Ὅταν ἀκόμη καὶ ὁ διάβολος μετασχηματίζεται «εἰς ἄγγελον φωτός»

Μασονικὰ καὶ Παραμασονικὰ Τάγματα μὲ ὀνόματα Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας!

• Τὸ Τάγμα «Ἁγίου Διονυσίου Ζακύνθου»

• Ἡ εἰσδοχὴ κληρικῶν εἰς αὐτό…

Τὸ παρατεκτονικὸ τάγμα τῶν Ἱπποτῶν Ἁγίου Διονυσίου Ζακύνθου («παρατεκτονικὸ» ὑπὸ τὸ πνεῦμα ὅτι βοήθησε καὶ «τοὺς ἀδελφοὺς τῆς τεκτονικῆς Στοᾶς, «Ἀστὴρ τῆς Ἀνατολῆς»1 στὸ νησὶ) ἀσχολήθηκε μὲ τὴν ἀγαθοεργία, ἀπὸ τὸν καιρὸ τῶν σεισμῶν τὸ 1953 καὶ ἑξῆς.

ΙΣΤΟΡΙΑ αὐτοῦ. Ὅπως ἔγραψαν οἱ νέοι ἱδρυτές, ἡ «ἱστορία» τοῦ Τάγματος ἀρχίζει ἀπὸ τοὺς «ὁμηρικοὺς χρόνους», περιπίπτει εἰς ὕπνον, ἀφυπνίζεται καὶ ἀφιερώνεται στὴν «Μαρία τὴ Μαγδαληνή», ὅταν ἐκείνη «πέρασε» ἀπὸ τὴ Ζάκυνθο, πλέουσα πρὸς τὴν Ρώμη γιὰ «νὰ ζητήση ἀπὸ τὸν Αὐτοκράτορα ἀποκατάσταση τῆς μνήμης τοῦ Κυρίου»2… Ἐν συνεχείᾳ περιπίπτει εἰς ὕπνον, ἀφυπνίζεται κατὰ τὴν περίοδον τῶν Σταυροφοριῶν, συντάσσεται μὲ αὐτούς, περιπίπτει καὶ πάλιν εἰς ὕπνον καὶ ἀφυπνίζεται στὴν Ἀμερικὴ κατὰ τοὺς μεγάλους σεισμοὺς τῆς Ζακύνθου εἰς τὰ 1953, γιὰ νὰ ἀσχοληθεῖ εἰς τὸ ἑξῆς μὲ τὴν ἀγαθοεργία, κυρίως εἰς τὸ νησὶ τῆς Ζακύνθου, προσφέρον ἐφόδια, χρήματα κ.λπ., ἐνεργώντας γιὰ τὸ «καλὸ» γενικότερα «ἀνεξαρτήτως τῆς φυλῆς, τοῦ χρώματος τοῦ δέρματος καὶ τοῦ θρησκεύματος αὐτῶν» (κατὰ τὴν συνήθη φρασεολογία τῶν οἰκουμενιστικῶν Ὀργανώσεων).

How the plague in 1630 on Corfu was stopped, through the mediations of its Patron Saint, Spyridon

Corfu, Greece 1630:  Contrary to the recommendations of their doctors to avoid crowding, the faithful population dared to hasten to the holy temple of their patron Saint Spyridon in tears, and in fact overcrowding it.... and salvation wasn’t long in arriving!

Find out how Saint Spyridon saved Corfu from the plague.... 
Could it be about time we did the same?

Around 1629-30 A.D. a new tribulation struck the blessed island of Kerkyra (Corfu). It was a contagious and deadly disease, which had now struck without discerning or mercy.  It was the plague.

Men and women, young and old, rich and poor were infected daily by this accursed pestilence and were dying both in the city as well as the countryside in the villages. With the onset of the first cases, the island’s administration hastened to vote on assigning a huge sum of money in an attempt to contain the spread of the disease. But their struggle was in vain.

Τη ΚΕ΄ (25η) του Αυγούστου, η επάνοδος του λειψάνου του Αγίου ενδόξου Αποστόλου ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ.

