"Ορθόδοξος Τύπος" : Μήπως ἔχουν κάμνει τὴν ἕνωσιν μὲ τοὺς παπικοὺς καὶ δὲν τὸ γνωρίζομεν;

 Διαβάσαμε τὸ ἄκρως διαφωτιστικὸ ἄρθρο τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου μὲ τίτλο: «Διάλογος Ὀρθοδόξων καὶ Ρωμαιοκαθολικῶν» καὶ δὲν πιστεύαμε στὰ μάτια μας γιὰ μία πελωρίων διαστάσεων «λεπτομέρεια», τὴν ὁποία μᾶς κρύβανε ἐπιμελῶς οἱ οἰκουμενιστὲς ἐδῶ καὶ σαράντα χρόνια. Ὁ Σεβασμιώτατος παραθέτει ἀπόσπασμα ἀπὸ σύγγραμμα τοῦ καθηγητῆ κ. Α. Παπαδόπουλου, ὁ ὁποῖος ἀπέδειξε πώς, ὅταν ἔγινε ἡ ἄρση τῶν ἀναθεμάτων μεταξὺ Ἀθηναγόρα καὶ Πάπα τὸ 1965, χρησιμοποιήθηκε διαφορετικὴ ὁρολογία στὴν ἑλληνικὴ μετάφραση ἀπὸ ἐκείνη τοῦ πρωτοτύπου, ποὺ προορίζονταν γιὰ τοὺς παπικούς. «Τὸ κείμενο τῆς ἄρσεως τῶν ἀναθεμάτων ἔχει τὸν ὅρο excommunication ὁ ὁποῖος στὴν ἐπίσημη μετάφραση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μεταφράζεται ὡς "ἀναθέματα". Τὸ κείμενο, δηλαδή, μιλοῦσε γιὰ "ἄρση τῆς ἀκοινωνησίας". Οἱ New York Times μετέδωσαν τὴν ἀπὸ κοινοῦ ἀγγελία τοῦ Βατικανοῦ καὶ τοῦ Φαναρίου τῆς 7ης Δεκεμβρίου 1965 διά τὴν ἄρση τοῦ excommunication (τῆς ἀκοινωνησίας τοῦ Λατινικοῦ κειμένου) εἰς τὴν πρώτη σελίδα, ὡς τὸ τέλος τοῦ σχίσματος τοῦ 1054 καὶ ὡς τὴν ἐπανάληψη τῆς μυστηριακῆς κοινωνίας, ποὺ εἶχε τότε διακοπεῖ. Φαίνεται πλέον σαφῶς ὅτι τὸ Ἑλληνικὸ κείμενο, ποὺ ἀναγγέλλει τὴν "ἄρση τῶν ἀναθεμάτων" ἦτο τεχνηέντως παραπλανητικόν. Φαίνεται ὅτι εἶχε σκοπὸν νὰ ἀμβλύνη ἐνδεχομένας ἀρνητικὰς ἀντιδράσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας"». Μὲ ἄλλα λόγια, ἐνῶ οἱ δύο πλευρὲς συνυπέγραψαν τὴν ἄρση τῆς ἀκοινωνησίας, ἤτοι: ἀποκατέστησαν τὴν μυστηριακὴ ἕνωση καὶ σὲ μᾶς «πλάσαραν» τὴν δῆθεν ἄρση τῶν ἀναθεμάτων!  Ἂν ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα τότε ἔχουν κάνει τὴν ἕνωση μὲ τοὺς παπικοὺς καὶ μᾶς «δουλεύουν ψιλὸ γαζὶ» οἱ «δικοί» μας οἰκουμενιστές!

(σ.σ. τόσα χρόνια το γράφει αυτό ο θεολόγος Αθανάσιος Σακαρέλλος, τώρα το ανακάλυψαν; Νομίζω οι "αντι-οικουμενιστές" είναι υποκριτές.... ).

Εάν δεν μας έκαναν Ουνίτες, τότε τι είναι αυτό που διαβάζω;

O κ. Βίλλεμπραντς εις Κρήτην συμπροσεύχεται.

Την 4^ην απογευματινήν της 20^ης Μαϊου ο κ. Βίλλεμπρανς αφίχθη εις Κρήτην. Τούτον υπεδέχθη εις τον αερολιμένα αυτοπροσώπως ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ευγένιος, ηγούμενοι των Ιερών Μονών κ..ά.  Άμα τη αφίξει της Παπικής αντιπροσωπείας εις Ηράκλειον και ενώ όλοι οι κώδωνες των Εκκλησιών ηχούν χαρμοσύνως, ο καρδινάλιος μετέβη εν πομπή εις τον Μητροπολιτικόν Ναόν του Αγίου Μηνά, όπου τον υπεδέχθη ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης κ. Φιλόθεος, ασπασθείς το Ιερόν Ευαγγέλιον το οποίον έφερεν ο Πρωτοσύγκελος της Αρχιεπισκοπής κ. Κύριλλος. Ακολούθως μετέβη εις το Αρχιεπισκοπικόν Μέγαρον. Την 6^ην μ.μ. παρηκολούθησε τον εσπερινόν εις τον Ιερόν Ναόν του Αγίου Τίτου, όπου συμπροσευχήθη. Κατά τον εσπερινόν τον προσεφώνησεν ο εφημέριος του Ναού π. Ηλίας Βολονάκης, ο οποίος και του εδώρησεν εικόνα του Αγίου Τίτου. Ακολούθως ο καρδινάλιος ωμίλησε προς το εκκλησίασμα. Ωμίλησεν επίσης και ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ευγένιος. Τέλος ο κ. Βίλλεμπρανς ηυλόγησεν το εκκλησίασμα. Τας επομένας ημέρας ο κ. Βιλλεμπρανς επεσκέφθη τα Χανιά, το Ρέθυμνον, το Αρκάδι κ. ά. μέρη της Κρήτης. Ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ευγένιος και η Ιερά Σύνοδος απένειμαν εις τον καρδινάλιον χρυσούν εγκόλπιον (το διάσημον του Ορθοδόξου Ιεράρχου). Κατά την αποχαιρετιστήριον στιγμήν ο Αρχιεπίσκοπος Ευγένιος είπε προς τον καρδινάλιον: «Διαπιστώθη ότι οι Καθολικοί και οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, δεν αισθανόμεθα πλέον ως διηρημένοι, μεμονωμένοι και αγνοούμενοι, αλλά ως αδελφοί».  Και προσέθεσεν: «Είμεθα βαθύτατα ευγνώμονες προς τους σεπτούς Προκαθημένους ημών, τον Πάπαν Παύλον ΣΤ΄  και τον Πατριάρχην Αθηναγόραν τον Α΄, διότι προετοίμασαν δι΄ ιστορικών πράξεων την ατμόσφαιραν αυτήν της εν Χριστώ αδελφότητος». Απαντών ο καρδινάλιος είπεν: Η Εκκλησία της Κρήτης, μας διδάσκει την μεγάλην εμπειρίαν της εν Χριστώ αδελφότητος. Ο κλήρος και ο λαός της, πρωτοπόρος εις τους αγώνας δια την ελευτερίαν, δίδει το παράδειγμα της εν Χριστώ ελευθερίας, ως την εδίδαξεν ο Απόστολος Παύλος και ο συνεργάτης του Τίτος». Εκ Κρήτης ο κ. Βίλλεμπρανς επέστρεψε το εσπέρας της 22^ης Μαϊου, την πρωϊαν δε της επομένης ανεχώρησεν δια το Βατικανόν.

