Αν μέτρο πάντων, για μας τους Ορθοδόξους, είναι ο
Χριστός, τι φρονούμεν; Είναι ευχαριστημένος από το 1821 και τους καρπούς του;
Το αίμα που χύθηκε, ήταν να εξασφαλισθούν τόσες χιλιάδες χιλιομέτρων γης
ελληνικής, για να ζουν οι Έλληνες ελεύθεροι, χωρίς Χριστόν; Την ελευθερίαν αυτή
την ήθελεν, αφού εγνώριζεν ότι οι Έλληνες θεωρούσαν ότι ήσαν συνέχεια της
ειδωλολατρικής Ελλάδος και όχι της ρωμηοσύνης; Τι έγινε μετά την επανάσταση;
Απαίδευτοι και ακατήχητοι χριστιανικώς και χωρίς ορθόδοξον ήθος, πως θα χρησιμοποιούσαν
την εθνικήν ελευθερία τους; Αυτός ο στρατηγός Μακρυγιάννης ήταν δουλοπρεπής
όταν έγραφε: «Αν ηξέραμεν ότι θα είχαμεν τέτοιαν ελευθερίαν, θα περικαλούσαμεν
τον Θεόν να μας αφήσει άλλα τόσα χρόνια κάτω από τους τούρκους, για να μάθωμεν
τι είναι η θρησκεία, η δικαιοσύνη, η ηθική και η τιμιότης»; Ένα είναι βέβαιον,
ότι το Έθνος δεν βρίσκεται στο δρόμο των ελληνοχριστιανικών παραδόσεων και
καθόλου απίθανο να χρησιμοποιήσει ο στοργικώτατος Πατέρας και Θεός μας κάποια
μέσα οδυνηρά και αφυπνιστικά, για να μετανοήσουμε.....
ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ
Ωδή γ΄ . Ο
Ειρμός.
«Ράβδος εις τύπον
του μυστηρίου παραλαμβάνεται· τω βλαστώ γαρ προκρίνει τον ιερέα· τη στειρευούση
δε πρώην, Εκκλησία νυν εξήνθησε, ξύλον Σταυρού, εις κράτος και στερέωμα.
Ερμηνεία.
Από το ΙΖ΄
κεφάλαιον των Αριθμών εδανείσθη την εν τω παρόντι Ειρμώ ιστορίαν ο Μελωδός. Αφ΄
ου γαρ εσχίσθη η γη και κατέπιε τον Δαθάν και Αβειρών, και τους όντας μετά του
Κορέ, διότι αντεστάθησαν εις τον Μωϋσήν και Ααρών· τότε είπεν ο Θεός εις τον
Μωϋσήν και επήρε δώδεκα ραβδία, από κάθε μίαν φυλήν του Ισραήλ ένα και έβαλεν
αυτά μέσα εις την Σκηνήν του μαρτυρίου. Τω πρωϊ δε εμβαίνων ο Μωϋσής εις την
Σκηνήν, ω του θαύματος! ευρήκε μόνην την Ράβδον του Ααρών και όλης της φυλής
του Λευϊ, ότι εβλάστησεν άνθη και καρύδια.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015
Ανδρέου επισκόπου Κρήτης του μελωδού.