Βαρθολομαίος ο ένδοξος Απόστολος και του Χριστού Μαθητής, περιερχόμενος διαφόρους τόπους, εκήρυττε το όνομα του Ιησού Χριστού, τελευταίον δε φθάσας εις την μεγάλην Αρμενίαν, εκεί εσταυρώθη και απήλθε το πνεύμα του εις τα ουράνια. Το δε άγιον τούτου λείψανον εναποθέσαντες οι εκεί Χριστιανοί εντός θήκης λιθίνης το έκρυψαν εις την Ουρβανούπολιν, εξ αυτού δε επήγαζον διάφοροι ιατρείαι· όθεν οι λαοί συνέτρεχον εκεί και ελυτρώνοντο από τα πάθη και τας ασθενείας των. Ταύτα τα θαύματα και τας ιατρείας βλέποντες οι του διαβόλου υπηρέται, ελύσσων κατά της αγίας εκείνης λάρνακος και του εν αυτή περιεχομένου αποστολικού λειψάνου· τυχόντες δε ποτε ευκαιρίας έρριψαν εν τη θαλάσση την θήκην ταύτην μετά τεσσάρων άλλων, εμπεριεχουσών τα λείψανα των Μαρτύρων Παπιανού, Λουκιανού, Γρηγορίου και Ακακίου. Τούτο δε ωκονόμησεν ο Θεός αφ’ ενός μεν ίνα δι’ αυτών αγιασθή η όχι ολίγη θάλασσα, την οποίαν διεπέρασαν, εξ άλλου δε ίνα και οι τόποι εις τους οποίους διεμοιράσθησαν τα άγια ταύτα λείψανα ευλογηθώσι.

Ποιος Πάπας ήτο αλάθητος;…

Στα τέλη του 8^ου αι. η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος (787μ.Χ. ) ανακηρύσσει την αναστήλωση των εικόνων και τις αποφάσεις της συνυπογράφει και ο πάπας Ανδριανός. Λόγω πολιτικών συμφερόντων της Δύσεως όμως το 826μ. Χ. ο πάπας Ευγένιος συναινεί στη σύγκληση Συνόδου στο Παρίσι από φράγκους επισκόπους οι οποίοι ακυρώνουν τις αποφάσεις της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου και τάσσονται υπέρ των εικονομάχων. Καθώς ήδη ο Παπισμός είχε προβάλει το αλάθητο των παπών εύλογα ο άγιος Νεκτάριος αναρωτιέται: «Τις των δύο παπών (ο Ανδριανός, που επεκύρωσε τις αποφάσεις της Ζ΄ Συνόδου ή ο Ευγένιος, που τις απέρριψε) ήτο αλάθητος;» (σελ. 203).

Η Άγκυρα θα “ξεφορτώνει” πρόσφυγες στην Αθήνα

 Της Κύρας Αδάμ

Ο πρωθυπουργός Κ Μητσοτάκης υποχρεώθηκε να ζητήσει την επικοινωνία με τον Τούρκο Πρόεδρο Τ. Ερντογάν ύστερα από την σχετική προτροπή της  Α. Μέρκελ- η οποία διανύει τις τελευταίες ημέρες στην καγκελαρία και επομένως ελάχιστα θα  μπορεί στο μέλλον να κατευθύνει επισήμως τις κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης.

Η επικοινωνία  με την Άγκυρα, με ελληνική πρωτοβουλία, είναι από τις ελάχιστες κινήσεις που μπορεί να κάνει η Αθήνα μπροστά στην επερχόμενη νέα προσφυγική/ανθρωπιστική κρίση, καθώς οι Βρυξέλλες παριστάνουν την γηρασμένη κοιμωμένη του παραμυθιού και η Άγκυρα έχει ήδη κάνει «τα κουμάντα της» για την έναρξη μεταφορών Αφγανών προσφύγων από τα τουρκικά εδάφη σ αυτά της Αλβανίας και των Σκοπίων, δηλαδή στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας, υπο την πλήρη ενθάρρυνση, αν όχι και εντολή του Αμερικανού ΥΠΕΞ Α Μπλίνκεν προσωπικώς.

