Η «ΜΥΣΤΙΚΗ ΣΥΣΚΕΨΗ» ΤΗΣ ΒΟΣΤΙΤΣΑΣ -- Τοῦ π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ

(Ἐπετειακὴ ὁμιλία)

(1ον)

Η ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ τῶν συμβάντων στὴν Βοστίτσα στὸ τετραήμερο 26 – 29 Ἰανουαρίου 1821, ποὺ συστηματικότερα αὐτὴ τὴ φορὰ ἐπεχείρησα, μὲ ἔπεισε ὅτι πρόκειται γιὰ πλήρωση τῶν κανόνων τῆς ἑλληνικῆς διαλεκτικῆς καὶ ἐπαλήθευσή της. Ἡ ἑλληνικὴ διαλεκτική, ὡς ἀντιπαραβολὴ τῶν ἀντιθέσεων, μὲ τὴν ἀνάπτυξη τοῦ διαλόγου, ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα ὁδηγεῖ, κατὰ κανόνα, στὴν σύνθεση τῶν ἀντιθέτων (compositio oppositorum) καὶ ἐπίτευξη, μέσω αὐτῆς τῆς ἁρμονίας ὡς ὕψιστης πραγματικότητας. Μέσα ἀπὸ αὐτὸ τὸ πρίσμα θὰ προσεγγίσουμε τὸ τιμώμενο σήμερα γεγονός.

Από τον βίο του Ιωσήφ του Ησυχαστή για τον Αθηναγόρα:

 –Γέροντα, τι είδες;

--Δεν θα σας το πω. Το θέμα τελείωσε. Θα προχωρήσουμε με τα μοναστήρια και θα μνημονεύσουμε τον Πατριάρχη. Πετάγεται ο πατήρ Αθανάσιος:                                                                                                               

--Εγώ δεν μνημονεύω τον Πατριάρχη. Είναι αιρετικός!                                                       

Ο Γερο-Αρσένιος, πήγε πίσω από τον Γέροντα και του λέει:                                                                                                      

--Γέροντα, πολλοί πλανήθηκαν ακόμα και μεγάλοι Άγιοι.                                                    

–Πάτερ Αρσένιε, αυτός ο δρόμος πάει προς τα εδώ και ο άλλος πάει προς τα εκεί, όποιον θέλεις διάλεξε ή θα πειθαρχήσης ή θα πάρης τον δρόμον σου. Εγώ θα ακολουθήσω τα μοναστήρια.                                                                                              

–Γέροντα, εγώ δυσκολεύομαι.                                                                                             

–Πάτερ Αρσένιε, ένα κι΄ ένα κάνουν δύο. Πάρε δρόμο και φύγε!  Αμέσως όλοι κοκκαλώσαμε. Μόλις άκουσε έτσι ο πατήρ Αρσένιος, λέει στον Γέροντα:                                                                                                                  

--Ευλόγησον! Ευλόγησον!                                                                                                                                                     

Μολυσμόν ἔχει ἡ κοινωνία ἐκ μόνου τοῦ ἀναφέρειν τόν αἱρετικόν -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Οἱ ἐπί «πατριάρχου» Βέκκου ἀγωνισθέντες καί θεαρέστως μαρτυρήσαντες Ἁγιορεῖται Πατέρες, εἰς τήν γνωστήν ἐπιστολήν, τήν ὁποίαν ἔγραψαν πρός τόν Βασιλέα Μιχαήλ Παλαιολόγον, ἀναφέρουν καί τά ἑξῆς: «Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία θεωρεῖ τήν ἀναφοράν τοῦ ὀνόματος τοῦ ἀρχιερέως ἐνώπιον τῶν ἀδύτων μυστηρίων ὡς τελείαν συγκοινωνίαν. Εἰς τήν ἑρμηνείαν τῆς θείας λειτουργίας ἔχει γραφῇ ὅτι ὁ ἱερουργῶν ἀναφέρει τό ὄνομα τοῦ ἀρχιερέως, διά νά δείξῃ ὅτι ὑποτάσσεται εἰς αὐτόν καί ὅτι εἶναι κοινωνός τῆς πίστεώς του... Καί ὁ μέγας πατήρ ἡμῶν καί ὁμολογητής Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ταῦτα λέγει: μολυσμόν ἔχει ἡ κοινωνία ἐκ μόνου τοῦ ἀναφέρειν τόν αἱρετικόν, ἀκόμη καί ὅταν ὁ ἀναφέρων εἶναι ὀρθόδοξος ... Ἡ κοινωνία μετ’ αὐτῶν εἶναι προφανής ἔκπτωσις καί ἀνατροπή τῆς Ὀρθοδοξίας. Διότι ὁ αἱρετικόν δεχόμενος τοῖς αὐτοῦ ἐγκλήμασιν ὑπόκειται καί ὁ ἀκοινωνήτοις κοινωνῶν ἀκοινώνητός ἐστιν, ὡς συγχέων τόν κανόνα τῆς Ἐκκλησίας» (V. Laurent καί J. Darrouzes, Dossier Grec de L´Union de Lyon (1273-1277), Institut Francais D´Etudes Byzantines, Paris 1976, σελ. 397-399).

