Ελάτε με την οικογένειά σας και με τους φίλους σας να γιορτάσουμε το Καρναβάλι….

Μας αξίωσε και πάλι εφέτος η ευσπλαχνία του Παναγάθου Θεού να εισέλθωμε εις την περίοδο του Τριωδίου. Αρχίζει σταδιακώς για τους πιστούς ο πνευματικός αγώνας, για να φθάσωμε θεοφιλώς και να εορτάσωμε την ζωηφόρο Ανάστασι του Κυρίου μας. Δυστυχώς, δεν έχομε κατανοήσει ή και δεν γνωρίζομε την σημασία του πνευματικού αυτού αγώνος. Είτε από άγνοια, είτε από αδιαφορία, δεν γνωρίζομε την σπουδαιότητα του Τριωδίου για την πνευματική ζωή μας. Έτσι εφρόντισε ο διάβολος να διαστρέψη την σημασία του Τριωδίου και αντί πνευματικών αγώνων βλέπει κανείς «κραιπάλη και μέθη βιοτική» και αναβίωσι στοιχείων ειδωλολατρίας. Διαβάζομε την ανακοίνωσι Ελληνικής Ορθοδόξου Κοινότητος της πόλεώς μας: Ελατε με την οικογένειά σας και με τους φίλους σας να γιορτάσουμε το Καρναβάλι…. Χορός και ξεφάντωμα μέχρι το πρωί…..

Δυστυχώς, έχει διαστραφή εντελώς το νόημα της εκκλησιαστικής ζωής του Τριωδίου και έχει αντικατασταθή με φολκλορικές εκδηλώσεις, ειδωλολατρικά στοιχεία, γλέντια, χορούς και αμαρτία.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ Φανάρι -Βατικανό Προς σύνθεσιν τελικήν ;

Ύμνοι Τριωδίου Μεγάλης Σαρακοστής -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018

Καθαρά Δευτέρα.

Τη ΙΘ΄ (19^η) του αυτού μηνός Φεβρουαρίου μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΑΡΧΙΠΠΟΥ.                                                                                                                                                

Άρχιππος ο Άγιος Απόστολος ήτο μαθητής του Αποστόλου Παύλου, υπό του οποίου επαινείται και συστρατιώτης αυτού ονομάζεται, εις δε τας προς Φιλήμονα και προς Κολασσαείς επιστολάς γράφει περί αυτού· «Είπατε Αρχίππω· βλέπε την διακονίαν ην παρέλαβες εν Κυρίω, ίνα αυτήν πληροίς» (Κολ. δ: 17). Ούτος λοιπόν ευρισκόμενος εις τας Κολασσάς πόλιν της Φρυγίας, εκήρυττε τον λόγον του Ευαγγελίου μετά του Αγίου Φιλήμονος. Οι εκεί όμως ειδωλολάτραι ώρμησαν κατ’ αυτών και συλλαβόντες τον Απόστολον τούτον τον έφερον εις τον ηγεμόνα Ανδροκλήν. Μη πεισθείς δε να θυσιάση εις το είδωλον το καλούμενον Μηνάν, ερρίφθη εντός λάκκου και μέχρις οσφύος εχώσθη, εκεντήθη είτα με βελόνας υπό παίδων και τελευταίον λιθοβοληθείς ετελειώθη και έλαβε παρά Κυρίου τον του Μαρτυρίου αμάραντον στέφανον.

Στον ένα βλάσφημο κάνει μήνυση, τον άλλο βλάσφημο -πολύ μεγαλύτερο- τον ...μνημονεύει!!!

 Να σταματήσει πάραυτα η βλάσφημη θεατρική παράσταση “Jesus Christ Superstar”

   Μήνυση κατέθεσε ὁ μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, γιὰ τὴν παράστασηςJesus Christ Superstar για παραβίαση των άρθρων 198 και 199 του Ποινικού Κώδικα(Κακόβουλη βλασφημία και καθύβριση θρησκεύματος).