Από τον "Ορθόδοξο Τύπο"

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ 2000

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Πλάτωνος, Ρωμανού, Αναστασίου νεομαρτύρων Παραμυθίας.

Ὁ Ἅγιος Πλάτωνας καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἄγκυρα τῆς Γαλατίας τῆς Μ. Ἀσίας, καὶ ἦταν ἀδελφὸς τοῦ μάρτυρα Ἀντιόχου.

Σὲ νεαρὴ ἡλικία τὸν συνέλαβαν οἱ εἰδωλολάτρες, διότι διακήρυττε τὴν πίστη του στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ τὸν ὁδήγησαν μπροστὰ στὸν ἡγεμόνα Ἀγριππίνο. Ὁ Ἀγριππίνος βλέποντας τὴν ὡραιότητα τοῦ νέου καὶ γνωρίζοντας ὅτι κατεῖχε περιουσία, προσπάθησε νὰ τὸν ἑλκύσει μὲ κολακεῖες. Ὅμως ὁ Ἅγιος Πλάτων ἀρνήθηκε καὶ συνέχισε νὰ διακηρύττει τὴν πίστη του στὸν ἕναν καὶ μοναδικὸ Θεό. Ἀφοῦ ὁ ἡγεμόνας εἶδε ὅτι δὲν κατάφερε νὰ τὸν ἀλλαξοπιστήσει δελεάζοντάς τον, τὸν ἀπείλησε μὲ μαρτύρια.
Παρ’ ὅλα ταῦτα ὁ Ἅγιος Πλάτων παρέμεινε σταθερὸς στὴν πίστη του. Ἔτσι ὁ Ἀγριππίνας διέταξε νὰ τὸν μαστιγώσουν ἀνελέητα καὶ ὕστερα νὰ τὸν βασανίσουν μὲ πυρωμένες ράβδους. Ὁ Ἅγιος διατήρησε ὅλη του τὴν πίστη καὶ δὲν ἔπαψε νὰ ὁμολογεῖ τὸν Ἰησοῦ Χριστό, γι’ αὐτὸ διατάχθηκε ὁ ἀποκεφαλισμός του.

Ἔτσι λοιπὸν ὁ Ἅγιος μεγαλομάρτυρας Πλάτωνας παρέδωσε τὸ πνεῦμα του στὸν Κύριο καὶ τιμήθηκε μὲ τὸ ἀμάραντο στέφανο τοῦ μαρτυρίου.

Simonopetra Monastery Monks - Polyeleos, Psalm 135

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Ωδή  δ΄.  Ο  Ειρμός.

Την ανεξιχνίαστον θείαν βουλήν της εκ της Παρθένου σαρκώσεως σου του υψίστου ο Προφήτης Αββακούμ κατανοών εκραύγαζε· δόξα τη δυνάμει σου, Κύριε.

Ερμηνεία.

Η Τετάρτη Ωδή είναι ποίημα του Προφήτου Αββακούμ· δια τούτο και ο Ιερός Μελωδός από αυτήν την ιδίαν ερανίσθη τον παρόντα της τετάρτης Ειρμόν. Όθεν επειδή ο Αββακούμ λέγει «Κύριε εισακήκοα την ακοήν σου και εφοβήθην· Κύριε κατενόησα τα έργα σου και εξέστην» (Αβ. γ: 1-2)· αποτείνει τον λόγον ο Μελωδός προς τον Δεσπότην Χριστόν και λέγει· ο Προφήτης Αββακούμ, Κύριε, κατανοών την θείαν και ανεξιχνίαστον βουλήν του ανάρχου Πατρός σου, ην εβουλεύθη προ των αιώνων δια την εκ της Παρθένου σάρκωσιν σου του Υιού αυτού, όστις είσαι ύψιστος και ανώτατος πάντων καθό Θεός, εφώναξε προς εσέ: «Δόξα τη δυνάμει σου Κύριε». Με την λέξιν δε «Ακοήν» εννοεί ο Προφήτης το Μυστήριον της του Κυρίου ενανθρωπήσεως, με το «Έργα σου» δεν εννοεί τα θαύματα του σαρκωθέντος Υιού του Θεού. ο λόγος δε ούτος είναι χαρακτηριστικός της τετάρτης Ωδής, και ερανίσθη ίσως από τον λόγον εκείνον όπου λέγει εν τη αυτή Ωδή ο Αββακούμ, «Κύριος ο Θεός μου δύναμίς μου». Περί ταύτης της βουλής του Πατρός γράφει και ο Ησαϊας, αρχαίαν αυτήν και αληθινήν ονομάζων, και τα εξ αυτής αποτελεσθέντα έργα της ενσάρκου Οικονομίας του Θεού Λόγου καλεί θαυμαστά πράγματα· όθεν και υπό του θαυμασμού κινούμενος, ετράπη εις δοξολογίαν Θεού του ταύτην βουλευσαμένου την βουλήν δια την των ανθρώπων ανάπλασιν και σωτηρίαν, και εύχεται να γένη μίαν ώραν πρότερον, ούτω λέγων: «Κύριε ο Θεός μου, δοξάσω σε, υμνήσω το όνομά σου, ότι εποίησας θαυμαστά πράγματα, βουλήν αρχαίαν αληθινήν· γένοιτο»! (Ησ. κε: 1). Διατί δε είπε την βουλήν ταύτην ανεξιχνίαστον; Διότι αυτή όχι μόνον ήτον ανεπινόητος από κάθε νουν και αυτών των πρωτίστων Αγγέλων των περί Θεόν αμέσως ιδρυμένων, αλλ΄ ότι ήτον και τόσον απόκρυφος και βαθυτάτη, ώστε ουδέ ίχνος παραμικρόν καταλήψεως αυτής αφήκεν εις όλους τους νόας των Αγγέλων και των ανθρώπων. Και αν όλαι αι άλλαι βουλαί και κρίσεις και οικονομίαι του Θεού είναι ανεξερεύνητοι και ανεξιχνίαστοι, καθώς φωνάζει ο μακάριος Παύλος: «Ως ανεξερεύνητα τα κρίματα αυτού (του Θεού), και ανεξιχνίαστοι αι οδοί αυτού» (Ρωμ. ια: 33)· πόσω μάλλον ήτον ανεξιχνίαστος και προαιώνιος και κρυφιωτάτη η βουλή του Θεού η περί της ενσάρκου του Θεού Λόγου Οικονομίας; Όθεν εδώ πρέπει να ειπούμεν προς τον Θεόν εκείνο το ψαλμικόν «Τα ίχνη σου ου γνωσθήσονται» (Ψαλμ. οστ: 20). Και καλώς λοιπόν επαρωμοίωσεν ο Θεοφόρος Μάξιμος τον Θεόν με τον λέοντα· διότι καθώς ο λέων περιπατών, σκεπάζει με την ουράν τα ιχνάριά του δια να μη τον ευρίσκουν οι κυνηγοί· ούτω και ο Θεός σκεπάζει τα ίχνη των αποκρύφων βουλών του δια να μη δύναται τινάς να τα εύρη και να τα καταλάβη.

