ΦΡΑΓΚΟΙ, ΡΩΜΑΙΟΙ, ΦΕΟΥΔΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑ

 +πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης

Την εποχή του Πιπίνου του Χερεστάλ (687-715) και του Καρόλου Μαρτέλου (715- 741) πολλοί από τους Φράγκους, που αντικατέστησαν Ρωμαίους επισκόπους, ήσαν αξιωματικοί του στρατού, οι οποίοι, σύμφωνα με τον Αγιο Βανιφάτιο, "έχυναν το αίμα των Χριστιανών, όπως αυτό των Ειδωλολατρών". Με σκοπό να υπερασπίσει η Εκκλησία της Ρώμης τον εαυτό της από ξένη ανάμειξη και να προφυλαχθεί από τη δουλεία του Φραγκικού Φεουδαλισμού, εξέδωσε το 769 εκλογικούς κανόνες, σύμφωνα με τους οποίους οι υποψήφιοι για το παπικό αξίωμα έπρεπε να είναι καρδινάλιοι διάκονοι ή πρεσβύτεροι της πόλεως της Ρώμης και Ρωμαίοι εκ καταγωγής. Μόνον Ρωμαίοι κατά την εθνικότητα επιτρεπόταν να συμμετέχουν στις εκλογές. Οταν ελήφθησαν αυτές οι αποφάσεις, ήσαν παρόντες δεκατρείς Φράγκοι Επίσκοποι.

Εν τω μεταξύ, η Ρωμαϊκή επαναστατική δραστηριότητα στη Γαλατία δεν είχε ακόμη πλήρως κατασταλεί. Ο Πιπίνος Γ' είχε πεθάνει ένα χρόνο πριν και ο Καρλομάγνος με τον αδελφό του Καρλομάνο είχαν αναλάβει την εξουσία της Αυστρασίας και Νευστρίας. Μέσα στο εκπληκτικά σύντομο διάστημα 22 ετών, από το 722 έως το 754, οι Φράγκοι είχαν νικήσει τη Ρωμαιο-Αραβική συμμαχία, είχαν σταθεροποιηθεί σ' όλες τις επαρχίες της Γαλατίας και είχαν εξορμήσει προς τη Βόρεια Ιταλία. Αυτό κατέστη δυνατόν πιθανώς χάρη στο νέο Φεουδαλικό σύστημα διοικήσεως, που πρώτο καθιερώθηκε στην Αυστρασία και Νευστρία. Οι Ρωμαϊκές διοικητικές μονάδες των πόλεων (Civitates) καταργήθηκαν και αντικαταστάθηκαν από τις στρατιωτικές κομητείες. Οι πριν ελεύθεροι Ρωμαίοι μεταφέρθηκαν μαζικά από τις πόλεις και τοποθετήθηκαν σε στρατόπεδα δούλων, τα γνωστά Villae και Mansi. Ονομάσθηκαν Βιλάνοι (Vilains), όρος, που για ευνόητους λόγους, έφθασε να σημαίνει τους εχθρούς του νόμου και της τάξεως.

Συνεχίζεται.

St. Basil the Great

NINE HOMILIES ON THE HEXAEMERON

HOMILY I.

IN THE BEGINNING GOD MADE THE HEAVEN AND THE EARTH.

1. IT is right that any one beginning to narrate the formation of the

world should begin with the good order which reigns in visible

things. I am about to speak of the creation of heaven and earth,

which was not spontaneous, as some have imagined, but drew its

origin from God. What ear is worthy to hear such a tale? How

earnestly the soul should prepare itself to receive such high lessons!

How pure it should be from carnal affections, how unclouded by

worldly disquietudes, how active and ardent in its researches, how

eager to find in its surroundings an idea of God which may be

worthy of Him!

ΚΑΝΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ - KANON OF THEOTOKOS

St. John Chrysostom HOMILIES ON THE EPISTLE TO THE ROMANS

HOMILY II.

ROM. I. 8.

"First, I thank my God through Jesus Christ for you all, that your

faith is spoken of throughout the whole world."

AN exordium worthy of this blessed spirit, and able to teach all men

to offer unto God the firstlings of their good deeds and words, and to

render thanks not only for their own, but also for others' well-doings:

which also maketh the soul pure from envy and grudging, and

draweth God in a greater measure towards the loving spirit of them

that so render thanks. Wherefore also elsewhere he says, "Blessed

be God and the Father of our Lord Jesus Christ, Who hath blessed

us with all spiritual blessing." (Eph. i. 3.) And it is fitting that we

render thanks not only when rich, but also when poor, not when in

health only, but also when sick, not when we thrive only, but also

when we have to bear the reverse. For when our affairs are borne

onward with a fair wind, to be thankful is not matter of wonder. But

when no small tempests be upon us, and the vessel veers about and

is in jeopardy, then is the great time for displaying patience and

goodness of heart. For this cause Job also gained a crown from

hence, and the shameless mouth of the devil did he stop, and show

clearly that not even when he saw good days was it through his

wealth that he was thankful, but through his much love toward God.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

ΠΕΡΙ   ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Ο Θεάνθρωπος Πανευαγγέλιον

