Η ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού είναι μία ιστορική αγγελία, το σπουδαιότερο άγγελμα, που ακούσθηκε στην ιστορία. Αναγγέλλει το μεγαλύτερο γεγονός, που συνέβη στην ανθρωπότητα και συνδέεται με το πιο καίριο παράγγελμα, που άκουσε ποτέ ο άνθρωπος, τη μετάνοια. Εδώ ακριβώς, στη μετάνοια, έγκειται η βίωση του μηνύματος της Ανάστασης από τον άνθρωπο σε προσωπικό επίπεδο. Διότι η μετάνοια, γεγονός αποκλειστικά και απόλυτα προσωπικό του πιστού, αποδεικνύει ότι αυτός αποδέχεται και προσυπογράφει το άγγελμα της Ανάστασης. Η πρακτική είναι μεγαλειώδης, καθότι μυστηριακή, αλλά και απλή, προσεγγίσιμη από τον καθένα: Μετανοώντας ο χριστιανός αφήνεται στη χάρη του Θεού, η οποία τον ανασταίνει από τα μνήματα των παθών και των κακών επιθυμιών. Και γίνεται αυτή η πνευματική ανάσταση του ανθρώπου μία ασάλευτη και αξιόπιστη μαρτυρία της ανάστασης του Χριστού.
ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗΝ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΠΑΡΘΕΝΩΝ (Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου)
Όταν βάλω κατά νουν του κόσμου τούτου τα πράγματα και φέρω τον λογισμόν μου εις τα καλά του, τον πλούτον, λέγω, την δόξαν την πρόσκαιρον και την φθαρτήν φαντασίαν, ως και τον χρόνον πως γυρίζει και τρέχει ως σκιά και ενθυμηθώ το τέλος, της συντελείας την ημέραν και τον φοβερόν και ακολάκευτον Κριτήν, όστις γεμίζει ημάς φόβου και τρόμου· πως τότε αστράπτει ο Κριτής εξ ουρανού καταβαίνων, πως τότε ταρασσόμεναι αι Δυνάμεις προστρέχουσι, πως ο φοβερός ετοιμάζεται θρόνος, πως μετά ταύτα ο ουρανός τυλίσσεται ως χαρτίον, πως θέλουν κατακαή τα στοιχεία και θέλουν λυθή εις το μη ον, πως θέλει κλονισθή η γη τρέμουσα· διότι έρχεται ο φοβερός Κριτής· πως θέλουν παίζει τας σάλπιγγας και θέλουν ανοιχθή με τον ήχον της θείας σάλπιγγος τα μνημεία, πως θέλουν τρέξει πάλιν αι ψυχαί εις τα ιδικά των σώματα, δια να αναστηθή των τόσων χρόνων το χώμα ως να εκοιμώντο οι νεκροί, πως θέλουν τρέξει οι Δίκαιοι εις απάντησιν του Νυμφίου, πως θέλουν αξιωθή οι Δίκαιοι της απαντήσεως του Νυμφίου, πως θέλουν αξιωθή οι έτοιμοι του νυμφώνος και θέλει αποκλεισθή προς τους οκνηρούς ο Νυμφίος.
Έμφυτος Πολιτκή Ευήθεια --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
O απροκάλυπτος εμπαιγμός της σύγχρονης κοινωνίας καθίσταται άμεσα εύληπτος διότι ο λαός, στερούμενος εκπαιδεύσεως, απλώς έρμαιο της φαιάς προπαγάνδας, καθεύδει τον νήδυμον ύπνο, στερούμενος στοιχειώδους λογικής αλλά και ορθολογιστικών κριτηρίων να ερμηνεύσει τον άνωθεν αντεστραμμένο αντιδημοκρατικό κόσμο εις τον οποίο βιώνουμε, ο οποίος αποδεικνύει την άλογη καταγωγή του, πλην όμως επιβεβαιώνει επί τη πράξη την πεποίθηση την οποία πλειστάκις διατυπώνω ότι η Ελλάς κηδεμονεύεται από οιονεί Έπαρχους, δηλονότι από κόμματα τα οποία υποσκάπτουν την εύρυθμη λειτουργία της Πατρίδας μας και φαλκιδεύουν την διαχρονική εξέλιξη της ταυτότητας του Ελληνισμού.
ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ.
Τη αγία και μεγάλη Τρίτη, της των Δέκα Παρθένων παραβολής της εκ του Ιερού Ευαγγελίου μνείαν ποιούμεθα.
Της των Δέκα Παρθένων παραβολής την ανάμνησιν ποιούμεθα σήμερον, την οποίαν ομού και με άλλας ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, αναβαίων εις τα Ιεροσόλυμα και επί το Πάθος ερχόμενος, είπε προς τους ιδίους Αυτού Μαθητάς. Είναι δε αύται εκείναι, τας οποίας και προς τους Ιουδαίους απέτεινε. Είπε δε την παραβολήν ταύτην των Δέκα Παρθένων ο Κύριος, ίνα εις ελεημοσύνην προτρέψη τους Αυτόν πιστεύοντας ομού δε και ίνα διδάξη, ότι πρέπει να είμεθα έτοιμοι πριν ή έλθη το τέλος. Επειδή δε πολλά περί παρθενίας και περί παρθένων είπε προς αυτούς και επειδή η παρθενία πολλήν την δόξαν έχει (διότι μέγα αληθώς κατόρθωμα είναι), δια τούτο και ίνα μη τις το έργον τούτο κατορθών, αμελή των άλλων αρετών και μάλιστα της ελεημοσύνης, δι’ ης η λαμπάς της παρθενίας φαιδρύνεται, προβάλλει εις ημάς δια του ιερού Αυτού Ευαγγελίου την παραβολήν ταύτην των Δέκα Παρθένων.
Τη ΙΘ΄ (19η) Απριλίου, μνήμη του Αγίου ενδόξου Οσιομάρτυρος ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΥ του Εσφιγμενίτου.
Αγαθάγγελος ο ένδοξος του Χριστού νέος Οσιομάρτυς, της Αίνου το βλάστημα και της σεβασμίας Μονής του Εσφιγμένου το καύχημα, ήθλησεν εν Σμύρνη ολίγον προ της Ελληνικής Επαναστάσεως. Τούτου τον θαυμάσιον Βίον και το υπέρ της αγάπης του Χριστού Μαρτύριον μετά πολλής της προσοχής ακούσατε, ίνα πολλήν και υμείς την ωφέλειαν λάβητε. Διότι και ειδικώτερον δια το Μαρτύριον του μακαρίου τούτου Νεομάρτυρος Αγαθαγγέλου, αλλά και γενικώτερον δι’ όλα τα Μαρτύρια και τους Βίους των επί Τουρκοκρατίας διαλαμψάντων Αγίων γνωστόν είναι εις πάντας ποίαν ωφέλειαν επροξένησαν ταύτα εις το πολυπαθές γένος ημών, κατά τους σκοτεινούς χρόνους της δουλείας. Δια τούτο και οι κατά την εποχήν εκείνην συναθροίσαντες τα Μαρτύρια και τους Βίους των Αγίων ανδρών και εις την απλήν αυτά μεταφράσαντες, μεγάλως ωφέλησαν το έθνος, αφού δι’ αυτών επεξειργάσθησαν, μετά την αιχμαλωσίαν, την του γένους αποκατάστασιν.
Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί.
