Φιλαυτία, μητέρα όλων των κακών.—Του αγίου Μαξίμου του Ομολογητού.

Όταν ξεριζωθή η φιλαυτία, που είναι αρχή και μητέρα όλων των κακών, συνήθως ξεριζώνονται μαζί και όλα όσα προέρχονται από αυτήν και όσα την ακολουθούν. Γιατί όταν δεν υπάρχη αυτή, με κανένα τρόπον γενικώς, ούτε το παραμικρόν ίχνος ή είδος κακίας δεν μπορεί να υπάρχη.

(Γ΄ Εκατοντάδα διαφόρων κεφαλαίων).

Άγιον Όρος • Σιμωνόπετρα • Ψαλμοί - Mount Athos • Chants

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2014

Β ΛΟΥΚΑ. Χαριτίνης, Ευδοκίμου μέρτυρος, Μαμελχθης μάρτυρος.

Ἔζησε στὰ χρόνια του Διοκλητιανοῦ (284 – 305).

Ἦταν χριστιανὴ καὶ δούλη ἑνὸς πλουσίου Ρωμαίου, τοῦ Κλαυδίου. Ὅταν ὁ κόμης Δομέτιος ἔμαθε τὴν πίστη τῆς Χαριτίνης ζήτησε ἀπὸ τὸν Κλαύδιο νὰ τοῦ τὴν στείλει γιὰ νὰ τὴν ἐξετάσει ὁ ἴδιος. Ἡ Ἁγία παρουσιάστηκε στὸν κόμη καὶ χωρὶς νὰ δειλιάσει ὁμολόγησε τὴν ἀληθινὴ πίστη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ Δομέτιος ἐξοργισμένος ἀπὸ τὴν ὁμολογία πίστεως τῆς Χαριτίνης διέταξε τὸν βασανισμό της καὶ στὴν συνέχεια ζήτησε νὰ τὴν ρίξουν στὴ θάλασσα δένοντάς της μία πέτρα στὸ λαιμό.

Ὅμως μὲ τὴν βοήθεια τῆς Θείας Χάρης ἡ Ἁγία ἐπέζησε καὶ παρουσιάστηκε μπροστὰ στὸν Δομέτιο γιὰ νὰ τοῦ ἀποδείξει τὴν παντοδυναμία τοῦ Κυρίου. Παραταύτα ὁ Δομέτιος δὲν πείστηκε καὶ ἀπαίτησε τὸν βασανισμό της ξανά.

Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο ἡ Ἁγία Χαριτίνη παρέδωσε τὸ πνεῦμά της εἰς τὸν Κύριο.

Ο Διόσκορος καθήρεσε παραλόγως και εθανάτωσεν τον άγιο Φλαβιανό Πατριάρχη Κων/πόλεως εις την εν Εφέσω ληστρικήν Σύνοδον. Τώρα οι Οικουμενιστές δέχονται τον εγκληματία Διόσκορο ως Άγιο!!!

Ο μακάριος Ανατόλιος Πατριάρχης Κων/πόλεως καθήρεσε τον κακόδοξον μονοφυσίτην Διόσκορον, το δε όνομα του αοιδίμου αγιωτάτου Φλαβιανού, του Πατριάρχου Κων/πόλεως, τον οποίον ο Διόσκορος καθήρεσε παραλόγως και εθανάτωσεν εις την εν Εφέσω ληστρικήν Σύνοδον, συνηρίθμησεν εις τα δίπτυχα μετά των άλλων αοιδίμων Πατριαρχών, επειδή ο άγιος Φλαβιανός καθηρέθη παραλόγως από τον Διόσκορον εις την ρηθείσαν εν Εφέσω ληστρικήν Σύνοδον. Ούτος ενήργησεν ίνα και το τίμιον λείψανον του Αγίου Φλαβιανού ανακομισθή και αποθησαυρισθή εις τον Ναόν των Αγίων Αποστόλων. Όχι δε μόνον τούτο έπραξεν, αλλά και δι΄ εγκυκλίων επιστολών εξέθεσε τα της Ορθοδόξου πίστεως, και απέστειλε ταύτας προς τους εις πάσαν πόλιν Επισκόπους, παρακινών αυτούς να αναθεματίσωσι τους πρώτους και αρχηγούς της αιρέσεως, ήτοι τον Νεστόριον, τον Ευτυχή και τον Διόσκορον και όλους εκείνους όσοι εδογμάτιζον ότι έπαθε σύγχυσιν ή τροπήν η θεία φύσις επί της ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου.

