Ἐνδεικτικὰ ἀναφερθήκαμε στοὺς δύο αὐτοὺς μεγάλους ἀγωνιστὰς καὶ ὑποστηρικτὰς τῆς καλῆς ἑνώσεως καὶ τῆς καλῆς εἰρήνης (Ἰωσὴφ Βρυέννιο καὶ Γεννάδιο Σχολάριο), ποὺ ἐκφράζουν διαχρονικὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τὴν Μεγάλη Ἐκκλησία Κωνσταντινουπόλεως, ἡ ὁποία ἀπὸ τὸν περασμένο αἰώνα προωθεῖ τὴν κακὴ ἕνωση μὲ σοφιστικὰ ἐπιχειρήματα, ὅπως γράφει ὁ Γεννάδιος Σχολάριος, καὶ ἀποκαλεῖ τὸν πάπα ὄχι ἁπλῶς «ἅγιο», πρᾶγμα ποὺ κατακρίνει ὁ Ἰωσὴφ Βρυέννιος, ἀλλὰ ἁγιώτατο καὶ σεβασμιώτατο καὶ ἀγαπητὸ ἀδελφὸ καὶ κανονικὸ ἐπίσκοπο Ρώμης, θυμιάζουσα αὐτὸν ὡς «εὐλογημένον ἐρχόμενον ἐν ὀνόματι Κυρίου» καὶ μνημονεύουσα τὸ ὄνομά του σὲ ὀρθόδοξη ἀκολουθία καὶ πλεῖστα ἄλλα. Ὅταν ὁ «Ὀρθόδοξος Τύπος» ἱδρύθηκε ἀπὸ τὸν Γέροντα Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, ὁ Ἀθηναγόρας ποὺ προσπαθοῦσε νὰ ἐπιβάλει τὴν κακὴ ἕνωση εἶχε ἀντιμέτωπη στὸ σύνολό της σχεδὸν τὴν Ἐκκλησία τῆς ῾Ελλάδος καὶ ἰσχυρὲς θεολογικὲς καὶ μοναστικὲς δυνάμεις. Ὁ τωρινὸς Πατριάρχης τὴν ἔχει σύμμαχο, καὶ οἱ θεολογικὲς καὶ μοναστικὲς δυνάμεις μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου ἐξασθενοῦν, ἀκόμη καὶ στὸ Ἅγιον Ὄρος.
Τελευταία ομιλία του αειμνήστου πατρός Βασιλείου Βολουδάκη που εκοιμήθει στις 19 Φεβρουαρίου 2024
Ακολουθεί η τελευταία ομιλία του αειμνήστου πατρός Βασιλείου Βολουδάκη που θα μείνει αιώνια παρακαταθήκη για το ποίμνιό του.
"Αργά η γρήγορα θα μας καλέσει και εμάς" μας υπενθυμίζει στην αρχή του κηρύγματός του. Και συνεχίζει: "Θα ερωτηθούμε: Πώς χρησιμοποιήσατε την περιουσία που σας εδώθη;
Βαρύτατο το κήρυγμα αυτό που μοιράστηκε μαζί μας μόλις μια εβδομάδα πριν τον καλέσει ο Ιησούς Χριστός μας. Με τούτα λοιπόν τα λόγια του κατά νου, θα θέλαμε και εμείς να ευχαριστήσουμε τον Πανάγαθο Θεό μας που ο πατέρας Βασίλειος αξιοποίησε την περιουσία που του εδώθη και την μοίραστηκε πλουσίως μαζί με το ποίμνιό του - αυτούς που παρακολουθούσαν τα κηρύγματά του δια ζώσης αλλά και όλους αυτούς που τον γνώρισαν και παρακολουθούσαν τα κηρύγματά του μέσω Ιντερνέτ.
Καλό
παράδεισο, πατέρα Βασίλειε.
Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΡΤΙΝΕΛΛΗ
''Μάνα''κράζει το παιδάκι
''Μάνα'' ακούς σε κάθε μέρος
α! τι όνομα γλυκό
Τη χαρά σου & την λύπη
με την μάνα τη μοιράζεις
ποθητά την αγκαλιάζεις
δε της κρύβεις μυστικό
Εις τον κόσμο άλλο πλάσμα,
δε θα βρεις να σε μαντεύει,
σαν τη μάνα που λατρεύει,
σαν τη μάνα που πονεί
Την υγειά της,την ζωή της
όλα η μάνα τ'αψηφάει
για το τέκνο που αγαπάει
για το τέκνο που φυλεί.
'Οπου τρέχεις,πάντα η μάνα
με το νου σε συντροφεύει
σε προσμένει σε γυρεύει,
μ'ανυπόμονη καρδιά.
Κι αν σκληρός εσύ φαρμάκια
την ποτίζεις την καημένη
πάντα η μάνα σ'απανταίνει,
με τα ολόθερμα φιλιά.
Δυστυχής όποιος τη χάνει
ο καημός είναι μεγάλος.
Σαν τη μάνα δεν ειν' άλλος
εις τον κόσμο θησαυρός.
Κι' όποιος μάνα πια δεν έχει
''Μάνα''κράζει στ'όνειρο του
Πάντα ''Μάνα''στον καημό του,
ειν'ο μόνος στεναγμός.
«Εμίσησα Εκκλησίαν Πονηρευομένων»
Το στυγερώτερον έγκλημα εις βάρος της αγίας μας Ορθοδοξίας είναι η ανοχή των Αιρέσεων και των Αιρετικών. Ασεβέστατα κηρύσσονται από Ορθοδόξους (;) ποιμένας αιρέσεις φοβεραί, και ανεμπόδιστα κινούνται Αιρεσιόφρονες Ποιμένες (;) μεταξύ της Ποίμνης του Χριστού! Έπαυσε, φαίνεται, εις ωρισμένους να λειτουργή το αισθητήριον της Ορθοδοξίας και η Εκκλησιαστική συνείδησις έχει επικινδύνως αμβλυνθή, ώστε να μη διακρίνωνται τα Αγιοπνευματοχάρακτα σύνορα της Ορθοδοξίας από την πλάνην και την Αίρεσιν. Ποίοι άραγε ευθύνονται δια την τραγικήν αυτήν ψυχικήν τύφλωσιν; Κατ΄ αρχήν όλοι· προ παντός όμως οι Ποιμένες! «Ποιμένες πολλοί διέφθειραν τον αμπελώνα μου, εμόλυναν την μερίδα μου…» (Ιερ. 12, 10), θρηνωδεί ο προφήτης Ιερεμίας· και προσθέτει: «Ω οι ποιμένες (…) Υμείς διεσκορπίσατε τα πρόβατά μου και εξώσατε αυτά…» (Ιερ. 23, 1-3). Δυστυχώς Πατριάρχαι, Αρχιερείς, Επίσκοποι, Ηγούμενοι, με έναν λόγον Ποιμένες εμολύνθησαν από τον Οικουμενισμόν, ώστε να έχουν συνηθίσει εις τας Οικουμενιστικάς βλασφημίας και να μη ενοχλούνται από τα κηρύγματα των Αιρέσεων, δια των οποίων βάλλεται, εξοντωτικώς η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία. Φαίνεται, ότι εις την εποχήν του Υλιστικού Ευδαιμονισμού δεν θεωρείται πλέον υπέρτατος σκοπός της Εκκλησίας η αγιότης, αλλά η κοσμική σκοπιμότης.
Με εκτίμηση Δημήτρης Κάτσουρας
Προς άρχοντες και αρχομένους, τους Βουλευτές, τις Βουλεύτριες και τους σκεπτομένους συμπολίτες μας της Κορινθίας και ανά την Χώρα μας
Αυτή την τελευταία ώρα και αφού έχουν γραφεί πολλά και διάφορα γύρω από το εν λόγω ζήτημα σημειώνουμε και κάποιες τελευταίες σκέψεις πριν κλείσει, με την υπερ-ψήφιση, ως φαίνεται, του περιβόητου νομοσχεδίου, η πρώτη φάση της ενασχόλησης της Ελληνικής κοινωνίας με αυτό.
