀνακοινώνομεν ἐπ'εὐκαιρίᾳ τῆς ἐτησίας συνεδριάσεως τοῦ Δ.Σ. τοῦ Ἱδρύματος, ὅτι ἀπό τοῦ ἔτους 2011, ὅταν καί ὁρίσθηκαν μέλη τοῦ Δ.Σ. οἱ κ.κ. Παναγιώτης Φασούλας, Παναγιώτης Κουβάτσος, Ἀρχιμ. Νήφων Καπογιάννης, ἔχει προβεῖ στήν προικοδότηση 76 κορασίδων μέ τό συνολικό ποσόν τῶν 228.000 εὐρώ, ἐνῶ συνολικά ἐπί τῆς Προεδρίας μου στό Δ.Σ. τοῦ Ἱδρύματος ἀπό τό ἔτος 2007, ἔχει προβεῖ στήν προικοδότηση 114 κορασίδων μέ τό συνολικό ποσόν τῶν 313.000 εὐρώ. Πάντα δέ τά ἀνωτέρω, παρά τό γεγονός ὅτι ἀπό τό ἔτος 2009 τό Ἵδρυμα στερεῖται παντελῶς πόρων, διεκδικεῖ δέ τούτους δικαστικῶς.

Πειραιάς 23.2.2018

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ

+ ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΑΝΑΓΚΗ ΕΛΕΓΧΟΥ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Ένα από τα πιο φυσιολογικά γνωρίσματα του ανθρώπου είναι το ενδιαφέρον του για την ζωή και την υγεία του. Όλοι προσέχουμε τον εαυτό μας· αγωνιζόμαστε για τη συντήρησή του, αγωνιούμε για τη διατήρησή του, φροντίζουμε για την καλύτερη κατάστασή του. Οι προσπάθειές μας οι καθημερινές – από την πιο απλή ασχολία ως και την ίδια μας την εργασία – οι επιστήμες όλες – από την ιατρική ως και την αστρονομία – ο πολιτισμός που καλλιεργούμε, με μια λέξη τα πάντα αποβλέπουν στον έλεγχο και στην φροντίδα της φυσικής μας ζωής. Και είναι πράγματι σωστό αυτό το ενδιαφέρον, αφού ο ίδιος ο Πλάστης μας φύτεψε μέσα μας ισχυρό το ένστικτο της αυτοσυντηρήσεως και είναι ευλογημένο, όταν δεν γίνεται αυτοσκοπός και δεν καταντά θεότητα για τον άνθρωπο.  

Χαιρετισμοί της Κυρίας Θεοτόκου -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018

Α Χαιρετισμοί. Πολυκάρπου, επισκόπου Σμύρνης,

Τη ΚΓ΄ (23^η) του αυτού μηνός Φεβρουαρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ  Επισκόπου Σμύρνης.                                                                                            

Πολύκαρπος ο ένδοξος Ιερομάρτυς του Χριστού ήτο γέννημα και θρέμμα της πόλεως Εφέσου, εις την οποίαν εγεννήθη περί το έτος ξη΄ (68) μ.Χ. Οι γονείς του ήσαν πλουσιώτατοι, αλλ’ ευσεβείς και ελεήμονες· ο πατήρ του ωνομάζετο Παγκράτιος και η μήτηρ του Θεοδώρα. Τούτους διέβαλον εις τον εξουσιαστήν της Εφέσου Μαρκίωνα, ότι ήσαν Χριστιανοί· όθεν έστειλεν εκείνος στρατιώτας, οίτινες τους παρουσίασαν έμπροσθέν του, ήτο δε τότε η Θεοδώρα έγκυος εις τούτον τον Άγιον. Λέγει δε τότε προς αυτούς ο Μαρκίων· «Διατί δεν υπακούετε σεις εις τους βασιλικούς ορισμούς, αλλά καταφρονείτε τους μεγάλους θεούς και προσκυνείτε τον Χριστόν»; Οι γονείς του Αγίου απεκρίθησαν, χωρίς καθόλου να δειλιάσουν· «Ημείς, ω εξουσιαστά, εδιδάχθημεν από τους Αποστόλους του Κυρίου μας να πιστεύωμεν και να προσκυνούμεν τον αληθινόν Θεόν, τον Ποιητήν του ουρανού και της γης, τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, εις του οποίου το όνομα εβαπτίσθημεν και αυτόν ομολογούμεν και κηρύττομεν· τα δε άψυχα και αναίσθητα είδωλα, τα οποία έχετε σεις δια θεούς, ημείς τα αποστρεφόμεθα και τα εξουθενούμεν».

Ο ουράνιος διάκος

Ο ΠΑΤΗΡ Αθανάσιος Χαμακιώτης (1967), ο σεμνός λευίτης της «Νεραντζιώτισσας» Αμαρουσίου, λειτουργούσε κάποια μέρα στο παρεκκλήσι της Παναγίας. Mία γυναίκα από το εκκλησίασμα, η Ε.Μ., πού στεκόταν μπροστά στο ιερό βλέπει έναν ξανθό διάκονο με λευκή στολή νά υπηρετεί τον π. 'Αθανάσιο μπροστά στην άγία Tράπεζα. 
Μάλιστα στεκόταν πάντα στα δεξιά του στη διάρκεια της θείας λειτουργίας δεν βγήκε καθόλου από το άγιο βήμα. Σκέφτηκε η γυναίκα πώς θα ήταν νεοχειροτονημένος, και του μάθαινε ο ιερέας τη λειτουργική τάξη. Η λειτουργία τελείωσε και ο κόσμος έφυγε. Εκείνη όμως παρέμεινε για να ικανοποιήσει την περιέργειά της, να δει ποίος ήταν ο διάκονος. Ο π. Αθανάσιος κατέλυσε κι έφυγε, αλλά ο διάκονος δεν έβγαινε από το ιερό. 
Τότε η γυναίκα άνοιξε το παραπέτασμα. Μα δεν είδε κανέναν. Ο διάκονος είχε εξαφανιστεί. και άλλη έξοδος δεν υπήρχε! 
Όταν αργότερα διηγήθηκε στον π. Αθανάσιο το περιστατικό, εκείνος με απλότητα της είπε: Αυτά, παιδί μου, συμβαίνουν, αλλά μη λες πουθενά τίποτα".