«Ζηλοῦτε τὰ πνευματικά». Νὰ ἐπιθυμεῖτε μὲ ζῆλο τὰ πνευματικὰ χαρίσματα. Τέτοιο ζῆλο σὲ ὅλη του τὴν ζωὴ εἶχε καὶ ὁ ἅγιος Ἀνδρέας. Ἀπὸ τοὺς μεγάλους ἐκκλησιαστικοὺς ποιητὲς ὁ Ἀνδρέας, γεννήθηκε στὴν Δαμασκὸ ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς, τὸν Γεώργιο καὶ τὴν Γρηγορία. Σὲ ἡλικία 15 χρονῶν, κατατάχθηκε στὸν κλῆρο (ἀναγνώστης) τοῦ πατριαρχικοῦ θρόνου τῶν Ἱεροσολύμων, ἀπὸ τὸν τότε Πατριάρχη Θεόδωρο. Στὴν Ἱερουσαλήμ, ὁ Ἀνδρέας διακρίθηκε γιὰ τὴν μόρφωση καὶ τὴν ἀρετή του μεταξὺ τῶν ἁγιοταφιτῶν πατέρων, γι’ αὐτὸ καὶ τὸν προέκριναν νὰ σταλεῖ στὴν Κωνσταντινούπολη,
Καθίζησις ὀρθοδόξου φρονήματος
Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π.Διονυσίου Τάτση
Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ εἶναι ὁ µεγάλος δράκοντας πού ἐπί δεκαετίες τώρα ἀπειλεῖ τήν Ὀρθοδοξία, χωρίς νά προκαλεῖ ὅµως τήν ἀνάλογη ἀνησυχία στούς κληρικούς καί τούς λαϊκούς.
Συνήθως στή χώρα µας οἱ δραστηριότητες τῶν οἰκουµενιστῶν φτάνουν ὡς εἰδήσεις τοῦ ἐξωτερικοῦ δελτίου, µιά καί ἐκτός τῆς χώρας λαβαίνουν χώρα, χωρίς νά προκαλοῦν πολύ. ∆έν ἔχουν τό θάρρος ἀκόµη οἱ µεγαλόσχηµοι κληρικοί τοῦ οἰκουµενισµοῦ νά συγχρωτιστοῦν καί νά συµπροσευχηθοῦν µέ τούς αἱρετικούς ἐντός τῆς Ἑλλάδος, γιατί γνωρίζουν ὅτι οἱ ἀντιδράσεις θά εἶναι δυναµικές. Αὐτός εἶναι ὁ βασικός λόγος πού ἡ ἀνησυχία τοῦ πιστοῦ λαοῦ εἶναι µειωµένη.
Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ --- Ανακοινωθέν
Ἐν Πειραιεῖ τῇ 3ῃ
Ἰουλίου 2015
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ
Ε Ν
ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΙΚΟΥ ΕΚΔΟΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ ΤΟΥ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Ὁ Παναγιώτης Μαυρίκος πού εἶναι ἰδιοκτήτης καί
Διευθυντής τῆς ἡμερήσιας Ἐφημερίδας ΑΚΡΟΠΟΛΗ δημοσίευσε σήμερα ἄρθρο ἑνός ἀγνώστου
μου Ἀριστοτέλη Βασιλάκη μέ τό ὁποῖο ἐκδικεῖται τήν Ἱ. Μητρόπολη Πειραιῶς καί τό
πρόσωπό μου βρίζοντάς με σάν «ἀνάξιο Ἱεράρχη πού βεβηλώνω τήν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας»
καί ὅτι δῆθεν «διαπλέκομαι μέ πολιτικούς καί ἐπιχειρηματίες καί ὅτι ἀκόμη
χειρότερα δέν πρέπει νά ρίχνω μύδρους κατά τῶν ὁμοφυλοφίλων τήν ἴδια στιγμή πού
ἡ αὐλή μου πνίγει τό κουνέλι» δηλ. ἔχω συνεργάτες μου ὁμοφυλόφιλα πρόσωπα τά ὁποῖα
ἐγώ παρά τούς λόγους μου δῆθεν ἀνέχομαι. Στό ἴδιο ἀπαράδεκτο δημοσίευμα
καθυβρίζει τόν Μακ. Ἀρχιεπίσκοπο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟ καί τόν
Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ.κ. ΑΝΘΙΜΟ. Αὐτά τά ἀνυπόστατα ψεύδη τῶν
δύο παρά πάνω
ΥΠΑΚΟΗ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑΙ (Α΄ Βασ. 15, 22) ----- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.