Το ζήτημα είναι πολυδιάστατο και έχει πολλές προεκτάσεις και άλλες τόσες προσεγγίσεις, όπως κοινωνικές, πολιτικές, νομικές, ηθικές, θεολογικές, πολιτισμικές και άλλες. Προφανώς, η εσπευσμένη και χωρίς ουσιαστική, κυρίως κοινωνική και επιστημονική, συζήτηση επ΄ αυτού προώθησή του, κάθε άλλο παρά σοβαρή και υπεύθυνη αντιμετώπισή του δηλώνει.
ΔΙΑΤΙ ΕΠΕΣΕΝ Η ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ. (Αυγ. Καντιώτης)
(Από το βιβλίο του αειμνήστου επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου. “ΕΘΝΙΚΑΙ ΕΠΕΤΕΙΟΙ”)
«Μνήσθητι, Κύριε, ὅ,τι ἐγενήθη ἡμῖν ἐπίβλεψον καὶ ἴδε τὸν ὀνειδισμὸν ἡμῶν. Κληρονομία ἡμῶν μετεστράφη ἀλλοτρίοις, οἱ οἶκοι ἡμῶν ξένοις. Ὀρφανοί ἐγενήθημεν… Ἐδιώχθημεν, ἐκοπιάσαμεν, οὐκ ἀνεπαύθημεν… Οἱ πατέρες ἡμῶν ἥμαρτον, οὐχ ὑπάρχουσιν ἡμεῖς τὰ ἀνομήματα αὐτῶν ὑπέσχομεν… Ἔπεσεν ὁ στέφανος ἡμῶν τῆς κεφαλῆς οὐαὶ δὴ ἡμῖν, ὅτι ἡμάρτομεν» (Θρῆνοι Ἰερεμίου 5, 1 – 3, 5, 7, 16).
ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΠΙΣΤΕΩΣ, από τον ΚΒ´ Λόγον του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου:
«Το να αποκτήση κανείς την ταπείνωση, συναντά πολλά εμπόδια, που τον εμποδίζουν, ενώ για την πίστη δεν μας εμποδίζει τίποτε να την βρούμε. Γιατί αν το θελήσουμε ολόψυχα να βρούμε την πίστη, αμέσως χωρίς κανέναν κόπο την βρίσκουμε, αφού είναι δώρον του Θεού και προσόν φυσικόν, μολονότι υπόκειται στο αυτεξούσιον της προαιρέσεώς μας».
Μ. Βασίλειος :
Ουχ υπέρ χρημάτων, ουχ υπέρ δόξης, ουχ υπέρ άλλου τινός των προσκαίρων καταπολεμούμεθα, αλλά υπέρ του κοινού κτήματος του θησαυρού της υγιαινούσης πίστεως εστήκαμεν αγωνιζόμενοι.
Άλλοτε πάλι βλέπω άδικους και αμαρτωλούς να είναι σε μεγάλο πλούτο και ανάπαυση....
Ένας γέροντας άγιος και ασκητής παρεκάλεσε μία φορά τον Κύριο να του διδάξη ποιά είναι η κρίση του. Διότι, είπε, βλέπω άλλοτε μεν ανθρώπους δικαίους και ευλαβείς να βρίσκωνται σε μεγάλη φτώχεια και δυστυχία. Άλλοτε πάλι βλέπω άδικους και αμαρτωλούς να είναι σε μεγάλο πλούτο και ανάπαυση. Άλλοτε πάλι πολλοί δίκαιοι και ευλαβείς να αδικούνται και να βασανίζωνται άδικα, πολλοί δε άδικοι και άξιοι θανάτου αμαρτωλοί και παράνομοι να ζουν και να πλουτίζουν. Τότε άκουσε φωνή που του έλεγε:
Χίος: Ο Μητροπολίτης καλεί τους οικογενειάρχες να προσευχηθούν για να... μετανοήσουν οι αμαρτωλοί ομοφυλόφιλοι
«Καλούμε όλους τους οικογενειάρχες που έχουν γυναίκες και παιδιά, να προσευχηθούμε για τους ανθρώπους που ζουν σε καταστάσεις αμαρτίας να έρθουν στον δρόμο του Θεού» είπε στο κήρυγμά του ο Χίου Μάρκος, εν όψει της ψήφισης της ρύθμισης για τα ομόφυλα ζευγάρια.