    Ἄριστη ἡ ἐνέργειά του, ἀλλὰ καὶ ἀφορμὴ νὰ κατανοήσει ἐπιτέλους (αὐτὸς καὶ οἱ συνυπεύθυνοι Ποιμένες) ὅτι εἶναι ἀπείρως πιὸ κακόβουλη καὶ βλάσφημη μιὰ ἄλλη παράσταση ποὺ παίζεται ἐδῶ καὶ δεκαετίες, μὲ πρωταγωνιστή (τὰ τελευταῖα χρόνια) τὸν κ. Βαρθολομαῖο, συμπρωταγωνιστὲς κάποιους Οἰκουμενιστὲς συναδέλφους τοῦ Κυθήρων κ. Σεραφείμ, καὶ κομπάρσους –δυστυχῶς– τὴν Σεβασμιότητά του, ὅπως κι ὅλων ὅσων συνωστίζονται στὶς Συνοδικὲς συνεδριάσεις καὶ συλλείτουργα, περιστοιχίζοντες χωρὶς κάποια ΜΗΝΥΣΗ (=διακοπὴ κοινωνίας) τοὺς πρωταίτιους.

 Να σταματήσει πάραυτα η βλάσφημη θεατρική παράσταση “Jesus Christ Superstar”

Πηγή : https://paterikiparadosi.blogspot.ca/2018/02/blog-post_273.html#more

***

Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Στον ένα βλάσφημο κάνει μήνυση, τον άλλο βλάσφημο ...":

Ποιόν μνημονεύει;
Να μας πεί αυτός που έγραψε το άρθρο, ποιόν μνημονεύει ο Κυθήρων.
Ποιόν;

 ***

Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Στον ένα βλάσφημο κάνει μήνυση, τον άλλο βλάσφημο ...":

Το μπλογκ "Πατερική Παράδοση" πότε αντέδρασε στην συγκεκριμένη βλασφημία;
Μπορεί να μας δείξει ποιά η διαμαρτυρία του και πόσες αναρτήσεις έκανε;
Μακάρι να έμοιαζε στον Κυθήρων Σεραφείμ.

Ενας μοναχός εξωμολογήθηκε στον Αββά Σισώη: «΄Επεσα πάτερ. Τι να κάνω;»

«Σήκω», του είπε, με τη χαρακτηριστική του απλότητα ο άγιος Γέροντας.

«Σηκώθηκα Αββά μα πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία», ομολόγησε με θλίψη ο αδελφός.
«Και τι σε εμποδίζει να ξανασηκωθείς;»
«Ως πότε Αββά» ρώτησε ο αδελφός.
«΄Εως ότου να σε βρή ο θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση. Δεν είναι γραμμένο όπου ευρώ σε, εκεί και κρινώ σε; Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια.» του εξήγησε ο Αββάς Σισώης.

Άγιος Φιλάρετος της Εκκλησίας των Ρώσων της Διασποράς.

Αὐτὸ τὸ ὁποῖο προηγουμένως ἦταν ἰδίωμα τῶν ξεπεσμένων γυναικῶν, οἱ ὁποῖες, στὴν ἐνάσκησι τοῦ ἐπαισχύντου ἐπαγγέλματός τους ἐνεδύοντο προκλητικὰ γιὰ νὰ προκαλέσουν αἰσθησιακὰ τοὺς ἄνδρες, ἔχει πλέον γίνει ἡ μόδα καὶ κανόνας ἀκόμη καὶ γιὰ σεμνές γυναίκες, οἱ ὁποῖες σὲ πολλὲς περιπτώσεις δὲν λαμβάνουν κἄν ὑπ᾿ ὄψιν τους τὸ νόημα καὶ τὶς συνέπειες αὐτῆς τῆς μόδας ποὺ τὶς ἐσκλάβωσε.῎Αν ἡ ἐλαχιστοποίησις τοῦ μάκρους τοῦ φορέματος ἤ ὁ ἰδιαίτερος τονισμὸς τῶν «γραμμῶν» τοῦ σώματος ἀντιτίθενται πρὸς τὴν σεμνότητα, ἡ ὁποία θὰ πρέπει γενικὰ νὰ στολίζη τὶς Χριστιανὲς γυναῖκες, τότε ἀκόμη πιὸ ἀκατάλληλη εἶναι ἡ ἐμφάνισίς τους μὲ τέτοιου εἴδους ἐνδυμασία στὸν Ναὸ τοῦ Θεοῦ.

Τη αυτή ημέρα ΙΗ΄ (18η) του αυτού μηνός Φεβρουαρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΛΕΟΝΤΟΣ και ΠΑΡΗΓΟΡΙΟΥ, αθλησάντων εν Πατάροις της Λυκίας.