Ο Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Η εξαπάτηση των πιστών":

Την πραγματικότητα της άρσεως της Ακοινωνησίας και όχι απλώς των Αναθεμάτων επιβεβαιώνουν όλες οι μεταγενέστερες Εκκλησιαστικές πράξεις ( Συλλείτουργα, Συμπροσευχές, κοινές διακηρύξεις, αναγνώριση αμοιβαία DE FACTO της Εκκλησιαστικότητος , Θεολογία των δύο πνευμόνων και των αδελφών Εκκλησιών, μετάδοσις της Θείας Κοινωνίας όχι μόνο σε χώρες με μικρότερη αντίδραση όπως Αμερική και Δυτική Ευρώπη, αλλά και στην ίδια την Ελλάδα αρκετές φορές σε μη Ορθοδόξους, ιδιαίτερα στους Παπικούς. Μη περιμένετε επισήμως να παραδεχθούν το γεγονός της άρσεως της Ακοινωνησίας μέχρι την ημέρα που θα διακηρύξουν επίσημα την Ψευδοένωση. Τότε και μόνο τότε θα γράψουν με χρυσά γράμματα στην ιστορία τους το έτος 1965 ως έτος αποκαταστάσεως της ενότητος της Εκκλησίας τους.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΕΓΕΡΣΗΣ ΙΣΛΑΜΙΚΟΥ ΤΕΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟΝ ΒΟΤΑΝΙΚΟ ΣΤΙΣ 25 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2014 ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ Σ.Τ.Ε ( ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ )

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=16&t=10208

ΕΛΛΗΝΕΣ YOUTUBERS - ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΕΓΕΡΣΗΣ ΙΣΛΑΜΙΚΟΥ ΤΕΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟΝ ΒΟΤΑΝΙΚΟ ΣΤΙΣ 25 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2014 ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ Σ.Τ.Ε ( ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ) .......Η ΓΗ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΟΥ ΑΝΗΚΕΙ! ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ, ΝΑ ΣΟΥ ΤΗΝ ΑΡΠΑΞΕΙ ΥΠΟΥΛΑ…



Ελληνίδα και Έλληνα,


- Γνωρίζεις ότι η Βουλή έχει θεσπίσει Νόμο να γίνει ΤΕΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜ με δικά σου χρήματα στον Βοτανικό, πάνω στην Ιερά Οδό, δίπλα στην Ιερή Ελιά του Πλάτωνος, έναντι της Ακροπόλεως, παράπλευρα στον Ιερό Κεραμεικό, πάνω στην ανεξερεύνητη ακόμη, αρχαιολογική γη μας;;


- Γνωρίζεις ότι το ΤΕΜΕΝΟΣ, δεν είναι απλά μόνον ένα τζαμί, είναι κάτι πάνω και πέραν από αυτό, είναι ένα κανονικό Κράτος του Ισλάμ που έχει δικαιώματα και στον πέριξ χώρο και που σ’ αυτόν ισχύει ο Νόμος της Σαρίας (και της μπούργκας) και δεν ισχύει ο Νόμος του Κράτους μας;;

- Γνωρίζεις ότι γύρω από το ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΤΕΜΕΝΟΣ θα μαζευτούν οι απανταχού λαθρομετανάστες Πακιστανοί, Αφγανοί, Τούρκοι κ.λπ. και θα δημιουργήσουν μιαν άλλη διαφορετική κοινωνία από τη δική σου;;


Και μοιραία θα χάσεις την δική σου ταυτότητα, θα αλλάξει σιγά – σιγά ο τόπος σου, θα εκτοπισθείς και θα γίνει ισλαμικός χώρος, αν μάλιστα λάβεις υπ’ όψιν σου την δική σου υπογεννητικότητα και την υπεργεννητικότητα των ισλαμιστών;;

- Γνωρίζεις ότι ακριβώς γι’ αυτό

τους έφεραν στον τόπο σου, για να τον ΕΠΟΙΚΙΣΟΥΝ;;

- Γνωρίζεις ότι ακριβώς το ίδιο συνέβη στην Νορβηγία αλλά και σε άλλες ευρωπαικές χώρες, όπου οι ισλαμιστές σήμερα διεκδικούν ολόκληρες πόλεις δικές τους, μέσα στην Ευρώπη, γιατί δεν μπορούν να συνυπάρξουν με τους Ευρωπαίους;

- Γνωρίζεις ότι με την κατασκευή του ΙΣΛΑΜΙΚΟΥ ΤΕΜΕΝΟΥΣ εκτός από την συσσώρευση των απανταχού της Αττικής, λαθρομεταναστών, θα δημιουργούνται και συμπλοκές λόγω των μεταξύ τους θρησκευτικών διαφορών;;

- Γνωρίζεις πως αντιδρούν, όταν έχουν κηρύξει ΤΖΙΧΑΝΤ, τον ιερό τους ΠΟΛΕΜΟ;;

Δες τι γίνεται στην Συρία, Λίβανο, Αίγυπτο, αλλά και τι έγινε στις ΗΠΑ και στην ΡΩΣΣΙΑ μέσα σ’ αθώους και ανυποψίαστους πολίτες που τους ανατινάζουν με πυρομαχικά λόγω της αντιθέτου θρησκευτικής τους πίστεως.


-Γνωρίζεις πως αν γίνει το ΤΕΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜ μονιμοποιείς άθελά σου τους λαθρομετανάστες;; ΣΤΟ ΤΕΜΕΝΟΣ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΤΟΥΣ.