Αείποτε η Εκκλησία του Χριστού «δια τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν. Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν ή δεν έχει αιρέσεις οπότε η Εκκλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας. Και όχι μόνον δέκα αιώνας, αλλά πλανάται μεθ' όλων των Οικουμενικών Συνόδων και των αγίων Πατέρων, και τα πάντα γίνονται άνω κάτω. Και κατά συνέπειαν πρέπει να διορθώσωμεν Ιερούς Κανόνας, να συμπληρώσωμεν το Σύμβολον της Πίστεως, να διασκευάσωμεν τα λειτουργικά μας βιβλία, να χρίσωμεν με ασβέστη τους τοιχογραφημένους αγίους Πατέρας μας και να καύσωμεν τας φορητάς εικόνας των, αφού επλανήθησαν και πλανούν και ημάς τόσους αιώνας. Πρέπει να παύσωμεν του λοιπού να λέγωμεν εις τας προσευχάς μας «δι' ευχών των αγίων Πατέρων ημών». Πρέπει να κλαύσωμεν δια τα πλήθη των Ομολογητών, που εμαρτύρησαν ματαίως και προ του σχίσματος και μετά το σχίσμα. Και πρέπει να σβήσωμεν πλέον και την ιεράν κανδήλαν, που καίει ακοίμητα εις την είσοδον του Ναού του Πρωτάτου, επάνω εις τα άγια λείψανα των Αγιορειτών Πατέρων, που εμαρτύρησαν από τους Ενωτικούς του 13ου αιώνος, διότι δεν εδέχθησαν το μνημόσυνον του Πάπα. Εάν δεν είναι αιρετική η παπική Εκκλησία, τότε τα θαύματα των αγίων Ομολογητών της Ορθοδοξίας είναι δαιμονικαί απάται. Εάν δεν είναι οι Λατίνοι αιρετικοί, πρέπει να καύσωμεν όλους τους αντιλατινικούς λόγους του Μ. Φωτίου, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Καβάσιλα, Ιωσήφ Βρυεννίου, Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, Γενναδίου του Σχολαρίου και τόσων ιερωτάτων θεολόγων μέχρι του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, ως και τας Συνοδικάς αποφάσεις. Τότε τι χρειάζονται το «Πηδάλιον», το «Ωρολόγιον», το «Τριώδιον»; Να τα ρίψωμεν εις το πυρ και να ομολογήσωμεν ότι επλανήθημεν!
«Καί συνέτριψας μοχλούς αἰωνίους...» (Τό σπήλαιον τοῦ Πλάτωνος) -- Γράφει ὁ κ. Λουκᾶς Μπακάλης, φιλόλογος
Αἰῶνες πρὶν ἀπὸ τὴ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, ὁ ἑλληνικὸς - ὅπως καὶ ὁ ὑπόλοιπος, πλὴν τοῦ ἑβραϊκοῦ- κόσµος, ζοῦσε στὸ σκοτάδι τῆς ἀγνωσίας τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ καὶ στὴν πλάνη τῶν εἰδώλων. Οἱ ἄνθρωποι, ὡς «µὴ ἔχοντες ἐλπίδα», κατατρυχόµενοι ἀπὸ τὰ καθηµερινὰ πιεστικὰ καὶ συνεχῶς ἄλυτα προβλήµατά τους, παραδίδονταν χωρὶς φραγµοὺς στὰ πάθη τους, τὰ ὁποῖα µὲ τὴ σειρά τους, τοὺς ὑποδούλωναν στὶς ἐπιθυµίες τῆς σάρκας καὶ τῶν αἰσθήσεων... Καὶ συνεχῶς κατέβαιναν ἠθικὰ ὅλο καὶ «πιὸ βαθιὰ στοῦ κακοῦ τὴ σκάλα». Οἱ κοινωνίες εἶχαν φθάσει στὸ ἔσχατο σηµεῖο τῆς σήψης: Οἱ ἐλεύθεροι ἄνθρωποι γιὰ ἐλάχιστα χρέη καταντοῦσαν δοῦλοι. Οἱ δοῦλοι λογαριάζονταν ὡς ζῷα. Οἱ ἀδύνατοι καὶ ἀνήµποροι πετάγονταν στοὺς Ἀποθέτες καὶ τὸν Καιάδα. Οἱ γέροντες ἄνω τῶν 60 ὑποχρεώνονταν νὰ πιοῦν κώνειο, γιὰ νὰ φύγουν ἀπὸ τὴ ζωή «οἰκειοθελῶς» (νῆσος Κέα καὶ ἀλλοῦ).
