Τό έστειλα στίς 2 Αυγούστου 2023
Απάντηση σέ κ. Πέτρο Τυριντζής
Τό έστειλα στίς 2 Αυγούστου 2023
Απάντηση σέ κ. Πέτρο Τυριντζής
----- Προωθημένο
μήνυμα -----
Από: Lily Mastrogianni
<lilymastrogianni@yahoo.com>
Προς: orthotyp@otenet.gr
<orthotyp@otenet.gr>
Στάλθηκε: Τετάρτη 2 Αυγούστου 2023 στις 07:48:48 μ.μ.
EEST
Θέμα: Αγία Θεοδώρα τής Θεσσαλονίκης
Η αγία Θεοδώρα τής Θεσσαλονίκης ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΣΤΙΣ 3 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
ΤΗΣ ΛΑΜΠΡΙΝΗΣ ΙΩ ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΝΗ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΘΕΟΛΟΓΟΣ
ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ 1)ΣΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΟΛΟΓΙΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ 2)ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΣΙ Φ Ν Ο Σ ΙΔΡΥ (1880)
Γεννήθηκε στη νήσο
Αίγινα το 812 μ.Χ. Λάμπρυνε όμως την εκκλησία τής Θεσσαλονίκης. Το σκήνωμά της
φυλάσσεται στην ιερά μονή της κοντά στην πλατεία τής αγίας Σοφίας. Ο πατέρας
της ήταν πρωτοπρεσβύτερος και λεγόταν Αντώνιος και η μητέρα της Χρυσάνθη.
Έμεινε όμως ορφανή από μητέρα, η οποία πέθανε στον τοκετό της. Το βαπτιστικό
όνομα τής οσίας Θεοδώρας ήταν Αγάπη. Είχε απαράμιλλη ομορφιά και σωφροσύνη.
Εμνηστεύθη σε μικρή ηλικία. Επειδή όμως την εποχή εκείνη συνέβαιναν επιδρομές
των Σαρακηνών, αποφάσισαν οι συγγενείς της και ο πατέρας της να μεταβούν στην
πόλη όπου πολιούχος είναι ο άγιος Δημήτριος, στην πόλη τής Θεσσαλονίκης. Από τα
τρία παιδιά που απέκτησε το ένα το αφιέρωσε στον Θεό, στην ιερά μονή τού αγίου
Λουκά Θεσσαλονίκης όπου εκάρη μοναχή με το όνομα Θεοπίστη. Τα άλλα δύο της
παιδιά πέθαναν και η ίδια σε ηλικία εικοσιπέντε ετών έμεινε χήρα.
Εκάρη μοναχή το 837
και έλαβε το όνομα Θεοδώρα. Ασκητεύει στο ιερό κοινόβιο τής μονής τού αγίου
Στεφάνου στο κέντρο τής Θεσσαλονίκης κοντά στην ηγουμένη Άννα που έγινε κατόπιν
ομολογήτρια. Το μοναστήρι αυτό κατόπιν θα μετονομασθεί μονή τής οσίας Θεοδώρας.
Στη μονή αυτή ήλθε και η κόρη της μοναχή Θεοπίστη. Είχε εξωτερική και εσωτερική
ομορφιά. Ήταν υπάκουη, ταπεινή, μελετούσε την Αγία Γραφή, άξια μέ έργα
ευποιίας. Το 868 έγινε ηγουμένη στο μοναστήρι. Τα λόγια της ήταν μετρημένα,
σεμνή, σεβόταν τις συμμονάστριές της. Το έτος 892 έλαβε τα άχραντα μυστήρια,
ανεκλίθη στο κρεβάτι της και με απόλυτη ηρεμία μετέβη στην αιώνιο και άληκτο
ζωή. Μία θεία ευωδία πλημμύρισε το κελί. Όσοι βρίσκονταν εκείνη την ώρα στο
κελί και την ασπάσθηκαν και είχαν προβλήματα υγείας έγιναν καλά.'Έκανε καλά
όσους υπέφεραν από τεταρταίο πυρετό και στομαχικό πόνο. Εορτάζει στις 3
Αυγούστου. Το 893 επτά ευλαβείς ιερείς μετέφεραν το λείψανό της σε ειδική
λάρνακα στο καθολικό τής ιεράς μονής. Από το καντήλι και τη λάρνακα της οσίας
έρεε άφθονο ευώδες μυρίπνοον έλαιον με τη χρήση τού οποίου επετεύχθησαν πολλές
ιάσεις. Η οσία ήταν γεμάτη αρετές, υπομονή, αγάπη, εξυπηρετικότητα,
ταπεινοφροσύνη, εγκράτεια, πνευματικότητα, υπακοή, ας πρεσβεύει υπέρ ημών.
