Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης - Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης

http://www.impantokratoros.gr & http://katihisis.blogspot.ca/

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Συνελθόντων απείρων λαών, υπό Ιωάννου βαπτισθήναι, αυτός εν μέσω έστη, προσεφώνει δε τοις παρούσι· Τις έδειξεν απειθείς, την οργήν υμίν εκκλίναι την μέλλουσαν; Καρπούς αξίους Χριστώ εκτελείτε· παρών γαρ νυν, ειρήνην χαρίζεται.

Ερμηνεία.

Εκ του Ευαγγελιστού Ματθαίου ερανίζεται ο Μελωδός το παρόν Τροπάριον· φησί γαρ εκείνος περί του Βαπτιστού Ιωάννου: «Ιδών δε (ο Ιωάννης) πολλούς των Φαρισαίων και Σαδδουκαίων ερχομένους επί το Βάπτισμα αυτού, είπεν αυτοίς· γεννήματα εχιδνών, τις υπέδειξεν υμίν φυγείν από της μελλούσης οργής; Ποιήσατε ουν καρπούς αξίους της μετανοίας» (ματθ. γ: 7-8). Ταύτα λοιπόν ερανισθείς ο Μελωδός λέγει, ότι, όταν πάμπολλοι λαοί των Ιουδαίων εσυνάχθησαν δια να βαπτισθούν από τον Ιωάννην, τότε ιστάμενος αυτός εις το μέσον αυτών, έλεγεν εις τους εκεί παρόντας Φαρισαίους και Σαδδουκαίους τα λόγια ταύτα· ω γεννήματα εχιδνών, ποίος σας έδειξε να φύγετε δια του Βαπτίσματος της μετανοίας την μέλλουσαν οργήν της κολάσεως; Λέγει δε αυτούς γεννήματα εχιδνών· διότι εφόνευσαν παρανόμως με διαφόρους τρόπους θανάτου τους Προφήτας και διδασκάλους των, καθώς τα τέκνα των εχίδνων θανατώνουν τας μητέρας των σχίζοντα την κοιλίαν των, και ούτω γεννώνται από αυτάς κατά τους φυσικούς. Θαυμάζει δε ο Πρόδρομος (κατά την ερμηνείαν του Θεοφυλάκτου) με τον λόγον τούτον, πως έγινε να μετανοήση η πονηρά αυτών και αμετανόητος γενεά· όμως εάν (λέγει ο Πρόδρομος) εσείς μετανοήτε τη αληθεία, ποιήσατε και καρπούς αξίους της μετανοίας, ποιήσατε έργα θεάρεστα και άξια της Βασιλείας των Ουρανών· επειδή δεν είναι αρκετόν εις την σωτηρίαν σας μόνον το να προσέλθετε εις το ιδικόν μου Βάπτισμα, χωρίς να κάμετε και έργα αρεστά εις τον Χριστόν, ο Οποίος τώρα ευρισκόμενος εις το μέσον σας, χαρίζεται ειρήνην εις όλους ημάς. Τούτο δε ερανίσθη ο Μελωδός από το ρητόν εκείνο του Ιωάννου το λέγον: «Μέσος υμών έστηκεν (ο Χριστός), Ον υμείς ουκ οίδατε» (Ιωάν. α: 26)· διότι το «μέσος υμών έστηκεν» είναι ταυτόσημον με το «παρών νυν». Ο δε Πτωχός Πρόδρομος λέγει, ότι ερανίσθη τούτο από το ρητόν του Ιωάννου το λέγον: «Μετανοείτε· ήγγικε γαρ η Βασιλεία των Ουρανών» (Ματθ. γ: 2). Βασιλεία δε εγγίζουσα των Ουρανών είναι ο Χριστός· περί ου και αλλαχού είπεν ο Ίδιος: «Η Βασιλεία του Θεού εντός υμών εστι» (Λουκ. ιζ: 21)· προσφυέστερον όμως είναι το ανωτέρω νόημα.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2015

Των εν Σεβαστεία τη πόλει μαρτυρησάντων τεσσαράκοντα μαρτύρων, Καισαρίου, αδελφού αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου.

Οἱ Ἅγιοι Τεσσαράκοντα Μάρτυρες, οἱ ὁποῖοι κατάγονταν ἀπὸ διάφορους τόπους καὶ μαρτύρησαν στὴν λίμνη τῆς Σεβαστείας, τὸ ἔτος 320 μ.Χ., εἶναι οἱ : Ἀγγίας, Ἀγλάϊος, Ἀειθαλᾶς, Ἀέτιος, Ἀθανάσιος, Ἀκάκιος, Ἀλέξανδρος, Βιβιανός, Γάϊος, Γοργόνιος, Γοργόνιος, Δομετιανὸς ἢ Δομέτιος, Δόμνος, Ἐκδίκιος, Εὐνοϊκός, Εὐτύχιος, Ἠλιάδης ἢ Ἠλίας, Ἡράκλειος, Ἡσύχιος, Θεόδουλος, Θεόφιλος, Ἰωάννης ἢ Κάνδιδος, Κλαύδιος, Κύριλλος, Κυρίων, Λεόντιος, Λυσίμαχος, Μελίτων, Νικόλαος, Ξανθίας, Οὐαλέριος, Οὐάλης, Πρίσκος, Σακερδὼν ἢ Σακεδών, Σεβηριανός, Σισίνιος, Σμάραγδος, Φιλοκτήμων, Φλάβιος καὶ Χουδίων.

Οἱ Ἅγιοι ἦταν στρατιῶτες ἐπὶ αὐτοκράτορα Λικινίου (308 – 323 μ.Χ.) καὶ ἡγεμόνος Ἀγρικολάου. Ἐπειδὴ ἀρνήθηκαν νὰ θυσιάσουν στὰ εἴδωλα, συνελήφθησαν καὶ ὁμολόγησαν ὅτι ἦταν Χριστιανοί. Καὶ ἐπειδὴ δὲν πείσθηκαν νὰ ἀρνηθοῦν τὴν πίστη τους, τοὺς συνέτριψαν μὲ πέτρες τὰ σώματά τους καὶ σὲ καιρὸ χειμῶνος τοὺς καταδίκασαν νὰ στέκονται ὅλη τὴν νύχτα μέσα στὴν λίμνη ποὺ εἶχε παγώσει ἀπὸ τὸ κρύο καὶ εἶχε κρυσταλλώσει.

Το ιστολόγιο "ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΦΩΝΗ" τις Κυριακές είναι κλειστό -- Αντιδρούμε στην κατάργηση της αργίας της Κυριακής.