῎Εκκλησις Πρὸς τὴν Αὐτοῦ Παναγιότητα, τὸν Οἰκουμενικὸν ...

...... Εξαιτούμενος τας αγίας ευχάς Υμών, διατελώ της Υμετέρας Παναγιότητος ταπεινός υπηρέτης. 

Ο πρόεδρος της Αρχιερατικής Συνόδου της υπερορίου Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας Μητροπολίτης Φιλάρετος Νέα Υόρκη Ιανουάριος 1966.

www.synodinresistance.org › Theology_el

Ομιλία μετά το κατά ΛΟΥΚΑΝ Ευαγγέλιον της ΙΣΤ΄ Κυριακής -- Του ΤΕΛΩΝΟΥ και ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

Μεγάλη αληθώς και πολλά ωφέλιμος της ταπεινοφροσύνης η αρετή! Εάν μεν στοχασθής πόσην ωφέλειαν έχει ο ταπεινός εις τούτον τον πρόσκαιρον κόσμον, θαυμάζεις και απορείς· ο υπερήφανος ζητεί επαίνους και πρωτεία, θέλει τιμάς και προσκυνήματα, παρατηρεί τα δεξιά και αριστερά και τας πρωτοκαθεδρίας, ζυγοστατεί πάντα λόγον και εξετάζει την αξίαν παντός προσώπου. Όθεν όπου δεν ευρίσκει τα υπό της υπερηφανείας αυτού ζητούμενα και τα κολακεύοντα την υπερήφανον αυτού γνώμην, δυσαρεστείται και αγανακτεί, πολλάκις δε και περιφρονών και υβρίζων φεύγει εκείθεν.

Τη ΚΓ΄ (23η) Φεβρουαρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ Επισκόπου Σμύρνης.

Πολύκαρπος ο ένδοξος Ιερομάρτυς του Χριστού ήτο γέννημα και θρέμμα της πόλεως Εφέσου, εις την οποίαν εγεννήθη περί το έτος ξη΄ (68) μ.Χ. Οι γονείς του ήσαν πλουσιώτατοι, αλλ’ ευσεβείς και ελεήμονες· ο πατήρ του ωνομάζετο Παγκράτιος και η μήτηρ του Θεοδώρα. Τούτους διέβαλον εις τον εξουσιαστήν της Εφέσου Μαρκίωνα, ότι ήσαν Χριστιανοί· όθεν έστειλεν εκείνος στρατιώτας, οίτινες τους παρουσίασαν έμπροσθέν του, ήτο δε τότε η Θεοδώρα έγκυος εις τούτον τον Άγιον. Λέγει δε τότε προς αυτούς ο Μαρκίων· «Διατί δεν υπακούετε σεις εις τους βασιλικούς ορισμούς, αλλά καταφρονείτε τους μεγάλους θεούς και προσκυνείτε τον Χριστόν»;

Eνός κακού δοθέντος (με τη συμμετοχή μας στο Π.Σ.Ε.), μύρια έπονται:

Με το κείμενο του Porto Alegre Βραζιλίας, εκτός των άλλων, αναγνωρίσαμε εκκλησιαστική υπόσταση στις 340 προτεσταντικές «εκκλησίες» του Π.Σ.Ε. (Παγκοσμίου Συμβουλίου ¨Εκκλησιών¨) και αποδεχτήκαμε ότι η πληθώρα των κακοδοξιών και των πλανών τους, είναι «διαφορετικοί τρόποι διατύπωσης της ΄Ιδιας Πίστης και ποικιλία Χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος»! Η δημοσίευση αυτής της επαίσχυντης συμφωνίας τότε συγκλόνισε τον πιστό λαό ανά την Ελλάδα. Τώρα με το 6^ο  άρθρο, η ληστρική Σύνοδος της Κρήτης έδωσε εκκλησιαστική υπόσταση και στην Παπική παρασυναγωγή !!!

Υπαρξιακή, Ή Οντολογική, Υποκρισία -- Tου ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

 

- Kyprianos Christodoulides (Από ιστοσελίδα τοίχου φέησμπουκ. Η Ορθογραφία ως έχει) 

Μιά φορά έγραψα ένα σχόλιο - γιά συνέντευξη τού Φ.Φ. (π.Φιλόθεος Φάρος) σέ δημοσιογράφο - όπου ο Φ.Φ. ισχυριζόταν ότι ο Χριστός μόνο τήν υποκρισία καταδίκασε καί τίποτα άλλο, γράφοντας ότι η ομοφυλοφιλία είναι η μεγαλύτερη (οντολογικά η μεγαλύτερη) τού είδους καί οι λογοκριτές τού φέησμπουκ τό απέκλεισαν. Γιατί ; Επειδή εξηγούσα ότι ο ομοφυλόφιλος είναι υποκριτής διότι, άν καί άνδρας, υποκρίνεται τήν γυναίκα. Ομοίως καί η γυναίκα, που υποκρίνεται τόν άνδρα. Έκτοτε, οι πλατφόρμες Google καί facebook έχουν αποκλείσει τό ιστολόγιο κυπριανός χριστοδουλίδης, επειδή έχει περιεχόμενο χαρακτηρισθέν προσβλητικό. Προφανώς, τής πολιτικής σωστότητας : βλακότητας ή ορθότητας.

«ΦΩΤΙΑ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΨΕΙ»

Ἡ ἐφημερὶς «Ἔθνος τῆς Κυριακῆς», γράφει τὰ ἑξῆς: «Φωτιὰ θὰ πέσει νὰ μᾶς κάψει, χριστιανοί! Δὲν φτάνει ποὺ οἱ Γερμανοὶ Λουθηρανοὶ ἔβγαλαν γυναίκα ἀρχιεπίσκοπο, χωρισμένη καὶ μητέρα 4 παιδιῶν. Ὕστερα ἀπὸ λίγο οἱ Σουηδοὶ τοὺς ξεπέρασαν, ἐκλέγοντας ἐπίσκοπο Στοκχόλμης μιὰ δεδηλωμένη λεσβία, ποὺ συζεῖ μὲ ἄλλη γυναίκα (ἐπίσης παστόρισσα) κι ἔχουν υἱοθετήσει ἕνα ἀγοράκι! Ἡ… μακαριοτάτη δὲν κρύβει τὴν πολιτική της προτίμηση ὑπὲρ τῶν Σοσιαλδημοκρατικῶν!». Τὸ ὡς ἄνω δημοσίευμα ἀφιεροῦται εἰς τοὺς ἀνὰ τὰ Πατριαρχεῖα Μιτροφοροῦνας ἢ μή, ἐνθέρμους ἐραστὰς τῶν οἰκουμενιστικῶν διαλόγων καὶ «συναδέλφων» τῆς ὡς ἄνω κυρίας, μὲ τὴν ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς εὐχήν μου, ὅπως «ἡσύχιον καὶ ἀκίνδυνον βίον διάγωσι», τόσον ἐν τῇ «φιλτάτῃ των Πατρίδι» τῇ ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ εὑρισκομένῃ, ὅσον καὶ κατὰ τὰς ἐπισκέψεις των εἰς τὴν φιλτάτην ἡμῶν Πατρίδα, τὴν Ἑλλάδα, συνεπικουρούμενοι καὶ ἀπὸ τὰς εὐχάς, βεβαίως, βεβαίως τῆς «Σεβασμιωτάτης Ἐπισκόπου Στοκχόλμης» κ. Εὔας Μπροῦνε καὶ πασῶν τῶν ἐν Στοκχόλμῃ «εὐλαβεστάτων» λεσβιῶν, ΑΜΗΝ. Τὴν εὐχήν τους νἄχουμε. Ἀνδροπρεπῶς ἀσπάζομαι τὴν δεξιάν Σας.