Τά εὐρουλάκια ὁμιλοῦν, ὄχι ἡ Ἐπιστήμη!
Ο καθηγητής Πνευμονολογίας Θεόδωρος Βασιλακόπουλος, ο οποίος από την αρχή της πανδημίας του κορωνοϊού έγινε γνωστός στο πανελλήνιο λόγω των
ακραίων απόψεων του αναφορικά με τα εμβόλια και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπίζονται οι ανεμβολίαστοι πήρε 759.259.00 ευρώ εν μέσω κορωνοϊού!Συγκεκριμένα, σύμφωνα με συμβάσεις που είναι δημοσιευμένες στο Διαύγεια, από τα τέλη του 2020, δηλαδή λίγο πριν ξεκινήσουν οι εμβολιασμοί, μέχρι και σήμερα έχει γεμίσει τις τσέπες του με 759.259.00 ευρώ.
Παναγιώτης Δημακάκος: Ο ομότιμος καθηγητής της Ιατρικής Αθηνών περιγράφει περίπτωση θείας παρέμβασης στο χειρουργείο...
Στον Γιώργο Ρήγα
Ο πραγματικός ερευνητής αναζητά την αλήθεια και, τελικά, εκεί είναι που συναντά τον Θεό. Τέτοιο είναι το παράδειγμα του Παναγιώτη Δημακάκου, ομότιμου καθηγητή της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, ο οποίος σημειώνει στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας»:
«Θρησκεία και επιστήμη είναι δίδυμες αδελφές. Δεν συγκρούονται, αλλά είναι πυλώνες του κτιρίου που λέγεται αλήθεια».
Φλογερός ευπατρίδης και πρωτοπόρος στον τομέα της αγγειοχειρουργικής, με χιλιάδες επεμβάσεις στο ενεργητικό του, γνώρισε την αναγνώριση σε μεγάλα ιατρικά κέντρα στο εξωτερικό, αλλά επέστρεψε για να δημιουργήσει στον τόπο του. Παρά τις πολλές διακρίσεις του, με σεμνότητα και συγκίνηση εξομολογείται πως έχει την προσευχή ως νοερό όπλο. Με προσωπική του φροντίδα, το δωμάτιο στο οποίο εκοιμήθη ο Άγιος Νεκτάριος στο Αρεταίειο Νοσοκομείο έγινε χώρος προσκυνήματος, ενώ το παρεκκλήσι του αγίου στο νοσοκομείο αγιογραφήθηκε με τα θαύματά του.
Αντιρρητικός λόγος στον σχηματισμό Τριπρόσωπης εικόνας του Θεού. --- Γράφει ο Σταύρος Ασλανίδης
Α΄ΜΕΡΟΣ:
Δεν προσκυνώ μέσα από τριπρόσωπη μορφή τον Θεό,
γιατί αυτό ταυτίζεται με Τριθεΐα.
Δεν προσκυνώ το πρόσωπο του Λόγου του Θεού,
χωριστά ή σε διάκριση από τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα.
Στο Πρόσωπο του Χριστού Προσκυνώ Την Αδιαίρετη
Τριάδα και τον Πλήρη Θεό.
Ομολογώ τρία εντελώς διαφορετικά Πρόσωπα στον Θεό και αυτό το γνωρίζω από τα όσα μας δίδαξε ο Κύριος (πρβλ. Εβρ. 1,1-3). Οποιαδήποτε γνώση και εμπειρία έχουμε για τον Θεό είναι Διαθήκη απο τον Χριστό. Τίποτε ατομικό ή διακριτικό από τα Πρόσωπα του Θεού δεν "γεύθηκε" κανένας άνθρωπος ή άγγελος (πρβλ. Ιω. 1,18).
