Ποῦ πηγαίνει ὁ κόσμος;

Στὶς ἀρχὲς κάθε χρόνου, ὅπως θὰ εἶναι γνωστὸ καλοί μου φίλοι, συνέρχεται στὸ Νταβὸς τῆς Ἑλβετίας, τὸ λεγόμενο «Παγκόσμιο Οἰκονομικὸ Φόρουμ». Σ’ αὐτὸ συμμετέχουν ἐκπρόσωποι τῆς παγκόσμιας πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἐλίτ, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν πορεία τῶν πραγμάτων τοῦ πλανήτη.
Κατὰ τὴν φετινή του σύνοδο (ἔγινε τὸν Ἰανουάριο 2020), διαπίστωσαν ὅτι τὸ ὑφιστάμενο καπιταλιστικὸ σύστημα βρίσκεται καὶ πάλι σὲ κρίση, ἔχοντας – πέραν ἀπὸ τὴν καταστροφὴ τοῦ περιβάλλοντος – διευρύνει κατὰ πολὺ τὶς ἀνισότητες μὲ ἀποτέλεσμα οἱ κοινωνίες νὰ βρίσκονται στὰ πρόθυρα τῆς ἀπελπισίας!

Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Βασικόν αίτιον αποστασίας.

Κοινή γνώσις παντός μεν ορθοδόξου πιστού, κατ΄ ιδιάζοντα δε λόγον των Μοναχών, πρέπει να τυγχάνη ότι το αίτιον του κακού δεν έχει την προέλευσίν του και δεν αποτελεί συνέπειαν απορρέουσαν εκ των προσωπικών-θεολογικών γνώσεων του Μεταξάκη ή του Παπαδοπούλου, ούτε του Αθηναγόρου ή του Bαρθολομαίου, ως και προ ή μετά άλλων ομοίων αυτοίς, αλλά πηγάζει εκ του γεγονότος ότι, ουχί μόνον ούτοι, αλλά, κρίμασιν οις οίδε Κύριος, άπασα σχεδόν (όχι η Εκκλησία, άπαγε… αλλά) η πνευματική ηγεσία τής καθ΄ όλου Εκκλησίας, εκτός βεβαίως σπανίων εξαιρέσεων, ως και οι πλείονες εκ των Καθηγητών τής σημερινής θεολογικής επιστήμης, συμμιγέντες, αφομοιώθησαν με την διεστραμμένην «θεολογικήν» σκέψιν της Δύσεως, τούθ΄ όπερ κατέστησε τούτους ου μόνον απειθείς, αλλά και επικριτάς και κατηγόρους της Ορθοδόξου Πατερικής θεολογίας, ανατρέποντες ούτω θεμελιωδώς την υπόστασιν της «Μίας, Αγίας,…» του Χριστού Εκκλησίας!

ΑΙΝΟΙ ΚΑΙ ΣΤΙΧΗΡΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Τη Λ΄ (30η) Απριλίου, μνήμη του Αγίου ενδόξου Αποστόλου ΙΑΚΩΒΟΥ, αδελφού Ιωάννου του Θεολόγου.

Ιάκωβος ο ένδοξος του Χριστού Απόστολος ήτο υιός του Ζεβεδαίου και αδελφός πρεσβύτερος Ιωάννου του Θεολόγου. Μετά δε την κλήσιν των Αγίων Αποστόλων Ανδρέου και Πέτρου προσεκλήθη υπ’ Αυτού του Κυρίου, ίνα μαθητεύση παρ’ Αυτώ μετά του αδελφού του Ιωάννου. Ευθύς λοιπόν αφήσαντες τον πατέρα και το πλοίον των, ως και όλα τα υπάρχοντά των, ηκολούθησαν τον Κύριον.