Το Φως της Πίστεως δεν δίδεται εις τα υπερήφανα πνεύματα, ούτε εις τους οιηματίας, ούτε εις τους «παρ’ εαυτοίς φρονήμους», ούτε εις εκείνους τους Χριστιανούς, οι οποίοι συμβιβάζουν την εγκοσμίαν ευδαιμονίαν με την ευσέβειαν.

Αλλά δίδεται εις τους ταπεινούς, τους κλαίοντας, τους προσευχομένους πολύ, τους πενθούντας εν Κυρίω, τους αγαπώντας τον σταυρόν του Χριστού, τους κακοπαθούντας. Το φως τούτο δίδεται εις τους «μη έχοντας ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούντας» και δια κλαυθμού ιερού βεβαιούντας την προς αυτήν την πόλιν αγάπην των. Εις τους πεινώντας και διψώντας την επιφάνειαν του Χριστού, όπως ο Δαυίδ κλαίων έλεγε : «Πότε ήξω και οφθήσομαι τω προσώπω του Θεού; Εγενήθη τα δάκρυά μου εμοί άρτος νυκτός και ημέρας εν τω λέγεσθαί μοι καθ’ εκάστην ημέραν, που εστιν ο Θεός σου»; Δίδεται εις τον θείον Παύλον και τους αγίους Πατέρας, οι οποίοι εισδύσαντες εις την ουσίαν της ζωής αυτής, δυνάμει της εκπληρώσεως όλων των εντολών – όλων – και της χάριτος του Κυρίου, και διασχίσαντες τα νέφη της υλώδους φύσεως δια της αγάπης, εισήλθον εις τον γνόφον των αλαλήτων και αφάτων μυστηρίων, και εκείθεν επέστρεψαν κλαίοντες εις την γην, με ένα κλαυθμόν που κάμνει τον Θεόν να προσέχη τον κλαίοντα και να τον ερωτά: «Τι βοάς προς με;». «Αρκεί σοι η χάρις μου. Η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται».

ΜΙΑ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ

Ο νεοεκλεγείς τον Αύγουστον του 1671 δια την θέσιν του Βαϋλου εν Κων/πόλει, Τζιάκομος Κουϊρίνι, προτιθέμενος να αναχωρήση εκ Βενετίας δια την έδραν του, εδέχθη την επίσκεψιν του Νουντσίου της Αγίας  Έδρας, όστις τω εξέθηκε το κάτωθι  διαβολικόν σχέδιον, το οποίον ο ρηθείς Κουϊρίνι υπέβαλε δι΄ εκθέσεώς του εις την Γερουσίαν.

(Μiscellanea Codici—Archivio di Stato,  Τόμος 4.) :

«… εις το Πατριαρχείον της Κων/πόλεως υφίσταται τώρα μέγα σχίσμα, διότι οι υποψήφιοι Πατριάρχαι είνε τέσσαρες: Μεθόδιος, Παρθένιος, Παϊσιος και Διονύσιος. Εξ άλλου, οκτώ Έλληνες  μητροπολίται είνε κρυφά καθολικοί και θερμοί θιασώται της ενώσεως των δύο Εκκλησιών. Ούτοι τρέφουν από καιρού τα αισθήματα ταύτα, αλλ΄ εδίσταζον, εκ φόβου μήπως αποκαλυφθούν, να τα εκδηλώσουν. Τώρα όμως νομίζουν ότι επήλθεν η κατάλληλος ώρα, ίνα προβούν εις πραξικόπημα, επιτυγχάνοντες ώστε να καταλάβη τον Πατριαρχικόν θρόνον εις Καθολικός, όστις θα παρεχώρει εις όλους τους «μισσιοναρίους» της Ρωμαϊκής Εκκλησίας να διαδώσουν την Καθολικήν Πίστιν. –Εκ πείρας ούτοι γνωρίζουν ότι τούτο δεν είναι καθόλου δύσκολον, αρκεί να υπάρχη η υποστήριξις πρεσβευτού τινος μεγάλης Δυνάμεως εν Κων/πόλει, εφόσον είναι γνωστόν ότι ο Κύριλλος Λούκαρις, καίτοι ήτο μεστός σφαλμάτων και αιρεσιών, όχι μόνον εξελέγη, αλλά και παρέμεινε Πατριάρχης επί 27 σχεδόν έτη, μόνον καο μόνον χάρις εις την προστασίαν του Ολλανδού Πρέσβεως και δεν απεχώρησε του Πατριαρχείου, παρά μετά τον θάνατον του εν λόγω πρέσβεως.