Λέων και Παρηγόριος οι Άγιοι Μάρτυρες ήσαν εις τα Πάταρα της Λυκίας κατά τον καιρόν των τυράννων ειδωλολατρών. Επειδή δε ωμολόγουν παρρησία τον Χριστόν συνελήφθησαν υπ’ αυτών και ο μεν μακάριος Παρηγόριος τιμωρηθείς με πολλά είδη βασάνων, έλαβε τον του Μαρτυρίου άφθαρτον στέφανον, τελειωθείς εν Χριστώ· ο δε αοίδιμος Λέων, μείνας μόνος, δεν υπέφερε τον χωρισμόν του Μάρτυρος Παρηγορίου και επειδή αυτός δεν επέτυχε τον αυτόν του Μαρτυρίου στέφανον, πικρώς ανεστέναζε και εθρήνει· ελθών δε εις τον τόπον, όπου ήτο ενταφιασμένον το λείψανον του Αγίου Παρηγορίου, εδάκρυε και εγκαρδίως εφλέγετο υπό του πόθου του Μαρτυρίου.

Η κίνησις ημών άφευκτος (Αλέξανδρος Υψηλάντης από Κισινέφ, 18/2/1821)

Posted on 18/02/2018 by karavaki

Την 18^η Φεβρουαρίου 1821 ο Αλέξανδρος Υψηλάντης αγγέλλει την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης με την φράση η κίνησή μας είναι αναπόφευκτη. Την σχετική επιστολή στέλνει στην Μολδαβία από την πρωτεύουσα της γειτονικής ρωσικής περιοχής της Βεσσαραβίας, όπου βρίσκεται. Το Κισινέφ είναι η πρωτεύουσα της σημερινής Μολδαβίας (Κισινάου). Η επιστολή είναι σύντομη. Την δημοσιεύει ο Ι. Φιλήμων στο Δοκίμιο που εξέδωσε το 1834:

Ἡ "στολὴ" τοῦ ὀρθοδόξου

Εὔχεσθε καὶ σωθείητε! Ἕνα ἐπίκαιρο ἄρθρο μου, ποὺ εἶχα γράψει παλαιότερα, ὅταν μοῦ ἐζητήθη ἀπὸ ἕνα ὀρθοδόξο σύλλογο.

http://aktines.blogspot.gr/2018/02/blog-post_737.html

Καλὴ Τεσσαρακοστή!

   Απόκριες… Μασκαρέματα… Σαρακοστή… Πάσχα… Κρίσι… Κρίσι…

   Εγκόσμια με υπερκόσμια, εφάμαρτα με άγια, πονηρά με ενάρετα… Έτσι διδάσκει το πονηρό ευαγγέλιο της Νέας Εποχής, που δεν επιτίθεται απροκαλύπτως κατά της Αγίας μας Εκκλησίας, αλλά θέλει τους χριστιανούς να δοκιμάζουν απ’ όλα, μα να είμαστε πάντα πικραμένοι, αποπροσανατολισμένοι, σε σύγχυσι, σε ολιγωρία, σε αδιέξοδα… Έχουμε την αγαπητική, ασκητική, ησυχαστική Ορθόδοξο Πίστι μας, αλλά την ανταλλάσουμε με την διχόνοια, την αδιαφορία προς τους άλλους, την καλοπέρασι, την χαλαρότητα, την «θορυβώδη» ζωή, την πονηρία, την δόξα, τα χρήματα… Τι μας οδηγεί σε κρίσι αν όχι αυτά;

   Δεν έχομε ανάγκη τα μασκαρέματα…

   Ας ενδυθούμε την «πανοπλία» όχι του Ironman ή άλλου φανταστικού ψευδοήρωος της εποχής, αλλά του Θεού (βλέπε στην προς Εφεσίους επιστολή, κεφ. στ΄, στ. 11), ώστε να μπορέσωμε με σιδερένια θέλησι να αντισταθώμε ανδρείως, συν Θεώ, στην πονηρία και τις μεθοδείες, παγίδες του διαβόλου.

