Ο Γερο - Ευλόγιος (Χατζή - Γεώργης)

Πάνω από τις Καρυές, προς το Βατοπέδι, είναι το Κελλί του Αγίου Γεωργίου «Φανερωμένου». Εκεί ασκήτευαν έξι «Χατζή - Γεωργιάτες» με Γέροντα τον μεγαλύτερο παράδελφό τους, Γερο - Ευλόγιο.  Αργότερα δε, είχαν προστεθή άλλοι δύο αδελφοί στην Συνοδία τους, ο Πατήρ Παχώμιος και ο Πατήρ Γεώργιος, και έγιναν εγγόνια του Χατζή - Γεώργη. 

Χαίρεται κανείς, όταν βλέπη αυτή την αγία Πατερική συνέχεια και θεία μετάδοση της Καλογερικής, από τους Όσιους Παππούδες στον  Όσιο Πατέρα Χατζή - Γεώργη, και από τον Πατέρα στα παιδιά και στα εγγόνια!  Αξίζει, φυσικά, να γράψη πολλά γι' αυτούς, όπως και για τον Γερο - Ευλόγιο. Επειδή όμως έγραψε και  ένας Πατέρας από την Σιμωνόμετρα, πατριώτης του, γι' αυτό εγώ θα περιοριστώ μόνο σ'  ένα περιστατικό από το τέλος της ζωής του, πως πάλευε με τους δαίμονες μέχρι τα βαθιά του γεράματα ο αθλητής του Χριστού  Γερο - Ευλόγιος! 

Όταν είχε γεράσει πια ο Γέροντας, αφού είχε περάσει τα εκατό του χρόνια, καθόταν σ' έναν καναπέ και έλεγε συνέχεια την ευχή. Μιά μέρα λοιπόν οι δύο υποτακτικοί του, ο Πατήρ Παχώμιος και ο Πατήρ Γεώργιος, είχαν πάει να μάσουν ελιές, και ο Γέροντας έκλεισε την πόρτα και ακουμπισμένος στον καναπέ έλεγε την ευχή. Για μιά στιγμή άκουσε πολύ θόρυβο μέσα στο κελλί του και διέκοψε την ευχή.  Όρμησαν τότε επάνω του τριάντα δαίμονες, τον πέταξαν κάτω στο πάτωμα και τον έδειραν γερά. Φυσικά, δεν μπορούσε να σηκωθή πια το Γεροντάκι μετά από τόσο πολύ ξύλο!  Όταν έγινε μεσημέρι, γύρισαν οι Πατέρες από την δουλειά και φώναζαν τον Γέροντα να τους ανοίξει την πόρτα. 

Αλλά πού να ακούση το καημένο Γεροντάκι και πώς να σηκωθή στην κατάσταση πού βρισκόταν;  Ο Πατήρ Γεώργιος, ανήσυχος, πέρασε από ένα παραθυράκι, άνοιξε την πόρτα, και προχώρησαν και οι δύο Πατέρες με αγωνία στο κελλί του Γέροντα.  Αλλά τί να ιδούν; Τον Γερο - Ευλόγιο πεσμένο στο πάτωμα, χτυπημένο και να τους λέη ψύχραιμα: 
-Ακούς!  τριάντα δαίμονες μαζεύτηκαν, για να μρ δείρουν! δεν ήταν ένας και δύο! 

Στο κελλί του, είχε έναν ξύλινο Σταυρό κρεμασμένο και μπροστά Του συνήθως προσευχόταν. Κάποτε, την ώρα πού προσευχόταν, ήρθε ένας διάβολος από το παράθυρο, για να πειράξη τον Γέροντα. 
Βλέπει ξαφνικά ο Γερο - Ευλόγιος τον Σταυρό να ξεκρεμιέται μόνος Του, να πλησιάζη τον διάβολο, και να εξαφανίζεται αμέσως ο έξω από εδώ. Μετά είδε πάλι τον Σταυρό μόνο Του να ξανακρεμιέται στην θέση του. 

Έτσι αγωνιζόταν ο Γερο - Ευλόγιος μέχρι τα εκατόν οκτώ του χρόνια. Και αφού ωρίμασε πια πνευματικά και έπρεπε να αναχώρηση απ' αυτή την ζωή για την αιώνια με τον πνευματικό του πλούτο, έλαβε πληροφορία από τον Θεό να ετοιμασθή και να ετοιμάση και τα Καλογέρια του, δίνοντας τις τελευταίες του συμβουλές μαζί με την ευχή του: 

-Εγώ, Καλογέρια μου, φεύγω πιά, πηγαίνω κοντά στον Άγιο Αντώνιο. Αργότερα θα έρθετε κι εσείς εκεί κοντά, στον Παράδεισο. Εσύ, Πάτερ Γεώργιε, θα ζήσης ογδόντα χρόνια. 
Ζήτησε μετά και κοινώνησε και ανεπαύθη εν Κυρίω, ο ευλογημένος του Θεού Ευλόγιος στίς 11-4-1948. 
Ο Πατήρ Γεώργιος λοιπόν, όταν έκλεισε τα ογδόντα, έλεγε: - Εφέτος θα πεθάνω' έτσι μου είπε ο Γέροντας. 
Ο γιατρός βλέποντας την δυνατή κράση του, του έλεγε: 
- Εσύ θα ζήσης άλλα τριάντα χρόνια. 
Μόλις έκλεισε τα ογδόντα ο Πατήρ Γεώργιος, έκλεισε και τα μάτια του, και όλοι θαύμασαν!