Ολόκληρον το μυστήριον της χριστιανικής πίστεως είναι η Εκκλησία, ολόκληρον το μυστήριον της Εκκλησίας είναι ο Θεάνθρωπος, ολόκληρον το μυστήριον του Θεανθρώπου έγκειται εις το ότι ο Θεός έγινε «σαρξ», ότι δηλαδή εις το ανθρώπινον σώμα κατώκησεν όλον το πλήρωμα της Θεότητός Του με όλας τας θείας δυνάμεις και τελειότητας, δηλαδή όλον το μυστήριον του Θεού. Το Ευαγγέλιον του Θεανθρώπου Χριστού  συνοψίζεται εις το εξής παγχαρμόσυνον μήνυμα: «Μέγα εστί το της ευσεβείας μυστήριον: ο Θεός εφανερώθη εν σαρκί» (Α΄Τιμ. 3, 16). Το ελάχιστον ανθρώπινον σώμα εχώρεσεν μέσα του ολόκληρον τον Θεόν με το άρρητον και άπειρον μεγαλείον Του! Ούτω ο Θεός έγινε άνθρωπος, πλήρης και τέλειος άνθρωπος, παραμένων, όμως, πλήρης και τέλειος Θεός. Εδώ δεν πρόκειται απλώς περί ενός μυστηρίου, αλλά περί όλων των μυστηρίων του ουρανού και της γης, τα οποία συνηνώθηκαν εις εν μυστήριον: εις το μυστήριον του Προσώπου του Θεανθρώπου, δηλαδή εις το μυστήριον της Εκκλησίας. Τα πάντα, γνωστά και άγνωστα, ρητά και άρρητα, συνοψίζονται και συνενούνται εις το σώμα του Θεού Λόγου, εις την σάρκωσιν και ενανθρώπησιν του Θεού. Η αλήθεια αυτή περί της σαρκώσεως περιέχει μέσα της και όλην την θεανθρωπίνην ζωήν του σώματος της Εκκλησίας, και δι΄ αυτής και μόνον γνωρίζομεν «πως δει εν οίκω Θεού αναστρέφεσθαι, ήτις εστίν εκκλησία Θεού ζώντος, στύλος και εδραίωμα της Αληθείας» (Α΄Τιμ. 3,15). Εις το «ο Θεός εφανερώθη εν σαρκί», λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος, συνίσταται όλη η Οικονομία της σωτηρίας, η οποία αποκαλύπτεται εις τους ανθρώπους και εις τους Αγγέλους δια της Εκκλησίας. Όντως το μυστήριον αυτό είναι μέγα: ο Θεός έγινε άνθρωπος και ο άνθρωπος Θεός. Δια τούτο πρέπει να ζώμεν οι άνθρωποι αξίως αυτού του Μυστηρίου.(Ιερού Χρυσοστόμου, Ομ. 11,1  PG. 62, 553-556).

Συνεχίζεται.

Φύλαγε την καρδιά σου.

Αυτό μας συμβουλεύει ο Όσιος Φιλόθεος ο Σιναϊτης λέγοντας: 

«Με κάθε προσοχή, την κάθε ώρα και στιγμή ας φυλάξουμε την καρδιά μας από λογισμούς, που θαμπώνουν τον ψυχικό καθρέφτη, στον οποίον εικονίζεται και φανερώνεται φωτεινός ο Ιησούς Χριστός, ο οποίος είναι η σοφία και η δύναμη του Θεού Πατέρα (Α΄ Κορ. Α:24 ). 
Ας ζητούμε ακατάπαυστα μέσα στην καρδιά μας την βασιλεία των ουρανών, τον κόκκον του σινάπεως, το μαργαριτάρι και το προζύμι και όλα τα άλλα θα τα βρούμε μέσα μας μυστικά, αν βέβαια καθαρίσουμε τα μάτια του νου. Γι’ αυτό ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είπε: «Η βασιλεία του Θεού είναι μέσα σας» (Λουκ. ΙΖ:21 ), και με αυτό εφανέρωσε ότι η θεότητα μένει μέσα στην καρδιά». 

Οριστικά αντισυνταγματικός ο νόμος Ραγκούση για την ιθαγένεια

Δημοσιεύθηκε η απόφαση του ΣτΕ

Αντισυνταγματικές κρίθηκαν σχεδόν ομόφωνα από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας οι διατάξεις του Ν. 3838/2010 (νόμος Ραγκούση) που έδωσαν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στους αλλοδαπούς που διαμένουν στην Ελλάδα με τη χορήγηση ιθαγένειας.

Η Ολομέλεια με την απόφασή της έκρινε ότι το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι επιφυλάσσεται από το Σύνταγμα μόνο στους Έλληνες πολίτες και δεν μπορεί να επεκταθεί και στους μη έχοντες την ιδιότητα αυτή, αν δεν γίνει αναθεώρηση της σχετικής διάταξης του Συντάγματος.

Μάλιστα, όπως επισημαίνουν νομικοί κύκλοι με την απόφαση αυτή της Ολομέλειας είναι δυνατόν να ακυρωθούν τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών του 2010, λόγω της συμμετοχής αλλοδαπών εγγεγραμμένων στους σχετικούς καταλόγους στην εκλογική διαδικασία.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΦΡΑΓΚΟΙ, ΡΩΜΑΙΟΙ, ΦΕΟΥΔΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑ

 +πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης

Οι εξεγέρσεις των Ρωμαίων περιόρισαν την Φραγκία στα Βόρεια Βασίλεια της Αυστρασίας (Austrasia) και της Νεαστρίας (Νeustria). Ο Εύδος (Eudo), o Ρωμαίος δούκας της Ακουϊτανίας, που έκανε την πρώτη γνωστή συμμαχία κατά των Φράγκων, είχε προσωρινά καταλάβει το ίδιο το Παρίσι σε μία προσπάθεια να διατηρήσει τους φιλο-Ρωμαίους Μεροβιγκίους Φράγκους στην εξουσία. Έλαχε στον Κάρολο Μαρτέλο, τον Πιπίνο Γ' και τον Καρλομάγνο να ανασυστήσουν την Φραγκική κυριαρχία στην Βουργουνδία, Ωβέρνη, Ακουϊτανία, Γασκωνία, Σεπτιμανία και Προβηγκία.