- Γνωρίζεις ότι έτσι θα δημιουργήσεις μέσα στην πατρίδα σου, μέσα στην καρδιά της Αθήνας ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΑΛΛΟΕΘΝΩΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΩΝ;



-Γνωρίζεις ότι όποιο μεροκάματο σου απέμεινε, θα στο πάρει ο λαθρομετανάστης που θα μονιμοποιηθεί στην χώρα σου;


Αν δεν το γνωρίζεις ξύπνησε και έλεγξε ότι διαβάζεις.

Αν όμως γνωρίζεις, ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΟΥ, έχουμε ακόμη καιρό.

ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ, ΞΕΝΟΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΣΟΥ. Η ΓΗ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΟΥ ΑΝΗΚΕΙ! ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙΣ ΝΑ ΣΟΥ ΤΗΝ ΑΡΠΑΞΟΥΝ ΥΠΟΥΛΑ , ΟΠΩΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ, ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΔΗΘΕΝ ΟΤΙ, «ΘΕΛΟΥΝ ΕΝΑ ΤΟΠΟ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ».

Καλούμαστε όλοι, να συγκεντρωθούμε έξω από το Συμβούλιο της Επικρατείας (Πανεπιστημίου 47-49), την Τρίτη 25 Νοεμβρίου και ώρα 09:00 για να βροντοφωνάξουμε:

ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΜΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΑΣ!!! ΟΧΙ ΤΖΑΜΙ ΣΤΟ ΒΟΤΑΝΙΚΟ!!! 

Όσον αφορά στους είρωνες των θαυμάτων της Παλαιάς Διαθήκης

http://kyprianoscy.blogspot.ca/

Στην Π. Διαθήκη τα θαύματα που αναφέρονται, και ειρωνεύονται όσοι διαβάζουν το βιβλίο αυτό όπως το "Ρομάντσο" ή άλλα βελτιωμένου τύπου εικονογραφημένα περιοδικά επιστημονικής φαντασίας, γίνονταν εκ θεού διά των ανθρώπων στη φύση, Οι φυσικοί νόμοι ανατρέπονταν - βλέπε γραφόμενα της φωτογραφίας -, όπως, παράδειγμα, η διάνοιξη της Ερυθράς Θάλασσας, η πτώση των τειχών της Ιεριχούς και πολλά άλλα. Στην Καινή Διαθήκη αυτά εμφανίζονται σε μικρότερο βαθμό - είναι η βάδιση επί των υδάτων και άλλα - διότι εκεί προέχει το θαύμα του θεού στον άνθρωπο για τον άνθρωπο. Παράδειγμα, η θεία ενανθρώπηση. Στην Π. Διαθήκη συνέβησαν όπως και όταν έπρεπε, προκειμένου να κρατηθεί αυτό το οποίο γελοιοποιούν, ειρωνεύονται και υβρίζουν, οι σημερινοί αναγνώστες των εικονογραφημένων περιοδικών επιστημονικής φαντασίας. Εννοώ ότι συνέβησαν, εν πρώτοις, για την πίστη στο θεό, εκ δευτέρου δε, για την πίστη στην θεανθρώπινη υπόσταση και παρουσία του. Ακριβώς, όπως κατά τη θεία ενσάρκωση.

Με απλά λόγια, τα θαύματα της ανατροπής των νόμων της φύσεως στην Παλαιά Διαθήκη γίνονται εκ θεού επί της φύσεως. Στην Καινή Διαθήκη επαναλαμβάνονται, αλλά συμβαίνουν κυρίως στους ανθρώπους. 
Δικαίωμά, λοιπόν, των μεν να περιγελούν και δικαίωμα των δε, να τους θέτουν το ερώτημα, συνάμα και απορία : Δηλαδή, αν δεχθούμε ότι κάποια ούφο τα έκαναν αυτά και ότι θα τα επαναλάβουν σήμερα είναι καλύτερα ; Επειδή τα ούφο είναι αποδείξιμα, ενώ ο θεός δεν είναι ; Προτιμούν ανθρώπους ή ούφο ;Τι απαντούν ;
Να σημειώσω ότι και οι Σαδδουκαίοι είχαν τα ίδια με τα δικά τους πονηρά ερωτήματα, εκείνοι όμως τα έθεταν με πιο κομψό τρόπο. Απορούσαν και έλεγαν, μια γυναίκα πήρε εφτά άνδρες, που ήταν αδέλφια, για να κάνει παιδί, τίνος θα είναι η γυναίκα όταν γίνει η Ανάσταση των νεκρών και τα λοιπά. Γνωρίζουν ασφαλώς οι σημερινοί είρωνες την απάντηση, όπως, υποθέτω, γνωρίζουν και τις μηδενιστικές προεκτάσεις του ερωτήματος των Σαδδουκαίων, τους οποίους επαναφέρουν με τη βοήθεια των επιστημονικών παραλογισμών. Η ημιμάθεια όμως που έχουν, δεν τους επιτρέπει να καταλάβουν ότι γίνονται καταγέλαστοι και το χειρότερο, μικρονοϊκοί.

Η εξαπάτηση των πιστών

Toυ αδελφού μας Αθανασίου Σακαρέλλου

Παραθέτουμε στη συνέχεια το πρωτότυπο γαλλικό κείμενο της συμφωνίας
DECLARATION COMMUNE DE Lʼ EGLISE CATHOLIQUE
ROMAINE ET DE Lʼ EGLISE ORTHODOXE DE CONSTANTINOPLE

1. Pénétrés de reconnaissance envers Dieu pour la faveur que, dans sa miséricorde, il leur a faite de se rencontrer fraternellement aux lieux sacrés où, par la mort et la résurrection du Seigneur Jésus, a été consommé le mystère de notre salut et, par lʼeffusion du Saint-Esprit, a été donné naissance à lʼ Eglise, le pape Paul VI et le patriarche Athénagoras Ier nʼont pas perdu de vue le dessein quʼils ont conçu dès lors, chacun pour sa part, de ne rien omettre désormais des gestes quʼinspire la charité et qui puissent faciliter le développement des rapports fraternels ainsi amorcés entre lʼ Eglise Catholique Romaine et lʼ Eglise Orthodoxe de Constantinople. Ils sont persuadés de répondre ainsi à lʼappel de la grâce divine qui porte aujourdʼhui lʼ Eglise Catholique Romaine et lʼ Eglise Orthodoxe ainsi que tous les chrétiens à surmonter leurs différends afin dʼêtre à nouveau « un » comme le Seigneur Jésus lʼa demandé pour eux à son Père.