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ ΕΥΛΟΓΗΤΑΡΙΑ - RESURRECTION EVLOGETARIA

ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΝΑ ΓΙΝΩ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΣ ΔΟΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΝ

---------- Προωθημένο μήνυμα ----------
Από:
Ημερομηνία: 10 Ιουνίου 2013 - 11:32 μ.μ.
Θέμα: Fwd: Ε Π Ε Ι Γ Ο Ν !!!! ΑΡΧΙΣΕ Η ΙΣΧΥς ΤΟΥ...
Προς:

            ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΔΩΡΕΑ  ΟΡΓΑΝΩΝ [ 1η του ιουνη]                                                                                                                              -                            ΜΑΖΙΚΕΣ   ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΡΝΗΣΕΩΣ  απο οικογενειες,παρεες,ομαδες, ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ, ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ !!!!                                                                                                                     .                                                                                              http://www.inka.gr/?p=1181            

Δήλωση άρνησης «επίταξης» οργάνων

ΦΕΒ
2013

04

on Δικαιώματα, Δότες οργάνων, Οδηγίες, Υγεία |

Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2013

ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΝΑ ΓΙΝΩ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΣ ΔΟΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΝ   

Σχετικά Αρχεία:   Δήλωση άρνησης ΕΟΜ_

Προς τον

·         Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ) Τμήμα Προώθησης Δωρεάς Ιστών & Οργάνων - Αν. Τσόχα 5, 11521 Αθήνα - Φαξ: 2107255066, τηλ: 2132027021, 2132027017, (υπόψη κ. Προέδρου)

Κοινοποίηση:

·         Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο (ΠΙΣ) - Πλουτάρχου 3, Αθήνα 10675 - Φαξ: 2107258663, τηλ: 2107258660-2, 2107295031-2 (υπόψη κ. Προέδρου)

·         ΙΝΚΑ / Γενική Ομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδας - Γ΄ Σεπτεμβρίου 13, 10432 Αθήνα -Φαξ: 2103633976, τηλ: 2103632443.

·         ...................................................  ......................................................

Κύριοι,

ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΝΑ ΓΙΝΩ ΔΟΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΝ

Με την παρούσα υπεύθυνη δήλωσή μου, (γνωρίζοντας τις συνέπειες του νόμου περί ψευδούς δηλώσεως) σας δηλώνω ότι: σε περίπτωση θανάτου μου δεν επιθυμώ να ληφθούν τα όργανά μου και οι ιστοί μου προς μεταμόσχευση, δεν επιτρέπω σε κανέναν (συγγενή μου ή τρίτο ή οποιονδήποτε φορέα δημόσιο ή ιδιωτικό), σε οποιονδήποτε χρόνο, και για οποιαδήποτε αιτία, να ανακαλέσει αυτή την απόφασή μου ομοίως δεν εκχωρώ σε κανέναν, κανένα δικαίωμα στη σωματική μου ακεραιότητα (όπως το «τέστ άπνοιας») πριν και μετά τη σωματική μου αποβίωση. Η παρούσα μπορεί να ανακληθεί μόνο από εμένα με συμβολαιογραφική πράξη.

Επίσης αιτούμαι να γνωστοποιήσετε την παρούσα προς όλους τους αρμόδιους φορείς του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, που με οποιονδήποτε τρόπο εμπλέκονται με το θέμα (και συνεπώς τους θεωρώ ενημερωμένους).

Τα ανωτέρω ισχύουν και για τα ανήλικα τέκνα μου.

             Ονοματεπώνυμο                                                         Ημερομηνία γέννησης

·         _

·         _

·         _

·         _

Ο δηλών (Ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, αρ. δελτίου ταυτότητας / διαβατηρίου, ημερομηνία γέννησης, διεύθυνση κατοικίας με Τ.Κ. και τηλέφωνο επικοινωνίας.)

Τόπος και ημερομηνία

                        Υπογραφή

Σχετικά Αρχεία:   Δήλωση άρνησης ΕΟΜ_

ΟΔΗΓΙΕΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ

Α) Συμπληρώστε το έντυπο δήλωσης με όλα τα στοιχεία που αναγράφονται και βεβαιώστε την υπογραφή σας από Δημόσια Αρχή (ΚΕΠ, Αστυνομία, Δήμο κτλ), και κρατείστε αντίγραφο. Αν έχετε παιδιά συμπληρώστε τα. Προσοχή όμως, μόλις συμπληρώσουν τα παιδιά τα 18 χρόνια θα πρέπει να κάνουν μόνα τους, πάλι τη δήλωση.

Β) Στείλτε την πρωτότυπη δήλωση στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ) με έναν από τους τρεις παρακάτω τρόπους: Είτε με απευθείας παράδοση, είτε με αποστολή (με κούριερ ή με φαξ όχι με συστημένο), είτε με δικαστικό επιμελητή. Κρατείστε το αποδεικτικό αποστολής, ζητείστε αριθμό πρωτοκόλλου και αναμείνατε την επιβεβαιωτική επιστολή.

Γ) Κοινοποιήστε τη δήλωση στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο (ΠΙΣ), στο ΙΝΚΑ (ή και σε άλλο φορέα που εσείς κρίνετε) με κούριερ ή με φαξ (εδώ μη ζητάτε αριθμό πρωτοκόλλου).

Δ) Ενημερώστε φίλους, συγγενείς, και τον οικογενειακό σας γιατρό, ότι δεν είσαστε δότης οργάνων.

Ετικέτες

Απάτες Δικαιώματα ΔιόδιαΔότες οργάνων Ελληνικά προιόνταΙΝΚΑ ΙδιωτικοποιήσειςΚαταναλωτές ΚράτοςΜπουκοτάζ Νερό ΟδηγίεςΠεριβάλλον Τράμ ΤράπεζεςΥγεία Χαράτσι Χρέη

Σύνδεσμοι

• ΑΜΥΝΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΤΡΑΜ
• ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΙΝΚΑ
• ΙΝΚΑ ΚΡΗΤΗΣ
• ΟΧΙ ΣΤΟ ΦΑΚΕΛΩΜΑ, ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΓΥΜΝΩΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
• Πανελλήνιος Σύνδεσμος Επιβατών Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών

Ο ουράνιος διάκος

Ο ΠΑΤΗΡ Αθανάσιος Χαμακιώτης (1967), ο σεμνός λευίτης της «Νεραντζιώτισσας» Αμαρουσίου, λειτουργούσε κάποια μέρα στο παρεκκλήσι της Παναγίας. Μία γυναίκα από το εκκλησίασμα, η Ε.Μ., πού στεκόταν μπροστά στο ιερό βλέπει έναν ξανθό διάκονο με λευκή στολή να υπηρετεί τον π. 'Αθανάσιο μπροστά στην αγία τράπεζα. 
Μάλιστα στεκόταν πάντα στα δεξιά του στη διάρκεια της θείας λειτουργίας δεν βγήκε καθόλου από το άγιο βήμα. 
Σκέφτηκε η γυναίκα πώς θα ήταν νεοχειροτονημένος, και του μάθαινε ο ιερέας τη λειτουργική τάξη. 
Η λειτουργία τελείωσε και ο κόσμος έφυγε. Εκείνη όμως παρέμεινε για να ικανοποιήσει την περιέργειά της, να δει ποίος ήταν ο διάκονος. Ο π. 'Αθανάσιος κατέλυσε κι έφυγε, αλλά ο διάκονος δεν έβγαινε από το ιερό. 
Τότε η γυναίκα άνοιξε το παραπέτασμα. Μα δεν είδε κανέναν. Ο διάκονος είχε εξαφανιστεί,  και άλλη έξοδος δεν υπήρχε! 
Όταν αργότερα διηγήθηκε στον π. Αθανάσιο το περιστατικό, εκείνος με απλότητα της είπε: 
Αυτά, παιδί μου, συμβαίνουν, αλλά μη λες πουθενά τίποτα".

ΚΑΤΑΦΥΓΙΟΝ Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ.

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει στὸ «Συμβουλευτικὸν Εγχειρίδιον» για την Παναγίαν Θεοτόκον την «προστασίαν πάντων των Χριστιανών» ότι είναι το καταφύγιον όλων των πονεμένων και δυστυχισμένων αυτού του κόσμου. Και αυτό γίνεται, διότι: 

«Νυν η Θεοτόκος ως Μήτηρ Θεού αμέσως μετά τον Θεόν ούσα και ασυγκρίτως υπερβάσα όχι μόνον ανθρώπους, αλλά και αυτάς τας πρώτας και ανωτάτας τάξεις των αγγέλων, Χερουβίμ και Σεραφίμ, δι᾽ εαυτής διανέμει τον πλούτον όλων των εκ Θεού χαρισμάτων και θείων ελλάμψεων, εις όλους αγγέλους ομού και ανθρώπους, καθώς όλη κοινώς η του Χριστού φρονεί Εκκλησία». 

Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς… 

Ο στρατός εκδικείται τον Ερντογάν

Του Κωνσταντίνου Χολέβα. 

Εμένα δεν μου το βγάζετε από το μυαλό, φίλες και φίλοι, ότι αυτή η εξέγερση στην Τουρκία είναι καθοδηγούμενη αριστοτεχνικά από ειδικά γραφεία ψυχολογικών επιχειρήσεων των Ενόπλων Δυνάμεων. Δεν αρνούμαι τα προβλήματα, τις κοινωνικές διαιρέσεις και τα πολιτιστικά χάσματα στην τουρκική κοινωνία. Όμως με προβληματίζει το γεγονός ότι μόλις συγκρούσθηκαν λίγοι οικολόγοι με τη Αστυνομία στην πλατεία Ταξίμ ταυτόχρονα εξερράγησαν εξεγέρσεις σε δεκάδες τουρκικές πόλεις και συνοικίες. Μου θυμίζει το αιματηρά γεγονότα της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου 1955 κατά των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη. Μόλις μαθεύτηκε η πληροφορία για την έκρηξη στο «σπίτι του Κεμάλ», δηλαδή στο τουρκικό Προξενείο Θεσσαλονίκης, εν ριπή οφθαλμού εμφανίσθηκαν διαδηλωτές από διάφορα σημεία και όλοι κρατούσαν ομοιόμορφα ρόπαλα. Αργότερα οι δίκες και οι ανακρίσεις κατέδειξαν την οργάνωση του πογκρόμ από ειδική υπηρεσία πολιτικής αναταραχής του τουρκικού Στρατού. Όπως έχουν παραδεχθεί κατά καιρούς Τούρκοι απόστρατοι αυτή η υπηρεσία ζει και βασιλεύει , οργανωμένη με πιο σύγχρονο τρόπο.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

«Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ Ή ΝΑΘΑΝΑΗΛ»

Το όνομά του σημαίνει υιός του Θολομαίου. Οι πληροφορίες γι' αυτόν στην Καινή Διαθήκη και την εκκλησιαστική παράδοση είναι ελάχιστες. Το όνομά του αναγράφεται μόνον στην αναφορά των ονομάτων των δώδεκα αποστόλων (Ματθ.10,3.Μαρκ.3,18.Λουκ.6,14.Πραξ,1,13). Η Εκκλησία τον ταύτισε με τον Ναθαναήλ, του οποίου το όνομα αναφέρεται πάντοτε με αυτό του Φιλίππου. Καταγόταν από την Κανά της Γαλιλαίας. Προφανώς το όνομα Βαρθολομαίος χαρακτηρίζει το πατρώνυμο του Ναθαναήλ.

Ο εκκλησιαστικός ιστορικός Ευσέβιος αναφέρει την πληροφορία ότι ο Βαρθολομαίος κήρυξε στην Ινδία, όπου θανατώθηκε στην πόλη Ουρβανούπολη. Κάποιες άλλες πληροφορίες λένε πως κήρυξε στην Ευδαίμονα Αραβία, την Καραμανία και την Αιθιοπία. Σύμφωνα με άλλη παράδοση στα τέλη της ζωής του βρέθηκε να κηρύττει στη Μεγάλη Αρμενία, όπου συνελήφθη από τους ειδωλολάτρες και θανατώθηκε με σταυρικό θάνατο, με το κεφάλι προς τα κάτω, κατά διαταγή του βασιλιά Αστυάγη. Το λείψανό του κλείστηκε σε λίθινη σαρκοφάγο, ρίχτηκε σε θάλασσα και εκβράστηκε στις νήσους Λιπάρες. Η μνήμη του εορτάζεται στις 11 Ιουνίου. 