Ο Καρλοβίγκιος Φεουδαλισμός είχε ως αιτία του την ανάγκη να προληφθεί η καταστροφή, που είχαν υποστεί οι Βησιγότθοι στην Ισπανία. Οι Φράγκοι υποχρεώθηκαν να αναπτύξουν κι επεκτείνουν το ήδη υφιστάμενο σύστημα ελέγχου των υποτεταγμένων πληθυσμών. Σκοπός τους ήταν να κρατήσουν τους Ρωμαίους υποδούλους ειρηνεύοντας, πρώτα στην Αυστρασία και Νευστρία, και έπειτα σ' ολόκληρη τη Γαλλία και, τέλος, στην Βόρεια Ιταλία, όσο το επέτρεπαν οι περιστάσεις.

Ενώ οι Φράγκοι δεν είχαν ακόμη σταθεροποιήσει την κυριαρχία τους στη Γαλλία, κατέκτησαν τη Βόρεια και Κεντρική Ιταλική Ρωμανία στα μέσα του 8ου αιώνα, υπό το πρόσχημα της απελευθερώσεως της Ιταλικής ή Παπικής Ρωμανίας, από τη Λογγοβαρδική καταπίεση. Αυτή την εποχή η Παποσύνη ήταν πολύ απασχολημένη με την εικονομαχία, έχοντας πάρει σταθερή θέση εναντίον των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων και Πατριαρχών της Νέας Ρώμης, οι οποίοι υποστήριζαν το εικονομαχικό κίνημα.

Οι Καρλοβίγκιοι Φράγκοι εφήρμοσαν την πολιτική τους, καταστρέφοντας την ενότητα των Ρωμαίων, που είχαν υπό την κυριαρχία τους, καθώς και των Ρωμαίων που βρίσκονταν υπό την κυριαρχία της Κωνσταντινουπόλεως και των Αράβων. Έστρεφαν το ένα κόμμα εναντίον του άλλου. Δεν έπαιρναν το μέρος κανενός και τέλος καταδίκασαν και τους εικονομάχους και την Ζ' Οικουμενική Σύνοδο (786/7) στη δική τους Σύνοδο της Φραγκφούρτης το 794, παρόντων των λεγάτων του Πάπα Αδριανού Α' (771-795), του αφοσιωμένου υπερασπιστού της ορθοδόξου πρακτικής.

Συνεχίζεται.

Psalm 144

ΥΨΩΣΩ σε, ὁ Θεός μου ὁ βασιλεύς μου, καὶ εὐλογήσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. 2 καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν εὐλογήσω σε καὶ αἰνέσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. 3 μέγας Κύριος καὶ αἰνετὸς σφόδρα, καὶ τῆς μεγαλωσύνης αὐτοῦ οὐκ ἔστι πέρας. 4 γενεὰ καὶ γενεὰ ἐπαινέσει τὰ ἔργα σου καὶ τὴν δύναμίν σου ἀπαγγελοῦσι. 5 τὴν μεγαλοπρέπειαν τῆς δόξης τῆς ἁγιωσύνης σου λαλήσουσι καὶ τὰ θαυμάσιά σου διηγήσονται. 6 καὶ τὴν δύναμιν τῶν φοβερῶν σου ἐροῦσι καὶ τὴν μεγαλωσύνην σου διηγήσονται. 7 μνήμην τοῦ πλήθους τῆς χρηστότητός σου ἐξερεύξονται καὶ τῇ δικαιοσύνῃ σου ἀγαλλιάσονται. 8 οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων ὁ Κύριος, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος. 9 χρηστὸς Κύριος τοῖς σύμπασι, καὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ ἐπὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ. 10 ἐξομολογησάσθωσάν σοι, Κύριε, πάντα τὰ ἔργα σου, καὶ οἱ ὅσιοί σου εὐλογησάτωσάν σε. 11 δόξαν τῆς βασιλείας σου ἐροῦσι καὶ τὴν δυναστείαν σου λαλήσουσι 12 τοῦ γνωρίσαι τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων τὴν δυναστείαν σου καὶ τὴν δόξαν τῆς μεγαλοπρεπείας τῆς βασιλείας σου. 13 ἡ βασιλεία σου βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων, καὶ ἡ δεσποτεία σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ. 13α πιστὸς Κύριος ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ. 14 ὑποστηρίζει Κύριος πάντας τοὺς καταπίπτοντας καὶ ἀνορθοῖ πάντας τοὺς κατερραγμένους. 15 οἱ ὀφθαλμοὶ πάντων εἰς σὲ ἐλπίζουσι, καὶ σὺ δίδως τὴν τροφὴν αὐτῶν ἐν εὐκαιρίᾳ. 16 ἀνοίγεις σὺ τὰς χεῖράς σου καὶ ἐμπιπλᾷς πᾶν ζῷον εὐδοκίας. 17 δίκαιος Κύριος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ. 18 ἐγγὺς Κύριος πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν, πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτὸν ἐν ἀληθείᾳ. 19 θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτὸν ποιήσει καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν εἰσακούσεται καὶ σώσει αὐτούς. 20 φυλάσσει Κύριος πάντας τοὺς ἀγαπῶντας αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἐξολοθρεύσει. 21 αἴνεσιν Κυρίου λαλήσει τὸ στόμα μου· καὶ εὐλογείτω πᾶσα σὰρξ τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.

St. John Chrysostom : HOMILIES ON THE EPISTLE TO THE ROMANS

 HOMILY I.

ROM. 1. 1, 2.

"Paul, a servant of Jesus Christ, called to be an Apostle, separated

unto the Gospel of God, (which He promised afore by His prophets in

the Holy Scriptures.)"