Τα αγαθά κόπ(ρ)οις κτώνται* --- Γράφει ο Κωνσταντίνος Βαθιώτης, Αναπληρωτής Καθηγητής Ποινικού Δικαίου
Ζούμε σε μια κοινωνία που σιχαίνεται τον κόπο και φοβάται τον πόνο. Τόσο η στιγμή της γέννησης του ανθρώπου όσο και εκείνη του θανάτου του επηρεάζονται πολύ συχνά από το σύνθημα «λιγότερος κόπος – μικρότερος πόνος».
Έτσι, μια εγκυμονούσα μπορεί να πεισθεί από τον γιατρό της ότι είναι προτιμητέα η καισαρική έναντι της φυσιολογικής γέννας, αφού παρέχει το πλεονέκτημα του προγραμματισμού και διαρκεί πολύ λιγότερο.
------------------------------
Βαθιώτης: «Μαθητές ή φοιτητές, αντί να προσπαθήσουν να κατανοήσουν την διδακτέα ύλη με τις δικές τους δυνάμεις, προτιμούν να εμπιστευθούν έναν φροντιστή που θα τους ανοίξει το μυαλό για να το ταΐσει μασημένη τροφή».
Σχόλιον: Δυστυχῶς, τά πράγματα εἶναι πολύ χειρότερα: προτιμοῦν ν' ἀντιγράψουν!!!
«Ψυχή μου, ψυχή μου, ἀνάστα, τί καθεύδεις»; -- Τοῦ κ. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου
Τό σάλπισμα τοῦτο, τῆς προσωπικῆς ἔγερσης τῆς ψυχῆς ἀπό τον ὕπνο, το ἀπευθύνει στον ὑπέροχο “Μέγα Κανόνα” ὁ Ἀνδρέας Κρήτης. Καί γιατί; Διότι γνωρίζει ἄριστα τήν ψυχολογία τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος συχνά περιέρχεται σέ ραθυμία καί ἀκηδία καί νυσταγμό τῆς ψυχῆς, καταστάσεις, δηλαδή, ἐπικίνδυνες γιά τήν πνευματική ζωή. Μέ τή ραθυμία, δηλαδή, τή νωθρότητα, χάνει τήν κινητικότητα καί τόν ἐνθουσιασμό. Μέ τήν ἀκηδία, δηλαδή, τήν ἀμέλεια καί τήν ὀλιγωρία, χάνει τήν ἐνεργητικότητά του, καί μέ τό νυσταγμό - τή νύστα, ὅπως λέμε στήν καθομιλούμενη, κοιμᾶται πνευματικά. Ὑποβαθμίζεται ὁ χριστιανικός του ζῆλος. Γιαυτό καί ὁ διάσημος ἐκκλησιαστικός ὑμνογράφος μᾶς ξυπνάει μέ τήν κραυγή τῆς ἀφύπνισης: “Ψυχή μου, ψυχή μου, ἀνάστα, τί καθεύδεις”; Ὦ, ψυχή μου, γιατί κοιμᾶσαι ἀκόμα; Σήκου ἐπάνω! Ἔχουμε παλαίσματα καί ἀγωνίσματα!
ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΙΩΣΗΦ ΤΟΥ ΠΑΓΚΑΛΟΥ.
