Διατί τον Πατέρα του Κυρίου Ιησού Χριστού ούχ ιστορούμεν και ζωγραφούμεν; -- Γράφει ο Θεολόγος κ. Χαρίλαος Στουραΐτης

Παραθέτουμε τον δογματικό Όρο της Αγίας Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου περί των Προσώπων που εικονίζει η Ορθόδοξος Εκκλησία, όπως επίσης και την προσταγή Της για καθαίρεση και αφορισμό όλων εκείνων των κληρικών και λαϊκών που θα διαστρεβλώσουν το Εικονολογικό δόγμα. Επίσης παραθέτουμε από τα Πρακτικά των Αγίων Συνόδων, το σχετικό διαφωτιστικό απόσπασμα, το οποίο παραχαράσσουν και διαστρεβλώνουν πολλοί, ώστε να γίνει κατανοητόν το γιατί δεν εικονογραφείται ο Θεός Πατήρ. «ορίζομεν ουν ακριβεία πάση και εμμελεία παραπλησίως τω τύπω του τιμίου και ζωοποιού σταυρού ανατίθεσθαι τας σεπτάς και αγίας εικόνας, τας εκ χρωμάτων και ψηφίδας και ετέρας ύλης επιτηδείως εχούσης, εν ταις αγίαις του Θεού εκκλησίαις, εν ιεροίς σκεύεσι και εσθήσι, τοίχοις τε και σανίσιν, οίκοις τε και οδοίς της τε του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού εικόνος, και της αχράντου Δεσποίνης ημών της αγίας Θεοτόκου, τιμίων τε αγγέλων και πάντων αγίων και οσίων ανδρών.

----------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Χρησιμωτάτη ἀνάρτησις! Συγχαρητήρια! Λόγῳ τῆς παχυλῆς ἀγνοίας πού ἐπικρατεῖ ἐπί τοῦ δογματικοῦ αὐτοῦ θέματος, αὐτό ἔχει καταντήσει νά εἶναι ἀπό τά «ἀπηγορευμένα»! Δυστυχῶς, ὁ κόσμος ἀρέσκεται εἰς τό σκότος! Τό ἐκθαμβωτικόν Φῶς τῆς Ἀληθείας πού μᾶς παρέχουν πλουσιοπαρόχως οἱ Ἅγιοι Πατέρες φαίνεται ὅτι ... ἐνοχλεῖ!

Οικουμενισμός : Το βδέλυγμα της ερημώσεως

 

Μνήμην επιτελούμεν των Αγίων Πατέρων της Αγίας Οικουμενικής Εβδόμης Συνόδου

 Κατά την ΙΑ΄ (11^ην) του μηνός Οκτωβρίου, ει τύχη Κυριακή ή κατά την πρώτην ερχομένην Κυριακήν μνήμην επιτελούμεν των Αγίων Πατέρων της Αγίας Οικουμενικής Εβδόμης Συνόδου των εν Νικαία συνελθόντων το δεύτερον, επί των ευσεβών και φιλοχρίστων βασιλέων Κωνσταντίνου και Ειρήνης, κατά των δυσσεβών και αμαθώς και απερισκέπτως την Εκκλησίαν του Θεού ειδωλολατρείν ειπόντων, και τας σεπτάς και αγίας Εικόνας καταβαλόντων.

Τη ΙΑ΄ (11η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΦΙΛΙΠΠΟΥ ενός των επτά Διακόνων.

Φίλιππος ο Απόστολος και Διάκονος του Κυρίου ήτο εις εκ των Εβδομήκοντα Αποστόλων και των επτά Διακόνων, κατήγετο δε από την Καισάρειαν της Παλαιστίνης. Ούτος είχε τέσσαρας θυγατέρας, αίτινες προεφήτευον (μεταξύ των οποίων ήσαν η Ερμιόνη και η Ευτυχίς) καθώς περί τούτου αναφέρει ο θείος Ευαγγελιστής Λουκάς εις διάφορα μέρη των Πράξεων, και Ευαγγελιστήν αυτόν ονομάζει, λέγων· «τη δε επαύριον εξελθόντες ήλθομεν εις Καισάρειαν, και εισελθόντες εις τον οίκον Φιλίππου του Ευαγγελιστού, όντος εκ των επτά, εμείναμεν παρ’ αυτώ.

π. Θεόδωρος Ζήσης:

Αφού οι Επίσκοποι μνημονεύουν τόν Πατριάρχη καί επομένως υπόκεινται καί αυτοί στόν κανόνα: “ο κοινωνών ακοινωνήτω, ακοινώνητος έσται”· καί εγώ μνημονεύω τόν Επίσκοπό μου, ο οποίος μνημονεύει τόν Πατριάρχη, ο οποίος κοινωνεί μέ τόν Πάπα· καί εσείς οι λαϊκοί έρχεστε από μένα, ο οποίος μνημονεύω τόν Επίσκοπο καί κοινωνάτε καί μέ αποδέχεστε. Επομένως, μία σειρά –αυτή η σειρά τού παραπτώματος πού αρχίζει από τόν Πατριάρχη, αρχίζει σιγά-σιγά σάν συγκοινωνούν δοχείον, νά φθάνει σάν ευθύνη μέχρις εμάς!                

Αλλά ποιός από τόν κόσμο τά ξέρει αυτά; Οι περισσότεροι από τούς λαϊκούς, θά πούν: “Μά, αφού τό κάνει ο Πατριάρχης, αφού τό κάνει ο Πάπας, τί φταίω εγώ;”. Φταίς κι εσύ!  Δέν δικαιολογείται η άγνοια...                                                                                                                                 

Είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Πατριάρχης. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Επίσκοπος ο οποίος σιωπά καί η οποία σιωπή είναι τρίτο είδος αθεϊας. Είμαστε υπεύθυνοικαί εμείς οι Πρεσβύτεροι καί μαζί μέ εμάς, είστε καί σείς οι λαϊκοί, πού έρχεστε μαζί μέ μάς καί δέν μάς λέτε:  “Φεύγουμε εμείς”.

