Λόγος εις την Αγίαν του Χριστού Ανάστασιν -- ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΚΥΠΡΟΥ

Ο Ήλιος της δικαιοσύνης ο τριήμερος ανέτειλε σήμερα κι ολόκληρη εφώτισε την πλάση. Ο τριήμερος και προαιώνιος Χριστός, το τσαμπί του σταφυλιού, βλάστησε και τον κόσμο πλημμύρισε από χαρά. Την αβασίλευτην αυγή ας δούμε. Πριν έρθη η αυγή, ας τη δούμε σήμερα και απ τη φωτοπλημμύρα ας γεμίσουμε από χαρά. Τις πόρτες του Άδη ανοίγει ο Χριστός και οι νεκροί σηκώθηκαν σά να κοιμούνταν. Αναστήθηκε ο Χριστός που ανασταίνει τους πεσμένους και ανάστησε μαζί Του τον Αδάμ. Αναστήθηκε ο Χριστός, Αυτός που ανασταίνει όλους και ελευθέρωσε την Εύα απ την κατάρα. Αναστήθηκε ο Χριστός που Αυτός μόνος ανασταίνει και χαροποίησε τον ακατάστατο πρώτα κόσμο, σε όλα το ρυθμό και την τάξη εγκαθιστώντας. Σηκώθηκε ο Κύριος, όπως αυτός που κοιμάται, και τους εχθρούς Του όλους τους χτύπησε και τους ντρόπιασε. Αναστήθηκε κι είναι η χαρά το δώρο Του σ όλη την χτίση. Αναστήθηκε κι άνοιξε του Άδη η φυλακή. Αναστήθηκε και τη φθορά της φύσης σε αφθαρσία τη μετάλλαξε. Αναστήθηκε ο Χριστός, κι αποκατάστησε τον Αδάμ στην παλιά δόξα της αθανασίας.

Η νέα χτίση, που φέρνει ο Χριστός, με την Ανάστασή Του ανανεώνεται. Με τη νέα ομορφιά του Χριστού ας στολισθούμε. Η Εκκλησία του Χριστού ο καινούργιος ουρανός γίνεται σήμερα, ένας ουρανός πιο λαμπρός από τον ουρανό που αντικρύζομε. Γιατί δεν περιμένει τον ήλιο που κάθε μέρα βασιλεύει, αλλά τον Ήλιο που υψωμένο στο Σταυρό τον ντράπηκε τούτος ο δούλος ήλιος και χάθηκε. Έχει τον ήλιο, που γι αυτόν είπε ο προφήτης: θ' ανατείλη για τους φοβισμένους τον Ήλιο της Δικαιοσύνης, τον Ιησού, Ήλιο που την Εκκλησία καταυγάζει φωτεινός και αιώνιος. Γι αυτόν λέει η Γραφή. Ήλιος βγήκε στη γη και Λωτός φύτρωσε, για να υποτυπώση το νόμο, μπήκε στη Σιγώρ, που σημαίνει μικρότητα. Αυτός ο Ήλιος κάνει σοφούς τους άσοφους και αυτός ο Ήλιος στην ακλόνητη πέτρα μαζί με την πίστι μας έχει ρίξει θεμέλιο. Γι αυτόν τον Ήλιο της δικαιοσύνης, το Χριστό, έχει γίνει ουρανός η Εκκλησία και δεν έχει φεγγάρι που μεγαλώνει και μικραίνει, παρά τη χάρη που λάμπει πάντα. Δεν ανατέλλει κάποια αστέρια πλανητικά αλλά αστέρια νεοφώτιστα μέσα από την κολυμβήθρα. Δε βγάζει σύννεφα που προκαλούν τη βροχή. Έχει η Εκκλησία θεολόγους δασκάλους. Δεν κρέμεται πάνω σε θολά νερά, αλλά έχει θεμελιωθή πάνω στα ιερά δόγματα. Δεν φέρνει χειμωνιάτικη βροχή και συγκινεί τους ανθρώπους όχι με κρωγμούς αγριοπουλιών αλλά με τις ομιλίες των δασκάλων.

Resurrection Matins Ode 9 Chanted by monks of IM Vatopaidi

<

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 1 Μαΐου 2016

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ, Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ. Ιερεμίου του προφήτου, Ακακίου του εκ Νίβορι Θεσσαλονίκης (1813), Ευθυμίου του εκ Δημητσάνης των οσιομαρτύρων, Παναρέτου επισκόπου Πάφου, Νικηφόρου του Χίου (1821) των οσίων.

Ὁ Προφήτης Ἱερεμίας γεννήθηκε πιθανῶς κατὰ τὸ 650 π.Χ., στὴν μικρὴ πόλη τῆς φυλῆς Βενιαμὶν Ἀναθώθ, βορειοανατολικὰ τῆς Ἱερουσαλήμ. Ὁ πατέρας του ἦταν ἱερέας καὶ ὀνομαζόταν Χελκίας. Ἀνατράφηκε στὴν ἱερατικὴ αὐτὴ οἰκογένεια μὲ αὐστηρότητα. Μελετοῦσε τοὺς πρὸ αὐτοῦ Προφῆτες Ἡσαΐα καὶ Ὠσηέ. Νεότατος στὴν ἡλικία, περίπου 23 – 25 ἐτῶν, περὶ τὸ 627 – 625 π.Χ., καλεῖται ἀπὸ τὸν Θεὸ στὸ προφητικὸ ἀξίωμα. Ἀνταποκρίνεται στὸ θέλημα τοῦ Κυρίου καὶ ἔτσι τὸ ὄνομά του (Ἱερεμίας), ποὺ σημαίνει ὁ Θεὸς ἀνυψώνει ἢ καθιστᾶ, ἐκφράζει καὶ τὴν ἀποστολή του.

