Τη ΙΗ΄ (18η) Μαρτίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΚΥΡΙΛΛΟΥ Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2019
Κύριλλος, ο εν Αγίοις Πατήρ ημών, έζησε κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίου, υιού του μεγάλου Κωνσταντίνου, του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τλζ΄ - τξα΄ (337-361), ως υιός δε ευσεβών και Ορθοδόξων γονέων ανετράφη παρ’ αυτών και εξεπαιδεύθη εις τα ευσεβή και ορθά ιερά δόγματα. Αφ’ ου δε ο τότε Ιεροσολύμων Μάξιμος Γ΄ (333-348) απήλθε προς Κύριον, ο μακάριος ούτος Κύριλλος ανήλθεν εις τον θρόνον των Ιεροσολύμων, υπερμαχών των δογμάτων των Αγίων Αποστόλων και των Πατέρων.
Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2019
Κύριλλος, ο εν Αγίοις Πατήρ ημών, έζησε κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίου, υιού του μεγάλου Κωνσταντίνου, του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τλζ΄ - τξα΄ (337-361), ως υιός δε ευσεβών και Ορθοδόξων γονέων ανετράφη παρ’ αυτών και εξεπαιδεύθη εις τα ευσεβή και ορθά ιερά δόγματα. Αφ’ ου δε ο τότε Ιεροσολύμων Μάξιμος Γ΄ (333-348) απήλθε προς Κύριον, ο μακάριος ούτος Κύριλλος ανήλθεν εις τον θρόνον των Ιεροσολύμων, υπερμαχών των δογμάτων των Αγίων Αποστόλων και των Πατέρων.
Οἱ ἁγιορεῖται θὰ µείνωµεν ἀπαθεῖς; -- Τοῦ Ἁγιορείτου Μοναχοῦ Νικολάου
Ἡ
παρατεταµένη τεχνητὴ καὶ πονηρὴ οἰκονοµικὴ κρίση, ποὺ µαστίζει τὴν ἑλληνικὴ
κοινωνία καὶ ποὺ διατηρεῖται ἀµείωτη µέχρι σήµερα, ἄµβλυνε καὶ ἐνέκρωσε τὰ ἀντανακλαστικὰ
τοῦ πιστοῦ ἀνθρώπου. Καὶ ἔτσι ἐπέρασαν καὶ θὰ
περάσουν ἀπὸ τὸ κοινοβούλιο, χωρὶς σθεναρὴ ἀντίδραση, πολλοὶ ἀντιχριστιανικοὶ
νόµοι. Τὸ ἴδιο συµβαίνει δυστυχῶς καὶ στὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Ὁ
πολύχρονος δῆθεν θεολογικὸς διάλογος µεταξὺ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ παπικῆς αἱρετικῆς
«ἐκκλησίας» καὶ οἱ προχωρηµένες προδοτικὲς συµπροσευχὲς ἔχουν κατὰ πολὺ ἀµβλύνει
τὰ ἀντανακλαστικὰ τοῦ ὀρθοδόξου πιστοῦ. Καὶ τώρα ποὺ ἔχουν ὡριµάσει τὰ πράγµατα,
θὰ βαδίσουµε πλέον µὲ ἐντολὴ τῆς Μεγάλης Συνόδου γιὰ τὴν «ποθούµενη ἕνωση» τῆς ὀρθοδόξου
ἀληθείας µὲ τὴν παπικὴ αἵρεση. Εἶναι ἡ ἐποχὴ ποὺ ἔχει κατὰ πολὺ ἀµαυρωθῆ καὶ ἀπαξιωθῆ,
καὶ εὐτελισθῆ τὸ πρόσωπο τῆς ἀληθινῆς ἀγάπης.
Τη ΙΖ΄ (17η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΜΑΡΙΝΟΥ ξίφει τελειωθέντος.
Μαρίνος ο Άγιος του Χριστού
Μάρτυς ήτο εκ προγόνων Χριστιανός. Βλέπων δε τους ειδωλολάτρας προσφέροντας
θυσίας όχι μόνον εις ανθρώπους, αλλά και εις ερπετά και εις άλλα ακόμη βδελυρά
όντα, ήναψεν υπό θείου ζήλου και εν ω οι Έλληνες εώρταζον τα άψυχα είδωλα,
ώρμησε και κατεκρήμνισε τον βωμόν, καταπατήσας τας εν αυτώ θυσίας, τον δε
εαυτόν του ωνόμασε Χριστιανόν.