Η ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΚΑΛΩΣΥΝΗΣ -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ

Ἡ ἰσχυρότερη ἀξία μέσα στούς αἰῶνες, ἀπό ὅσες ἀξίες μπόρεσε νά διακρίνει τό ἀνθρώπινο πνεῦμα, θεωρεῖται ἡ καλωσύνη. Τήν σέβονται ὅλοι οἱ πολιτισμοί, πρωτόγονοι καί σύγχρονοι, τήν ὑμνοῦν οἱ καλλιτέχνες, τήν προβάλλουν οἱ ἀρχηγοί. Ὅσοι τήν πολέμησαν ἔμειναν ἀπαράδεκτοι μέσα στήν ἱστορία. Ἡ καλωσύνη παρέμεινε τό ἄκρο κάθε θρησκείας, ἡ κορυφή κάθε φιλοσοφίας, τό “τέλος” κάθε κοινωνίας. Κι ὅμως, γιά τήν Ἐκκλησία, γιά τήν ἱερή κοινωνία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ καλωσύνη κατέχει μία δεύτερη θέση. Τό Εὐαγγέλιο, πού πρῶτο γνώρισμα ἔχει τήν ἀγάπη, πρῶτο αἴτημα δέν ἔχει τήν καλωσύνη, ἀλλά τήν πίστη. Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι ὁ χρυσός κανόνας «ὅ σύ μισεῖς ἑτέρῳ μή ποιήσῃς», τό ζενίθ τῆς ἠθικῆς φιλοσοφίας, κρίνεται ἀνεπαρκής γιά τήν διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος τόν συμπληρώνει μέ τήν θετική του διατύπωση· «Πάντα οὖν ὅσα ἄν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, οὕτω καί ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς» (Ματθ. 7, 12· πρβλ. Λουκ. 6, 31).

Ύμνοι εις την Κυρίαν Θεοτόκον -- Greek Orthodox Hymns to the Mother of God

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 18 Φεβρουαρίου 2018

ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ. Λέοντος πάπα Ρώμης,

Τη ΙΗ΄ (18^η) του αυτού μηνός Φεβρουαρίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΛΕΟΝΤΟΣ Πάπα Ρώμης.                                                                                                                      

Λέων ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ήτο κατά τους χρόνους του βασιλέως Θεοδοσίου Β΄ του Μικρού και των διαδόχων αυτού Μαρκιανού και Λέοντος, δια δε την υπερβολικήν αυτού σωφροσύνην και καθαρότητα και δια το ειλικρινές και άμεμπτον της ζωής του εχειροτονήθη υπό της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος Επίσκοπος της παλαιάς Ρώμης εν έτει υμ΄ (440). Οσίως δε και ορθοδόξως ποιμάνας το εαυτού ποίμνιον, ηφάνισε καθ’ ολοκληρίαν τας των αιρετικών Μανιχαίων και Πελαγιανών βλασφημίας εν Ιταλία. Ήτο δε ο μακάριος Λέων και κατά τον καιρόν της Αγίας Τετάρτης Οικουμενικής Συνόδου των εξακοσίων τριάκοντα Πατέρων, ήτις συνεκροτήθη εν Χαλκηδόνι εν έτει υνα΄ (451) και η οποία, ακολουθούσα εις την διδασκαλίαν του Αγίου τούτου Λέοντος, του Αγίου Φλαβιανού και άλλων της Ορθοδοξίας προμάχων, πολλά μεν εξέθετο και εδογμάτισε περί της Ορθοδόξου Πίστεως, κατά κράτος δε ανέτρεψε τα δόγματα των αιρετικών εκείνων, οίτινες εφλυάρουν μίαν φύσιν και μίαν ενέργειαν και θέλησιν εν τω προσώπω του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού του Θεού ημών.

Τη αυτή ημέρα ΙΖ΄ (17ην) του αυτού μηνός Φεβρουαρίου, εορτάζομεν την εύρεσιν των λειψάνων του Αγίου Μάρτυρος ΜΗΝΑ του Καλλικελάδου.

Μηνάς ο μακάριος Μάρτυς, ο επιλεγόμενος Καλλικέλαδος, εμαρτύρησε κατά τους χρόνους του βασιλέως Μαξιμίνου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τζ΄ - τια΄ (307-311). Κατά δε τους χρόνους Βασιλείου, του φιλοχρίστου βασιλέως, εφάνη εν μια νυκτί εις τινα άνθρωπον καλούμενον Φιλομμάτην, ο οποίος συνηριθμείτο εις την στρατιωτικήν σχολήν την επονομαζομένην των Ικανάτων και λέγει εις αυτόν, ότι αυτός είναι Μηνάς ο Καλλικέλαδος και ότι κρύπτεται υποκάτω εις την γην κατά το μέρος του αιγιαλού, όπου είναι η ακρόπολις· εδείκνυε δε δια του δακτύλου εις αυτόν και τον τόπον.

ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΣ, ΜΑΣΚΕΣ = ΝΕΟ-ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ

Στην πνευματική περίοδο που καθορίστηκε από την Εκκλησία και που ονομάζεται Τριώδιο αναμίχθηκαν δυστυχώς εκδηλώσεις, έθιμα, θρησκευτικές ειδωλολατρικές τελετές, και δημιούργησαν ένα ενιαίο σύνολο, γνωστό σήμερα σαν καρναβάλι. Η παράδοση του καρναβαλιού είναι πολύ παλαιά. Συνδέεται με τις ειδωλολατρικές εκδηλώσεις των Αρχαίων Ελλήνων προς τιμή του θεού του κρασιού, του Διονύσου, του λεγομένου και Βάκχου. Αυτές οι τελετές που είχαν έντονο ειδωλολατρικό θρησκευτικό χαρακτήρα, επέδρασαν και στη Δύση αλλά και στην Ανατολή.

ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018 ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ -- «Μη θησαυρίζετε υμίν θησαυρούς επί της γης, όπου σής και βρώσις αφανίζει»

Αιώνιοι θησαυροί

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή που είναι η κατανυκτικότερη περίοδος του εκκλησιαστικού έτους και της οποίας το κατώφλι δρασκελίζουμε, συνιστά μοναδική ευκαιρία την οποία καλείται ο κάθε πιστός να αδράξει σε μια πρόκληση πνευματικών αναβάσεων. Στο αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας ο Παύλος κάνει λόγο για «καιρό ευπρόσδεκτο, καιρό μετανοίας», στον οποίο μας προτρέπει: «αποθώμεθα τα έργα του σκότους και ενδυσώμεθα τα όπλα του φωτός…». Ευπρόσδεκτος καιρός σημαίνει τον καιρό της χάριτος. Είναι ο χρόνος κατά τον οποίο ο άνθρωπος μπορεί ν’ αποκτήσει αντοχές για να διεξάγει τον αγώνα τον καλό. Αν ολόκληρο το χρόνο οι πιστοί  προσβλέπουν στον αγώνα της πίστεως, πολύ περισσότερο οφείλουν να εντείνουν την προσπάθεια τους αυτή την ευλογημένη περίοδο.

Τη ΙΖ΄ (17ην) του αυτού μηνός Φεβρουαρίου, μνήμη της Αγίας ΜΑΡΙΑΜΝΗΣ, αδελφής του Αγίου Φιλίππου του Αποστόλου.

Μαριάμνη η μακαρία Μήτηρ ημών ήτο αδελφή του Αγίου ενδόξου Αποστόλου Φιλίππου του εκ των Δώδεκα Μαθητών και Αποστόλων του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Μετά δε την ένδοξον Αυτού Ανάληψιν, ο Άγιος Απόστολος Φίλιππος μετά της αδελφής του Μαριάμνης και του Αποστόλου Βαρθολομαίου μετέβησαν εις Ιεράπολιν την εν Φρυγία ευρισκομένην, ένθα, επειδή ο Απόστολος εκήρυξε το Ευαγγέλιον του Χριστού, οι εκεί ειδωλολάτραι τον εκρέμασαν ως και τον Βαρθολομαίον μετά της Μαριάμνης.

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ ΧΑΡΤΟΥΜ

.... Στην Θεία Λειτουργία παραβρέθηκαν, Εκπρόσωπος του Κόπτη Μητροπολίτη Χαρτούμ, Εκπρόσωπος της Ερυθραϊκής Εκκλησίας, ο Ρωμαιοκαθολικός Αρχιεπίσκοπος Χαρτούμ, ο Αγγλικανός Επίσκοπος Χαρτούμ, Εκπρόσωποι της Λουθηρανικής, Ευαγγελικής και άλλων Εκκλησιών, επίσης η Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Χαρτούμ, ο Επίτιμος Πρόξενος της Ελλάδας στο Χαρτούμ, ο Αμερικανός Πρέσβης, η Πρέσβειρα του Λιβάνου και εκπρόσωποι άλλων Πρεσβειών.

