ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΗΣ Ο ΚΕΝΟΔΟΞΟΣ.

Το διδάσκει ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης στον Λόγον ΚΑ´ της «Κλίμακος»
λέγοντας:

«Ο κενόδοξος είναι ειδωλολάτρης και ας δείχνη ότι είναι
πιστός. Σέβεται τον Θεόν φαινομενικά, αλλά επιζητεί πραγματικά
να αρέση στους ανθρώπους και όχι στον Θεόν. Και είναι κενόδο-
ξος κάθε επιδεικτικός άνθρωπος. Του κενόδοξου η νηστεία είναι
χωρίς μισθόν και η προσευχή του άκαιρη και άστοχη, γιατί και τα
δυο τα κάνει για τον ανθρώπινον έπαινο…».

Aνακοίνωση της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς

Στην έγκριτη εφημερίδα Gurdian δημοσιεύθηκε ανταπόκρισις από το Δουβλίνο, την Ιρλανδική Πρωτεύουσα, για την επίθεση που εξαπέλυσε ο Ιρλανδός Πρωθυπουργός Έντα Κένι αλλά και το

Ιρλανδικό Κοινοβούλιο με ψήφισμά του κατά του Βατικανού και της Ρωμαιοκαθολικής παρασυναγωγής για την συγκάλυψη τρομακτικών σκανδάλων παιδεραστίας και παρά φύσιν ασελγών πράξεων κατά ανηλίκων παίδων των Ρωμαιοκαθολικών Κληρικών από την Ρωμαιοκαθολική Ιεραρχία της Ιρλανδίας και το Βατικανό.

Του Μ. Βασιλείου

Α΄. Αγάπη στους εχθρούς

Είναι χαρακτηριστικό του εχθρού να βλάπτει και να καταστρώνει δόλια σχέδια. Κάθε άνθρωπος λοιπόν που βλάπτει κάποιον με οποιονδήποτε τρόπο, θα μπορούσε να λέγεται εχθρός, ιδιαίτερα εκείνος που αμαρτάνει. Γιατί, όσο εξαρτάται απ’ αυτόν, βλάπτει κατά διάφορους τρόπους και δολιεύεται εκείνον που συναναστρέφεται ή συναντάει κατά τύχη. Επειδή δε ο άνθρωπος αποτελείται από σώμα και ψυχή,

ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ «ΥΠΕΡΒΑΙΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΣ» ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΑΞΙΝ

Ὑπό τοῦ κ. Ἰωάννου Ν. Μαρκᾶ

ΓΙΑ ΜΙΑ ἀκόμη χρονιὰ τὸ πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ἀπέστειλε ἐπίσημη ἀντιπροσωπεία στὸ Βατικανό, ἐξ ἀφορμῆς

τῆς «θρονικῆς» ἑορτῆς τῆς ρωμαιοκαθολικῆς «ἐκκλησίας», στὴν ἑορτὴ δηλαδὴ τῶν πρωτοκορυφαίων ἀποστόλων Πέτρου καὶ

Παύλου. Ἡ ἐν λόγῳ ἀντιπροσωπεία, ἡ ὁποία ἀποτελοῦνταν ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Γαλλίας Ἐμμανουήλ, Διευθυντὴ τοῦ Γραφείου

τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ ὑπεύθυνο γιὰ τὴν παρακολούθηση τῶν διαθρησκειακῶν διαλόγων, τὸν Ἐπίσκοπο Σινώπης Ἀθηναγόρα, τὸν βοηθὸ Ἐπίσκοπο τοῦ Μητροπολίτη Βελγίου καὶ τὸν Ἀρχιμανδρίτη Μάξιμο, Πρωτοσύγκελλο τῆς Μητροπόλεως Ἑλβετίας, ἔγινε δεκτὴ μὲ ἰδιαίτερες τιμὲς ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν πάπα Βενέδικτο 16ο.

Οἱ ὀρθόδοξοι μητροπολίτες μὲ τὴ σειρά τους, καταγοητευμένοι προφανῶς ἀπὸ τὸν «ἐπίσκοπο» Ρώμης, ἔσπευσαν νὰ

ἀσπαστοῦν (!) τὴν δεξιά του, ἀναγνωρίζοντάς τον ὡς κανονικὸ ἐπίσκοπο μιᾶς κανονικῆς «ἐκκλησίας»...

sincere repentance

…A saving medicine for the cure of your wounded soul is sincere repentance, done with humility and contrition of heart, with tears and sighs, with hate and aversion towards sin, and a firm decision to no longer sin…God’s compassion is greater than your sins…

"Elder Joseph the Hesychast,"

---

Διαλόγοι μετά του Βατικανού

Δια της διεξαγωγής διαλόγου μετά του Βατικανού, ημείς οι ίδιοι, οι Ορθόδοξοι, αποδεχόμεθα και επιβεβαιούμεν τον εκκλησιαστικόν χαρακτήρα αυτού, πράγμα, που κυρίως και πρωτίστως επεδίωκε δια του διαλόγου τούτου το Βατικανόν, όταν μάλιστα, καταρτίζονται και γίνονται αποδεκτά εκ μέρους και των Ορθοδόξων κοινά δογματικά κείμενα.