Κατάπληκτος ἀπὸ τὴν τιμὴ αὐτὴ ὁ Ἱερεμίας, ἀρνεῖται τὴν ὑψηλὴ τιμητικὴ κλήση, προβάλλοντας τὶς ἀσθενεῖς νεανικές του δυνάμεις. Ὁ Θεὸς ὅμως ἐνισχύει αὐτὸν ὑποσχόμενος, ὄχι ὑλικὲς ἀμοιβὲς καὶ τιμές, ἀλλὰ τὸ πολυτιμότερο ὅλων: τὴ βοήθειά Του. Ὁ Ἱερεμίας ὑπακούει.

Miracle of the Holy Fire (Holy Light) in Jerusalem 2016

Όσον εργάζεται κανείς τις εντολές, ανάλογα και αποκαλύπτεται ο Χριστός

Αν προσέξει κανείς, στο βίο και τη διδασκαλία των αγίων Πατέρων, θα διακρίνει ότι όλοι, σε όλα τα στάδια της ζωής τους, εκινούντο στον κοινό χώρο των εντολών του Χριστού. Δηλαδή δεν έφευγε ο νους και η βούλησή τους έξω από την περιοχή των ζωοποιών και θεοποιών εντολών, μέσα στις οποίες είναι μυστικά κρυμμένος ο ίδιος ο Χριστός. Και είναι δεδομένον, ότι όσον εργάζεται κανείς τις εντολές, ανάλογα και αποκαλύπτεται ο Χριστός στην καρδιά, στο νου, σ’ όλη την ψυχή όπως λέγει ο άγιος Μάρκος ο Ασκητής. Με άλλα λόγια η αφετηρία του βίου τους, κοινώς ήταν βιβλική, γι’αυτό και η διδασκαλία είναι εμπειρική ανάπτυξη του Ευαγγελίου, του οποίου σαρκωμένες εικόνες έγιναν οι ίδιοι.

Καλή και Ευλογημένη Ανάσταση !

Ο Σταυρός, ως σταύρωσίς μας εν τω κόσμω, είναι η μόνη οδός σωτηρίας μας.

Είναι απαραίτητον να αντιληφθώμεν ότι η αγία Εκκλησία μας, είναι Εκκλησία πιστών του Σταυρού. Ο Σταυρός, ως σταύρωσίς μας εν τω κόσμω, είναι η μόνη οδός σωτηρίας μας. Σταυρός  είναι θλίψις δια Χριστόν, είναι πόνοι και δάκρυα. Εάν δεν θλιβώμεν δια τον Χριστόν, θα θλιβώμεν από τον σατανάν και από τα πάθη μας. Είναι και αυτός ένας άλλος σταυρός, με την διαφοράν, ότι ο Σταυρός του Χριστού είναι γλυκύς, πνευματικός, αγιαστικός, ζωοποιός. Με συνέπειαν την αιωνίαν ζωήν και την άληκτον χαράν. Ο άλλος σταυρός είναι φρικτός, άπελπις, νεκροποιός και με συνέπειαν τον αιώνιον θάνατον και τον «ακοίμητον σκώληκα». Θα είμεθα απείρως δυστυχείς, απείρως ελεεινοί, εάν δεν αγαπήσωμεν τον Σταυρωθέντα Χριστόν, εάν δεν άρωμεν με χαράν τον Σταυρόν μας και αν δεν ζήσωμεν ως εσταυρωμένοι.

Οφειλόμενη απάντηση στον Δημητριάδος Ιγνάντιο απο την εκπομπή “Επί του Πιεστηρίου”

Οφειλόμενη απάντηση στον Δημητριάδος  Ιγνάντιο  απο την εκπομπή “Επί του Πιεστηρίου” και στους δημοσιογράφους Σωτήρη Ξενάκη & Μάκη Κούρη, που προβλήθηκε σε μαγνητοσκόπηση από τον τηλεοπτικό σταθμό Contra Channel, την Τρίτη 26/04/2016...

Ιερομονάχου Γρηγορίου Ζιώγου:

Την  αγάπη σας μόνο για τον Διάβολο ξέρετε να την δείχνετε.

Είπες ότι 400 χρόνια σκλαβιάς δεν πάθαμε τίποτε, τώρα θα πάθουμε; 

Σου απαντώ λοιπόν. Ποιός σου είπε ότι δεν πάθαμε τίποτε;  η συντριπτική πλειονότητα τουρκέψανε  και δέχθηκαν παθητικά  να τους βιάζουν οι Τούρκοι   τις γυναίκες και τις κόρες...

«φραγγελώσας παρέδωσεν αυτόν...» (Μάρκ. ιε΄ 15).

