Λυκούργος Νάνης, "Μελαγχολικές σκέψεις για τα Εκκλησιαστικά μας πράγματα"


"Και διηγώντας τα να κλαις"!

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

  Από πού να αρχίσει κανείς και πού να τελειώσει θρηνωδώντας την οσημέραι επιτεινόμενη ζόφωση του εκκλησιαστικού ορίζοντα όπως αυτή αποτυπώνεται εναργώς στη σχετική ειδησεογραφία;

  
     Από το θλιβερό γεγονός, επί τη βάσει του οποίου, οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι μητροπολίτες Μεσσηνίας και Δημητριάδος ορίστηκαν από τη ΔΙΣ (ακόμη μία συνοδική απόφαση που ελήφθη κατά τρόπο παντελώς άκριτο και επιπόλαιο) να εκπροσωπήσουν, και πρόκειται εντός των προσεχών ημερών να υλοποιηθεί η εν λόγω απόφαση, την
Εκκλησία της Ελλάδος στις εργασίες της ειδικής διορθοδόξου προπαρασκευαστικής επιτροπής της "Αγίας και Μεγάλης Συνόδου" (τη "βάφτισαν" από τώρα αγία!!!) με ό,τι συνεπάγεται, μία τέτοια απευκταία εκπροσώπηση, για την ποιότητα των αποφάσεων που θα ληφθούν αλλά και για το κύρος της κατ Ελλάδα Εκκλησίας;

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Ακροστιχίς

Σήμερον αχράντοιο βαλών, θεοφεγγέϊ πυρσώ, Πνεύματος, ενθάπτει νάμασιν, αμπλακίην, Φλέξας Παμμεδέοντος εϋς Πάϊς· ηπιόων δε, Υμνηταίς μελέων των δε δίδωσι χάριν.

Ερμηνεία.


Τους μεγαλωτάτους και ολεθριωτάτους δράκοντας ούτε χέρι ανθρώπινον, αλλ΄ ούτε σπαθί κοπτερόν εμπορεί ευκόλως να θανατώση· επειδή οι τοιούτοι δράκοντες όχι μόνον είναι φοβεροί εις το να αντιπολεμούν, αλλά και εις το να θεωρηθούν μόνον. Με τούτον δε τον τρόπον αυτοί θανατώνονται, αν πέση επάνω των κανέν αστροπελέκυ από τους Ουρανούς, ή αν καμμία θεϊκή δύναμις αφανίση αυτούς μέσα εις κανέν χάσμα της γης, ή εις κανένα βυθόν της θαλάσσης. Επειδή δε η αμαρτία είναι οφιώδης και δρακοντώδης, όχι μόνον διότι δαγκάνει και θανατώνει με το φαρμάκι της εκείνους όπου την κάμνουσιν, αλλά διότι εξ αρχής δια μέσου του αρχεκάκου όφεως επροχώρησεν εις τον Αδάμ και εις όλον το γένος του· δια τούτο καθ΄ ομοίωσιν των όφεων και δρακόντων δικαίως εξολοθρεύεται σήμερον αύτη παρά του Σωτήρος Χριστού, καταφλεγομένη μεν με το θεϊκόν αστροπελέκυ του Αγίου Πνεύματος, καταβυθιζομένη δε μέσα εις τα νερά του Ιορδάνου. Τούτου χάριν λέγει εδώ ο Μελωδός, ότι Σήμερον ο του παμβασιλέως Θεού και Πατρός Υιός ο αγαθός και μέγιστος (πως γαρ δεν είναι αγαθός ο αυτόχρημα αγαθότης ων, και μέγιστος ο πάσιν υπάρχων αχώρητος;) κτυπήσας την αμαρτίαν με τον θεοφεγγή πυρσόν του αχράντου Πνεύματος, και καύσας αυτήν με το πυρ και τον κεραυνόν της αυτού Θεότητος, «Κύριος, φησίν, ο Θεός σου πυρ καταναλίσκων εστί» (Δευτ. δ: 24) (καταναλίσκει δε την μοχθηρίαν, κατά τον Θεολόγον Γρηγόριον) ούτω, λέγω, καύσας την αμαρτίαν, θάπτει αυτήν μέσα εις τα ύδατα του Ιορδάνου. Και την μεν αμαρτίαν ούτως οργίλως και ιταμώς επαίδευσεν ο Υιός του Θεού και αφάνισεν· εις ημάς δε τους υμνητάς των μελών τούτων ιλαρός ων και ευμενής δίδει την χάριν του την ημάς χαριτούσαν. Υμνητάς δε είπεν ο Μελωδός τούτων των μελών, όχι μόνον τον εαυτόν του τον Ποιητήν αυτών, αλλά και όλους τους άδοντας και ψάλλοντας τα μέλη ταύτα, και δια τούτων υμνούντας φιλεόρτως τον βαπτιζόμενον Κύριον.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2015

Θεοδώρου του Τήρωνος, Μαριάμνης ισαποστόλου, Ευξιφίου επισκόπου εν Κύπρω, Μαρκιανού και Πουλχερίας των ευσεβών βασιλέων, Θεοστηρίκτου οσίου, Θεοδώρος νεομάρτυρος του Βυζαντίου (1795) του
εν


Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Τήρων καταγόταν ἀπὸ τὸ χωριὸ Ἀμάσεια στὴ Μαύρη Θάλασσα, ποὺ ὀνομαζόταν Χουμιαλὰ καὶ ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τῶν αὐτοκρατόρων Μαξιμιανοῦ (286 – 305 μ.Χ.), Γαλερίου (305 – 311 μ.Χ.) καὶ Μαξιμίνου (305 – 312 μ.Χ.). Ὀνομάζεται Τήρων, διότι κατετάγη στὸ στράτευμα τῶν Τηρώνων, δηλαδὴ τῶν νεοσυλλέκτων, διοικούμενο ὑπὸ τοῦ πραιπόσιτου Βρίγκα.
Διαβλήθηκε στὸν πραιπόσιτο ὡς Χριστιανὸς καὶ κλήθηκε σὲ ἐξέταση. Ἐκεῖ ὁμολόγησε τὴν πίστη του στὸν Χριστὸ χωρὶς δισταγμό. Ὁ διοικητὴς Βρίγκας δὲν θέλησε νὰ προχωρήσει στὴν σύλληψη καὶ τιμωρία τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου, ἀλλὰ τὸν ἄφησε νὰ σκεφθεῖ καὶ νὰ τοῦ ἀπαντήσει λίγο ἀργότερα. Πίστευε ὅτι ὁ Θεόδωρος θὰ ἄλλαζε καὶ θὰ θυσίαζε στὰ εἴδωλα. Ὁ Μεγαλομάρτυς, ὄχι μόνο παρέμεινε ἀδιάσειστος στὴν πίστη του, ἀλλὰ ἔκαψε καὶ τὸ ναὸ τῆς μητέρας τῶν θεῶν Ρέας, μετὰ τοῦ εἰδώλου αὐτῆς. Ἀμέσως τότε συνελήφθη καὶ ρίχθηκε ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες σὲ πυρακτωμένη κάμινο, ὅπου καὶ τελειώθηκε μαρτυρικά.
Ἡ Σύναξη τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρα Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος ἐτελεῖτο στὸ ἁγιότατο Μαρτύριό του, τὸ ὁποῖο βρισκόταν στὴν περιοχὴ τοῦ Φωρακίου ἢ Σφωρακίου, τὸ Σάββατο τῆς Α’ ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν, δηλαδὴ τὴν ἡμέρα ποὺ ὁ Ἅγιος ἔκανε τὸ θαῦμα τῶν κολλύβων σώζοντας τὸν ὀρθόδοξο λαὸ ἀπὸ τὰ μιασμένα εἰδωλόθυτα, τὰ ὁποῖα ἐπρόκειτο ἀπὸ ἄγνοια νὰ φάει.

Διακοπή μνημοσύνου

«Καιρός τω παντί πράγματι» (Εκκλη.3: 1).
Και νυν, καιρός θρήνου, καιρός ομολογίας, καιρός αποφάσεως σωτηρίας.
«Συντετέλεσται» (1 Βασ. 20: 33) ήδη η πτώσις εν τη πίστει του Πατριάρχου Βαρθολομαίου και τω συν αυτώ Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων, Επισκόπων, Αγιορειτών και των κοινωνούντων αυτοίς κληρικών και λαϊκών. Κλαύσατε και αναγγείλατε: Πέπτωκε Βαρθολομαίος και οι συν αυτώ, και διαθέσει και φρονήματι και λόγω και πράξει. Ηθέτησαν, οι δυστυχείς και θεοπαράδοτα δόγματα και θείους νόμους και αγίους Πατέρας και ιεράν Παράδοσιν και Ορθόδοξον Εκκλησίαν, και γενικώς την πίστιν της Ορθοδοξίας. Ωμολόγησαν την μετά της παπικής αιρέσεως ένωσιν και την εν τη Οικουμενιστική παναιρέσει του Π.Σ.Ε. τοιαύτην, «δημοσία… γυμνή τη κεφαλή επ΄ Εκκλησίας» (ΙΕ΄ Κανών ΑΒ Συνόδου), και παραμένουν γηθοσύνως αμετανόητοι.  Καιρός του ποιήσαι το θέλημα Κυρίου, ως τούτο ορίζεται δια του ΛΑ΄ Κανόνος των Αγίων Αποστόλων και του ΙΕ΄ Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, περί χωρισμού και διακοπής του μνημοσύνου του πεπτωκότος Επισκόπου.

«Σώζων σώζε την σεαυτού ψυχήν», είναι και νυν η φωνή του ουρανού προς πάντα Ορθόδοξον (Γεν. 19:17).

Εκδήλωση ΕΣΒΗ στη μνήμη των πρωτεργατών του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα

Ο Εθνικός Σύλλογος "Βόρειος Ήπειρος 1914" σας προσκαλεί την Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2015, ανήμερα της συμπλήρωσης 101 ετών από την ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Βορείου Ηπείρου (17 Φεβρουαρίου 1914), και ώρα 5 μ.μ., στην εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, στην μνήμη δύο εκ των πρωτεργατών του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα: του Προέδρου της Αυτονόμου Ηπείρου Γεωργίου Χρηστάκη Ζωγράφου και του Μητροπολίτη Βελλάς και Κονίτσης Σπυρίδωνος.

Πρόγραμμα
17:00 Προσέλευση στην είσοδο του Α΄ Νεκροταφείου Αθηνών
17:20 Τρισάγιο στο μνήμα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σπυρίδωνος Βλάχου, Μητροπολίτη Βελλάς και Κονίτσης - Υπουργού της προσωρινής Κυβέρνησης της Αυτονόμου Ηπείρου το 1914 (πλησίον της εισόδου του Α΄ Νεκροταφείου)
17:30 Τρισάγιο στο Μαυσωλείο του μεγάλου Εθνικού Ευεργέτη Χρηστάκη Ζωγράφου, όπου αναπαύεται και ο υιός του Γεώργιος Χρηστάκης Ζωγράφος, Πρόεδρος της προσωρινής Κυβέρνησης της Αυτονόμου Ηπείρου
17:40 Ανάγνωση του ιστορικού της ανακήρυξης της Ανεξαρτησίας της Βορείου Ηπείρου έμπροσθεν του Μαυσωλείου
17:45 Ομιλία για την αξία του Αυτονομιακού Αγώνα σήμερα
17:50 Καταθέσεις στεφάνων - Ενός λεπτού σιγή
17:55 Απαγγελία ύμνου Αυτονόμου Ηπείρου - Εθνικός Ύμνος

Το Δ.Σ. του Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914"

 Πηγή: www.himara.gr 

Aπό την Ανακοίνωση του Γραφείου επί των αιρέσεων της Μητρ. Πειραιώς : Διαβάζω και αναλογίζομαι .....

 Αυτή η πρόταση, είναι από το σημερινό κείμενό τους:

...Σε λίγο θα προσκυνούμε τον διάβολο με τα δύο κέρατα αντί για τον δικέφαλο αετό».


σ.σ. κοιτάζω στα πόδια του Μητρ. Σεραφείμ. Πόσο προσκυνούν τον Δικέφαλο Αετό!....