Ἡ διακοπὴ τῆς κοινωνίας μὲ ὅσους ἄλλαξαν τὸ Ἡμερολόγιο τὸ 1924, τοὺς ἔθεσε ἐκτὸς Ἐκκλησίας; -- Του πατέρα Νικολάου Δημαρά

1. Ὅσοι ἄλλαξαν τὸ Ἡμερολόγιο-Ἑορτολόγιο τὸ 1924, προβάλλουν τὸν ἰσχυρισμὸ, ὅτι αὐτοὶ εἶναι πλέον ἡ Ἐκκλησία. Ὅσοι ἔμειναν πιστοὶ στὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιο-Ἑορτολόγιο, λένε, ὅτι τάχα ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Εἶναι ὀρθὸς, ὅμως, αὐτὸς ὁ ἰσχυρισμός ἤ παντελῶς ἀνυπόστατος καί συκοφαντικός;

         Εἴδαμε ἤδη, ὅτι κατὰ τοὺς Πατέρες, ὅσοι τὸ 1924 ἔπαυσαν τὴν κοινωνία μὲ τὸν Χρυσόστομο Παπαδόπουλο καὶ τοὺς λοιποὺς ἐπισκόπους, δὲν ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία.

         Ἑπομένως, αὐτὸ ποὺ ἰσχυρίζονται ὅσοι ἄλλαξαν τὸ Ἡμερολόγιο-Ἑορτολόγιο, ὅτι ὅσοι ἔμειναν πιστοὶ στὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιο δὲν ἔπρεπε νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ὑπονοῶντας, ὅτι αὐτοὶ εἶναι πλέον ἡ Ἐκκλησία, δὲν πρέπει νὰ θεωρηθεῖ ὅτι ἀνταποκρίνεται στὴν πραγματικότητα. Μὲ τὸν ἰσχυρισμὸν αὐτόν, ὅσοι δέχτηκαν τὸ φράγκικο ἡμερολόγιο προσπαθοῦν νὰ δημιουργήσουν ἐντυπώσεις σὲ βάρος ὅσων ἔπαυσαν τὴν κοινωνία μέ τούς αἱρετικούς ἐπισκόπους.

      Θέλουν νὰ περάσουν τὸ μήνυμα, πὼς       αὐτοὶ πλέον εἶναι «ἐντὸς Ἐκκλησίας»,     ὅσοι δὲ ἔμειναν πιστοὶ στὸ Παλαιὸ Ἑορτολόγιο εἶναι τάχα «ἐκτὸς Ἐκκλησίας».

         Τὸ πρόβλημα, λοιπόν, γιὰ ὅσους τὸ 1924 ἄλλαξαν τὸ Ἡμερολόγιο, ἀλλὰ καὶ ὅλους τους Οἰκουμενιστὲς γενικότερα, εἶναι, ὅτι «ἡ διακοπὴ τῆς κοινωνίας», εἶναι ἐπιταγὴ τῶν Ἱερῶν Κανόνων καὶ τῶν ἁγίων Πατέρων πρὸς τοὺς Ὀρθοδόξους πιστοὺς στὶς περιπτώσεις, ποὺ ἕνας, ἢ περισσότεροι ἐπίσκοποι ἀποκλίνουν ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ Παράδοση.

-----------------------

Ο/Η xristianorthodoxipisti.blogspot.gr είπε...

Αφού λοιπόν : Ὁ Μέγας Βασίλειος εἶναι ξεκάθαρος στόν α΄ Κανόνα Του γιά τούς σχισματικούς (ὥς οἱ Νεοημερολογίτες), καί πολλῷ μᾶλλον γιά τούς αἱρετικούς, (ὥς οἱ Οἰκουμενιστές): «ἡ μέν ἀρχή του χωρισμοῦ διά σχίσματος γέγονεν. Οἱ δέ τῆς Ἐκκλησίας ἀποστάντες, οὐκέτι ἔσχον τήν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφ’ ἑαυτούς˙ ἐπέλιπε γάρ ἡ μετάδοσις τῷ διακοπῆναι τήν ἀκολουθίαν.......
ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΔΥΝΑΜΕΙ ΚΑΙ ΟΥΧΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ??

Ενός εστί χρεία, δυναμικής αντεπίθεσης -- του Στέλιου Παπαθεμελή

Ο εξ ανατολών βρώμικος ηγετίσκος μάς λοιδορεί  με τα καμώματά του. Και εμείς χλιαρολογούμε δειλοί και άβουλοι. Ενώ, ενός εστί χρεία: δυναμικής αντεπίθεσης! Όσοι διαβάζουν σωστά τις κινήσεις τού Νεοοθωμανού δεν μπορούν να ισχυρισθούν  ότι αιφνιδιάστηκαν. Τέτοιος  ισχυρισμός δηλώνει αφέλεια στην νιοστή!

   Οι νεοοθωμανοί εζήλεψαν τη δόξα των παλαιοοθωμανών. Οι εταίροι και οι υποτίθεται σύμμαχοί μας αποδείχθησαν χαζοχαρούμενα συνεταιράκια τής Άγκυρας. Ας όψονται!..
    Η Ελλάς πρέπει  να προσανατολισθεί στην ουσία  ματαίωσης της ευρωπαϊκής πορείας τής Τουρκίας και αποπομπής της από το ΝΑΤΟ.

«ΕΞ ΟΝΥΧΩΝ ΛΕΟΝΤΑ ΤΕΚΜΑΙΡΟΜΑΙ» -- Του κ. Δημ. Χατζηνικολάου, Καθ. Οικονομικών Παν/μίου Ιωαννίνων

Κατά κοινή ομολογία, τα πολιτικά πράγματα στον τόπο μας βρίσκονται σε οριακό σημείο. Το Ελληνικό Έθνος είναι στο «χείλος του γκρεμού». Φθάσαμε στο σημείο να διεκδικεί την πρωθυπουργία ο κ. Γ. Παπανδρέου, ο γνωστός ως «Γιωργάκης», του οποίου οι μέχρι τούδε πράξεις φαίνονται ότι έχουν υπαγορευθεί από τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών» («ΠΣΣ»). Μακριά από τον γράφοντα να υποστηρίξει προεκλογικά κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα. Διότι, αν όχι όλα, τουλάχιστον τα πιό γνωστά από αυτά υπηρετούν τον διεθνή Σιωνισμό, ο οποίος με ηχηρές έννοιες, όπως «παγκοσμιοποίηση», «Νέα Εποχή» και «Νέα Τάξη Πραγμάτων», στοχεύει στην ολοκληρωτική άλωση όλων των εθνών. Είναι, όμως, σωστό να σιωπά κανείς μπροστά στο νοσηρό φαινόμενο να προβάλλεται ο «Γιωργάκης» ως πολιτικός «Μεσσίας»; Ο κύριος αυτός πρωτοστατεί στην εσχάτη προδοσία της υποταγής στη «Νέα Τάξη Πραγμάτων», μη τηρώντας ούτε τα προσχήματα, η δε «κριτική» των «αντιπάλων» του είναι πλαδαρή, όπως π.χ. ότι είναι νέος και άπειρος, ότι έχει και αυτός ευθύνη για τα «λάθη» της κυβερνήσεως Σημίτη κ.λ.π. Σκοπός του παρόντος είναι να διατυπώσει ξεκάθαρα την άποψη ότι δεν επρόκειτο για «λάθη», αλλά για συνειδητή πλεύση του «Γιωργάκη» με τους αιωνίους εχθρούς της Ελλάδος, ώστε να φανεί «εξ ονύχων ο λέων». Ιδού μερικά από τα γεγονότα, που θεμελιώνουν αυτή την άποψη. 