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Κάθε αρετή είναι απαραίτητος εις τον άνθρωπον δια την σωτηρίαν του. Δια να τύχη της σωτηρίας ο άνθρωπος πρέπει να αγωνίζεται και τον καλόν αγώνα της πίστεως και τον αγώνα της προσευχής και τον αγώνα της νηστείας και τον αγώνα της κάθε ευαγγελικής αρετής. Άνευ της πίστεως δεν υπάρχει σωτηρία, διότι «χωρίς πίστεως αδύνατον ευαρεστήσαι τω Θεώ» (Εβρ. 11, 6).  Εξ ίσου όμως, ούτε χωρίς αγάπης υπάρχει σωτηρία, ούτε χωρίς προσευχής ή νηστείας ή ελεημοσύνης ή των άλλων σωτηριωδών αρετών. Τούτο φαίνεται ολοφάνερα από το Ευαγγέλιον του Κυρίου, το κηρυχθέν υπ΄ Αυτού και των ευαγγελιστών Του: των Αποστόλων και των Πατέρων. Δια τούτο ο θεόσοφος και ορθόδοξος ασκητής Νικήτας Στηθάτος, ο μαθητής του Συμεών του Νέου Θεολόγου, εις την Ομολογίαν της πίστεώς του ομολογεί και ασπάζεται «και τον καθαρώτατον και αγνότατον βίον, τον εν πράξεσι μεν ενάρετον, τον αληθή… εν λόγω δε και γνώσει θείων και ανθρωπίνων πραγμάτων πεφωτισμένον και σοφία Θεού καταλαμπόμενον έμπροσθεν των ανθρώπων εις κοινήν των ορώντων ωφέλειαν» (Ν. Στηθάτου, Προέκθεσις Ομολογίας και πίστεως, Εκδ. S. Chr. 81, s. 460). H αποστολική και πατερική Παράδοσις της Εκκλησίας λέγει ότι ο Θεός είναι «η παντελής αρετή» (Γρηγορίου Νύσσης, Βίος Μωϋσέως, PG  44, c. 301A), και ότι «η θεία φύσις είναι πηγή πάσης αρετής» (Αυτ. Περί Ψυχής, PG  46, c. 104A). Δια τούτο ακριβώς η ιδία Παράδοσις λέγει ότι «ο σκοπός της εναρέτου ζωής είναι η προς το θείον ομοίωσις» (Αυτ. Περί Μακαρισμών, PG  44, c. 1200C). Ως εκ τούτου η ιδία Παράδοσις βλέπει την αρετήν ως μη έχουσαν το τέλος (ει μη τον Θεόν): «εις όρος της τελειότητος της αρετής, το μη έχειν τον όρον» (Αυτ. Βίος Μωϋσέως, PG. 44, c. 300D).                                                                                

Σχολιασμός Ἀρχ. Σαράντη Σαράντου στήν ἐκπομπή «Ἀρχονταρίκι»: «Ἡ χαρά τοῦ ἔρωτα»

http://anavaseis.blogspot.ca/2013/06/blog-post_6045.html

Οἱ Ἀναβάσεις σᾶς παραθέτουν τὴν εὔλογη ἐπιστολὴ-σχόλιο τοῦ Ἀρχ. π. Σαράντη Σαράντου πρὸς τὸν Μητροπολίτῃ Δημητριάδος Ἰγνάτιο ὡς βασικοὺ παρουσιαστὴ καὶ ὑπευθύνου τῆς ἐκπομπῆς «Ἀρχονταρίκι» μὲ θέμα «Ἡ χαρὰ τοῦ ἐρώτα» (26/5/13).

Ἡ χαρά τοῦ ἔρωτα

Σχόλια στήν ἐκπομπή «Ἀρχονταρίκι»

Σεβασμιώτατε Ἅγιε Δημητριάδος

κ. Ἰγνάτιε

Χριστός Ἀνέστη!

Στό Ἀρχονταρίκι τῆς περασμένης Κυριακῆς 26^ης Μαΐου τοῦ 2013 εἴδαμε, παρακολουθήσαμε καί ἀπορήσαμε γιά ὅσα διημείφθησαν μεταξύ τῆς Ὑμετέρας Σεβασμιότητος καί τοῦ συνομιλητοῦ Σας πανοσιολογιωτάτου Ἱερομονάχου, τοῦ ὁποίου τό ὄνομα «σεμνύνομαι»νά καταγράψω.  Τό θέμα τῆς ἐκπομπῆς ἦταν «ἡ χαρά τοῦ ἔρωτα».

Παράλληλα γιά νά γίνεται ζωντανότερος ὁ διάλογος καί γιά νά ἐμπεδωθεῖ ἀκόμα καί στό μακρυνότερο χωριό τῆς Ἑλλάδος μας, ἀλλά καί τῆς ἁπανταχοῦ οἰκουμένης τό θέμα πού ἀμφότεροι προβάλατε, παρενεβάλλοντο συνεντεύξεις μέ κάποιους νέους καί νέες πού ἐπιβεβαίωναν τό ἀλάνθαστο τοῦ περιεχομένου τῆς συνομιλίας σας. 

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Στροφή, στον Αναστάντα Χριστό.

Ο άνθρωπος είναι, πολλές φορές, δέσμιος των παθών και των αδυναμιών του. Και στην πορεία της ζωής του αντιμετωπίζει την απελπισία, τα αδιέξοδα στα σοβαρά και καταθλιπτικά προβλήματά του και, κυρίως, εκείνα που έχουν σχέση με τον πνευματικό του αγώνα για τον καταρτισμό του. Πολλές φορές, δεν ημπορεί να αντισταθεί στον πειρασμό του νικημένου και τότε νιώθει ολομόναχος και χωρίς στήριγμα στις προσπάθειές του. Όμως, ο θριαμβευτής Ιησούς μάς δίδει μια άλλη διάσταση και μάς βεβαιώνει ότι υπάρχει λύση στα προβλήματά μας, αφού Εκείνος μπορεί να νικήσει, ως νικητής, κάθε αντίθετο και αντιδραστικό, κάθε δύσκολο και ανθρωπίνως ακατόρθωτο.  Στροφή, λοιπόν, στον Αναστάντα Χριστό. Να επανέλθουμε στο δρόμο που μάς καλεί ο Αναστημένος Χριστός.

