Το ιστολόγιο "ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΦΩΝΗ" τις Κυριακές θα είναι κλειστό -- Αντιδρούμε στην κατάργηση της αργίας της Κυριακής.

Έρχεται η νέα εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια»

Δελτίο τύπου

                                              Έρχεται η νέα εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια»

Από αυτή την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου και κάθε μήνα κυκλοφορεί μια νέα αυτόνομη θρησκευτική εφημερίδα με τίτλο «Ορθόδοξη Αλήθεια», που  έχει στόχο να καλύψει όλη την Εκκλησιαστική επικαιρότητα με πλούσια ρεπορτάζ, αφιερώματα και αρθρογραφία.

Η νέα εφημερίδα θα κυκλοφορεί σε όλη την Ελλάδα , θα είναι 48 σελίδων και όλη έγχρωμη.
Το καινούργιο εγχείρημα έρχεται να καλύψει ένα μεγάλο κενό στον χώρο του εκκλησιαστικού τύπου, αφού θα είναι ουσιαστικά το μόνο σύγχρονο έντυπο που θα παρουσιάζει θέματα της Ορθοδοξίας με πολλές φωτογραφίες και εκτενή αφιερώματα.
Η ύλη της θα αφορά ρεπορτάζ για τις δράσεις και τη ζωή της Εκκλησίας, παρουσίαση σημαντικών εκκλησιαστικών προσώπων, σειρά αφιερωμάτων για τους πατέρες της Εκκλησίας, το Άγιον Όρος, τα προσκυνήματα σε όλη τη χώρα κλπ. Παράλληλα θα υπάρχουν μόνιμες στήλες για την εκκλησιαστική ιστορία, τη ζωή στο Βυζάντιο, τα θέματα που αφορούν τους κληρικούς, τα νέα των ψαλτών, τα καινούργια βιβλία, τις δραστηριότητες των κατηχητικών, τις εκδηλώσεις των Πατριαρχείων και των εκκλησιών του εξωτερικού κλπ. Παράλληλα θα υπάρχει πληθώρα θεμάτων από την Θεσσαλονίκη και τις Μητροπόλεις της χώρας.
Η ομάδα που θα εργάζεται για την εφημερίδα αποτελείται από 14 καταξιωμένους δημοσιογράφους  με επικεφαλής τον κ. Δημήτριο Ριζούλη και 12 συνεργάτες αρθρογράφους.

Στο πρώτο φύλλο της ερχόμενης Τετάρτης την εφημερίδα θα συνοδεύει μια μοναδικά προσφορά. Πρόκειται για 3 cd με τους μεγαλύτερους πρωτοψάλτες  (Καράς, Σύρκος Περιστέρης, Χατζημάρκος κλπ) σε 40 εξαιρετικά σπάνιες ηχογραφήσεις. Η τιμή της εφημερίδας, μαζί με τα 3 cd, θα είναι 3 ευρώ. 

Καταργήθηκε η ποινή του θανάτου για τους στυγνούς δολοφόνους, αλλά επιτρέπεται για τα αθώα αγγελούδια, που σε λίγο θα δουν το φως της ζωής. Γι΄ αυτά ένας Ηρώδης είναι πάντοτε έτοιμος να τους πάρει το κεφάλι.

Αυτοκτονούμε!!!

Καρφί δεν μας καίγεται με την τελείαν αδιαφορίαν της γενοκτονίας, την οποίαν ενεργεί από αρκετών ετών η Ελλάς εις βάρος της υπάρξεώς της, αλλά και της βαρυτάτης ευθύνης, η οποία βαρύνει Γονείς, μαιευτήρας(=φονείς εν ψυχρώ)  την πολιτείαν εις το πρόσωπον των αδιαφόρων, φιλοχρημάτων εθνοπατέρων, την Εκκλησίαν, η οποία θα ηδύνατο να κηρύξη εν διωγμώ τον ελληνικόν Λαόν από μέρους των εκάστοτε κρατούντων και με αφορισμόν των ανδρογύνων, που επιζητούν και δέχονται την έκτρωσιν.

Καταργήθηκε η ποινή του θανάτου, αλλά εκτελείται κάθε μέρα το Έθνος από την αδιαφορία των αρμοδίων για το πρώτο εθνικό πρόβλημα το δημογραφικό.

Καταργήθηκε η ποινή του θανάτου, αλλά δολοφονούνται κάθε μέρα εκατοντάδες έμβρυα με τις ανεξέλεγκτες εκτρώσεις.

Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2014

16.310.000 ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από εκτρώσεις!!!

Με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986.

 Με την έντεχνη από το  1980  αλλοίωση της ομοιογένειας των Ελλήνων με περίπου 3.000. 000 μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.

 Και τώρα με την  σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ της  αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού, και οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και να πληρώνουν δια 350 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως.

 Αυτοκτονούμε!!!

Σχόλιο του Π.Π.Ν. για τον διωγμό του πατρός Νικολάου Μανώλη από τον Μητρ. Θεσ. Άνθιμο :

http://katanixis.blogspot.ca/2015/02/blog-post_34.html

Και να αποκαταστήσει εν τέλει, τον παραδοσιακό παπα-Νικόλα, το θέμα δεν λύνεται έτσι απλά, μιάς και το κινδυνευόμενον είναι η αγία ημών πίστης και όχι τα ιερά Πρόσωπα των Κληρικών Ομολογητών!

Θα πρέπει να είναι χαρά μας ο κάθε διωγμός εκ των αθλίων Οικουμενιστών!