Οικουμενισμός: Το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω αγίω!

 

Αγία μανία -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ὁμ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ

Μπροστά στόν βασιλιά τῆς Ἰουδαίας Ἀγρίππα καί στόν Ρωμαῖο ἡγεμόνα Φῆστο, ὁ ἀπ. Παῦλος εἶχε, κάποια στιγμή τῆς θεοκίνητης ζωῆς του, τήν εὐκαιρία νά ἀπολογηθεῖ για τήν πίστη του. Στήν λαμπρότητα τῆς βασιλικῆς αὐλῆς καί στήν μεγαλοπρέπεια τῆς ρωμαϊκῆς ἰσχύος, ὁ ἀπόστολος μέ τίς χειροπέδες ἀντέταξε τό φῶς τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ καί τήν δύναμη τοῦ θείου λόγου. Πρέπει, ὅμως, νά ῾χεις γερά μάτια, γιά ν᾽ ἀντικρύσεις τό φῶς, και πρέπει νά σκύψεις ταπεινά, γιά να πάρεις πάνω σου τήν δύναμη τοῦ Θεοῦ· κι ὁ Φῆστος δέν μποροῦσε. Τόν τύφλωσε ἡ διαφθορά τῆς ζωῆς του, ἡ φιλαργυρία κι ἡ φιληδονία του· τόν κρατοῦσε ἀλύγιστο ὁ ἐγωισμός κι ἡ κενοδοξία του. Γι᾽ αὐτό, δέν ἀφήνει τόν Παῦλο νά συνεχίσει, ἀλλά «μεγάλῃ τῇ φωνῇ», σάν γιά να σκεπάσει καί τήν ἀντίρρηση τῆς ἴδιας του τῆς καρδιᾶς, «ἔφη· Μαίνῃ, Παῦλε· τά πολλά σε γράμματα εἰς μανίαν περιτρέπει» (Πρξ 26,24). Εἶναι ἕνας διάλογος, πού δεν ἔπαψε νά ἐπαναλαμβάνεται μέσα στήν ἱστορία τῶν ἀνθρώπων τοῦ Θεοῦ, κάθε φορά μέ διαφορετικό σχῆμα, ἀλλά πάντοτε μέ τό ἴδιο περιεχόμενο.

Τη Ι΄ (10η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΘΕΟΦΙΛΟΥ του Ομολογητού.

Θεόφιλος ο μακάριος Πατήρ ημών ήκμασε κατά τους χρόνους κατά τους οποίους εξέσπασεν η πρώτη εικονομαχία επί Λέοντος Γ΄ του Ισαύρου, του εν έτει ψιζ΄ (717) βασιλεύσαντος, γεννηθείς εις τι χωρίον, κείμενον πλησίον της Τιβεριουπόλεως, η οποία σήμερον ονομάζεται βουλγαριστί Στρώμνιτσα, και απέχον απ’ αυτής τρία περίπου στάδια. Οι γονείς του ήσαν ευσεβείς και Ορθόδοξοι Χριστιανοί, δια τούτο όταν έγινε τριών χρόνων και τον εβάπτισαν, τον επήγαν εις το όρος το καλούμενον Σελέντιον, ευρόντες δε εκεί τον Οσιώτατον Πατέρα Στέφανον, έλαβον την ευλογίαν εκείνου και πάλιν επέστρεψαν εις τον οίκον των. Από τότε δε εσχόλαζεν ο ιερός ούτος παις εις τα ιερά γράμματα. Φθάσας ο Άγιος εις το δέκατον τρίτον χρόνον της ηλικίας του ανέβη ημέραν τινά εις τον προρρηθέντα Όσιον Στέφανον, όστις βλέπων τον νέον είπε προς αυτόν· «Δια ποίαν αιτίαν, ω τέκνον, ήλθες προς ημάς»; Ο νέος απεκρίθη· «Εκάλεσάς με, ω τίμιε Πάτερ, και δια τούτο αφήκα τους γονείς μου και ήλθον». «Και πότε σε εκάλεσα; Του είπεν ο Όσιος· και τι σου είπον»; Ο νέος απεκρίθη· «Ενώ ευρισκόμην εις τον αγρόν του πατρός μου, ήκουσα ότι μοι έλεγες· «Τέκνον Θεόφιλε, εμάκρυνας από τον Κύριον, όστις λέγει: «Άρον τον Σταυρόν σου και ακολούθει μοι». Τρωθείς λοιπόν εις την καρδίαν από τον λόγον σου τούτον, σε ηκολούθουν, ω Πάτερ, έως εις την θύραν του κελλίου σου· και ευθύς την μεν θύραν είδον κεκλεισμένην, συ δε έγινες άφαντος από τους οφθαλμούς μου, και εγώ ευρέθην μόνος. Και λοιπόν φαίνεταί μοι, ω Πάτερ άγιε, ότι από την ομοιότητα, την οποίαν έχει η τωρινή λαλιά σου, με εκείνην την οποίαν τότε ήκουσα, συ ο ίδιος είσαι ο καλέσας με και όχι άλλος. Όθεν, σε παρακαλώ, μη με αποστραφής τον δούλον σου, όστις ζητώ την σωτηρίαν μου».