«Ορθόδοξος Τύπος»: Ο Βαρθολομαίος είναι αστείρευτος πηγή πνευματικής μολύνσεως των Ορθοδόξων.

…Αλλά οι «Ταλιμπάν» του Οικουμενισμού δεν δίδουν σημασίαν εις τοιαύτα ζητήματα. Διότι δεν υπακούουν εις τους Ιερούς Κανόνας, αλλά εις τον Αρχιστράτηγον της Προδοσίας της Πίστεως Οικουμενικόν Πατριάρχην Βαρθολομαίον, ο οποίος υπηρετεί τον Παπισμόν, τον Προτεσταντισμόν εις όλας του τας μορφάς, αλλά όχι την Ορθοδοξίαν. Είναι πηγή πάσης διοικητικής ανωμαλίας εις την Ορθόδοξον Εκκλησίαν και αστείρευτος πηγή πνευματικής μολύνσεως των Ορθοδόξων….ο Αρχιστράτηγος της Προδοσίας της Πίστεως, Οικουμενικός Πατριάρχης, απευθυνόμενος προς τον Πάπαν του είπε ότι αυτός είναι πρώτος εις την Εκκλησίαν της Ανατολής και ο Πάπας εις την Εκκλησίαν της Δύσεως.

«Ορθόδοξος Τύπος» αριθμ. φ. 1804

«Ένα βήμα» να κάνουν ακόμα, και θα δεις τι έχει να γίνει!

Του αδελφού μας "Κοσμά"

Ο παπα- Χαράλαμπος Βασιλόπουλος

Μεταξύ των προσώπων, που άρχισαν ν’ ανησυχούν για τα τεκταινόμενα σε βάρος της Ορθοδοξίας, σύμφωνα με τα όσα έβλεπαν το φως της δημοσιότητας, ήμουνα κι’ εγώ. Τότε σπούδαζα στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Είχα διαβάσει με πολύ ενδιαφέρον το βιβλίο του π. Ιωάννη Ρωμανίδη για το «Προπατορικό αμάρτημα» και παρακολουθούσα την αρθρογραφία του π. Θεοκλήτου Διονυσιάτη. Τις ανησυχίες μου αυτές τότε τις εμπιστεύθηκα στον μακαριστό π. Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, γνωστό μου από τότε που ήταν ακόμα λαϊκός.
Τον επισκέφτηκα και του εξέθεσα όσα ανησυχητικά στοιχεία είχα υπ’ όψη μου. Ο παπα- Χαράλαμπος συμφώνησε απόλυτα μαζί μου, ότι οι παπικοί ενεργούν σε βάρος της Ορθοδοξίας και οι διάφορες δηλώσεις και ενέργειες του Αθηναγόρα ήταν απαράδεκτες. Τον ρώτησα, τι έπρεπε να γίνει. Μου απάντησε:
- «Ένα βήμα» να κάνουν ακόμα, και θα δεις τι έχει να γίνει!
Εγώ, το πίστεψα και ηρέμησα. Περίμενα «ένα βήμα» να κάνει ακόμα ο Αθηναγόρας. Ήμουνα βέβαιος ότι θα χάλαγε ο κόσμος από τις αντιδράσεις μας. Σε λίγο, γινότανε το επόμενο «ένα βήμα», χωρίς παραδόξως να γίνει τίποτε! Έτρεχα πάλι στον παπα- Χαράλαμπο και του έλεγα τα νέα κατορθώματα του Αθηναγόρα. Ο παπα -Χαράλαμπος μου έδινε πάλι την ίδια απάντηση. Εγώ ηρεμούσα και περίμενα το επόμενο «βήμα»! Και πάλι η ίδια ιστορία, η ίδια απάντηση! Ώσπου, απελπίστηκα και έπαψα να περιμένω. Επαναλήφθηκε ο μύθος του Χταποδιού και της μάνας του Χταπόδας, που έλεγε ο μακαρίτης ο Κόντογλου. Το 1990 επειδή δεν έβλεπα να γίνεται κανένα βήμα, απ’ όσα υπόσχονταν τότε όλοι οι γεροντάδες, αναγκάστηκα να το κάνω εγώ. Αποτειχίστηκα απ’ την «εκκλησία των πονηρευομένων» Αποτειχισμένος έμεινα οκτώ χρόνια, οπότε απέκτησα «κοινωνία» με την Εκκλησία του Παλαιού ημερολογίου. 

ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014 – Β΄ ΛΟΥΚΑ -- «Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως»

     

Αγάπης ανταύγειες

Το νέο ήθος του εν Χριστώ καινού ανθρώπου αποκαλύπτεται με τον πιο απλό και εύληπτο τρόπο μέσα από το περιεχόμενος της σημερινής ευαγγελικής περικοπής. Την αγάπη που μας προσφέρει ο Χριστός σε μια ανεπανάληπτη κοινωνία μαζί Του, καλούμαστε να την αποδώσουμε ως αντιπροσφορά προς τους συνανθρώπους μας. Μόνο έτσι μπορεί να μετουσιώνεται σε πράξη η εκκλησιαστική εμπειρία και να επιβεβαιώνεται αυθεντικά η Ορθόδοξη πίστη μας. Άλλωστε, όταν θέλουμε να ισχυριζόμαστε ότι αγαπάμε τον Θεό, αυτό μπορεί να βρίσκει την έκφραση και την επιβεβαίωση του μόνο στο πρόσωπο του κάθε συνανθρώπου μας. Δημιουργούνται έτσι πραγματικές προϋποθέσεις για να τον αποκαλούμε και αδελφό μας στην προοπτική μιας αληθινής κοινωνίας αγάπης. Για να μας βοηθήσει λοιπόν η μητέρα μας Εκκλησία να ψηλαφήσουμε τη μεγάλη αυτή αλήθεια και εμπειρία ζωής, μάς προσκαλεί να αφήσουμε τη διάθεσή μας να εμφιλοχωρήσει στα αιώνια μηνύματα της συγκεκριμένης περικοπής. Πρόκειται για ένα αυθεντικό απόσταγμα από την επί του Όρους Ομιλία του Κυρίου.

π. Θεόδωρος Ζήσης - Η υποδοχή και αποδοχή του Μονοφυσίτου Πατριάρχου των Αρμενίων.

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Οικουμενισμός προς σύνθεσιν τελικήν

Εξομολογείσθε τω Κυρίω~Ψαλμός ΡΛΕ'.135

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2014

Ιεροθέου επισκόπου Αθηνών, Δομνίνης μάρτυρος.

Ὁ Ἅγιος Ἱερόθεος ἦταν πλατωνικὸς φιλόσοφος καὶ ἕνας ἀπὸ τὰ ἐννέα μέλῃ τοῦ Συμβουλίου τῆς Γερουσίας τοῦ Ἀρείου Πάγου.

Ἀφοῦ δέχθηκε καὶ διδάχθηκε τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο, χειροτονήθηκε πρῶτος ἐπίσκοπος Ἀθηνῶν τὸ 152 μ.Χ.

Μαθητὴς τοῦ ὑπῆρξε ὁ Ἅγιος Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης, ὁ ὁποῖος στὰ συγγράμματά του πλέκει ἐγκώμια γιὰ τὸν δάσκαλό του.

Ἐκοιμήθη ἐν εἰρήνῃ σὲ βαθιὰ γεράματα, μετὰ ἀπὸ πολύχρονη ποιμαντικὴ καὶ συγγραφικὴ δραστηριότητα.

Ἡ τίμια κάρα του φυλάσσεται στὸ ὁμώνυμο μοναστῆρι στὰ Μέγαρα Ἀττικῆς. Ἐπίσης λείψανά του σῴζονται στὸ Ἅγιον Ὄρος (Ἱ. Μ. Ἄγ. Παύλου) καθὼς καὶ στὸ παρεκκλήσιο τοῦ Ἄγίου Ἀνδρέα (Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν).

Ο κοιμηθείς Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Γρηγορίου Αγίου ΄Ορους π. Γεώργιος Καψάνης έχει γράψει:

«…Πρέπει να γίνη γνωστόν ότι το σχέδιον του Βατικανού δια την «ένωσιν» των Ορθοδόξων μετά της Ρώμης συνίσταται εις την δια της καλλιεργείας εκατέρωθεν καλών σχέσεων, επαφών, συμποσίων, συμπροσευχών, και χρησιμοποιήσεως της μυστηριακής κοινωνίας εις περιωρισμένην κατʼ αρχήν κλίμακα άμβλυνσιν του Ορθοδόξου φρονήματος των Ορθοδόξων, ώστε να συνηθίσουν οι Ορθόδοξοι να κοινωνούν εις τας εκκλησίας των Ρ/Καθολικών.
Όταν θα έχη γίνη αυτό, θα έχη γίνη και η ένωσις.
Διότι τι άλλο είναι η ένωσις από το να κοινωνώμεν εις τας εκκλησίας αλλήλων Αυτό είναι ο λεγόμενος λαϊκός οικουμενισμός, διότι η ένωσις δεν θα γίνη από τους επισκόπους και τους θεολόγους, αλλά από τον λαόν , ο οποίος διʼ όλων αυτών των μέσων θα προετοιμασθή ψυχολογικώς δια να μην αντιδράση, ή και να επιβάλη εκ των κάτω την ένωσιν. ...» .