Τι ήταν το φραγγέλιο; Ίσως νομίζουμε ότι το φραγγέλιο ήταν μία απλή μαστίγωσις. Δεν είναι καθόλου έτσι. Αυτόν που επρόκειτο να υποστεί το φραγγέλιο τον έδεναν σε μια κολώνα και ο ειδικός δήμιος που εκτελούσε την φραγγέλωση έπαιρνε ένα μαστίγιο βαρύ το οποίο είχε πολλές λουρίδες στην άκρη του, πάνω στις λουρίδες ήταν δεμένες σφαίρες από μολύβι ή μικρά οστάρια, κότσια από αρνί και τις έφερνε με όση δύναμη είχε πάνω στην ράχη δεμένου ανθρώπου. Πολύ σύντομα, απ’ τα πρώτα κτυπήματα εξεσχίζετο το δέρμα τού ανθρώπου που εδέχετο την φραγγέλωση και ύστερα από μερικά κτυπήματα ακόμη έφευγαν και κατεξεσχίζοντο τελείως οι σάρκες του και απεγυμνώνοντο τα κόκαλα τής ράχης. Αναφέρονται στην ιστορία αρκετές περιπτώσεις από ανθρώπους, που απέθαναν την ώρα τής φραγγελώσεως.

ΔΕΗΣΙΣ Β --- ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΡΟΥΣΙΩΤΙΣΣΗΣ ΤΣΑΚΟΥ (πατέρας Ευθύμιος Βαρδάκας)

ΟΤΙ ΗΓΑΠΗΣΕ ΠΟΛΥ - - Αλεξανδρεύς

(Α΄) 

Ό,τι ξέρετε από τη ζωή μου κράτησε λίγες στιγμές. 
Για ό,τι προηγήθηκε κάνετε απλές υποθέσεις. 
Το τι ακολούθησε μοιάζει συχνά να μη σας ενδιαφέρει καν. 
Μοιάζετε σαν τα μικρά εκείνα παιδιά που κρατιούνται σ΄ όλη τη διάρκεια του παραμυθιού από τη βεβαιότητα του “έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα”. 
Σ' όλες τις δυσκολίες του ήρωα, σ' όλα τα βάσανα και τις κακοτυχιές του, σ' όλα τα λάθη και τις πτώσεις του σφιχταγκαλιάζετε την σιγουριά της αγαθής έκβασης των πραγμάτων (αρχιτεκτόνημα κάθε καλού παραμυθά) και διώχνετε σαν ενοχλητική λεπτομέρεια όσα διαμείφθηκαν ενδιαμέσως. Μακάρι να μπορούσα να κάνω κι εγώ το ίδιο. 
Μα τα υλικά της ζωής μου δύσκολα με έπειθαν πως η συνταγή της θα οδηγούσε σε αγαθή έκβαση. 
Σε μια κοινωνία κλειστή και συντηρητική το να είσαι πόρνη σε οδηγούσε πάντα στη σκέψη πως η ιστορία σου δεν θα μπορούσε να έχει καλό τέλος. 
Εντάξει, η παρουσία των Ρωμαίων έδινε την ανακούφιση της σύγκρισης με τα δικά τους ήθη, ωστόσο εγώ δεν ανήκα σε εκείνους. 
Είχα το “χάρισμα” και την κατάρα να ανήκω στον εκλεκτό λαό του Θεού. 
Ξεχώριζα. 
Εμείς οι πόρνες και οι τελώνες έχουμε το προσόν να αισθητοποιούμε μέσα στο σώμα της κοινωνίας την αμαρτία. 
Εκείνοι με την παμφάγα, ακόρεστη πλεονεξία, εμείς με την σωματική ηδονή. 
Εκείνοι με τα χέρια, εμείς με το υπόλοιπο κορμί. 

Η ΖΩΗ ΕΝ ΤΑΦΩ... --- Orthodox Hymns

Zητούμε την κατανόησή σας, εδώ στον Καναδά είναι 5.30 απόγευμα της Μ. Παρασκευής.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 30 Απριλίου 2016

ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟ, Η εις Άδου κάθοδος του Κυρίου. Ιακώβου του αποστόλου, αδελφού Ιωάννου του Θεολόγου, Δονάτου επισκόπου, Αργυρής νεομάρτυρος (1721).

Ὁ Ἀπόστολος Ἰάκωβος ἦταν υἱὸς τοῦ Ζεβεδαίου καὶ τῆς Σαλώμης καὶ πρεσβύτερος ἀδελφὸς τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου. Καταγόταν καὶ αὐτὸς ἀπὸ τὴν Βησθαϊδὰ τῆς Γαλιλαίας. Ἀσχολοῦνταν μὲ τὴν ἁλιεία στὴν λίμνη τῆς Γεννησαρὲτ μαζὶ μὲ τὸν Ἰωάννη, ἔχοντας καὶ οἱ δύο μαζί τους καὶ τὸν πατέρα τους, καθὼς καὶ πολλοὺς ἐργάτες. Εἶχαν δικό τους πλοῖο καὶ συνεργάτης τους ἦταν καὶ ὁ Ἀπόστολος Πέτρος. Παρόλα αὐτὰ ὅταν ἄκουσαν τὸ κήρυγμα τοῦ Ἰησοῦ«ἀφέντες τὸν πατέρα αὐτῶν Ζεβεδαῖον ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ τῶν μισθωτῶν ἀπῆλθον ὀπίσω αὐτοῦ».