Εἶναι μιά ἱστορία σκληρή ὅσο και ἀποκαλυπτική: Ὁ Κύριος
μήνυσε μέ τόν προφήτη του Σαμουήλ στον βασιλιά Σαούλ νά πάει νά πατάξει τούς ἐχθρούς
Ἀμαληκῖτες καί να ἐξολοθρεύσει τούς πάντες καί τά πάντα τῆς χώρας τους.
Τίποτε να μή κρατήσει καί κανέναν νά μή λυπηθεῖ, ἀπό ἄνδρα μέχρι γυναῖκα και ἀπό
νήπιο μέχρι βρέφος καί ἀπό μοσχάρι μέχρι πρόβατο καί ἀπό καμήλα μέχρι ὄνο (Α΄ Βασ.
15,3). Ὁ Σαούλ ὅμως θέλησε νά φανεῖ σπλαγχνικώτερος ἀπό τόν Γιαχβέ καί
καλύτερος ἀπό ὅ,τι ἐκεῖνος ἤθελε. Ἔτσι, εἰδοποίησε τούς συμμάχους του Κιναίους,
πού ζοῦσαν ἀνάμεσα στούς Ἀμαληκῖτες, και τούς ἀπομάκρυνε ἀπό τήν σφαγή· συνέλαβε
τόν βασιλιά Ἀγάγ ζωντανό, γιά νά στολίσει τόν θρίαμβό του, καί φύλαξε τά ἐκλεκτότερα
ἀγαθά τῆς χώρας, ζῶα καί καρπούς, γιά νά τά προσφέρει θυσία στόν Θεό. Ἀλλά τότε
σάν κεραυνός ἔπεσε πάνω του τό ρῆμα Κυρίου καί τον κατέκαψε καί τόν ξεγύμνωσε και
τόν πέταξε ἔξω ἀπό τό σχέδιο και τήν ὑπόθεσή του. «Καί εἶπε Σαμουήλ· εἰ θελητόν
τῷ Κυρίῳ ὁλοκαυτώματα καί θυσίας ὡς το ἀκοῦσαι φωνῆς Κυρίου; Ἰδού ἀκοή ὑπέρ
θυσίαν ἀγαθήν καί ἡ ἐπακρόασις ὑπέρ στέαρ κριῶν» (Α΄ Βασ. 15,22). Νομίζεις ὅτι ὁ
Κύριος προτιμᾶ ὁλοκαυτώματα καί θυσίες ἀπό τό νά ὑπακούσεις στήν φωνή του; Ὄχι,
ἡ ὑπακοή εἶναι ἀνώτερη ἀπό κάθε ἐκλεκτή θυσία καί ἡ ὑποταγή ἀπό τό λίπος τῶν
κριαριῶν.
NAI ή ΟΧΙ ;
Για μας τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, ο Θεός είναι
απόλυτος. Δεν ανήκουμε στον εαυτόν μας. «Ουκ εστέ εαυτών». Μας θέλει
ολοκληρωτικά δικούς Του, γι’ αυτό δεν παύει να μας παιδαγωγεί με την πατρική
ράβδο Του. Και η ιστορία μας είναι ανάλογη με την ιστορία του Ισραήλ. Οσάκις
επορεύετο το Έθνος μας με φόβο Θεού, εβοηθείτο στις διάφορες ανάγκες του. Όταν
αμάρτανε και αποστατούσε, «έπεφτε ράβδος».....
ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ
Τροπάριον.
Ως επαφήκε
ραπιζομένη ύδωρ ακρότομος, απειθούντι λαώ και σκληροκαρδίω, της θεοκλήτου
εδήλου, Εκκλησίας το Μυστήριον· ης ο Σταυρός, το κράτος και στερέωμα.
Ερμηνεία.