Βόμβα ομοφυλοφιλίας

Της κ. Δάφνης Βαρβιτσιώτου, Ιστορικού-Αρχαιολόγου

 Μέσα στο πανδαιμόνιο της παγκοσμίου και εγχωρίου ειδησεογραφίας των τελευταίων εβδομάδων, μία εντυπωσιακή είδησις και αποκαλυπτική, η οποία ήρθε στο φως της δημοσιότητος στις αρχές της περασμένης εβδομάδος, παρέμεινε ασχολίαστη. Η είδηση αφορά στην από μέρους των Αμερικανών αναζήτησι «ηπίων» τρόπων εξουδετερώσεως αντιπάλων στρατευμάτων. Σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα («Αδέσμευτος Τύπος (Ρίζου) Ιανουάριος 2005), από το 1994, οι Αμερικανοί διεξάγουν έρευνες για την ανακάλυψη μη θανατηφόρων χημικών σκευασμάτων, που θα προκαλούν στα αντίπαλα στρατεύματα ακατανίκητες τάσεις ομοφυλοφιλίας. Και παρά το γεγονός ότι απέρριψαν ήδη «πρόταση για την παραγωγή ενός αερίου, που θα έκανε τα αντίπαλα στρατεύματα… ομοφυλόφιλους», αξακολουθούν να ερευνούν για άλλα μη θανατηφόρα χημικά σκευάσματα, τα οποία θα προκαλούν τις συγκεκριμένες τάσεις σεξουαλικότητος, επηρεάζοντας την πειθαρχία και το ηθικό των αντιπάλων μονάδων! Τουτέστιν μεθερμηνευόμενον: Η πρόκληση τάσεων ομοφυλοφιλίας εκτιμάται από τους Αμερικανούς ως πράξις εχθρική προς τον άνθρωπο και ως πρόκλησις αναπηρίας, η οποία τον εξουδετερώνει κατά τρόπο «ήπιο», αλλά πολύ πιο αποτελεσματικό, (αλλά και «ανθρωπιστικό») από την όποια σωματική βλάβη θα ήταν δυνατόν να του προκαλέσουν τα συμβατικά πολεμικά όπλα, δεδομένου ότι εκτιμούν ότι η ομοφυλοφιλία εξουδετερώνει το πνεύμα και την ψυχή του. Κατατάσσοντας, δηλαδή, την ομοφυλοφιλία μεταξύ των βλαβών τις οποίες αποσκοπούν να επιφέρουν στα αντίπαλα στρατεύματα, οι Αμερικανοί την προσδιόρισαν ως όπλο, το οποίον διαλύει την προσωπικότητα του κάθε επί μέρους ατόμου, δεδομένου ότι το καθιστά αδιάφορο προς οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα, που δεν απορρέει από την ομοφυλοφιλία, δεν την εκφράζει, δεν την εξυπηρετεί και δεν την ικανοποιεί. Εκτιμούν δε ότι ένα στράτευμα αποτελούμενο από τέτοια άτομα αυτοδιαλύεται εκ των ένδον. Με άλλα λόγια, η εν λόγω είδησις απογυμνώνει την ομοφυλοφιλία από την αίγλη με την οποίαν την περιβάλλουν όσοι την προωθούν λυσσωδώς στην ελληνική κοινωνία. Και τούτο διότι αποδεικνύει περίτρανα ότι η ομοφυλοφιλία όχι μόνον δεν συνιστά απόδειξι φυσικής και πνευματικής ομαλότητος, υγείας, «ελευθερίας» ή «απελευθερώσεως», ούτε και αποτελεί απλή «ιδιαιτερότητα». Αντιθέτως, συνιστά σοβαρή δυσλειτουργία, η οποία υποδουλώνει τον άνθρωπο, αποσυντονίζει την προσωπικότητά του, τον απογυμνώνει από οποιοδήποτε ιδανικό, αξία και ηθικό φραγμό και τον καθιστά βαθύτατα αντικοινωνικό. Επιπροσθέτως, η είδησις αυτή δικαιώνει όσους απορρίπτουν την ομοφυλοφιλία και αποδεικνύει ότι οι κατηγορίες, που οι υπερασπιστές της εκτοξεύουν εις βάρος τους (ρατσιστές, φοβικοί, πεπερασμένων αντιλήψεων, καταπιεστικοί, σκοταδιστές, ανέραστοι κ.ο.κ.) είναι συκοφαντικές, υποβολιμαίες και συνιστούν πνευματική τρομοκρατία. Τέλος, τα ανωτέρω επιβεβαιώνουν πανηγυρικά την χριστιανική θεολογική σκέψη, η οποία θεωρεί την ομοφυλοφιλία πάθος, το οποίο προκαλεί βαρύτατη αλλοίωσι στο ανθρώπινο πρόσωπο και εξαφανίζει την ελευθέρα βούλησι του ανθρώπου. Τέλος η είδησις αυτή αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι οι υπερασπιστές της ομοφυλοφιλίας είναι εχθρικά διακείμενοι έναντι της ελληνικής κοινωνίας. Διότι, εάν η εν καιρώ πολέμου μετατροπή στρατιωτών σε ομοφυλοφίλους θεωρείται ως το πλέον αποτελεσματικό μέσον κατατροπώσεως εχθρικού στρατεύματος, τότε η εν καιρώ ειρήνης προγραμματισμένη και ενορχηστρωμένη μετατροπή των Ελλήνων, εφήβων και ανδρών –αλλά, τελευταίως και των γυναικών –σε ομοφυλοφίλους, δεν συνιστά εχθρική πράξη και μέσον κατατροπώσεως και διαλύσεως της ελληνικής κοινωνίας; Αλλά και η διείσδυση ομοφυλοφίλων εντός των κόλπων της Εκκλησίας και η πάσης μορφής υποστήριξί τους από την Ηγεσία της – στο μέτρο, που αμφότερες τεκμηριώνονται από στοιχεία και μαρτυρίες, αλλά και στο μέτρο, που μη διαλευκαινόμενες, σκανδαλίζουν το σύνολο της κοινωνίας και προκαλούν αναστάτωσι «διακεκηρυγμένη, βοώσα και κράζουσα» - δεν συνιστούν πράξιν εχθρική προς την Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν; Μήπως, λοιπόν, όλα τα ανωτέρω συνιστούν μια περαιτέρω απόδειξι ότι, ως Έλληνες και ως Ορθόδοξοι, είμεθα αποδέκτες μιας εκστρατείας, η οποία χρησιμοποιεί την ομοφυλοφιλία ως ψυχοπνευματική βόμβα, η οποία –μεταλλάσσοντας τους ανθρώπους σε αυτοκαταστροφικούς και σε καταστροφείς του ιδίου τους τού πολιτισμού – οδηγεί βαθμιαίως και εκ των ένδον την κοινωνία μας – εν προκειμένω δε και την Ορθόδοξη Εκκλησία – στην αυτοδιάλυσι; Το ερώτημα είναι θεμιτό, διότι οι αρχιτέκτονες της Νέας Εποχής, οι οποίοι έχουν κηρύξει μονομερώς αυτόν τον αόρατο πόλεμο κατά του δυτικού ανθρώπου – και ειδικά κατά του Έλληνα, επενδύουν χρόνο και χρήμα, για να τον εξουδετερώσουν και επιχαίρουν, για το γεγονός ότι, χρησιμοποιώντας εις βάρος του «πνευματικά όπλα και στον χώρο της σκέψης», τον καθιστούν καταστροφέα του ιδίου τού πολιτισμού του.