Θα πάρω μια ανηφοριά - Ευαγόρας παλληκαρίδης
Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα
πάρω μονοπάτια να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά. Θ΄ αφήσω αδέλφια
συγγενείς, τη μάνα, τον πατέρα μεσ΄ τα λαγκάδια πέρα και στις βουνοπλαγιές.
Ψάχνοντας για τη Λευτεριά θα ΄χω παρέα μόνη κατάλευκο το χιόνι, βουνά και
ρεματιές. Τώρα κι αν είναι χειμωνιά, θα ΄ρθει το καλοκαίρι Τη Λευτεριά να φέρει
σε πόλεις και χωριά. Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια να βρω τα
σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά. Τα σκαλοπάτια θ΄ ανεβώ, θα μπω σ΄ ενα παλάτι,
το ξέρω θαν απάτη, δεν θαν αληθινό. Μεσ΄ το παλάτι θα γυρνώ ώσπου να βρω τον
θρόνο, βασίλισσα μια μόνο να κάθεται σ΄ αυτό. Κόρη πανώρια θα της πω, άνοιξε τα
φτερά σου και πάρε με κοντά σου, μονάχα αυτό ζητώ. Γειά σας παλιοί συμμαθηταί.
Τα τελευταία λόγια τα γράφω σήμερα για σας. Κι όποιος θελήσει για να βρει ένα
χαμένο αδελφό, ένα παλιό του φίλο, ας πάρει μιαν ανηφοριά ας πάρει μονοπάτια να
βρει τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά. Με την ελευθερία μαζί, μπορεί να βρει και
μένα. Αν ζω, θα μ΄ βρει εκεί.
Ευαγόρας Παλληκαρίδης
Ο στρατιώτης που έδειξε τον δρόμο! -- Γράφει ο Δημήτρης Ριζούλης
Εν μέσω ισοπέδωσης των πάντων, ένας δρόμος μόνο υπάρχει, αυτός του Μπούχλη: Αντίσταση, διαμαρτυρία, όρθωση αναστήματος
Μπορεί σε τέσσερα χρόνια να αλλάξουν όλα όσα ξέραμε και πιστεύαμε επί δεκαετίες; Οπως φαίνεται, μπορεί... Επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ προωθήθηκε με συνέπεια η ιδεοληπτική ατζέντα της ισοπέδωσης όλων των παραδοσιακών και εθνικών αξιών και μάλιστα έτυχε τεράστιας προβολής, φτάνοντας στα όρια της μαζικής πλύσης εγκεφάλου. Σχεδόν αθόρυβα, μέσω των media και κυρίως του διαδικτύου, επηρεάστηκαν πολλοί και ακόμα περισσότεροι άρχισαν να φοβούνται για τα πιστεύω τους.
Τη ΙΖ΄ (17η) Μαρτίου, ο Άγιος Οσιομάρτυς ΠΑΥΛΟΣ υπέρ των Αγίων Εικόνων πυρί τελειούται.
Παύλος
ο Όσιος και Ομολογητής Πατήρ ημών ήτο από την Κρήτην, εις την οποίαν ήκμασε
κατά τους χρόνους του δυσσεβούς και εικονομάχου βασιλέως Κωνσταντίνου Ε΄ του
Κοπρωνύμου (741 – 775). Ότε δε ο εναγής ούτος εξαπέλυσε τον κατά των σεπτών και
αγίων Εικόνων διωγμόν, συλληφθείς ο μακάριος Παύλος υπό του στρατηγού της
Κρήτης Θεοφάνους του Λαρδατύρη προσήχθη προς εξέτασιν και εβιάζετο να
καταπατήση την αγίαν Εικόνα του Εσταυρωμένου. Δεικνύων δε ο μιαρός εκείνος
στρατηγός την αγίαν Εικόνα και βασανιστήριόν τι όργανον, καταπέλτην καλούμενον,
λέγει προς τον Άγιον:
Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΙΚΩΝ
«Τὴν εἰκόνα τοῦ Κυρίου ποιοῦντες, τεθεωμένην τὴν σάρκα τοῦ
Κυρίου ὑμνολογοῦμεν καὶ τὴν εἰκόνα Αὐτοῦ, οὐδὲν ἕτερον ἴσμεν ἢ εἰκόνα δηλοῦσαν
τὴν τοῦ πρωτοτύπου μίμησιν» (Ὅρος Ζ´ Οἰκ. Συνόδου Νικαίας)
Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Δεληγιάννη, Δρος Φιλ. Καθηγητοῦ
Βυζαντινῆς Ἀρχαιολογίας καὶ Τέχνης
Ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης (759 – 826) ὑπέρμαχος τῶν εἰκόνων
κατὰ τὴν Εἰκονομαχίαν, παραλληλίζοντας τὴ δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὴ
φιλοτέχνηση μιᾶς εἰκόνας γράφει: «Τὸ κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν πεποιῆσθαι τὸν ἄνθρωπον,
θεῖον τι χρῆμα ὑπάρχει τὸ τῆς εἰκονουργίας εἶδος δείκνυσιν».