Γιάννης Παλαμήδης,

Θεολόγος, ἐν Ἀθήναις

---------------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Έχω βγάλει κάλους στα δάχτυλα...αλλά θα το ξαναγράψω:
και η διοικούσα που τους αναγνωρίζει σωτηριολογικά μυστήρια τι είναι;;;
π. Γρηγόριος

Στη Σουηδία υπάλληλος απολύθηκε επειδή φορούσε χριστιανικό σταυρό

 Σύμφωνα με τους κανόνες της εταιρείας Ingram Micro, επιτρέπεται κανείς να φοράει το μουσουλμανικό χιτζάμπ όχι όμως τον χριστιανικό σταυρό.

Ο 28χρονος υπάλληλος Τζορτζ Τανούρι από τη Συρία απολύθηκε από την αποθήκη Zalando της Στοκχόλμης, αφού αρνήθηκε να βγάλει το σταυρουδάκι του, μεταδίδει το ειδησεογραφικό πρακτορείο swedinfo.ru.

Η αποθήκη Zalando είναι στη διαχείριση της διεθνούς εταιρείας Ingram Micro. Σύμφωνα με τους κανόνες της μεγάλης διεθνούς εταιρείας, στην οποία ανήκει η αποθήκη, οι υπάλληλοι επιτρέπεται να φοράνε το μουσουλμανικό χιτζάμπ, όχι όμως τα χριστιανιά σύμβολα, ακόμη κι αν καλύπτονται από τα ρούχα.

Το 2019 υπάλληλοι της εταιρείας διαμαρτύρονταν επανειλημμένα για τις απειλές εκ μέρους της διοικήσεως και την παρακολούθηση του προσωπικού.

-------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Εἴδησις: «οι υπάλληλοι επιτρέπεται να φοράνε το μουσουλμανικό χιτζάμπ, όχι όμως τα χριστιανιά σύμβολα»!

Σχόλιον: Οὐδεμία ἔκπληξις, καθότι ὁ Διάβολος ἐνοχλεῖται ἀπό τόν Σταυρόν τοῦ Κυρίου, ὄχι ἀπό τά μουσουλμανικά τουρμπάνια!

Ερμηνεία εις το κατά ΛΟΥΚΑΝ Ευαγγέλιον της ΙΣΤ΄ Κυριακής -- Του ΤΕΛΩΝΟΥ και ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ (Λουκ. ιη: 10 – 14)