Repentance

…Only the tears of repentance are able to cleanse the soul.

:St. Anthimos of Chios +1960

Ω, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, γλυκειά μας Μάννα, εις ποίους ποιμένας περιέπεσεν η Εκκλησία Σου;

Σε εποχή πνευματικού αποχρωματισμού και αλλοτριώσεως, σε εποχή επικινδύνων οικουμενιστικών ανοιγμάτων, σε εποχή αδιαφορίας πνευματικής, σε εποχή όπου οι εχθροί της Ορθοδοξίας βάλλουν και εκτός και εντός των τειχών, θέλουμε να βλέπουμε συσπειρωμένες τις Ορθόδοξες δυνάμεις, προς αναχαίτιση του κακού και προς διαφύλαξη της Ορθοδόξου Πίστεως και του Ορθόδοξου ήθους.

Ο Χριστός δεν εσταυρώθη, δια να έχουν ωρισμένοι θέσεις και αξιώματα, απολαβάς και απολαύσεις εις αυτόν τον κόσμον και να λέγουν «ευλογητός ο Θεός και πεπλουτήκαμεν»

On the Love and Humility of God, on Grace, and on the Fear of God.

Chapter Seventeen.

Gerontas Ephraim the Arizonite

May the Lord our God give you peace and love, for God is love. Always remember the words of the Lord, Who said: “He who keeps My commandments, it is he who loves Me. And he who loves Me will be loved by My Father… and We shall come to him and make Our abode with him” (Jn. 14:21,23 ). Let us love God with all our soul, with all our heart, and with all our strength, and may our works keep in step. That is, our works should be a reflection of our love towards Him. And when our works are wrought lawfully, God will repay us with divine love in our souls. He who has found love partakes of Christ every day, and thus he becomes immortal. “If anyone eats of this bread, which I shall give, he will live forever” (cf. Jn. 6:51 ), says the Holy Gospel.

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με

 

του Αθανασίου Νεοφωτίστου, ομοτίμου Προέδρου της ΠΕΓ

Η «μονολόγιστη» αυτή προσευχή, η «ευχή του Ιησού», αποτελεί την ακατάπαυστη κραυγή του πιστού Ορθοδόξου Χριστιανού προς το Θεό για τη σωτηρία του. Μ' αυτή την προσευχή μπορούμε να προσευχόμαστε παντού και πάντοτε σε κάθε δουλειά και σε κάθε περίσταση. Μπορεί να τη λέγει κανείς νοερά και την ώρα των εκκλησιαστικών ακολουθιών, αλλά κυρίως όταν εργασία ή αρρώστια, σε κρατούν, μακριά από την Εκκλησία. Μ' αυτή την «νοερά» προσευχή, η φλεγόμενη από την αγάπη του Κυρίου ψυχή, αναζητά επίμονα Αυτόν που μπορεί να την σώσει.

Saint Irene

Abbess of Chrysovalantou Monastery

Saint Irene Chrysovalantou flourished after the death of the greedy Emperor Theophilos I. After Theophilos's death his spouse the most reverend and God-loving Theodora, took the throne. The Empress Theodora supported the Orthodox faith and re-established the veneration of the holy icons, as was the tradition of the Orthodox Church. The Empress Theodora was reigning in place of her son, Michael, who was not yet of age to assume rule of the empire. When Michael was twelve years old Theodora sought to find him a suitable wife. She sent her scouts on a mission to find a beautiful girl who was noble as well as virtuous and worthy of becoming an empress.
In the land of Cappodocia there lived a beautiful girl of great virtue. She was the daughter of noble parents and her name was Irene.