Από το ΙΖ΄
Κεφάλαιον της Εξόδου ή και από το Κ΄ Κεφ. των Αριθμών εδανείσθη ο θείος
Μελουργός το θαύμα, όπου εποίησεν ο Μωϋσής, κτυπήσας την Πέτραν με την Ράβδον
του, και εκβαλών νερόν από αυτήν, όταν εδίψησεν ο λαός. Όθεν εκείνο αναφέρει εις το Τροπάριον τούτο, και
το προσαρμόζει εις τον Σταυρόν λέγων, η Πέτρα εκείνη η ακρότομος και
ραπισθείσα: ήτοι κτυπηθείσα από την Ράβδον του Μωϋσέως, επειδή επαφήκεν:
O Συναξαριστής της ημέρας.
|
Καταγόταν ἀπὸ τὴν Καισάρεια τῆς Καππαδοκίας καὶ ἔζησε στὰχρόνια του αὐτοκράτορα Τραϊανοῦ (98 – 117).
Ἦταν ἄνθρωπος μὲ ἐξαιρετικὴ συμπεριφορὰ καὶ διετέλεσε κουβικουλάριος τοῦ αὐτοκράτορα. Διεκπεραίωνε τὰ καθήκοντά τουμέσα στὸ παλάτι κατὰ τὸν καλύτερο τρόπο. Ἦταν προσεκτικὸς καὶ
Ξενομανίας το ανάγνωσμα. Γίναμε δυτικολάτρες. (Φώτης Κόντογλου)
Ηλιάδης Σάββας
Δάσκαλος
Κιλκίς, 2-7-2015
Ο
Φώτης Κόντογλου(+ 1965), τηρουμένων των
αναλογιών της εποχής που περιγράφει με τη σημερινή, είναι πολύ επίκαιρος.
Αξίζει να πάρουμε μια γεύση από τη δική του ματιά, από τη ματιά του γνήσιου
φορέα της ρωμαίικης παράδοσης, μιας και οι μέρες που περνάμε κινούνται στο ρυθμό: «Ναι στην Ευρώπη». «Όχι στην Ευρώπη». Παραθέτουμε όλο το κείμενο, όπως
είναι γραμμένο στο βιβλίο «Μυστικά Άνθη», εκδόσεις «Αστέρος».
«Ξενομανία δεν θα πει τίποτα. Μια φορά κι έναν καιρό
είχαμε ξενομανία, δηλαδή κάποια λαφριά ψυχική αρρώστια, ένα συνάχι. Τώρα πάθαμε
μια πολύ βαριά αρρώστια, θες πανούκλα, θες γρίπη κακοηθέστατη, μα όχι ασιατική,
αλλά ευρωπαϊκή. Πώς να την πούμε; Ξενολατρία; Ξενοπροσκύνημα; Εγώ τουλάχιστο,
μ΄όλο που λένε πως είμαι καλός λογομάστορας, δεν μπορώ να βρω κάποια ονομασία,
που να μπορεί να δώσει μια μικρή ιδέα γι΄αυτή τη θανατηφόρα αρρώστια που μας
δέρνει και που όλο και χειροτερεύει.