Νικηφόρου του Θεοτόκη                                                             

Όσαι αρεταί, και όσα αμαρτήματα γίνονται δια του σώματος, εκείνα, επειδή υποπίπτουσιν εις τας σωματικάς αισθήσεις, καθείς εύκολα και ακούει αυτά και βλέπει και, ίνα ούτως είπω, ψηλαφά· η δε αρετή και η κακία της ψυχής, επειδή, κρυπτομένη από των σωματικών αισθήσεων, ουδέ φαίνεται, ουδέ ακούεται, δια τούτο και αυτή η ιδία η ψυχή δυσκόλως αισθάνεται αυτήν, και αυτός δε ο νους δυσκόλως γνωρίζει και διακρίνει το βάρος αυτής και την εξ αυτής φθοροποιόν βλάβην. Ηταπείνωσις είναι διάθεσις της ψυχής αγία και σωτήριος, η υπερηφάνεια είναι πάθος της ψυχής πονηρόν και ολέθριον· διο δύσκολα κατανοούμεν και διακρίνομεν πότε είμεθα ταπεινοί και πότε υπερήφανοι. Ο παντεπόπτης Ιησούς, γνωρίζων ότι εις μεν την υπερηφάνειαν πάντες είμεθα επιρρεπείς, εις δε την ταπείνωσιν απρόθυμοι, δια της παραβολής του σημερινού Ευαγγελίου περιέγραψε του υπερηφάνου και του ταπεινού τα εξωτερικά και σωματικά σημεία, και της υπερηφανείας την βλάβην και της ταπεινοφροσύνης την ωφέλειαν, ίνα αποστραφέντες την υπερηφάνειαν ασπασώμεθα την ταπείνωσιν. Πάντες οι άνθρωποι μεγάλην έχομεν ανάγκην τούτου του αγίου μαθήματος, ουδείς δε δύναται να είπη, δεν έχω ανάγκην ταύτης της θείας διδασκαλίας. Όθεν ημείς αφιερούμεν τον λόγον εις την εξήγησιν αυτής, υμείς δε προσηλώσατε τον νουν εις την της εξηγήσεως κατανόησιν:

Τό πρωτότυπο γαλλικό κείμενο τῆς συμφωνίας τοῦ 1965 ἀναφέρει ὅτι:

Ὁ Πάπας Παῦλος ὁ ΣΤ´ καί ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας αἴρουν τήν «ἀκοινωνησία» μεταξύ τῶν δύο Ἐκκλησιῶν. Συγκεκριμένα ἡ σωστή μετάφραση τῆς παραγράφου 4, ἐδάφιο β´, τῆς συμφωνίας λέγει τά ἑξῆς: «ἀποδοκιμάζουσιν ὡσαύτως καί αἴρουσιν ἀπό τῆς μνήμης καί ἐκ μέσου τῆς Ἐκκλησίας τάς ἀποφάσεις ἀκοινωνησίας (=lessentences d’ excommunication), ὧν ἡ ἀνάμνησις ἐπενεργεῖ μέχρι σήμερον ὡς κώλυμα εἰς τήν ἐν ἀγάπῃ προσέγγισιν, παραδίδουσι δέ αὐτάς τῇ λήθῃ»! Ὁ ἀείμνηστος καθηγητής π. Ἰωάννης Ρωμανίδης ἐπισημαίνει ὅτι «οἱ New York Times μετέδωσαν τήν ἀπό κοινοῦ ἀγγελίαν τοῦ Βατικανοῦ καί τοῦ Φαναρίου τῆς 7ης Δεκεμβρίου 1965 διά τήν ἄρσιν τοῦ excommunicatio (τῆς ἀκοινωνησίας τοῦ Λατινικοῦ κειμένου) εἰς τήν πρώτην σελίδα, ὡς τό τέλος τοῦ σχίσματος τοῦ 1054 καί ὡς τήν ἐπανέναρξιν τῆς μυστηριακῆς κοινωνίας, πού εἶχε τότε δῆθεν διακοπεῖ. Φαίνεται πλέον σαφῶς, ὅτι τό ἑλληνικόν κείμενον, πού ἀναγγέλλει τήν «ἄρσιν τῶν ἀναθεμάτων», ἦτο τεχνηέντως παραπλανητικόν. Φαίνεται εἶχε σκοπόν νά ἀμβλύνη ἐνδεχομένας ἀρνητικάς ἀντιδράσεις τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν». Ἀπό τά παραπάνω συμπεραίνουμε ὅτι, τοὐλάχιστον γιά τό Φανάρι, (ἀπό Ὀρθοδόξου πλευρᾶς), ὅπως καί γιά τό Βατικανό, «ἀκοινωνησία», «σχίσμα», πλέον δέν ὑφίσταται καί ἡ ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν ἤδη ἔγινε.