Τούρκοι απείλησαν να συλλάβουν Έλληνα ψαρά στις Οινούσσες

Σοβαρό επεισόδιο σημειώθηκε το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής μεταξύ ακταιωρού της τουρκικής ακτοφυλακής και κανονιοφόρου του Πολεμικού Ναυτικού που παρενέβη προκειμένου να αποτραπεί η σύλληψη Έλληνα ψαρά!

Το πρωτοφανές επεισόδιο ξεκίνησε περίπου στη μία και μισήτο μεσημέρι όταν σκάφος της τουρκικής ακτοφυλακής προσέγγισε ελληνικό αλιευτικό που ψάρευε μέσα σε ελληνικά χωρικά ύδατα, πολύ κοντά στις Οινούσσες. Αρχικώς η τουρκική ακταιωρός ζήτησε από τον Έλληνα ψαρά να φύγει από την περιοχή με το ψευδοεπιχείρημα ότι βρίσκεται σε τουρκικά χωρικά ύδατα. Όταν ο Έλληνας ψαράς αρνήθηκε να απομακρυνθεί το πλήρωμα της τουρκικής ακταιωρού απείλησε να συλλάβει τον Έλληνα ψαρά!

Το λιμενικό δεν μπόρεσε να αποκλιμακώσει το επεισόδιο και έτσι αποφασίστηκε να κινηθεί προς την περιοχή πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού.

Όταν έφτασε ανοιχτά των Οινουσσών η κανονιοφόρος «Κραταιός» κάλεσε το σκάφος της τουρκικής ακτοφυλακής να απομακρυνθεί. Αρχικώς το πλήρωμα της τουρκικής ακταιωρού αρνούνταν, πείστηκε όμως να αποχωρήσει από τα ελληνικά χώρικα ύδατα έπειτα από διαπραγματεύσεις και αντιπαράθεση που διήρκεσε μέχρι τις 16:00 το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής.

Οι αξιωματικοί στο θάλαμο επιχειρήσεων του ΓΕΕΘΑ και στον κλάδο επιχειρήσεων του ΓΕΝ ενημέρωναν σε απευθείας χρόνο την στρατιωτική και πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας για το σημερινό επεισόδιο στις Οινούσσες, το οποίο αξιολογείται ως πολύ σοβαρό.

Παραλλήλως με τις προκλήσεις στο θαλάσσιο χώρο, τουρκικό αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας τύπου CN-235 έκανε συνεχείς χαμηλές πτήσεις πάνω από τις Οινούσσες παραβιάζοντας τον ελληνικό εναέριο χώρο αλλά και πετώντας πάνω από ελληνικό έδαφος. 

http://www.politischios.gr/koinonia/toyrkoi-apeilisan-na-syllaboyn-ellina-psara-stis-oinoysses

Εἰς τὴν Λέσβον ὁ Πάπας καὶ οἱ ἄλλοι ἄθεοι. Ὅλοι κερδίζουν, χαµένη ἡ Ὀρθοδοξία -- Γράφει ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης, Ὁµότιµος Καθηγητὴς Α.Π.Θ.

2ον.-Τελευταῖον

3. Ἄθεοι καὶ «ἄθεοι» στὴν Λέσβο

 Ἐπειδὴ κάποιοι θὰ ξενισθοῦν, διότι τὴν συντροφιὰ τοῦ πάπα στὴν Λέσβο τὴν χαρακτηρίζουµε ὡς ἀποτελούµενη ἀπὸ ἀθέους, χωρὶς εἰσαγωγικά, καί «ἀθέους», µὲ εἰσαγωγικά, θὰ δώσουµε τὴν ἑρµηνεία ποὺ δίδει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαµᾶς, ἕνας ἀπὸ τοὺς δεινοὺς πολέµιους τοῦ Παπισµοῦ καὶ ὁ µεγαλύτερος καὶ σπουδαιότερος Πατὴρ καὶ Ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας µας κατὰ τὴν δεύτερη χιλιετία. Ἀντιµετώπιζε καὶ ἐκεῖνος τότε τὸν 14ο αἰώνα τὴν κατηγορία ὅτι εἶναι πολὺ αὐστηρὸς ἀπέναντι στὸν δυτικὸ µοναχὸ Βαρλαάµ, ποὺ ἐπιχειροῦσε νὰ διαδώσει τὴν παπικὴ αἵρεση γιὰ τὴν κτιστὴ Χάρη καὶ νὰ δυσφηµήσει τὸν Ὀρθόδοξο Μοναχισµὸ γιὰ τὴν µέθοδο τῆς προσευχῆς καὶ τῆς πνευµατικῆς τελείωσης, ποὺ µέχρι σήµερα µαζὶ µὲ πλῆθος ἄλλων αἱρέσεων ταλαιπωροῦν τὸν Παπισµό. Πολλοὶ κληρικοὶ καὶ µοναχοί, ὅπως συµβαίνει καὶ σήµερα, δὲν ἀντιλαµβάνονταν τὴν βαρύτητα τῆς αἱρέσεως, ἄλλοι δέ, οἱ περισσότεροι, σιωποῦσαν ὑποκριτικῶς καὶ δὲν ἀνελάµβαναν µὲ βάση τὴν ὀρθόδοξη πατερικὴ παράδοση τὴν ἀναίρεση τῶν αἱρετικῶν πλανῶν. Γράφει λοιπὸν ἐπιστολή «Πρὸς τὸν εὐλαβέστατον ἐν µοναχοῖς κὺρ ∆ιονύσιον» ὅτι δὲν ὑπάρχει µόνο ἕνα εἶδος ἀθεΐας, στὸ ὁποῖο ἀνήκουν οἱ κυριολεκτικὰ ἄθεοι, αὐτοὶ δηλαδὴ ποὺ δὲν πιστεύουν στὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ ἄλλα δύο εἴδη ἀθεΐας· τὸ δεύτερο εἶδος ἀθεΐας εἶναι ἡ αἵρεση, γιατὶ διαστρέφει καὶ καταστρέφει τὴν ἔννοια τοῦ Θεοῦ, ὅπως πράττουν ὅλες οἱ αἱρέσεις καὶ ὁ Παπισµός, καὶ τὸ τρίτο εἶδος ἀθεΐας εἶναι ἡ σιωπὴ γιὰ τὶς αἱρέσεις, διότι ἔτσι διευκολύνεται ἡ ἐξάπλωση καὶ ἡ διάδοσή τους2 .Αὐτὰ τὰ δύο εἴδη ἀθεΐας, τῆς αἱρέσεως καὶ τῆς σιωπῆς ἀπέναντι στοὺς αἱρετικούς, τὰ θέσαµε ἐµεῖς ἐντὸς εἰσαγωγικῶν, µόνο καὶ µόνο γιὰ νὰ διευκρινίσουµε τὰ πράγµατα, ἐνῶ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος θεωρεῖ ὅλους ἐξ ἴσου ἀθέους.