In protest to the Greek law obliging commercial venues to be open on Sundays, and to show respect for this Holy day of the week which is a day of prayer to Our Lord and Saviour, Jesus Christ no new material will be uploaded on the blogspot “Orthodox Voice” on Sundays.

Εξομολόγησις και σχολείον -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Ανάμεσα στα παράδοξα και ανησυχητικά, που όλο και πληθαίνουν στις μέρες μας, είναι κάποια περιστατικά, που φανερώνουν εσκεμμένη και ενσυνείδητη προσπάθεια αποκοπής του λαού μας από τη ζωογόνα φλέβα της πίστεως. Πρόκειται για περιπτώσεις όπου εδώ, στην πατρίδα μας τη δοξασμένη και τιμημένη αιώνες τώρα ως ελληνορθόδοξη χώρα, εκδηλώνονται έναντι της ορθοδόξου πίστεως κάποιες συμπεριφορές, οι οποίες – το λιγότερο – προβληματίζουν κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο, που διατηρεί μια στάλα αγάπης κι έγνοιας γι΄ αυτόν τον τόπο.                                                                                             

Ο προβληματισμός γίνεται έντονη ανησυχία, όταν οι παραπάνω συμπεριφορές πλήττουν καίρια την ελπίδα του αύριο, τη νεότητα. Αυτή η ανησυχία υπαγορεύει τις παρακάτω γραμμές. Αφορμή έδωσε μία εγκύκλιος του Υπουργίου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων με θέμα «Το μυστήριο της εξομολογήσεως στα σχολεία», η οποία αποφαίνεται ότι «η εξομολόγηση δεν μπορεί να τελείται μέσα στις σχολικές μονάδες».

Φώτης Κόντογλου - Ὁδηγοὶ τοῦ κόσμου

Ὦ τρισανόητοι, ἐσεῖς ποὺ ἔχετε τὴν ἰδέα πὼς εἴσαστε κι ἄξιοι νὰ γίνετε ὁδηγοὶ τοῦ κόσμου! Γιὰ λίγα χρόνια μιᾶς ζωῆς, ποὺ εἶναι κι αὐτὰ γεμάτα ταραχή, ἀνησυχία, κι ἀπελπισία, γεμάτα πολέμους καὶ ἐγκλήματα, γι᾿ αὐτὲς τὶς λίγες μέρες, λοιπόν, κάνετε τόση φασαρία, γι᾿ αὐτὲς φτιάνετε τόσες θεωρίες, γι᾿ αὐτὲς πνίγετε στὸ αἷμα τὴν ἀνθρωπότητα, γι᾿ αὐτὲς τὶς λίγες στιγμὲς τὴν ἀφιονάζετε μ᾿ ἕνα πλῆθος ὄνειρα γιὰ εὐτυχία, ποὺ τὸ τέλος τους θά ᾿ναι τὸ τίποτα; Ἀληθινὰ εἴσαστε τρελοί, καὶ κακοὶ τρελοί, σατανᾶδες τῆς ἀπάτης.

Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι θὰ περάσουμε τὸν θάνατο τοῦ κορμιοῦ, καὶ θὰ πάγει ὁ καθένας, ὅπου τὸν προόρισε ὁ Κύριος, κατὰ τὴν πίστη καὶ κατὰ τὰ ἔργα του. Αὐτὸν εἶναι ὁ πρῶτος θάνατος. Ποὺ εἶναι γιὰ τοὺς καλοὺς κατὰ τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ «μετάβασις ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν». Ἐκεῖνοι ὅμως ποὺ θελήσανε νὰ γίνουνε ἐχθροὶ τοῦ Θεοῦ, κι εἴπανε πὼς δὲν ὑπάρχει, καὶ ρίξανε τοὺς ἀδελφούς τους στὸν Καιάδα τῆς ἀπελπισίας καὶ τῆς ἀπιστίας, αὐτοί, παρεκτὸς ἀπὸ τὸν πρῶτο θάνατο, θὰ περάσουνε καὶ τὸν δεύτερο θάνατο.

Ναί! Αὐτὸν τὸ δεύτερο θάνατο ποὺ εἶναι ὁ ἀληθινὸς θάνατος, θὰ τὸν δοκιμάσουν ὅσοι δὲν θὰ βρεθοῦνε γραμμένοι στὸ βιβλίο τῆς ζωῆς. (Ἀποκαλ. Κ´, καὶ ΚΑ´, 8).

Ποία ἡ ἀληθὴς Νηστεία

http://www.ecclesiagoc.gr/index.php/diafora/651-poia-h-anh8hw-nhsteia

ΠΟΙΑ ἡ ἀληθὴς νηστεία ἡ φέρουσα θαυμάσια ἀποτελέσματα;

Ἡ ἀποχὴ οὐ μόνον ἀπὸ τῶν ἀπηγορευμένων βρωμάτων, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν ἁμαρτημάτων.

«Ἀληθὴς νηστεία», ψάλλει κατ’ αὐτὰς ἡ Ἐκκλησία, «ἡ τῶν κακῶν ἀλλοτρίωσις, ἐγκράτεια γλώσσης, θυμοῦ ἀποχή, ἐπιθυμιῶν χωρισμός, καταλαλιᾶς, ψεύδους καὶ ἐπιορκίας· ἡ τούτων ἔνδεια νηστεία ἐστὶν ἀληθὴς καὶ εὐπρόσδεκτος».

«Νηστεία ἀληθής», ὁ Μέγας Βασίλειος βροντοφωνεῖ, «ἡ τῶν κακῶν ἀπολύτρωσις».

«Οὐκ ἀποχὴ βρωμάτων, ἀλλ’ ἀποχὴ πλημμελημάτων νηστείαν ἀπεργάζεται», ὁ θεῖος Χρυσόστομος ἀποφαίνεται.

Ἡ ἀληθὴς νηστεία ἀπονεκροῦσα τὰ πάθη, καθιστᾷ τὴν ψυχὴν τοῦ νηστεύοντος καθαράν, καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ἐπιτηδείαν ν’ ἀναπέμπῃ πρὸς τὸν Θεὸν εὐπροσδέκτους εὐχάς, ἅμα δὲ καὶ ἱκανὴν νὰ μεταδίδῃ τὸ ἐκ τῆς λιτῆς διαίτης περίσσευμα εἰς τοὺς ἐνδεεῖς.