Ποιος θα ακυρώσει την μειοδοσία της πίστης μας που γίνεται από την ηγεσία της Εκκλησίας μας;

Σήμερα «οι του Λατινισμού εφιέμενοι», οι απανταχού της γης λατινόφρονες εκ των Ορθοδόξων, κηρύττουν «γυμνή τη κεφαλή» ότι δεν είναι μεγάλες οι διαφορές που μας χωρίζουν από τους Λατίνους, ότι το βλάσφημο, αιρετικό και συνοδικά καταδικασμένο filioque δεν είναι εμπόδιο για την ένωση, είναι ανύπαρκτο ζήτημα , ότι το βάπτισμα και τα μυστήριά τους είναι έγκυρα, ότι ξεπεράσθηκε πλέον η εκκλησιολογία όχι μόνο της αιρέσεως, αλλά και του σχίσματος˙ οι Λατίνοι δεν είναι ούτε αιρετικοί, ούτε σχισματικοί, είναι «αδελφή εκκλησία», όπως αδελφές εκκλησίες είναι οι κατά τόπους αυτοκέφαλες, ορθόδοξες εκκλησίες.

Ποιος θα ακυρώσει την μειοδοσία της πίστης μας που γίνεται από την ηγεσία της Εκκλησίας μας; Μα φυσικά ο Ορθόδοξος λαός, για μια φορά ακόμα θα μπει μπροστάρης όπως τόσους αιώνες!

Άγ. Μάρτυς Μηνάς

Εγώ όμως, ω έπαρχε, δεν επίστευσα εις τον Χριστόν μόνον με τα λόγια των Γραφών, αλλ’ εζήτησα να γνωρίσω και με το έργον την αλήθειαν. Ευρών λοιπόν άνθρωπόν τινα παράλυτον, του οποίου όλα τα μέλη ήσαν μεμαραμμένα και ουδείς ιατρός ήτο ικανός να τον θεραπεύση, εγνώρισα ότι το έργον ηκολούθει τους λόγους, διότι καθώς επεκαλέσθην μόνον το όνομα του Δεσπότου Χριστού, ευθύς εκείνα τα μεμαραμμένα μέλη του ασθενούς, ως να μετεπλάσθησαν, έστρεψαν εις την προτέραν κατάστασιν και έγινεν ο άνθρωπος υγιής, ως να μην είχε ποτέ ασθενήσει. Με το έργον λοιπόν εγνώρισα τον Δημιουργόν των απάντων και μισήσας την δόξαν και την ματαιότητα των ειδωλολατρών, έγινα δούλος του Χριστού δια του θείου Βαπτίσματος. Από τότε δε, ω έπαρχε, ασθενείας φοβεράς, πάθη ανίατα και άλλα κακά, τα οποία μόνος, ο  Θεός, δύναται να ιατρεύση, θεραπεύω  εν ευκολία επικαλούμενος το όνομα μόνον του Χριστού. 

Τρία είναι τα είδη της προσευχής:

Δοξολογία, δι’ ής δοξολογούμεν τον Θεόν δια τα θαυμάσια και εξαίσια Αυτού έργα.
Ευχαριστία, δι’ ής ευχαριστούμεν τον Θεόν δια τας προς ημάς ευεργεσίας Αυτού.
Δέησις, δι’ ής παρακαλούμεν τον Θεόν και ζητούμεν τα προς σωτηρίαν.

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης - Ο Μέγας Κωνσταντίνος μέσα από τις Ιστορικές πηγές

Simeron Wordpress 

Πίστη - Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Αν λοιπόν κι εμείς βλέπουμε πάντοτε με τη σκέψη μας το Θεό, αν πάντοτε στρέφουμε τη διάνοιά μας προς Αυτόν και τον ενθυμούμαστε, όλα θα μας φαίνονται εύκολα, όλα υποφερτά, όλα θα τα υπομένουμε με ευκολία, όλα θα τα υπερνικούμε. 

Γιατί, αν κάποιος, βλέποντας ένα αγαπημένο του πρόσωπο, ή και μόνον που το θυμάται διεγείρεται ψυχικά και ο νους του αγρυπνεί και τα υπομένει όλα με ευκολία, γιατί ευφραίνεται μόνο με την ενθύμηση του, εκείνος που έχει μέσα στη σκέψη του και στην ψυχή του, Αυτόν που μας αξίωσε να τον αγαπήσουμε πραγματικά και να τον ενθυμούμαστε, πότε θα αισθανθεί κάτι λυπηρό ή θα φοβηθεί κάτι φοβερό και επικίνδυνο; Και πότε θα ολιγοψυχήσει; Ποτέ. Πραγματικά όλα μας φαίνονται δύσκολα, γιατί δεν ενθυμούμαστε το Θεό όπως πρέπει, γιατί δεν Τον έχουμε διαρκώς στη σκέψη μας.

Greek Orthodox Easter -the Sunday of the Resurrection- Greek Orthodox cha

Οι «50 ομιλίες» του Αββά Μακαρίου του Αιγυπτίου.

Μελέτημα  20^ον.