Moses having written five books, has nowhere put his own name to

them, neither have they who after him put together the history of

events after him, no nor yet has Matthew, nor John, nor Mark, nor

Luke; but the blessed Paul everywhere in his Epistles sets his own

name. Now why was this? Because they were writing to people, who

were present, and it had been superfluous to show themselves when

they were present. But this man sent his writings froth afar and in

the form of a letter, for which cause also the addition of the name

was necessary. But if in the Epistle to the Hebrews he does not do

the same, this too is after his own wise judgment. For since they felt

prejudiced against him, lest on hearing the name at the outstart, they

should stop up all admission to his discourse, he subtly won their

attention by concealing the name. But if some Prophets and

Solomon have put their names, this I leave as a subject for you to

look further into hereafter, why some of them wished to put it so, and

some not. For you are not to learn everything from me, but to take

pains yourselves also and enquire further, lest ye become more dullwitted.

Πρωτοβουλία για έναν διαδικτυακό διάλογο περί της συντονισμένης αντίδρασης στο φλέγον ζήτημα του Οικουμενισμού :

Αγαπητοί εν Χριστώ πατέρες και αδελφοί, χαίρετε!

Αναλαμβάνω την πρωτοβουλία για έναν διαδικτυακό διάλογο περί της συντονισμένης αντίδρασης στο φλέγον ζήτημα του Οικουμενισμού, που απειλεί την Ορθοδοξία μας, με τη συμμετοχή όλων όσων συμφωνούν ότι ο Οικουμενισμός είναι παναίρεση (ασχέτως αν ακολουθούν το νέο ή το παλαιό ημερολόγιο).

Κύρια αιτία για την πραγματοποίηση ενός τέτοιου διαλόγου, είναι αφενός μεν το γεγονός πως ο αντιοικουμενιστικός χώρος δεν είναι ενωμένος, αφετέρου ότι σε πάρα πολλά ζητήματα υπάρχει σύγχυση τόσο λόγω της άγνοιας, όσο και της διαστρέβλωσης που υπάρχει (σε αυτό το σημείο να πούμε πως το διαδίκτυο ενώ επέδρασε θετικά στο ζήτημα της πληροφόρησης με την πληθώρα των πληροφοριών που παρέχει, από την άλλη η ίδια αυτή η πληθώρα επέφερε και σύγχυση με αποτέλεσμα πολλές πτυχές να σκοτίζονται αντί να φωτίζονται).

Αυτός ο διάλογος θα πραγματοποιηθεί ως εξής:

1. Αφενός θα δημιουργηθεί μια τράπεζα ερωτημάτων, η οποία μπορεί να ανανεώνεται. Τα ερωτήματα πρέπει να είναι ερωτήματα που απασχολούν τους αντιοικουμενιστές και αφορούν θέματα που τους διχάζουν, όπως το ημερολογιακό, την αποτείχιση κ.α.

2. Αφού δημιουργηθεί η τράπεζα ερωτημάτων θα καθορισθεί η σειρά με την οποία θα απαντηθούν. Για κάθε ερώτημα θα γράφει ο καθένας τη θέση του, η οποία θα είναι όσο το δυνατόν πιο σύντομη, αλλά ταυτόχρονα και περιεκτική (δηλαδή ούτε δύο προτάσεις, αλλά ούτε και δύο σελίδες) και η οποία θα περιέχει τεκμήρια που θα την υποστηρίζουν (απαραίτητα βιβλιογραφική παραπομπή και προαιρετικά φωτογραφικό υλικό). Οι απαντήσεις θα κοινοποιούνται σε όλους (ο διάλογος θα γίνει μέσω email με χρήση της επιλογής "Απάντηση προς όλους" όταν καθορισθεί ποιοι θα συμμετέχουν) με σκοπό να υπάρχει δευτερολογία σε περίπτωση που δεν υπάρχει συμφωνία απόψεων. Σε οποιοδήποτε σημείο του διαλόγου, που ο συντάκτης κρίνει ότι καλύπτεται από τη θέση άλλου συντάκτη το γνωστοποιεί. Σε περίπτωση μη τελικής ομοφωνίας παρουσιάζονται όλες οι θέσεις και κλείνει το θέμα. Έτσι τελικώς όλες οι απαντήσεις, μαζί με το τελικό συμπέρασμα, θα συγκεντρωθούν σε ένα ενιαίο κείμενο, το οποίο θα αποσταλλεί στo email του κάθε συντάκτη που συμμετέχει στον διάλογο και ο οποίος  με τη σειρά του θα το αναρτά στο ιστολόγιό του.

3. Το ύφος των απαντήσεων πρέπει να είναι απροσωπόληπτο και να χαρακτηρίζεται από σαφήνεια. Την κοσμιότητα την θεωρώ δεδομένη, με την επιλογή των παραληπτών αυτού του μηνύματος, στην οποία έχω προβεί.

Σκοπός του διαλόγου είναι ο συντονισμός και η γιγάντωση του διαδικτυακού (και όχι μόνο) αγώνος ενάντια στον Οικουμενισμό με σκοπό τη λύτρωση της Εκκλησίας από την αίρεση και τα σχίσματα. Είναι λυπηρό το φαινόμενο να είμαστε όλοι στην ίδια πλευρά και να κατηγορούμε ο ένας τον άλλον, για τις επιλογές που έχουμε κάνει. Αν μη τι άλλο θεωρώ πως αυτός ο διάλογος το λιγότερο που μπορεί να προσφέρει είναι να σταματήσει τις κατακρίσεις για τους άλλους αντιοικουμενιστές που δεν αγωνίζονται με τον τρόπο που θεωρούμε εμείς σωστό.

Παρακαλώ όσοι ενδιαφέρεστε να συμπληρώσετε την παρακάτω φόρμα και να μου την αποστείλετε, μαζί με τα ερωτήματα που πιστεύετε ότι χρήζουν απάντησης (προς διαφώτιση των αναγνωστών σας και με κύριο σκοπό όπως προείπα την άρση της διχογνωμίας σε ορισμένα θέματα, η οποία μας εμποδίζει να αγωνιστούμε μαζί) και για τη δημιουργία της τράπεζας των ερωτημάτων.