Μνήμη δικαίων μετ' εγκωμίων, όνομα δε ασεβούς σβέννυται (Παροιμ. 10:7).

http://aktines.blogspot.gr/2014/10/107.html

Συμπληρώνονται την 6-10-2014, 40 ημέρες από την ημέρα που εκοιμήθη εν Κυρίω¹, ο ομολογητής μέχρι θανάτου² της Ορθοδόξου Πίστεως³, θεολόγος, δεινός αντιαιρετικός συγγραφέας και διδάσκαλός μου της Ορθόδοξης ερμηνείας της Αγίας Γραφής, αγαπητός εν Χριστώ αδελφός Νικόλαος Σωτηρόπουλος. Την 4-10-2014 θα τελεστεί το 40ήμερο μνημόσυνό του στην Ι.Μ. Εισοδίων της Θεοτόκου Μυρτιάς Τριχωνίδος, στο κοιμητήριο της οποίας ενταφιάστηκε το σκήνωμά του. Σαν μία ελάχιστη εκδήλωση τιμής και σεβασμού μου στο πρόσωπό του καταθέτω και την προσωπική μου μαρτυρία.

Γράμμα από ένα φίλο και η απάντηση

http://kyprianoscy.blogspot.ca/

Κύριε Χριστοδουλίδη
Αν δεν  αγαπούσα τους αδελφούς μου θα έλεγα : Τι με νοιάζει, ας πάνε να πλανηθούν. Όταν όμως τους αγαπάς, τους λες την αλήθεια όσο κι αν πονάει. Αν τα παιδιά μας πάνε προς το κακό δεν θα πάρουμε τα ανάλογα  δραστικά  μέτρα μας για να σωθούν, έστω με πόνο ;
Σαν γιατρός δεν λέτε κι εσείς την αλήθεια στον ασθενή, όσο και να πονεί, και του δίνετε την αγωγή που πρέπει ; Μήπως τον αφήνετε να κάνει ό,τι θέλει επειδή θα τον πονέσει η επέμβαση ;  Θα τον αφήσετε τελικά να πεθάνει ;
Δεν μου κάνατε κάτι κακό, προσπαθούμε όλοι να βρούμε λύσεις από τη ζημιά που κάνανε οι επίσκοποι του ν/η και του παλαιού ημερολογίου. Μπορώ εγώ να έχω άποψη για ιατρικά θέματα ενώ δεν έχω καμιά σχέση με το χώρο ; Γι΄ αυτό λέω, ό,τι λέει η Παράδοση της Εκκλησίας. Τολμώ να πω δικά μου πράγματα ; Μεταφορά κάνουμε κύριε Χριστοδουλίδη σε αγιοπνευματικές αποφάσεις. Τίποτα παραπάνω, τίποτα παρακάτω. Αν κάνετε κι εσείς το ίδιο θα έχουμε κανένα πρόβλημα ; 

γεωργιος γιαννόπουλος

Κύριε Γιαννόπουλε 
Καλώς γράφετε, "δεν λέμε δικά μας πράγματα, κάνουμε μεταφορά άλλων". Θα μπορούσατε όμως να αποφεύγατε εμπαθείς χαρακτηρισμούς κατά αδελφών, οι οποίοι μαζί με σας και άλλους, προσπαθούν να βρούν λύση από τη ζημιά που πάθαμε με την Καινοτομία. Κατά τη γνώμη μου, ζημιά δεν έκαναν οι επίσκοποι του π/η με το να φτιάξουν Σύνοδο. Σύνοδος έπρεπε να σχηματισθεί, έστω παρά τα καθιερωμένα.