Η «ΜΥΣΤΙΚΗ ΣΥΣΚΕΨΗ» ΤΗΣ ΒΟΣΤΙΤΣΑΣ --- Τοῦ π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ

(1ον)

Η ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ τῶν συμβάντων στὴν Βοστίτσα στὸ τετραήμερο 26 – 29 Ἰανουαρίου 1821, ποὺ συστηματικότερα αὐτὴ τὴ φορὰ ἐπεχείρησα, μὲ ἔπεισε ὅτι πρόκειται γιὰ πλήρωση τῶν κανόνων τῆς ἑλληνικῆς διαλεκτικῆς καὶ ἐπαλήθευσή της. Ἡ ἑλληνικὴ διαλεκτική, ὡς ἀντιπαραβολὴ τῶν ἀντιθέσεων, μὲ τὴν ἀνάπτυξη τοῦ διαλόγου, ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα ὁδηγεῖ, κατὰ κανόνα, στὴν σύνθεση τῶν ἀντιθέτων (compositio oppositorum) καὶ ἐπίτευξη, μέσω αὐτῆς τῆς ἁρμονίας ὡς ὕψιστης πραγματικότητας. Μέσα ἀπὸ αὐτὸ τὸ πρίσμα θὰ προσεγγίσουμε τὸ τιμώμενο σήμερα γεγονός.

 

1. Τὸ φθινόπωρο τοῦ 1820 ἔφθασαν ἐπιστολὲς τῆς Ἀρχῆς τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας πρὸς τὴν Ἐφορεία τῶν Φιλικῶν τῆς Πελοποννήσου, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ διορισθοῦν τὰ ἀκόλουθα Μέλη της: Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός, Μονεμβασίας Χρύσανθος, Χριστιανουπόλεως Γερμανός, Ἀσημάκης Ζαΐμης, Σωτήριος Χαραλάμπης, Θεοχαράκης Τρέντης, μὲ ταμίες τοὺς Ἰωάννη Παπαδιαμαντόπουλο καὶ Παναγιώτη Ἀρβάλη. Ἡ κανονικὴ συνέλευση τῆς Ἐφορείας ὁρίσθηκε γιὰ τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1821 στὸ Μ. Σπήλαιο. Τὸ κλίμα ἦταν πρόσφορο μετὰ τὴν ἀπομάκρυνση τοῦ πρώην Μεγάλου Βεζύρη τοῦ Μοριᾶ Βαλεσῆ Χουρσὴτ Πασᾶ γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς ἐξέγερσης τοῦ Ἀλῆ Πασᾶ. Νέα τροπὴ ὅμως τῶν πραγμάτων ἐπρόκειτο νὰ δώσει ἡ ἄφιξη στὸ Μοριὰ τοῦ Ἀρχιμανδρίτη Γρηγορίου Δικαίου–Παπαφλέσσα, τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1820 καὶ τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στὶς 6 Ἰανουαρίου 1821 στὴν Καρδαμύλη.

O καθ. Κωνσταντίνος Γρίβας για την Επανάσταση του 1821 : Γεωπολιτική προσέγγιση της Επανάστασης

 

Eutyches the Hieromartyr & Disciple of St. John the Theologian

Saint Eutyches was a disciple of Saint John the Theologian and a fellow laborer of the holy Apostle Paul. He preached the Gospel in many places, pulled down the idols' temples, and suffered imprisonments and many torments at the hands of the idolaters. He finally reposed in peace in deep old age in his native city of Sebastia, near Tarsus.

Ο Ράμα φέρνει Αφγανούς στην Βόρειο Ήπειρο

Για πρόθεση εγκατάστασης 70.000 προσφύγων κάνει λόγο ο πρέσβης επί τιμή Δ. Καραϊτίδης!

Θέλει να τους χρησιμοποιήσει ως μοχλό πίεσης κατά του Ελληνισμού και της χώρας μας

• Οι εξελίξεις στο Αφγανιστάν έχουν θέσει σε επιφυλακή τόσο την Ελλάδα, όσο και την Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να προστατευθούν τα σύνορα και να αποφευχθεί μια νέα ανθρωπιστική κρίση.

Το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας που συνεδρίασε χθες έθεσε σε προτεραιότητα τον ασφαλή απεγκλωβισμό και την επιστροφή από το Αφγανιστάν προσώπων και οικογενειών που συνεργάστηκαν όλα αυτά τα χρόνια με τις Ελληνικές δυνάμεις, όπως συμβαίνει δηλαδή και με άλλες χώρες που είχαν αναπτύξει δραστηριότητες στο Αφγανιστάν.

Η Κοίμησης της Υπεραγίας Θεοτόκου -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η ζώσα Ορθόδοξη παράδοση μας διατηρεί εν εγρηγόρσει καθότι αφενός διατηρούμε ζωντανές τις μνήμες του παρελθόντος εις την καρδία μας και εξ ετέρου συμμετέχουμε και ημείς ενεργά εις τα πατροπαράδοτα ήθη και έθιμα του λαού μας διατηρώντας ενεργή και ζωντανή της εθνική μας συνείδηση εις το διηνεκές.