Επίσης μπορείτε να προτείνετε και σε άλλους συντάκτες, που δεν έχω συμπεριλάβει λόγω άγνοιας, να συμμετέχουν.

ΦΟΡΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΟΝ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ

ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ / ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ:

ΟΝΟΜΑ ΣΥΝΤΑΚΤΟΥ: *

ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΣΥΝΤΑΚΤΟΥ# (ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ):

*Αληθινό ή ψευδώνυμο, σημασία έχουν οι απόψεις όχι τα πρόσωπα.

# Με σκοπό να αυτοπροσδιορισθεί όποιος επιθυμεί (αν είναι κληρικός ή λαϊκός, με το νέο ή το παλαιό ημερολόγιο, κοινωνικός ή όχι με κάποια Εκκλησία).

Η παρούσα πρόσκληση αποστέλλεται από μένα σε 10 επιλεγμένα ιστολόγια του νέου ημερολογίου και σε 7 επιλεγμένα του παλαιού. Η επιλογή έγινε με βάση την προσωπική μου, και άρα υποκειμενική, θεώρηση ότι μπορούν να σταθούν με σοβαρότητα, δηλαδή χωρίς παρεκτροπές και ύβρεις, σε έναν τέτοιο διάλογο. Αν επιθυμείτε ενημερώστε και άλλους, που πιστεύετε ότι πληρούν τις προϋποθέσεις.

Η προθεσμία συμμετοχής λήγει την Κυριακή 10 Φεβρουαρίου (πολιτικό ημερολόγιο) όπου και θα ξεκινήσουν οι διαδικασίες για να καθορισθεί το πρώτο ερώτημα προς απάντηση.

Εν Χριστώ

Νικόλαος, δάσκαλος,

συντάκτης ιστολογίου "Κρυφό Σχολειό"

συντονιστής διαδικτυακού διαλόγου

Αρνητικά θετικά συνεδρίου Εκκλησία και Αρ. (π. Θ. Ζήσης).

Simeron Wordpress·

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης :

Η στάση του Αγίου Αντωνίου έναντι των αιρετικών, πρότυπο μίμησης για όλους σήμερα.

Αυτό που επιθυμούμε τώρα να κάνουμε εδώ είναι να παρουσιάσουμε πως αντιμετώπισε ο Άγιος Αντώνιος την αίρεση του Αρείου, η οποία απειλούσε εσωτερικά την Εκκλησία, έχουσα την υποστήριξη αυτοκρατόρων, ηγεμόνων, πατριαρχών και επισκόπων, όπως συμβαίνει και σήμερα με τις παναιρέσεις του Παπισμού και του Οικουμενισμού, που είναι πολύ πιο επικίνδυνες, γιατί αναιρούν το σύνολο των δογμάτων της πίστεως και μεταβάλουν την θεϊκή διδασκαλία του Ευαγγελίου σε συνήθη ανθρώπινη διδασκαλία, αποσύρουν τον Θεάνθρωπο Χριστό, τους Αγίους και τους Πατέρας, και εγκαθιστούν τον αλάθητο πάπα της Ρώμης και την πανσπερμία των αιρέσεων του Παγκοσμίου Συμβουλίου των δήθεν Εκκλησιών. Η παρουσίαση αυτή είναι πολύ διδακτική και για όσους καμώνονται πως δεν βλέπουν τον κίνδυνο, για ‘σοβαρούς' πνευματικούς που παρασύρουν ή φέρνουν σε πολύ δύσκολη θέση τα πνευματικά τους παιδιά, που βλέπουν καλύτερα με τα μάτια των Αγίων και αρχίζουν να αμφιβάλλουν για την αξιοπιστία της πνευματικής καθοδήγησης. Και ασφαλώς οι Άγιοι είναι πιο αξιόπιστοι από τους οποιουσδήποτε Γέροντες και πνευματικούς, όταν δεν οργίζονται για την αίρεση και δεν αγωνίζονται να την φανερώσουν και να την αποδιώξουν.