Τα τραγούδια του Θεού -- Αλεξ Παπαδιαμάντη

Μὲ εἶχε καλέσει ὁ γενναῖος φίλος μου, ὁ κὺρ Στέφανος Μ., εἰς τὴν οἰκίαν του τὴν ἡμέραν τοῦ Πάσχα, διὰ νὰ συμφάγωμεν τὴν ὥραν τοῦ προγεύματος περὶ τὰς δέκα, ἀπὸ συγκατάβασιν καὶ εὐσπλαγχνίαν, διὰ νὰ κάμω κ᾿ ἐγὼ μετὰ τόσα χρόνια  Πάσχα οἰκιακόν, ἔρημος καὶ ξένος στὰ ξένα. Εὔχαρι καὶ θαλπερὸν ἦτο τὸ ἐσωτερικὸν τῆς ἑστίας του, ἀφοῦ διῆλθον τὴν εὐρεῖαν αὐλήν, μὲ τὴν διάπλατον πύλην, καὶ τοὺς σταύλους τῶν ἀλόγων, καὶ τὴν πρασινάδαν, καὶ τὰς γάστρας τῶν ἀνθέων. Ἡ οἰκογένειά του, ἡ γραῖα Μαρία ἡ συμβία του, ἀφελὴς καὶ ἀρχαϊκή, ὁ υἱός του, ἀμόρφωτος καὶ ἄπλαστος καλὸς ἁμαξηλάτης, κι ὁ ἀδελφός του, στιβαρός, γεροντοπαλλήκαρον, τραχὺς καὶ φιλαλήθης. Τέλος ἡ κόρη του ἡ Ρηνούλα, τελεία ἀντιπρόσωπος τῆς νέας γενεᾶς, κεντήτρια, ζωγραφίνα καὶ θεατρίνα. Πλὴν ὅμως κι αὐτὴ ἀφελὴς καὶ ἁπλῆ εἰς τοὺς τρόπους.  Εἶχε μίαν παιδίσκην ἑπτὰ ἐτῶν, τὴν Μαρίαν, πάντοτε μειδιῶσαν καὶ ἀνοικτόκαρδον, καὶ ἓν χαριτωμένον ξενικὸν πλάσμα, τὴν Τοτώ, ξανθήν, γαλανόμορφον, καὶ ἀγγελοθωροῦσαν. Ἡ μικρὰ κόρη, δὲν ἠξεύρω ἀκριβῶς πῶς, εἶχε πέσει εἰς τὰς χεῖράς της, καὶ ἀπετέλει μέρος τῆς οἰκογενείας. 

Κατά τη Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως του 1724:

«Εκείνοι οπού αποσκιρτήσουσιν από την ευσέβειαν και αφήσουσι μεν τα πάτρια και ορθά της πίστεως ημών δόγματα και τας κοινάς παραδόσεις της Εκκλησίας, περιπέσωσι δε και εξολισθήσωσιν εις νεωτερισμούς και αλλοκότους υπολήψεις και έθη ετερόδοξα και παραχαράξωσι και νοθεύσωσι την της ευσεβείας αλήθειαν, οι τοιούτοι ούτε πλέον είναι, ούτε ονομάζονται τη αληθεία Χριστιανοί, αλλ’ ως ετερόδοξοι και νεωτεριστάς εκκόπτοντας και χωρίζοντας της εκκλησιαστικής και χριστιανικής ολομελείας και της ιεράς μάνδρας εκβάλλοντας ως πρόβατα ψωριώντα και μέλη σεσηπότα (Mansi, 37, 209)! 

Γιατί ενοχλεί τον Πρωθυπουργό ο νατιβισμός;

 Γιατί απαγόρευσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης τις στρατιωτικές και μαθητικές παρελάσεις; Μα, γιατί άλλο; Διότι τις απεχθάνεται! Του θυμίζουν… νατιβισμό.

Η λέξη «νατιβισμός» και η απέχθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη σε ό,τι θυμίζει νατιβισμό σχολιάστηκαν στη στήλη «Περί Πωλητικής» της «δημοκρατίας» της 24ης Μαΐου 2019. Εκεί αναφέρονταν τα ακόλουθα: «Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας σε ομιλία του στο Global Forum στο Ισραήλ (στις 11 Ιουνίου 2018) ανέφερε, μεταξύ άλλων: “Οι αυταρχικές και λαϊκιστικές δυνάμεις γίνονται όλο και πιο ισχυρές σε όλη την Ευρώπη, αλλά και στον κόσμο. Η άνοδος της ξενοφοβίας, του νατιβισμού και του ρατσισμού είναι δυστυχώς μια πραγματικότητα στην Ευρώπη, την οποία πρέπει να αντιμετωπίσουμε».

-----------------

 Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

«Γιατί ενοχλεί τον Πρωθυπουργό ο νατιβισμός;»

Ἀπλούστατα, διότι ὁ Μητσοτάκης εἶναι πιόνι τῆς ΝΤΠ, ἡ ὁποία προωθεῖ τήν παγκοσμιοποίησιν καί τήν Πανθρησκείαν τοῦ Ἀντιχρίστου! Ὅσοι ἐξακολουθοῦν νά ψηφίζουν αὐτόν καί τούς ὁμοίους του (ΝΔ γενικῶς, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΜΕΡΑ25 κ.ἄ.), καθώς καί οἱ ψευδο-επίσκοποι πού συνοδοιποροῦν μαζί τους εἰς τήν καταστροφήν τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι συνυπεύθυνοι γιά τόν ἀφανισμόν τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Ἐκκλησίας!

H σιωπή μας είναι απαράδεκτος!!!

Τι λόγο θα δώσουμε στον Θεό, αν αφήσουμε ανενόχλητους τους διαφθορείς της Δογματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας οικουμενιστάς, να ουνιτίζουν τα τέκνα της Ορθοδoξίας, «δι’ α Χριστός απέθανε»;

Η μεγάλη δυστυχία της εποχής μας δεν είναι ότι υπάρχουν οι τερμίτες οικουμενιστές, που καταστρέφουν την Εκκλησία, αλλά οι  «καλοί» χριστιανοί , που σιωπούμε για το κακό που γίνεται στην Εκκλησία του Χριστού μας!

Μέγα πρόβλημα είναι η εξάπλωση της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, της οποίας θιασώτες είναι πολλοί επίσκοποι, όπως π.χ. ο Κων/πόλεως κ. Βαρθολομαίος, ο Αμερικής Ελπιδοφόρος, ο Γερμανίας κ. Αυγουστίνος, ο Γαλλίας κ. Εμμανουήλ, ο Καναδά κ. Σωτήριος κ.α. Όταν και οι πέτρες φωνάζουν εναντίον της μεγάλης αυτής προδοσίας της Ορθοδοξίας, η σιωπή μας είναι απαράδεκτος!!!

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ 20οῦ ΑΙΩΝΑ - Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης Ὁμότιμος Καθηγητής Α.Π.Θ.

1. Ἐξαπλώνεται ἀνεμπόδιστα ὁ Οἰκουμενισμός

Ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ χειρότερη αἵρεση ὅλων τῶν ἐποχῶν, προελαύνει ἀκάθεκτη· διαβρώνει συνειδήσεις κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, χωρὶς ἀποτελεσματικὴ ἀντίσταση. Ἐμφανίζεται μὲ ἔνδυμα προβάτου, ὡς δῆθεν ἀγάπη, εἰρήνη, καὶ ἑνότητα πρὸς τοὺς ἀλλοθρήσκους καὶ αἱρετικούς, ἐνῶ πρόκειται γιὰ βαρὺ καὶ ἄγριο λύκο ποὺ κατασπαράσσει τὸ ποίμνιο. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ σὲ λύκους· οἱ περισσότεροι εἶναι μισθωτοὶ καὶ δὲν θέλουν νὰ διώξουν τοὺς λύκους γιὰ νὰ μὴ χάσουν τὴν καλοπέραση, τὶς τιμὲς καὶ τὶς δόξες, ἄλλοι εἶναι δειλοὶ καὶ φοβοῦνται τοὺς λύκους, καὶ μόνον ὀλίγοι ἀγωνίζονται νὰ τοὺς διώξουν.

Τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι τὸ ποίμνιο ἀκατήχητο καὶ ἀκαθοδήγητο, ἀνυποψίαστο, δὲν διακρίνει τοὺς λύκους κάτω ἀπὸ τὸ ἔνδυμα τοῦ προβάτου, καὶ ὄχι μόνο δὲν προφυλάσσεται, ἀλλὰ τοὺς τιμᾶ καὶ τοὺς δοξάζει. Στὶς ἐνορίες οἱ ἱερεῖς διστάζουν νὰ ὁμιλήσουν ἐναντίον τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκου­μενισμοῦ καὶ νὰ ἐνημερώσουν τοὺς πιστούς, διότι οἱ μὲν ἐξ᾽ αὐτῶν ἄγαμοι ἐπιθυμοῦν νὰ φορέσουν ἀρχιερατικὴ μίτρα, ποὺ δίδεται κατὰ κανόνα σὲ οἰκουμενιστὲς ἢ σὲ καλοπερασάκηδες τῶν συμποσίων καὶ τῶν πολυτελῶν ἀμφίων, οἱ δὲ ἔγγαμοι πρεσβύτεροι ὑπολογίζοντες εὐμενεῖς ἢ δυσμενεῖς τοποθετήσεις, μεταθέσεις καὶ ἄλλες συνέπειες γιὰ τὶς οἰκογέ­νειές τους σιωποῦν καὶ δὲν ἐκδηλώνονται, ἐκτὸς ἐξαιρέσεων  ἐπαινετῶν.

π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

 

Ο ΜΕΓΑΣ ΦΩΤΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ -- Ὑπὸ τοῦ αειμνήστου ΑΝΔΡΕΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ

Πανηγυρικὸς Λόγος ἐκφωνηθεὶς ὑπὸ τοῦ Καθηγητοῦ τῆς Ἱστορίας Δογμάτων καὶ Συμβολικῆς κ. Ἀνδρέου Θεοδώρου ἐν τῇ Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κατὰ τὴν συνοδικὴν θείαν Λειτουργίαν ἐν τῷ Καθολικῷ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Πεντέλης τὴν 6ην Φεβρουαρίου 1970, ἑορτὴν τοῦ Ἁγίου Φωτίου.

 

Ἡ 6η Φεβρουαρίου εἶναι ἡ ἡμερομηνία, τὴν ὁποίαν ἡ Ὀρθόδοξος Καθολικὴ Ἐκκλησία ἡμῶν ὥρισεν εἰς μνήμην Φωτίου τοῦ Μεγάλου. Δι’ ὃ καὶ ἡμεῖς σήμερον, ἀγαλλομένῳ ποδὶ καὶ σκιρτώσῃ καρδίᾳ, προσήλθομεν εἰς τὸν Ἱερὸν τοῦτον Ναόν, ἵνα, ἐν ἱεροπρεπεῖ καὶ κατανυκτικῷ καὶ ἡσυχίῳ μοναστικῷ περιβάλλοντι, τιμήσωμεν τὸν ἑορταζόμενον Ἅγιον, ὅστις, διαγράψας τροχιὰν αἰγλήεσσαν καὶ λαμπροφόρον ἐν τῷ πνευματικῷ στερεώματι τῆς Ἐκκλησίας, κατέστη ἀστὴρ παμφαὴς καὶ πολύφωτος, ἀποστίλβων τὴν θεσπεσίαν μαρμαρυγὴν καὶ τὸ ἀείζωον πνευματικὸν κάλλος τῆς Ὀρθοδοξίας, καταλάμπων δὲ τοῖς ἑαυτοῦ μεγαλείοις ἐν οἷς ἐθαυμάστωσεν αὐτὸν ὁ Κύριος, ἅπαν τὸ οἰκουμενικὸν πλήρωμα τῆς γεραρᾶς καὶ σεπτῆς ἡμῶν Μητρὸς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Τη Θ΄ (9η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΙΑΚΩΒΟΥ του Αλφαίου.

Ιάκωβος ο θείος Απόστολος του Κυρίου, ο του Αλφαίου υιός, ήτο εις εκ των Δώδεκα Αποστόλων, καθώς μαρτυρούσιν οι δύο Ευαγγελισταί, ο Ματθαίος και ο Μάρκος· υπήρξε δε και αδελφός του Ευαγγελιστού Ματθαίου. Ούτος λοιπόν ο Άγιος του Κυρίου Απόστολος, εξελθών εις το κήρυγμα του Ευαγγελίου, κατέστρεφε τους βωμούς των ειδώλων, υπό θείου ζήλου φλεγόμενος, ιάτρευε τας νόσους και εδίωκε τα ακάθαρτα πνεύματα· δια τούτο και τα πλήθη των εξ εθνών πιστευόντων ωνόμαζον αυτόν σπέρμα θείον. Διελθών λοιπόν ο θείος ούτος Απόστολος μέγα μέρος της Οικουμένης και τον Χριστόν κηρύξας ο εραστής του Χριστού, του οποίου το πάθος και τον θάνατον εζήλωσε, τελευταίον εκαρφώθη εις τον σταυρόν και ούτως εις τον ποθούμενον Χριστόν παρέδωκε το πνεύμα του.

Διάλογος με ζηλωτάς --- Ιερ. Θεοδώρητος

Κύριε Διευθυντά,

Χαίρετε εν Κυρίω.