Ενόψει του Μικρού Πάσχα ήτοι, της 15^η Αυγούστου, αφενός της ιεράς μνήμης της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, της Μητέρα σύμπασας της Χριστιανοσύνης αλλά και όλου του Κόσμου, αλλά και του τορπιλισμού της Φρεγάτας Έλλης, ως προανάκρουσμα δια τα επιγενόμενα συμβάντα κατά τον μεσοπόλεμο.

Και η υποτονική αντίδραση της Δύσης

Η Νιγηρία είναι το πολυπληθέστερο κράτος της Αφρικής (~ 212 εκ. κάτοικοι), με τον πληθυσμό της να είναι σχεδόν ίσα μοιρασμένος μεταξύ μουσουλμάνων και χριστιανών. Στο Βορρά πλειοψηφούν οι μουσουλμάνοι, στο Νότο οι χριστιανοί ενώ στα κεντρικά, στην επονομαζόμενη Μέση Ζώνη, οι πληθυσμοί είναι ανάμεικτοι.

Εδώ και χρόνια, οι χριστιανοί στις βόρειες και κεντρικές περιοχές της χώρας υφίστανται άγριες και μαζικές διώξεις,  οι οποίες, σύμφωνα με αρκετές οργανώσεις, συνιστούν γενοκτονία. Επιθέσεις λαμβάνουν χώρα σχεδόν σε καθημερινή βάση, κυρίως στις πολιτείες Taraba, Kaduna, Plateau, Benue, Adamawa, Gombe, Nasarawa και Kogi.

Ένοπλοι κάνουν επιδρομές σε χωριά και τα πυρπολούν αφού προηγουμένως κλέψουν ζώα και περιουσίες, εισβάλλουν σε εκκλησίες και σχολεία, απαγαγουν και δολοφονούν άνδρες, γυναίκες και παιδιά, ακόμη και νεογέννητα βρέφη. Ανήλικα κορίτσια απάγονται, υποδουλώνονται, βιάζονται, αναγκάζονται να αλλαξοπιστήσουν και παντρεύονται παρά τη θέλησή τους.

Τη ΚΔ΄ (24η) του μηνός Αυγούστου, η ανακομιδή του σεπτού λειψάνου του εν Αγίοις Πατρός ημών ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ Αρχιεπισκόπου Αιγίνης, και η τούτου εκ Στροφάδων νήσων εις Ζάκυνθον επάνοδος.

Διονύσιος ο Άγιος και θαυματουργός Ιεράρχης εγεννήθη εν Ζακύνθω εν έτει αφμζ΄ (1547) Ιουνίου κα΄ (21) ευσεβών και πλουσίων γονέων υιός, Μωκίου και Παυλίνης την κλήσιν. Εισήλθεν εκ νεότητος εις την κατά τας Στροφάδας νήσους βασιλικήν Μονήν και ενεδύθη το μοναχικόν σχήμα. Προεχειρίσθη έπειτα Αρχιεπίσκοπος Αιγίνης, της οποίας εκόσμησε τον θρόνον επί χρόνον ικανόν, μετά δε ταύτα επέστρεψεν εις την πατρίδα αυτού, ένθα διεβίωσε του λοιπού οσίως γευόμενος το μέλι της ησυχίας. Φθάσας ο Άγιος εις το τέρμα του βίου του εν βαθεί γήρατι, προανήγγειλε τον θάνατον αυτού εις τους αδελφούς της Μονής της Αναφωνητρίας εις το οποίον ησύχαζεν. Ούτοι μετά θλίψεως ήκουσαν το πικρότατον τούτο άγγελμα. Ούτω δε ο Άγιος παρέδωκε την ψυχήν εις τον Πλάστην την ιζ΄ (17) του μηνός Δεκεμβρίου του έτους αχκδ΄ (1624), ημέραν Παρασκευήν, ημερομηνίαν καθ’ ην τελείται και μέχρι σήμερον η μνήμη αυτού και η περιαγωγή του λειψάνου ανά πάσαν την πόλιν.

O λαός του Θεού κοιμάται ήσυχος, αφού δεν ακούει από τους φύλακες καμμιά φωνή εγρηγόρσεως και κινδύνου.