Τά ἀποκαλυπτήρια µιᾶς ἐξυφανθείσης συγκαλύψεως! -- Τοῦ ∆ηµητρίου Ἰ. Κάτσουρα, Θεολόγου

Περὶ τῆς «ἀντι»-Ἡμερίδος τῆς Θεολ. Σχολῆς

2ον.-Τελευταῖον

Ἦταν µᾶλλον ἀπογοητευτικό τό φαινόµενο Καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς καί συγχρόνως ἐπίσκοπος τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας νά ἐπιχειρεῖ νά ἀποκρύπτει τό πραγµατικό φρόνηµά του, ταυτιζόµενο πλήρως µέ τό γράµµα καί τό πνεῦµα τοῦ Κειµένου τῆς Μεγάλης Συνόδου, δηλαδή τόν Οἰκουµενισµό, προκειµένου νά ἀποκρουσθοῦν ἤ ὑποτιµηθοῦν ὡς ἀστήρικτες καί ὑπερβολικές οἱ αἰτιάσεις τῶν ἐπικριτῶν της. Τά πράγµατα, ὅµως, γίνονταν τραγικά καί προκλητικά ὅταν γινόταν ἐπίκληση τῆς ἱεροκανονικῆς παραδόσεως τῆς Ἐκκλησίας καί ἐκτοξεύονταν κατά τῶν ἀµφισβητούντων τήν ὀρθοδοξία τοῦ Κειµένου τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου περί τῶν σχέσεων τῆς Ὀρθ. Ἐκκλησίας µετά τοῦ λοιποῦ χριστιανικοῦ κόσµου, (ἀκόµη καί) κατηγορίες περί δῆθεν Ρωµαιοκαθολικῆς νοοτροπίας καί εὐσεβισµοῦ! Ὁ Σεβ. κ. Χρυσόστοµος Σαββᾶτος, µέλος τῆς ἀντιπροσωπίας τῶν Ἱεραρχῶν πού θά συµµετάσχουν στήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο ἐκ µέρους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, δέν δίστασε νά ἀντικρούσει- ἀπορρίψει τήν πρόταση τοῦ Μητρ/του Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου νά θεωρηθεῖ ὡς ὀρθή ἔκφραση τῆς ὀρθοδόξου κανονικῆς Παραδόσεως περί τοῦ τρόπου ἐπιστροφῆς τῶν αἱρετικῶν παπικῶν στήν Ἐκκλησία τό ἐξ ἀρχῆς Βάπτισµα αὐτῶν, κατά τή σχετική Ἀπόφαση τῆς Συνόδου τοῦ 1756, ἐπί Πατριάρχου Κυρίλλου τοῦ Ε΄, κρίνοντάς την ὡς (ἀπόφαση) τοπικῆς συνόδου, παροδικῆς σηµασίας, ληφθείσης λόγῳ ἱστορικῶν συγκυριῶν, χωρίς θεολογικό ἀντίκρυσµα καί ἀνέρειστη στήν κανονική παράδοση τῆς Ὀρθοδοξίας!