Ο αγαπητός μοι π. Μάξιμος σχολιάζων το άρθρο μου περί της ημερολογιακής καινοτομίας συμπεραίνει ότι: «αρκετά καλά τα λέει ο πατήρ Θεοδώρητος τα κατά του νέου ημερολογίου…». Έχει, όμως, μερικές απορίες, στις οποίες απαντώ δια της παρούσης.                                                    

1. Απορεί δια τας πολλάς παρατάξεις του παλαιού και ερωτά σε ποία θα σωθή. Η απάντησις είναι απλή. Χιλιάκις προτιμότερον να ακολουθή μία εκ των υπαρχουσών Συνόδων, παρά να μνημονεύη αιρετικού πατριάρχου. Η διαφορά άβυσσος πολλή! Και να μη ξεχνά ότι, ως έχω γράψει πολλάκις εις το παρελθόν, τας περισσοτέρας των διαιρέσεων εδημιούργησαν και διετήρησαν οι Νεοημερολογίται, προκειμένου να φέρουν εις ευτελισμόν το υπέροχον αυτό κίνημα, το κατά πολύ υπέρτερον εις σημασίαν και σπουδαιότητα του Κολλυβαδικού. Επειδή όπισθεν του ανωτέρου ερωτήματος του π. Μαξίμου υποκρύπτεται η θέσις: «Εμείς οι του νέου δια της ενότητός μας υποδεικνύομεν την σωστήν θέσιν δια το ημερολογιακόν», τον πληροφορούμεν ότι η ενότης τότε έχει σπουδαιότητα και σημασίαν, όταν υπηρετή την αλήθειαν, διαφορετικά καταντά παπισμός, ενότης δηλαδή εν τω ψεύδει και τη ποικίλη κακουργία.                                                                         

2. Εν συνεχεία προσθέτει: «Το ημερολόγιο δεν είναι θέμα δογματικό, και γι’ αυτό δεν πρέπει να διαιρούνται οι Χριστιανοί». Με την πρότασή του αυτή αποδεικνύει ότι δεν επρόσεξε δεόντως το άρθρον μου, το οποίον ακριβώς αυτό αποδεικνύει, ότι δηλ. και για μη δογματικούς λόγους επιβάλλεται η διακοπή του μνημοσύνου. Αναφορικώς με τας Συνόδους του παλαιού, που κατηγορεί, πρέπει να γνωρίζη, ότι έχουν δογματικώς υποστατήν χειροτονίαν και καλύπτονται πλήρως υπό των Ι. Κανόνων μη διατηρούντες κοινωνίαν με τους Νεοημερολογίτας, οι οποίοι από το 1924 ακολουθούν την αίρεσιν του Οικουμενισμού. Προς απόδειξιν των ανωτέρω τον παραπέμπω εις τα πρόσφατα και εμπεριστατωμένα άρθρα του κ. Δ. Χατζηνικολάου («Άγ. Αγαθάγγελος», Απρ. 2003, σ. 11 – 19) και του π. Ν. Δημαρά («Άγιοι Κολλυβάδες», Απρ. 2003). Ας τα μελετήση προσεκτικά και θα δη εις ποίον βόθυνον αιρέσεως τον έχει οδηγήσει ο κ. Βαρθολομαίος και οι δορυφόροι του, και ας μη σταματά στην ημερολογιακήν καινοτομίαν, που αποτελεί την απαρχήν της οικουμενιστικής κακοδοξίας και λαίλαπος.                                        

3. Το να επιστρέψουν οι Νεοημερολογίται στο παλαιό δεν σώζει την κατάστασιν, όπως δεν σώζει τον πάπα η άρσις και μόνον του λιβέλλου του 1054… Ηκολούθησαν από το 1924 τόσες αιρέσεις, ώστε να χρειάζεται πλέον κομπιούτερ (υπολογιστής) προς παρακολούθησίν των…                           

4. Το τελικό του συμπέρασμα ότι πρέπει να τα βρουν οι ΓΟΧικοί, «αλλοιώς παραμένουν εκτός Εκκλησίας» είναι εκκλησιολογικώς απαράδεκτον, διότι, αν η κάθε μία Σύνοδος δεν αποτελεί σώζουσαν Εκκλησίαν, ούτε και ενούμεναι θα δημιουργήσουν τοιαύτην. Αναφορικώς, τέλος, με τους «συγχρόνους θαυματουργούς αγίους» που αναφέρει, έχω εξαντλήσει σχεδόν το θέμα αυτό εις το βιβλίο μου: «Όταν οι φύλακες προδίδουν», σσ. 63 – 68, αναφερόμενος σε σχετικήν ερώτησιν του θεολόγου κ. Ν. Σωτηροπούλου.

Ευχαριστών δια την φιλοξενίαν διατελώ μετά της εν Κυρίω αγάπης

Ιερ. Θεοδώρητος

Ι. Μονή Ευαγγελισμού  84 400 Πάρος – Τ.Θ. 27

--------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 8 Οκτωβρίου 2020 - 8:59 μ.μ.: «όντως αυτό το θέμα είναι απλό αλλά δεν υπάρχει η ανάλογη μόρφωση για να το καταλάβεις ... Διάβασε το βιβλίο του Ιωάννη Ρίζου και θα λύσεις όλες τις απορίες σου».

Πράγματι, ἐπειδή οὔτε ἀγαθήν προαίρεσιν διά εἰλικρινῆ διάλογον διαθέτετε, οὔτε τήν Ἑλληνικήν γλῶσσαν καταλαβαίνετε, οὔτε ἁπλῆν ἀριθμητικήν γνωρίζετε, ὁ διάλογος μαζί σας εἶναι ἐκ προοιμίου καταδικασμένος ν' ἀποτύχῃ! Τό γνωρίζω, διότι τό ἐπεχείρησα. Τά ψευδο-επιχειρήματα πού προβάλλεις και τό ψευδολόγημα τοῦ Ἰ. Ρίζου ἔχουν πρό πολλοῦ ἀνατραπῆ. Ὅταν ἀδυνατεῖτε νά καταλάβετε τόν 56ον Κανόνα τῆς ΣΤ', ὁ ὁποῖος ἀπαιτεῖ τήν λατρευτικήν ὁμοιομορφίαν παγκοσμίως, καθώς καί ὅταν ἀπορρίπτετε αὐτό πού γράφει ὁ Καθηγητής Δογματικῆς Χρῆστος Ἀνδροῦτσος, ὅτι ἡ κοινή λατρεία εἶναι στοιχεῖον τοῦ δόγματος τῆς Ἑνότητος, τότε μέ αὐτά πού γράφετε ἁπλῶς δείχνετε τό ἄπειρον θράσος σας καί τήν παχυλήν ἄγνοιάν σας! Βλ. τά ἀκόλουθα ἄρθρα μου:

http://koukfamily.blogspot.com/2017/09/blog-post_16.html
http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2019/03/blog-post_23.html#comment-form
http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2019/03/blog-post_7.html
https://orthodox-voice.blogspot.com/2019/08/blog-post_82.html
http://orthodox-voice.blogspot.com/2019/08/blog-post_768.html

 

Το θέμα, είναι νομικό, όχι θεολογικό. --Toυ πατέρα Νικολάου Δημαρά

.....Όλοι οι Παλαιοημερολογίτες έχουμε μία νομική συγκρότηση γιά τίς σχέσεις μας μέ τήν Πολιτεία.