Με αφορμή την κατάθεση του νομοσχεδίου στην Ολομέλεια της Βουλής στις 14 και 15 Φεβρουαρίου στη Χίο ο Μητροπολίτης καλεί αγρυπνία κατά του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών.
Στο κύρυγμά του ο Μητροπολίτης Χίου κκ. Μάρκος καλεί τον κόσμο σε αγρυπνία: «Την προσεχή Τρίτη η Εκκλησία μας εορτάζει τους Αγίου Πρίσκιλλα και Ακύλα προστάτες για τα ζευγάρια και τους ερωτευμένους. Για το θέμα που προέκυψε ως μή όφειλε στην ελληνική κοινωνία με ευθύνη της κυβέρνησης. Η εκκλησία μίλησε σε εσάς, τώρα θα μιλήσουμε στον Θεό. Θα τελέσουμε αγρυπνία στον Μητροπολιτικό Ναό. Καλούμε όλους τους οικογενειάρχες που έχουν γυναίκες και παιδιά, να προσευχηθούμε για τα παιδιά μας, τις οικογένειες μας, για τους ανθρώπους που ζουν σε καταστάσεις αμαρτίας να έρθουν στον δρόμο του Θεού να μετανοήσουν και να τους δούμε μεθαύριο αγίους αλλάζοντας τρόπο ζωής. Να προσευχηθούμε για τους άρχοντες όλης της Ελλάδος να τους φωτήσει ο Θεός. Απ' ό,τι διαπιστώνω για τους βουλευτές του νησιού μας μάλλον καλά πάνε τα πράγματα».
Πηγή: Πρώτο Θέμα Χίος: Ο μητροπολίτης καλεί τους οικογενειάρχες να προσευχηθούν για να... μετανοήσουν οι αμαρτωλοί ομοφυλόφιλοι (protothema.gr)
Άγιος Χαράλαμπος
O Άγιος Χαράλαμπος ήταν ιερέας στη Μαγνησία και έζησε επί αυτοκρατορίας του Σεπτέριου Σεβήρου. Όταν το 198 ο Σεβήρος εξαπέλυσε απηνή διωγμό κατά των Χριστιανών, ο έπαρχος Λουκιανός συνέλαβε τον άγιο και του ζήτησε να αρνηθεί την πίστη του. O άγιος όχι μόνο δεν αρνήθηκε την πίστη του, αλλά αντίθετα ειρωνευόταν τον έπαρχο λέγοντάς του ότι σε οποιοδήποτε βασανιστήριο και να υποβληθεί δεν πρόκειται ν` αρνηθεί τον αρχηγό της πίστης του. O Λουκιανός εξοργίστηκε και παίρνοντας ο ίδιος σιδερένια νύχια, προσπάθησε να πληγώσει το σώμα του αγίου και ως εκ θαύματος, τα χέρια του κόπηκαν και έμειναν κρεμασμένα πάνω στο σώμα του αγίου, ο οποίος ωστόσο παρακάλεσε το Θεό να αποκαταστήσει την αρτιμέλεια του έπαρχου. Τότε αρκετοί δήμιοι βλέποντας το θαύμα πίστεψαν στον αληθινό Θεό. Φοβισμένος τότε ο έπαρχος του χάρισε την ελευθερία. Όμως αργότερα ο ίδιος ο Σεβήρος, μη δυνάμενος να αντεπεξέλθει στο θάρρος και την παρρησία του αγίου, διέταξε να τον αποκεφαλίσουν σε ηλικία 113 ετών.