Σήμερα η Εκκλησία μας, εορτάζει τον άγιο Φλαβιανό τον οποίο εφόνευσε ο μονοφυσίτης Διόσκορος. Οι οικουμενιστές οδηγούν τους "ορθοδόξους" στους ναούς τών Μονοφυσιτών και ασπάζονται την εικόνα του "αγίου" Διόσκορου!!! Οποίο κατάντημα προδοσίας!...

Ὁ Ἅγιος Φλαβιανός, ἦταν Πρεσβύτερος τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ σκευοφύλακας τοῦ ναοῦ τῆς Ἁγίας Σοφίας.
Γνωστὸς γιὰ τὶς ἀρετὲς καὶ τὰ πνευματικά του χαρίσματα, διαδέχθηκε τὸν Ἅγιο Πρόκλο († 20 Νοεμβρίου 446) στὸν ἀρχιεπισκοπικὸ θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως τὸ ἔτος 447 μ.Χ. Ἡ πατριαρχία του συνέπεσε μὲ τὸ σάλο, τὸν ὁποῖο εἶχαν ἐγείρει στὴν Ἐκκλησία οἱ αἱρέσεις τοῦ Νεστορίου καὶ τοῦ Εὐτυχοῦς. Ὁ Νεστόριος εἶχε καταδικασθεῖ ἀπὸ τὴν Γ’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο ποὺ συνῆλθε στὴν Ἔφεσο, ἀλλὰ καὶ μετὰ ἀπὸ αὐτὸ δὲν εἶχαν λείψει οἱ συνήγοροι τοῦ αἱρεσιάρχου. Τὰ πάθη μεγάλωσαν, ὅταν στὴν αἵρεση τοῦ Νεστορίου προστέθηκε ἡ αἱρετικὴ διδασκαλία τοῦ Εὐτυχοῦς, ὁ ὁποῖος δίδασκε ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν εἶχε παρὰ μόνο μία φύση, τὴ Θεία, ἡ ὁποία ἀπορρόφησε ἐντελῶς τὴν ἀνθρώπινη. Μία τέτοια διδασκαλία θεωροῦσε τὴν θεότητα παθητή. Ὁ Ἅγιος Φλαβιανὸς καταδίκασε τὴν πλάνη αὐτὴ διὰ τῆς συγκλίσεως τοπικῆς Συνόδου τὸ ἔτος 448 μ.Χ. Στὴ Σύνοδο ὁ αἱρετικὸς Εὐτυχὴς ἔδειξε μετριόφρονα διαγωγή, ἀρνήθηκε ὅμως νὰ ἀναθεματίσει τὰ προηγούμενα φρονήματά του. Ἡ σύνοδος ἔπαυσε αὐτὸν ἀπὸ τὸ ἀξίωμα τοῦ ἡγουμένου μοναστηρίου, τὸν καθαίρεσε ἀπὸ Πρεσβύτερο καὶ τὸν ἀφόρισε. Ὁ Εὐτυχὴς μετὰ τὸ τέλος τῆς Συνόδου ἔκανε ἔκκληση πρὸς τὸν Πάπα Ρώμης Λέοντα Α’ (440 – 461 μ.Χ.) καὶ τὸν Ἀλεξανδρείας Διόσκορο, ποὺ ὑποστήριζε τοὺς αἱρετικούς.
Ὁ αὐτοκράτορας Θεοδόσιος Β’ ὁ Μικρὸς (408 – 450 μ.Χ.), πεισθεὶς ἀπὸ τοὺς ὑποστηρικτὲς τοῦ αἱρετικοῦ Εὐτυχοῦς, συνεκάλεσε στὴν Ἔφεσο Σύνοδο, τὸ ἔτος 449 μ.Χ. Πρόεδρος ὁρίσθηκε ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Διόσκορος. Ὁ Ἅγιος Φλαβιανὸς λόγω τῆς ἐμμονῆς του στὴ διδασκαλία τῆς Γ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καταδιώχθηκε ἀπὸ τὸν αἱρετικὸ Διόσκορο καὶ τοὺς ὀπαδούς του. Ὁ Ἅγιος ἀποπειράθηκε νὰ καταφύγει κάτω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα ὡς σὲ ἄσυλο, χωρὶς ὅμως νὰ τὸ κατορθώσει αὐτό. Τὸν κτύπησαν καὶ τὸν ἔσυραν ἔξω ἀπὸ τὸ ναό, τὸν καθαίρεσαν καὶ τὸν ἐξόρισαν στὴν Ἔφεσο, ὅπου καὶ πέθανε λίγο ἀργότερα. Τὰ ἔκτροπα δὲν ἀναφέρονται ἀπὸ περισωθέντα πρακτικὰ τῆς Συνόδου, ἀλλὰ εἶναι γνωστὰ ἀπὸ μαρτυρίες γενόμενες στὴν Δ’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο.

Τὸ ἱερὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου μετακομίσθηκε μετὰ δύο χρόνια, τὸ 451 μ.Χ., στὴν Κωνσταντινούπολη ἀπὸ τὴν Πουλχερία, ἀδελφὴ τοῦ Θεοδοσίου τοῦ Μικροῦ καὶ κατατέθηκε στὸ ναὸ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων.