Απολυτίκιο τής οσίας:
Τελείως τόν δρόμον σου ἐν ἀκλινεῖ λογισμῷ, ἐτέλεσας πάνσεμνε ὑποταγεῖσα καλῶς.
Χριστῷ τῷ Νυμφίῳ σου. Ὅθεν εἴληφας χάριν, Θεοδώρα ὁσία, δαίμονας φυγαδεύειν καί
νοσοῦντας ἰᾶσθαι· διό καί τοῖς τιμῶσί σε βρύεις ἰάματα.
- "Δεν μπορεί να διδάσκονται αυτά και η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ να λέει άλλα.Τι Θεό θα διδάξουμε στα Ελληνόπουλα ; Τον Θεό της αιμομιξίας και διαστροφής ;",
γράφει ένας - παραλείπω όνομα, δέν επιθυμώ ανταλλαγή σχολίων - οχλούμενος από άλλον ( ... ). Κι εδώ no name. Παρενθετικά, η Αγία Γραφή λέει καί πολλά "άλλα".
Γιατί ; Διότι ο άλλος - κι εδώ παραλείπω όνομα - τόν προκάλεσε, μέ επίσης "επιστημονικά" (sic) επιχειρήματα, ισχυριζόμενος ότι τά οψώνια τής αμαρτίας, λόγω τής Πτώσεως, ήταν μεταξύ άλλων καί η αιμομιξία. Εξ αυτής υφιστάμεθα οι άνθρωποι θάνατον καί πλείστα όσα νοσήματα - συμπεριλαμβάνεται η γήρανση. Νοσήματα κληρονομικά, συγγενή καί επίκτητα.
- "Καί λοιπόν τί, θά διδάσκουμε τά ελληνόπουλα τόν θεό τής αιμομιξίας καί τής διαστροφής ;", διερωτάται.
Άς υποβληθεί, λοιπόν, στόν κόπο νά δεί τί συνέβη μέ τόν Λώτ καί δέν γράφω περισσότερα γιά τόν δίκαιο Λώτ. Ελπίζω, μέ καταλαβαίνει.
Η πνοή της ζωής Λέγει ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ στό μαθητή του Μοτοβίλωφ: «Έχουμε γίνει πάρα πολύ απρόσεκτοι στό έργο της σωτηρίας μας. Κι απ’ αυτό προέρχεται το ότι πολλά χωρία της Αγίας Γραφής δεν τα παίρνουμε με την έννοια που τους ταιριάζει. Κι όλα αυτά, επειδή δεν ζητάμε τη Χάρη του Θεού και δεν της επιτρέπουμε, εξ αιτίας της υπερηφανίας μας, να εισχωρήσει στις ψυχές μας και δεν έχουμε τον πραγματικό φωτισμό, που στέλνει ο Θεός σ’ όλες τις ψυχές, που πεινούν και διψούν τη δικαιοσύνη του. Να ένα παράδειγμα. Πολλοί ερμηνεύουν, ότι όταν η Βίβλος λέει: «Και έπλασεν ο Θεός τον άνθρωπον, χούν από της γής, και ενεφύσησεν εις το πρόσωπον αυτού πνοήν ζωής, και εγένετο ο άνθρωπος εις ψυχήν ζώσαν» (Γεν. β΄ 7), αυτό σημαίνει πώς μέχρι τη στιγμή εκείνη ο Αδάμ δεν είχε ψυχή και ανθρώπινη πνεύμα, αλλά ήταν μόνο σάρκα, πλασμένη από λάσπη της γής.