Τι λόγο θα δώσουμε στον Θεό, αν αφήσουμε ανενόχλητους τους διαφθορείς της Δογματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας οικουμενιστάς, να ουνιτίζουν τα τέκνα της Ορθοδoξίας, «δι’ α Χριστός απέθανε»;

Η μεγάλη δυστυχία της εποχής μας δεν είναι ότι υπάρχουν οι τερμίτες οικουμενιστές, που καταστρέφουν την Εκκλησία, αλλά οι  «καλοί» χριστιανοί , που σιωπούν για το κακό που γίνεται στην Εκκλησία του Χριστού μας!

Μέγα πρόβλημα είναι η εξάπλωση της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, της οποίας θιασώτες είναι πολλοί επίσκοποι, όπως π.χ. ο Κων/πόλεως κ. Βαρθολομαίος, ο Αυστραλίας κ. Στυλιανός, ο Γερμανίας κ. Αυγουστίνος, ο Γαλλίας κ. Εμμανουήλ, ο Καναδά κ. Σωτήριος κ.α. Όταν και οι πέτρες φωνάζουν εναντίον της μεγάλης αυτής προδοσίας της Ορθοδοξίας, η σιωπή μας είναι απαράδεκτος!!!

Ολα τα άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις.

Όποιον μνημονεύουμε με εκείνον κοινωνούμε και με όποιον κοινωνούμε τον μνημονεύουμε. Ολα τα άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις.
Έλεγε ο άγιος Αθανάσιος «Εάν ο επίσκοπος ή ο πρεσβύτερος, οι όντες οφθαλμοί της Εκκλησίας, κακώς αναστρέφωνται καί σκανδαλίζωσι τόν λαόν, χρή (=πρέπει) αυτούς εκβάλλεσθαι. Συμφέρον γάρ άνευ αυτών συναθροίζεσθαι εις ευκτήριον οίκον, ή μετ' αυτών εμβληθήναι, ως μετά Άννα και Καϊάφα, εις τήν γέενναν του πυρός»

 (Μ. Αθανασίου, ΒΕΠΕΣ, 33, 199) 

και

 "ων το φρόνημα αποστρεφόμεθα, τούτους από της κοινωνίας προσήκει(=αρμόζει) φεύγειν" 

(PG 26, 1188 Β).

Τέρμα τα λόγια, έργα!

«Οὐκ ἔστι γάρ ἐν λόγοις ὁ ἀγών, ἀλλ’ ἐν πράγμασιν, οὐδέ ρητῶν καί ἀποδείξεων ὁ καιρός· πῶς γάρ ἐν οὕτω διεφθαρμένοις κριταῖς; ἀλλά δεῖ τούς ἀγαπῶντας τόν Θεόν ἔργοις αὐτοῖς γενναίως παρατετάχθαι καί πάντα κίνδυνον ἑτοίμους εἶναι παθεῖν ὑπέρ τῆς εὐσεβείας καί τοῦ μή τῆ κοινωνία χρανθῆναι τῶν ἀσεβῶν» 

(Ἅγιος Μάρκος ὁ Εὐγενικός, Σπ. Λάμπρου, Παλαιολόγεια καί Πελλοπονησιασκά, τόμος Α, σελ. 20).

Κέντρον και τέλος και σκοπός όλου του Νόμου και όλων των ρήσεων και αινιγμάτων των Προφητών Συ υπάρχεις, Θεοτόκε, και προ Σου ο εκ Σου σαρκωθείς Θεός Λόγος.

Εσέ προεικόνισαν αι ρήσεις των Προφητών και τα αινίγματα, και του παλαιού Νόμου τα σύμβολα, δηλαδή τα εν τη Σκηνή ευρισκόμενα Άγια, τουτέστιν η Κιβωτός της Διαθήκης η κεκαλυμμένη πάντοθεν με χρυσίον: ήτοι με την αστράπτουσαν αίγλην της παρθενίας· καθώς γαρ το χρυσίον τιμιώτερόν εστι πάντων των άλλων μετάλλων· ούτω και η παρθενία είναι τιμιωτέρα κοντά εις Εσέ πάντων των άλλων χαρισμάτων· Εσέ προετύπωνεν η Στάμνος του Μάννα, η Ράβδος του Ααρών, αι Πλάκες της Διαθήκης, το Ιλαστήριον, το χρυσούν Θυμιατήριον, και τα λοιπά. Εσέ προετύπωναν των Προφητών αι ρήσεις και τα αινίγματα: ήτοι ο Τόμος ο καινός του Ησαϊου, εν ω εγράφη ο Λόγος του Θεού με το δάκτυλον του Θεού: ήτοι με το Πνεύμα το Άγιον· η Πύλη του Ιεζεκιήλ, ήτις και εν τη εισόδω και εν τη εξόδω του Κυρίου κεκλεισμένη διέμεινε· το αλατόμητον Όρος του Δανιήλ, από το οποίον εκόπη λίθος άνευ χειρός: ήτοι εγεννήθη ο ακρογωνιαίος λίθος Χριστός άνευ συνουσίας ανδρός· η Άμπελος η ευκληματούσα του Ωσηέ, και ο καρπός αυτής ευθηνών· το Τείχος το αδαμάντινον του Αμώς, εν ω ίστατο ως ανήρ ο του Θεού Υιός· το επ΄ εσχάτων εμφανέν Όρος του Κυρίου, και μετεωρισθέν υπεράνω των βουνών του Μιχαίου· το κατάσκιον Όρος του Αββακούμ· η όλη χρυσή Λυχνία του Ζαχαρίου, επάνω εις την οποίαν ήτον το λαμπάδιον και οι επτά λύχνοι, και αι επτά επαρυστρίδες τοις λύχνοις, και δια να ειπώ καθολικώς, κέντρον και τέλος και σκοπός όλου του Νόμου και όλων των ρήσεων και αινιγμάτων των Προφητών Συ υπάρχεις, Θεοτόκε, και προ Σου ο εκ Σου σαρκωθείς Θεός Λόγος.

Εκκλησία, λέγει ο άγιος Χρυσόστομος, «ου τοίχος και όροφος, αλλά πίστις και βίος»

Οι Χριστιανοί σήμερα αρκούμεθα στην επίφαση που δίνουν τα φαινόμενα, «οι τοίχοι» και «ο όροφος» του ναού, «οι ποιμένες» και «αρχιποιμένες», τα άμφια και η υμνωδία, οι εικόνες και η διοικητική συγκρότηση και οργάνωση, και κλείνουμε τα μάτια στην απουσία της αληθείας και της συμφωνίας.

Εκκλησία, λέγει ο άγιος Χρυσόστομος, «ου τοίχος και όροφος, αλλά πίστις και βίος» P.G. 52, 495).

