Πως, Κύριε, κατεδέξω τὰ φρικώδη πάθη Σου καὶ οὐκ ἀπέστειλας μίαν λεγεῶνα ρομφαιοφόρων ἀγγέλων κατὰ τῶν βασανιστῶν Σου; Πῶς ἐδέξω τὸ ὑποκριτικὸν πραιτώριον; Πῶς ὑπέμεινας, Κύριε, τοὺς ἐμπτυσμούς, τοὺς κολαφισμούς, τὰς μαστιγώσεις, τὰς ὕβρεις, τὴν γύμνωσιν τοῦ ἀχράντου σώματός Σου, τὴν κοκκίνην χλαμύδα, τὸν χλευαστικὸν κάλαμον; Πῶς δὲν ἀπέρριψας τὸν στέφανον ἐξ ἀκανθῶν, τοῦ ὁποίου αἱ ἀκίδες προεκάλουν τὰς αἱματώσεις εἰς τὸ θεῖον Σου πρόσωπον; Σὺ Κύριε, ὁ Βασιλεὺς τῶν Οὐρανῶν; Πῶς ὡμοιώθης τῷ «Βασιλεῖ τῶν Ἰουδαίων»; Σὺ Κύριε, ὁ ἔχων τὸ ἄμετρον ἔλεος, τοὺς λεπρούς μας ἐθεράπευσας, τοὺς παραλυτικούς μας ἀνήγειρας, εἰς τοὺς τυφλούς μας ἔδωκας τὴν ἀνάβλεψιν, τοὺς τεθνεῶτας μας ἀνέστησας, γνώστης ὢν τοῦ ἑτοιμαζομένου φρικώδους θανάτου Σου. Ὑπέστης, Χριστέ μου, τὸ ἀηδὲς καὶ προδοτικὸν φίλημα τοῦ Ἰούδα. Καὶ εἰς τέλος, παρεδόθης τοῖς ἔθνεσι, ὑπέμεινας τὰ ἄχραντα Πάθη Σου καὶ ἐγεύσω πικρὸν θάνατον.
Ὤ καιροί! Ὤ ἤθη! -- Τοῦ Βασιλείου Χ. Στεργιούλη, Θεολόγου
Ὀλισθηρὸς ὁ δρόµος ποὺ βαδίζουµε τελευταίως οἱ Ἕλληνες. Μᾶς ὁδηγεῖ στὴν καταστροφή. Στὸν ἀφανισµό µας ἀπὸ τὸ χάρτη τῆς ἱστορίας. Μᾶς µαστίζει ἡ οἰκονοµικὴ κρίση. Ἡ ἀνέχεια. Ἡ οἰκονοµικὴ δυσπραγία. Ἐξαιτίας της γίναµε ὑποχείριοι τῶν δανειστῶν. Παιχνίδι στὶς ἀπαιτήσεις τους. Ξεπουλᾶµε τὴν πατρίδα. Ἐκχωροῦµε σὲ ξένους τὴν ἐθνική µας περιουσία. Λιµάνια, ἀεροδρόµια, σιδηροδρόµους κ.ἄ. Γίναµε ἀνίκανοι νὰ τὴν διαχειριστοῦµε. Νὰ νοικοκυρέψουµε τὴ χώρα µας καὶ νὰ αὐτοδιοικηθοῦµε. Μᾶς ταλαιπωρεῖ περισσότερο ἀπ’ τὴν οἰκονοµικὴ δυσπραγία ἡ ἠθικὴ φθορά. Ἡ ἠθικοκοινωνικὴ µας πτώση. Πορευόµαστε ἀφασιακά. Γκρεµίζουµε τὸ ἕνα µετὰ τὸ ἄλλο τὰ ἠθικοκοινωνικὰ µας ἐρείσµατα. Τὰ κάστρα τοῦ θαυµαστοῦ πνευµατικοῦ µας πολιτισµοῦ. Τὰ θεµέλια τῆς κοινωνίας. Φερόµαστε καὶ ἀγόµαστε ἀπὸ ξένους. Ἐνεργοῦµε κατὰ τὶς ὑποδείξεις τους. Κάνουµε ὅ,τι µᾶς ποῦν. Εἴτε καλὸ καὶ ὠφέλιµο εἴτε βλαβερὸ καὶ καταστροφικό. Τοὺς ἀκολουθοῦµε πιστά. Καὶ ἀνατρέπουµε θεσµοὺς καὶ παραδόσεις αἰώνιες. Ἀρχὲς καὶ ἀξίες ποὺ µᾶς κράτησαν ὄρθιους στὸ διάβα τῶν αἰώνων.
ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΝΙΠΤΗΡΑ
«Είτα βάλλει ύδωρ εις τον Νιπτήρα, και ήρξατο νίπτειν τους πόδας των μαθητών, και εκμάσσειν τω λεντίω, ω ην διεζωσμένος» (Ιωάν. ιγ: 5)
«Εάν μη τις γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, ου δύναται εισελθείν εις την Βασιλείαν του Θεού» (Ιωάν. γ: 5). Βλέπω την αρχήν των θαυμάτων του Δεσπότου σου και γίνεται από τούτο· «Εις των στρατιωτών λόγχη αυτού την πλευράν ένυξε, και ευθέως εξήλθεν αίμα και ύδωρ» (Ιωάν. ιθ: 34). Αν ατενίσω εις τον ουρανόν, βλέπω επ’ αυτού το ύδωρ, αν εισέλθω δια της διανοίας εις τον Παράδεισον, τον βλέπω να ποτίζη όλην την γην με τέσσαρας μεγάλους ποταμούς. Αίτια όλα ταύτα, δια να καυχάσαι συ, ω άνθρωπε, ότι ηξιώθης να έχης εις την εκδούλευσίν σου τοιούτον θαυμαστόν στοιχείον. Αλλ’ ας παύσωσιν όλα τα άλλα εγκώμια απέναντι εις τούτο το τέρας, το παράδοξον και απόρρητον έργον, το οποίον ο υπερύμνητός μας Ιησούς ηθέλησε να τελέση με το ύδωρ. Παύουν έως εδώ όλα τα άλλα προτερήματα του ύδατος, αλλά και αυτός ο νους σκοτίζεται και η γλώσσα πιάνεται, εις το να φανερώση το ακατανόητον τούτο έργον, το οποίον ο Βασιλεύς των αιώνων ηθέλησε να τελειώση με το ύδωρ.
Η ελληνική ορθόδοξη Ανάσταση -- του Φώτη Κόντογλου
Όλα όσα γίνουνται στον κόσμο, γίνουνται και ξαναγίνουνται πολλές φορές τα ίδια· μονάχα ένα πράγμα έγινε μόνο μια φορά και δεν θα ξαναγίνει πια, η Ανάσταση του Χριστού. Αυτό είναι το μοναδικό θαύμα των θαυμάτων, το «ἄφραστον θαῦμα», που αναποδογύρισε τον κόσμο, κ’ έδωσε ελπίδα στο απελπισμένο γένος των ανθρώπων. Με την Ανάσταση του Χριστού, μας προσκάλεσε να πιστέψουμε στην αφθαρσία ο Θεός ο «ζωοποιῶν τούς νεκρούς καί καλῶν τά μή ὄντα ὡς ὄντα». Κι’ όπως λέγει πάλι ο Παύλος: «πιστός ὁ καλῶν ὑμάς, ὅς καί ποιήσει». Όποιος δεν πιστεύει στην Ανάσταση του Χρίστου, ψέμματα λέγει πως πιστεύει σ’ αυτόν τον βασιλέα της αθανασίας, κατά τον απόστολο Παύλο που λέγει: «εἰ δέ Χριστός οὐκ ἐγήγερται, κενόν τό κήρυγμα ἡμών, κενή δέ καί ἡ πίστις ἡμῶν».
Η βάση λοιπόν και το θεμέλιον της θρησκείας μας είναι η Ανάσταση του Χριστοῦ. Κι’ η ορθοδοξία που την έχει την Ανάσταση «ἑορτῶν ἑορτήν καί πανήγυριν πανηγύρεων» έχει την αληθινή και την απλή και την ασάλευτη πίστη, και δεν κατάντησε να γίνει ένα κοσμικό ηθικό σύστημα, όπως γίνηκε αλλού, και που κατά δυστυχία σ’ αυτό ξεπέφτει κ’ η δική μας Ορθοδοξία, όσο ολοένα λείπει η πίστη.
ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΕΙΠΝΟΝ ΤΟΝ ΜΥΣΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΝΙΠΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ.