Ορθοδοξία και Οικουμενισμός -- του αειμνήστου Ανδρέου Θεοδώρου Καθ. Πανεπιστημίου Αθηνών

Ο Οικουμενισμός υπ’ αμφοτέρας αυτού τας όψεις αποτελεί θλιβεράν εκκοσμίκευσιν του Χριστιανισμού. Ζων και αναστρεφόμενος εις ένα κόσμον, ο οποίος ουσιαστικώς κατέλυσε πάσαν έννοιαν αυθεντίας και αρχής και απώλεσε πάσαν μεταφυσικήν αίσθησιν της μυστηριακής ιερότητος του βίου, περιστέλλων ασφυκτικώς την ανθρωπίνην ύπαρξιν εντός των φυσικών ορίων της παρούσης ζωής, ήρχισεν από τινος χρόνου επικινδύνως να συσχηματίζεται προς το πνεύμα τούτο του αιώνος, αμβλύνων πάσαν έννοιαν θείας και ανθρωπίνης αυθεντίας και αποβάλλων βαθμηδόν την αίσθησιν της μυστηριακής δομής της χριστιανικής υπάρξεως και ζωής.

Από το Χριστός Ανέστη του Γιάννη, του Αλεξ. Παπαδιαμάντη

...Ἡ μάννα του, ἐπειδὴ τὸν εἶχε μονογενῆ, συχνὰ ἔταζε καὶ παρεκάλει τοὺς Ἁγίους «νὰ τὸν κάμουν καλά». Πλὴν φαίνεται ὅτι αὐτὸς ἦτο ἀρκετὰ καλά, σχεδὸν καλύτερα ἀπὸ πλείστους ἄλλους, καὶ οἱ Ἅγιοι δὲν ἔκρινον ὅτι ἐσύμφερε νὰ τοῦ δώσουν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἡ μάννα του ὠνόμαζε «τὴν ὑγειά του», δηλ. τὴν ἐλευθερίαν νὰ κακουργῇ ἐν γνώσει. 

«Ἐν κρυπτῷ» -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ο ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΣ χριστιανός ἐργάζεται πάντα «ἐν κρυπτῷ» καί ἀποφεύγει τήν προβολή καί τόν ἔπαινο τῶν ἀνθρώπων. Ἐνοχλεῖται ἀπό τά εὐμενῆ σχόλια καί ἀποστρέφει τό πρόσωπό του ἀπό τούς ἰδιοτελεῖς ἐγκωμιαστές του. Τήν τακτική αὐτή δέν ἐπιλέγουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι. Θά ἔλεγα ὅτι οἱ περισσότεροι ζοῦν καί δραστηριοποιοῦνται, γιά νά προβάλλονται. Δυστυχῶς καί στούς κληρικούς ὑπάρχει αὐτή ἡ τάση. Στήν ἐποχή μας μάλιστα ἔχει κορυφωθεῖ, γιατί τήν ἐνισχύουν καί τά μέσα τῆς ἐπικοινωνίας, ὅπως ἡ τηλεόραση, τό διαδίκτυο, ὁ τύπος, τό ραδιόφωνο κ.λπ. Ὅμως ὅλες οἱ ἐκδηλώσεις τῶν φιλόδοξων ἀνθρώπων ἔρχονται σέ πλήρη ἀντίθεση μέ τά ὅσα τονίζει ὁ Χριστός στήν ἐπί τοῦ ὄρους ὁμιλία του:

Εἰς τὰς ἡμέρας μας Ο ΙΟΥΔΑΣ ΞΑΝΑΖΗ -- Τοῦ κ. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Ἐάν ὑπάρχει καί ἐπιζεῖ μιά ἀπαίσια καί τραγική μορφή στήν ἱστορία τοῦ κόσμου, αὐτή ἡ τρομακτική μορφή εἶναι σίγουρα, ὁ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης. (Τό ὄνομά του δείχνει τήν καταγωγή του, καί σημαίνει: ἀπό τήν Καριώθ). Ἰούδας! Ὄνομα συνώνυμο τῆς προδοσίας. Τό ἀρχέτυπο τῆς πιό ἐπαίσχυντης πράξης στίς ἀνθρώπινες κοινωνίες. Ἡ πιό προσβλητική λέξη στά στόματα τῶν ἀνθρώπων–κι αὐτῶν ἀκόμα τῶν παιδιῶν–ὅταν προφέρεται σάν ὕβρις: «Ἰούδα»! Ὄνομα καί πρόσωπο, πού προκαλεῖ ἀποστροφή καί ἀπέχθεια. Κι αὐτοί ἀκόμα οἱ ἱεροί εὐαγγελιστές, δέν ἀσχολοῦνται καθόλου μέ τό πρόσωπό του. Ἀκόμα καί γιά τήν προδοσία του, σημειώνουν πολύ λίγες λέξεις. Ὁ μέν Ματθαῖος γράφει:

Εγώ δεν διαστρέφω τον λαόν, αλλά σεις, οίτινες αφήνετε την Παράδοσιν των Πατέρων και κάμετε ιδικά σας νεώτερα σαπρά και παράλογα δόγματα

...Απελθόντες εκείνοι εις το Μοναστήριον έφεραν ενώπιόν των τον Άγιον βασταζόμενον, επειδή δεν ηδύνατο να περιπατήση,  και τότε λέγει εις αυτόν (τον Όσιο και Ομολογητή Στέφανο τον Νέον), ο Επίσκοπος Εφέσου Θεοδόσιος : Διατί άνθρωπε του Θεού διαστρέφεις τον λαόν, ονομάζων πάντας ημάς αιρετικούς; Ο δε Άγιος με πραείαν φωνήν απεκρίνατο : Γνωρίζεις τι είπεν ο Προφήτης Ηλίας προς τον Αχαάβ, όταν του είπε, συ είσαι αυτός που διαστρέφεις τον λαόν; Δεν είμαι εγώ, είπεν ο προφήτης Ηλίας, όστις διαστρέφω, αλλά συ και ο οίκος του πατρός σου. Ούτω σας λέγω και εγώ, ότι εγώ δεν διαστρέφω τι, αλλά σεις, οίτινες αφήνετε την Παράδοσιν των Πατέρων και κάμετε ιδικά σας νεώτερα σαπρά και παράλογα δόγματα. Ταύτα ειπόντος του Αγίου εθυμώθη ο της Νικομηδείας Επίσκοπος Κων/νος, και εγερθείς του θρόνου ο αναιδέστατος ελάκτησε τον κατά γης καθήμενον Άγιον εις το πρόσωπον με πολλήν οργήν ο θεόργιστος, ο δε Άγιος από την αδυναμίαν του έπεσε κατά γης ύπτιος, έπειτα πάλιν τον εκτύπα εις την κοιλίαν συχνά με τους πόδας του. 

(Ορθ. Συναξ. Τόμ. ΙΑ:σελ. 703).

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΛΥΣΗ ΣΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΌ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.... -- Του ιστολογίου https://vdeligma--erimoseos.blogspot.com/

Ο ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ :

Ως γνωστόν οι Κληρικοί του Παλαιού Ημερολογίου είναι άμισθοι και συντηρούνται αποκλειστικά από τις εθελοντικές προσφορές των πιστών και από την κηροδοσία και δισκοφορία στους ναούς. Τα αντιχριστιανικά μέτρα της Κυβέρνησης κατά της λειτουργίας των ιερών ναών είχαν λοιπόν ακόμη μία σημαντικότατη παράμετρο: την στέρηση των πόρων επιβίωσης των Κληρικών μας, πολλοί από τους οποίους μάλιστα είναι και οικογενειάρχες.

Καλό θα είναι όλοι όσοι μπορούμε να ενισχύσουμε αυτές τις δύσκολες ημέρες τους Κληρικούς μας. 

Είθε δε ο Θεός να δώσει έμπρακτη μετάνοια σε όσους εκ των ημετέρων, μετείχαν (με την ψήφο τους) στην διάπραξη και του εγκλήματος αυτού... 

ΚΑΙ Η ΠΡΟΤΕΙΝΌΜΕΝΗ ΛΥΣΗ..... 