Eφημερίς «Ορθόδοξος Τύπος» :
Ἡ χώρα ἀντιμετωπίζει προβλήματα ἀπὸ τὸ Ἰσλάμ. Μέσῳ τῆς λαθρομεταναστεύσεως
τὸ Ἰσλάμ ἐλέγχει τὴν χώραν καὶ μοιραίως τὴν ὅποιαν παραγωγήν. Ἕνα πολὺ σημαντικὸν
τμῆμα τῆς δεσποτοκρατίας ἀρνεῖται ἠθελημένως νὰ ἴδη τὴν σκληρὰν αὐτὴν
πραγματικότητα καὶ συμπλέει μὲ τὸ ἄθεον καὶ διαφθαρμένον πολιτικὸν σύστημα. Ἄς ἀναρρωτηθοῦν
οἱ «Δεσποτάδες» αὐτοί: Πότε οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Μουσουλμάνων ποὺ ζοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα
(εἴτε παρανόμως εἴτε νομίμως εἴτε εἶναι γηγενεῖς), προέβησαν εἰς μίαν δήλωσιν ὑπέρ
τῶν ἐθνικῶν μας θεμάτων ἤ κατεδίκασαν τὰς συκοφαντικὰς ἐπιθέσεις τῶν πολιτικῶν ἤ
ἄλλων φορέων ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας μας; Οἱ Διοικοῦντες τὴν Ἐκκλησίαν μας Σεβ. Μητροπολῖται, ἐπιδεικνύουν
μεγάλην εὐαισθησίαν ἔναντι τῶν αἰτημάτων ἀλλοθρήσκων καὶ αἱρετικῶν, φροντίζουν
διὰ τὰς «Ἐκκλησίας» των διακηρύσσοντες μάλιστα ὅτι δὲν σώζει μόνον ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία,
ἀλλὰ καὶ αἱ «Ἐκκλησίαι» ἄλλων δογμάτων καὶ θρησκειῶν. Καὶ τὰ πράττουν
ὅλα αὐτὰ ἐνῶ αἱ Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι ἀδειάζουν ἀπὸ πιστοὺς καὶ ἡ Ἐκκλησία
συκοφαντεῖται καὶ διασύρεται ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τῶν κομμάτων τῆς Βουλῆς. Εἰλικρινῶς
εἶναι νὰ ἀπορῆ κανεὶς μὲ τὴν στάσιν πολλῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀδιαφοροῦν
διὰ τὰ ἐθνικὰ θέματα, τὴν κατάστασιν τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας ὡς καὶ διὰ τὴν πνευματικὴν πτῶσιν τοῦ
λαοῦ μας.
Εγκαταλείψαμε τον Κύριο και περιμένουμε να σωθούμε από το "ΝΑΙ" ή το "ΟΧΙ" !...
Ώρα εκτέλεσης της Κρίσεως του Θεού, ώρα της δικαίας οργής.
Σαν τα Σόδομα γίνεται εκείνη η τοπική Εκκλησία στην οποία εστιάζεται η βδελυγμία των αιρετικών δογμάτων.
ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ
Τροπάριον.
Πλευράς αχράντου
λόγχη τρωθείσης, ύδωρ συν αίματι εξεβλύθη, εγκαιμίζον διαθήκην, και ρυπτικόν
αμαρτίας των πιστών γαρ Σταυρός καύχημα, και Βασιλέων κράτος και στερέωμα.
Ερμηνεία.
Αφ΄ ου ο ιερός
Κοσμάς ανέφερε δύο ιστορίας της Παλαιάς, και αυτάς επροσάρμοσεν εις την εορτήν
του Σταυρού εν τοις προλαβούσι δύο Τροπαρίοις· τώρα εις το τρίτον τούτο
Τροπάριον, φέρει και ιστορίαν εκ του Ευαγγελίου. Και καθώς οι οικοδόμοι, όταν
κατασκευάζουν κανένα τοίχον, βάλλουν ανάμεσα ξύλα, ή σίδηρα, τα καλούμενα
ιμαντώσεις, και ζωνάρια και δέματα, δια να συγκρατώσι τον τοίχον, και να
ποιώσιν αυτόν στερεώτερον· φοβούνται γαρ, μήπως οι πλίνθοι μοναχοί, ή οι λίθοι
κρημνισθώσι και πέσωσιν· ούτω και ο ασματογράφος ούτος ποιεί, και με τας νέας
ιστορίας του Ευαγγελίου, σφίγγει και συγκρατεί τας ιστορίας της Παλαιάς.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015
Κατάθεσις εσθήτος Θεοτόκου εν Βλαχέρναις.
Δυὸ
πατρίκιοι, οἱ αὐτάδελφοι Γάλβιος καὶ Κάνδιδος, πηγαίνοντας στὰ Ἱεροσόλυμα νὰ
προσκυνήσουν, ἔφτασαν στὴν Παλαιστίνη. Κατὰ τὴν ἐπίσκεψή τους στοὺς Ἁγίους
Τόπους, συνάντησαν μία Ἑβραία, ἡ ὁποία εἶχε στὴν κατοχή της καὶ φύλαγε μὲ πάρα
πολὺ μεγάλη εὐσέβεια, μέσα σὲ εἰδικὸ κιβώτιο τὴν τίμια Ἐσθῆτα (φόρεμα) τῆς
Παναγίας.