            Οι ενορίες μας είναι, συνήθως, σωματεία και τα μοναστήρια μας είναι εταιρείες του Αστικού Κώδικα, ὡς προς την νομική μορφή, τήν ὁποία έχουν, για την αναγνώρισή τους από την Πολιτεία και για τις σχέσεις τους με αυτήν.

            Το κράτος καθορίζει τους Κανόνες, (δηλ. μέ Νόμο), της συγκρότησης ενός Νομικού Προσώπου.

            Ο νέος Νόμος για τα Εκκλησιαστικά Νομικά Πρόσωπα δεν είναι τίποτε άλλο από έναν ίδιο Νόμο με αυτόν του Αστικού Κώδικα που ρυθμίζει τα σωματεία.

            Μόνον που απαιτεί περισσότερα πρόσωπα, και καλά κάνει, για να έχει τό συγκροτηθησόμενο Ἐκκλησιαστικό Νομικό Πρόσωπο κάποιο αυξημένο κύρος απέναντι στην Πολιτεία καί να μήν μπορούν τυχάρπαστοι καί τυχοδιώκτες να εκμεταλλεύονται τις δυνατότητες του Α.Κ. και να συγκροτούν “εκκλησίες” με ανύπαρκτα ποίμνια και ανύπαρκτους “ιερείς”, παρουσιαζόμενοι ως “αρχιεπίσκοποι” και ως “μητροπολίτες” του Πατρίου Εορτολογίου και να διασύρουν τον αγώνα.

            Κατά εννενήντα καί πλέον τοις εκατό οι ρυθμίσεις τοῦ Νόμου είναι ίδιες με τα του Σωματείου του Αστικού Κώδικα.

            Εάν θέλουμε, και το θέλουμε ακόμη, ως οργανωμένη κοινωνία, εμείς ως Εκκλησία, να έχουμε σχέσεις με την Ελληνική Πολιτεία μας καί σε πολλές ἐκφάνσεις της ασκήσεως του ποιμαντικού μας έργου δεν μπορούμε να το αποφύγουμε, αυτό μπορούμε να το κάνουμε πλέον μόνον με βάση το Νέο Νόμο, γιά νά ἀσκοῦμε δικαιωματικά πράξεις μέ ἀστικές συνέπειες, ὅπως ὁ γάμος καί ἡ βάπτιση, νά καταχωροῦνται δηλ. στά Ληξιαρχεία τοῦ Κράτους η ιερολογία του γάμου και το όνομα του βαπτισθέντος.

             Ο Νέος Νόμος εξοβελίζει όλους τους ψευτοπαλαιοημερολογίτες, "ἀρχι-επισκόπους”, που έδιναν άδειες γάμου σε Έλληνες με λαθρομετανάστες έναντι αδράς αμοιβής, μιά και ήταν πολύ εύκολο να συγκροτήσουν ένα “θρησκευτικό” νομικό πρόσωπο, (μέ τήν μορφή τῆς Ἀστικῆς Ἑταιρείας), με έναν ψευτο - επίσκοπο, που υπέγραφε τέτοιες άδειες-δηλώσεις γάμου.

            Μερικοί από αυτούς διώχτηκαν ποινικά και είναι στη φυλακή. Δεν μπορεί τώρα με το Νέο Νόμο κάποιος να ονομάζεται ΓΟΧ, παρά μόνον εμείς, πού έχουμε την πιό ΣΟΒΑΡΑ συγκροτημένη και θεολογικά κατηρτισμένη Σύνοδο.

            Γιαυτό πάντοτε το Υπουργείο Παιδείας ρωτάει την Σύνοδό μας για τα διάφορα θέματα που ανακύπτουν στον χώρο του  Παλαιού Ἑορτολογίου.

            Στους άλλους η Πολιτεία μας δέν έχει εμπιστοσύνη.

            Το Υπουργείο μας έστειλε καί επίσημο έγγραφο, που πανηγυρικά δηλώνει, ὅτι δεν μας θεωρεί σχισματικούς ή αιρετικούς, συντασσόμενο με την πάγια Νομολογία του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου της Επικρατείας.         

            Τμήμα ετεροδόξων δεν υφίσταται πλέον στο Υπουργείο και, πάντως, ΔΕΝ υπαχθήκαμε ποτέ εμείς εκεί.

            Υπάρχει μόνον το Τμήμα Θρησκευτικής Διοίκησης.

            Και σε κάθε περίπτωση δεν μας ενδιαφέρει η εκάστοτε εσωτερική κατανομή των αρμοδιοτήτων του Υπουργείου Παιδείας.

            Η τάση του Υπουργείου είναι προς την ουδετεροθρησκεία.

            Ψηφίστικε ήδη η κατάργηση, ή μάλλον η τροποποίηση, του άρθρου 3 του Συντάγματος, μέ μικρή πλειοψηφία, που μερικοί μας κατηγορούσαν ότι δήθεν εμείς παραιτηθήκαμε από το να διεκδικούμε, ότι είμαστε η προστατευόμενη ἀπό τό Σύνταγμα ἐπικρατούσα θρησκεία. Με την τροποποίηση στο Νέο Σύνταγμα στόχευαν οι ἀριστεροί νά μήν υπάρχει πλέον ἐπικρατοῦσα θρησκεία. Ἡ νέα κυβέρνηση, ὡστόσο, δέν τό ἀπο-δέχεται καί δέν συγκεντρώνεται ἡ ἀπαραίτητη πλειοψηφία τῶν 180 βουλευτῶν, γιά τήν τελική ἀναθεώρηση.

            Η πάγια Νομολογία όλων των δικαστηρίων ως επικρατούσα θρησκεία εννοούσε πάντοτε την Νεοημερολογιτική "εκκλησία", πού είναι μάλιστα σε διακοινωνία με το (οικουμενιστικό) πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Ποτέ δεν περιλάμβανε εμάς στην προ-στασία του άρθρου 3.

            Έτσι έχουν τα πράγματα. Τα γράφω αναλυτικά στο τελευταίο τεύχος των "Κολλυβάδων" και ἀπόσμασμα τοῦ τεύχους συναποστέλλω μέ τό παρόν.

            Ο Κύριος μαζί Σου. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις την ανάρτηση - δημοσίευση αυτή όπου πιστεύεις, ότι μπορεί να ωφελήσει και να στερεωθούν οι αδελφοί.

            Ἐν ἀγάπῃ Χριστοῦ,

            π. Νικόλαος

----------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

π. Ν.Δ.: «Το θέμα, είναι νομικό, όχι θεολογικό».