Oι της του Χριστού Εκκλησίας, λέγει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, της αληθείας εισί, και οι μη της αληθείας όντες ουδέ της του Χριστού Εκκλησίας εισί. (Συγγρ. Β’  627).   «ουκ εν τοίχοις εστίν η Εκκλησία αλλ΄ εν τη των δογμάτων αληθεία» Μ. Βασίλειος.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

Γρηγορίου Νεοκαισαρείας, Γενναδίου Κων/λεως.

Γεννήθηκε περίπου τὸ 210 μὲ 215 μ.Χ. Οἱ γονεῖς του ἦταν εἰδωλολάτρες καὶ εἶχαν μεγάλη κοινωνικὴ θέση στὴ Νεοκαισάρεια τοῦ Πόντου. Μετὰ τὴν στοιχειώδη ἐκπαίδευσή του, ὁ Γρηγόριος μαζὶ μὲ τὸν ἀδελφό του Ἀθηνόδωρο πῆγαν στὴ Βηρυτὸ γιὰ νὰ σπουδάσουν νομικά.

Ὁ Θεὸς ὅμως εἶχε ἄλλα σχέδια γιὰ τὸ Γρηγόριο. Ὅταν περνοῦσε ἀπὸ τὴν Καισαρεία, ἄκουσε τὸ δεινὸ ἑρμηνευτή τῶν Γραφῶν, Ὠριγένη. Ὁ Γρηγόριος τόσο πολὺ ἐνθουσιάστηκε μαζί του, ὥστε ἄφησε τὰ νομικὰ καὶ διετέλεσε ἐπὶ χρόνια μαθητής του.

Κατόπιν πῆγε στὴν Ἀλεξάνδρεια, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἐπέστρεψε στὴ Νεοκαισάρεια μὲ πλήρη θεολογικὴ μόρφωση καὶ ἅγιο ζῆλο. Τότε ὁ Μητροπολίτης Ἀμασείας Φαίδημος διέκρινε τὰ χαρίσματά του καὶ τὸν ἔκανε ἐπίσκοπο Νεοκαισαρείας.
Ἡ ἐπισκοπὴ αὐτὴ εἶχε μόνο 17 χριστιανούς! Ὁ Γρηγόριος, ὅμως, δὲν τὸ θεώρησε ὑποτιμητικό. Βασιζόταν πολὺ στὴν δύναμη τῆς θείας χάριτος καὶ πάντα εἶχε στὸ μυαλό του τὰ ἐνθαρρυντικὰ λόγια τοῦ θείου Παύλου: «Νὰ ἐνδυναμώνεσαι μὲ τὴν χάρη ποὺ μᾶς δίνεται ἀπὸ τὴν σχέση καὶ τὴν ἕνωσή μας μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστό». Πράγματι, μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ, ὁ Γρηγόριος ἔκανε καταπληκτικὸ ἀγώνα καὶ ἐκχριστιάνισε σχεδὸν ὅλη τὴν πόλη. Καὶ ἐνῶ εἶχε παραλάβει 17 χριστιανούς, ὅταν πέθανε εἰρηνικὰ στὰ τέλη τοῦ 270 μ.Χ. εἶχαν ἀπομείνει στὴν ἐπισκοπική του περιφέρεια μόνο 17 εἰδωλολάτρες!

Ὑπῆρξε δὲ τόσο ἐγκρατὴς στὴ γλώσσα του, ὥστε δὲν βγῆκε ἀπ’ αὐτὴν κανένας κακός, περιττὸς ἢ ἀργὸς λόγος. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς τὸν κόσμησε καὶ μὲ τὸ χάρισμα τῆς θαυματουργίας.

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Ο καθήμενος εν δόξη, επί θρόνου Θεότητος, εν νεφέλη κούφη, ήλθεν Ιησούς ο υπέρθεος, τη ακηράτω παλάμη και διέσωσε, τους κραυγάζοντας, Δόξα Χριστέ τη δυνάμει σου.

Ερμηνεία.

Ο Ειρμός ούτος είναι ερανισμένος από τον Προφήτην Ησαϊαν· εκείνος γαρ λέγει, «Ιδού Κύριος κάθηται επί νεφέλης κούφης» (Ησ. ιθ: 1). Νεφέλη δε κούφη νοείται η Παρθένος, καθότι αυτή ήτον κούφη και ελαφρά από κάθε προαιρετικήν αμαρτίαν. Λέγει λοιπόν ο Ιερός Μελωδός ότι ο Ιησούς Χριστός ο υπέρ πάντας ων τους Θεούς, ως λέγει ο Δαβίδ, και δια τούτο υπέρθεος καλούμενος, καθήμενος πρότερον εν δόξη επάνω εις τον θρόνον της Θεότητος ως Θεός, «Ο Θεός, φησί, κάθηται επί θρόνου αγίου αυτού» (Ψαλμ. μστ: 9), ύστερον επ΄ εσχάτων των χρόνων ήλθε καθήμενος εν τη ελαφρά νεφέλη: ήτοι εν τη Κυρία Θεοτόκω, ήτις νεφέλη μεν λέγεται, καθό ήτον υψηλοτέρα από την γην και τα γήϊνα, ελαφρά δε, καθό ήτον ελευθέρα από κάθε βάρος προαιρετικής αμαρτίας μέχρι και ψιλής προσβολής εμπαθούς λογισμού· τοιαύτη γαρ έπρεπε να είναι η γενομένη Μήτηρ του Θεού, ανεπίληπτος πάντη και παντός μώμου υπερτέρα, καθώς ονομάζεται εν τω Άσματι, «Όλη καλή η πλησίον μου, και μώμος ουκ έστιν εν σοι» (Άσμ. δ: 7)· ίνα η ασύγκριτος αγιότης της Μητρός είναι και καύχημα του Υιού, ως λέγει ο Σειράχ, «Καύχημα τέκνων Πατέρες αυτών». Νεφέλη δε κούφη δύναται να νοηθή και η ανθρωπίνη σαρξ η προσληφθείσα υπό του Κυρίου, ήτις ήτον τόσον ελαφρά, ώστε εις όλον το ενναμηνιαίον διάστημα, καθ΄ ο ευρίσκετο εν τη κοιλία της Παρθένου Μητρός του, δεν επροξένησε κανένα βάρος ή κόπον εις αυτήν. Επάνω λοιπόν εις την θεοϋπόστατον αυτήν σάρκα καθήμενος ο Υιός του Θεού, ως εις νεφέλην κούφην, ήλθεν εις τον Κόσμον. Και τι έκαμεν; Έσωσε με την ακήρατον και θείαν αυτού παλάμην, ταυτόν ειπείν με την θείαν του δύναμιν, όλους εκείνους όπου λέγουσι προς αυτόν «Δόξα τη δυνάμει σου, Κύριε»· το οποίον είναι λόγιον χαρακτηριστικόν της τετάρτης Ωδής.