Ανάγκη είναι, αδελφοί μου αγαπητοί, να επαναφέρωμεν εις ενθύμησιν την αρχήν της εξηγήσεως των αγίων και φρικτών Μυστηρίων του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, δια να δοξάσωμεν τον μόνον μακρόθυμον. Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, μέλλων να σταυρωθή εκουσίως και να αποθάνη κατά το ανθρώπινον, ηθέλησε να παραδώση το μυστήριον της θείας Αυτού Κοινωνίας προς τους Ιερούς Ναθητάς Του και προς πάντας ημάς, οίτινες εμέλλομεν να τον πιστεύσωμεν Θεόν αληθινόν. Το εσπέρας λοιπόν της μεγάλης Πέμπτης λέγει προς τους Μαθητάς Του· «Μάθετε, ότι μετά δύο ημέρας γίνεται το Πάσχα και ο υιός του ανθρώπου (εννοών εαυτόν) παραδίδεται εις το να σταυρωθή» (Ματθ. κστ: 2). Του λέγουν οι μαθηταί: «Που θέλεις, Κύριε, να Σου ετοιμάσωμεν να φάγης το Πάσχα»; Εις τίνος φίλου Σου οικίαν;
Λόγος εγκωμιαστικός εις τον Άγιον Ιανουάριον.
«Ομοία γαρ εστιν η Βασιλεία των ουρανών ανθρώπω οικοδεσπότη, όστις εξήλθεν άμα πρωϊ μισθώσασθαι εργάτας εις τον αμπελώνα αυτού» (Ματθ. κ:1).
Πολλοί υπήρξαν οι εργάται του Αμπελώνος του μυστικού, αναρίθμητοι οι υπουργοί του σημερινού ευαγγελικού Οικοδεσπότου, οίτινες ακούοντες την συμφωνίαν, ακούοντες την αντιμισθίαν, έτρεξαν με μεγάλην προθυμίαν, από της πρώτης ώρας έως της ενδεκάτης και ειργάσθησαν πιστότατα έως της δωδεκάτης. Έτρεξαν οι του Χριστού δώδεκα θείοι Απόστολοι, έτρεξαν οι Εβδομήκοντα, έτρεξαν οι Μάρτυρες, έτρεξαν οι Όσιοι, έτρεξαν οι Δίκαιοι, έτρεξαν ακόμη και πόρνοι και αμαρτωλοί και όσοι έτρεξαν, όσοι έδραμον εις τον μυστικόν Αμπελώνα, εις την Πίστιν δηλαδή, την αληθινήν ομολογίαν, όλοι έλαβον το δηνάριον, τον στέφανον τον αμάραντον, όλοι έλαβον την αντιμισθίαν, την ουράνιον και θείαν Βασιλείαν.
Τη ΚΑ΄ (21η) Απριλίου, μνήμη των Αγίων Ιερομαρτύρων ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ Επισκόπου, ΠΡΟΚΟΥΛΟΥ, ΣΩΣΣΟΥ και ΦΑΥΣΤΟΥ Διακόνων, ΔΙΣΙΔΕΡΙΟΥ Αναγνώστου, ΑΚΟΥΤΙΟΥ και ΕΥΤΥΧΙΟΥ.
Ιανουάριος ο Επίσκοπος και Μάρτυς του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και οι συν αυτώ Άγιοι Ιερομάρτυρες Πρόκουλος, Σώσσος και Φαύστος οι Διάκονοι και οι Άγιοι Μάρτυρες Ακούτιος και Ευτύχιος ήκμασαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σπδ΄ -τε΄ (284-305) . Ευρίσκοντο δε οι Άγιοι ούτοι εις την Καμπανίαν της Ιταλίας, της οποίας ηγεμόνευε τότε ο άρχων Τιμόθεος. Συλληφθέντες λοιπόν τότε οι Άγιοι ούτοι κατεδικάσθησαν εις πικράς και διαφόρους τιμωρίας και συνεπλήρωσαν τον δρόμον του Μαρτυρίου.
ΟΤΙ ΗΓΑΠΗΣΕ ΠΟΛΥ - Αλεξανδρεύς
2oν
Ό,τι ακολούθησε θέλω τώρα να σου πω. Αυτά που δε
γράφτηκαν σε κανένα βιβλίο.