 

Αυτά λέγει Κύριος

Για το πως οι άνθρωποι πρέπει να γίνουν σαν παιδιά, ώστε να γίνουν υιοί του Θεού.
«αμήν λέγω υμίν· εάν μη στραφήτε και γένησθε ως τα παιδία, ου μη εισέλθητε εις την βασιλείαν των ουρανών» (Ματ». 18:3)

Τα θαυμάσια του Αγίου Παντελεήμονα

Ο κ. Ιωάννης από την Ελβετία ήρχετο από ηλικία 20 ετών στον
Άθω. Τον αγάπησε τόσο πολύ, ώστε παρέμενε αρκετό καιρό κάθε έτος. Το αγαπημένο του μέρος ήταν πάντοτε στα Καυσοκαλύβια η συνοδεία των Ιωασαφαίων, του γέροντος Ιωάννου και Αντωνίου. Προτεστάντης ων, επιθυμούσε να μάθη την Αλήθεια κοντά στους απλούς ειλικρινείς μοναχούς και ν’ αξιωθή του θείου Βαπτίσματος, (όπως κι έγινε τον χειμώνα του 1977, στην Ι. Μ. Σταυρονικήτα, υπό του τότε ηγουμένου π. Βασιλείου). 

Η Αίρεσις

Κάθε Αίρεσις είναι βλασφημία εναντίον του αγίου Πνεύματος.
Η Αίρεσις δεν βλασφημεί μόνον το δόγμα περί του αγίου Πνεύματος ή την ενέργειάν του, αλλά βλασφημεί το άγιον Πνεύμα εις την ολότητά του.
Η ουσία όλων των αιρέσεων είναι η βλασφημία. Ο άγ. Φλαβιανός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, πού εσφράγισε την ομολογία δια την αληθινήν πίστιν με το αίμα του, προσφέρει την Απόφασιν της τοπικής συνόδου της Κων/λεως εναντίον του αιρετικού Ευτυχούς, με τα ακόλουθα λόγια:

«Ό Ευτυχής ο πρώην ιερεύς και αρχιμανδρίτης έξ' όλων όσων έχει ήδη πράξει και από τις τωρινές καταθέσεις του εφανερώθη σαφώς ότι νοσεί την κακοδοξίαν του Απολλιναρίου και Βαλεντίνου και ακολουθεί τας βλασφημίας των, ανυποχωρήτως, ο οποίος επιπροσθέτως ουδέ την ιδικήν μας συμβουλήν εσεβάσθη και διδασκαλίαν και δεν κατεδέχθη να συμμορφωθή με τα ορθά δόγματα. Διά τούτο μετά δακρύων και στεναγμών δια την ολοκληρωτικήν απώλειά του ωρίσαμεν δια του Κυρίου, του υπ' αυτού βλασφημηθέντος να είναι στερημένος και ξένος από κάθε ιερατικόν τάγμα και από την κοινωνίαν μαζί μας, και από την δια-κυβέρνησιν μοναστηρίου και ας γνωρίζουν όλοι εκείνοι οι οποίοι μετά απ’ αυτά θα τον συναντήσουν ή θα του συνομιλήσουν ότι θα είναι υπεύθυνοι και αυτοί εις το επιτίμιον της ακοινωνησίας διότι δεν απεμακρύνθησαν από την συναναστροφήν του».

Αυτή η απόφασης είναι εν παράδειγμα από την γενικήν άποψιν της Ορθοδόξου Εκκλησίας όσον άφορα τους αιρετικούς. Η απόφασις αυτή έγινε δεκτή απ’ όλην την Εκκλησίαν και εκυρώθη από την οικουμενικήν σύνοδον της Χαλκηδόνος. Η αίρεσις του Ευτυχούς συνίστατο στο ότι δεν ομολογούσε δύο φύσεις στον Χριστό μετά την ενσάρκωσί του όπως ομολογεί η Εκκλησία.

Αγίου  Ιγνατίου (Μπριαντσιανίνωφ)

Oi Άγιοι της Εκκλησίας μας και η τυρρανία του Πάπα.

Πρεσβύτερου Ἀθανασίου Μηνᾶ

Τώρα ποὺ τελείωσε τὸ συνέδριο στὴν Κύπρο, γιὰ τὸ δῆθεν πρωτεῖο τοῦ Ποντίφηκος τῆς Ῥώμης, μπορεῖ κάποιος, στὸν ἀπόηχο, νὰ ἀσκήσει καλόπιστη κριτικὴ γιὰ τὶς ἀντιδράσεις καὶ τὰ σχόλια τῶν συνέδρων, ἐνάντια σὲ ἐκείνους ποὺ διαφώνησαν καὶ διαφωνοῦν ἕως τέλους, μὲ αὐτὲς τὶς ἄτακτες τακτικές τους. Καὶ τοῦτο, διότι ἡ δισχιλιετὴς Ὀρθόδοξος Παράδοσις μᾶς διδάσκει ὅτι τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, ὄχι τοῦ Πάπα, ἀποτελοῦν Κλῆρος καὶ Λαὸς μὲ Κεφαλὴ τὸν Χριστόν.