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης - Συμπλήρωμα του κηρύγματατος για τον Μέγα Αθανάσιο

Εκκλησία και κόσμος -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Η αγάπη του Θεού αγιάζει τον κόσμον
Είναι κάποιες αλήθειες παλιές, αλλά όχι ξεπερασμένες. Άφθορες από το πέρασμα του χρόνου, αδιάσειστες από τους σεισμούς και αδιάφθορες από τους συρμούς των καιρών μένουν φωτεινά μετέωρα. Φέγγουν στα σκοτάδια αυτού του κόσμου και κοντρολάρουν την πορεία μας μέσα σ΄ αυτόν. Διευκρινίζω ότι χρησιμοποιώ τη λέξη «κόσμος» με την ειδική έννοια, που της δίνει ο λόγος του Θεού· «ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται» (Α΄ Ιω. 5: 19). Ο κόσμος παραδομένος στον πονηρό, που τον ανακηρύσσει άρχοντα και κοσμοκράτορα του αιώνος τούτου, αντιτίθεται συνειδητά στο θέλημα του Θεού. Είναι εντούτοις, θαυμαστό ότι αυτός ο πονηρός κόσμος συνιστά το άμεσο αντικείμενο της αγάπης του Θεού. Αφοπλιστικός ο λόγος της αγίας Γραφής αποκαλύπτει ότι «ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον Υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν» (Ιω. 3: 16). Συγκλονιστικός ο μετασχηματισμός του θείου λόγου σε πράξη· επάνω από το σταυρό ο Κύριος Ιησούς Χριστός εμπιστεύεται το κλειδί του Παραδείσου του στον χειρότερο εκπρόσωπο του διεφθαρμένου κόσμου, σ΄ έναν κακούργο ληστή. Είναι η εγγύηση ότι τα ματωμένα χέρια του έχουν την πρόθεση και τη δύναμη ν΄ αγκαλιάσουν τον βρόμικο κόσμο, να τον καθαρίσουν με το αίμά τους, να τον επαναφέρουν στο αρχέγονο κάλλος και να τον ανεβάσουν στην ουράνια δόξα. Με την απαραίτητη, όμως, προϋπόθεση ότι ο κόσμος θ΄ αναγνωρίσει την πλάνη, την αμαρτία του, θα εξομολογηθεί με συντριβή και μετάνοια και θα ομολογήσει πίστη στον μόνο Λυτρωτή Ιησού Χριστό.

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Ωδή  α΄.  Ο  Ειρμός.

Στείβει θαλάσσης, κυματούμενον σάλον, Ήπειρον αύθις, Ισραήλ δεδειγμένον. Μέλας δε πόντος, τριστάτας Αιγυπτίων, Έκρυψεν άρδην, υδατόστρωτος τάφος, Ρώμη κραταιά, δεξιάς του Δεσπότου.

Ερμηνεία.


Ο Ειρμός ούτος της πρώτης Ωδής γυμνήν αναφέρει την θαυματουργίαν αυτήν, η οποία έγινεν εις την ερυθράν θάλασσαν· όθεν ο Ιερός τούτου Μελωδός ούτω λέγει: ο Ισραηλιτικός λαός δεν διαπερνά με καϊκι τα κυματούμενα ύδατα της ερυθράς θαλάσσης, επειδή τούτο δεν είναι κανέν καινόν και παράδοξον, αλλά με τα ίδια του ποδάρια διαπερνά την θάλασσαν δια ξηράς, σχισθείσης της θαλάσσης δια της ράβδου του Μωϋσέως· δεν διέβη την θάλασσαν, καθώς ο Κύριος, περιπατών επάνω εις τα κύματα της θαλάσσης, ή καθώς ο Κορυφαίος Πέτρος και άλλοι πολλοί Άγιοι· εκείνοι γαρ μένουσαν την θάλασσαν εις την φυσικήν της κατάστασιν διέβαινον άνωθεν με βάρος ποδών, χωρίς να καταβυθίζωνται· αλλ΄ ο Ισραηλιτικός λαός διεπέρασε την ερυθράν θάλασσαν ξηρανθείσαν και αποδειχθείσαν πάλιν ήπειρον και στερεάν. Τίνος χάριν έγινε τούτο; Δια τον Ισραηλιτικόν λαόν. Διατί δε είπεν ο Μελωδός το «αύθις»; Δια να φανερώση, ότι η θάλασσα εδείχθη στερεά και κατά την δημιουργίαν του Κόσμου, όταν εσυνάχθησαν τα νερά εις τους κοιλωτούς τόπους της γης, και εφάνη η ξηρά: «Συναχθήτω, φησί, το ύδωρ το υποκάτω του Ουρανού εις συναγωγήν μίαν, και οφθήτω η ξηρά» (Γέν. α: 9) ούτω το «αύθις» ερμήνευσαν και οι δύο εξηγηταί ο Θεόδωρος και ο ανώνυμος. Οι μεν ουν Ισραηλίται διεπέρασαν την ερυθράν θάλασσαν ξηρανθείσαν με τους πόδας των, τους δε τριστάτας των Αιγυπτίων η αυτή θάλασσα, ήτις δια το βάθος εφαίνετο μαύρη, εσκέπασεν όλους ομού ως ένας τάφος υδατόστρωτος με την κραταιάν δύναμιν της δεξιάς του Δεσπότου· την οποίαν ο Μωϋσής θαυμάζων έλεγεν: «Η δεξιά σου, Κύριε, δεδόξασται εν ισχύϊ· η δεξιά σου χειρ, Κύριε, έθραυσεν εχθρούς·» (Έξοδ. ιε: 6). Ήθελε δε απορήση τινάς, διατί ο Μελωδός ωνόμασε μαύρον τον κόλπον της ερυθράς θαλάσσης, ενώ πολλά διαφέρουσιν αναμεταξύ των το κόκκινον και το μαύρον; Εις λύσιν της απορίας λέγομεν, ότι το νερόν κατά την ιδικήν του φύσιν αχρωμάτιστον είναι, καθώς ο αήρ, και ασχημάτιστον· όταν δε τύχη να χυθή μέσα εις αγγείον, τότε χρωματίζεται και σχηματίζεται· και εάν τυχόν είναι το αγγείον κόκκινον ή τετράγωνον, και το νερόν φαίνεται κόκκινον ή τετράγωνον. Η ερυθρά λοιπόν θάλασσα κατά μεν το έξω μέρος και κατ΄ αυτάς τας παραθαλασσίας κοκκινοειδής εφαίνετο, επειδή ήτον εις τους αιγιαλούς πέτραι τινές κόκκιναι υποκάτω εις το νερόν, κατά δε το βάθος της θαλάσσης εφαίνετο μαύρη, διότι το πολύ βάθος της θαλάσσης δεν άφινε την ακτίνα του Ηλίου να διαπεράση μέσα, και να συγχρωματίση το επάνω νερόν της θαλάσσης με τας υποκειμένας ερυθράς πέτρας· όθεν η αορασία του βάθους μαύρον έδειχνε το της ερυθράς πέλαγος. Δια τούτο και κάθε βυθός της θαλάσσης κοινώς μαύρος ονομάζεται, αν και υποκάτω τούτου ευρίσκεται ύλη διαφόρων χρωμάτων. Όθεν Όμηρος κρήνην μελάνυδρον είπε την έχουσαν ύδωρ πολύ, και οίνοπα πόντον, το πέλαγος. Σημείωσαι ότι, κατά τον ανώνυμον ερμηνευτήν, το «θαλάσσης κυματούμενον σάλον» περίφρασις είναι αντί του «θάλασσαν», ομοίως και το «ρώμη κραταιά δεξιάς του Δεσπότου», αντί του «δυνάμει Θεού».