Η ταπείνωση της σωτηρίας ή υποταγή της Εξουσίας -- Χαράλαμπος Β Κατσιβαρδάς Δικηγόρος

Η Ανάστασης του Κυρίου μας, συνέτριψε τον Θάνατο δια του Θανάτου, τον οποίον, ο ίδιος  ο Θεάνθρωπος προκάλεσε εκουσίως, δια χάρη της ιδικής μας Σωτηρίας, Σταυρώθηκε, καταρρακώθηκε και Αναστήθηκε την Τρίτη Ημέρα κατά τας Γραφάς, ανακαινίζοντας άρδην την θνησιγενή πλάση, του μεταπτωτικού μας κόσμου.

Η οντολογική Επανάσταση του Ενανθρωπήσαντα Κυρίου μας συνιστά ένα Ευαγγέλιο διότι μας δώρισε εις το διηνεκές το Ζείδωρο και Ανέσπερο Φως της αιώνιας Ζωής της όντως Αλήθειας, δια της χαράξεως του Θυσιαστικού Του βίου.

Ὅταν τὸ σκοτεινὸν Παρασκήνιον διαμοχλεύη τὸν Κόσμον ὁλόκληρον

Ἡ καιρίας σημασίας συμβολὴ τῶν Μασόνων εἰς τὴν κατεδάφισιν τοῦ θρόνου τῶν Ρομανὼφ εἰς τὴν Ρωσίαν (1917)

Ἡ ἐχθρότητα τοῦ αἱρετικοῦ δυτικοῦ κόσμου ἔναντι τῆς ὁμοδόξου -ὀρθόδοξης- Ρωσίας ἀναπτύσσεται διαχρονικῶς. Πολλὰ ἔτσι συνέτειναν στὴν ἔκρηξη διαφόρων ἀνατρεπτικῶν ἐπαναστάσεων ἐκεῖ, ἡ δὲ συμβολὴ τῶν μασόνων στὶς ἐπαναστάσεις ἐκεῖνες ἦταν σημαντικότατη. Ἰδιαίτερα στὴν μεγάλη ἐπανάσταση τοῦ 1917 καὶ 1918, μὲ τὴν ἀνατροπὴ τοῦ ἤδη διαβρωμένου θρόνου τῶν Ρομανώφ.

Οικουμενισμός: Το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω αγίω!

ΑΝΑΝΤΙΡΡΗΤΟΝ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΟΣ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση

Παρουσίασις τοῦ βιβλίου τοῦ κ. Χάρη Σ. Σκαρλακίδη

«Ἅγιον Φῶς. Τό θαῦμα τοῦ Μεγάλου Σαββάτου

στόν Τάφο τοῦ Χριστοῦ»*

Τίς ἅγιες ἡμέρες τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος ὁ κ. Χαράλαμπος Σκαρλακίδης, Ἀρχιτέκτων καί καθηγητής σχεδιαστικῶν προγραμμάτων μέσῳ Η/Υ, ἐδώρησε στήν ἐκκλησιαστική Ἱστορία τῶν Ἱεροσολύμων, ἀλλά καί σέ κάθε πιστό Χριστιανό, ἰδίως τούς Προσκυνητές τῆς Ἁγίας Γῆς, ἕνα πολύτιμο δῶρο: τό νέο βιβλίο του μέ τίτλο τό «Ἅγιον Φῶς.

ΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Τη ΚΘ΄ (29η) Απριλίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΙΩΑΝΝΟΥ Μητροπολίτου Θηβών και εξάρχου πάσης Βοιωτίας του Καλοκτένους και νέου Ελεήμονος.