1. Άγιος είναι εκείνος, που καθάρισε τελείως τον εσωτερικό του άνθρωπο. Κάποιος αδελφός, ενώ προσευχόταν μαζί με άλλους αδελφούς, αιχμαλωτίσθηκε από τη θεία δύναμη, και με αρπαγή του νου του είδε την άνω Ιερουσαλήμ και τα εκεί φωτεινά κατοικητήρια και φως άπειρο και ανέκφραστο, και άκουσε φωνή, ότι αυτός είναι ο τόπος της αναπαύσεως των δικαίων. Μετά απ΄ αυτό υπερηφανεύθηκε και, νομίζοντας τον εαυτό του σπουδαίο, έπεσε σε βάθος αμαρτιών και κυριεύτηκε από πολλά κακά. Αν λοιπόν αυτός έπαθε τέτοια, πως είναι δυνατόν ο καθένας να λέει, «Αφού νηστεύω και ζω σαν ξένος και δίδω ελεημοσύνη και έχω φυλαχθεί από πορνεία, κλοπή και τα όμοια, άραγε είμαι άγιος; Γιατί τελειότητα δεν είναι μόνον η αποχή από τα φανερά κακά, αλλά κυρίως η κάθαρση της διανοίας!                                                                                                                           
2. Αν λοιπόν καθάρισες όλη την ανομία, που έχεις μέσα σου, και απέρριψες την αμαρτία, τότε καυχήσου για την καθαρότητα που σου έδωσε ο Θεός. Αν όμως όχι, τότε ταπεινώσου σαν φτωχός παρακαλώντας το Χριστό να σε καθαρίσει από τις κρυφές αμαρτίες σου. Η καθαρότητα της καρδιάς δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί διαφορετικά, παρά μόνο μέσω του Ιησού.                                                                                   
3. Αν απέκτησες σοφία κοσμική και γήινες γνώσεις, αρνήσου τες. Αν στηρίζεσαι σε προτερήματα της σάρκας, ταπείνωσε τον εαυτόν σου και μίκρυνέ τον. Γιατί μόνον έτσι θα μπορέσεις να γίνεις μαθητής της μωρίας του κηρύγματος. Και σ΄ αυτή θα βρεις την αληθινή σοφία, όχι σε κομψά λόγια, αλλά στη δύναμη του Σταυρού, έχοντας εσωτερικά τα ίδια ενεργήματα μ΄ εκείνους που καταξιώθηκαν να την αποκτήσουν.                                                                                                                                          
4. Κι΄ αν ακόμη έλαβες ουράνια γεύση. Κι΄ αν ακόμη έγινες μέτοχος εκείνης της σοφίας και απέκτησες ανάπαυση στην ψυχή σου, μην υπερηφανεύεσαι, μήτε να ξεθαρρεύεις σαν να κατάκτησες όλη την αλήθεια, για να μην ακούσεις και συ το του Θείου Παύλου: «Τώρα πλέον είσασθε χορτάτοι! Τώρα πλέον γίνατε πλούσιοι! Χωρίς εμάς, κατακτήσατε τη Βασιλεία των Ουρανών!...». Αλλά κι αν γεύθηκες τα ουράνια, να πιστεύεις ότι δεν άγγιξες ακόμη το Χριστό. Αυτό το φρόνημα να κυριαεχεί μέσα στη διάνοιά σου.

π. Θεόδωρος Ζήσης - Κυριακή του Τυφλού - Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας

Ανακοίνωση για το Gay Pride Θεσσαλονίκης 2013 - Σύλλογος Φίλων Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου «Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς»

Χριστιανικός Ὀρθόδοξος Φιλανθρωπικός
Σύλλογος Φίλων
Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου
«Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς» 

8/6/2013

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ GAY-PRIDE ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2013

Ὁ Σύλλογός μας παρακολουθεῖ μὲ πολλὴ θλίψη τὴν ἐκ νέου προετοιμασία στὴν ὄμορφη Πόλη μας Θεσσαλονίκη τῆς παρέλασης Gay-Pride, ποὺ θὰ γίνει σὲ λίγες μέρες. Ἡ θλίψη αὐτὴ ὀφείλεται στὴν αἴσθησή μας, ποὺ ἀποδεικνύεται πραγματικότητα, ὅτι κάποιοι ἀπεργάζονται συστηματικὰ τὴν ἀλλοίωση τῆς Πίστης, τῆς ζωῆς, τοῦ ἤθους καὶ τοῦ φρονήματος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐν προκειμένω καὶ τοῦ ἰδιαίτερου πολιτιστικοῦ «ἀρώματος» τῆς Θεσσαλονίκης μας. 

Ἤδη στὴν Ἀθήνα πραγματοποιεῖται ἀνάλογη ἐκδήλωση, ὥστε νὰ μὴ μείνει οὔτε καὶ ἡ ἔνδοξη πρωτεύουσα τῆς Ἑλλάδας ἀμέτοχη αὐτῆς τῆς ἠθικῆς καὶ πολιτιστικῆς μόλυνσης. Οἱ διοργανωτὲς τοῦ Athens Pride, ἐπικαλοῦνται τὴν Ἀθηνᾶ σὰν προστάτιδα καὶ σύμβολο τῆς ἐκδήλωσής τους, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα δὲν τὸ δικαιοῦνται. Ποιά σχέση ἔχει ἡ παρθένος Ἀθηνᾶ, σύμβολο τῆς σοφίας, ποὺ τιμήθηκε μὲ τὸν Παρθενῶνα, μὲ τὴν τωρινή δική τους δημόσια καὶ ἀναίσχυντη διαφήμιση τῶν σεξουαλικῶν τους παρεκκλίσεων καὶ τῆς ἀφύσικης ἡδονοθηρίας, δηλαδὴ αὐτοῦ ποὺ πονηρὰ ὀνομάζουν «διαφορετικότητα»; Πράγματι, στὴν ἀξιοθρήνητη παρέλαση τῶν ὁμοφυλόφιλων, λεσβιῶν, τρανσέξουαλ καὶ ἀμφιφυλό-φιλων (GLTB) τῆς Ἀθήνας, τὸ μόνο ταιριαστὸ σύμβολο ἦταν ὁ χῶρος ὅπου πραγματοποιεῖται, καὶ αὐτὸ εἶναι ἡ πλατεῖα Κλαυθμῶνος. 