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2015

Παμφίλου μάρτυρος και των συν αυτώ, Φλαβιανού Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, Ρωμανού οσιομάρτυρος του νέου του εκ Καρπενησίου (1694).

Oἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Δανιήλ, Ἠλίας, Ἡσαΐας, Θεόδουλος, Ἱερεμίας, Ἰουλιανός, Οὐάλης, Παύμφιλος, Παῦλος, Πορφύριος, Σαμουὴλ καὶ Σέλευκος, μαρτύρησαν ἐπὶ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.). Κατάγονταν ἀπὸ διάφορους τόπους, τοὺς ἕνωνε ὅμως ἡ ἀγάπη καὶ ἡ πίστη τοῦ Χριστοῦ.
Ἐργαζόμενοι στὴν Καισάρεια τῆς Παλαιστίνης ὁμολόγησαν τὸν Χριστὸ ἐνώπιον τοῦ ἔπαρχου Φιρμιλιανοῦ. Ὁ ἄρχοντας κατέβαλε κάθε προσπάθεια νὰ πείσει τοὺς Ἁγίους νὰ ἀρνηθοῦν τὴν πίστη τους στὸν Χριστό. Ἐκεῖνοι ὅμως παρέμειναν σταθερὰ προσηλωμένοι στὴν πατρῴα εὐσέβεια. Τότε ὁ Φιρμιλιανὸς ἔδωσε ἐντολὴ νὰ τοὺς θανατώσουν, ἀφοῦ πρῶτα τοὺς βασανίσουν.

Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Ἠλίας, Πάμφιλος, Οὐάλης, Παῦλος, Σέλευκος, Ἱερεμίας, Ἡσαΐας, Σαμουὴλ καὶ Δανιὴλ ἀποκεφαλίσθηκαν διὰ ξίφους. Ὁ Πορφύριος, ὑπηρέτης τοῦ Παμφίλου, συνελήφθη τὴν ὥρα ποὺ ἀναζητοῦσε τὸ λείψανο τοῦ κυρίου του καὶ κάηκε ζωντανὸς μαζὶ μέ τὸν Μάρτυρα Ἰουλιανό. Τὸν Ἅγιο Θεόδουλο τὸν σταύρωσαν ἐπὶ ξύλου. Ἔτσι μαρτύρησαν οἱ Ἅγιοι καὶ προσετέθησαν στὴ χορεία τῶν ἀθλητῶν τοῦ Χριστοῦ.
Ἡ Σύναξη τῶν Ἁγίων Μαρτύρων ἐτελεῖτο στὴ Μεγάλη Ἐκκλησία.

Το ιστολόγιο "ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΦΩΝΗ" τις Κυριακές θα είναι κλειστό -- Αντιδρούμε στην κατάργηση της αργίας της Κυριακής.


Έρχεται η νέα εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια»

Δελτίο τύπου

                                              Έρχεται η νέα εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια»

Από αυτή την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου και κάθε μήνα κυκλοφορεί μια νέα αυτόνομη θρησκευτική εφημερίδα με τίτλο «Ορθόδοξη Αλήθεια», που  έχει στόχο να καλύψει όλη την Εκκλησιαστική επικαιρότητα με πλούσια ρεπορτάζ, αφιερώματα και αρθρογραφία.
Η νέα εφημερίδα θα κυκλοφορεί σε όλη την Ελλάδα , θα είναι 48 σελίδων και όλη έγχρωμη.
Το καινούργιο εγχείρημα έρχεται να καλύψει ένα μεγάλο κενό στον χώρο του εκκλησιαστικού τύπου, αφού θα είναι ουσιαστικά το μόνο σύγχρονο έντυπο που θα παρουσιάζει θέματα της Ορθοδοξίας με πολλές φωτογραφίες και εκτενή αφιερώματα.
Η ύλη της θα αφορά ρεπορτάζ για τις δράσεις και τη ζωή της Εκκλησίας, παρουσίαση σημαντικών εκκλησιαστικών προσώπων, σειρά αφιερωμάτων για τους πατέρες της Εκκλησίας, το Άγιον Όρος, τα προσκυνήματα σε όλη τη χώρα κλπ. Παράλληλα θα υπάρχουν μόνιμες στήλες για την εκκλησιαστική ιστορία, τη ζωή στο Βυζάντιο, τα θέματα που αφορούν τους κληρικούς, τα νέα των ψαλτών, τα καινούργια βιβλία, τις δραστηριότητες των κατηχητικών, τις εκδηλώσεις των Πατριαρχείων και των εκκλησιών του εξωτερικού κλπ. Παράλληλα θα υπάρχει πληθώρα θεμάτων από την Θεσσαλονίκη και τις Μητροπόλεις της χώρας.
Η ομάδα που θα εργάζεται για την εφημερίδα αποτελείται από 14 καταξιωμένους δημοσιογράφους  με επικεφαλής τον κ. Δημήτριο Ριζούλη και 12 συνεργάτες αρθρογράφους.
Στο πρώτο φύλλο της ερχόμενης Τετάρτης την εφημερίδα θα συνοδεύει μια μοναδικά προσφορά. Πρόκειται για 3 cd με τους μεγαλύτερους πρωτοψάλτες  (Καράς, Σύρκος Περιστέρης, Χατζημάρκος κλπ) σε 40 εξαιρετικά σπάνιες ηχογραφήσεις. Η τιμή της εφημερίδας, μαζί με τα 3 cd, θα είναι 3 ευρώ. 