Γύριζα σαν την τρελλή στους δρόμους. Δεν είχα τίποτε από
την προηγούμενη ζωή μου. Δεν είχα ούτε σπίτι, -δεν ήθελα πλέον να ζω σε εκείνο
το σπίτι αλλά και ποιος να ρθει πια, ακόμα κι αν το ήθελα;-, δεν είχα
κομπόδεμα, δεν είχα ούτε ρουτίνα να φωλιάσω μέσα σ’ αυτή. Έπρεπε να τα ξαναχτίσω
όλα από την αρχή.
Περπατούσα στους δρόμους κι έβλεπα να με δείχνουν. Μουρμούριζαν κάποιοι, κάποιοι άλλοι έβριζαν φανερά. Μα εμένα δε με ένοιαζε. Δεν ήταν που με προστάτευε η ξετσιπωσιά της προηγούμενης ζωής μου. Ούτε η υποταγή στη μοίρα που με είχε κυβερνήσει με σιδερένιο χέρι τόσα χρόνια. Τώρα ήταν αλλιώς. Μέσα μου κρατούσα άγκυρα το πρόσωπό του. Ξεδιψούσα με τα λόγια του. Κάθε μορφή ανθρώπου νέου, γέρου αλλοιωνόταν για να γίνει τελικά η μορφή εκείνου. Κείνο το βράδυ πίστεψα ότι όλοι οι άνθρωποι μοιάζουν. Όχι μεταξύ τους. Αλλά γιατί όλοι μοιάζουν σε κείνον.
H Αντίστροφη Σταυροφορία έχει ήδη αρχίσει
O τότε πρόεδρος της Αλγερίας Χουαρί Μπουμεντιέν δήλωσε το 1974 ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ,: " Κάποια εκατομμύρια άνθρωποι θα εγκαταλείψουν το νότιο ημισφαίριο για να εισβάλλουν στο βόρειο. Σίγουρα όχι ως αλλοδαποί. Θα έρθουν ως κατακτητές και θα το καταλάβουν εποικίζοντάς το με τα παιδιά τους. Το σώμα των γυναικών μας θα μας εξασφαλίσει την νίκη".
Ο Καντάφι δήλωνε "θα σας νικήσουμε, όχι με
βόμβες, αλλά με τις μήτρες των γυναικών μας...".
Ο δε Τούρκος πρωθυπουργός Οζάλ το 1993 είπε:
"δεν χρειάζεται να κάνουμε πόλεμο με την Ελλάδα, αφού αρκεί να στείλουμε
μερικά εκατομμύρια Μουσουλμάνους να τελειώνουμε μαζί τους". Τι δεν
καταλαβαίνουμε;
Αυτό είναι η αρχή. Με 350 χιλ. εκτρώσεις ετησίως εντός ολίγων ετών θα υψωθεί στο Ελλαδιστάν η σημαία του Ισλάμ!
Ισλαμιστής εντός του Ναού του Αγίου
Παντελεήμονα στην Αθήνα κάνει κήρυγμα υπέρ του αντίχριστου Μωάμεθ!
Σταύρωση των πολιτών με τα καρφιά των νεοταξιτών --- Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης, Αναπληρωτής Καθηγητής Ποινικού Δικαίου
Υπό συνθήκες μη κανονικότητας, ξεκίνησε μία ακόμη Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών, η οποία θα μας οδηγήσει στον εορτασμό της νίκης του Χριστού εναντίον του θανάτου και, ταυτοχρόνως, της εκκωφαντικής ήττας του διαβόλου.
Τον Απρίλιο του 2020,
ο εορτασμός της Αναστάσεως διεξήχθη εξ
αποστάσεως, σαν να επρόκειτο για ανέπαφη συναλλαγή ή για διαδικτυακό τηλεμάθημα,
ενώ τον Απρίλιο του 2021
ο εορτασμός της έλαβε χώρα στον σωστό
μεν τόπο, αλλά σε λάθος
(ορθότερα: αντορθόδοξο) χρόνο.
Τον Απρίλιο του 2022, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι κατά την τρίτη χρονιά μη κανονικότητας θα επιβληθεί κάτι εντυπωσιακά ανώμαλο-ανάποδο στον εορτασμό της Αναστάσεως. Αυτό μπορεί να μη συμβεί (εκτός κι αν έχει σχεδιασθεί κάποιος αιφνιδιασμός της τελευταίας στιγμής), διότι μία ακόμη αναστάσιμη αναποδιά θα καθιστούσε οφθαλμοφανές, ακόμη και στους μέχρι πρότινος πλανωμένους ή εθελοτυφλούντες, ότι ο πόλεμος εναντίον του «αόρατου εχθρού» έχει και μια θρησκευτική διάσταση, κάθε άλλο παρά αμελητέα.