Ουδέποτε εις την ιστορίαν της Εκκλησίας κακόδοξοι ποιμένες εκινήθησαν τόσο άνετα και έπληξαν τόσο βάναυσα το σώμα και την αλήθειαν της Εκκλησίας όσο τα τελευταία 35 χρόνια! Όχι μόνον κατώρθωσαν να προδίδουν άνευ καμμιάς αντιδράσεως, αλλά να κάνουν και τους διοικούντας το Άγιον Όρος πειθήνια όργανά των, υπασπιστάς και προασπιστάς της πολιτικής των, ώστε αυτοί οι ίδιοι οι Αγιορείται να καταδιώκουν τους συναδέλφους των, τους ελαχίστους που ετόλμησαν τελικώς να σπάσουν το φράγμα της σιωπής και της ενόχου ανοχής και να ομολογήσουν αρρενωπά, ότι δεν ακολουθούν πλέον τον ψευδοποιμένα του Φαναρίου. Και τα χρόνια κυλούσαν. Η αίρεσις εγιγαντούτο καθημερινώς ενώ οι υπεύθυνοι της Ιεράς Κοινότητος και λοιποί καθηγούμενοι των Μονών συζητούσαν και έγραφαν για τον Μακρυγιάννη και την ελληνική γλώσσα, συνεχώς δε εντός και εκτός του Όρους εκήρυτταν για το αναγκαίον της..…νήψεως και το υπερβάλλον του ..…μυστικού γνόφου της ανατολικής Θεολογίας…                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               

ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟ ΤΩΝ ΑΓΑΘΩΝ: ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΜΑΣ -- π. Γεώργιος Αγγελακάκης

 https://patergeorgiosaggelakakis.blogspot.com/2021/08/22-8-2021.html

Εθνική Αυτοχειρία -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η πόλις εάλω, ο Ελληνισμός υπό διωγμόν, και η Ορθοδοξία εις το στόχαστρο, υπό ακατάληπτες εν τη πατρίδι μας, δυνάμεις, οι οποίες δρομολογούν επιμελώς την εγκαθίδρυση της εθνοκτόνας Παγκοσμιοποιήσεως και της επελαυνούσης Νέας Τάξης Πραγμάτων, αντικειμενικές συνθήκες οι  οποίες, ευλόγως, εν προκειμένω, εγείρουν το βασανιστικό ερώτημα, ποιος εν τέλει κυβερνάει αυτόν τον τόπο;

ΠΙΕΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΠΑΠΟΦΙΛΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ;

Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος

Ἐπίσημη ἐπίσκεψη στήν Ἑλλάδα τόν Σεπτέμβριο (ἤ τό πολύ ἀρχές Ὀκτωβρίου) θά πραγματοποιήση ὁ Πάπας Φραγκίσκος, ἀποδεχόμενος πρόσκληση τῆς Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, ἀνακοινώθηκε στόν ἔντυπο καί ἠλεκτρονικό τύπο.

“Οἱ Λατῖνοι μέ πολλούς τρόπους ἐπιδείκνυαν τά φιλοτουρκικά τους αἰσθήματα καί ὅτι αὐτοί παραμένουν πιστοί εἰς τόν Σουλτᾶνον”

Ἀπό τήν πολιτεία βέβαια καί τήν κυβέρνηση δέν περιμέναμε καλύτερη συμπεριφορά, ἀφοῦ ὡς ἄνθρωποι ἀνιστόρητοι καί πολέμιοι τῆς Ἐκκλησίας ἦταν ἑπόμενο ὅτι δέν θά ἐνδιαφέροντο γιά τό νόημα καί τίς συνέπειες τῆς ἐπίσκεψης τοῦ Πάπα στήν Ἑλλάδα καί μάλιστα μέ ἀφορμή τούς ἑορτασμούς τῶν 200 χρόνων ἀπό τήν ἔναρξη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως. Ἡ πρόσκληση ἔγινε ἀπό τήν κα. Σακελλαροπούλου, ἡ ὁποία ἔχει δώσει μέχρι σήμερα πολλές ἀφορμές γιά ἐπικρίσεις εἰς βάρος της, ἀφοῦ μέ πράξεις καί κείμενά της ἔχει ταχθῆ ἀνοικτά πολέμια τῶν ἐθνικῶν κρατῶν καί δεδηλωμένη ὑπέρμαχη τῆς παγκοσμιοποίησης.