«Οἶδα πολλοὺς νηστεύοντας», παρατηρεῖ ὁ Δαμασκηνὸς Ἰωάννης, «προσευχομένους καὶ πᾶσαν τὴν ἀδάπανον εὐλάβειαν ἐπιδεικνυμένους, ὀβολὸν δ’ ἕνα τοῖς θλιβομένοις μὴ προεμένους. Τί τὸ ὄφελος τούτοις τῆς λοιπῆς ἀρετῆς; Οὐ γὰρ προσδέχεται αὐτοὺς ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν».

''Μαθητών έκθεση μαθητείας'', μια συζήτηση στην ιστοσελίδα του facebook

http://kyprianoscy.blogspot.ca/

Kyprianos Christodoulides

·         Εθνικο & Καποδιστριακο Πανεπιστημιο Αθηνων

 · Χθες στις 4:33 π.μ. · 

''Μαθητών έκθεση μαθητείας'', μια συζήτηση στην ιστοσελίδα του facebook

- Tony Vook : Κυπριανε, οταν καποιος δηλωνει την εθελοντικη εξαρτηση του , εγω δεν μπορω να αξιολογησω αντικειμενικα την αποψη του, ποσο μαλλον να την δεχτω . Οντως με την θρησκεια δεν τα παω καλα , οπως και με ολες τις μορφες εξαρτησης ουτε προσπαθω να σας κανω να αλλαξετε τα πιστευω σας εφοσον και εσεις σεβεστε τα δικα μου , χαιρομαι παντως που διαφοροποιεισαι απο ζηλωτες , σκυφτους και αφωνους φανατικους στους οποιους αναφερεται το κειμενο.

- Kyprianos Christodoulides : Δεν ξέρω τι θέλεις να πεις με αυτό το "όταν κάποιος δηλώνει την εθελοντική του εξάρτηση", επειδή δεν έχω γνωρίσει κανένα, μέχρι τη στιγμή αυτή που σου γράφω, ο οποίος να μην τελεί υπό εξάρτηση. Αν εσύ ξέρεις κανένα, θα ήταν ευχάριστο να το μάθω.

- Tony Vook : Eπειδη δηλωνεις εξαρτημενος σε εμποδιζει να δεις οσους δεν ειμαστε , εγω ευτυχως ξερω αρκετους.

- Kyprianos Christodoulides : Είναι κι αυτό γνώμη σου. Δεκτή, δεν ξέρω μόνο αν, και πόσο, δέχονται την εξάρτηση της ζωής από το θάνατο και πόσο εξαρτούν τη ζωή από τη ζωή και όχι από το θάνατο.

- Tony Vook : Ευτυχια δεν ειναι ενας σταθμος στον οποιο φτανεις αλλα ενας τροπος για να ταξιδευεις . Οι πραξεις μενουν δεν αλλαζουν με μετανοιες , καλη αποκατασταση σου ευχομαι και εγω χριστιανη ορθοδοξη (σ.σ. από παρέμβαση άλλης σχολιάστριας). Επισης, Κυπριανε, πριν, νομιζω, οτι αναφερομασταν σε εθελοντικες εξαρτησεις και οχι σε φυσικες οπως της ζωης και του θανατου , αν και η δευτερη δεν μας αφορα ιδιαιτερα οπως λεει ο σοφος : Ο θανατος ουδεν προς ημας , το γαρ διαλυθεν αναισθητει , το δε αναισθητουν ουδεν προς ημας .

- Kyprianos Christodoulides Η εξάρτηση δεν διακρίνεται σε φυσική και εθελοντική. Είναι μια από τις πολλές ιδιότητες της φύσης - αναφερόμαστε στον άνθρωπο - και ανάλογα έχουμε : α) κατά φύσιν, β) παρά φύσιν και γ) υπέρ φύσιν, εξαρτήσεις.

π. Θεόδωρος Ζήσης: Όσοι σέβονται τον Πάπα, ας πάνε να τον επισκεφθούν στο Βατικανό, στη Ρώμη. Στην Ορθόδοξη Ελλάδα από αιώνων είναι πρόσωπο ανεπιθύμητο· persona non grata.

…ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, μας δείχνει τον δρόμο· να δυναμώσουμε την πίστη, τις παραδόσεις, να διατρανώσουμε και να προβάλουμε την ορθόδοξη πνευματικότητα και να στείλουμε τους νέους Βαρλαάμ, δικούς μας και ξένους, εκεί που ανήκουν και τους ταιριάζει, εκεί που πήγε ντροπιασμένος ο Βαρλαάμ και διωγμένος από την Ανατολή· να προσκυνήσει τον Πάπα, όπως λέγει ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς: «προσφύσας μεν εκείνω τα χείλη και το γόνυ μεθ΄ ηδονής, ως έοικε, και σεβάσματος ασπασάμενος, την δε κεφαλήν υποθείς ταις εκείνου χερσί και την εκείθεν σφραγίδα χαίρων δεξάμενος». Εμείς ούτε γόνυ θα κλίνουμε ούτε χρειαζόμαστε την ευλογία του, και λυπούμαστε, γιατί οι ηγέτες μας αποδεικνύονται μικροί μπροστά σε τόσο μεγάλα θέματα. Όσοι σέβονται τον Πάπα, ας πάνε να τον επισκεφθούν στο Βατικανό, στη Ρώμη. Στην Ορθόδοξη Ελλάδα από αιώνων είναι πρόσωπο ανεπιθύμητο· persona non grata. Ποιος θα αλλάξει την ιστορία και θα ασεβήσει εις τους αγίους και εις τα άγια; 

ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Δ. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ --- ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗΝ ΜΑΣ

Ο Ησυχασμός είναι η πεμπτουσία της ορθοδόξου παραδόσεως, ταυτιζόμενος με αυτό που περικλείει και εκφράζει ο όρος ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Έξω από την ησυχαστική παράδοση η Ορθοδοξία είναι ανύπαρκτη και αδιανόητη. Η ησυχαστική πράξη, εξ άλλου, είναι η «λυδία λίθος» για την αναγνώριση της αυθεντικής χριστιανικότητας. «Νηστεία, αγρυπνία, προσευχή» -με τις ησυχαστικές πρακτικές- αποκτώνται τα ουράνια χαρίσματα στην ορθοδοξοπατερική παράδοση. Πρέπει δε να αποσαφηνισθεί εξ αρχής, ότι ως ησυχασμός νοείται κυρίως η πορεία προς την θέωση και η εμπειρία της θεώσεως και δευτερευόντως η διερεύνηση και καταγραφή αυτής της πορείας και εμπειρίας, η ακαδημαϊκή δηλαδή νοηματοδότηση του όρου «θεολογία».