Η Ακολουθία του μεσονυκτικού.

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.

Δόξα σοι ὁ Θεός ημών, δόξα σοι.

Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, ὁ Πανταχοῦ Παρὼν καὶ τὰ Πάντα Πληρῶν, ὁ Θησαυρός τῶν Ἀγαθῶν καὶ Ζωῆς Χορηγός, ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος καὶ σῶσον, Ἀγαθὲ τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἀμήν. Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς (ἐκ γ')

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ - ΠΑΣΑ ΠΝΟΗ... ΑΙΝΕΙΤΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ...

Μασονική η προέλευσις του κινήματος Νεοτούρκων

Παρακολουθών κανείς τα Ελληνοτουρκικά των ημερών μας, προβληματίζεται πως οι Τούρκοι επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δεν κατεδίκασαν τους υποδούλους χριστιανικούς λαούς, αλλά τους ηνείχοντο όχι απλώς να ζουν, αλλά και να αναπτύσσωνται, ενώ μετά ακολουθούν εξοντωτικήν τακτικήν. Βεβαίως, αι βιαιότητες και οι διωγμοί από τους Τούρκους δεν έλειψαν ποτέ, όμως, συστηματικήν εξόντωσιν μέχρι γενοκτονίαν εγνώρισαν οι λαοί ούτοι μετά το Κίνημα των Νεοτούρκων. Η μεταβολή αυτή της συμπεριφοράς των κατακτητών δεν είναι άσχετος από τον Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος φέρεται και ως θεμελιωτής της Τουρκικής Δημοκρατίας. Ένα πρόσφατον δημοσίευμα χύνει φως εις το θέμα αυτό και τα συναφή, που προ ολίγου είδαμεν. Το δημοσίευμα τούτο έγινεν εις την εφημερίδα «Ανατολή», Μηνιαία, Ανεξάρτητη, Πολιτική, Κοινωνική, Πολιτιστική και Αθλητική έκδοση. Εις το φύλλον του μηνός Νοεμβρίου 1997 (σελ. 10-11) αυτής δημοσιεύεται κείμενον με τίτλον: «Η αλήθεια για την καταγωγή και δράση του σφαγέα Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Ποιοί στην πραγματικότητα ήταν οι Νεότουρκοι». Το δημοσίευμα φέρει την υπογραφήν «Γρηγόρης Μπέλος». Ο συγγραφεύς προς εξήγησιν των γενοκτονιών των ελληνικών πληθυσμών σημειώνει: «Πρέπει να αναλύσουμε τα παρακάτω στοιχεία για να μπορέσουμε να συνθέσουμε τις γενοκτονίες και τα κίνητρά τους. 1. – Η επανάσταση των Νεότουρκων ξεκίνησε από την Θεσσαλονίκη. 2. – Στη Θεσσαλονίκη ζούσε η πλειοψηφία των ντονμέδων, οι οποίοι είναι μουσουλμάνοι φανερά, αλλά φανατικοί Εβραίοι μυστικά. 3. – Το κίνημα των Νεότουρκων ξεπήδησε από ιταλικές μασονικές στοές με πλειοψηφία μελών εβραίους ιταλικής υπηκοότητος (π.χ. Καρασό). 4. – Τότε ήταν τα χρόνια οργάνωσης του μοντέρνου σιωνιστικού κινήματος, το οποίο ξεκίνησε τυπικά και φανερά ο Θεόδωρος Χέρτζλ το 1896 και του οποίου η μητέρα κατάγεται εκ Θεσσαλονίκης. Πρέπει να αναλύσουμε με συντομία, αλλά και σε βάθος, το βίο και την πολιτεία της αιρέσεως των ντονμέδων. Ντονμές στα τουρκικά σημαίνει αποστάτης. Οι ίδιοι, όμως, αποκαλούνται «μααμινίμ», το οποίο στα εβραϊκά σημαίνει αληθινός πιστός. Οι εβραίοι τους αποκαλούν «κορφρίμ», που σημαίνει προδότης…». Εις άλλο σημείον του κειμένου γράφεται: «Το Δεκέμβριο του 1686, περισσότερες από 300 εβραϊκές οικογένειες της Θεσσαλονίκης έγιναν μουσουλμανικές, συνέχισαν, όμως, να εκκλησιάζονται κρυφά στη συναγωγή και να τηρούν τις εβραϊκές γιορτές σε σπίτια. Σιγά-σιγά το κίνημα των ντονμέδων εδραιώθηκε στη Μικρά Ασία. Το 19ο αιώνα υπολογίζεται ότι οι ντονμέδες είναι 20.000 των οποίων η πλειοψηφία ήταν στη Θεσσαλονίκη. Όταν έγινε η απελευθέρωση και ανταλλαγή πληθυσμών, οι ντονμέδες, σαν τούρκοι,  μετεκόμισαν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη». Και συνεχίζει ο Γρ. Μπέλος εις το δημοσίευμά του:  Κατά καιρούς, οι Τούρκοι διοικητές της Θεσσαλονίκης υποψιάσθηκαν και ερεύνησαν το γεγονός των κρυπτοεβραίων. Εξωτερικά ήταν όχι μόνο άμεμπτοι, αλλά έδειχναν φανατικότεροι των μουσουλμάνων. Τελικά, η προσφιλής μέθοδος του «μπαχτσισιού» ή χρηματισμού τους έσωσε. Όμως, το 1859, ο Χουσνί Πασάς, ανακάλυψε και έκλεισε τα σχολεία τους. Από τότε ήταν πολύ πιο κρυφοί και προσεκτικοί». Και αφού μας δίδει την κατάστασιν της Θεσσαλονίκης, σχετικά με την εύρεσιν των ντονμέδων ο συγγραφεύς συνεχίζει: «Σ’ αυτό το περίεργο κύκλωμα λειτούργησε ο Κεμάλ και οι περισσότεροι Νεότουρκοι. Πάρα πολλοί συγγραφείς υπεστήριξαν ότι ο Κεμάλ ήταν Εβραίος, παρά τις παγκόσμιες προσπάθειες του σιωνισμού να το αποκρύψει. Η αναμφισβήτητη, όμως, απόδειξη έρχεται από τον επιφανή αρχιραββίνο, Ακακείρ Πρίνζ, στο βιβλίο του «Κρυφοί Εβραίοι», εκδόσεις Random House, Nέα Υόρκη 1973, στη σελίδα 122, όπου μας πληροφορεί ότι : «ανάμεσα στους ηγέτες της επαναστάσεως των Νεότουρκων, η οποία είχε σαν αποτέλεσμα τον εκμοντερνισμό της Τουρκίας, ήταν ο Ντζαβίντ Μπέη και ο Μουσταφά Κεμάλ. Και οι δύο φλογεροί Ντονμέδες. Ο Ντζαβίντ Μπέη έγινε υπουργός Οικονομικών και ο Κεμάλ αργότερα ηγέτης του κινήματος υιοθετώντας το όνομα Ατατούρκ (πατέρας των τούρκων). Οι αντίπαλοί του (Ενβέρ) προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν την εβραϊκή καταγωγή του για πολιτικό τους όφελος αλλά χωρίς επιτυχία…». Το βιβλίο αυτό, είναι φυσικά δυσεύρετο ή εξαφανισμένο». Ύστερα από τα ανωτέρω, το εν λόγω δημοσίευμα υπογραμμίζει: «Οι Νεότουρκοι, ή το «Κίνημα Ενώσεως και Προόδου» πήρε εξουσιαστική μορφή το 1908, δημιουργήθηκε στην Θεσσαλονίκη και ήταν γέννημα της ιταλικής μασονικής στοάς, την οποία ίδρυσε ο εβραίος δικηγόρος Εμμανουήλ Καράσο. Στη στοά αυτή εγένοντο οι μυστικές συναντήσεις των Νεότουρκων του Ταλάτ και Ντζεμάλ. Με αυτό τον τρόπο ξέφευγαν από τη δράση της μυστικής αστυνομίας του σουλτάνου… οι ντονμέδες παίζουν εδώ πρωταρχικό ρόλο, από το 1908 και μετά».