Προς τούτο επικαλέσθηκα το παράδειγμα του Ιούδα Μακκαβαίου και δεν μπορείτε, νομίζω, να μου προσάψετε τη μομφή του "γράφεις δικά σου πράγματα". Την εποχή εκείνη οι εχθροί ήταν ορατοί, σήμερα όμως δεν είναι, όπως δεν ήταν, όταν αποφασίστηκε η Καινοτομία. Δεν ήταν εμφανείς και συνιστά την προσοχή μας ο απ. Παύλος, όταν γράφει ότι η πάλη είναι προς τα πνευματικά της πονηρίας : 12 ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις.
Εδώ οφείλουμε να δώσουμε τον κοινό αγώνα και μη μπλέκουμε με εκκλησιολογίες, ιεροκανονολογίες κ.α. όταν δεν έχουμε αποκρυσταλλωμένη γνώμη για το δογματικό ή μη του ζητήματος. Ή θίγει το Δόγμα η Καινοτομία ή δεν το θίγει. Παρόμοιο ήταν και το πρόβλημα με τις άγιες Εικόνες, για να αποδειχθεί τελικά ότι, όντως, ήταν δογματικό. Το ανεικονικό του θεού προσέβαλε (καταργούσε) την υπόσταση του δευτέρου προσώπου της αγίας Τριάδος.

Στο ορθόδοξο Δόγμα ημερολογιακή ακρίβεια δεν έχουμε, έχουμε όμως το "σταυρωθέντα επί Ποντίου Πιλάτου". Έγιναν συζητήσεις και τελικά συμφωνήθηκε με Οικουμενική Σύνοδο η χρονολόγηση - όχι με ακρίβεια -, την οποία απέρριψαν όψιμα οι αιρετικοί. Κατ΄ εντολή των πολιτικών (Κοινωνία Εθνών αρχικά και τώρα Ηνωμένες Θρησκείες) μας έσυραν πίσω τους  οι προτεστάντες και οι παπικοί ουνίτες (σιωνιστές αμφότεροι). Επιστήμονες το δίχως άλλο ! Μπόρεσαν να υπολογίσουν την ισημερία από κτίσεως κόσμου - κάτι δισεκατομμύρια χρόνια σημειωτέον. Εξυπνότεροι και επιστημονικότεροι εμείς επιστρατεύσαμε τη λογική του μπακάλη : τρεις το λάδι, τρείς το ξύδι, πέντε το λαδόξυδο, ίσια η παλάντζα, διορθωμένο το Ιουλιανό !
Α, ναι ! Είχαμε και τον ειδωλολάτρη που έφτιαξε το ημερολόγιο, αλλά δεν είχαμε τους αιρετικούς που το διόρθωσαν. Αυτοί δεν είναι ειδωλολάτρες, αν και πιστοί στο φιλιόκβε ή στον αποικιοκράτη βασιλέα των United Kingdoms και νυν - ακόμη δεν τον είδαμε - United Religions. Χρονολάτρες και ημερολάτρες οι του π/η. Πατώσαμε.

Αν όλα αυτά δεν αποτελούν δόλια προσπάθεια να ξηλωθεί το ορθόδοξο Δόγμα, εμείς γιατί καθόμαστε και τσακωνόμαστε για το τι λέει ο α, β, γ, Κανόνας, τα αγιοπατερικά και τα αγιοπρακτικά της Εκκλησίας ; Βρισκομαστε σε πόλεμο και σχολάζουμε μελετώντας Κανόνες, Πηδάλιο, αγίους κλπ. Θα γίνουμε σε λίγο ισλαμική αποικία και οι π. Ζήσης, π. Μεταλληνός και άλλοι λένε : "Και πού θα πάμε αν αποτειχισθούμε ; Με τους Παλαιοημερολογίτες που τρώγονται και αλληλοαφορίζονται ; Καθόμαστε εδώ, εντός εκκλησίας, και πολεμάμε" ! 

Λυπάμαι που το γράφω, αλλά με αυτά που λέτε, όπως και άλλοι, τους δίνετε το δικαίωμα να συντηρούν την αίρεση που μας τυραννά. Έγινε το πρώτο βήμα ένωσης των δοκιμαζόμενων πιστών και ξεσηκώθηκαν οι σχολάζοντες μελετητές των Κανόνων. Βάλθηκαν να αποδείξουν πόσο μασονική, πόσο οικουμενιστική, ή πόσο αλληλοαναθεματισμένη - δεν ξέρω τι άλλο θα βρουν να πουν - ήταν η ένωση που έγινε. Είναι αυτά σοβαρά πράγματα ; Είναι τα ιατρικώς ενδεδειγμένα, μια και αναφερθήκατε στην Ιατρική, ή είναι μια κομπογιαννίτικη πρακτική εντελώς άσχετων (σημ. και πάντως μερικών που γνωρίζουν) ανθρώπων ;

κυπριανός χριστοδουλίδης

Σημείωση
Το γράμμα του κ. Γιαννόπουλου υπέστη μικρή βελτίωση, προκειμένου να είναι ευανάγνωστο. Τον συμβουλεύω να μην γράφει με Κεφαλαία και να "χτενίζει" τα γραπτά του κατόπιν πολλών και επαναλαμβανόμενων αναγνώσεων.