-----------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἔχω διαβάσει στά κείμενα τοῦ κ. Σακαρέλλου καί ἀλλοῦ γιά τό περιβόητον «γαλλικόν κείμενον» τῆς ἑνώσεως, ἀλλά γιά πρώτην φοράν τό βλέπω. Εὐχαριστῶ, ἀγαπητέ μου Κωνσταντῖνε δι' αὐτήν τήν ἀνάρτησιν. Εὔχομαι ν' ἀφυπνίσῃ κάποιες ψυχοῦλες πού κοινωνοῦν μέ τόν Βαρθολομαῖον, τόν Ἱερώνυμον κ.ἄ., πολλοί δέ ἀπό αὐτούς ὑποδύονται τόν ἀντι-οικουμενιστήν, ἀλλά δέν ἔχουν καταλάβει ὅτι ἡ κοινωνία αὐτή τούς καθιστᾶ Οὐνίτας!

Η κλίνη του Προκρούστη --- Χαράλαμπος B. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η Νέα Τάξη πραγμάτων επελαύνει απρόσκοπτα ασελγώντας βιαίως προς τα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματά μας, ποδοπατώντας ιταμώς και την υπερκείμενη του νόμου, Συνταγματική έννομη τάξη, άνευ ετέρου τινός, μόλα ταύτα σύμπας ο νομικός κόσμος αλλά και οι δικαστικές αρχές εθελοτυφλούν και κωφεύουν εκκωφαντικά, συμπράττοντας δια παραλείψεως ως προς το ανοσιούργημα της επιβαλλομένης καθείρξεως μας, υποθάλποντας εν άλλοις λόγοις την διολίσθησή μας ως σιδηροδέσμια πλέον κοινωνία, προς μία πρωτόφαντη απολυταρχία.

Η καταχρηστική εφαρμογή της προσχηματικής νομιμότητας υπό τον μανδύα « της κίβδηλης κατάστασης εξαίρεσης», ήτοι της προσωρινής αναστολής των ατομικών δικαιωμάτων μας αλλά και της ίδιας της ζωής μας, εν ονόματι της αορίστου νομικής έννοιας της δημόσιας υγείας, τείνει να παγιωθεί ως κανόνας, πειθαναγκάζοντας παντί τρόπω, την ευρεία μάζα, και ιδία, δια της καθεστωτικής έμμισθης τηλοψίας, ίνα εθιστεί, προς την μονιμότητα του άκρως επικίνδυνου αυτού αντιδημοκρατικού φαινομένου της παθητικής παραδοχής και συνάμα απεμπολήσεως παντός καίριου δικαιώματος υγιούς αντιδράσεως της, δίκην της συντεταγμένης υποδαύλισης της ρητορικής κινδυνολογίας περί της υγείας των πολιτών.

Οικουμενισμός: το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω αγίω!

 

Η αναμαρτησία της Παναγίας -- Θεόκλητος Διονυσιάτης Μοναχός

"Ως εμψύχω Θεού κιβωτώ, ψαυέτω μηδαμώς χειρ αμυήτων", ψάλλουμε στην ενάτη ωδή πολλών Θεομητορικών εορτών.

Πράγματι το μυστήριο περί του προσώπου και της ζωής της Θεοτόκου αποτελεί βιβλίο «κατεσφραγισμένον σφραγίσιν επτά»1 για τους αμύητους, τους μη έχοντας την αποκάλυψη, την θεία Χάρη. Μυστήριο αληθινό και τολμηρό, θείο και ανθρώπινο· ανέγγικτο από τον χοϊκό άνθρωπο.

Πώς μπορεί κάποιος να νοήσει τα υψηλότερα, τα περί της Θεοτόκου, αφού δεν έχει πείρα ούτε των κατωτέρων; Πώς μπορεί ο άνθρωπος που δεν έχει καθαρισθεί από τα πάθη να ομιλεί με αυθεντία περί θεώσεως;

Στα ευαγγέλια αποσιωπάται η ζωή της Παναγίας Παρθένου και μόνο λίγα μας αποκαλύπτονται. Πολλά όμως άλλα, όπως και την σημασία και έννοια των ευαγγελικών αναφορών, τα διδάσκει το Άγιο Πνεύμα με την Παράδοση της Εκκλησίας μας· τα αποκαλύπτει πολλές φορές η ίδια η Θεοτόκος στους πιστούς δούλους Της, στους Πατέρες της Εκκλησίας.

Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον εστίν

 

Τη ΚΒ΄ (22α) Φεβρουαρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΒΑΡΑΔΑΤΟΥ.

Βαραδάτος ο Όσιος Πατήρ ημών κατήγετο εξ Αντιοχείας· επειδή δε ηγάπησε την ερημικήν και φιλόσοφον ζωήν, πρώτον μεν εκλείσθη εντός μικρού κελλίου, εκείθεν δε επήγεν εις εν ύψωμα, το υψηλότερον της περιοχής, και εκεί κατεσκεύασε κιβώτιον μικρότατον εκ ξύλου, το οποίον δεν εχώρει ούτε αυτό το σώμα του. Ηναγκάζετο λοιπόν ο αοίδιμος να κύπτη πάντοτε, επειδή το κιβώτιον δεν είχεν ύψος ανάλογον προς το μέγεθος του σώματός του· ούτε ήτο συνηρμοσμένον καλώς δια σανίδων, αλλά ήτο χαμηλόν και όμοιον με τας ανοικτάς κιγκλίδας. Ώστε, ούτε από των βροχών επροστατεύετο ουδόλως, ούτε από τας καυστικάς φλόγας του ηλίου, αλλά και υπό των δύο προσεβάλλετο ομοίως. Αφ’ ου λοιπόν έζησε τοιαύτην ταλαιπωρημένην ζωήν επί πολλά έτη εξήλθεν εκ του κιβωτίου πεισθείς εις τας συμβουλάς του τότε Πατριάρχου Αντιοχείας Θεοδότου (418-427).

Ι.Μ. Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, 200 Χρόνια Ελευθερίας, ένας χρόνος Εκδηλώσεων Τιμής και Μνήμης.

 

Η Πρός Τόν Μεσσία Τού Ιουδαϊσμού Προσευχή 21-2-2021. The Great Expectations -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

 

 Αφού αυτόν (μεσσία) περιμένουν (*), άς διαβάσουν τί έχουν πεί καί γράψει δικοί τους άνθρωποι :

1. «60 καὶ ἀναστὰς ὁ ἀρχιερεὺς εἰς τὸ μέσον ἐπηρώτα τὸν Ἰησοῦν λέγων· Οὐκ ἀποκρίνῃ οὐδέν ; τί οὗτοί σου καταμαρτυροῦσιν ; 61 ὁ δὲ ἐσιώπα καὶ οὐδέν ἀπεκρίνατο. πάλιν ὁ ἀρχιερεὺς ἐπηρώτα αὐτὸν καὶ λέγει αὐτῷ· Σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ εὐλογητοῦ ; 62 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν· Ἐγώ εἰμι· καὶ ὄψεσθε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐκ δεξιῶν καθήμενον τῆς δυνάμεως καὶ ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ. 63 ὁ δὲ ἀρχιερεὺς διαρρήξας τοὺς χιτῶνας αὐτοῦ λέγει· Τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων ; 64 ἠκούσατε πάντως τῆς βλασφημίας· τί ὑμῖν φαίνεται ; οἱ δὲ πάντες κατέκριναν αὐτὸν εἶναι ἔνοχον θανάτου.» (Μκ. ιδ΄)

Η αστυνόμευση του ιδιωτικού μας βίου, εν ονόματι της πανδημίας -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

« Η ρωμιοσύνη έν’ φυλή συνότζαιρη του κόσμου,

Κανένας δεν εβρέθηκεν για να την- ι’ ξηλείψει,

Κανένας, γιατί σκέπει την ‘ που τα’ άψη ο Θεός μου.

Η Ρωμιοσύνη έν’ να χαθεί, όντας ο κόσμος λείψει».