Εισαγωγικά
Κύριε
διαχειριστά του ιστολογίου -Ορθόδοξη φωνή.
Είμαι από
τους τακτικούς αναγνώστες του ιστολογίου σας. Όπως έχω ξανατονίσει και στο
παρελθόν κάποιοι αναγνώστες-σχολιαστές πάσχουν από κάποιες εμμονές. Έτσι βάζουν
άσχετα σχόλια σε άσχετες αναρτήσεις.
Μερικοί δε από αυτούς (π.χ Α.Χ) βρίσκουν την ευκαιρία να αναπαράγουν θέματα στα οποία έχουν δοθεί απαντήσεις, αλλά η εμμονή τους σε αυτά κάτι άλλο δείχνει.
Ένας υψηλόβαθμος τού ιερατικού σχήματος (Πρωτοπρεσβύτερος) κάτι έγραψε, συμπληρωματικό γιά τους αποκαλυπτικούς καταστροφολόγους τού 666, κι έπειτα ακολούθησαν σχόλια :
Βλέπε, https://orthodox-voice.blogspot.com/2023/07/3-666_24.html?m=1
- Σέ ένα από αυτά διαβάζω :
῾Ο ὀρθόδοξος θεολόγος ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ* Τοῦ Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Αθηνών, ᾿Ανδρέου Θεοδώρου (†)
(῾Ως γνωστόν, τὸν Δεκέμβριον τοῦ παρελθόντος ἔτους [1972] ἡ Αδελφότης Θεολόγων «῾Ο Σωτήρ», συνεκρότησε Σύναξιν Θεολόγων, φίλων καὶ συνεργατῶν αὐτῆς, καθ᾿ ἣν ὡμίλησεν ὁ Καθηγητὴς κ. ᾿Ανδρέας Θεοδώρου με θέμα: «῾Ο ὀρθόδοξος Θεολόγος ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ». ᾿Εκ τῆς ἐμπεριστατωμένης αὐτῆς εἰσηγήσεως ὁ «Ο.Τ.» δημοσιεύει ἀκολούθως τὰ σημεῖα ἐκεῖνα, εἰς τὰ ὁποῖα τονίζονται εὐστόχως οἱ τεράστιοι κίνδυνοι, τοὺς ὁποίους διατρέχει ἡ ᾿Ορθοδοξία ἐκ τῆς συμμετοχῆς αὐτῆς εἰς τὸν σύγχρονον Οἰκουμενισμόν).
Οσάκις κανείς μελετά τον βίον του Προφήτου Ηλία, θαυμάζει μερικά στοιχεία, που συναντά εις αυτόν. Βλέπει τον ζηλωτήν Προφήτην πως εργάζεται εις το προφητικόν έργον ως απεσταλμένος του Θεού εις τον κόσμον. Και ασφαλώς το έργον του Θεού γίνεται συμφώνως προς το θέλημά Του και δεν είναι δυνατόν να γίνη χωρίς ζήλον. Προβληματίζεται δε όταν βλέπη λειτουργούς του υψίστου, που χωρίς ζήλον, ίσως και με σχετικήν αδιαφορίαν, διακονούν εις το θέλημα του Θεού. Ο δε Απόστολος του Χριστού παραγγέλλει: «Μη αμέλει του εν σοι χαρίσματος, ο εδόθη σοι δια προφητείας» (Α΄ Τιμ. 4: 14). Ομοίως εις τον βίον του Προφήτου αναφέρονται και «οι ιερείς της αισχύνης» και η απέναντι αυτών στάσις τούτου. Και εις τον χώρον της Παλαιάς Διαθήκης υπήρχον ψευδοπροφήται και ψευδοϊερείς, οι οποίοι έζων και ενήργουν μακράν του θελήματος του Θεού. Συγκεκριμένως δε ο ζηλωτής Προφήτης ηναντιώθη κατ΄ αυτών. Εις τας ημέρας μας, όμως, όπου οι λαβόντες το χάρισμα της ιερωσύνης, που είναι οι επίσκοποι, οι διάδοχοι των Αποστόλων και οι εν γένει λειτουργοί της Εκκλησίας του Χριστού έχουν πρότυπά τους τους Μαθητάς του Κυρίου, η ευθύνη των έναντι Θεού και ανθρώπων είναι μεγάλη. Δυστυχώς η στάσις των έναντι των ολετήρων της Εκκλησίας Οικουμενιστών είναι σχεδόν μηδαμινή!