Ορθοδοξία και Ανάστασις --- του αείμνηστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Άγγελμα –  παράγγελμα                                                                                        

Η Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού είναι μία ιστορική αγγελία, το σπουδαιότερο άγγελμα που ακούστηκε στην ιστορία. Αναγγέλλει το μεγαλύτερο γεγονός που συνέβη στην ανθρωπότητα και συνδέεται με το πιο καίριο παράγγελμα που άκουσε ποτέ ο άνθρωπος, τη μετάνοια. Εδώ ακριβώς, στη μετάνοια, έγκειται η βίωση του μηνύματος της Ανάστασης από τον άνθρωπο σε προσωπικό επίπεδο. Διότι η μετάνοια, γεγονός αποκλειστικά και απόλυτα προσωπικό του πιστού, αποδεικνύει ότι αυτός αποδέχεται και προσυπογράφει το άγγελμα της Ανάστασης. Η πρακτική είναι μεγαλειώδης, καθότι μυστηριακή, αλλά και απλή, προσεγγίσιμη από τον καθένα• Μετανοώντας ο χριστιανός αφήνεται στη χάρη του Θεού, η οποία τον ανασταίνει από τα μνήματα των παθών και των κακών επιθυμιών. Και γίνεται αυτή η πνευματική ανάσταση του ανθρώπου μία ασάλευτη και αξιόπιστη μαρτυρία της ανάστασης του Χριστού. Τον θείο και σωτήριο συνδυασμό των δύο γεγονότων, της ανάστασης του Ιησού Χριστού και της προσωπικής ανάστασης του ανθρώπου που μετανοεί, εκφράζει και επαγγέλλεται στον κόσμο η Εκκλησία και συγκεκριμένα η Ορθόδοξη Εκκλησία. Και η μεν πραγμάτωση της μετάνοιας επαφίεται στον άνθρωπο, ενώ η αγγελία της ανάστασης είναι το ίδιο το περιεχόμενο της Ορθοδοξίας θεολογικά, ιστορικά αλλά και πρακτικά.

ΘΑΝΑΣΙΜΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΕΚ ΤΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Τὴν Παρασκευήν, ἔζησα ἐφιαλτικὲς στιγμὲς κάτω ἀπὸ τὸ γραφεῖο μου, στὸ κέντρο τῶν Ἀθηνῶν. Ἀφηνιασμένα στίφη Ἀσιατῶν, τινα ἔχοντα μετατρέψει σὲ κουκοῦλες τὶς ἀραβικές τους μαντῆλες, κατέκλυσαν τὴν πρὸς τὸ Σύνταγμα περιοχήν, κρατοῦντες ρόπαλα, πέτρες, σπαθιὰ κ.λπ., κραδαίνοντες κοράνια καὶ κραυγάζοντες «Ἀλλὰχ Ἀκμπάρ». Τὸ θέαμα ἦτο συγκλονιστικόν. Σκέφτηκα τί περιμένει καὶ ἡμᾶς, ἀλλὰ ἰδίως τὰ παιδιὰ καὶ τὰ ἐγγόνια μας. Περιέργως τὰ Μ.Μ.Ε., ἄγνωστον τινος ἐντολὲς ἐκτελοῦντα, ὑπεβάθμισαν τὸ γεγονός. Ἡ ὅλη εἰκόνα προειδοποιεῖ ὅτι ἔρχονται δεινά. Ἡ ἀσυδοσία τῶν ἀνελέγκτως κατακλυζόντων τὴν Ἑλλάδα λαθρομεταναστῶν, ὅμως, ὁδηγεῖ ἀφεύκτως εἰς κατάλυσιν τῆς  Ἑλλάδος. Τέτοια εἰκόνα τοῦ παγκοσμίως γνωστοῦ κέντρου τῆς Πρωτευούσης πλήττει καίρια καὶ ἀνεπανόρθωτα τὸ κύρος τῆς χώρας. Τουρισμός, ἐπενδύσεις, ἠθικὰ ἐρείσματα, ὅλα κινδυνεύουν. Εἶναι προφανὲς ὅτι ἡ Ἑλλάδα διαθέτει κάποιο εἶδος μεταναστευτικῆς πολιτικῆς, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ μόνο στὰ χαρτιά, ἀρκουμένη νὰ τὴν ἐπικαλεῖται στὴν Ε.Ε. διά νὰ εἰσπράττει κάποια ψιχία. Θανάσιμον κίνδυνον γιὰ τὴν αὐριανὴν ὑπόστασιν τῆς  Ἑλλάδος ἀποτελοῦν οἱ μουσουλμάνοι μετανάστες ἀπὸ  Ἰράκ, Πακιστάν, Ἀφγανιστάν,  Μπαγκλαντὲς κ.λ.π., τὸ σύνολο τῶν ὁποίων εἰσέρχονται στὴν Ἑλλάδα μέσω Τουρκίας, ἡ ὁποία εἶναι ἀποδεδειγμένον ὅτι ἐφαρμόζει συνεπῆ πολιτικὴν φθορᾶς τῆς Ἑλλάδος. Οἱ λαθρομετανάστες αὐτοὶ α) εἶναι στὸ σύνολόν τους ἀνειδίκευτοι ἐργάται, χωρὶς κανένα ἐπαγγελματικὸ προσόν, καταδικασμένοι νὰ ἀσκοῦν τὰ κατώτατα «ἐπαγγέλματα» καὶ ἀδυνατοῦντες νὰ ἐνταχθοῦν στὴν  Ἑλληνικὴν κοινωνίαν, ἐπιλέγοντες ἢ ἀναγκαζόμενοι νὰ ζοῦν μονίμως  στὸ περιθώριον  β) ἐκ θρησκευτικῶν λόγων ἔρχονται στὴν Ἑλλάδα μόνοι, χωρὶς γυναῖκες. Καταφεύγουν στοὺς ἑσμοὺς τῶν ἀφροασιατισσῶν πτωχοπορνῶν τῶν 20 εὐρώ, πού ἔχουν κατακλύσει περιοχὲς τοῦ κέντρου τῶν Ἀθηνῶν μὲ ἄμεσο κίνδυνο τὴν ἀσύδοτον κυριαρχίαν τῶν ναρκωτικῶν καὶ τὴν διασπορὰν ἀφροδισίων νοσημάτων. Πρόσφατα στοιχεῖα τῆς Εὐρωπαϊκῆς  Ὑπηρεσίας Ὑγείας ὑποδεικνύουν τὴν Ἑλλάδα ὡς σημαντικὸν κέντρον καὶ πηγὴν διαδόσεως τοῦ Εἴτζ  στὴν Εὐρώπην»  γ) εἶναι φανατικοὶ μουσουλμάνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπολογίζουν τὴν ζωήν τους καὶ εἶναι πρόθυμοι νὰ μεταβληθοῦν σὲ ἀνθρώπους-βόμβες, αὐτοὶ καὶ τὰ παιδιά τους, ὅταν βρεθοῦν στὰ χέρια καταλλήλων ἰνστρουχτόρων, ποὺ φαίνεται ὅτι ἀναδύονται τελευταίως στοὺς  χώρους τους καὶ δροῦν καὶ ἐργάζονται ἄγνωστον γιὰ ποιούς. Ἡ ἐμφάνιση τους ἀποδεικνύει καταδήλως σύστασιν, ὀργάνωσιν, κατεύθυνσιν. Εἶναι τὸ ἀσφαλέστερον στοιχεῖο σὲ κάθε προσπάθεια ἀποσταθεροποιήσεως κάθε Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ἔθνους. Τὸ Κράτος ὑποχρεοῦται νὰ ὑπογραμμίσει ἐμφαντικότατα τὴν ὕπαρξιν καὶ λειτουργίαν του. Κάθε «θωπεία» ἐκλαμβάνεται καὶ ἀδυναμία. Ὅποιος δὲν σέβεται τὴν  Ἑλλάδα, νὰ ἀπομακρύνεται ἀπ' αὐτῆς πάραυτα. Τὸ Κράτος νὰ δείξει ὅτι εἶναι ὄντως Κράτος.  δ) Ὅρος ἀναγκαῖος καὶ θεμελιώδης προϋπόθεσις ἐπιτυχοῦς ἀντιμετωπίσεως τοῦ ὀξυτάτου αὐτοῦ προβλήματος εἶναι νὰ τεθεῖ ἡ Τουρκία πρὸ τῶν εὐθυνῶν της. Νὰ ὑποχρεωθεῖ νὰ ἐφαρμόσει, μὲ ἐλεγχομένην αὐστηρότατα ἀπὸ Κοινοτικὰ ὄργανα, τὴν ἐπαναπροώθησιν πρὸς αὐτὴν τῶν συλλαμβανομένων στὸ Αἰγαῖο καὶ τὸν  Ἕβρο λαθρομεταναστῶν. Ἀπὸ Πακιστάν, Ἀφγανιστάν, Ἰράκ, Ἰράν, Μπαγκλαντὲς οἱ λαθρομετανάσται ἔρχονται ὅλοι μέσω Τουρκίας, ἡ ὁποία ἀσκεῖ ὡς ἐπίσημον πολιτικὴν της τὸν κατακλυσμὸν τῆς Ἑλλάδος μὲ μουσουλμάνους. Πολλάκις τὰ κρατικὰ τουρκικὰ ὄργανα τοὺς μεταφέρουν στὴν Ἑλλάδα καὶ μὲ ἀκταιωρούς. Νὰ ὑψώσει κάποτε φωνὴ ἡ τρεμαλέα  Ἑλλὰς καὶ νὰ διακόψει ἡ ἰδία, καὶ νὰ ἀξιώσει νὰ πράξει τοῦτο καὶ ἡ Ε.Ε., κάθε συζήτηση ἤ ἐπαφὴ μὲ τὴν Τουρκία, ἂν δὲν ἐφαρμόσει πλήρως τὴν ἐπαναπροώθησιν τῶν λαθρομεταναστῶν. Οἱ κίνδυνοι εἶναι μέγιστοι. Ἀποτελεῖ δὲ κοινὸν τόπον διὰ τοὺς ἱστορικοὺς τὸ ὅτι ἡ Βυζαντινὴ Αὐτοκρατορία, δηλαδὴ ὁ μεσαιωνικὸς  Ἑλληνισμός, παντελῶς δὲ ἀγνοούμενος ἀπὸ τοὺς Νεοέλληνες, ποὺ κατέταξαν ἀπίθανους ἀνθρώπους μεταξὺ τῶν σπουδαίων  Ἑλλήνων καὶ κανέναν ἀπὸ τὴ χιλιόχρονη, κακοζήλως ὀνομαζομένην βυζαντινήν,  Ἑλληνικὴν αὐτοκρατορίαν μας, κατέρρευσε διὰ δύο, κυρίως, λόγους:  Πρῶτον, διότι ἠδιαφόρησε παντελῶς γιὰ τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν καὶ τὴν διατήρησιν ἀξιομάχου, πλήρως ἐξοπλισμένου καὶ διαθέτοντος τὸ προσῆκον φρόνημα στρατοῦ, πρᾶγμα ποὺ ἰσχύει ἀπαραλλάκτως καὶ σήμερον. Καὶ δεύτερον, διότι ἐδέχθη εἰς τὰ ἐδάφη της σωρείαν «μεταναστῶν», ἑτεροκλήτων στοιχείων, τὰ ὁποῖα δὲν ἀπερρόφησε οὔτε ἐνέταξε στὶς κοινωνικές της δομές, ἀλλὰ τοὺς ἄφησε ἀνεξέλεγκτους. Ἔτσι, ἀπομονωμένοι καὶ περιθωριοποιημένοι κατέστησαν ἀδυσώπητοι «ἐσωτερικοὶ ἐχθροί», ἐξέθρεψαν αἰσθήματα μίσους κατὰ τῆς κρατούσης τάξεως, τὰ ὁποῖα σὲ δεδομένη στιγμὴ ἐξεδήλωσαν εἴτε δι' ἐξεγέρσεων, εἴτε δι' ἐντάξεώς τους σὲ ἰσχυρότερες ὁμάδες. Στὴν πολιορκία τῆς Πόλεως τοῦ Μαΐου τοῦ 1453 μόλις τὸ 15% τῶν πολιορκητῶν ἦσαν Ὀθωμανοί. Οἱ λοιποί, μὲ μεγάλο ποσοστὸ «Ἑλλήνων», προήρχοντο ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς «οἰκονομικοὺς μετανάστες». Φοβοῦμαι ὅτι ἡ Ἱστορία θὰ ἐπαναληφθεῖ ὁσονούπω καὶ διὰ τὸν νεώτερον Ἑλληνισμόν. Ἄς ληφθοῦν μέτρα, ὅσον εἶναι καιρός.  Καθημέραν ὁ κίνδυνος μεγεθύνεται καὶ καθίσταται ἐνεστὼς καὶ ἀπειλητικός.