Ο Ησυχασμός είναι η βάση και το θεμέλιο των δογματικοθεολογικών αποφάσεων των Οικουμενικών Συνόδων, ως η αγιοπνευματική πορεία της «καθάρσεως, του φωτισμού και της θεώσεως» και όχι κάποια διανοητική-στοχαστική-επιστημονική διαδικασία. Γι’ αυτό η γνώση του Θεού ως θέωση είναι υπόθεση όλων, εγγραμμάτων και αγραμμάτων, σοφών και ασόφων και όχι μόνο των φιλοσοφούντων, όπως διετείνετο ο ουνιτίζων Βαρλαάμ ο Καλαβρός (1290-1359), τον 14ο αιώνα. Αυτόν κυρίως αντέκρουσε, ως κύριος εκπρόσωπος και πρόμαχος της Ησυχαστικής παραδόσεως ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς (1296-1359)2, ο μεγαλύτερος ορθόδοξος θεολόγος της εποχής του και μέγας Πατήρ της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Πρωτοπρ. π.Νικόλαος Μανώλης, ''Ήκουσαν οι Ποιμένες των Αγγέλων υμνούντων''

http://www.impantokratoros.gr & http://katihisis.blogspot.ca/

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Γεωργός ο και Δημιουργός, μέσος εστηκώς ως εις απάντων, καρδίας εμβατεύει· καθαρτήριον δε πτύον χειρισάμενος, την παγκόσμιον άλωνα πανσόφως διϊστησι, την ακαρπίαν φλέγων, ευκαρπούσιν, αιώνιον ζωήν χαριζόμενος.

Ερμηνεία.

Και τούτο το Τροπάριον είναι ερανισμένον από τον Ευαγγελιστήν Ματθαίον λέγοντα ούτω περί του Χριστού: «Αυτός υμάς βαπτίσει εν Πνεύματι Αγίω και πυρί, ου το πτύον εν τη χειρί αυτού, και διακαθαριεί την άλωνα αυτού, και συνάξει τον σίτον εις την αποθήκην αυτού, το δε άχυρον κατακαύσει πυρί ασβέστω» (Ματθ. γ: 11-12)· τα ίδια γαρ ταύτα λόγια ολίγον αλλάξας ο Μελωδός λέγει, ότι ο Χριστός ο δημιουργός και γεωργός της ιδικής μας φύσεως (δημιουργός μεν λέγεται ως Πλάστης και Ποιητής, γεωργός δε, ως Κριτής των έργων του καθενός, ή διότι δίδει εις ημάς τα σπέρματα των αρετών) Ούτος καθό μεν άνθρωπος στέκεται εδώ εις το μέσον, ως ένας από όλους τους ανθρώπους· «Μέσος, φησίν, υμών έστηκεν, Ον υμείς ουκ οίδατε» (Ιωάν. α: 26)· καθό δε Θεός εξετάζει και ερευνά τας καρδίας των ανθρώπων· μόνου γαρ του Θεού είναι ίδιον το να ηξεύρη τας καρδίας, καθώς λέγει ο Σολομών: «Συ μονώτατος οίδας την καρδίαν πάντων» (γ΄ Βασ. η: 39). Εις τας χείρας λοιπόν τούτου ευρίσκεται, λέγει, καθαρτικόν πτυάρι: ήτοι ο διακριτικός λόγος και διαιρετικός του κρείττονος εκ του χείρονος, κατά τον Πτωχόν Πρόδρομον, ή η κρίσις και εξέτασις, κατά τον Θεοφύλακτον. Με την κρίσιν δε ταύτην και την εξέτασιν αυτός έχει να καθαρίση το αλώνι του, το οποίον είναι ή ο Κόσμος όλος, κατά τον ρηθέντα Πρόδρομον, ή η Εκκλησία, κατά τον Θεοφύλακτον· καθώς γαρ εις το αλώνι ευρίσκεται και σιτάρι και άχυρον, ούτω και εις τον Κόσμον και εις την Εκκλησίαν ευρίσκονται και καλοί και κακοί, οι μεν καλοί, ως σιτάρι, οι δε κακοί, ως άχυρον. Ο Χριστός λοιπόν διαχωρίζει εις δύο το του Κόσμου και της Εκκλησίας παγκόσμιον αλώνι του· και την μεν ακαρπίαν: ήτοι τους κακούς, έχει να κατακαύση με το πυρ το άσβεστον της κολάσεως· όθεν και ο ανώνυμος ερμηνευτής ακαρπίαν ενόησε την κακοκαρπίαν, ως άφωνον λέγομεν τον κακόφωνον μουσικόν· τους δε ποιούντας καρπούς των αρετών έχει να συνάξη εις την αποθήκην της Βασιλείας του, και να χαρίση εις αυτούς ζωήν αιώνιον. Δικαίως δε η αμαρτία ονομάζεται άχυρον· διότι, καθώς το άχυρον είναι ελαφρόν και ευκολόκαυτον και τροφή των αλόγων ζώων, ούτω και η αμαρτία είναι ελαφρά, ευκολοκρήμνιστος και τροφή των πονηρών Δαιμόνων, και έχει να κατακαή από το άσβεστον πυρ της γεένης. Ομοίως και η αρετή δικαίως ονομάζεται σιτάρι· διότι, καθώς το σιτάρι είναι καθαρόν και βαρύ, και εις άρτον μεταποιούμενον γίνεται τροφή των λογικών ανθρώπων, τοιουτοτρόπως και η αρετή είναι καθαρά, είναι με φρένας βαρείας και ηγεμονικάς, και γίνεται άρτος επιτήδειος δια να παρατεθή εις την τράπεζαν του επουρανίου Βασιλέως Χριστού. Σημείωσε ότι και ο Θεολόγος Γρηγόριος ούτως ερμηνεύει τα ανωτέρω: «Τι δε το πτύον; Η κάθαρσις. Τι δε το πυρ; Η του κούφου δαπάνη, και η ζέσις του Πνεύματος» (Λόγος εις τα Φώτα).

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 7 Μαρτίου 2015

Των εν Χερσώνι επισκοπησάντων ιερομαρτύρων Βασιλέως, Εφραίμ, Ευγενίου, Καπίτωνος, Αιθερίου, Αγαθοδώρου και Ελπιδίου, Νέστορως και Αρκαδίου επισκ. Τριμυθούντος, Λαυρεντίου οσίου του εκ Μεγάρων.