Τι θέλω να πώ;

Θέλω να πώ, εάν δεν δώσει απολογίαν παντί τω αιτούντι ο Παναγιώτατος κ. Άνθιμος για τις κακόδοξες και αντικανονικές ενέργειές του με τον αιρεσιάρχη Πατριάρχη των Αρμενίων, εάν δεν απολογηθεί για τον κατασκανδαλισμό των ανά την Οικουμένη Χριστιανών, εάν δεν μετανοήσει πικρώς για τα ανίερα και Θεοκατάρατα εις διπλούν μεταθετά που ενήργησε, εάν δεν ξεκαθαρίσει δημοσίως ποία η στάση του περί του Οικουμενισμού, Παπισμού και Μασονίας, εάν δεν βάλει ένα τέλος στην θεομπαιξία των συμβούλων Καθηγητών της Θεολογικής του ΑΠΘ, και ειδικά, εις την θέλησή των να ιδρύσουν τμήμα Ισλαμικών σπουδών, επίσης εάν δεν τραβήξει Συνοδικά το αυτί του πνευματικού τέκνου του, του λυκοποιμένος της Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθίμου για άπασες τις κακοδοξίες και αιρέσεις που διασπείρει, εάν δεν σταματήσει τους ύπουλους διωγμούς κατά των Κληρικών του, εάν δεν επιτρέψει ελέθευρα να ακούγεται αντι-οικουμενιστικό και αντι-παπικό καθώς και αντι-μασονικό κήρυγμα, εις την συνείδησή μας, θα είναι Οικουμενιστής, θα είναι αιρετίζων αλλοτριοπίσκοπος, θα είναι ΑΝΑΞΙΟΣ και δούλος του Αρχιοικουμενιστή και αιρετικού Πατριάρχη μας, μιάς και είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, οι δύο Παναγιώτατοι, βάλθηκαν και προσπαθούν να μας διδάξουν έτερον Ευαγγέλιον... στην παρούσα περίπτωση μιάς και οι αποδείξεις βοούν... ΑΝΑΘΕΜΑ ΕΣΤΩ!!! (Και παρακαλώ τους δειλούς Κληρικούς που μας διαβάζουν, να τα βάλουν με τον Απόστολο Παύλο, μιάς και ο Αναθεματισμός, είναι Θεόπνευστη προτροπή, συμβουλή και διαταγή του ως στόμα Χριστού!)

Άρα, όποια και να είναι η έκβαση της υποθέσεως, ο αγώνας κατά της Παναιρέσεως του Οικουμενισμού και κατά συγκεκριμένων κακόδοξων προσώπων που σιγοντάρουν εμφανώς ή και αφανώς τον συγκεκριμένο καρκίνο, θα πρέπει διά της Ευαγγελικής ονοματοφάνειας, να τους φανερώνουμεν στηλιτευτικά, με απώτερο σκοπό και στοχό είτε να αλλάξουν μυαλά είτε να τους μάθει ο λαός του Θεού....

Π.Π.Ν.

Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=85&t=10527

Ἡ μόνη πατερική ὁδός ἀντιδράσεως
εἰς τήν ἀποστασίαν ἀπό τήν ᾿Ορθοδοξίαν

Η ἐπίσκεψις τοῦ Πάπα εἰς τό Φανάριον καί ἡ ἀντίστοιχος τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου τῶν Νεοημερολογιτῶν εἰς τό Βατικανόν μέ τάς συμπροσευχάς καί τούς λόγους,οἱ ὁποῖοι ἀντηλλάγησαν,ἀποδεικνύει ὅτι ἡ οἰκουμενιστική πορεία τῶν ἡγετῶν τοῦ νεοημερολογιτισμοῦ ἐπιταχύνεται.Οἱ ῞Αγιοι Πατέρες μᾶς διδάσκουν ὅτι ὁ μόνος τρόπος ἀντιδράσεως πρέπει νά εἶναι ἡ διακοπή τοῦ μνημοσύνου τοῦ ὀνόματός των καί ἡ ἐκκλησιαστική κοινωνία μετ᾿ αὐτῶν. Μόνον μέ αὐτόν τόν τρόπο ἐνδέχεται να συνετισθοῦν καί νά ἀλλάξουν πορείαν.Ο Καθηγητής κ. Παναγιώτης ῾Ηλιόπουλος εἰς πρόσφατον ὁμιλίαν του ἀνέφερε σχετικά παραδείγματα ἀπό τήν ἱστορίαν τῆς ᾿Εκκλησίας.Ὅταν οἱ ῞Αγιοι Πατέρες συναντοῦσαν κληρικό πού δέν ὀρθοτομοῦσε τόν λόγο τῆς ἀληθείας,ἦταν δηλαδή αἱρετικός, δέν συμπροσεύχονταν καί δέν συλλειτουργοῦσαν μαζί του,ἔπαυαν δέ νά ἀναφέρουν το ὄνομά του στίς ἱερές ἀκολουθίες (διακοπή μνημοσύνου) ἄν ἦταν ποιμένας τους.Στή συνέχεια θά ἀναφέρω ἀπό τήν ἱστορία τῆς ᾿Εκκλησίας μερικά περιστατικά διακοπῆς μνημοσύνου,Πατριαρχῶν Κων/πόλεως κυρίως,ἀπό κορυφαίους πατέρες τῆς ἐκκλησίας,πού ἔκαναν μάλιστα πρό Συνοδικῆς ἀποφάσεως, μερικές δέ φορές μετά ἀπό αἱρετικές ψευδοσυνόδους.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Τα πάντα είναι ευκαιρία για πνευματική βιωτή

http://katihisis.blogspot.gr/2015/02/blog-post_14.html

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης,

εφημέριος του Ιερού Βυζαντινού Ναού Προφήτου Ηλιού Θεσσαλονίκης

 “Στύλος Ορθοδοξίας” Ιανουάριος 2015, αρ.φ. 163

 (Απομαγνητοφωνημένο κείμενο από αδημοσίευτη Ομιλία που πραγματοποιήθηκε στις 22-10-2014)

 Συνήθως εμείς οι άνθρωποι ζούμε σαν να μην υπάρχει πέρα απ’ αυτή τη ζωή κάτι. Ακόμα και χριστιανοί μου το λένε αυτό! Μία φορά συνόδευα μία κηδεία σαν ιερεύς, ήμουνα μες στη νεκροφόρα και πηγαίναμε στα κοιμητήρια. Μου λέει ο οδηγός της νεκροφόρας -κατά τ’ άλλα χριστιανός άνθρωπος, είχε τα εικονίσματά του μπροστά και τα λοιπά, στις εκκλησίες και στις κηδείες πήγαινε συνέχειά- μου λέει “άσε ρε πάτερ τα ψέμματα, ποιός ήρθε απ’ την άλλη ζωή να μας πει ότι υπάρχει άλλη ζωή; Ο,τι φας, ο,τι πιείς, εδώ είναι. Να, θα τον ρίξουμε αυτόν μέσα στο μνήμα τώρα, πάει, τελείωσε”.