ΟΤΙ ΗΓΑΠΗΣΕ ΠΟΛΥ - Αλεξανδρεύς
1
Ό,τι ξέρετε από τη ζωή μου κράτησε λίγες στιγμές. Για
ό,τι προηγήθηκε κάνετε απλές υποθέσεις. Το τι ακολούθησε μοιάζει συχνά να μη
σας ενδιαφέρει καν. Μοιάζετε σαν τα μικρά εκείνα παιδιά που κρατιούνται σ΄ όλη
τη διάρκεια του παραμυθιού από τη βεβαιότητα του “έζησαν αυτοί καλά κι εμείς
καλύτερα”. Σ' όλες τις δυσκολίες του ήρωα, σ' όλα τα βάσανα και τις κακοτυχιές
του, σ' όλα τα λάθη και τις πτώσεις του σφιχταγκαλιάζετε την σιγουριά του καλού
τέλους των πραγμάτων (κατόρθωμα κάθε καλού παραμυθά) και διώχνετε σαν
ενοχλητική λεπτομέρεια όσα έγιναν πριν από εκείνο. Μακάρι να μπορούσα να κάνω
κι εγώ το ίδιο. Μα ό,τι είχα ζήσει ως τα τότε ήταν αδύνατο να με κάνει να
πιστέψω πως θα είχε καλό τέλος η ζωή μου.
Στην κοινωνία μας το να είσαι πόρνη σε έκανε υποχρεωτικά να συμβιβαστείς με το αναπόφευκτο κακό τέλος σε τούτη τη ζωή και στην άλλη. Η παρουσία των ρωμαίων κατακτητών πρόσφερε βέβαια μια μικρή ανακούφιση τη σύγκριση σου με τα δικά τους ήθη. Και κείνη όμως χανόταν αμέσως μόλις συνειδητοποιούσα πως εγώ δεν ανήκα σε εκείνους. Δεν θα κρινόμουν ούτε από τους ανθρώπους ούτε από το Θεό όμοια μ’ εκείνους. Είχα το “χάρισμα” και την κατάρα να ανήκω στον εκλεκτό λαό του Θεού. Χάρισμα και κατάρα σαν δύο όψεις του κήνσου που άφηναν οι πελάτες μου φεύγοντας από κοντά μου. Συχνά σκεφτόμουν πόσο γρήγορα τα χαρίσματά μας μεταμορφώνονται σε κατάρες και πλήθος παραδείγματα τριβέλιζαν τις νύχτες το μυαλό μου: το χρήμα, ο έρωτας, το έθνος, ο λαός ο εκλεκτός. Ποια μεγαλύτερη κατάρα από το να μη μπορείς να φανείς ξεκάθαρα και χωρίς καμιά αμφιβολία αντάξιος του ρόλου του εκλεκτού;
ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΟΡΝΗΣ, ΗΤΙΣ ΗΛΕΙΨΕ ΜΕ ΜΥΡΟΝ ΤΟΥΣ ΠΟΔΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ.
Σήμερον ο Φαρισαίος τον Δεσπότην εις δείπνον εκάλεσε αναμιγνύων την ατιμίαν με την τιμήν, η δε πόρνη τον εκάλεσε με πολλήν πίστιν. Διότι όταν ήτο ει την οικίαν του Σίμωνος, επήγε και εκείνη η πόρνη. Γυνή πόρνη εις την χώραν; Μανιώδους ανθρώπου σχήμα, ο κεραυνοβόλος πόλεμος, το σιδηρούν βέλος, το γυμνόν δίστομον ξίφος, η παγίς δια της οποίας συλλαμβάνονται οι νέοι, η ακόνη της εμφύτου επιθυμίας, ο παροξυσμός της αμαρτίας, η πλανήτρια του ευολίσθου σώματος, η άτιμος και ανωφελής πραγματεία, η τον ψυχικόν θάνατον προξενούσα και εις εκείνους, οίτινες την πωλούν και εις εκείνους, οίτινες την αγοράζουν, το δίκτυον της νεότητος, η ασκέπαστος παγίς· διότι οι της πόρνης οφθαλμοί είναι παγίς δια τους δυστυχείς αμαρτωλούς. Προσέξατε το λοιπόν, ω φιλόχριστοι, να νοήσητε και απολαύσητε την καλήν διήγησιν της καλής γυναικός, πως διέβη έως εκεί, όπου ήθελε, χωρίς να την καλέσουν, πως επλησίασεν εκεί όπου εκάθητο ο Κύριος και του εξωμολογήθη εξ όλης καρδίας, όσα έπραξεν· να ίδητε πως δεν ησχύνθη ούτε εφοβήθη η ανδρειωμένη την ψυχήν, ούτε την ταραχήν των υπηρετούντων, ούτε την κατηγορίαν των εκεί παρισταμένων.
ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ
Τη Αγία και Μεγάλη Τετάρτη, της Αλειψάσης τον Κύριον Μύρω Πόρνης γυναικός μνείαν ποιείσθαι οι θειότατοι Πατέρες εθέσπισαν, ότι προ του σωτηρίου Πάθους μικρόν τούτο γέγονε.
Αναβαίνοντος του Κυρίου εις Ιεροσόλυμα και παραγενομένου εν τη οικία του λεπρού Σίμωνος, προσήλθεν Αυτώ πόρνη γυνή και κατέχεεν επί της κεφαλής Αυτού το πολύτιμον εκείνο μύρον. Ετάχθη δε παρά των θεοφόρων Πατέρων, όπως επιτελήται κατά την σήμερον η ανάμνησις του γεγονότος εκείνου, ίνα, κατά τον του Σωτήρος λόγον, απανταχού και εν πάση τη οικουμένη ανακηρύττεται το θερμότατον εκείνης έργον. Πόθεν δε η γυνή αύτη κινηθείσα ήλθε και ήλειψε τον Κύριον με το μύρον; Ασφαλώς διότι είδε το συμπαθές του Σωτήρος Χριστού προς τους αμαρτωλούς και το προς πάντας κοινωνικόν και μάλιστα τώρα, ότε είδεν αυτόν εισελθόντα εις την οικίαν του λεπρού, τον οποίον ακάθαρτον και απηγορευμένον εις κοινωνίαν ορίζει ο νόμος. Διελογίσθη λοιπόν η γυνή, ότι όπως εκείνου την λέπραν υπέμεινεν, ούτω και αυτής θέλει ανεχθή την νόσον της ψυχής.
Τη Κ΄ (20η) Απριλίου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΖΑΚΧΑΙΟΥ.
Ζακχαίος ο Άγιος του Χριστού Απόστολος ήτο ο σπουδαίος και πλούσιος εκείνος αρχιτελώνης, περί του οποίου ομιλεί ο θείος Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς εις το κατ’ αυτόν Ευαγγέλιον (ιθ: 1-10), διωρισμένος ων εις το αξίωμα του αρχιτελώνου υπό των Ρωμαίων. Ούτος, ως μανθάνομεν εκ της περικοπής ταύτης του Ιερού Ευαγγελίου, επειδή ήτο πολύ μικρός κατά το ανάστημα και δεν ηδύνατο ένεκεν του συρρεύσαντος πλήθους να ίδη δια των ιδίων αυτού οφθαλμών, ως επόθει, τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν διερχόμενον εκ της Ιεριχούς, ανέβη επί τινος συκομορέας, όπως ίδη Αυτόν. Την προαίρεσιν ταύτην του Ζακχαίου και την ειλικρινή αυτού πίστιν γνωρίσας ο Κύριος, κατά την εκείθεν διέλευσίν του, εκάλεσε τούτον εξ ονόματος και του ανεκοίνωσε την πρόθεσίν του να φιλοξενηθή εις τον οίκον του, ειπών προς αυτόν· «Ζακχαίε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γαρ εν τω οίκω σου δει με μείναι» (Λουκ. ιθ:5).