Ιωάννης ο εν Αγίοις Πατήρ ημών, Επίσκοπος Θηβών και πάσης Βοιωτίας, ο Καλοκτένης, εγεννήθη περί τα μέσα του ΙΒ΄ αιώνος εις την πρωτεύουσαν της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, την περιφανή Κωνσταντινούπολιν, εξ ευγενών και πλουσίων γονέων καλουμένων του μεν πατρός αυτού Κωνσταντίνου, την επωνυμίαν Καλοκτένης, της δε μητρός Μαρίας, οίτινες και ανέθρεψαν το τέκνον των τούτο εν πάση παιδεία και νουθεσία Κυρίου.

Αυτήν την συμβουλή έδωσε ο Αββάς Ποιμήν

σε κάποιον αδελφό, που τον επισκέφθηκε και του είπε ότι έχει πολλούς λογισμούς και κινδυνεύει από αυτούς.

Ο Γέροντας τον έβγαλε έξω στο ύπαιθρον και του είπε: «Άνοιξε την αγκαλιά σου και πιάσε τους ανέμους». Ο επισκέπτης του αποκρίθηκε ότι δεν είναι ικανός να πιάση τους ανέμους. Τότε ο Αββάς Ποιμήν του είπε: «Εάν είναι αδύνατον να πιάσης τους ανέμους, ούτε τους λογισμούς μπορείς να τους εμποδίσης να μπουν μέσα σου. Δικό σου χρέος όμως είναι να αντισταθής σ΄ αυτούς».

ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ -- Αλεξ. Παπαδιαμάντη

Ὅπως τὸ διηγοῦνται, ὅσοι τὸ ἔφθασαν, ἐν ἠλικίᾳ ὄντες εἰς Ἀθήνας τῷ 1870, ὁ νεκρὸς τοῦ ἑνὸς τῶν ληστῶν τοῦ Δηλεσίου, κομισθέντων εἰς Ἀθήνας κατὰ Μάιον, εἶχε τὸ πρόσωπον παραδόξως φαιδρὸν καὶ γελαστόν. Τὴν ὥραν ποὺ τοὺς ἐτουφεκοβολοῦσαν τ᾿ ἀποσπάσματα, ἐλλοχεῦον ὄπισθεν πυκνῶν θάμνων καὶ βράχων τὸ παλληκάρι ἐκεῖνο τῆς Ρούμελης, ἴσως διότι τὸ ταμπούρι του τοῦ ἐφαίνετο πολὺ ἀσφαλές, τίς οἶδε τί εἶχε σκεφθῆ, ἢ τί σοβαρὸν εἶδεν, ἢ τί ἀστεῖον ἤκουσε παρά τινος γείτονος συντρόφου του, κ᾿ ἐγέλασεν, ὅπως οἱ ἄνθρωποι γελοῦν. Συγχρόνως, ἐν ἀκαρεῖ, τοῦ ἦλθε τὸ βόλι. Τὸν ηὗρε καίριον εἰς τὸν λαιμόν, καὶ τὸν ἀφῆκεν εἰς τὸν τόπον.

Μετὰ δύο ἡμέρας οἱ σκοτωμένοι, πέντε ἢ ἓξ τὸν ἀριθμόν, ἐκομίζοντο εἰς Ἀθήνας. Εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ νέου ἐκείνου ὅλοι οἱ φρικώδεις περίεργοι εἶδον ἐντυπωμένον, πιστωμένον τὸν γέλωτα. Οὔτ᾿ ἐπρόφθασεν, ὁ εὐτυχὴς ἄνθρωπος, νὰ αἰσθανθῇ τὴν πικρίαν τοῦ βέλους, ἀλλ᾿ ὁ θάνατος τοῦ ἦλθε μυστηριώδης, γλυκύς, πρὸ τῆς ἀλγηδόνος.

Η αποτείχιση είναι το ευλογημένο φραγγέλιο με το οποίο η Εκκλησία απεμάκρυνε πάντοτε ό,τι νόθο υπήρχε μέσα Της.