Υπάρχουν, βέβαια, και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία εις το εν λόγω δημοσίευμα του κ. Γρ. Μπέλλου, που φωτίζουν τα συναφή με τον Κεμάλ και την δράσιν του θέματα και τα οποία τόσον επλήρωσε και πληρώνει ο Ελληνισμός. Η μασονία είναι η εστία του κακού. Και ο διεθνής σιωνισμός δεν απουσιάζει. 

Αυτοκτονούμε!!!

Καρφί δεν μας καίγεται με την τελείαν αδιαφορίαν της γενοκτονίας, την οποίαν ενεργεί από αρκετών ετών η Ελλάς εις βάρος της υπάρξεώς της, αλλά και της βαρυτάτης ευθύνης, η οποία βαρύνει Γονείς, μαιευτήρας(=φονείς εν ψυχρώ)  την πολιτείαν εις το πρόσωπον των αδιαφόρων, φιλοχρημάτων εθνοπατέρων, την Εκκλησίαν, η οποία θα ηδύνατο να κηρύξη εν διωγμώ τον ελληνικόν Λαόν από μέρους των εκάστοτε κρατούντων και με αφορισμόν των ανδρογύνων, που επιζητούν και δέχονται την έκτρωσιν.

 Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2013

15.960.000 ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από εκτρώσεις!!!

Με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986.

 Με την έντεχνη από το  1980  αλλοίωση της ομοιογένειας των Ελλήνων με περίπου 3.000. 000 μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.

 Και τώρα με την  σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ της  αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού, και οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και να πληρώνουν δια 350 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως.

 Αυτοκτονούμε!!!

Ο Σκυτεύς της Αλεξανδρείας

Υπό Μελετίου Νικολ. Χατζή, Αντεισαγγελέως Εφετών («Ο.Τ.» αριθ. φ. 1253)

Ο Σκυτεύς της Αλεξανδρείας αναφέρεται από τον Ιωάννη της Κλίμακος. Ήταν ένας απλοϊκός τσαγκάρης, που έζησε την εποχή, που ασκήτευε ο μέγας Αντώνιος. Ήταν άνθρωπος πολύ ευσεβής και ενάρετος. Ζούσε με ακρίβεια τη χριστιανική ζωή, έχοντας πάντα το νου του κοντά στο Θεό. Τόσο ψηλά έφτασε η αρετή του, ώστε και οι άγγελοι ασχολήθηκαν μ΄ αυτή. Τόση ήταν η πνευματική του ανάβαση, μέχρι που απετέλεσε το μέτρο κρίσεως και συγκρίσεως των αρετών. Έτσι, λοιπόν, ο Σκυτεύς της Αλεξανδρείας, αποτελεί τον αδιάψευστο μάρτυρα, ότι «ουχ ο τόπος, αλλ΄ ο τρόπος». Δηλαδή, για να κάμη κανείς χριστιανική ζωή, δεν είναι ανάγκη να εγκαταλείψη τον κόσμο, να κλειστή στα μοναστήρια και να γίνη «ομφαλοσκόπος». Για την τελειότητα, που αποτελεί και τον αληθινό προορισμό μας, δεν χρειάζονται ειδικοί τόποι, ούτε ωρισμένοι ασκητικοί τρόποι. Φτάνει η αδιάλειπτη βίωση του Θεού με τους ευαγγελικούς κανόνες, σ΄ οποιοδήποτε τόπο και χρόνο. Ο «ησυχασμός» αποτελεί βέβαια μέθοδο αναβάσεως χωρίς ν’ αποτελεί αυτοσκοπό. Τα μοναστήρια, είναι, ασκητικοί τόποι και αποτελούν τα νεύρα της Εκκλησίας, κατά τον ιερό Χρυσόστομο. Εν πάση όμως περιπτώσει το γνήσιο ευαγγελικό πνεύμα, είναι το ιεραποστολικό, σύμφωνα προς το «πορευθέντες ουν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» (Ματθ. 28, στ. 19) και «ουκ ερωτώ ίνα άρης αυτούς εκ του κόσμου, αλλ’ ίνα τηρήσης αυτούς εκ του πονηρού» (Ιωάν. 17, στ. 15). Πόσοι ασκητικοί αγώνες του Αντωνίου στην έρημο, για την αρετή και την αγιότητα! Πόσοι όμοιοι αγώνες, άλλων συνασκητών και μοναχών! Κι όμως ο Σκυτεύς της Αλεξανδρείας, ο απλοϊκός αυτός τσαγκάρης, ήταν πιο ενάρετος από τον ασκητή Αντώνιο. Έτσι διαβεβαίωσε ο άγγελος τον τελευταίο. Αντώνιε, του είπε, η αρετή σου υπολείπεται, τούτου του Σκυτέως του εν Αλεξανδρεία ώδε… Ας γίνη, λοιπόν μάθημα, σ’ όλους εκείνους, που σπεύδουν να εγκαταλείψουν τον κόσμο και να κλειστούν στα μοναστήρια, πιστεύοντας, ότι μόνο εκεί θα ασκηθούν στην αρετή. Η δε Εκκλησία παράλληλα με τη μνήμη του Μεγάλου Αντωνίου, δίκαιο είναι να γιορτάζει και τη μνήμη του Μείζονος Σκυτέως.