Άφησε λοιπόν για δεύτερη φορά ο Μέγας Αντώνιος την έρημο και κατέβηκε στην Αλεξάνδρεια, της οποίας ο ορθόδοξος επίσκοπος και πατριάρχης, ο Μ. Αθανάσιος, βρισκόταν υπό συνεχή διωγμό και διαδοχικές εξορίες και το ορθόδοξο ποίμνιο υπό την διαποίμανση Αρειανών αιρετικών, όπως τώρα υπό την διαποίμανση οικουμενιστών ή φιλοοικουμενιστών πατριαρχών και επισκόπων. Ο Μ. Αντώνιος, όπως μας παραδίδει ο «Βίος» του, και στα θέματα της πίστεως «πάνυ θαυμαστός ην και ευσεβής». Δεν είχε καμμία κοινωνία με τους σχισματικούς Μελιτιανούς, γιατί γνώριζε από την αρχή την πονηρία και την αποστασία τους. Αλλά και με τους Μανιχαίους και άλλους αιρετικούς δεν μίλησε ποτέ φιλικά, παρά μόνο για να τους νουθετήσει και να τους μεταβάλει σε ευσεβείς και ορθοδόξους. Πίστευε και εδίδασκε ότι η φιλία και η συναναστροφή μαζί τους είναι βλάβη και απώλεια της ψυχής. Εσιχαίνετο και την αίρεση των Αρειανών και παρήγγελε σε όλους ούτε να τους πλησιάζουν ούτε να δέχονται την κακή τους πίστη. Όταν τον επισκέφθηκαν κάποτε κάτι φανατικοί Αρειανοί, αφού συζήτησε μαζί τους και κατάλαβε πως είναι ασεβείς, τους έδιωξε από το όρος που ασκήτευε, λέγοντας ότι τα λόγια τους είναι χειρότερα και από το δηλητήριο των φιδιών. Το κείμενο αυτό αποτελεί θα λέγαμε κανόνα, ο οποίος ολοκάθαρα μας παρουσιάζει, αψευδέστατα και απλανέστατα, πως πρέπει να γίνονται οι διάλογοι με τους αιρετικούς, και πως πρέπει ανθρώπινα και κοινωνικά να ρυθμίζουμε τη σχέση μας μαζί τους, αλλά συγχρόνως δείχνει πως σήμερα γκρεμίζονται όλα τα όρια που έθεσαν οι Πατέρες από τους Οικουμενιστάς, οι οποίοι αγκαλιάζουν τους αιρετικούς και τους ασπάζονται ως ευσεβείς και ομοπίστους και ούτε διανοούνται όχι να τους διώξουν και να τους απομακρύνουν, αλλά ούτε να τους νουθετήσουν να επιστρέψουν στην Ορθοδοξία. Οι διάλογοι γίνονται επί ίσοις όροις. Εξίσωση του ψεύδους και της αλήθειας, της αιρέσεως και της πλάνης. Όταν διαλέγεσαι επί «ίσοις όροις», αυτό σημαίνει ότι δίνεις τις ίδιες πιθανότητες να επικρατήσει το ψεύδος επί της αλήθειας, ότι αμφιβάλλεις για την αλήθεια και ψάχνεις να την βρεις. Ο διάλογος όμως των Αγίων και των Πατέρων, είναι όπως ο διάλογος του Χριστού προς την Σαμαρείτιδα, των Αποστόλων προς τους Ιουδαίους και τους Εθνικούς, των Πατέρων προς τους αιρετικούς, πρόσκληση και νουθεσία να επανέλθουν στην αλήθεια, να συναχθούν μέσα στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, αυτή είναι η αληθινή ένωση και ειρήνη, τα άλλα είναι ψευδοενώσεις, ψευδοειρήνες και ψευδοδιάλογοι.

Επειδή, λοιπόν, το κείμενο αυτό υποδεικνύει τον δρόμο της αληθινής ενώσεως από το στόμα ενός μεγάλου Αγίου, και πραγματοποιεί το «ίνα πάντες εν ώσι», για το οποίο κόπτονται και πολυπραγμονούν οι Οικουμενισταί, το παραθέτουμε επί λέξει: «Και τα πίστει Δε πάνυ θαυμαστός ην και ευσεβής. Ούτε γαρ Μελιτιανοίς τοις σχισματικοίς ποτε κεκοινώνηκεν, ειδώς αυτών την εξ αρχής πονηρίαν και αποστασίαν, ούτε Μανιχαίοις ή άλλοις τισίν αιρετικοίς ωμίλησε φιλικά, ή μόνον άχρι νουθεσίας της εις ευσέβιαν μεταβολής, ηγούμενος και παραγγέλλων την τούτων φιλίαν και ομιλίαν βλάβην και απώλειαν είναι ψυχής. Ούτω γουν και την των Αρειανών αίρεσιν εβδελύσσετο, παρήγγελε τε πάσι μήτε εγγίζειν αυτοίς μήτε την κακοπιστίαν αυτών έχειν. Απελθόντας γουν ποτέ τινας προς αυτόν των Αρειομανιτών, ανακρίνας και μαθών ασεβούντας, εδίωξεν από του όρους λέγων όφεων ιού χείρονας είναι τους λόγους αυτών».

ΣΥΝΕΡΓΕΙ ΦΑΝΕΡΑ ΚΑΙ ΚΡΥΦΑ.

Ο Άγιος Συμεών ο Ν. Θεολόγος στα «Πρακτικά και 

Θεολογικά Κεφάλαιά» γράφει:

 «Ο Θεός δεν αφήνει ποτέ εκείνους, που προσέρχονται ανεπιφύλακτα 

σε Αυτόν,  δεν τους αφήνει να πέσουν στην αμαρτία χωρίς σηκωμόν, 

αλλά όταν βλέπει ότι δεν έχουν την δύναμη, συμπράττει και βοηθεί, 

τους προσφέρει ενίσχυση από ψηλὰ και τους φέρνει κοντά του. 

Συνεργεί και φανερά και κρυφά, και έτσι, που αυτοί να μη το 

συνειδητοποιούν, και αλλιώς, με τρόπον συνειδητόν, έως ότου, αφού 

ανεβούν όλην την κλίμακα, προσεγγίσουν σε Αυτόν και ενωθούν εξ 

ολοκλήρου με Αυτόν και λησμονήσουν όλα τα επίγεια και βρεθούν 

μαζί του εκεί ψηλὰ—είτε με το σώμα τους είτε χωρίς το σώμα, 

δεν γνωρίζω— να ζουν μαζί του και να απολαμβάνουν τα απόρρητα αγαθά».

Η ΠΡΟΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΝ ΚΑΙ ΛΥΣΙΝ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ

ΤΟ «κοινωνικό πρόβλημα» συνιστᾶ ἰσχυρότατη πρόκληση γιά τήν χριστιανική κοινωνία1. Οἱ κοινωνικές διακρίσεις, καί μάλιστα τό πρόβλημα τῆς πείνας καί τῆς φτώχειας, δέν ἦταν δυνατό νά ἀφήσει ἀδιάφορη τήν Ἐκκλησία. Πρῶτα, γιατί ἀπό τήν ἴδια τήν φύση της ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι μόνο πνευματική, ἀλλά καί κοινωνική. Δεύτερο, ὁ Χριστιανισμός δέχεται ὁλόκληρο τόν ἄνθρωπο, ὡς ψυχοσωματική ἑνότητα καί ὁλότητα, καί σώζει ὁλόκληρη τή ζωή του, πνευματική καί σωματική, ἀφοῦ ἡ θέωση ἀναφέρεται σ᾽ ὅλο τόν ἄνθρωπο, ψυχή καί σῶμα. Γι᾽ αὐτό καταφάσκει ὅλα τά προβλήματα τοῦ ἀνθρώπου πνευματικά καί βιοτικά. Ἡ εἴσοδος στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ νοεῖται ὡς ἔνταξη ΟΛΗΣ τῆς ζωῆς μέσα στήν κοινωνία τῆς Χάριτος (πρβλ, τόν λειτουργικό λόγο: «ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα»).