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος
Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ»
«Η πατρίς της γεννήσεώς μου είναι από το Λιδορίκι· χωριό του Λιδορικιού ονομαζόμενον Αβορίτη. [...] Οι γοναίγοι μου πολύ φτωχοί, και η φτώχεια αυτήνη ήρθε από την αρπαγή των ντόπιων Τούρκων και των Αρβανίτων του Αλήπασα. Πολυφαμελίτες οι γοναίγοι μου και φτωχοί, και όταν ήμουνε ακόμα στην κοιλιά της μητρός μου, μιαν ημέρα πήγε για ξύλα στο λόγγο. Φορτώνοντας τα ξύλα στον ώμο της, φορτωμένη στο δρόμο, στην ερημιά, την έπιασαν οι πόνοι και γέννησε εμένα. Μόνη της η καημένη κι αποσταμένη, εκιντύνεψε κι αυτήνη τότε κι εγώ. Ξελεχώνεψε μόνη της και συγυρίστη, φορτώθη λίγα ξύλα και έβαλε και χόρτα απάνου στα ξύλα και από πάνου εμένα και πήγε στο χωριό» (Β' 11-12).
Αν υπάρχει κάτι στη ζωή μας που δεν τιθασσεύεται, αυτό είναι η αέναη κίνηση του χρόνου. Το σήμερα γίνεται χθες εν ριπή οφθαλμού, και το αύριο σήμερα και χθες. Κι εμείς παρασυρόμεθα προς το τέρμα της πορείας μας, εκόντες άκοντες, παρακολουθούντες τα γεγονότα που περνούν από μπροστά μας, χωρίς αναστρέψιμη ελπίδα. Αυτή είναι η μοίρα των θνητών. Κι αλλοίμονο σ' εκείνους που δεν έχουν ακόμη βρη την απάντηση στο πρόβλημα του θανάτου. Την απάντηση τη δίδει μόνο η χριστιανική πίστη.
"Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΑΦΘΕΙΡΕΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑΝ! --- ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ"
Ἐνδεικτικὰ ἀναφερθήκαμε στοὺς δύο αὐτοὺς μεγάλους ἀγωνιστὰς καὶ ὑποστηρικτὰς τῆς καλῆς ἑνώσεως καὶ τῆς καλῆς εἰρήνης (Ἰωσὴφ Βρυέννιο καὶ Γεννάδιο Σχολάριο), ποὺ ἐκφράζουν διαχρονικὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τὴν Μεγάλη Ἐκκλησία Κωνσταντινουπόλεως, ἡ ὁποία ἀπὸ τὸν περασμένο αἰώνα προωθεῖ τὴν κακὴ ἕνωση μὲ σοφιστικὰ ἐπιχειρήματα, ὅπως γράφει ὁ Γεννάδιος Σχολάριος, καὶ ἀποκαλεῖ τὸν πάπα ὄχι ἁπλῶς «ἅγιο», πρᾶγμα ποὺ κατακρίνει ὁ Ἰωσὴφ Βρυέννιος, ἀλλὰ ἁγιώτατο καὶ σεβασμιώτατο καὶ ἀγαπητὸ ἀδελφὸ καὶ κανονικὸ ἐπίσκοπο Ρώμης, θυμιάζουσα αὐτὸν ὡς «εὐλογημένον ἐρχόμενον ἐν ὀνόματι Κυρίου» καὶ μνημονεύουσα τὸ ὄνομά του σὲ ὀρθόδοξη ἀκολουθία καὶ πλεῖστα ἄλλα. Ὅταν ὁ «Ὀρθόδοξος Τύπος» ἱδρύθηκε ἀπὸ τὸν Γέροντα Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, ὁ Ἀθηναγόρας ποὺ προσπαθοῦσε νὰ ἐπιβάλει τὴν κακὴ ἕνωση εἶχε ἀντιμέτωπη στὸ σύνολό της σχεδὸν τὴν Ἐκκλησία τῆς ῾Ελλάδος καὶ ἰσχυρὲς θεολογικὲς καὶ μοναστικὲς δυνάμεις. Ὁ τωρινὸς Πατριάρχης τὴν ἔχει σύμμαχο, καὶ οἱ θεολογικὲς καὶ μοναστικὲς δυνάμεις μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου ἐξασθενοῦν, ἀκόμη καὶ στὸ Ἅγιον Ὄρος.