-----------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Τραμπούλης: «Ἐκτός τοῦ ὅτι ἡ ἐχθρότητα τῶν πολιτικῶν καί τά ἐκδικητικά σύνδρομα... ὁδήγησαν τήν κυβέρνηση νά χρησιμοποιήση ἀκόμη καί τόν Πάπα, γιά νά πλήξη τό κῦρος τῆς Ἐκκλησίας... Ἡ κα. Πρόεδρος, ἐνῶ ὡς ἀριστερόφρων πολιτικός ἀπεχθάνεται τόν ὁλοκληρωτισμό...».

Σχόλια: (1) Ἡ Διοικοῦσα «ἱεραρχία» (διάβαζε «τσίρκο») δέν χρειάζεται τήν βοήθειαν τοῦ ἄλλου «τσίρκου», πού παριστάνει τήν κυβέρνησιν, κ. Τραμπούλη, γιά νά καταστρέψῃ παντελῶς τήν Ἐκκλησίαν! Τά καταφέρνει πολύ καλά καί μόνη της! Ὄχι ἀπό «λάθη», ἀλλά σκοπίμως! (2) Πόθεν προκύπτει ὅτι ἡ «ΠτΔ» «ἀπεχθάνεται τόν ὁλοκληρωτισμόν»; Δέν εἶναι ὑπέρ τῆς ΝΤΠ; Ἤ μήπως ἡ ΝΤΠ δέν εἶναι ὁ πλέον ἀκραῖος ὁλοκληρωτισμός πού ἔχει ποτέ ἐμφανισθῆ; Δεῖτε σᾶς παρακαλῶ τό βίντεο τῆς Κας Ε. Δουβάρα, ἡ ὁποία ἀποδεικνύει μέ ἐπίσημα ἔγγραφα (ἀναρτήσεις ἐπισήμων διεθνῶν ὀργανισμῶν, ὅπως π.χ. ὁ ΠΟΥ) ὅτι ἡ ΝΤΠ θά εἶναι ὄντως ἀκραῖος φασιστοκομμουνισμός.

Apodosis of the Dormition of our Most Holy Lady the Theotokos and Ever Virgin Mary

Concerning the Dormition of the Theotokos, this is what the Church has received from ancient times from the tradition of the Fathers. When the time drew nigh that our Savior was well-pleased to take His Mother to Himself, He declared unto her through an Angel that three days hence, He would translate her from this temporal life to eternity and bliss. On hearing this, she went up with haste to the Mount of Olives, where she prayed continuously. Giving thanks to God, she returned to her house and prepared whatever was necessary for her burial. While these things were taking place, clouds caught up the Apostles from the ends of the earth, where each one happened to be preaching, and brought them at once to the house of the Mother of God, who informed them of the cause of their sudden gathering. As a mother, she consoled them in their affliction as was meet, and then raised her hands to Heaven and prayed for the peace of the world. She blessed the Apostles, and, reclining upon her bed with seemliness, gave up her all-holy spirit into the hands of her Son and God.

ΜΙΑ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ -- Αθωνικά άνθη

Ουδέποτε άλλοτε υπήρξε τόση σύγχυσις περί Ορθοδοξίας εις τον Ελληνικόν χώρον, όση υπάρχει σήμερον. Ζώμεν εις μίαν χώραν φωτός απλέτου, φωτός υπερφυσικού, όπου ανέτειλεν με τον Χριστιανισμόν και το αγνοούμεν. Επειδή δεν απεκτήσαμεν αίσθησιν δια την γεύσιν των πνευματικών ουσιών, αρνούμεθα να δεχθώμεν και την ύπαρξίν των και την υπεροχήν των. Πολλοί, όταν αναφέρουν την Ελλάδα, εννοούν ένα προχριστιανικόν φως της Αριστοτελικής ή Πλατωνικής φιλοσοφίας ή τους Πυθαγορίους ή την Στοάν και ένα καθαρόν φυσικόν και ακτινοβόλον φως, με το οποίον είναι προικισμένη η μεσημβρινή Πατρίς μας, όπου φωτίζει τα μαρμάρινα μνημεία μας και τας απαραμίλλους φυσικάς καλλονάς της. Ούτε καν υποψία, ότι έχομεν τον κατά παράδοσιν πάμφωτον Ορθόδοξον Χριστιανισμόν, τον οποίον επεξειργάσθη εις όλας του τας μορφάς, ως αλήθειαν, ως κάλλος, ως δόγμα, ως πνευματικότητα, ως υπερούσιον λειτουργικήν ζωήν και ως ρυθμόν τέχνης, η χορεία των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας κατ΄ ιδίαν και εν Ιεραίς Συνόδοις τη συνεργεία του Αγίου Πνεύματος.