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Διακήρυξη για την Μασονία από Σύναξη Ο.Κ.Μ. (π. Θ. Ζήσης)

Simeron Wordpress

ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΟ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ (συγγενείς, φίλους, γνωστούς, κλπ.) ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ!!!

 Οι Σκοπιανοαμερικάνοι πέτυχαν το σκοπό τους! 

Το "ΟΧΙ" έχει περάσει πλέον μπροστά & μάλιστα με 24.272 ψήφους!!!

Και να σκεφτείς ότι τα Σκόπια έχουν περίπου 2.000.000 πληθυσμό,
ενώ η Ελλάδα 11.000.000!!!!
Με διπλάσιο πληθυσμό θα έπρεπε να έχουμε διπλάσιο αποτέλεσμα υπέρ μας.
Τελικά όμως έχουμε απλά διπλάσιους ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΣ  που δεν μπορούν
να καταλάβουν ότι σήμερα είναι η Μακεδονία, αύριο η Θράκη,
μεθαύριο τα Δωδεκάνησα & η Κρήτη κ.ο.κ.

Μην είσαι αδιάφορος!!!
Ψήφιζε καθημερινά
Στείλε αυτό το mail σε όσους γνωρίζεις & πείσε τους & αυτούς να ψηφίζουν καθημερινά.
Δεν παίρνει πάνω από 10 δευτερόλεπτα!!

Μην αδιαφορείς!!!

Μου ήρθε από Ελληνοαμερικάνους... Κάτι ξέρουν παραπάνω....

YOU CAN VOTE EVERY 24 HOURS!!!

Αμερικάνικη δημοσκόπηση για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ !!!

ΕΠΕΙΓΟΝ

Στείλτε το παντού!!!!!!

Σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνον!!!!

Ψηφίστε ΟΛΟΙ!

Στην παρακάτω Αμερικανική τοποθεσία, γίνεται «δημοσκόπηση»
για το αν η Μακεδονία είναι Ελληνική ή όχι.
Μπείτε, ψηφίστε και διαδώστε το σε όσους ξέρετε!

http://www.topix.com/forum/ world/macedonia/ TAAAAFN23PMGMJ147

Είναι πολύ απλό. Ούτε όνομα πρέπει να βάλετε, ούτε στοιχεία, ούτε τίποτε.
Μόνο επιλέγετε το Yes και μετά βλέπετε το ως τώρα αποτέλεσμα.

ΦΡΑΓΚΟΙ, ΡΩΜΑΙΟΙ, ΦΕΟΥΔΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑ

 +πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης

     Στη δέκατη έβδομη Σύνοδο του Τολέδο το 694 οι Εβραίοι καταδικάσθηκαν σε δουλεία, επειδή ομολόγησαν ότι είχαν μετάσχει σε μια συνομωσία για ανατροπή των "Χριστιανών" (δηλαδή των Γότθων) στην Ισπανία, με τη βοήθεια "εκείνων που κατοικούν σε χώρες πέρα από τη θάλασσα", δηλαδή τους Ρωμαίους, και όχι στην μετέπειτα Αραβική Επαρχία της Αφρικής, όπως κοινά πιστεύεται. Οι Άραβες εκείνη την εποχή δεν είχαν φθάσει ακόμα στην Καρθαγένη, την πρωτεύουσα αυτής της Επαρχίας ή Εξαρχίας. Ο Εγίκας (Egica, 687-701), ο βασιλιάς των Γότθων, είχε καταστείλει μιαν απόπειρα του στόλου της Νέας Ρώμης να ανακαταλάβει τα εδάφη που έχασε το 629. Δεν μπορεί να υπάρξει αμφιβολία ότι οι Εβραίοι καταδικάσθηκαν σ' αυτή την δέκατη έβδομη Σύνοδο του Τολέδο το 694 για συνομωσία με την Κωνσταντινούπολη και με σκοπό την ανατροπή της Γοτθικής κυριαρχίας στην Ισπανία.

      Ο βασιλιάς Βιτίζας (Witiza, 701-708/9), υιός του Εγίκα, επίσης κατέστειλε μια προσπάθεια των Ανατολικών Ρωμαίων ν' απελευθερώσουν μερικές από τις πόλεις της Νότιας Ισπανίας. Οι Άραβες είχαν σταθερά τον έλεγχο στην Καρθαγένη και τα περίχωρά της από το 698 και προωθούσαν τον έλεγχό τους στην περιοχή της Σεούτας (Ceuta).

      Οι προσπάθειες αυτές της Κωνσταντινουπόλεως απέτυχαν και ο Ρωμαίος Βερβερίνος Νουμίδης, κυβερνήτης της Σεούτας στα 741, και λίγο αργότερα οι Γαλλο-Ρωμαίοι, επέλεξαν αυτό που θεωρούσαν ως μικρότερο κακό, συνάπτονται ad hoc συμμαχίες με τους Αραβες κατά των Βησιγότθων και των Φράγκων. Αυτές οι Ρωμαιο-Αραβικές Συμμαχίες ανέτρεψαν την κυριαρχία των Βησιγίτθων στην Ισπανία (711-719), αλλά νικήθηκαν από τον Κάρολο Μαρτέλο, πρώτα στο Πουατιέ το 732 και μετά στην Προβηγκία το 739.