Μιμούμενοι κατά πάντα τούς Χιλιαστάς,[σ.σ.οι θιασώτες της δήθεν εικόνος της Αγίας Τριάδος] ἐνόθευσαν καί τούς δύο Κανόνας περί τῶν
Προφητικῶν Οράσεων.
Ἡ ἑρμηνευτική
κακοποίησις, ἡ διαστρέβλωσις καί ἡ παραχάραξις, ἅς ἔχουν ὑποστεῖ οἱ
δύο αὐτοί Ἱεροί
Κανόνες τῆς Ἁγίας Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, μέ σκοπόν τήν αὐτοδικαίωσιν
τινῶν, δέν ἔχουν
προηγούμενον.
Οἱ Πατέρες τῆς Ἁγίας
Συνόδου ἀναφέρουν ὅτι εἰκονίζονται μόνο αἱ ἐκβάσεις τῶν
Προφητικῶν Ὁράσεων, ἤτοι
τά τῆς ἀνθρωπίνης οἰκονομίας τοῦ Κυρίου, καί δέν ἐντάσσονται
αὐταί εἰς τήν
συλλογιστικήν προσέγγισιν τοῦ κάθε ἁγιογράφου. Ἐφθάσαμεν εἰς τό σημεῖο
νά κάνουν εἰκόνα καί
τό: «ἐκ γαστρός πρό ἑωσφόρου ἐγέννησά σε» (Ψαλμ. ρθ΄ 3).
Τό σχετικόν ἀπόσπασμα τῶν
Πρακτικῶν τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς, λέγει τά ἑξῆς: «...πόσω
γε μᾶλλον τάς ἐκβάσεις
τῶν προφητικῶν ἐμφάσεων ἐν εἰκόνι ὁρῶντες ἀναγκαῖον ἐστί
προσκυνεῖν; ἔχει, γάρ ἡ
προφητεία, ἰδού ἡ παρθένος ἐν γαστρί ἕξει, καί τέξεται Υἱόν. Ταύτην
οὖν τήν προφητείαν ἐν εἰκόνι
ὁρῶντες, ἤτοι τήν Παρθένον ἀγκαλιζομένην ὅν ἔτεκεν, πῶς
ὑπενέγκωμεν μή προσκυνεῖν
καί ἀσπάζεσθαι;» (Πρακτικά Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου Τόμος
Γ΄, σελ. 370).
Προς τον διαφωνούντα ιστολόγο κ.α
Α. Στα προηγούμενα άρθρα ξεκαθάρισα για μια ακόμα φορά ότι το θέμα της κάρτας του πολίτη (ψηφιακής ταυτότητας) και της Αποκάλυψης ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΧΕΣΗ. Η ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ που συνοδεύει το θέμα έχει τις ρίζες της στην Αμερική. η υπόθεση ξεκίνησε από ένα βιβλίο γραμμένο το 1981 από αμερικανίδα προτεστάντισσα Μ.RELF. Πρόκειται για το βιβλίο της Mary Stewart Relfe “When your money fails” (και τη συνέχειά του “The new money system”) που έγινε μπεστ σέλερ στην Αμερική. Ε, λοιπόν, αυτά τα βιβλία έγιναν ευαγγέλια στην Ελλάδα από εκείνους που δεν θέλουν να ακούσουν ούτε για προτεστάντες ούτε για Αμερική ούτε και για γυναίκες!