Πολιτισμική αποικιοκρατία -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Ο διωγμός της ζώσης Ορθοδόξου παραδόσεως ως δομικής σταθεράς της Ελληνικής συνταγματικής εννόμου τάξεως αλλά και εν γένει του πυρήνα του Ελληνισμού τελείται υπό διωγμόν όπως κατ’ αντιστοιχία και σύμπας ο Ελληνισμός.

Η γενεσιουργός αιτία καθίσταται η ίδια η «θεσμική» ανθελληνική ελίτ, η οποία έχει αφενός καταλάβει το Ελληνικό Κράτος, υποσκάπτοντας κεκαλυμμένα τα θεμέλια του έθνους και εξ ετέρου αναλόγως η ηγεσία της επισήμου Ελλαδικής Εκκλησίας.

Ορούμε επί τη πράξει τοσαύτα παράδοξα και ακατάληπτα γεγονότα να συμβαίνουν εις βάρος της ζώσης παράδοσης μας αλλά και εις βάρος του αφελληνισμού και ουδείς αντιδρά ή εθελοτυφλεί ή το αντιπαρέρχεται ως να μην συμβαίνει εν τη πατρίδι μας.

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ COVID- 19

 Του ομ. καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Γιώργου Κασιμάτη

Μου τέθηκαν τα ακόλουθα ερωτήματα:

1. 1.Η νομοθετική ή με άλλη πολιτειακή πράξη επιβολή υποχρέωσης εμβολιασμού και οποιουδήποτε μέτρου πρόληψης ή ελέγχου  για την καταπολέμηση διάδοσης της νόσου Covid- 19 ή για τη θεραπεία της, εφόσον αποτελεί αναγκαστική επέμβαση στον οργανισμό του ανθρώπου, είναι έγκυρη με βάση τις συνταγματικές και τις διεθνούς δικαίου εγγυήσεις των δικαιωμάτων του ανθρώπου;

1. 2.Σε περίπτωση αντισυνταγματικότητας των εν λόγω μέτρων και της πράξης εφαρμογής των, ποια είναι τα κατά το δίκαιο μέσα άμυνας του φυσικού προσώπου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Τη ΚΓ΄ (23η) του Αυγούστου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ, Επισκόπου Λουγδούνου.

Ειρηναίος ο ένδοξος Ιερομάρτυς, έτερος ούτος ων του ανωτέρω, ήκμασε κατά τους χρόνους Μάρκου Αυρηλίου, του και Αντωνίου καλουμένου και φιλοσόφου, εν έτει ρξ΄ (160), ήτο δε εκ των παλαιών ανδρών, διάδοχος των μακαρίων Αποστόλων και Επίσκοπος χρηματίσας της εν Γαλλία πόλεως Λουγδούνου, της σήμερον ονομαζομένης Λυώνος. Ούτος, καθ’ α λέγουσι, συνέγραψε πλείστα συγράμματα, βεβαιούντα την των Χριστιανών ορθήν πίστιν, εξ ων οι μεταγενέστεροι θείοι Πατέρες ηρανίσθησαν πολλάς ερμηνείας των θείων Γραφών. Διαδεχθείς εις την Επισκοπήν Λουγδούνου τον Ποθεινόν, όστις εμαρτύρησεν υπέρ Χριστού, ελύτρωσε πολλούς Έλληνας από της πλάνης των ειδώλων δια των λόγων και της διδασκαλίας του· όχι δε μόνον τούτο, αλλά και πολλούς Μάρτυρας προσήγαγεν εις τον Χριστόν αθλήσαντας δια το όνομά του. Τέλος αποκεφαλισθείς και αυτός υπό του Σεβήρου, εν έτει σβ΄ (202), έτυχε του στεφάνου της αθλήσεως.

Παπουλάκος (Χριστοφόρος): Δεν ωφελούν σε τίποτα οι κλάψες. Χρειάζεται καινούργιος ξεσηκωμός, καινούργια Άγια Λαύρα.

Ο Χριστοφόρος βουβός σιγόκλαιγε και πότιζε με δάκρυα τα σανίδια του κελιού και το ράσο του.                                