Η εξαπάτηση των Πιστών

Από τις  μαρτυρίες για την γενόμενη Ένωση των Εκκλησιών, έχουμε του μακαριστού  Μητροπολίτη Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη, ο οποίος έγραψε το 1980 τα εξής:

«Η ένωσις, η ψευδοένωσις, έχει αποφασισθή. Έχει αποφασισθή εις μυστικά διαβούλια Ανατολής και Δύσεως, διαβούλια πολιτικής, οικονομικής και θρησκευτικής φύσεως, ων εγκέφαλος ο Πάπας.
Το σχέδιον προς πραγματοποίησιν του σκοπού εξελίσσεται κατά φάσεις και στάδια εν αγνοία του Ορθοδόξου λαού, ο οποίος έκπληκτος μίαν πρωΐαν θα ακούση ότι η ένωσις επετεύχθη! Προοίμιον δε αυτής είναι αι κοιναί προσευχαί Ορθοδόξων μετά δυτικών, τας οποίας κατά περίεργον τρόπον θέλουν τινές να δικαιολογήσουν. Δεν είναι υπερβολή, εάν είπωμεν ότι ευρισκόμεθα εις το κύκλωμα φοβερών ημερών δια την Ορθόδοξον πίστιν. Συντελείται εις βάθος και έκταση προδοσία, την οποία δεν δυνάμεθα να φαντασθώμεν !

Ιεράρχης της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ο Μητροπολίτης Λεοντοπόλεως Νικόδημος (του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας) προέβη εις δηλώσεις εις τας οποίας λέγει:
“Είναι χαρακτηριστικόν ότι εις τους ενταύθα καθολικούς κύκλους λέγεται ότι τα πράγματα θα διευθετηθούν εν κρυπτώ και παραβύστω και ερήμην των ποιμνίων των δύο Εκκλησιών. Υπό των κληρικών τούτων, τα ποίμνια θα ευρεθούν προ τετελεσμένων γεγονότων. Και όσον μεν αφορά εις τα ποίμνια των Δυτικών άγνωστον τι θα συμβή. Ως προς δε την παρʼ ημίν Εκκλησίαν τρέμομεν παρά τω ευσεβή λαώ, όταν θα έλθουν εις φως αι νυν εν τω σκότει εκτυλισσόμεναι μηχανορραφίαι και θα αποκαλυφθή ότι οι τεταγμένοι δια να προστατεύσουν την Εκκλησίαν και το ποίμνιον εγένοντο συνένοχοι των επιβουλευομένων αυτούς”» ! 

Ποια προδοσία είναι χειρότερη, του Πατριάρχου "κ." Βαρθολομαίου ή του Γραφείου επί των αιρέσεων της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς;

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 29η Σεπτεμβρίου 2014.

ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΣΤΟ ΣΟΥΦΛΙ ΚΑΙ Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΧΤΑΠΟΔΙΟΥ.

Αναγνώσαμε στην εκκλησιαστική ειδησεογραφία την πρόσφατη επίσκεψη τουΠαναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στο Σουφλί και τις δηλώσεις του κατ’ αυτήν. Ιδιαίτερα μας εντυπωσίασε η  διαβεβαίωσή του προς την αντιπροσωπεία του Αγίου Όρους και δι’ αυτής προς τον πιστό λαό του Θεού, ότι «ουδένα κίνδυνο διατρέχουμε, ούτε προδώσαμε κάτι μέχρι σήμερα από την ορθόδοξη πίστη μας με τους διαλόγους και τις επαφές και ούτε πρόκειται να το κάνουμε στο μέλλον», με την οποία εδήλωσε ότι στους δε μέχρι τώρα γενομένους διαλόγους με τους ετεροδόξους ουδεμία προδοσία της πίστεως έγινε, ούτε θα γίνει στο μέλλον.

Από το εν Ελλάδι Πάτριο :

http://entoytwnika1.blogspot.gr/

Ολόκληρος η Ελλάς φλέγεται από την αμαρτίαν, την αθεϊαν, τον οικουμενισμόν, τον μασσωνισμόν, τας αιρέσεις.