101η Επέτειος της Ανακηρύξεως Ανεξαρτησίας της Αυτονόμου Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου/ 15-02-2015

Πρόσκληση

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Βορειοηπειρωτών, σας προσκαλεί να παραστείτε στην πανηγυρική Δοξολογία που τελεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Καρύτση, πλατεία Καρύτση Αθήνα, την Κυριακή 15ην Φεβρουαρίου 2015 και ώρα 11.00 π.μ.επί τη 101η επετείω της ανακηρύξεως της Ανεξαρτησίας της ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ της ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ.

Θα ακολουθήσει κατάθεση στεφάνου στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου.
Η παρουσία σας μάς τιμά ιδιαίτερα

Με τιμή
Το Δ.Σ. του Συλλόγου Βορειοηπειρωτών

Πηγή: www.himara.gr

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟY 2015 ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ -- «Τότε καθίσει επί θρόνου δόξης αυτού, και συναχθήσεται έμπροσθεν αυτού πάντα τα έθνη»

Τρίτη Κυριακή του Τριωδίου, της Απόκρεω, όπως ονομάζεται και η Εκκλησία ξεδιπλώνει το γεγονός της μέλλουσας κρίσης. Η ευαγγελική περικοπή της ημέρας προσφέρει τα απαραίτητα ερεθίσματα για να συνειδητοποιήσει ο άνθρωπος ότι κανένας εφησυχασμός δεν χωρεί στη ζωή του, αλλά αντίθετα επιβάλλεται εγρήγορση και αγώνας. Αποκαλύπτει, εξάλλου, ότι  στην προσφορά της αγάπης του Χριστού καθορίζεται η ποιότητα της ζωής και η κατάσταση που μπορεί να βιώνει ο άνθρωπος, είτε ως παράδεισο είτε ως κόλαση, ανάλογα με τη στάση που διαμορφώνει και ακολουθεί.

Με την αποφυγή από την κρεοφαγία, η Κυριακή της Απόκρεω μάς παρακινεί ταυτόχρονα να εγκαταλείψουμε τα ψυχοκτόνα πάθη που εμφωλεύουν μέσα μας για να εισέλθουμε στο χώρο της αγάπης του Χριστού μέσα στο γόνιμο έδαφος του οποίου καρποφορεί η αληθινή ελευθερία που τόσο εναγωνίως ψάχνει στη ζωή του ο άνθρωπος.

Η αγάπη ως δικαιοσύνη

Στο Σύμβολο της Πίστεως εμφανίζεται ο Χριστός ως ο δίκαιος κριτής: «Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς…».

Ο π. Γεώργιος Μεταλληνός μιλάει για την Πολιτική Διακονία T1

π.Θεόδωρος Ζήσης - Ο Άγ. Γρηγόριος Παλαμάς για τον Πάπα και οι φιλοπαπικοί των ημερών μας.

http://www.impantokratoros.gr & http://katihisis.blogspot.ca/

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Όρθρου φανέντος τοις βροτοίς σελασφόρου, νυν εξ ερήμου, προς ροάς Ιορδάνου Άναξ υπέσχες, Ηλίου σον αυχένα, Χώρου ζοφώδους, τον γενάρχην αρπάσαι, Ρύπου δε παντός, εκκαθάραι την Κτίσιν.

Ερμηνεία.

Με πολλά και διάφορα ονόματα ονομάζεται ο Βαπτιστής Ιωάννης δια το αξίωμα της Προδρομικής του μεγαλειότητος· φωνή του Λόγου, λύχνος του Φωτός, φίλος του Νυμφίου, στρατιώτης του Βασιλέως· καθώς και εδώ όρθρος Ηλίου και ημέρας από τον Μελωδόν ονομάζεται, και τούτο πολλά οικείως και προσφυώς· καθώς γαρ ο όρθρος είναι μέσον νυκτός και ημέρας, της μεν νυκτός παυομένης, της δε ημέρας αρχομένης ήδη και υπολαμπούσης· ούτω και ο Πρόδρομος είναι μέσον των δύο Διαθηκών της Παλαιάς της νυκτερινής και εν γράμματι, και της Νέας της ημεροφαούς και εν Πνεύματι. Και η μεν Παλαιά παύει ήδη και λύεται, η δε Νέα άρχεται να αυξάνη. Δια τούτο λοιπόν δικαίως ο Βαπτιστής συγκρίνεται με τον όρθρον, διότι είναι μέσος του Νόμου και της Χάριτος. Και επειδή τρία είναι τα Βαπτίσματα, πρώτον, κατά την τάξιν, το νομικόν και τυπικόν και ατελέστατον, το οποίον ο Μωϋσής εβάπτισε πρότερον εν τη νεφέλη και εν τη θαλάσση, και ύστερον εν τω ύδατι τω μεμιγμένω με την στάκτην της δαμάλεως· δεύτερον, το του Ιωάννου το μεσαίον· τρίτον το Βάπτισμα του Χριστού το τελειώτερον και εν Πνεύματι· δια τούτο το μεν νομικόν συγκρίνεται με την νύκτα, ως σκιώδες και σωματικήν έχον την κάθαρσιν, το δε του Χριστού συγκρίνεται με την ημέραν την καθαράν· καθότι κάμνει ημάς τους βαπτιζομένους να περιπατούμεν ως εν ημέρα ευσχημόνως, κατά τον Απ. Παύλον, το δε του Ιωάννου Βάπτισμα συγκρίνεται με τον όρθρον· καθότι του μεν Βαπτίσματος του Χριστού είναι σκοτεινότερον, του δε νομικού φωτεινότερον. Δια τούτο ο Μελωδός παρομοιάζων τον Βαπτιστήν με τον όρθρον λέγει· τώρα όταν εφάνη εις τους ανθρώπους ο σελασφόρος όρθρος (ο Πρόδρομος) εξελθών από την έρημον εις τα ρείθρα του Ιορδάνου· τότε συ, Χριστέ Βασιλεύ του Ηλίου και πάντων των ορατών και αοράτων κτισμάτων, υπέκλινας τον άχραντον αυχένα σου εις τον Πρόδρομον Ιωάννην και εβαπτίσθης. Δια ποίον τέλος; Ίνα δια μεν του φωτός της θεότητός σου τραβίξης τον Αδάμ από τον σκοτεινόν τόπον του Άδου, εις τον οποίον ευρίσκετο· δια δε των ρείθρων του Ιορδάνου, καθαρίσης την κτίσιν: ήτοι την φύσιν των ανθρώπων, από κάθε μολυσμόν αμαρτίας.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2015