Στὴν Πόλη τῆς Θεσσαλονίκης, ὅμως, ποιό σύμβολο θὰ ἐπικαλεστοῦν τώρα οἱ σεξουαλικὰ«διαφοροποιημένοι»; Τὸν Μέγαν Ἀλέξανδρο, τὸν πανεύφημο Βασιλέα τῆς ἡρωϊκῆς Μακεδονίας, ποὺ ἔγινε γνωστὸς μεταξὺ ὅλων τῶν ἄλλων γιὰ τὴν ἀνδρεία ἀλλὰ καὶ τὴ σωφροσύνη του ἔναντι τῶν θυγατέρων τοῦ Πέρση Βασιλιᾶ  Δαρείου; Ἀλλὰ καὶ μὲ τὴ Χριστιανικὴ Θεσσαλονίκη πολὺ περισσότερο, τὴ συμπρωτεύουσα τῆς ἔνδοξης Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας, οὔτε τότε, οὔτε τώρα εἶναι δυνατὸ νὰ ἔχει ποτὲ κάποιο σύνδεσμο ἢ ἀναφορὰ ἡ ἀσχημοσύνη τοῦ Gay Pride, παρὰ μόνο στὴ φαντασία καὶ τὶς ὁποιεσδήποτε ἐμμονὲς συγκεκριμένων ὑποστηρικτῶν τους στὸν πολιτικὸ χῶρο καὶ τὴν τοπικὴ αὐτοδιοίκηση. Ἡ πόλη μας καυχιέται γιὰ τοὺς ἀκριτικούς ἀγῶνες, τὴν παραδοσιακή της εὐσέβεια καὶ τὴ σχέση της μὲ τὸ Ἅγιον Ὄρος, γιὰ τὰ ἀναστήματα Μαρτύρων, Ἁγίων Θεολόγων καὶ ἡρώων, ὅπως τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, τῶν Ἁγίων Συμεὼν καὶ Εὐσταθίου Μητροπολιτῶν Θεσσαλονίκης, γιὰ τὶς μορφὲς τῶν ἡρωϊκῶν Μακεδονομάχων καὶ ἄλλων ἀγωνιστῶν τοῦ Γένους. Τί θὰ ἔλεγαν ὅλοι αὐτοὶ γιὰ τὴ δημόσια μέσα στοὺς δρόμους ἐπίδειξη τοῦ κατ’ ἐξοχὴν ἐκθηλυσμοῦ καὶ τῶν ἄλλων διαστροφῶν; 

Ἐμεῖς ἔχουμε διδαχθεῖ ὡς Ἕλληνες καὶ Χριστιανοὶ νὰ ἀγαποῦμε ὅλους τοὺς ἀνθρώπους ἀνεξαιρέτως, νὰ μισοῦμε ὅμως τὸ ψέμμα καὶ τὴν ἁμαρτία, ἀγαπώντας τὴ σοφία καὶ τὴν ὀρθότητα τοῦ βίου. Ὁ κιναιδισμός, ἡ ὁμοφυλοφιλία, ἀποτελεῖ διαστροφὴ τῆς ἀνθρώπινης φυσιολογίας καὶ ὀφείλεται, καθὼς ἀποδεικνύεται ἰατρικά, μόνο σὲ ψυχολογικοὺς καὶ ὄχι σὲ ἔμφυτους παράγοντες κληρονομικότητας. Γι’ αὐτό καὶ οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἔλεγαν μὲ τὸ στόμα τοῦ Σωκράτη: «Ὁ βίος τῶν κιναίδων εἶναι κακός καί αἰσχρός καί ἄθλιος». Ἀλλὰ καὶ ὁ πάνσοφος Ἀπόστολος Παῦλος, ὁ ἱδρυτὴς τῆς ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τῆς Θεσσαλονίκης κατηγορεῖ τὴν ὁμοφυλοφιλία μὲ τὰ χειρότερα λόγια, λέγοντας ὅτι εἶναι «ἀκαθαρσία, πάθος ἀτιμίας, ἀσχημοσύνη, παρὰ φύση ὄρεξη» καὶ ἀποτέλεσμα τῆς περιφρόνησης τοῦ Θεοῦ. 

Ὡς γονεῖς ἀνησυχοῦμε, ὅπως ἐπεσήμανε καὶ ὁ Παναγιώτατος Μητροπολίτης Θεσαλονίκης κ. Ἄνθιμος, καὶ γιὰ τὰ παιδιά μας, ποὺ θὰ δοῦν νὰ πανηγυρίζεται μέσα στοὺς δρόμους ἡ διαστροφή, ἡ παρὰ φύση πορνεία, ἡ θηλυπρέπεια, ἐνῷ ποτὲ δὲν ἐπαινέθηκε τὶς τελευταῖες δεκαετίες ὁ οἰκογενειακὸς βίος, ἡ σεμνότητα, ἡ καλλιτεκνία καὶ πολυτεκνία, ὁ ἡρωϊσμὸς καὶ ἡ πατριδοφιλία, ἡ ἔμφυτη ἑλληνικὴ θρησκευτικότητα. Εἶναι φανερὸ ὅτι ἡ χώρα μας περιέρχεται σὲ ἕνα τέλμα ἠθικῆς σήψης, παρόμοιο ἐκείνου ποὺ πρὶν 2,300 χρόνια τὴν ὁδήγησε σὲ ξένη ὑποδούλωση.   

Παρακαλοῦμε, τὶς Ἱερὲς Μητροπόλεις τῆς εὐρύτερης περιοχῆς τῆς Θεσσαλονίκης, οἱ ὁποῖες πάντοτε πρωτοστάτησαν σὲ ἐκδηλώσεις καὶ διαμαρτυρίες γιὰ τὴν Πίστη καὶ τὴν Πατρίδα, νὰ λάβουν ὅλα τὰ μέτρα τους, πρὶν γίνει τὸ αἶσχος αὐτὸ μόνιμη «πολιτιστικὴ ἐκδήλωση» καὶ «ἀττραξιὸν τουρισμοῦ» γιὰ τὴ Θεσαλονίκη, καὶ πρὶν τὸ ἑτοιμαζόμενο «ἀντι-ρατσιστικὸ» νομοσχέδιο μᾶς ἀφαιρέσει καὶ τὴν ἴδια τὴ δυνατότητα νὰ ἐκφράζουμε ἄποψη γιὰ ὅσα γίνονται.  