             

     Συνεχίζεται.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

 Ο Οικουμενισμός είναι μία κίνησις, η οποία αφ΄ εαυτής θέτει πολλά προβλήματα. Όλα όμως τα προβλήματα αυτά εις την ουσίαν πηγάζουν και συνοψίζονται εις μίαν επιθυμίαν και μίαν δίψαν: Την δίψαν δια την αληθινήν Εκκλησίαν του Χριστού. Η δε αληθινή Εκκλησία του Χριστού φέρει μέσα της, και πρέπει να φέρη, απαντήσεις εις όλα τα ερωτήματα και προβλήματα τα οποία θέτει ο Οικουμενισμός. Διότι, εάν τυχόν η Εκκλησία του Χριστού δεν έδιδε λύσιν εις τα αιώνια προβλήματα του ανθρωπίνου πνεύματος, τότε αυτή θα ήτο άχρηστος. Και είναι πράγματι γεγονός ότι η εστία του ανθρωπίνου πνεύματος συνεχώς φλέγεται απ΄ αυτά τα αιωνίως κρίσιμα προβλήματα. Αυτά βασανίζουν, συνειδητώς ή ασυνειδήτως, τον κάθε άνθρωπον, είτε το θέλει, είτε όχι, βασανίζουν την καρδίαν και τον νουν του, την συνείδησιν και την ψυχήν του, και όλην την ύπαρξίν του. «Και ουκ έστιν ειρήνη εν τοις οστέοις αυτού». Μεταξύ των αστέρων ο πλανήτης μας είναι η έδρα όλων των βασανιστικών αιωνίων προβλημάτων, των προβλημάτων της ζωής και του θανάτου, του καλού και του κακού, της αρετής και της αμαρτίας, του κόσμου και του ανθρώπου, του χρόνου και της αιωνιότητος, του παραδείσου και της κολάσεως, του Θεού και του διαβόλου. Μεταξύ πάλιν των όντων ο άνθρωπος είναι το πλέον πολυσύνθετον και αινιγματώδες ον, αλλά και το πλέον μαρτυρικόν. Ακριβώς δια τον λόγον αυτόν κατήλθεν ο Θεός εις την γην και έγινεν άνθρωπος δια να μας απαντήση ως Θεάνθρωπος εις αυτά τα βασανιστικά και αιώνια προβλήματά μας. αυτός είναι και ο λόγος δια τον οποίον Αυτός έμεινε ολόκληρος επί της γης εις την Εκκλησίαν του, ως η Κεφαλή του σώματός Του. Η απάντησις εδόθη εις το Πρόσωπόν Του και εις αυτό το Σώμα Του, το οποίον είναι η Ορθόδοξος Καθολική Εκκλησία, η κατέχουσα μέσα της όλον το Θεάνθρωπον με όλον το πλήρωμά Του. Επομένως, δια να ίδωμεν και κατανοήσωμεν ορθώς τι είναι ο Οικουμενισμός εις τας πρωταρχικάς ρίζας του, και εις την ουσίαν και την εντελέχειάν του, ποία είναι η πραγματικότης και ποίαι αι επιθυμίαι του, πρέπει να τον αντικατοπτρίζωμεν εις το κάτοπτρον της μόνης Αληθινής Εκκλησίας του Χριστού. Δι΄ αυτό είναι ανάγκη να εκτεθή, πρώτον, έστω εις γενικάς γραμμάς, η διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας περί της αληθινής Αποστολικής και Αγιοπατερικής Εκκλησίας του Χριστού. Και κατόπιν, υπό το φως της, να αντιμετωπισθή το φαινόμενον του Οικουμενισμού.

Συνεχίζεται.

English Small Paraklesis

St Maximus the Confessor :

"Nothing created by God is evil. It is not food that is evil but gluttony, not the begetting of children but unchastity, not material things but avarice, not esteem but self-esteem. It is only the misuse of things that is evil, not the things themselves."

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΑΙ ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ

Εις το προ διετίας άρθρον μας εν τη «Αγιορειτική Βιβλιοθήκη» περί των τριών Ιεραρχών, περιωρίσθημεν εις την σκιαγράφησιν των ιδιαιτέρων εκάστου πνευματικών χαρισμάτων. Εις το ασκητικόν του ενός, το κοινωνικόν του δευτέρου, το θεολογικόν χάρισμα του τρίτου, ως και εις τους πνευματικούς, κοινωνικούς και θεολογικούς αγώνας των.                                                                          Εις το παρόν τεύχος του καλού τούτου και συντηρητικού Περιοδικού, θα μεταφέρωμεν τους «τρεις μεγίστους φωστήρας της Τρισηλίου Θεότητος» εντεύθεν της εποχής των κατά δέκα πέντε αιώνας ολοκλήρους, εις τον ιδικόν μας αιώνα, εις την εποχήν μας ειδικώς. Και θα τους θέσωμεν ενώπιον των προβλημάτων του 20ου αιώνος, καταβάλλοντες την προσπάθειαν να διακρίνωμεν τας πιθανάς σκέψεις των και τον τρόπον δράσεως εκάστου, εντός του κλίματος της Ορθοδοξίας.                                                                                                                                        
Πολλάκις, η έλλειψις φαντασίας και βαθείας κρίσεως, μας κάμνει να βλέπωμεν τους θείους άνδρας δεδεμένους με την εποχήν των, να τους αξιολογώμεν μέσα εις αυτήν και να μη δυνάμεθα να τους αντιληφθώμεν χωρίς αυτήν. Εάν, καθ’ υπόθεσιν, τους απεδίδαμεν σκέψεις, τρόπους δράσεως, στόχους αγώνων, ενδιαφέροντα της εποχής μας ή πάσης άλλης εποχής, πιθανόν να ηκούαμεν διαμαρτυρίας δια την παραμόρφωσίν των!  

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more