Ψυχοσάββατο. Αυξεντίου του οσίου, Αβραάμ και Μάρωνος των οσίων, Γεωργίου νεομάρτυρος του ράπτου του εκ Μυτιλήνης (1693).

Ὁ Ὅσιος Αὐξέντιος καταγόταν ἀπὸ τὴν Συρία. Ἔζησε στὴν Κωνσταντινούπολη ἐπὶ αὐτοκράτορα Θεοδοσίου Β’ τοῦ Μικροῦ (408 – 450 μ.Χ.) καὶ κατεῖχε τὸ ἀξίωμα τοῦ σχολαρίου τοῦ στρατηλάτου.

Ἡ φιλήσυχη καὶ φιλομόναχη διάθεσή του καὶ ἡ ἀγάπη του γιὰ τὸν ἀσκητικὸ βίο, τὸν ὁδήγησε στὸ νὰ γίνει μοναχός. Ἐγκατέλειψε λοιπὸν τὶς τιμὲς καὶ τὰ ἀξιώματά του καὶ ἀποσύρθηκε σὲ ὄρος πετρῶδες τῆς Χαλκηδόνος, τὴν Ὀξεῖα Πέτρα, ὅπου καὶ ἀσκήτευε, ἐνῷ παράλληλα ἀσχολήθηκε μὲ τὴν μελέτη καὶ σπουδὴ τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Τόση δὲ ἦταν ἡ φήμη του γιὰ τὶς σπάνιες ἀρετὲς καὶ τὴν βαθιὰ θεολογικὴ μόρφωσή του, ὥστε προσκλήθηκε στὴν Δ’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ποὺ συνεκλήθη τὸ ἔτος 451 στὴν Χαλκηδόνα γιὰ νὰ καταδικάσει τὶς κακοδοξίες τοῦ Εὐτυχοῦς.

Στὸ ἀσκητήριό του καθημερινὰ προσέρχονταν πολλοί, γιὰ νὰ λάβουν τὴν εὐλογία του, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ πολλοὶ πλούσιοι ποὺ τοῦ ἔφερναν τροφὲς καὶ δῶρα.

Ἀλλὰ ἐκεῖνος χρησιμοποιοῦσε γιὰ τὸν ἑαυτό του λίγο ψωμὶ γιὰ τὴ συντήρησή του καὶ κερὶ γιὰ τὸ παρεκκλῆσι του. Τὰ ὑπόλοιπα τὰ διαμοίραζε στοὺς πτωχούς. Ὁ σεβασμὸς πρὸς τὸν Ὅσιο ἔγινε αἰτία νὰ ἱδρυθεῖ στοὺς πρόποδες τοῦ βουνοῦ γυναικεία μονή.
Ὁ Ἅγιος Θεὸς ἀξίωσε τὸν Ἅγιο Αὐξέντιο τοῦ χαρίσματος τῆς θαυματουργίας καὶ ἔτσι ἐπιτέλεσε πολλὰ θαύματα. Ὁ Ὅσιος κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη μεταξὺ τῶν ἐτῶν 470 – 472 μ.Χ. Στὸ Συναξάριον τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀναφέρεται ὅτι τὸ τίμιο λείψανο τοῦ Ἁγίου κατατέθηκε στὸν εὐκτήριο οἶκο τῆς γυναικείας μονῆς ποὺ ἵδρυσε καὶ ἡ ὁποία ὀνομαζόταν Τριχιναρία. Ἡ Σύναξη αὐτοῦ ἐτελεῖτο στὴ μονὴ τοῦ Καλλιστράτου ἐντὸς τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Του μακαριστού πατέρα Μυτιληναίου, από το 8ο κεφάλαιο του Ιεζεκιήλ: Ειδωλολατρικές εκδηλώσεις του λαού του Κυρίου

Από τον αδελφό μας Justin, τον οποίο και ευχαριστούμε!

http://www.arnion.gr/mp3/omilies/p_athanasios/prof_iezekihl/prof_iezekihl_016.mp3

http://www.arnion.gr/mp3/omilies/p_athanasios/prof_iezekihl/prof_iezekihl_015.mp3

Ολόκληρος η Ελλάς φλέγεται από την αμαρτίαν, την αθεϊαν, τον οικουμενισμόν, τον μασσωνισμόν, τας αιρέσεις.