Τριάντα χρόνια προ της πτώσεως του Βυζαντίου, ο μέγας μοναχός της Μονής του Στουδίου Ιωσήφ ο Βρυέννιος, εκήρυττεν εις το παλάτι και εις τον κόσμον ότι η υποδούλωσις εις τους Τούρκους είναι αναπόφευκτος δια τον αμαρτωλόν βίον των Βυζαντινών, από του Βασιλέως και του Πατριάρχου μέχρι του τελευταίου πολίτου και του εσχάτου Μοναχού. Και το Βυζάντιον έπεσε και υπεδουλώθη 400 χρόνια. Και αι οιμωγαί υψώθησαν μέχρις ουρανού… Έδωκεν ο Θεός και ηλευθερώθημεν. Αλλά πάλιν η αμαρτία κατέκλυσε παν το Ελληνικόν και εφθάσαμεν σήμερον εις το απελπιστικώτερον αδιέξοδον, που εγνώρισε ποτέ ο Ελληνισμός, και κατηντήσαμεν «ονειδισμός και χλευασμός τοις κύκλω ημών». Και διατί όλα αυτά; Διατί αι συνεχιζόμεναι συμφοραί του Έθνους; Δια να συνέλθωμεν από την αμαρτωλόν νάρκην, άρχοντες και αρχόμενοι, Επίσκοποι και Μοναχοί. Διότι η αμαρτία επλεόνασεν. Η αποστασία από τον Θεόν καθίσταται γενική. Οι Ιεράρχαι μας ερωτοτροπούν με τους αιρετικούς από μίαν κακώς εννοουμένην αγάπην και από την φενάκην ότι θα μας βοηθήσουν οι Παπικοί. Ολόκληρος η Ελλάς φλέγεται από την αμαρτίαν, την αθεϊαν, τον οικουμενισμόν, τον μασσωνισμόν, τας αιρέσεις. Πως λοιπόν αυτός ο δυστυχής λαός θα ίδη ειρήνην και ευτυχίαν; Και πώς να μη έρχεται η οργή του Θεού; Εάν θα ημπορούσαμεν να ίδωμεν με πνευματικά μάτια τους εξωτερικώς λαμπρούς φαινομένους Χριστιανούς μας, δεν θα εβλέπαμεν ειμή αθλίους, ρακενδύτους και καταπληγωμένας ψυχάς από την αμαρτίαν, την απιστίαν και τας αιρέσεις. Θα εβλέπαμεν ανθρώπους δίχως πνεύμα. Και ο πρώτος δι΄ ύδατος κατακλυσμός εγένετο με το αιτιολογικόν: «δια το είναι αυτούς σάρκας». Ας φοβηθώμεν τον δεύτερον κατακλυσμόν, τον δια πυρός, ως λέγει ο Απόστολος Πέτρος, κατά τον οποίον «ουρανοί πυρούμενοι λυθήσονται και στοιχεία καυσούμενα τήκεται!»…. 

Άγ. Ιουστίνος (Πόποβιτς) : ο Πάπας αυτοανεκηρύχθη εις την πραγματικότητα Εκκλησία εν τη Παπική εκκλησία, και έγινεν εν αυτή τα πάντα εν πάσι.

Δια του δόγματος περί του αλαθήτου, σφετερισθείς υπέρ εαυτού, δηλαδή υπέρ του ανθρώπου, όλην την εξουσίαν και όλα τα δικαιώματα, που ανήκουν μόνον εις τον Θεάνθρωπον Κύριον,  ο Πάπας αυτοανεκηρύχθη εις την πραγματικότητα Εκκλησία εν τη Παπική εκκλησία, και έγινεν εν αυτή τα πάντα εν πάσι. Ιδιόμορφος παντοκράτωρ. Δια τούτο το δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα απέβη το κεντρικόν δόγμα του παπισμού. Και ο πάπας δεν δύναται να το αποκηρύξη με κανένα τρόπον, έως ότου θα είναι πάπας του ουμανιστικού παπισμού.

Από την επιστολή του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου προς Ευδόξιον μετά τον θάνατο του Μ. Βασιλείου:

«Ερωτάς, πως τα ημέτερα. Και λίαν πικρώς, Βασίλειον ουκ έχω, Καισάριον ουκ έχω, τον πνευματικόν αδελφόν και τον σωματικόν. Ο πατήρ μου και η μήτηρ μου εγκατέλιπόν με… τα του σώματος πονηρώς έχει, το γήρας υπέρ κεφαλής, φροντίδων επιπλοκαί, τα των φίλων άπιστα, τα της Εκκλησίας αποίμαντα. Έρρει τα καλά, γυμνά τα κακά, ο πλους εν νυκτί, πυρσός ουδαμού, Χριστός καθεύδει. Τι χρη παθείν; Μία μοι των κακών λύσις, ο θάνατος. Και τα εκείθεν μοι φοβερά, τοις εντεύθεν τεκμαιρομένω».