Μετά την Θεία Λειτουργία, ο Μακαριώτατος είχε την ευκαιρία να συναντήσει και να συνομιλήσει με όλους τους εκπροσώπους των Εκκλησιών στους χώρους της Ιεράς Μητροπόλεως. Όλοι θεωρούν αυτή την επίσκεψη σημαντική, διότι αποδεικνύει την αγάπη και την ομόνοια μεταξύ των Θρησκειών στο Σουδάν.

Η δύναμη της προσευχής στη ζωή μας -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθ. Παν. Αθηνών

Το θέμα που μου ζητήθηκε να αναπτύξω είναι: «η δύναμη της προσευχής στη ζωή μας». Είναι ένα θέμα πάρα πολύ πλούσιο σε προβληματισμούς που έχουν άμεση σχέση με την πραγματοποίηση της κατ’ εξοχήν αυτής πνευματικής λειτουργίας που λέγεται προσευχή.

Αν αναζητήσει κανείς ένα διάγραμμα αυτού του θέματος, θα δει ότι πραγματικά δεν μπορεί να ξέρη από που πρέπει ν’ αρχίσει και που πρέπει να τελειώσει. Κι αυτό γιατί, όπως καταλαβαίνουμε, η προσευχή δεν είναι μια διδακτική ενότητα, δεν είναι ένα μάθημα που μπορεί κανείς να διδάξει σε ορισμένη ώρα. Δεν είναι προσδιορισμένο θεωρητικά αυτό το βιωματικό πνευματικό γεγονός.

Όταν κανείς μιλά για την προσευχή, καταλαβαίνει ότι μιλάει για ένα μυστήριο. Γιατί, όπως ξέρουμε, η προσευχή είναι, στην απλούστερη διατύπωσή της, η σχέση του ανθρώπου με τον Θεό, ή τουλάχιστον μια βασική μορφή της σχέσεως του ανθρώπου με τον Θεό. Και ασφαλώς ό,τι προσεγγίζει τον Θεό δεν είναι εύκολο να μελετηθεί και να προσδιοριστεί. Γι’ αυτό ομολογώ, ότι κι εγώ δεν μπόρεσα πολύ εύκολα να καταλάβω τι θα έπρεπε να πω. Κατέληξα όμως στο συμπέρασμα, ότι μάλλον πρέπει κανείς να αντιμετωπίσει ένα βασικό θέμα μέσα στο όλο πρόβλημα της δυνάμεως της προσευχής, που είναι οι όροι υπό τους οποίους η προσευχή αποβαίνει ένα δυναμικό στοιχείο της ζωής του ανθρώπου.

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης - Αφιέρωμα στον Άγιο Μάρκο τον Ευγενικό

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΣΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΥΠΗΚΟΟ -ΠΑΤΕΡΕΣ Ι.Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

Τη ΙΖ΄ (17^ην) του αυτού μηνός Φεβρουαρίου, μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος ΘΕΟΔΩΡΟΥ του Τήρωνος.                                                                                                     

Θεόδωρος ο ένδοξος Άγιος Μάρτυς ήτο κατά τους χρόνους των βασιλέων της Ρώμης Διοκλητιανού και Μαξιμιανού των βασιλευσάντων κατά τα έτη σπδ΄- τε΄ (284-305), Μαξιμιανού Γαλερίου του εν τη ανατολή βασιλεύσαντος (τε΄ - τια΄ 305-311) και Μαξιμίνου του ανεψιού και διαδόχου του Γαλερίου, κατήγετο δε εκ της Αμασείας πόλεως της Καππαδοκίας, από το χωρίον Χουμιαλά. Κατ’ εκείνον τον καιρόν έστειλαν οι βασιλείς διαταγάς, ότι όποιος εκ των Χριστιανών αρνηθή το Χριστόν και πιστεύση εις τα είδωλα θα έχη μεγάλας τιμάς από τους βασιλείς· όστις δε αρνήται να θυσιάση εις τα είδωλα και μένει εις την πίστιν του, να θανατώνεται με τιμωρίας και βασάνους. Χριστιανοί δε τινες μετέβαινον φανερά και ωμολόγουν τον Χριστόν ως Θεόν αληθινόν, διο και απέθνησκον με πολλάς τιμωρίας.