Πηγή: https://www.ecclesia.gr/
π. Θεόδωρος Ζήσης: Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ σὲ λύκους
Ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ χειρότερη αἵρεση ὅλων τῶν ἐποχῶν, προελαύνει ἀκάθεκτη· διαβρώνει συνειδήσεις κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, χωρὶς ἀποτελεσματικὴ ἀντίσταση. Ἐμφανίζεται μὲ ἔνδυμα προβάτου, ὡς δῆθεν ἀγάπη, εἰρήνη, καὶ ἑνότητα πρὸς τοὺς ἀλλοθρήσκους καὶ αἱρετικούς, ἐνῶ πρόκειται γιὰ βαρὺ καὶ ἄγριο λύκο ποὺ κατασπαράσσει τὸ ποίμνιο. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ σὲ λύκους· οἱ περισσότεροι εἶναι μισθωτοὶ καὶ δὲν θέλουν νὰ διώξουν τοὺς λύκους γιὰ νὰ μὴ χάσουν τὴν καλοπέραση, τὶς τιμὲς καὶ τὶς δόξες, ἄλλοι εἶναι δειλοὶ καὶ φοβοῦνται τοὺς λύκους, καὶ μόνον ὀλίγοι ἀγωνίζονται νὰ τοὺς διώξουν.
Εκκλησία της Ελλάδος
«Μην ρωτάτε εμάς να ρωτήσετε άλλους, εμείς αυτό που είχαμε να πούμε και ζει η Εκκλησία και η Πατρίδα μας 2.000 χρόνια, αυτό στηρίζουμε. Αυτοί που έχουν τις φαεινές ιδέες θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα. Η Εκκλησία έδωσε το μήνυμα στο λαό».
Είμεθα πλάσματα Θεού με υιοθεσίαν.
Οι άνθρωποι, δεν είναι μοιραία όντα επί της γης. Δεν είναι ακατανόητον συνονθύλευμα σκοτεινών δυνάμεων. Δεν είναι αποίμαντος αγέλη περιέργων ζώων. Ούτε είδος μικράς αξίας. Είμεθα πλάσματα Θεού με υιοθεσίαν. Είμεθα λογικά ζώα με ηθικότητα. Ερχόμεθα ως χιόνες από τα υψηλά όρη της θείας επικρατείας. Καταβαίνομεν από την άϋλον Βασιλείαν του Θεού και σαρκούμεθα εις την γην. Είμεθα αντικείμενον της αγάπης Εκείνου, Όστις αγρυπνεί εφ’ ημών και θάλπει την ψυχήν μας, που είναι άϋλος. Είμεθα τα απλούστερα λογικά όντα, εφ’ όσον παραμένομεν εις την ηθικήν τάξιν μας. Αποτελούμεν μίαν θαυμασίαν πνευματικήν αρμονίαν. Με λογικότητα και ελευθερίαν μας κατεκόσμησεν. Μας προώρισεν εις ομοίωσίν Του. Άρρητος η τιμή. Απερίληπτος η δόξα. Αλλά βαρεία η ευθύνη.
Πνευματικὴ ἀφασία -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. ∆ιονυσίου Τάτση
Οι περισσότεροι Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δέν ἔχουν ἐκτιµήσει τόν πνευµατικό κίνδυνο τοῦ οἰκουµενισµοῦ. Ἐνῶ ὑποτίθεται ὅτι ἀγρυπνοῦν γιά τό ποίµνιό τους, θεωροῦν ὅτι ὁ οἰκουµενισµός δέν εἶναι ἐπικίνδυνος, ἀφοῦ ξεκινάει καί κατευθύνεται ἀπό τό Οἰκουµενικό Πατριαρχεῖο! Δέν ἐξετάζουν οἱ ἴδιοι τό θέµα, ἀλλά παθητικά δέχονται ὅσα τό Πατριαρχεῖο προγραµµατίζει καί µεθοδεύει. Καί αὐτό τό θεωροῦν σπουδαῖο κατόρθωµα, γιατί κάνουν τυφλή ὑπακοή στόν Πατριάρχη τοῦ Γένους, τήν ὥρα πού θά ἔπρεπε νά εἶχαν χάσει τόν ὕπνο τους καί νά µιλοῦσαν συνεχῶς γιά τήν παναίρεση τοῦ οἰκουµενισµοῦ, ὁ ὁποῖος κατεδαφίζει τήν Ὀρθοδοξία. Δυστυχῶς αὐτοί ἀδιαφοροῦν καί συχνά συνευφραίνονται µέ τόν Πατριάρχη κατά τίς ἐπισκέψεις του στήν Ἑλλάδα. Οἱ ἀδιάφοροι αὐτοί µητροπολίτες συνήθως εἶναι πολυµέριµνοι καί ἀσχολοῦνται µέ κοινωνικά καί πολιτικά θέµατα, ἀκόµη καί ἀθλητικά γεγονότα, προκαλώντας τήν πλειοψηφία τοῦ λαοῦ µας. Θέλουν νά ἐµφανίζονται ὡς πνευµατικοί ἡγέτες, ὄντας ἀδιάφοροι στούς πνευµατικούς κινδύνους, ὅπως εἶναι ὁ οἰκουµενισµός. Σέ λίγο θά χάσουµε τήν ἀκεραιότητα τῆς πίστεώς µας καί τήν πολύτιµη παράδοσή µας. Ἀναφέρω µιά περίπτωση πνευµατικῆς ἀφασίας, ἡ ὁποία ἐπιβεβαιώνει τά παραπάνω.