–Δεν φτάνει να πονούμε και να κλαίμε, Χριστοφόρε, φώναξε ο Κοσμάς. Η καινούργια επιδρομή είναι χειρότερη από του Ιμπραήμ. Κείνος σκότωνε κορμιά κι αφάνιζε το βιος μας, αλλά αυτοί σκοτώνουν τις ψυχές μας. Ό,τι ιερό φυλάξαμε τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς ποδοπατιέται, ό,τι μας κράτησε όρθιους, σαν ασάλευτο αντιστήλι, γκρεμίζεται. Σε τέτοιο γιουρούσι του σατανά, κάθε υποταγή είναι άρνηση του Χριστού, άρνηση της Πίστης και παράδοση στο διάβολο. Προδίνουμε τον αγώνα του εικοσιένα, το αίμα που χύθηκε στο Μεσολόγγι, στ΄ Αρκάδι, στην Τριπολιτσά, στα Δερβενάκια στα Ψαρά… Ιούδες γινόμαστε Χριστοφόρε και το κακό δε σταματά ως εδώ…                                                                           

--Κύριε ημών Ιησού Χριστέ, έχει κι άλλο; Ψιθύρισε με πνιγμένο λυγμό ο Χριστοφόρος.                                                        

–Έχει πολλά και φριχτά, αποκρίθη ξαναμμένος  ο Κοσμάς. Είναι ότι οι γραμματισμένοι του Έθνους, σκλαβωμένοι στους μασόνους της Φραγκιάς, έχουν ολότελα στραβωθεί, κι αντίς να βλέπουν σ΄ όλα τούτα το μελλοντικό αφανισμό του έθνους, τα λογαριάζουν σωστικά. Οι άντρες που μας κυβερνούν χάσανε το φως τους και δεν ξέρουν να ξεχωρίσουν ποια η διαφορά ανάμεσα σκοτάδι και φως. Ψευτίσαμε τα ζύγια που άλλοτε ζύγιαζαν το καλό και το κακό, την αλήθεια και το ψέμα. Ο διάβολος με χίλιες μορφές μας παραστέκει. Δε λέω πως αν την κορόνα του έθνους φορούσε Ορθόδοξος κυβερνήτης, κι αν η εκκλησία συνέχιζε τον αιωνόβιο δρόμο της, πως θάλειπε η αμαρτία. Αλλά λέω πως θάχαμε το μέσο να την ξεχωρίζουμε και να μην την μπερδεύουμε με το καλό. Τώρα όχι μόνο την μπερδεύουμε, αλλά το καλό πνίγηκε μέσα στη θάλασσα της αμαρτίας.                                                                                                                                                            

Ο Χριστόφορος τον κοίταξε στα μάτια.                             

–Έχεις δίκιο, του είπε. Δεν ωφελούν σε τίποτα οι κλάψες. Χρειάζεται καινούργιος ξεσηκωμός, καινούργια Άγια Λαύρα.   

–Και καινούργια Ψαρά, πρόσθεσεν ο Κοσμάς. Τούτος ο οχτρός είναι χειρότερος απ΄ τον Τούρκο. Εκείνος ποτέ δε μας τόκρυψε πως μας λογάριαζε σκλάβους, ενώ τούτος μας ξεγελά πως είμαστε τάχα λεύτεροι, ενώ έχει σκλαβώσει και τις ψυχές μας ακόμη. Δε φτάνει λοιπόν ο λόγος κι ο ξεσηκωμός, αλλά χρειάζεται και κάτι άλλο….                                               

–Τι; Ρώτησεν ο Χριστοφόρος.                                          

–Μάρτυρες, αδελφέ Χριστοφόρε, μάρτυρες. Αίμα, για να ποτιστεί και να φουντώσει η λευτεριά του Χριστού, η πραγματική λευτεριά. Ο σατανάς έχει τρανό βασίλειο στη γη. Έχει του χεριού του βασιλιάδες, αρμάδες, καλαμαράδες, γητειές και γητειές, που μόνο στο αίμα μας μπορούν να πνιγούν. Αν δεν χύσουν καινούργιοι μάρτυρες το αίμα τους κανένας ωκεανός δεν είναι τόσο βαθύς και τόσο πλατύς, για να πνίξει τόση αμαρτία. Όσοι από μας ξεκινήσουμε, πρέπει να το ξέρουμε πως ο δρόμος μας, γυρισμό δεν έχει. Οδηγός μας, ας σταθεί ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.

Από το βιβλίο: « Ο Παπουλάκος», Εκδοσις 8η, σελ. 115, 117.