(Βασίλη Μιχαηλίδη, Η 9^η Ιουλίου του 1821 εν  Λευκωσία Κύπρου)

 

Είναι πρόδηλο, ότι οι αντίξοες βιούμενες καταστάσεις και οι εν γένει συνθήκες πολιτικής δυστοπίας και κοινωνικής δυσανεξίας, μας έχουν στραγγαλίσει ηθικά, ψυχικά, κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά και η αγχόνη σφίγγει επί μάλλον και μάλλον όσο ο αφιονισμένος και υπνώττον λαός, αποχαυνώνεται βοσκηματωδώς εντελλόμενος από τα αργυρώνητα έμμισθα φερέφωνα της καθεστωτικής τηλοψίας η οποία δια της καλλιέργειας διαχύτου φόβου, επιδιώκει, με σπουδή και επιμέλεια να ποδηγετήσει την κοινή γνώμη προς την Νέα τάξη πραγμάτων, με φόβητρο το αφήγημα της πανδημίας.

«Κύριε, Κύριε,

ἐπίβλεψον ἐξ οὐρανοῦ καί ἴδε» σέ ποία ἀξιοθρήνητη καί ἐλεεινή κατάσταση ἔχει φθάσει ἡ πρωτόθρονη ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀλλά καί γενικότερα. Διά τάς ἁμαρτίας μας καί διά τήν ἀμέλειά μας παρεχώρησες νά ἐπικρατήσει καί νά κυριαρχήσει ἡ φοβερή αὐτή παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἔτσι ὥστε νά εἴμαστε ἀναπολόγητοι ἐνώπιόν Σου. Κλῆρος καί λαός ἐγκαταλείψαμε τήν ὁδόν τῶν ἁγίων Πατέρων μας καί «ἐπορεύθημεν ἐν τοῖς θελήμασιν τῶν καρδιῶν ἡμῶν». Ἔπαυσαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας νά ἀποτελοῦν γιά μᾶς παραδείγματα καί πρότυπα πρός μίμηση στούς μέχρι θανάτου ἀγῶνες των γιά τήν διαφύλαξη τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως. Πατοῦμε ἀνερυθριάστως ἐπάνω στά αἵματα τῶν Ἁγίων καί Ἡρώων τῆς Ἀμωμήτου Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας, οἱ ὁποῖοι ὑπέρ Αὐτῆς, διά πυρός καί σιδήρου καί ὕδατος ἐτελειώθησαν. «Ἀλλ᾽ ἱκετεύομε τήν σήν ἀνείκαστον ἀγαθότητα. Φεῖσαι ἡμῶν, Κύριε, κατά τό πλῆθος τοῦ ἐλέους Σου καί σῶσον ἡμᾶς» ἀπό τήν φοβερή αὐτή λύμη τῆς παναιρέσεως του Οικουμενισμού καί ἀνάδειξε στούς ἐσχάτους αὐτούς χρόνους τῆς γενικῆς ἀποστασίας, στούς ὁποίους ζοῦμε, ἁγίους καί ἀξίους ἱεράρχες, ἀληθινούς μιμητές τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας.

------------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Το ''ορθόδοξος'' απο δεδομένο έγινε ζητούμενο.

'' οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι ὄνομα ἔχεις ὅτι ζῇς, καὶ νεκρὸς εἶ ''

π. Γρηγόριος

Δεν ξεχνώ:

Όπως μιά αρρώστια δεν βλάπτει μόνο το άρρωστο όργανο, αλλά ολόκληρο τον οργανισμό, με τον ίδιο τρόπο και η αίρεση, εφόσον δηλητηριάζει κάποια μέλη της Εκκλησίας, προκαλεί πόνο σε ολόκληρο το σώμα της και το βλάπτει. Γι’ αυτόν τον λόγο, κάθε φορά που εμφανιζόταν μία αίρεση, η οποία απειλούσε το Σώμα της Εκκλησίας, συνέρχονταν Οικουμενικές και Τοπικές Σύνοδοι, που αναθεμάτιζαν και την αίρεση και τους αιρετικούς, οι οποίοι την υπεράσπιζαν. Με τον τρόπο αυτόν, απέκοπταν από το Σώμα της Εκκλησίας και την αιρετική διδασκαλία και αυτούς, που την προωθούσαν.