Ἡ Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, κατὰ τὴν ὁποία ἑορτάζουμε τὴν ἀναστήλωση
τῶν θείων εἰκόνων στὸ Βυζάντιο (843) σημαίνει μεταξὺ ἄλλων καὶ τὴν ὀρθὴ περὶ εἰκόνων
δόξα – γνώμη, τοποθετώντας τις στὸ Κέντρο τῆς ὀρθόδοξης λατρείας. Ἡ ἀξία τῆς εἰκόνας
βρίσκεται στὴν ὁμοιότητά της μὲ τὸ πρωτότυπο ἀπὸ τὸ ὁποῖο καὶ ἐξαρτᾶται. Ἀποτελεῖ
τὸ αἰσθητὸ μέσο ἀνάμεσα στὸ ἀθέατο – πρωτότυπο καὶ τοὺς πιστούς. Τὸ ἀόρατο
πρωτότυπο γίνεται αἰσθητὰ παρὸν σὲ αὐτὴν καὶ ὁ πιστὸς τὸ βλέπει μὲ τὰ πνευματικὰ
αἰσθητήριά του, «ἐν ἀΰλῳ ὁράσει» ὅπως σημειώνει ὁ ἅγιος Πατὴρ ᾽Ι. Δαμασκηνός1.
Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑ -- Πρωτ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός
Την Α’ Κυριακή των Νηστειών η Εκκλησία μας πανηγυρίζει τον θρίαμβό της. Η
Ορθοδοξία γιορτάζει τη Νίκη της. Ζώντες και Τεθνεώτες, θριαμβεύουσα και
Στρατευομένη Εκκλησία, όλο το Σώμα του Χριστού, πνευματικά εορτάζει. Η Νίκη
αυτή περιγράφεται στο «Συνοδικό της Ορθοδοξίας», που διαβάζεται κατά την
Λιτανεία των Αγίων Εικόνων. Εκεί φαίνεται, ποια είναι η Ορθοδοξία. Δεν
πρόκειται για μια Ιδεολογία, για κάποιο «Κοινωνικό Σύστημα» ή Φιλοσοφία, για
κάποια εγκόσμια Πολιτική, που επεκράτησε και θριαμβολογεί για τη συντριβή των
αντιπάλων της. Όχι! Η Ορθοδοξία είναι ο νέος τρόπος ζωής και υπάρξεως, η
ΧΡΙΣΤΟΖΩΗ, που εισήχθη στην ιστορία με τη Σάρκωση του Αιώνιου Λόγου του Θεού.
Τη ΙΖ΄ (17η) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών και Ομολογητού ΘΕΟΣΤΗΡΙΚΤΟΥ
Ηγουμένου της Μονής του Αγίου Ιωάννου της ονομαζομένης Πελεκητής, εν
ειρήνη τελειωθέντος.