Αν κοιτάξουμε βαθύτερα τα γεγονότα, θα δούμε ότι η αντίδραση των χριστιανών με την αποτείχιση εναντίων του Οικουμενισμού, είναι ό,τι ωραιότερο, ζωντανό, ορθόδοξο, παραδοσιακό, αν θέλετε ό,τι έχει μείνει όρθιο μέσα εις την Εκκλησία. Είναι η γλυκειά ελπίδα δια το ξεκαθάρισμα των γνησίων από των νόθων, των λειτουργών από των επαγγελματιών, των χριστοφόρων από των χριστεμπόρων, των φιλοθέων από των φιλοδόξων, των ποιμένων από των λυκοποιμένων. Είναι η φωνή του Θεού, δια την οποία δεν ιδρώνει το αυτί των Οικουμενιστών. Είναι το ευλογημένο φραγγέλιο με το οποίο η Εκκλησία απεμάκρυνε πάντοτε ό,τι νόθο υπήρχε μέσα Της.
-----------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Ἀπό μόνη της, ἡ ἀποτείχισις ἀπό τήν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ δέν εἶναι ἀρκετή. Θά πρέπῃ ὁ ἀποτειχισμένος νά παραμείνῃ εἰς τήν Ὀρθοδοξίαν, καί ὄχι νά προβαίνῃ εἰς τήν ἵδρυσιν ΘΝΠ, νά κηρύττῃ διάφορες ἄλλες αἱρέσεις, νά προβαίνῃ κάθε τόσον εἰς νέα σχίσματα κ.λπ. Διότι, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, φεύγει ἀπό μίαν αἵρεσιν καί πηγαίνει εἰς ἄλλην! Καθίσταται δέ καί περίγελως ἐνώπιον τοῦ Σατανᾶ, διότι, ἀντί νά διορθωθῇ, καυχᾶται ὅτι εἶναι καί «ὁμολογητής», ἀναθεματίζει ὅλους τούς ἄλλους, «καθαιρεῖ» κληρικούς κ.λπ.

Η συγκρητιστική χοάνη της Νέας Βαβυλώνος – Οικουμενισμού, μας απειλεί με αφανισμό

Όταν κάποιος επιχειρεί να κυριεύσει το σπίτι μου και να το κάνει δικό του, δεν έχει το ηθικό δικαίωμα να με κατηγορεί για τον τρόπο που αμύνομαι. Ξεχνάμε, ότι ο λαός της Κων/πόλεως έκαψε τον Ναόν της Αγίας Σοφίας, όταν εξώρισαν τον πνευματικό τους πατέρα ιερόν Χρυσόστομον; Είμαστε σε καιρούς αντιχρίστους. Η συγκρητιστική χοάνη της Νέας Βαβυλώνος – Οικουμενισμού  μας απειλεί με αφανισμό και σαν έθνος και σαν Ορθόδοξη Εκκλησία. Σήμερα χρειαζόμαστε, περισσότερο από ποτέ άλλοτε πατερικά αναστήματα ποιμένων, οι οποίοι εν πνεύματι και δυνάμει Ηλιού, να αντιμετωπίσουν τις αντίχριστες δυνάμεις του Οικουμενισμού.

῾Ο Ἅγιος ᾿Αθανάσιος ὁ Πάριος: τό «καθαρτήριον πῦρ»

Δεινός πολέμιος τοῦ Παπισμοῦ ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος ἀναφέρει ὅτι τό «καθαρτήριον πῦρ» ἐφευρέθη ἀπό τήν παπικήν ἐξουσίαν πρός χρηματισμόν. ᾿Εδῶ φαίνεται εἶναι ἡ οὐσία τοῦ θέματος αὐτοῦ. «Τοῦτο δή τό Πουργατόριον ἡ Ἀνατολική ᾿Εκκλησία παντελῶς δέν τό δέχεται, καί τό στοχάζεται δι’ ἕνα μῦθον, ἤ μᾶλλον εἰπεῖν δι’ ἕνα πλούσιον μεταλλεῖον ἀπό τό ὁποῖον ἐκ περιουσίας συγκροτεῖται καί συνίσταται ἡ τράπεζα τοῦ Πάπα καί τῶν περί τόν Πάπαν».