Ἐπὶ τῆς βασιλείας τοῦ αὐτοκράτορα Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.) ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Ἕρμων (300 – 314 μ.Χ.) ἀπέστειλε στὴ Σκυθία τὸν Ἐπίσκοπο Ἅγιο Ἐφραὶμ καὶ στὴ Χερσώνα τὸν Ἐπίσκοπο Ἅγιο Βασιλέα, μὲ σκοπὸ τὴν διάδοση τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ὁ Ἅγιος Βασιλέας ἐπειδὴ κήρυττε τὸν Χριστό, ἐκδιώχθηκε ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες. Ὅμως καὶ πάλι προσκλήθηκε ἀπὸ τὸν ἡγεμόνα τοῦ τόπου καὶ ἀνέστησε, κατὰ τὸν Συναξαριστή, τὸν υἱό του. Ἀπὸ τὸ γενόμενο θαῦμα καὶ ὁ ἄρχοντας καὶ πλῆθος λαοῦ πίστεψαν στὸν Χριστὸ καὶ βαπτίσθηκαν. Οἱ εἰδωλολάτρες ὅμως ἐξεμάνησαν καὶ τὸν συνέλαβαν. Τὸν ἔδεσαν καὶ τὸν ἔσυραν ἀπὸ τὰ πόδια, καὶ συρόμενος πέθανε.

Ἀλλὰ καὶ ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ, ἐνῷ δίδασκε τὸ Εὐαγγέλιο, συνελήφθη ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες καὶ ἀποκεφαλίσθηκε.

Μετὰ τὸν μαρτυρικὸ θάνατο τοῦ Ἁγίου Βασιλέως ἀπεστάλησαν στὴ Χερσώνα οἱ Ἐπίσκοποι Ἀγαθόδωρος, Ἐλπίδιος καὶ Καπίτων ὡς κήρυκες τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῆς πίστεως, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ φονεύθηκαν ἀπὸ τοὺς ἄπιστους.

Στὴν συνέχεια ἀπεστάλη ὑπὸ τοῦ Πατριάρχη Ἱεροσολύμων ὁ Ἐπίσκοπος Αἰθέριος, ὁ ὁποῖος μόλις εἶδε τὸν ἐθνικὸ λαὸ ἐξαγριωμένο, κατέφυγε στὸν Μέγα Κωνσταντίνο καὶ ζήτησε τὴν ἀπέλαση τῶν εἰδωλολατρῶν ἀπὸ τὴ Χερσώνα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖο ἔγινε.

Ἀφοῦ δὲ ὁ Ἅγιος ἀνήγειρε ἐκεῖ ναό, μετέβη στὸν βασιλέα, γιὰ νὰ τὸν εὐχαριστήσει.

Ὅμως κατὰ τὴν ἐπιστροφή του τὸν συνέλαβαν καὶ τὸν ἔπνιξαν στὸν ποταμὸ Δνείπερο.

Το μήνυμα ενός Αγίου --- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Μία χαρισματική μορφή, που άφησε έντονη και φωτεινή τη σφραγίδα της μέσα στην ιστορία της Εκκλησία, προβάλλει με μία ιδιαίτερη επικαιρότητα από το εορτολόγιο αυτού του μήνα. Είναι ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, επίσκοπος Εφέσου, ο ανθενωτικός. Στις μέρες μας, όπου η οικουμενική κίνηση έχει προβληματίσει και τον πιο απλό άνθρωπο και εμφανίζεται όχι πλέον με εκκλησιαστικό, αλλά με εντυπωσιακό κοινωνικό ένδυμα, τίποτε δεν είναι πιο ενδιαφέρον, αλλά και πιο αξιόῖστο από το να ακούσουμε το μήνυμα εκείνου, που υπήρξε κάποτε πρωταγωνιστής σ΄ αυτά τα γεγονότα και που βρήκε τη δικαίωσή του από τους αιώνες. Ο Μάρκος ήταν ευγενικός όχι μόνο στο όνομα, αλλά και στην ψυχή και στην καταγωγή. Από τα πρώτα μαθήματα, που πήρε, ήταν οι εμπνευσμένοι λόγοι του σοφού δασκάλου του Ιωσήφ Βρυεννίου· «Η ορθόδοξος πίστις ημών, αύτη στέφανος, αύτη καύχημα». «Ουκ αρνησόμεθά σε, πατροπαράδοτον σέβας· ουκ αφιστάμεθά σου, Μήτερ ευσέβεια. Εν σοι εγεννήθημεν και σοι ζώμεν και εν σοι κοιμηθησόμεθα· ει δε καλέσει καιρός, και μυριάκις υπέρ σου τεθνηξόμεθα». Τα λόγια αυτά στάθηκαν ορόσημο στη ζωή του Μάρκου, έγιναν ιερή παρακαταθήκη, που φρόντισε να την διαφυλάξει μέχρι τέλους ανόθευτη και απαραχάρακτη. Τα χρόνια που έζησε, ήταν δύσκολα για την πατρίδα.

Απὸ τον «Λόγον προς Θεόδουλον», του Αγίου Ησυχίου του Πρεσβυτέρου:

«Μακάριος πραγματικὰ είναι εκείνος, που έχει κολλήσει την “Ευχὴ του Ιησού” (“το Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”) στην διάνοια του και φωνάζει προς Αυτὸν ακατάπαυστα μέσα στην καρδιά του, όπως είναι ενωμένος ο αέρας με τα σώματά μας ή η φλόγα με το κερί. Όταν περνά ο ήλιος πάνω απὸ την γη, φέρνει την ημέρα. Και το άγιον και σεβάσμιον όνομα του Κυρίου, όταν λάμπη συνεχώς μέσα στον νου μας, θα γεννήση αναρίθμητες έννοιες, λαμπρές σαν τον ήλιο».