Θεοστήρικτος ο Όσιος και Ομολογητής Πατήρ ημών εγεννήθη εν Τριγλία της
Μικράς Ασίας περί τας αρχάς του Η΄ αιώνος. Ευσεβής δε και φιλομόναχος εκ
νεότητος υπάρχων, ευθύς ως επεράτωσε τα εγκύκλια μαθήματα απελθών εις την
εκείσε Μονήν της Πελεκητής εκάρη εις αυτήν Μοναχός, εκτιμηθείς δε δια τας
αρετάς του εγένετο βραδύτερον και Ηγούμενος ταύτης. Ότε δε εξέσπασεν επί
Κωνσταντίνου Ε΄ του Κοπρωνύμου (741 – 775) φοβερός κατά των σεπτών και αγίων
Εικόνων διωγμός επρόσταξεν ο αυτοκράτωρ τον ηγεμόνα της Ασίας Μιχαήλ τον
Λαχανοδράκοντα, τον δια την ωμότητά του αποκληθέντα Μηχανοδράκοντα, όπως δια
παντός τρόπου τιμωρήση σκληρώς τους προσκυνούντας τας αγίας Εικόνας.
Ελάβαμε αυτό το κείμενο προς δημοσίευση:
Κείμενο που δόθηκε
προς δημοσίευση στην εφημερίδα Ορθόδοξος Τύπος, και αλλού.
Οι ΓΟΧ Ελλάδος υπό
τον Κο Καλλίνικο, έκαναν χρήση των διατάξεων του ν.δ. 4301 /2014, που αφορά την
ίδρυση των Θρησκευτικών Νομικών Προσώπων & κοινοτήτων στην Ελλάδα.
Ιδρύθηκαν τρία Θρησκευτικά νομικά πρόσωπα, -θα αναφέρονται στο εξής ως ΘΝΠ-, τα
των Μητροπόλεων, [1] ΘΝΠ ΓΟΧ Αττικής και Βοιωτίας, [2] ΘΝΠ ΓΟΧ Πειραιώς και
Σαλαμίνος, και [3] ΘΝΠ ΓΟΧ Θεσσαλονίκης. Συνέπεια του νόμου, και η ίδρυση της
Νομικής Εκκλησίας ΓΟΧ Ελλάδος.
Ισλαμιστές ανοίγουν πυρ σε Νιγηριανή Εκκλησία και σκοτώνουν 32 πιστούς
Ανώνυμος είπε...
Κυριακή της Ορθοδοξίας γαρ να πούμε για ένα γεγονός επειδή δυστυχώς δεν ακούγεται πουθενά. 32 αδελφοί μας μαρτύρησαν την προηγούμενη εβδομάδα στην Νιγηρία για την αγάπη του Χριστού και πλέον βρίσκονται κοντά Του. Ακραίοι φανατικοί ισλαμιστές επιτέθηκαν συντεταγμένα και οργανωμένα και έκαψαν αρκετά σπίτια και τον ναό μέσα στον οποίο βρίσκονταν οι Χριστιανοί ενώ πυροβολούσαν και σκότωναν όσες οικογένειες επιχειρούσαν να βγουν έξω από το ναό για να γλιτώσουν από την πυρκαγιά. Γι αυτό το συμβάν τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης αλλά και τα δικά μας δεν έβγαλαν άχνα αλλά έχουν πρώτο θέμα την μεμονωμένη επίθεση ενός ημίτρελου ακροδεξιού Αυστραλού σε μουσουλμάνους. Αδελφέ Κωνσταντίνε αν θέλεις δημοσίευσε την είδηση που παραθέτω παρακάτω για να ακουστεί έστω κάπου και η άλλη πλευρά του νομίσματος...
Εδώ και η είδηση:
Εδώ και η είδηση:
16 Μαρτίου 2019 - 4:05 μ.μ.
Προβληματισμοί δια την Κυριακήν της Ορθοδοξίας
Η Α΄ Κυριακή των Νηστειών, η Κυριακή της Ορθοδοξίας, είναι
αφιερωμένη σε ένα μεγάλο εκκλησιαστικό γεγονός, στην αναστήλωση των Ιερών
Εικόνων και στο πέρας της εικονομαχίας, η οποία συντάραξε την Εκκλησία για
περισσότερες από δέκα δεκαετίες. Βυζαντινοί αυτοκράτορες υιοθέτησαν αλλόθρησκες
και αιρετικές δοξασίες, με ανεικονικό χαρακτήρα και προσπάθησαν να τις
επιβάλλουν στην Εκκλησία, με ανείπωτη βία και σκληρούς διωγμούς. Δυστυχώς, όπως
πάντα, βρέθηκαν και τα εκκλησιαστικά πρόσωπα, τα οποία υποτάχτηκαν στις
αυτοκρατορικές αυθαιρεσίες και έγιναν όργανα για την νόθευση της σώζουσας
αλήθειας της Εκκλησίας.