Τριάντα χρόνια προ της πτώσεως του Βυζαντίου, ο μέγας μοναχός της Μονής του Στουδίου Ιωσήφ ο Βρυέννιος, εκήρυττεν εις το παλάτι και εις τον κόσμον ότι η υποδούλωσις εις τους Τούρκους είναι αναπόφευκτος δια τον αμαρτωλόν βίον των Βυζαντινών, από του Βασιλέως και του Πατριάρχου μέχρι του τελευταίου πολίτου και του εσχάτου Μοναχού. Και το Βυζάντιον έπεσε και υπεδουλώθη 400 χρόνια. Και αι οιμωγαί υψώθησαν μέχρις ουρανού… Έδωκεν ο Θεός και ηλευθερώθημεν. Αλλά πάλιν η αμαρτία κατέκλυσε παν το Ελληνικόν και εφθάσαμεν σήμερον εις το απελπιστικώτερον αδιέξοδον, που εγνώρισε ποτέ ο Ελληνισμός, και κατηντήσαμεν «ονειδισμός και χλευασμός τοις κύκλω ημών». Και διατί όλα αυτά; Διατί αι συνεχιζόμεναι συμφοραί του Έθνους; Δια να συνέλθωμεν από την αμαρτωλόν νάρκην, άρχοντες και αρχόμενοι, Επίσκοποι και Μοναχοί. Διότι η αμαρτία επλεόνασεν. Η αποστασία από τον Θεόν καθίσταται γενική. Οι Ιεράρχαι μας ερωτοτροπούν με τους αιρετικούς από μίαν κακώς εννοουμένην αγάπην και από την φενάκην ότι θα μας βοηθήσουν οι Παπικοί. Ολόκληρος η Ελλάς φλέγεται από την αμαρτίαν, την αθεϊαν, τον οικουμενισμόν, τον μασσωνισμόν, τας αιρέσεις. Πως λοιπόν αυτός ο δυστυχής λαός θα ίδη ειρήνην και ευτυχίαν; Και πώς να μη έρχεται η οργή του Θεού; Εάν θα ημπορούσαμεν να ίδωμεν με πνευματικά μάτια τους εξωτερικώς λαμπρούς φαινομένους Χριστιανούς μας, δεν θα εβλέπαμεν ειμή αθλίους, ρακενδύτους και καταπληγωμένας ψυχάς από την αμαρτίαν, την απιστίαν και τας αιρέσεις. Θα εβλέπαμεν ανθρώπους δίχως πνεύμα. Και ο πρώτος δι΄ ύδατος κατακλυσμός εγένετο με το αιτιολογικόν: «δια το είναι αυτούς σάρκας». Ας φοβηθώμεν τον δεύτερον κατακλυσμόν, τον δια πυρός, ως λέγει ο Απόστολος Πέτρος, κατά τον οποίον «ουρανοί πυρούμενοι λυθήσονται και στοιχεία καυσούμενα τήκεται!»….

Ἀνεκπλήρωτα ὁράματα

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ο Άνθρωπος θέλει νά ἐπιστρέφει στό γενέθλιο τόπο του, ἀλλά καί στά μέρη ὅπου ἐργάστηκε. Θέλει νά γυρίσει πίσω στό παρελθόν του, ἔστω γιά λίγες μέρες ἤ καί ὧρες ἀκόμα. Θέλει νά ἀναπολήσει καλύτερες ἐποχές, ἀλλά ὄχι σπάνια καί χειρότερες. Ἡ σημερινή ὅμως εἰκόνα, μετά ἀπό πολυετῆ ἀποδημία, δέν εἶναιἴδια μέ ἐκείνη πού θυμᾶται. Δέν βρίσκει αὐτό πούθέλει, τό γνωστό καί μερικῶς ἐξιδανικευμένο. Οἱ δραστηριότητες τῶν νεωτέρων ἔχουν ἀλλάξει τά πράγματα, ἔχουν ἐκσυχρονίσει τίς οἰκοδομές καί ἔχουν ἐξωραΐσει τούς κοινούς χώρους, ὅπως εἶναι οἱ πλατεῖες μέ τά πλατάνια καί οἱ δρόμοι. Ἐκεῖνα πού διατηροῦν σέ μεγάλο βαθμό τό χρῶμα τους εἶναι οἱ κεντρικοί ναοί καί τά ἐξωκκλήσια.

Πορεία με επίγνωσιν -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Το χτυποκάρδι της προ Χριστού εποχής αποτυπωμένο στα ιερά κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης συνοψίζεται στην προφητική διαβεβαίωση «έρχεται ο Λυτρωτής»! Και η αγία μας Εκκλησία, καθώς μάς χειραγωγεί προς την φάτνη της Βηθλεέμ, φέρνει στ΄ αυτιά μας αυτή τη διαβεβαίωση, που ανοίγει δρόμο για την υποδοχή του Λυτρωτή στην καρδιά μας. Η τριάδα των προφητών, που μας εισάγει στο Δεκέμβριο μήνα, γίνεται μία πρόκληση, για το πιστό, αλλά και για τον κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο να προβληματισθεί σχετικά με το πρόσωπο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Μνήμη Ναούμ του προφήτου, αναγγέλλει το Συναξάριο της 1^ης Δεκεμβρίου, για να ακολουθήσει την επομένη η μνήμη του Αββακούμ και την 3^η του Σοφονία. Ανήκουν και οι τρείς στην ομάδα των δώδεκα προφητών, που ονομάζονται «μικροί», όχι διότι είναι μικροί σε αξία, αλλά διότι έχουν μικρή έκταση τα βιβλία, που αυτοί συνέγραψαν. Φωτισμένοι από το Πνεύμα του Θεού οι άγιοι αυτοί άνθρωποι, βυθίζουν το βλέμμα τους πέρα από τη σύγχρονή τους πραγματικότητα, την οποία άριστα κατέχουν και ζωντανά περιγράφουν, στην αιώνια πραγματικότητα του Θεού. Και – τι θαύμα! – μέσα στη μικρή έκταση των προφητειών τους ξεδιπλώνουν το μεγάλο σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία του κόσμου κι αποκαλύπτουν στην ανθρωπότητα πολύτιμα μυστικά για την αναγνώριση και προσέγγιση του Σωτήρα.