"O.T" 

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Γ΄ Κυριακή των Νηστειών - Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως [mp3 - 2016].

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 29 Απριλίου 2016

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, Τα Άγια Πάθη του Κυρίου. Ιάσονος και Σωσιπάτρου των αποστόλων, Κερκύρας παρθενομάρτυρος, Ιωάννου Καλοκτένους μητροπολίτου Θηβών του νέου ελεημονος, Ιωάννου νεομάρτυρος του Θεσσαλονικέως (1802).

Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι Ἰάσων καὶ Σωσίπατρος ἀνήκουν στὴ χορεία τῶν Ἀποστόλων τοῦ Κυρίου καὶ κατάγονταν ὁ μὲν Ἰάσων ἀπὸ τὴν Ταρσὸ ἢ τὴν Θεσσαλονίκη, κατὰ τὸ παλαιὸ χειρόγραφο, ὅπως σημειώνει ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, ὁ δὲ Σωσίπατρος ἀπὸ τὴν Ἀχαΐα.

Τὸ ὄνομα τοῦ Ἰάσων ἀπαντᾶ σὲ δύο ἀπὸ τὰ βιβλία τῆς Καινῆς Διαθήκης. Στὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων καὶ στὴν πρὸς Ρωμαίους Ἐπιστολὴ τοῦ Παύλου.

Μ. ΠΕΜΠΤΗ ---- ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΘΗΝΩΝ

Μὲ τὰ εὐρωπαϊκὰ ἀργύρια χάνοµεν τὴν Ἑλλάδα

Τοῦ ἁγιορείτου µοναχοῦ Νικολάου

Ἡ Εὐρωπαϊκὴ κοινότητα ποὺ µᾶς δίνει ἀφειδῶς τὰ ἀργύρια τοῦ Ἰούδα, καὶ ποὺ πρώτη αὐτὴ ἐψήφισε τὸ νόµο τῆς ντροπῆς γιὰ τοὺς Σοδοµίτες, καὶ µᾶς συνέστησε καὶ ἐµᾶς νὰ τὴν ἀκολουθήσουµε ὡς πιστὴ παραµάνα µας, ἰδοὺ µᾶς ἑτοιµάζουν καὶ ἕτερο δεινό, ποὺ εἶναι ὁ ἐποικισµὸς τῆς «ψωροκώσταινας» ἀπὸ διάφορες φυλὲς καὶ φουρνιὲς προσφύγων. Πῶς πρέπει νὰ ἀντιµετωπίσουµε τὶς προκλήσεις αὐτές; Νὰ βγάλουµε τοὺς σταυροὺς καὶ τὰ ἐγκόλπια ἀπὸ τὸ στῆθος; Νὰ σιγήσουν οἱ καµπάνες τῶν ἐκκλησιῶν; Νὰ κάνουµε ἀποκαθήλωση τῶν σταυρῶν ἀπὸ τοὺς τρούλλους τῶν ἐκκλησιῶν; Νὰ σταµατήσουν τὰ ἔθιµα τῶν Χριστουγέννων, διὰ νὰ µὴ προκαλοῦµε τοὺς πρόσφυγες; Ταῦτα πάντα ἀρχαὶ ὀδυνῶν. Μὲ τὰ εὐρωπαϊκὰ ἀργύρια τοῦ Ἰούδα, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν φωνή µας ποὺ χάσαµε, τώρα κινδυνεύει καὶ ἡ ταυτότητά µας καὶ ἀκολουθεῖ ἡ χριστιανική µας πίστη «Ὥρα ἤδη ἡµᾶς ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι» (Ρωµ. 13 - 11).

"O.T"