Ο Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνὸς : YΠΟΜΟΝΗ ΣΕ ΟΣΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ.
«Να αρχίζουμε απὸ την υπομονὴ όσων μας
συμβαίνουν, και τότε να προχωρούμε στις υπόλοιπες αρετὲς με δύναμη και
προθυμία, έχοντας σκοπὸν να ευαρεστήσουμε τον Θεόν. Όλοι χρεωστούμε να
φυλάγουμε τις εντολὲς του Θεού ως Χριστιανοί, επειδὴ δεν χρειαζόμαστε σωματικὸν
πόνον, για να αποκτήσουμε τις ψυχικὲς αρετές, αλλὰ μονάχα προαίρεση και
προθυμία, για να λάβουμε την δωρεάν, όπως λένε ο Μ. Βασίλειος, ο Άγ. Γρηγόριος
ο Θεολόγος και οι λοιποί. Πλην όμως οι ψυχικὲς αρετὲς κατορθώνονται ευκολώτερον
δια μέσου των σωματικών πράξεων».
Εχουμε χορτάσει πια από λόγια, πεινούμε για πράξη και συνέπεια.
Δεν συγκινούμεθα πλέον από τις
διαμαρτυρίες των Αγιορειτών. Όταν μετά από τόσα χρόνια προδοσίας συνεχίζουν να
«απειλούν» αλλά και πάλιν να «εξαιτούν τας θειοτάτας ευχάς», του κακοδόξου
ποιμένος των, να εκφράζουν τον πόνον και την ανησυχίαν των δια τα τελούμενα,
αλλά και την επιθυμίαν των «να μη αποκοπούν από την Μεγάλην του Χριστού
Εκκλησίαν», αγνοούντες ότι ο συνεχιζόμενος σύνδεσμός των με αυτήν τους
αποκόπτει από την αληθινήν Εκκλησίαν του Χριστού, από την ομήγυριν των
πρωτοτόκων και ομολογητών, πως είναι δυνατόν να προκαλέσουν με τέτοια γραφόμενα
ταραχή στις παρατάξεις των κακοδόξων; Οι πιστοί εξ άλλου που τους
παρακολουθούμε έχουμε χορτάσει πια από λόγια, πεινούμε για πράξη και
συνέπεια.
Ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης εἶπε σὲ ὁμιλία του στὸ Βόλο, παρουσία ἱερέων, μοναχῶν καὶ ἑκατοντάδων πιστῶν:
«Ἐν πρώτοις νὰ φροντίσουμε νὰ μὴ μιανθοῦμε κι ἐμεῖς ἀπὸ τὶς αἱρέσεις τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Νὰ μὴν
ἔχουμε καμία ἐπικοινωνία μαζί τους, ὅπως συνιστοῦν ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ οἱ
Πατέρες... Νὰ ἐνισχύσουμε καὶ νὰ συμπαρασταθοῦμε πρὸς τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς
Ὀρθοδοξίας ποὺ διώκονται, τιμωροῦνται, συκοφαντοῦνται... Ἡ ἀποψινή μας παρουσία
ἐδῶ ...εἶναι καὶ μία συμπαράσταση πρὸς
τὸν ταλαιπωρούμενο ἀδελφὸ καὶ πατέρα, πρὸς τὸν ἀδίκως
τιμωρηθέντα π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ, ὁ ὁποῖος ἐτόλμησε
καὶ ἐσήκωσε μόνος ἐπὶ ἔτη τὸ «βάρος τῆς ἡμέρας», τὸ βάρος
τῆς ἀντιπαραθέσεως μὲ τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ
τοὺς Οἰκουμενιστὰς Ἐπισκόπους».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