Επιστολή προς την Ιερά Κοινότητα Αγίου Όρους 10/2/2015

Ἀνάβυσσος 10/2/2015

Πρὸς τὴν Ἱερὰ Κοινότητα Ἁγίου Ὄρους Ἄθω Σεβαστοὶ Πατέρες,
Στὴν διαδικτυακὴ κοινότητα «Ρωμαίϊκό Ὁδοιπορικὸ», διάβασα τὴν ἐπιστολή ποὺ στείλατε πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη στὶς 31-12-2014, στὴν ὁποία ἀναφέρετε συγκεκριμένα ὅτι «….δυσκολευόμεθα νὰ κατανοήσωμεν τὰ διατρέξαντα κατὰ τὰς ἑορτίους ἡμέρας ἐπὶ τῇ μνήμῃ τοῦ ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου, τοῦ Πατριάρχου ἡμῶν, κατ’ αὐτὴν τὴν ἱερωτάτην στιγμὴν τῆς ἁγίας Ἀναφορᾶς, ἐξελθόντος ἐκ τοῦ ἱεροῦ βήματος διὰ νὰ δώσῃ λειτουργικὸν ἀσπασμὸν εἰς τὸν ἐνδεδυμένον τὸ ὠμόφορον Πάπαν Ρώμης, ὅστις καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀπήγγειλε τὴν Κυριακὴν προσευχήν!.......». Στὴν συνέχεια, μὲ ἕνα γλαφυρὸ καὶ δουλοπρεπὲς ὕφος «προσπαθήσατε» νὰ τοῦ ἐφιστήσετε τὴν προσοχή, γιατὶ ἡ στάση του σκανδαλίζει τοὺς ἀδελφοὺς Πατέρες καὶ τὸ ποίμνιο!
Ὡς ὀρθόδοξος κληρικὸς, ποὺ θέλει νὰ τιμᾶ τὰ ράσα ποὺ φοράει, ἔχω τὴν ὑποχρέωση νὰ σᾶς πῶ τὰ ἐξῆς:
Ἔχετε τὴν ἐντύπωση ὅτι μὲ αὐτὴν τὴν ἐπιστολὴ, ἐλέγξατε τὸν Πατριάρχη γιὰ τὴν στάση του; Ποιοὺς νομίζετε ὅτι κοροϊδεύετε; Γιὰ πόσο ἀνεγκέφαλους μᾶς περνάτε; Ἤ θέλετε νὰ μᾶς πεῖτε ὅτι, τὸ μόνο πού σᾶς φάνηκε περίεργο ἦταν αὐτὴ ἡ στιγμὴ τῆς ἁγίας Ἀναφορᾶς, κατὰ τὴν Θεία Λειτουργία στὸ Φανάρι; Ἡ πολύχρονη πορεία τοῦ Πατριάρχη πρὸς τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ οἱ συμπροσευχὲς του μὲ αἱρετικοὺς καὶ ἀλλόθρησκους, στὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν, δὲν σᾶς προβλημάτισαν;
Τὶς φωτογραφίες, ποὺ ὑπάρχουν μέσα στὴν ὁμολογιακὴ ἔκδοση ποὺ συνέταξαν οἱ ἀγωνιστές Ἁγιορεῖτες Πατέρες καὶ ποὺ μιλᾶνε ἀπὸ μόνες τους, δὲν τὶς εἴδατε; Τὶς οἰκουμενιστικές καὶ ἀντορθόδοξες θέσεις ποὺ διακηρύττει ὁ Πατριάρχης, δὲν τὶς διαβάσατε; Θεωρεῖτε ὅτι αὐτὴν τὴν ἀντίδραση περίμεναν ἀπὸ ἐσᾶς, οἱ Ἁγιορεῖτες Μοναχοὶ ποὺ πραγματικὰ ἀγωνίζονται, κατὰ τῶν οἰκουμενιστικῶν κινήσεων τοῦ Πατριάρχη; Ἀσφαλῶς θὰ περίμεναν νὰ κρατήσετε τὴ στάση ποὺ κράτησαν οἱ προκάτοχοί σας Πατέρες πρὶν πενήντα χρόνια, προχωρώντας στὴν διακοπὴ μνημοσύνου, ὅπως ἐπιβάλλει ἡ διαχρονικὴ ὁμολογιακὴ μαρτυρία τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ἀντίθετα, ἡ πρωτοφανὴς αὐτὴ στάση σας δηλώνει μεταπατερικὸ φρόνημα, ποὺ κατ’ἐπέκταση εἶναι αἱρετικὸ.
Εἰλικρινὰ, δὲν μπορῶ νὰ πιστέψω ὅτι αὐτὴ ἡ ἐπιστολὴ ποὺ διάβασα ἦταν ἀπὸ Ἁγιορεῖτες Πατέρες. Καλύτερα νὰ μὴν γράφατε τίποτε καὶ νὰ σιωπούσατε, γιατὶ λιγότερο θὰ μᾶς ἐξοργίζατε. Ἐπειδὴ γνωρίζω ἐκ τῶν ἔσῳ, σᾶς πληροφορῶ ὅτι πολὺ σύντομα θὰ ὑπάρξουν κι ἄλλες ἐπιστολές διαμαρτυρίας ἀπὸ Ἁγιορεῖτες Μοναχούς, γιατὶ ἐσεῖς δὲν ἐκφράζετε τὴν πλειοψηφία τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀλλὰ τὴν μειοψηφία.
Κλείνοντας θὰ σᾶς πρότεινα, στὶς λειτουργίες ποὺ τελεῖτε, τὴν στιγμὴ ποὺ βγαίνει ὁ Ἱερέας μὲ τὸ Ἅγιο Ποτήριο ἀντὶ νὰ λέει «Μετὰ φόβου Θεού, πίστεως καὶ ἀγάπης προσέλθετε», νὰ τὸ ἀλλάξετε καὶ νὰ λέει «Μετά φόβου Βαρθολομαίου, πίστεως καὶ ἀγάπης προσέλθετε». Γιατὶ ἐσεῖς μὲ τὶς πράξεις σας, δείχνετε νὰ φοβεῖστε τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο περισσότερο, παρὰ τὸν Θεὸ. Ντροπὴ καὶ αἶσχος. 
Δὲν θὰ συνεχίσω ἄλλο, γιατὶ θὰ ἀναγκαστῶ νὰ πῶ πιό σκληρά λόγια καὶ δὲν θὰ τὸ ἤθελα. Αὐτὸ ποὺ ἔχω μόνο νὰ πῶ, εἶναι ὅτι τὸ ποίμνιο ἔχει ἀρχίσει νὰ ἀγανακτεῖ μὲ τὴν στάση σας καὶ δὲν ξέρω ποιὰ θὰ εἶναι ἡ κατάληξη. Εὔχομαι νὰ μετανοήσετε καὶ νὰ ἀλλάξετε πορεία, ὥστε νὰ συνταχθεῖτε μὲ τοὺς πραγματικούς ὁμολογητές καὶ ἀγωνιστές Πατέρες τοῦ Ἁγίου Ὅρους κι ὄχι νὰ τοὺς πολεμᾶτε.
Ὁ Θεὸς νὰ ἐλεήσει ἐσᾶς καὶ ἐμᾶς.