Τα παιδιά της νέας γενεάς πείθονται το ένα μετά το άλλο, ότι ο πατριωτισμός είναι διαστροφή, η απότισις τιμής εις τους ήρωας του έθνους προγονοληψία και ο πολιτισμός ένας χρεωκοπημένος τρόπος ζωής.

St. Panteleimon

His parents were Eustorgius, a pagan, and Saint Eubula. They named him Pantaleon, which means in all things like a lion, but when he converted to Christianity, he changed his name to Panteleimon, which means all-merciful. He learned about Christianity from the priest who later baptized him, Saint Hermolaus. Hermolaus was living with two other priests, Hermippus and Hermocrates; the three were "survivors of the massacre of 20,000 Christians in 303.

Ο Άγιος Παντελεήμων

Ο Άγιος Παντελεήμων (Παντελέων το πρότερον όνομα) καταγόταν από τη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας και έζησε στα χρόνια του Μαξιμιανού (286 - 305 μ.Χ.). Πατέρας του ήταν ο Ευστόργιος, ο οποίος ήταν εθνικός και μετά τις νουθεσίες του γιου του έγινε χριστιανός. Μητέρα του ήταν η Ευβούλη, η οποία προερχόταν από χριστιανική οικογένεια. Εκπαιδεύτηκε στην ιατρική από τον Ευφρόσυνο και κατηχήθηκε στη χριστιανική πίστη και βαπτίσθηκε από τον πρεσβύτερο Ερμόλαο  που ήταν ιερέας της Εκκλησίας της Νικομήδειας.

ΤΑ ΑΠΟΚΡΥΦΑ ΠΑΘΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.

Μας τα επισημαίνει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο βιβλίον του «Αόρατος πόλεμος» λέγοντας ότι:

«Μέσα εις το βάθος της καρδίας μας ευρίσκονται τόσον λεπτά και τόσον κρύφια πάθη, όπου ουδέ αν είναι πάθη ολότελα ηξεύρομεν. Πως λοιπόν ημπορούμεν να ξεθαρρεύσωμεν ότι από τα πάθη αυτά εκαθαρίσθημεν; Και αν οι οξυδερκέστατοι εκείνοι και προφητικοί οφθαλμοί του Δαβίδ δεν ηδύναντο ταύτα να γνωρίσουν, πως ημείς δυνάμεθα να τα γνωρίσωμεν; Όθεν καθώς εκείνος πάντοτε παρεκάλει τον Θεόν να τον καθαρίση από αυτά: " Εκ των κρυφίων μου καθάρισόν με"; (Ψαλμ. ΙΗ/Ι3), έτσι και ημείς έχομεν χρείαν να δεώμεθα πάντοτε δια τον καθαρισμόν των τοιούτων κρυφίων μας. Διότι ημείς έχομεν χρείαν να δεώμεθα πάντοτε δια τον καθαρισμόν των τοιούτων κρυφίων μας. Διότι ημείς τας ενεργείας μόνον και τους κλάδους των παθών αισθανόμεθα, τας δε δυνάμεις και ρίζας αυτών ουδαμώς γνωρίζομεν χωρίς τον φωτισμόν τυυ Αγίου Πνεύματος».

St. John Chrysostom:

  

Apolytikion:

      

       The grace of your words illuminated the universe like a shining beacon. It amassed treasures of munificence in the world. It demonstrated the greatness of humility, teaching us by your own words; therefore, O Father John Chrysostom, intercede to Christ the Logos for the salvation of our souls.

Kontakion:

      

       You received divine grace from Heaven, and by your own lips taught all to worship the One God in Trinity. All-blessed, venerable John Chrysostom, deservedly, we praise you for you are a teacher clearly revealing things divine.

About St. John Chrysostom

This greatest and most beloved of all Christian orators was born in Antioch the Great in the year 344 or 347; his pious parents were called Secundus and Anthusa. After his mother was widowed at the age of twenty, she devoted herself to bringing up John and his elder sister in the nurture and admonition of the Lord.

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

ΟΜΙΛΙΑ  ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ

(ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΦΙΛΟΛΟΓΟΥ)

Πηγή : http://agiooros.org/

Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Χαραλάμπους Δ. Βασιλοπούλου

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

 Εμείς οι Χριστιανοί βρήκαμε σήμερα ξαπλωμένο σ' ολόκληρο τον κόσμο. Αλλά σκεφθήκαμε ποτέ πόσο μεγάλη και βαρειά είναι αυτή η κληρονομιά; Αναλογισθήκαμε πως ρίζωσε στην αρχή και πως διαδόθηκε κατόπιν παντού, ώστε να φθάση μέχρι σήμερα και να φέρνη τόση μεγάλη ωφέλεια στην κοινωνία και να σώζη τόσα εκατομμύρια ψυχές;