Καταργήθηκε η ποινή του θανάτου για τους στυγνούς δολοφόνους, αλλά επιτρέπεται για τα αθώα αγγελούδια, που σε λίγο θα δουν το φως της ζωής. Γι΄ αυτά ένας Ηρώδης είναι πάντοτε έτοιμος να τους πάρει το κεφάλι.

Αυτοκτονούμε!!!
Καρφί δεν μας καίγεται με την τελείαν αδιαφορίαν της γενοκτονίας, την οποίαν ενεργεί από αρκετών ετών η Ελλάς εις βάρος της υπάρξεώς της, αλλά και της βαρυτάτης ευθύνης, η οποία βαρύνει Γονείς, μαιευτήρας(=φονείς εν ψυχρώ)  την πολιτείαν εις το πρόσωπον των αδιαφόρων, φιλοχρημάτων εθνοπατέρων, την Εκκλησίαν, η οποία θα ηδύνατο να κηρύξη εν διωγμώ τον ελληνικόν Λαόν από μέρους των εκάστοτε κρατούντων και με αφορισμόν των ανδρογύνων, που επιζητούν και δέχονται την έκτρωσιν.

Καταργήθηκε η ποινή του θανάτου, αλλά εκτελείται κάθε μέρα το Έθνος από την αδιαφορία των αρμοδίων για το πρώτο εθνικό πρόβλημα το δημογραφικό.

Καταργήθηκε η ποινή του θανάτου, αλλά δολοφονούνται κάθε μέρα εκατοντάδες έμβρυα με τις ανεξέλεγκτες εκτρώσεις.

Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2014
16.310.000 ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από εκτρώσεις!!!
Με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986.
 Με την έντεχνη από το  1980  αλλοίωση της ομοιογένειας των Ελλήνων με περίπου 3.000. 000 μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.
 Και τώρα με την  σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ της  αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού, και οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και να πληρώνουν δια 350 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως.

 Αυτοκτονούμε!!!

Σχόλιο του Π.Π.Ν. για τον διωγμό του πατρός Νικολάου Μανώλη από τον Μητρ. Θεσ. Άνθιμο :

http://katanixis.blogspot.ca/2015/02/blog-post_34.html



Και να αποκαταστήσει εν τέλει, τον παραδοσιακό παπα-Νικόλα, το θέμα δεν λύνεται έτσι απλά, μιάς και το κινδυνευόμενον είναι η αγία ημών πίστης και όχι τα ιερά Πρόσωπα των Κληρικών Ομολογητών!

Θα πρέπει να είναι χαρά μας ο κάθε διωγμός εκ των αθλίων Οικουμενιστών!

Τι θέλω να πώ;

Θέλω να πώ, εάν δεν δώσει απολογίαν παντί τω αιτούντι ο Παναγιώτατος κ. Άνθιμος για τις κακόδοξες και αντικανονικές ενέργειές του με τον αιρεσιάρχη Πατριάρχη των Αρμενίων, εάν δεν απολογηθεί για τον κατασκανδαλισμό των ανά την Οικουμένη Χριστιανών, εάν δεν μετανοήσει πικρώς για τα ανίερα και Θεοκατάρατα εις διπλούν μεταθετά που ενήργησε, εάν δεν ξεκαθαρίσει δημοσίως ποία η στάση του περί του Οικουμενισμού, Παπισμού και Μασονίας, εάν δεν βάλει ένα τέλος στην θεομπαιξία των συμβούλων Καθηγητών της Θεολογικής του ΑΠΘ, και ειδικά, εις την θέλησή των να ιδρύσουν τμήμα Ισλαμικών σπουδών, επίσης εάν δεν τραβήξει Συνοδικά το αυτί του πνευματικού τέκνου του, του λυκοποιμένος της Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθίμου για άπασες τις κακοδοξίες και αιρέσεις που διασπείρει, εάν δεν σταματήσει τους ύπουλους διωγμούς κατά των Κληρικών του, εάν δεν επιτρέψει ελέθευρα να ακούγεται αντι-οικουμενιστικό και αντι-παπικό καθώς και αντι-μασονικό κήρυγμα, εις την συνείδησή μας, θα είναι Οικουμενιστής, θα είναι αιρετίζων αλλοτριοπίσκοπος, θα είναι ΑΝΑΞΙΟΣ και δούλος του Αρχιοικουμενιστή και αιρετικού Πατριάρχη μας, μιάς και είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, οι δύο Παναγιώτατοι, βάλθηκαν και προσπαθούν να μας διδάξουν έτερον Ευαγγέλιον... στην παρούσα περίπτωση μιάς και οι αποδείξεις βοούν... ΑΝΑΘΕΜΑ ΕΣΤΩ!!! (Και παρακαλώ τους δειλούς Κληρικούς που μας διαβάζουν, να τα βάλουν με τον Απόστολο Παύλο, μιάς και ο Αναθεματισμός, είναι Θεόπνευστη προτροπή, συμβουλή και διαταγή του ως στόμα Χριστού!)

Άρα, όποια και να είναι η έκβαση της υποθέσεως, ο αγώνας κατά της Παναιρέσεως του Οικουμενισμού και κατά συγκεκριμένων κακόδοξων προσώπων που σιγοντάρουν εμφανώς ή και αφανώς τον συγκεκριμένο καρκίνο, θα πρέπει διά της Ευαγγελικής ονοματοφάνειας, να τους φανερώνουμεν στηλιτευτικά, με απώτερο σκοπό και στοχό είτε να αλλάξουν μυαλά είτε να τους μάθει ο λαός του Θεού....

Π.Π.Ν.

Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=85&t=10527

Ἡ μόνη πατερική ὁδός ἀντιδράσεως
εἰς τήν ἀποστασίαν ἀπό τήν ᾿Ορθοδοξίαν

Η ἐπίσκεψις τοῦ Πάπα εἰς τό Φανάριον καί ἡ ἀντίστοιχος τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου τῶν Νεοημερολογιτῶν εἰς τό Βατικανόν μέ τάς συμπροσευχάς καί τούς λόγους,οἱ ὁποῖοι ἀντηλλάγησαν,ἀποδεικνύει ὅτι ἡ οἰκουμενιστική πορεία τῶν ἡγετῶν τοῦ νεοημερολογιτισμοῦ ἐπιταχύνεται.Οἱ ῞Αγιοι Πατέρες μᾶς διδάσκουν ὅτι ὁ μόνος τρόπος ἀντιδράσεως πρέπει νά εἶναι ἡ διακοπή τοῦ μνημοσύνου τοῦ ὀνόματός των καί ἡ ἐκκλησιαστική κοινωνία μετ᾿ αὐτῶν.
Μόνον μέ αὐτόν τόν τρόπο ἐνδέχεται να συνετισθοῦν καί νά ἀλλάξουν πορείαν.Ο Καθηγητής κ. Παναγιώτης ῾Ηλιόπουλος εἰς πρόσφατον ὁμιλίαν του ἀνέφερε σχετικά παραδείγματα ἀπό τήν ἱστορίαν τῆς ᾿Εκκλησίας.Ὅταν οἱ ῞Αγιοι Πατέρες συναντοῦσαν κληρικό πού δέν ὀρθοτομοῦσε τόν λόγο τῆς ἀληθείας,ἦταν δηλαδή αἱρετικός, δέν συμπροσεύχονταν καί δέν συλλειτουργοῦσαν μαζί του,ἔπαυαν δέ νά ἀναφέρουν το ὄνομά του στίς ἱερές ἀκολουθίες (διακοπή μνημοσύνου) ἄν ἦταν ποιμένας τους.Στή συνέχεια θά ἀναφέρω ἀπό τήν ἱστορία τῆς ᾿Εκκλησίας μερικά περιστατικά διακοπῆς μνημοσύνου,Πατριαρχῶν Κων/πόλεως κυρίως,ἀπό κορυφαίους πατέρες τῆς ἐκκλησίας,πού ἔκαναν μάλιστα πρό Συνοδικῆς ἀποφάσεως, μερικές δέ φορές μετά ἀπό αἱρετικές ψευδοσυνόδους.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Τα πάντα είναι ευκαιρία για πνευματική βιωτή

http://katihisis.blogspot.gr/2015/02/blog-post_14.html

s640x480.jpg
Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης,
εφημέριος του Ιερού Βυζαντινού Ναού Προφήτου Ηλιού Θεσσαλονίκης
 “Στύλος Ορθοδοξίας” Ιανουάριος 2015, αρ.φ. 163
 (Απομαγνητοφωνημένο κείμενο από αδημοσίευτη Ομιλία που πραγματοποιήθηκε στις 22-10-2014)
 Συνήθως εμείς οι άνθρωποι ζούμε σαν να μην υπάρχει πέρα απ’ αυτή τη ζωή κάτι. Ακόμα και χριστιανοί μου το λένε αυτό! Μία φορά συνόδευα μία κηδεία σαν ιερεύς, ήμουνα μες στη νεκροφόρα και πηγαίναμε στα κοιμητήρια. Μου λέει ο οδηγός της νεκροφόρας -κατά τ’ άλλα χριστιανός άνθρωπος, είχε τα εικονίσματά του μπροστά και τα λοιπά, στις εκκλησίες και στις κηδείες πήγαινε συνέχειά- μου λέει “άσε ρε πάτερ τα ψέμματα, ποιός ήρθε απ’ την άλλη ζωή να μας πει ότι υπάρχει άλλη ζωή; Ο,τι φας, ο,τι πιείς, εδώ είναι. Να, θα τον ρίξουμε αυτόν μέσα στο μνήμα τώρα, πάει, τελείωσε”.

101η Επέτειος της Ανακηρύξεως Ανεξαρτησίας της Αυτονόμου Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου/ 15-02-2015

Πρόσκληση

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Βορειοηπειρωτών, σας προσκαλεί να παραστείτε στην πανηγυρική Δοξολογία που τελεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Καρύτση, πλατεία Καρύτση Αθήνα, την Κυριακή 15ην Φεβρουαρίου 2015 και ώρα 11.00 π.μ.επί τη 101η επετείω της ανακηρύξεως της Ανεξαρτησίας της ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ της ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ.

Θα ακολουθήσει κατάθεση στεφάνου στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου.
Η παρουσία σας μάς τιμά ιδιαίτερα

Με τιμή
Το Δ.Σ. του Συλλόγου Βορειοηπειρωτών




Πηγή: www.himara.gr

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟY 2015 ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ -- «Τότε καθίσει επί θρόνου δόξης αυτού, και συναχθήσεται έμπροσθεν αυτού πάντα τα έθνη»

Τρίτη Κυριακή του Τριωδίου, της Απόκρεω, όπως ονομάζεται και η Εκκλησία ξεδιπλώνει το γεγονός της μέλλουσας κρίσης. Η ευαγγελική περικοπή της ημέρας προσφέρει τα απαραίτητα ερεθίσματα για να συνειδητοποιήσει ο άνθρωπος ότι κανένας εφησυχασμός δεν χωρεί στη ζωή του, αλλά αντίθετα επιβάλλεται εγρήγορση και αγώνας. Αποκαλύπτει, εξάλλου, ότι  στην προσφορά της αγάπης του Χριστού καθορίζεται η ποιότητα της ζωής και η κατάσταση που μπορεί να βιώνει ο άνθρωπος, είτε ως παράδεισο είτε ως κόλαση, ανάλογα με τη στάση που διαμορφώνει και ακολουθεί.
Με την αποφυγή από την κρεοφαγία, η Κυριακή της Απόκρεω μάς παρακινεί ταυτόχρονα να εγκαταλείψουμε τα ψυχοκτόνα πάθη που εμφωλεύουν μέσα μας για να εισέλθουμε στο χώρο της αγάπης του Χριστού μέσα στο γόνιμο έδαφος του οποίου καρποφορεί η αληθινή ελευθερία που τόσο εναγωνίως ψάχνει στη ζωή του ο άνθρωπος.
Η αγάπη ως δικαιοσύνη
Στο Σύμβολο της Πίστεως εμφανίζεται ο Χριστός ως ο δίκαιος κριτής: «Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς…».