Μὲ ἀγάπη Χριστοῦ,
π. Κωνσταντῖνος Σκόδρας. 
Σημείωση: Ἡ παροῦσα ἐπιστολὴ κοινοποιήθηκε στὴν Ἱερὰ Κοινότητα Ἁγίου Ὄρους.

***

 Ο ΠΟΛΥΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας: 

π. Κωνσταντίνε κατανοώ την ιερή αγανάκτησή σας, αλλά μην θλίβεσθε, αυτή δυστυχώς είναι η πραγματικότητα και ήδη από καιρού αυτή την πραγματικότητα την έχουμε αντιληφθεί και εκ των πραγμάτων την θεωρούμε ως δεδομένη πλέον κατάσταση. Προσωπικά διαβάζοντας το κείμενο της Ιεράς Κοινότητος μου λύθηκε η απορία, γιατί την έστειλαν ως εμπιστευτικό έγγραφο στο Φανάρι και δεν την κοινοποίησαν άμεσα στον Τύπο. Είναι φανερό, ότι και οι ίδιοι συνειδησιακά ελέγχονταν για την ελλιπή αυτή, δήθεν, ομολογία τους, ίσως και να ντρέπονταν και οι ίδιοι να την δημοσιεύσουν. Αν έστω και έτσι σκέφθηκαν, λέγω εάν, γιατί τίποτε δεν είναι σίγουρο, τότε ίσως να έχουν ακόμη κάποια ελπίδα αληθινής ομολογίας στο μέλλον. Αν όχι, τότε καλύτερα αυτό το κείμενό τους να έμενε για πάντα εμπιστευτικό και μα μην διέρρεε στον Τύπο, γιατί μόνο θλίψη προξένησε σε όσους ακόμη προσβλέπουν στους Αγιορείτες για την υπεράσπιση της Πίστεως.

Η Αγία Γραφή και οι Πατέρες μας: Nα μην έχουμε κοινωνία με τους ετερόφρονες. -- Oι αντιοικουμενιστές πως το εφαρμόζουν, αφού τους μνημονεύουν;.....

Πάντες οι άγιοι Πατέρες ηκολούθησαν την οδόν της καθάρσεως, της ελλάμψεως και της μυστικής ενώσεως με τον Χριστόν.

Το ασκίαστον και άφθαρτον μεγαλείον των αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, συνίσταται εις την δι’ όλους τους αιώνας ισχύουσαν πνευματέμφορον διδασκαλίαν των. «Ο Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας». Η από τον Χριστόν απορρέουσα ζωοποιός Θεολογία ουδέποτε παλαιούται. Ο καταρράκτης της χάριτος δεν σταματά ούτε αλλάσσει ουσίαν. Η αξία των αγίων Πατέρων οφείλεται εις το ότι κατέστησαν εαυτούς δεκτικά δοχεία της χάριτος. Δεν παρέμειναν εις την φυσικήν κατάστασιν, δεν διηκόνησαν τον ορθόν λόγον. Εξηγίασαν την φύσιν, ανήλθον εις το υπέρ φύσιν και μετέσχον του υπερλόγου θείου κόσμου. Εντεύθεν εδίδαξαν τον λόγον της αληθείας. Εκαθάρθησαν, εφωτίσθησαν, ηγιάσθησαν. Δεν ανεζήτησαν την αλήθειαν από τον εαυτόν των, δεν ενεπιστεύθησαν εις τα πλάσματα της διανοίας των. Ανεζήτησαν τον Θεόν δια προσευχής και ταπεινώσεως κατόπιν αγνισμού από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος. Και ο υπέρ φύσιν και υπέρ λόγον Θεός απεκαλύφθη εις αυτούς δι’ ελλάμψεως ακτίστου. Και εθεολόγησαν. Και από το ΕΝ Άγιον Πνεύμα ήντλησαν τας αυτάς αληθείας δια την οικοδομήν της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας. Ούτως εξηγείται η θαυμαστή ενότης, ήτις διακρίνει την Πατερικήν διδασκαλίαν. Πάντες οι άγιοι Πατέρες ηκολούθησαν την οδόν της καθάρσεως, της ελλάμψεως και της μυστικής ενώσεως με τον Χριστόν.

Η ΣΤΑΧΟΜΑΖΩΧΤΡΑ --- Αλέξ. Παπαδιαμάντης

Μεγάλην ἐξέφρασεν ἔκπληξιν ἡ γειτόνισσα τὸ Ζερμπινιώ, ἰδοῦσα τῇ ἡμέρᾳ τῶν Χριστουγέννων τοῦ ἔτους 187… τὴν θεια-Ἀχτίτσα φοροῦσαν καινουργῆ μανδήλαν, καὶ τὸν Γέρο καὶ τὴν Πατρώνα μὲ καθαρὰ ὑποκαμισάκια καὶ μὲ νέα πέδιλα.

Τοῦτο δὲ διότι ἦτο γνωστότατον ὅτι ἡ θεια-Ἀχτίτσα εἶχεν ἰδεῖ τὴν προῖκα τῆς κόρης της πωλουμένην ἐπὶ δημοπρασίας πρὸς πληρωμὴν τῶν χρεῶν ἀναξίου γαμβροῦ, διότι ἦτο ἔρημος καὶ χήρα καὶ διότι ἀνέτρεφε τὰ δύο ὀρφανὰ ἔγγονά της μετερχομένη ποικίλα ἐπαγγέλματα. Ἦτο (ἂς εἶναι μοναχή της!) ἀπ᾽ ἐκείνας ποὺ δὲν ἔχουν στὸν ἥλιο μοῖρα. Ἡ γειτόνισσα τὸ Ζερμπινιὼ ᾤκτειρε τὰς στερήσεις τῆς γραίας καὶ τῶν δύο ὀρφανῶν, ἀλλὰ μήπως ἦτο καὶ αὐτὴ πλουσία, διὰ νὰ ἔλθῃ αὐτοῖς ἀρωγὸς καὶ παρήγορος;