Ὁ ἄνθρωπος μεταξύ διαβόλου καί Θεοῦ -- ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΟΠΟΒΙΤΣ
(Ἐπιμέλεια π. Ἀθανασίου Μηνᾶ)
(Ἕνα μικρό ἀντίδωρο
στούς ἀπανταχοῦ ἀγωνιζομένους ὀρθοδόξους χριστιανούς)
Σέ τοῦτον τόν κόσμο, ὁ ἄνθρωπος
βρίσκεται πάντοτε μεταξύ τοῦ διαβόλου καί τοῦ Θεοῦ, συμφιλιώνεται εἴτε μέ τόν ἕνα
εἴτε μέ τόν Ἄλλο, ζεῖ εἴτε μέ τόν ἕνα εἴτε μέ τόν Ἄλλο. Εἶναι φίλος τοῦ
διαβόλου καί ζεῖ μέ αὐτόν, ὅταν βαδίζει στίς ἁμαρτίες καί τά πάθη, ἐπειδή αὐτά
εἶναι ἡ ψυχή, ἡ καρδιά τοῦ διαβόλου. Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά εἶναι φίλος τοῦ Θεοῦ, ζεῖ
μέ Αὐτόν, ὅταν πορεύεται μέ τίς ἅγιες ἐντολές τοῦ Κυρίου, ὅταν γίνεται σύσσωμος
τοῦ Θεανθρωπίνου σώματος τοῦ Χριστοῦ, τῆς Ἐκκλησίας, στήν ὁποία ἀποθησαυρίζεται
ὁλόκληρος ὁ πλοῦτος, ὅλων τῶν Θείων αἰωνιοτήτων. Ναί, σέ τοῦτον ἐδῶ τόν κόσμο, ὁ
ἄνθρωπος παρακάθεται, πάντοτε, εἴτε στήν τράπεζα τοῦ διαβόλου εἴτε στήν τράπεζα
τοῦ Κυρίου Χριστοῦ, τοῦ Μόνου Ἀληθινοῦ Θεοῦ[1].
Τη ΙΖ΄ (17η) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΑΛΕΞΙΟΥ του ανθρώπου του Θεού.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Κυριακή, 17 Μαρτίου 2019
Αλέξιος ο του Θεού άνθρωπος και πιστότατος θεράπων ήτο από την
μεγαλόδοξον Ρώμην, εκ της οποίας ως άνθος πανευώδες και μυρίπνοον αναβλαστήσαν
την οικουμένην κατεμύρισε με την ισάγγελον ζωήν και πολιτείαν αυτού, την οποίαν
μετά πολλής της προσοχής ακούσατε, ίνα μεγάλην την ωφέλειαν και την ευφροσύνην
απολαύσητε και μάλιστα κατά τας ημέρας ταύτας της αγίας και μεγάλης
Τεσσαρακοστής, κατά τας οποίας ιδιαιτέρως οφείλομεν να σχολάζωμεν εις την
νηστείαν, την αγρυπνίαν, την προσευχήν και την μελέτην των κατορθωμάτων των
Αγίων, εξ ης και ημείς εις την κατά το δυνατόν μίμησιν αυτών παρακινούμεθα.
«Οἱ Ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ» -- Γράφει ὁ Εὐάγγελος Ἀποστόλου, πρώην Λυκειάρχης (Θεολόγος – φιλόλογος).
Δογµατικά, ὁ Θεὸς εἶναι ἀκατάληπτος καὶ ἀπρόσιτος εἰς τὴν
Οὐσίαν Του, εἶναι ὅµως προσιτός εἰς τὶς ἐνέργειές Του. «Ἐγὼ εἶµαι τὸ Α καὶ τὸ Ω, λέγει Κύριος ὁ
Θεός, ὁ ὤν καί ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόµενος, ὁ παντοκράτωρ». (Ἀποκάλυψις Ἰωάννου,
1,8-9). Συνάµα, γιὰ τὰ Δηµιουργήµατά
Του ἐκπληρώνοντας τὸ σχέδιο τῆς Θείας Οἰκονοµίας, λειτουργεῖ : «ὡς Θεὸς- Ἀγάπη-
Δικαιοσύνη-
Ἐλπὶς καὶ κυρίως, ὡς Χάρις», δωρίζοντας εἰς τοὺς Κλητοὺς καὶ Ἐκλεκτούς τὴν Εὐφροσύνην.