π. Θεόδωρος Ζήσης : Τα βήματα του Αθηναγόρα δεν είναι βήματα των Αποστόλων και των Πατέρων

Φαντάζεται κανείς τον Μ. Αθανάσιο να έχει απέναντί του τον Άρειο, στο αντίθρονο, να συμπροσεύχονται και να αλληλοασπάζονται στο «αγαπήσωμεν αλλήλους», και ο χορός των ψαλτών να εύχεται υπέρ της μακροημερεύσεως του Αρείου, για να συνεχίζει το αιρετικό καταστροφικό του έργο; Έχει καμμία σχέση η εικόνα, που παρουσιάζει τον Άγιο Νικόλαο να ραπίζει, να χαστουκίζει τον Άρειο, με την εικόνα του πατριάρχου να ασπάζεται τον παναιρετικό πάπα και να θεωρεί ευλογία την παρουσία του; Ποιος έχει δίκαιο, ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, που καταράται τον πάπα, ή ο πατριάρχης που τον επαινεί και τον περιπτύσσεται ως αδελφόν; Οι μοναχοί της ερήμου της Παλαιστίνης με ηγέτη τον εορτάζοντα επίσης αυτές τις ημέρες Άγιο Σάββα, που εκράτησαν την Εκκλησία αμόλυντη από την αίρεση του Μονοθελητισμού, ή ο ταλαίπωρος και δυστυχής μοναχός του Αγίου Όρους που συνέθεσεν ύμνους και τροπάρια, για να τιμήσουν την επίσκεψη του αιρετικού πάπα στο Φανάρι; Έχουν αυτοί οι Αγιορείτες καμμία σχέση με τους οσιομάρτυρες Αγιορείτες, που εμαρτύρησαν αντιδρώντες στον φιλοπαπισμό του πατριάρχου Ιωάννου Βέκκου;                                                                                                              
Είναι βέβαιο πως η Αγία Ευφημία, της οποίας το σκήνωμα ευρίσκεται στον πατριαρχικό ναό του Αγίου Γεωργίου, και η οποία «λίαν ηύφρανε τους Ορθοδόξους και κατήσχυνε τους κακοδόξους» Μονοφυσίτες, δεν ευφραίνεται, αλλά λυπάται με όλα αυτά και συστέλλει την Χάρη της. Το ίδιο ισχύει και για τους Αγίους Γρηγόριο Θεολόγο και Ιωάννη Χρυσόστομο, των οποίων τα λείψανα ασπάσθηκαν ο πατριάρχης και ο πάπας· δεν ευφράνθηκαν, αλλά λυπήθηκαν. Η αποστολική διαδοχή δεν είναι μόνον χρονική διαδοχή στους θρόνους, αλλά είναι και διαδοχή στους τρόπους και στη διδασκαλία· «και τρόπων μέτοχος και θρόνων διάδοχος». Διακόπτεται, όταν διακοπεί η συνέχεια της αληθείας, της ορθοδόξου πίστεως. Το μόνο αληθές στις προσφωνήσεις και ομιλίες του πατριάρχου είναι ότι ακολουθεί τα βήματα των προκατόχων του Αθηναγόρου και Δημητρίου. Η ιστορία, όμως, της Εκκλησίας δεν αρχίζει από τον Αθηναγόρα, αλλά έχει οπίσω της δύο χιλιάδων ετών ιστορία αγώνων εναντίον των ετεροθρήσκων και ετεροδόξων και χιλίων διακοσίων περίπου ετών ιστορία αγωνιστών πατριαρχών και ομολογητών, αρχιερέων, ιερέων, μοναχών και λαϊκών εναντίον του Παπισμού, από του Μ. Φωτίου μέχρι σήμερα. Και ασφαλώς οι ορθόδοξοι ακολουθούμε τους αναγνωρισμένους από την διαχρονική συνείδηση της Εκκλησίας Αγίους και Πατέρες και όχι τους αιρετίζοντας και λατινοφρονούντας συγχρόνους πατριάρχας, αρχιεπισκόπους και επισκόπους. Τα βήματα του Αθηναγόρου και του Δημητρίου δεν είναι βήματα των Αποστόλων και των Πατέρων.

Μᾶς συγκινεῖ, ἀλλὰ καὶ μᾶς προβληματίζει

Στὶς 9 τοῦ περασμένου Φεβρουαρίου ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς χώρας ἀνέγνωσε στὴ Βουλὴ τὶς Προγραμματικὲς Δηλώσεις τῆς νέας Κυβερνήσεως. Δὲν ἀνήκει σὲ μᾶς νὰ κρίνουμε πολιτικὰ τὸ περιεχόμενό τους. Θὰ ὑπογραμμίσουμε ὅμως δύο στοιχεῖα τους· ἕνα θετικὸ καὶ ἕνα ἀρνητικό, καὶ τὰ δύο στὸ ἴδιο σημεῖο τῆς ὁμιλίας τοῦ Πρωθυπουργοῦ: «Ἐρχόμαστε», εἶπε στὸ τέλος τῆς ὁ­­­μιλίας του, «μέσα ἀπὸ τὶς σελίδες τῆς ἱστορίας αὐτοῦ τοῦ λαοῦ καὶ γι’ αὐτὸ θὰ τὸν ὑπηρετήσουμε μέχρι τέλους. Εἴμαστε κάθε λέξη ἀπὸ τὸ ­Σύνταγμα αὐτῆς τῆς χώρας. Σὲ αὐτὸ τὸ Σύνταγμα ὁρκιστήκαμε, αὐτὸ τὸ Σύνταγμα θὰ ὑπηρετήσουμε. Καὶ θὰ τὸ ὑπηρετήσουμε μέχρι τέλους, ­δικαιώνοντας τὰ ὁράματα, τὶς ἀξίες, τοὺς ἀγῶνες, τὶς θυσίες τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ»!

   Τὸ πρῶτο, τὸ θετικό, εἶναι ὁ λυγμὸς ποὺ ἔσπασε τὴ φωνὴ τοῦ Πρωθυπουργοῦ, ὅταν βεβαίωνε ὅτι ἡ Κυβέρνησή του θὰ ὑπηρετήσει τὸ Σύνταγμα «δικαιώνοντας τὰ ὁράματα, τὶς ἀξίες, τοὺς ἀγῶνες, τὶς θυσίες τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ». Αὐτὸν τὸν λυγμὸ τὸν εἶχε τόση ἀνάγκη ὁ λαός μας, ποὺ ἔχει πιὰ σιχαθεῖ τὴν ξύλινη καὶ παγωμένη γλώσσα τῶν πολιτικῶν του ἡγετῶν.

«ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ» -- ΘΕΜΑ: ΕΝΑΡΞΙ ΑΝΕΓΕΡΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΟΥ 1821

Σωματεῖον «ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ» ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΔΙΑΙΡΟΥΜΕ – ΟΥΤΕ ΔΙΑΙΡΟΥΜΕΘΑ Ἕδρα: MOYΣΩΝ 14, 15452 ΨΥΧΙΚΟΝ Τηλ. 0030  210-3254321-2,    fax 210-3236978 e-mail: fot_gram@otenet.gr website: www.fotgrammi.gr Facebook: Oι Φίλοι του Τάματος του Έθνους, Φωτεινή Γραμμή Twitter: @PANEL_TAMA Ἀριθ. Ἀποφ. Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν 3079/2008 Α.Φ.Μ. 998406487 ΔΟΥ ΨΥΧΙΚΟΥ

		ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΜΗ ΤΟ ΠΕΤΑΞΗΣ ΠΡΙΝ ΝΑ ΤΟ ΜΕΛΕΤΗΣΗΣ (Μηδενὶ δίκην δικάσῃς, πρὶν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσῃς)
	Μακαριώτατε, Ἅγιοι Συνοδικοί, Σεβασμιώτατοι, Ἀξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ, Ἀξιότιμοι κύριοι Ὑπουργοί, κύριοι Ἀκαδημαϊκοί, κύριοι Καθηγητές, κύριοι Βουλευτές, κύριοι Περιφερειάρχες, κύριοι Δήμαρχοι,		ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙ: Ἡμερήσιο  & Ἐπαρχιακὸ Τύπο, Ραδιοφωνικοὺς & Τηλεοπτικοὺς Σταθμούς, ü  Ἠλεκτρονικὸ Τύπο,           Ἐνορίες, Ἱερὲς Μονές, Ἐργατικὰ Κέντρα, Πολιτιστικοὺς φορεῖς

12.2.2015 Γ.Ι.

ΘΕΜΑ:  ΕΝΑΡΞΙ ΑΝΕΓΕΡΣΕΩΣ

ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΟΥ 1821

1. «Οἱ καιροὶ οὐ μενετοί»,  ὁ πανδαμάτωρ χρόνος δὲν ἀναμένει. Τὸ 2021 εἶναι πρὸ τῶν πυλῶν. Τὶ θὰ ἀπολογηθοῦμε στὰ 200 χρόνια ἀπὸ τὴν ἔναρξι τῶν ἀγώνων τῆς ἀπελευθερώσεώς μας ; Πῶς θὰ εὕρουμε τοὺς τρόπους νὰ ὁλοκληρώσουμε τὸ Τάμα τῶν Ἀγωνιστῶν τοῦ 1821 ; Ἐμεῖς ἔχουμε ἐπανειλημμένως σαφέστατα ἀπαντήσει, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἔχει ἀποφασίσει μὲ τὴν θέλησί της νὰ τελεσθοῦν τὰ ἐγκαίνια τὴν 25η Μαρτίου τοῦ 2021.

ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΣΤΗ ΣΗΜΑΙΑ MAΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΟΝΤΑΡΙ ΤΗΣ!

Θέλουμε ἡ πατρίδα μας νά εἶναι ὑπό τήν σκέπη καί τήν προστασία τοῦ Θεοῦ. Γιά νά γίνει αὐτό πρέπει νά πιστεύουμε στόν Υἱόν τοῦ Θεοῦ, στόν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ Χριστό, στήν παντοδυναμία Του, πανσοφία καί ἀγάπη Του γιά ἐμᾶς, ὅλους τούς ἀνθρώπους. Ἐάν πράγματι πιστεύουμε, θά Τόν ἀγαποῦμε ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ μας καί ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ μας καί ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ μας (Ματθ. 12 37) καί τόν πλησίον μας ὅπως τόν ἑαυτόν μας (Ματθ 12 39). Ἡ ἀγάπη πρός τόν Χριστό ἐκφράζεται καί ἀποδεικνύεται μέ τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν Του: «ὁ ἔχων τάς έντολάς μου καί τηρῶν αὐτάς, ἐκεῖνος ἐστίν ὁ ἀγαπῶν με» (Ἰωάν. 14 21). Αὐτή ἡ ἔμπρακτη ἀγάπη πρός τόν Κύριό μας εἶναι ἡ σωστή ἀγάπη πρός τόν ἑαυτόν μας. Ἡ γνώση τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ καί ἡ συμμόρφωση πρός αὐτό, ἡ τήρηση τῶν ἐντολῶν Του πρέπει νά εἶναι τό κύριο μέλημα τῆς ζωῆς μας. Γιατί αὐτό εἶναι τό οὐσιαστικό συμφέρον μας. Ὁ Κύριος γνωρίζει καί θέλει αὐτό πού εἶναι τό καλύτερο γιά τόν καθέναν, γιά τήν καθεμία ἀπό ἐμᾶς, γιά τήν κοινωνία μας, γιά τήν Πατρίδα μας. Αὐτός γνωρίζει καί θέλει τό πραγματικό, τό οὐσιαστικό συμφέρον μας γιά τήν παροῦσα ζωή καί τήν μέλλουσα. Πίστη δέν εἶναι μόνον ἡ ἀποδοχή ὅσων διδάσκει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ἔκφραση τῆς Πίστεως ἀποτελεῖ καί ἡ ἐμπιστοσύνη στόν Θεό, ἡ ὑπακοή στό θέλημά Του, ἡ τήρηση τῶν ἐντολῶν Του.

Β' Στάση των Χαιρετισμών στην Καστοριά

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Ωδή  στ΄.  Ο  Ειρμός.

Η φωνή του Λόγου, ο λύχνος του Φωτός, ο Εωσφόρος, ο του Ηλίου Πρόδρομος, εν τη ερήμω, Μετανοείτε, πάσι βοά τοις λαοίς, και προκαθαίρεσθε· ιδού γαρ πάρεστι Χριστός, εκ φθοράς τον Κόσμον λυτρούμενος.