Ἡ ἡμέρα τοῦ Gay Pride πρέπει νὰ εἶναι ἡμέρα ποὺ θὰ χτυποῦν πένθιμα οἱ καμπάνες ὅλων τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Θεσσαλονίκης, σὲ ἔνδειξη πένθους γιὰ τὴ ζημιὰ καὶ ὅσων διαπράττουν τὸ αἶσχος αὐτό καὶ τῆς ἴδιας τῆς ἰδιοπροσωπίας τῆς Πρωτεύουσας τῶν Μακεδόνων, της πολιτιστικής πρωτεύουσας των Βαλκανίων. 

http://www.impantokratoros.gr/C78680C8.el.aspx

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Εν τη Εκκλησία δια των μυστηρίων και των αγίων αρετών ο Χριστός ενοικίζεται εις τους πιστούς και ζη εν αυτοίς. Δια του Βαπτίσματος ο άνθρωπος εγκεντρίζεται και ενσωματούται εις τον Χριστόν, κατόπιν δε εις όλην την ζωήν του με κοινωνία των άλλων μυστηρίων και αρετών. Κάθε ιερά αρετή είναι ένα πολύπλευρον έργον, απαιτούν μεγάλον αγώνα και άσκησιν. Επικεφαλής όλων των αρετών ευρίσκεται η πίστις, η οποία είναι η ρίζα και ο πυρήν όλων των αγίων αρετών. Εκ της πίστεως πηγάζουν αι αρεταί της προσευχής, της αγάπης, της μετανοίας, της ταπεινώσεως, της νηστείας, της πραότητος, της ελεημοσύνης και άλλαι. Αυτήν την αλήθειαν κηρύττει ο απόστολος Πέτρος όταν λέγη εις τους Χριστιανούς: «σπουδήν πάσαν παρεισενέγκαντες επιχορηγήσατε εν τη πίστει υμών την αρετήν» (Β’ Πέτρου 1, 5), τουτέστιν την παναρετήν, τον Χριστόν, διότι είσθε υποχρεωμένοι δια της ζωής σας εν τη πίστει να «εξαγγείλητε τας αρετάς» του Χριστού (Α’ Πέτρου 2, 9).                                                                                                                                                                                    

Χάριτι Θεία, δεν μας είναι δυνατόν, μέχρι θανάτου, να απαρνηθούμε το Ορθόδοξον της Εκκλησίας φρόνημά μας

Η έννοια και σημασία του Μνημοσύνου σημαίνει ταυτότητα Πίστεως μνημονεύοντος και μνημονευομένου, πρέπει, εν γενικαίς γραμμαίς, να αποδεχθώμεν την δια του «Πατριαρχικού Διαγγέλματος» του 1920 παγκοσμίως διακηρυσσομένην παναίρεσιν του Οικουμενισμού, η οποία, δια της «Θεωρίας των κλάδων» καταβλασφημεί την Μοναδικότητα της Αγίας ημών Ορθοδόξου του Χριστού Εκκλησίας! Κατ΄ αναπόφευκτον δε συνέπειαν και βάσει πάντοτε του ως άνω «Πατριαρχικού Διαγγέλματος», θα πρέπη να πιστεύσωμεν ότι αι ετερόδοξοι αιρετικαί «Χριστιανικαί» ομολογίαι δηλαδή ο Πάπας και οι Προτεστάνται γενικώς, είναι «αδελφαί Εκκλησίαι» του Χριστού, «μέτοχοι απολυτρωτικής χάριτος» κ.λ.π., με Ιερωσύνην, Μυστήρια και Αποστολικήν Διαδοχήν, ώστε να δυνάμεθα να συμπροσευχώμεθα και συλλειτουργούμεθα μετ΄ αυτών, πράγμα το οποίον σήμερον διενεργούν και πράττουν, όλως κακοδόξως προς την επισκοπικήν αυτών αποστολήν, από του διαβοήτου Αθηναγόρου μέχρι σήμερον του Βαρθολομαίου, τόσον οι του Οικουμενικού Πατριαρχείου, όσον και διάφοροι άλλοι Οικουμενισταί Αρχιερείς και οι Αγιορείτες Ηγούμενοι! Δια το «σύμφωνον και ομόφωνον» της ταυτότητος Πίστεως προς την εκκλησιαστικήν μας αρχήν πρέπει να πιστεύσωμεν ακριβώς και ανενδοιάστως όλα αυτά τα καταλυτικά της Ορθοδόξου Πίστεως φρονήματα, τα οποία «Δημοσία» διακηρύττει και εμπράκτως αποδεικνύει ότι πιστεύει πράξει τε και θεωρία ο Πατριάρχης, οι άλλοι Ηγούμενοι των τοπικών «Ορθοδόξων» Εκκλησιών ως και το Άγιον Όρος, και αφού κατ΄ αυτόν τον τρόπον θα έχη τελείως διαστραφή η Ορθόδοξος ημών συνείδησις, τότε θα πρέπη να είμεθα εις θέσιν να θεωρήσωμεν επιβεβλημένον καθήκον μας την υπακοή και κοινωνία με τους Πνευματικούς μας Ποιμένας. Χάριτι Θεία, δεν μας είναι δυνατόν, μέχρι θανάτου, να απαρνηθούμε το Ορθόδοξον της Εκκλησίας φρόνημά μας και να συμφωνήσουμε και συμπορευθούμε με τοιούτους «Ποιμένας». 

THE PRAYERS BEFORE COMMUNION

I believe, Lord, and confess, that You are truly the Christ, Son of the Living God, Who came into the world to save sinners, of whom I am the greatest. I also believe that this is truly Your Spotless Body, and that this is truly Your Precious Blood. Wherefore I pray You: Have mercy on me and forgive my offenses, whether or not intended, whether committed in word or deed, knowingly or unwittingly; and count me worthy to share without judgment in Your pure Mysteries, for remission of sins and for everlasting life.

You have beguiled me with yearning, O Christ, and by love divine transformed me. Consume my sins in ethereal flame, and let me be filled with the sheer delight of You, O Gracious Lord, that leaping for joy, I may magnify both Your Advents.

How shall I, so unworthy, come into the splendor of Your Saints? If I dare to enter the bridal feast, my clothing will disgrace me, since it is not a wedding garment. Then I shall be bound and cast out by the Angels. In Your love, Lord, purge my soul and save me.

Loving Master, Lord Jesus Christ my God, let not these Holy Gifts become a judgment against me because of my unworthiness, but for the cleansing and sanctification of both soul and body, and as an earnest of the future life and Kingdom. It is good for me to cling to God, to place in Him the hope of my salvation.

Receive me today, Son of God, as a partaker of Your Mystical Supper; for I will not reveal the Mystery to Your enemies, nor give You a kiss as did Judas. But as the thief I confess You: Lord, remember me in Your Kingdom.