Που βαδίζουμε αλήθεια, οι σημερινοί Ορθόδοξοι;
Ο χριστιανός ο οποίος θέλει να είναι ευθύς απέναντι του Θεού, οφείλει να διερωτηθή: Μήπως υπηρετώ το κακώς εννοούμενο προσωπικόν μου συμφέρον και όχι αυτό που ορίζει η Εκκλησία μου; Μήπως υπηρετώ άθελά μου τις σκοτεινές δυνάμεις και όχι την αλήθεια; Απάντηση εις το ερώτημα αυτό θα μπορέση να πάρη, αν αφήση ελεύθερη τη συνείδησίν του να ομιλήση ανεπηρέαστη από το πάθος και την πλάνη, με βάσιν την αλήθειαν και τον Νόμον του Θεού. Νοείται άραγε ένας χριστιανός να ενεργή εις την ζωήν του με κριτήρια αντίθετα προς το Νόμον και τας εντολάς του Θεού, αντίθετα προς τας Παραδόσεις και τους Ιερούς Κανόνας που εστήριξαν δια μέσου των αιώνων την Πίστιν μας; Κενοί περιεχομένου λοιπόν είναι εις την εποχήν μας οι Ιεροί Κανόνες και Παραδόσεις της Εκκλησίας μας; Που βαδίζουμε αλήθεια, οι σημερινοί Ορθόδοξοι; Μήπως στήνεται ήδη ο τάπης δια την υποδοχήν του Αντιχρίστου; Μήπως επαληθεύονται εις τας ημέρας μας τα λόγια του Προφήτου: «Τετύφλωκεν αυτών τους οφθαλμούς και πεπώρωκεν αυτών την καρδίαν, ίνα μη ίδωσι τοις οφθαλμοίς και νοήσωσι τη καρδία και επιστραφώσι και ιάσομαι αυτούς»; Θα αγνοήσης λοιπόν, αδελφέ αυτά που γίνονται από τους Οικουμενιστές, γεγονότα καταλυτικά της Πίστεώς μας, και δια της σιωπής και αδιαφορίας θα επιβραβεύσης την προδοσία της Πίστεώς μας;
Σχεδόν Κανεὶς δὲν ἀσχολεῖται µὲ τὶς 350.000 δολοφονίες ἐτησίως (ἐκτρώσεις) ἤτοι 1.000 φόνων Ἑλλήνων ἡµερησίως
Τὸ διεστραµµένο πολιτικὸ σύστηµα ἔφερε τὸν πολιτικὸ γάµο, τὸ συναινετικὸ διαζύγιο, ἀκολούθως τὸ σύµφωνο συµβίωσης ἑτεροφύλων, βολὲς χαριστικὲς γενοκτονίας γιὰ τὸ αὔριο τοῦ ἔθνους µας, ἀφοῦ οἱ θάνατοι ἤδη ὑπερέβησαν τὶς γεννήσεις. Σχεδόν κανεὶς δὲν ἀσχολεῖται µὲ τὶς 350.000 δολοφονίες ἐτησίως µέσῳ ἐκτρώσεων ἤτοι 1.000 φόνων Ἑλλήνων ἡµερησίως, οὔτε µὲ τὴν εὐρωπαϊκὴ ἔκθεση, σύµφωνα µὲ τὴν ὁποία ὁ ἴδιος σηµερινὸς πληθυσµός, µᾶλλον γερόντων, θὰ ὑπάρχει – ἂν ὑπάρχει – τὸ 2060, ἐνῷ ἡ ἐθνικὴ στατιστική µας ὑπηρεσία προβλέπει τὸ 2030 νὰ ἔχουµε 60% ἀλλοδαποὺς καὶ µόνον 40% Ἕλληνες µαθητὲς στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα.
-------------------------
Γράφει τό ἄρθρον: «Την Κυριακή και εντός του αυτοφώρου καταθέσαμε μήνυση στην ΓΑΔΑ και συγκεκριμένα στο Τμήμα αντιμετώπισης ρατσιστικού εγκλήματος. Θα κάνουμε και αγωγή με σκοπό τη διεκδίκηση αποζημίωσης».