Του πολυάθλου Στρατηγού Μακρυγιάννη:

 «…σιχάθηκα τέτοια ΄λευθερία. Αν μας έλεγε κανένας αυτείνη την λευτερία οπού θα γευόμαστε, θα περικαλούσαμε τον Θεόν να μας αφήση εις τους Τούρκους, άλλα τόσα χρόνια, όσο να γνωρίσουν οι άνθρωποι τι θα ειπή πατρίδα, τι θα ειπή θρησκεία, τι θα ειπή φιλοτιμία, αρετή και τιμιότητα. Αυτά λείπουν απ’ όλους εμάς, στρατιωτικούς και πολιτικούς… Ο Θεός ας κάμη το έλεός του να μας γλυτώση από τον μεγάλον γκρεμνόν οπού τρέχομεν να τζακιστούμεν…». 

Τη ΚΒ΄ (22α) του αυτού μηνός Φεβρουαρίου, μνήμη των Οσίων Πατέρων ημών ΘΑΛΑΣΣΙΟΥ και ΛΙΜΝΑΙΟΥ.

Θαλάσσιος και Λιμναίος οι Όσιοι Πατέρες ημών ήκμασαν εν Συρία επί των ημερών του Επισκόπου Κύρου Θεοδωρήτου (393-458) όστις έγραψε και τον Βίον αυτών. Και ο μεν εις εκ των δύο τούτων Οσίων, ο Θαλάσσιος, κτίσας ασκητήριον επί μικρού όρους άνωθεν χωρίου τινός της Κύρου, ονομαζομένου Τιλλίμας, υπερέβαλεν όλους τους τότε Οσίους κατά την απλότητα του ήθους και κατά το ταπεινόν φρόνημα. Ο δε έτερος, ο Λιμναίος, όστις ήτο τότε πολύ νέος κατά την ηλικίαν, υπεραγαπών την ασκητικήν ζωήν, επήγε προς τον ανωτέρω μέγαν Θαλάσσιον, και διδαχθείς παρ’ αυτού τα της ασκητικής πολιτείας μαθήματα, επήγεν έπειτα προς τον αοίδιμον Όσιον Μάρωνα. Τούτου του Μάρωνος μιμηθείς την ζωήν ο θείος Λιμναίος, ηγάπησε να διέλθη τον βίον του χωρίς στέγην και σκέπασμα·

π. Θεόδωρος Ζήσης, Εντείνονται οι διώξεις Ορθοδόξων Κληρικών

Τη ΚΒ΄ (22α) του αυτού μηνός Φεβρουαρίου, μνήμη των εν τοις Ευγενίου ευρεθέντων Ιερών ΛΕΙΨΑΝΩΝ Αγίων ΜΑΡΤΥΡΩΝ και ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ.

Τα Ιερά Λείψανα ταύτα ευρέθησαν όταν ο αγιώτατος Πατριάρχης Θωμάς ήτο εις τον θρόνον της Κωνσταντινουπόλεως. Ευρέθησαν δε πρώτον τα τίμια λείψανα Αγίων τινών Μαρτύρων κεκρυμμένα υπό την γην, τα οποία ανεκομίσθησαν αμέσως ευλαβώς τε και σεβασμίως υπό του Πατριάρχου Θωμά και του συρρεύσαντος πανταχόθεν λαού, πολλαί δε και διάφοροι ασθένειαι εθεραπεύθησαν τότε. Μετά παρέλευσιν δε ετών πολλών, απεκαλύφθη εκ Θεού εις κληρικόν τινα και καλλιγράφον, ονόματι Νικόλαον, ότι μεταξύ των ιερών εκείνων Λειψάνων συμπεριλαμβάνονται και τα άγια λείψανα των Αποστόλων Ανδρονίκου και Ιουνίας, οίτινες αναφέρονται και υπό του θείου Αποστόλου Παύλου εις την προς Ρωμαίους επιστολήν εις την οποίαν γράφει· «Ασπάσασθε Ανδρόνικον και Ιουνίαν, τους συγγενείς μου και συναιχμαλώτους μου, οίτινες εισίν επίσημοι εν τοις Αποστόλοις, οι και προ εμού γεγόνασιν εν Χριστώ» (Ρωμ. ιστ: 7).

ΑΚΡΩΣ ΑΝΗΣΥΧΑΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ

ΑΝΟΙΚΤΗ  ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ  ΠΡΟΣ                                   

ΕΠΙΣΤΗΘΙΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΟΥΣ

                                                                                                         22.2.2018

Ἀγαπητοὶ  ἐν Χριστῷ ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφές,

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΑΓΙΑ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΡΤΗ.

ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝ ΑΓΑΘΟΝ ΣΕ ΣΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΗΤΟΥΣ ΟΙΚΕΙΟΥΣ ΣΑΣ.

Θὰ πρέπῃ νὰ ἔχει πέσει πρὸ πολλοῦ καὶ στὴν ἀντίληψίν σας ὅτι συνεχῶς αὐξάνονται οἱ σατανικὲς ἀντιξοότητες, ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, μᾶς ταλανίζουν καὶ μᾶς δημιουργοῦν ἀφόρητη ἀθυμία στὴ ψυχὴ ὑπὲρ τοῦ δεόντος.