Διαχρονικαὶ θέσεις
Ο Παπισμὸς δεν απεκήρυξε τας κακοδοξίας και τας αιρέσεις του. Ο Οικ. Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος πραγματοποιεί την ψευδοένωσιν κάμνων απαραδέκτους υποχωρήσεις και συμβιβασμοὺς μετὰ των Παπικών. Οφείλει όμως να γνωρίζῃ ότι πάσα Ένωσις, αγνοούσα την δογματικὴν ένωσιν εν τη Ορθοδόξω πίστει, καταδικάζεται ως ανίερον πραξικόπημα υπὸ της Πανορθοδόξου Εκκλησιαστικής Συνειδήσεως, οι δε Επίσκοποι, οι οποίοι αποτολμούν πραξικοπηματικὴν ένωσιν, εκπίπτουν αυτομάτως της Ορθοδόξου Πίστεως και ευρίσκονται εις την παράταξιν των Εξωμοτών, φέροντες ως άλλοι Βησσαρίωνες, το αιώνιον στίγμα του προδότου της Ορθοδοξίας.
Ἡ νομιμοποίησις μίας ἁμαρτίας εἶναι αἵρεσις καί τό ἐπιτίμιον ὁ ἀφορισμός Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, πρ. Ἀν. Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων
Ἡ νομιμοποίησις μίας οἱασδήποτε ἁμαρτίας ἀποτελεῖ ἀνατροπήν τοῦ Εὐαγγελίου, τοὐτέστιν αἵρεσιν. Συνεπῶς, οἱ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον συμβάλλοντες εἰς τήν ὑπερψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου – ἐκτρώματος διά τόν «γάμον» τῶν ὁμοφυλοφίλων, ἤτοι οἱ ὑπέρμαχοι τοῦ νομοσχεδίου, οἱ πονηρῶς ἀπέχοντες ἀπό τήν ψηφοφορίαν, οἱ προπαγανδισταί ψευδο-δημοσιογράφοι κ.ἄ., πρέπει ὅλοι ν’ ἀφορισθοῦν. Οἱ «ἐπίσκοποι» πού ἀρνοῦνται νά τούς ἀφορίσουν εἶναι καί αὐτοί ἐν δυνάμει ἀφωρισμένοι, κατά Ε՛ Οἰκουμενικήν Σύνοδον (βλ. Πρακτικά τῶν Ἁγίων καί Οἰκουμενικῶν Συνόδων, τ. Β', σ. 343, Ἔκδ. Καλύβης Τιμ. Προδρόμου, Ἱ. Σκήτης Ἁγ. Ἄννης, Ἅγ. Ὄρος, Αὔγ. 1986). Τά περί δημοψηφίσματος, δημοσκοπήσεων καί τά ἄλλα ἀντορθόδοξα πού ψελλίζουν μερικοί ψευδεπίσκοποι εἶναι ὅλα προϊόντα τῶν αἱρέσεων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τοῦ «Δυνητισμοῦ» κ.