Τό θέμα εἶναι 100% θεολογικόν! Οὐδέν νομικόν πρόβλημα ὑπῆρχε μέ τά Σωματεῖα, καθότι ὁ ἀντίστοιχος νόμος εἶναι καθαρά κοσμικός καί δέν ἀγγίζει τά ἐκκλησιαστικά, ἐν ἀντιθέσει πρός τόν Ν. 4301/2014, πού εἶναι ἐκκλησιαστικός νόμος. Τίς λεπτομερεῖς ἐξηγήσεις τίς ἔχω ἀναφέρει πολλές φορές. Ὁ π. Νικόλαος ἦτο ἀπό τούς πρώτους πού ἐπεσήμανε αὐτόν τόν κίνδυνον, ἀλλά γρήγορα ἔκαμε στροφήν! Ἄς μήν ἐξαπατᾶ πλέον τόν κόσμον ὁ π. Νικόλαος!

Ἀπενεμήθη δικαιοσύνη εἰς τήν δίκην τῆς Χ.Α.; -- Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων Τμήματος Οἰκονομικῶν Ἐπιστημῶν

Ποτέ μου δέν ὑπεστήριξα τήν «Χ.Α.», ἐπειδή (1) ποτέ αὐτή δέν ἀνεσκεύασε πειστικῶς τήν ἐναντίον της κατηγορίαν ὅτι εἶναι φιλοναζισταί, καί (2) ποτέ δέν ἀπήντησε πειστικῶς ὅτι οἱ Μιχαλολιᾶκος καί Γερμενῆς δέν ἔχουν σχέσιν μέ τόν Σατανισμόν, καί, ἐάν προέβαλον αὐτόν τόν ἰσχυρισμόν, τότε γιατί ὁ Μιχαλολιᾶκος δέν ἀνεκάλεσε τούς ὕμνους πού ἔγραψε πρό πολλῶν ἐτῶν πρός τόν Ἑωσφόρον;

Παρά ταῦτα, ἀπό τά ὅσα ἔχουν γίνει γνωστά στό κοινόν πού δέν ἔχει παρακολουθήσει τήν ἀποδεικτικήν διαδικασίαν τῆς δίκης τῆς «Χ.Α.», ὅπως ὁ γράφων, ὁπότε μπορεῖ νά σφάλω εἰς τήν ἀκόλουθον κρίσιν μου, οὐδόλως προκύπτει ὅτι πρόκειται γιά ἐγκληματικήν ὀργάνωσιν! Ἑάν ἕν μέλος της (ὁ Ρουπακιᾶς) εἶναι δολοφόνος, αὐτό οὐδόλως σημαίνει ὅτι δολοφόνοι εἶναι καί ὁ Λαγός, ὁ Παναγιώταρος, ὁ Κασιδιάρης κ.ἄ. Ἴσως νά μήν ἔγραφα αὐτές τίς γραμμές, ἄν δέν εἶχα παρακολουθήσει δύο συνεδρίες ἀπό τήν «δίκην» τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου στό Ἐφετεῖον Θεσσαλονίκης τόν Ἀπρίλιον τοῦ 2019. Ἦτο μία παρωδία, προφανῶς μέ προειλημμένην τήν ἀπόφασιν νά καταδικασθοῦν οἱ ἀθῶοι Ἐσφιγμενῖται μοναχοί καί νά θριαμβεύσουν οἱ Ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Κυρίας Θεοτόκου, πού ἐπισήμως, ἀλλά παρανόμως, ἀποκαλοῦνται «Νέα Ἀδελφότης τῆς Ἱ.Μ. Ἐσφιγμένου», οἱ ὁποῖοι ποδοπατοῦν τόν ΚΧΑΟ, συνεπῶς καί τό Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος, πού προστατεύει τόν ΚΧΑΟ (Ἄρθρον 105, παρ. 3) καί εἶναι οἱ ἠθικοί αὐτουργοί διά τόν θάνατον πολλῶν γνησίων Ἐσφιγμενιτῶν Πατέρων, οἱ ὁποῖοι πεθαίνουν λόγῳ τοῦ ἀποκλεισμοῦ τῆς Μονῆς. Ἡ καταδίκη τῶν ἀθώων Ἐσφιγμενιτῶν Πατέρων μοῦ ἐκλόνισε τήν ἐμπιστοσύνην πρός τήν «ἑλληνικήν δικαιοσύνην»! Ἐβίωσα ἐκ τοῦ σύνεγγυς ἕν ἀκόμη περιστατικόν φανερῆς κακοδικίας ὑπέρ τῶν προφανέστατα ἐνόχων κομμουνιστῶν καί Ἑβραίων κατηγορουμένων καί ἐναντίον τοῦ ἀδικηθέντος ὑπ’ αὐτῶν Ἕλληνος μηνυτοῦ των, ὁπότε ἔχω ἀρχίσει νά πιστεύω ὅτι σέ «δίκες» ἀθώων «ἀντισυστημικῶν» καί ἐνόχων «συστημικῶν» δέν ἀποδίδεται δικαιοσύνη, ἀλλ’ ὑπερισχύουν οἱ ἔνοχοι «συστημικοί». Ἄλλωστε, εἶναι εἰς ὅλους τούς ἐχέφρονας γνωστόν ὅτι κατά τίς τελευταῖες δεκαετίες (πόσες ἄραγε;) οἱ πλέον ἀδίστακτοι ΠΡΟΔΟΤΑΙ, ἀνθέλληνες καί καταχρασταί γίνονται πατριᾶρχαι, πρωθυπουργοί, ὑπουργοί, σύμβουλοι κ.λπ., ἐνῷ οἱ Ἕλληνες πού ὑπερασπίζονται Ὀρθοδοξίαν καί Ἑλλάδα καταδικάζονται, ἀντί νά ἐπαινῶνται, ὅπως π.χ. ὁ προσφάτως κοιμηθείς Ἐπιστήμων καί Ἐπιχειρηματίας Σωτήριος Σοφιανόπουλος, ὁ κτηνοτρόφος τοῦ Ἕβρου πού πρό μερικῶν ἑβδομάδων ἐτόλμησε νά συλλάβῃ καί νά παραδώσῃ εἰς τήν Ἀστυνομίαν παρανόμους εἰσβολεῖς Τούρκους κ.ἄ. Ὑπάρχουν βεβαίως καί πολλές ἄλλες περιπτώσεις φανερῆς κακοδικίας. Τούτων οὕτως ἐχόντων, πῶς νά πιστέψω ὅτι ἀπενεμήθη Δικαιοσύνη εἰς τήν δίκην τῆς «Χ.Α.»;