Εὐτυχὴς ὁ μακαρίτης, ὁ μπαρμπα-Μιχαλιός, ὅστις προηγήθη εἰς τὸν τάφον τῆς συμβίας Ἀχτίτσας, χωρὶς νὰ ἴδῃ τὰ δεινὰ τὰ ἐπικείμενα αὐτῇ μετὰ τὸν θάνατόν του. Ἦτο καλῆς ψυχῆς, ἂς εἶχε ζωή! ὁ συχωρεμένος. Τὰ δύο παιδιά, «τὰ ἀδιαφόρετα», ὁ Γεώργης καὶ ὁ Βασίλης, ἐπνίγησαν βυθισθείσης τῆς βρατσέρας των τὸν χειμῶνα τοῦ ἔτους 186… Ἡ βρατσέρα ἐκείνη ἀπωλέσθη αὔτανδρος, τί φρίκη, τί καημός! Τέτοια τρομάρα καμμιᾶς καλῆς χριστιανῆς νὰ μὴν τῆς μέλλῃ.

Eιρηνική συμπαράσταση στον αντιοικουμενιστή κληρικό π. Νικόλαο Μανώλη που απειλείται με την ποινή της καθαίρεσης

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Άναρχε ρείθροις, συνταφέντα σοι Λόγε, Νέον περαίνεις, τον φθαρέντα τη πλάνη, Ταύτην αφράστως, πατρόθεν δεδεγμένος, Όπα κρατίστην· ούτος ηγαπημένος, Ίσος τε μοι Παις, χρηματίζει την φύσιν.

Ερμηνεία.

Ω Λόγε, φησίν ο Μελωδός, ω Λόγε άναρχε του Πατρός· άναρχε δε ονομάζει Αυτόν κατά χρονικήν αρχήν, άμα γαρ Πατήρ και άμα Υιός, και ουχί κατά φυσικήν αρχήν· κατ΄ αυτήν γαρ ουκ άναρχος εστιν ο Υιός και Λόγος, ως εκ του Πατρός την αρχήν και την ύπαρξιν έχων· επειδή ο Θεολόγος Γρηγόριος λέγει· «Πατήρ ο Πατήρ και άναρχος· ου γαρ εκ τινος· Υιός ο Υιός και ουκ άναρχος· εκ του Πατρός γαρ· ει δε την από χρόνου λαμβάνεις αρχήν, και άναρχος· Ποιητής γαρ χρόνων, ουχ υπό χρόνον» (Λόγος εις τα Επιφάνια). Ομοίως και Νικηφόρος ο Βλεμμίδης εν τω περί Πίστεως: «Πατήρ ην ο Πατήρ αεί· δήλον ουν ότι και Υιόν είχεν αεί· διο κατά την χρονικήν αρχήν, ώσπερ ο Πατήρ άναρχος, ούτω και ο Υιός άναρχος· αεί γαρ ην ο Πατήρ, και αεί Πατήρ· αεί ην ο Υιός, και αεί Υιός· το γαρ Θείον τροπήν ου προσίεται». Συ λοιπόν, λέγει, ο άναρχος Υιός και Λόγος του Πατρός περαίνεις νέον: ήτοι νεοποιείς και αναγεννάς τον υπό της πλάνης καταφθαρέντα πρωτόπλαστον Αδάμ, όστις συνετάφη μαζί με εσέ εις τα ρείθρα του Ιορδάνου, και συνανέστη· φησί γαρ ο Απ. Παύλος: «Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθημεν, εις τον θάνατον αυτού εβαπτίσθημεν. Συνετάφημεν ουν αυτώ δια του Βαπτίσματος εις τον θάνατον» (Ρωμ. στ: 3-4)· και πάλιν: «Ει γαρ σύμφυτοι γεγόναμεν τω ομοιώματι του θανάτου αυτού, αλλά και της αναστάσεως εσόμεθα» (αυτόθι 5). Εκ του Απ. Παύλου δε το νόημα τούτο ερανισθείς και ο Θεολόγος Γρηγόριος, λέγει: «Συνταφώμεν Χριστώ δια του Βαπτίσματος, ίνα και συνανιστώμεν». Συ λοιπόν, λέγει, νεοποιών τον φθαρέντα Αδάμ εν τω Ιορδάνη, εδέχθης αφράστως από τον Πατέρα ταύτην την δυνατήν και βροντώσαν φωνήν, την λέγουσαν· ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, ο οποίος υπάρχει ίσος και αυτός με εμέ κατά την φύσιν: ήτοι είναι εμοί ομοούσιος. Ταύτην την φωνήν ερμηνεύων ο μέγας Βασίλειος εν τη επιγραφή του ΜΔ΄ ψαλμού, ούτω λέγει: «Άρα σοι διηγήσωμαι τον αγαπητόν, ον τινα ο λόγος είναί φησιν, ή και προ των εμών λόγων επίσταμαι μεμνημένος της εν τω Ευαγγελίω φωνής, Ούτός εστιν ο Υιός μου ο αγαπητός; Αγαπητός γαρ, τω Πατρί μεν ως Μονογενής· τη κτίσει δε πάση, ως Πατήρ φιλάνθρωπος και αγαθός προστάτης· το αυτό δε εστί τη φύσει και αγαπητόν και αγαθόν· διο και καλώς ωρίσαντο ήδη τινές (ο Αριστοτέλης) αγαθόν είναι, ου πάντα εφίεται. Ου του τυχόντος δε εστίν εις το τέλειον χωρήσαι της αγάπης και το όντως αγαπητόν επιγνώναι, αλλά του εκδυσαμένου ήδη τον παλαιόν άνθρωπον, τον φθειρόμενον κατά τας επιθυμίας της απάτης, και ενδυσαμένου τον νέον, τον ανακαινούμενον εις επίγνωσιν κατ΄ εικόνα του κτίσαντος· επεί ο γε χρήματα αγαπών, και περί το φθαρτόν των σωμάτων κάλλος επτοημένος, και το δοξάριον τούτο υπερτιμών, την του αγαπητού δύναμιν εφ΄ α μη προσήκεν αναλώσας, προς την του αγαπητού θέαν απετυφλώθη».