Άπαντα τα του παντοδυνάμου Θεού ποιήματα και κτίσματα πάνσοφα είναι και θαυμάσια από των οποίων αντιλαμβάνεται πας τις την σοφίαν του Ποιητού. Όμως σοφώτερον από όλα και εκλεκτότερον είναι ο άνθρωπος, εις τον οποίον εθαυμαστώθη η γνώσις Αυτού περισσότερον, παρά εις τα επίλοιπα κτίσματα, διότι τον εστίλισε με τόσα χαρίσματα, ώστε δεν ήτο δυνατόν να τον κάμη τελειότερον ή σοφώτερον. Απαίδευτοι τινές λέγουν, ότι θα ήτο καλλίτερον να έκαμνεν ο Θεός τον άνθρωπον ανεπίδεκτον αμαρτίας δια να μη ημπορή ν’ αμαρτήση, οι τοιούτοι όμως δεν γνωρίζουν τι λέγουν. Διότι ο Θεός ως πάνσοφος έκαμε τον άνθρωπον αυτεξούσιον, εκτείνας ενώπιον αυτού δύο οδούς, εκ των οποίων η μία υπάγει εις την ζωήν και η ετέρα εις τον θάνατον, αφήκε δε αυτόν ελεύθερον να ακολουθήση την οδόν, την οποίαν βούλεται κατά την αγαθήν ή την πονηράν αυτού προαίρεσιν.
ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ - ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ
Τη αγία και μεγάλη Δευτέρα μνείαν ποιούμεθα του μακαρίου Ιωσήφ του Παγκάλου και της υπό του Κυρίου καταρασθείσης και ξηρανθείσης συκής.
Από της σήμερον άρχονται τα άγια Πάθη του Κυρίου ημών Ιησού Χρισρού. Και πρώτον πάντων λαμβάνεται εις τύπον αυτού ο Πάγκαλος Ιωσήφ, ενδέκατος υιός του πατριάρχου Ιακώβ εκ της Ραχήλ. Ούτος φθονηθείς υπό των ιδίων αυτού αδελφών διά τινα όνειρα, τα οποία είδε, πρώτον μεν εβλήθη εις λάκκον, είτα δε και επωλήθη εις αλλοφύλους αντί τριάκοντα αργυρίων. Ο δε πατήρ αυτού ηπατήθη παρά των άλλων παίδων του, ότι δήθεν ο Ιωσήφ εφαγώθη υπό των θηρίων· επέδειξαν δε μάλιστα εις αυτόν τα ενδύματά του, τα οποία είχον αιματωμένα δια του αίματος εριφίου τινός.
Τη ΙΗ΄ (18η) Απριλίου, ο Άγιος Οσιομάρτυς ΙΩΑΝΝΗΣ ο Κουλικάς, ο μαρτυρήσας εν έτει αφξδ΄ (1564), ογκίνοις τελειούται.
Ιωάννης ο ευλογημένος Άγιος Οσιομάρτυς ήτο άνθρωπος κατά πολύ φρόνιμος και ζηλωτής. Ημέραν δε τινά συνωμίλει περί Πίστεως μετά των Αγαρηνών, αυτοί δε φθονούντες τον Άγιον Οσιομάρτυρα έδειραν αυτόν και κατόπιν τον ωδήγησαν εις τον κριτήν, εις τον οποίον εμαρτύρησαν ψευδώς, ότι ύβρισε την πίστιν των. Τότε ο κριτής του είπε να αρνηθή τον Χριστόν δια να τον αφήση ελεύθερον. Ο δε Μάρτυς απεκρίθη μετά μεγάλου θάρρους και είπε· «Να μη το δώση ο Θεός να αρνηθώ εγώ ποτέ τον Κύριόν μου Ιησούν Χριστόν, έστω και αν εις μυρίους θανάτους με καταδικάσητε». Τότε ώρισεν ο κριτής και τον έρριψαν εις τας σιδηράς ακάνθας, ούτως δε ετελειώθη ο μακάριος και έλαβε του Μαρτυρίου τον στέφανον. Ταις των σων Αγίων πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον ημάς. Αμήν.
ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΟΝ Πατέρα Γεώργιο Αγγελακάκη!!! ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
Πρόγραμμα ακολουθιών Μεγάλης Εβδομάδος:
Κυριακή των Βαΐων: ώρα: 19:00
Μ. Δευτέρα: 19:00
Μ.Τριτη: 19:00
Μ.Τεταρτη: 17:00
Μ.Πεμπτη: 19:00
Μ.Παρασκευη:19:00
Ακολουθία Αποκαθήλωσης: 10:30
Ακολουθία επιταφίου: 19:30
Μ.Σαββατο: Ακολουθία Αναστάσεως: 23:00
ΔΕΙΤΕ ΤΟ
ΕΔΩ:
https://www.youtube.com/channel/UCH31bvLSqe2kKk0sXB6Gw_w/livestreaming
https://patergeorgiosaggelakakis.blogspot.com/2022/04/blog-post.html
Λόγος εις την Κυριακήν των Βαΐων περί των Αχράντων Μυστηρίων
Με ποίαν προετοιμασίαν πρέπει να μεταλαμβάνωμεν τα άχραντα Μυστήρια.
«Χαίρε σφόδρα, θύγατερ Σιών, κήρυσσε, θύγατερ Ιερουσαλήμ. Ιδού ο Βασιλεύς έρχεταί σοι, δίκαιος και σώζων» (Ζαχ. θ: 9).
Ευφράνθητι σήμερον η θυγάτηρ Σιών, δια την λαμπράν ταύτην είσοδον του Βασιλέως σου και Θεού. Αγάλλου και κατατέρπου εξ όλης της καρδίας Σου, θύγατερ Ιερουσαλήμ, δια την χαρμόσυνον επέλευσιν του Δεσπότου σου. Κήρυξον με μίαν ουράνιον θεολογίας εναρμόνιον σάλπιγγα, την πανήγυριν ταύτην και τον ερχομόν του μεγάλου Αρχιερέως και Θεού. Αυτός έρχεται με δικαιοσύνην, με πραότητα και με άκραν ταπείνωσιν, δια να σε σώση από τας αδικίας σου και τας παρανομίας σου. «Ιδού ο βασιλεύς έρχεταί σοι, δίκαιος και σώζων» (Ζαχ. θ: 9). Έρχεται δια να σε λυτρώση από τας χείρας των επιβούλων, από όλους τους εναντίους εχθρούς σου. Έρχεται δια να σου αφαιρέση κάθε αίτιον λύπης και κακίας· «περιείλε Κύριος τα αδικήματά σου, λελύτρωταί σε εκ χειρός εχθρών σου Βασιλεύς Ισραήλ Κύριος εν μέσω σου, ουκ όψη κακά ουκέτι» (Σοφον. γ: 15). Χαίρε σφόδρα, θύγατερ Σιών· κήρυσσε, θύγατερ Ιερουσαλήμ· αλλά χαίρε και συ, θύγατερ Σιών, η νέα Ιερουσαλήμ, ο λαός των Χριστιανών, οι στρατιώται του ουρανίου Βασιλέως, διότι εγώ βλέπω και αρματώθητε σήμερον με ένα ανίκητον άρμα, τον τίμιον και ζωοποιόν Σταυρόν, τον οποίον κρατούντες με τα βαΐα εις τας χείρας σας, κατασφάζετε όλους τους ορατούς και αοράτους εχθρούς σας.
Διδαχή εις την Κυριακήν των Βαΐων – Περί της Ιεράς Μεταλήψεως.
Επισκόπου Κερνίκης και Καλαβρύτων Ηλιού Μηνιάτη,
«Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο Βασιλεύς του Ισραήλ» (Ιωάν. ιβ: 13).
Ανέστησε τον τετραήμερον Λάζαρον ο καθαιρέτης του άδου, ο νικητής του θανάτου, ο αρχηγός της ζωής, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός· και τη επαύριον, όταν εισήλθεν εις Ιεροσόλυμα, εις την παρουσίαν τοιούτου θαυματουργού και εις την είδησιν του παραδόξου θαύματος, εσείσθη πάσα η πόλις· «Τις εστιν ούτος»; (ερωτά ο εις τον άλλον) και ως τόσον όλος ο πολυάριθμος λαός εκεί συνηγμένος δια την εορτήν του Πάσχα, θείω νεύματι κινούμενος, τον δέχεται με μίαν ένδοξον δορυφορίαν ως Βασιλέα του Ισραήλ. Άλλοι προπορεύονται, άλλοι κόπτουσι κλάδους, άλλοι σείουσι βαΐα, άλλοι στρώνουσι τα ενδύματά των εις την οδόν, όλοι συμφώνως, ως και τα μικρά παιδία κράζουσιν· «Ωσαννά· ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου» (Ματθ. κα: 9, Μάρκ. ια: 9, Ιωάν. ιβ: 13).