ἄ., εἰς τάς ὁποίας ἀνήκουν, θέτοντες τόν λόγον τοῦ Θεοῦ εἰς ψηφοφορίαν. Θυμίζουν τήν αἵρεσιν πού ἐκήρυξεν πρό τινῶν ἐτῶν ὁ «Ἀλεξανδρουπόλεως» Ἄνθιμος: «Ἐγὼ θὰ πῶ αὐτὸ ποὺ λέει ἡ Ἐκκλησία, δηλαδή τὸ πλήρωμα τῶν πιστῶν. Θὰ ἀφουγκραστῶ τοὺς χριστιανοὺς τί λένε, ποιὸ θεωροῦν σωστό. Ἀκόμα καὶ ἂν αὐτὸ ποὺ οἱ χριστιανοὶ μας θεωροῦν σωστό, ἀκόμα καὶ ἂν εἶναι ἀντίθετο μὲ τὸ Εὐαγγέλιο, ἐγὼ θὰ ὑπερασπιστῶ αὐτὸ ποὺ λένε οἱ χριστιανοί μας, γιατί οἱ Χριστιανοὶ μας ἔφτιαξαν τὸ Εὐαγγέλιο, δὲν ἔφτιαξε τὸ Εὐαγγέλιο τὴν Ἐκκλησία»! Ἐάν, λοιπόν, ἡ Διοικοῦσα «Ἱεραρχία» ἀρκεσθῇ εἰς τάς γνωμοδοτήσεις διά τό αὐτονόητον καί δέν προβῇ εἰς ἀφορισμούς, τότε θά συμβάλῃ καί αὐτή εἰς τήν ἐπικειμένην νομιμοποίησιν τῆς καταστροφῆς τοῦ ἱεροῦ θεσμοῦ τοῦ γάμου καί, διά μίαν εἰσέτι φοράν, θ’ αὐτοκαταργηθῇ.
Του Ασλανίδη Σταύρου. Λόγος αντιρρητικός στην αρίθμηση και στον διαχωρισμό που γίνεται ανάμεσα στα Πρόσωπα της Αγίας Τριάδας.
Άκουσα την ομιλία πολλών σύγχρονων Θεολόγων για τα Θεοφάνεια και αναστατώθηκα. Σχεδόν όλοι συμφωνούν σε μια φιλολογική ερμηνεία των υψηλών σε πνευματικά νοήματα, περικοπών του Ευαγγελίου που αναφέρονται στην Βάπτιση του Κυρίου. Δυστυχώς η Κ.Δ. κατανοείται ανθρωπομορφικά και ως κοσμικό βιβλίο. Παρουσιάζεται ο πατέρας της περικοπής, σαν το ατομικό Πρόσωπο που μιλάει και πιστοποιεί την συγγένεια του με τον Χριστό. Ξεχωριστά και αυτόνομα παρουσιάζεται το Άγιο Πνεύμα, ως χωριστό πρόσωπο από τον Πατέρα, σαν είδος της περιστεράς. Έτσι εκκοσμικεύεται ο Άυλος, ο Απερίγραπτος, ο Ακατάλυπτος, ο Άσαρκος και ο Άκτιστος Θεός. Ο Απρόσιτος Θεός μετατρέπεται σε προσιτό και σαρκικό. Για παράδειγμα στην ομιλία “Τα άγια Θεοφάνεια” του γενικά σεβαστού π. Αθανάσιου Μυτιληναίου, γίνεται λόγος για έναν τριτοπρόσωπο Θεό!!! (πρβλ. https://orthodox-voice.blogspot.com/2024/01/blog-post_9.html).
«Ἐγκύκλιος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος περί τοῦ Γάμου»
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
Ὅπως ἔχετε ἐνημερωθῆ, μόλις πρίν ἀπό λίγες ἡμέρες, δηλαδή τήν 23η Ἰανουαρίου 2024, συνῆλθε ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, πού εἶναι ἡ Ἀνωτάτη Ἀρχή τῆς Ἐκκλησίας μας, γιά νά μελετήση τό θέμα πού ἀνέκυψε στίς ἡμέρες μας, δηλαδή τήν θέσπιση τοῦ «πολιτικοῦ γάμου» τῶν ὁμοφυλοφίλων, μέ ὅλες τίς συνέπειες πού ἐπιφέρει αὐτό στό οἰκογενειακό δίκαιο.