Σχόλιον: Ἐάν ὅσα ἀναφέρονται εἰς τήν καταγγελίαν εἶναι ἀληθῆ, τότε ἀσφαλῶς ἡ συμπεριφορά τοῦ ἱερέως ἦτο ἀπρεπής. Ὡστόσον, ἡ κατάθεσις μηνύσεως καί ἀγωγῆς ἐναντίον του εἶναι ἐπίσης καταδικαστέα. Ὁ ἱερεύς διετάχθη (ἀπό τόν «ἐπίσκοπόν» του) νά ἐπιτελῇ ἕν ἔργον (αὐτό τοῦ συσσιτίου) ἀμφιβόλου ἀξίας καί σκοπιμότητος. Βεβαίως, ἡ Ἐκκλησία πρέπει νά βοηθῇ ἀπροϋποθέτως πάντα ἄνθρωπον προσερχόμενον ὡς ἱκέτης ἐν ἀνάγκῃ καί ἐνδείᾳ. Ὡστόσον, τά λεγόμενα συσσίτια ἔχουν γίνει θεσμός, γεγονός ἀπαράδεκτον. Δέν γνωρίζω ποῖοι συμμετέχουν εἰς αὐτά, ἀλλ' ὑποθέτω ὅτι πολλοί ἀνώμαλοι καί τεμπέληδες καταφεύγουν ἐκεῖ, καθώς ἐπίσης καί ἰσλαμισταί λαθρομετανάσται πού εἰσβάλλουν εἰς τήν χώραν, ἐπειδή ἀκριβῶς γνωρίζουν ἐκ τῶν προτέρων ὅτι θά λάβουν ἐπιδόματα, δωρεάν στέγην καί θά πολιτογραφηθοῦν ὡς «Ἕλληνες», προκειμένου ν' ἀντικαταστήσουν τούς Ἕλληνας, συμφώνως μέ τά γνωστά σχέδια τῶν παγκοσμιοποιητῶν (=Σατανιστῶν). Ἐάν ὄντως ἔτσι εἶναι τά πράγματα (γνωρίζω παρομοίας καταστάσεις ἀπό ἄλλην χώραν), τότε ὁ ἱερεύς, ἐκτελῶν ἀνιέρους διαταγάς, εἶναι φυσικόν νά εἶναι ὠργισμένος μέ ὅλην αὐτήν τήν κατάστασιν, διό καί παρεφέρθη. Λοιπόν, θά πρέπῃ ὁ πρώην «ἱκέτης» νά τόν καταστρέψῃ; Τόσον πολύ «ἐκτιμοῦν» ὅλοι αὐτοί οἱ «ἱκέται» τό «ἔργον ἀγάπης»(;) πού ἐπιτελοῦν αἱ ἱεραί Μητροπόλεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὑπέρ αὐτῶν; Ἐάν ὁ ἱερεύς αὐτός τιμωρηθῇ μέ φυλάκισιν καί ὑποχρέωσιν γιά ἀποζημίωσιν, τότε οὐδείς ἄλλος εἰς τό μέλλον θά πρέπῃ νά δεχθῇ νά ἐπιτελῇ τοιοῦτον ἔργον.
Ζωντανά... Aκολουθίες της Μ. Εβδομάδος από Κυριακή Βαΐων έως και της Αναστάσεως
Ζωντανή ακολουθία της Μ. Tρίτης
OIΣΤΡΟΣ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ -- του π. Διονυσίου Τάτση
Οι συνειδητοί χριστιανοί συνήθως δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει στην κοινωνία και ειδικότερα τον τρόπο ζωής των κοσμικών ανθρώπων, γιατί δεν έχουν πολλές σχέσεις μαζί τους. Όσοι, όμως, πληροφορούνται, απογοητεύονται. Υπάρχει μεγάλη διαφθορά, η οποία ξεπερνάει τα όρια της δικής τους φαντασίας. Οι άνθρωποι έχουν απομακρυνθεί απ’ το θέλημα του Θεού και ζουν σύμφωνα με τις υποδείξεις του διαβόλου. Δεν υπάρχει πια χριστιανικό ήθος στους λεγόμενους χριστιανούς. Παντού επικρατεί η ανηθικότητα. Οι σαρκικές ηδονές έχουν μεθύσει τους ανθρώπους όλων των ηλικιών. Οι νέοι, οι έγγαμοι και οι γέροντες μιλούν για τον έρωτα και δεν ντρέπονται. Κανένας δεν μιλάει για ηθική, εγκράτεια, αγάπη, οικογένεια, φόβο Θεού και αιώνιες αξίες. Ζωώδης η κατάσταση.
Διαψεύδει η ρωσική πρεσβεία στη Λευκωσία δημοσιογραφικές πληροφορίες που μεταδόθηκαν για δημιουργία ρωσικού προξενείου στα κατεχόμενα.
Σε ανακοίνωσή της η πρεσβεία υπογραμμίζει πως “η στάση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για μια διευθέτηση του Κυπριακού στη βάση των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών παραμένει αμετάβλητη. Η Ρωσία δεν έχει την πρόθεση να αναγνωρίσει οποιεσδήποτε άλλες αρχές εκτός από αυτές τις Κυπριακής Δημοκρατίας.”