Ερμηνεία

Με τρία ομοιώματα δείχνει ο Ιερός Μελωδός εν τω Τροπαρίω τούτω την οικειότητα όπου έχει ο Βαπτιστής Ιωάννης με τον Δεσπότην Χριστόν· παρομοιάζει γαρ τον Ιωάννην με την φωνήν, με τον λύχνον και με τον εωσφόρον (τον αυγερινόν)· τον δε Δεσπότην Χριστόν παρομοιάζει με τον λόγον, με το φως και με τον Ήλιον. Παρομοιάζει λοιπόν πρώτον τον Ιωάννην με την φωνήν, τον δε Χριστόν, με τον λόγον· διότι η φωνή είναι αήρ πεπληγμένος, και γίνεται όχημα του προφορικού λόγου· και αν η φωνή πρώτη δεν υποτεθή, ο προφορικός λόγος δεν είναι δυνατόν να φανερωθή εις τους άλλους. Παρομοιάζει δεύτερον τον Ιωάννην με τον λύχνον, και τον Χριστόν, με το φως· διότι ο λύχνος είναι όχημα του φωτός· επειδή το φως επιτιθέμενον εις τον λύχνον φωτίζει το οσπίτιον και τους εν τω οσπιτίω κατοικούντας ανθρώπους. Παρομοιάζει τρίτον ο Μελωδός τον Ιωάννην με τον εωσφόρον, τον δε Χριστόν, με τον Ήλιον. Ταύτα δε τα τρία ομοιώματα του Προδρόμου, η φωνή, ο λύχνος και ο εωσφόρος, είναι πρότερα κατά τον χρόνον των ομοιωμάτων του Χριστού: δηλαδή του λόγου, του φωτός και του Ηλίου· κατά την αιτίαν όμως και την αξίαν πρότερα είναι τα ομοιώματα του Χριστού· όθεν και προτιμώνται τα του Χριστού ομοιώματα από τα του Προδρόμου· επειδή, αν ερωτήση τινάς, δια τι η φωνή γίνεται; Αποκρινόμεθα, δια να εποχηθή επάνω εις αυτήν ο λόγος· ομοίως αν ερωτήση τις, δια τι γίνεται ο λύχνος; Αποκρινόμεθα, δια να βαλθή εις αυτόν το φως και να λάμψη· ωσαύτως και εάν ειπή τινάς, δια τι ο αυγερινός προλάμπη; Αποκρινόμεθα, δια να μηνύση τον ερχομόν του Ηλίου. Τούτων ούτω προεγνωσμένων, λέγει ο Ιεράρχης Κοσμάς, ότι ο Βαπτιστής Ιωάννης, η φωνή του ενυποστάτου Λόγου του Πατρός, ο λύχνος του αϊδίου και ακτίστου φωτός, και ο αυγερινός, ο πρόδρομος και προμηνυτής του νοητού Ηλίου της δικαιοσύνης Χριστού φωνάζει εις όλους τους λαούς όπου προσήλθον εις αυτόν, το, Μετανοείτε, και προκαθαρισθήτε από τας αμαρτίας· επειδή, ιδού είναι παρών ο Χριστός, και λυτρώνει τον Κόσμον από την φθοράν της ασεβείας και αμαρτίας, και ενδύει αυτόν αφθαρσίαν δια του αγίου Βαπτίσματος. Το μεν ουν «μετανοείτε» είπεν ο Ιωάννης, καθό φωνή· ταύτης γαρ ίδιον είναι το βοάν· το δε «προκαθαίρεσθε» είπε, καθό λύχνος· ίδιον γαρ είναι του λύχνου να καθαρίζη οπωσούν το σκότος και να εισάγη τον φωτισμόν· το δε, «ιδού πάρεστι Χριστός εκ φθοράς τον Κόσμον λυτρούμενος» το είπε, καθό αυγερινός· τούτο γαρ του αυγερινού ίδιον είναι· ο γαρ αυγερινός προ του Ηλίου ανατέλλων, φαίνεται τρόπον τινά να λέγη εις τους κοιμωμένους ανθρώπους· σηκωθήτε, ω άνθρωποι, από τον ύπνον, σηκωθήτε και εργάζεσθε τας τέχνας σας· διότι ιδού ο Ήλιος είναι παρών, και η ημέρα εγγίζει, σηκώνουσα υμάς από την αναισθησίαν του ύπνου. Σημείωσαι, ότι ερανίσθη τα ανωτέρω ο Μελωδός από τον εις τα Φώτα λόγον Γρηγορίου του Θεολόγου λέγοντος: «Εγώ χρείαν έχω υπό σου βαπτισθήναι, ο λύχνος τω Ηλίω φησίν· η φωνή, τω Λόγω· ο φίλος, τω Νυμφίω· ο προδραμών και προδραμούμενος, τω φανέντι (επί γης), και φανησομένω (εν τη Δευτέρα Παρουσία)».

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

Β Χαιρετισμοί. Των εν Αμορίω 42 μαρτύρων, Εύρεσις Τιμίου Σταυρού και ΄Ήλων υπό της Αγίας Ελένης.

Ἡ Ἁγία Ἑλένη (247 – 328 μ.Χ.), μητέρα τοῦ πρώτου Χριστινανοῦ αὐτοκράτορα Κωνσταντίνου Α’ τοῦ Μεγάλου (280/288 – 337 μ.Χ.), τὸ ἔτος 326 μ.Χ. πῆγε στὴν Ἱερουσαλήμ, ὅπου «μὲ μέγαν κόπον καὶ πολλὴν ἔξοδον καὶ φοβερίσματα ηὗρεν τὸν τίμιον σταυρὸν καὶ τοὺς ἄλλους δύο σταυροὺς τῶν λῃστῶν», ὅπως γράφει ὁ Κύπριος Χρονογράφος Λεόντιος Μαχαιρᾶς. Κατὰ τὴν παράδοση, ὕστερα ἀπὸ τὴν πληροφορία κάποιου Ἑβραίου, μὲ τὸ ὄνομα Ἰούδας, ὑποδείχθηκε ἡ θέση ὅπου ἔγινε ἡ ἀνασκαφή, κατὰ τὴν ὁποία βρέθηκαν τρεῖς σταυροί, ἤτοι τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν δύο λῃστῶν. Ἐπειδή, ὅμως, δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ ἀναγνωρισθεῖ ποιὸς ἀπὸ τοὺς τρεῖς σταυροὺς ἦταν τοῦ Κυρίου, ἡ Ἁγία Ἑλένη παρακάλεσε νὰ τεθεῖ διαδοχικὰ ἐπάνω στοὺς σταυροὺς ἕνας νεκρὸς ποὺ τὸν πήγαιναν γιὰ ἐνταφιασμό. Μόλις λοιπὸν ὁ νεκρὸς ἐτέθη ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ τοῦ Κυρίου ἀναστήθηκε. Ἡ Ἁγία Ἑλένη ἔθεσε τότε τὰ θεμέλια τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, τὴν ἀνέγερση τοῦ ὁποίου διέταξε ὁ Μέγας Κωνσταντίνος, ὅταν πληροφορήθηκε τὴν εὕρεση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.
Ὁ Μέγας Κωνσταντίνος τὸ μὲν ἥμισυ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τὸ ἄφησε στὰ Ἱεροσόλυμα, ὅπου μεγάλο μέρος φυλάσσεται μέχρι σήμερα, τὸ δὲ ἄλλο ἥμισυ μετὰ τῶν ἥλων (καρφιῶν) τὸ μετακόμισε στὴν Κωνσταντινούπολη.