Εἰς τὰς «Πράξεις τῶν Ἀποστόλων» γράφεται: «εἶναι εἰς τὰ
δεξιά µου, γιὰ νὰ προστατευθῶ. Γι’ αὐτὸ εὐφράνθη ἡ καρδιά µου. Θὰ µὲ γεµίσεις Εὐφροσύνη,
ὅταν θὰ εἶµαι κοντά Σου». Τὸ καίριο ἐρώτηµα εἶναι: χρειαζόµεθα τίς ἐνέργειες τοῦ
Θεοῦ, εἰς τὴν γήϊνην καὶ οὐράνιον ζωήν µας; Οἱ ψυχολόγοι ἰσχυρίζονται ὅτι δὲν ὑπάρχουν
λαθεµένες ἐρωτήσεις, ἀλλὰ συνήθως λαθεµένες ἀπαντήσεις. Γι’ αὐτό, εἰς τὶς
λαθεµένες ἀπαντήσεις δοµεῖται ἡ ἀνθρώπινη πλάνη – ἁµαρτία καὶ ἡ ἐπιβλαβὴς φορά
γίνεται συµφορά.
Τη ΙΣΤ΄ (16η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΣΑΒΙΝΟΥ του Αιγυπτίου.
Σαβίνος
ο Άγιος του Χριστού Μάρτυς ήτο Αιγύπτιος την πατρίδα, καταγόμενος εξ
Ερμουπόλεως της Αιγύπτου, έζησε δε κατά τους χρόνους Διοκλητιανού του
βασιλεύσαντος κατά τα έτη σπδ΄ - τε΄ (284 – 305). Επειδή δε ο Άγιος εζητείτο
υπό των ειδωλολατρών, αφ’ ενός μεν διότι μεγάλως υπελήπτοντο και εξετίμων αυτόν
οι Χριστιανοί, αφ’ ετέρου δε διότι ήτο εκ του πρώτου γένους της πόλεως, προσέτι
δε και διότι υπερείχε των άλλων κατά τον ζήλον της Πίστεως, δια τούτο και
εκρύπτετο μετά των άλλων Χριστιανών εις οικίαν τινά έξω της πόλεως κειμένην.
Κυριακή της Ορθοδοξίας. Αναστήλωση των Εικόνων – Η σημασία των Εικόνων στην Ορθόδοξη Εκκλησία
Είναι πολύ δύσκολο μέσα στα πλαίσια ενός άρθρου νά αναπτύξουμε πλήρως τη σημασία, πού έχουν οι εικόνες στη ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Κατά τη διάρκεια των εκατόν είκοσι περίπου χρόνων, που διάρκεσε η εικονομαχία, γράφτηκαν τόσα πολλά από τους αγίους Πατέρες, που θα χρειαζόταν πολύς χρόνος να αναλυθούν.
Αν καταφύγει κανείς στα πρακτικά και τις αποφάσεις της 7ης Οικουμενικής Συνόδου, η οποία συνήλθε το 787 στη Νίκαια της Βιθυνίας, και ασχολήθηκε με το θέμα των εικόνων, θα βρεί την σημασία τους.
Τη ΙΣΤ΄ (16η) Μαρτίου, ο Άγιος Μάρτυς ΠΑΠΑΣ κρεμασθείς εν δένδρω τελειούται.
Πάπας ο Άγιος Μάρτυς βλέπων την οικουμένην,
ότι εκλυδωνίζετο ολόκληρος υπό της ειδωλολατρίας, παρέστη εις τον άρχοντα της
πόλεως και σφοδρώς ήλεγξε τούτον δια τας πράξεις του. Όθεν, δια την θερμήν
παρρησίαν, μεθ’ ης ωμολόγησε τον Χριστόν και κατήσχυνε τον άρχοντα, ερρίφθη
κατά γης και εδάρη με ραβδία εις όλον το σώμα και εις το πρόσωπον.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)