Η Ανάσταση του Λαζάρου και η πορεία προς το εκούσιο σταυρικό πάθος του Κυρίου μας. -- Μυργιώτης Παναγιώτης Μαθηματικός
Σάββατο του Λαζάρου, Κυριακή τω Βαΐων, δυο σημαντικές και κομβικές ημέρες της εκκλησιαστικής ζωής της Ορθοδοξίας. Εορτές Δεσποτικές. Αναφερόμενες στο πρόσωπο του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Την Παρασκευή, παραμονή του Σαββάτου του Λαζάρου τελειώνει η νηστεία της Σαρακοστής και την Κυριακή αρχίζει η νηστεία της Μεγάλης Εβδομάδας.
Το Σάββατο του Λαζάρου εορτάζουμε, ως γνωστό, την Ανάσταση του τετραημέρου Λάζαρου. Ο Λάζαρος ήταν φίλος του Κυρίου και είχε δυο αδελφές, τη Μάρθα και τη Μαρία. Γνωστές σε μας από περικοπή του ιερού ευαγγελίου όπου αναφέρεται η φιλοξενία του Κυρίου από εκείνες.
Αδυναμία Εθνικής Πολιτικής Συσπείρωσης -- του Ηλία Σταμπολιάδη, Καθηγητού Πολυτεχνείου Κρήτης
Τα τελευταία χρόνια ζούμε σε μία κατάσταση παραφροσύνης, κοινωνικής αδικίας, ηθικής παρακμής, εθνικής ηττοπάθειας και ανησυχίας αισθανόμενοι πολιτικά αδύναμοι να ελέγξουμε τα πράγματα. Υπάρχουν εκτός Βουλής πολλά πατριωτικά κόμματα και ομάδες που φιλοδοξούν να αλλάξουν τα πράγματα και παρά το γεγονός ότι έχουν κοινά βασικά αιτήματα και εξαγγελίες εντούτοις δεν θέλουν να συνεργαστούν με άλλους κάτω από ένα κοινό λάβαρο αλλά ο καθένας θέλει να σηκώνει μόνο το δικό του. Οι κύριες διαφορές τους αφορούν την αντίληψη των πραγμάτων, την λειτουργική, ιεραρχική φύση της κοινωνίας , τον αναγκαίο τρόπο δράσης, την οργάνωση και κυρίως δεν υπάρχει η αμοιβαία εμπιστοσύνη προσώπων.
Βασικά λείπει ο κοινώς αναγνωρισμένος εθνικός φορέας που να τους ζητάει να τον στελεχώσουν ως άτομα και ως ομάδες, όπως έγινε με την Φιλική Εταιρεία.
Ψάρι, τρώμε μόνο μία φορά
Θα φάμε του Ευαγγελισμού 25η Μαρτίου, όχι τών
Βαϊων ( όχι και τις δύο φορές )
Σχετικά σημειώνει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης:
" Όθεν νεώτερον χέρι είναι εκείνο όπου έγραψεν είς τά τυπωμένα Τυπικά καί είς τα Τριώδια να καταλύομεν οψάριον καί είς την εορτήν τών Βαϊων ( δηλ. δύο φορές μέσα στήν Μεγάλη Σαρακοστή ). Διά τούτο άς ακολουθώμεν είς τούς τύπους τών Αγίων, καί ουχί είς τα νεωτερίσματα τών αιρετικών, στήν κοιλία μας χαριζόμενοι .
( "Ιερόν Πηδάλιον" σ.92 )