Η «Νέα Εποχή» και ο διπλός Οικουμενισμός (πολιτικός και θρησκευτικός) -- π. Γεώργιος Μεταλληνός

Η ΕΠΟΧΗ μας σφραγίζεται καθοριστικὰ ἀπὸ μιὰ νέα ἱστορικὴ συγκυρία, τὴ Νέα Παγκόσμια Τάξη πραγμάτων καὶ τὴν ἀνάδυση στὸ παγκόσμιο προσκήνιο μίας νέας παγκόσμιας Μονοκρατορίας τῆς Pax Americana, πού μεταφέρει τὸν κόσμο, ἀναδρομικά, στὴν ἑνότητα τῆς Pax Romana καὶ σ᾽ ὅ,τι αὐτὴ μπορεῖ νὰ σημαίνει γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν κόσμο.

Ἡ ἀνθρωπότητα ἐντάχθηκε σ' ἕνα παγκόσμιο σύστημα πολιτικῆς καὶ ἀξιῶν, πού ἐλέγχει καὶ διαμορφώνει καθολικά, μέσῳ τῆς ἑνιαιοποιημένης παιδείας καὶ τῶν κατευθυνόμενων Μ.Μ.Ε., τὸν ἄνθρωπο καὶ τὴν κοινωνία, ὡς πλανητικὸ ἄνθρωπο καὶ πλανητικὴ-ὁλιστική κοινωνία. Τὸ Internet-Διαδίκτυο ἰδιαίτερα, ἑνοποιεῖ τὸν κόσμο μας, τεκμηριώνοντας αὐτό, πού ἐμπεριέχει ὁ ὅρος παγκοσμιοποίηση (Globalization). Καὶ εἶναι θεμιτὸ νὰ ἐπικαλούμεθα τὸν ἐλπιδοφόρο λόγο τοῦ Χριστοῦ μας «γενήσεται μία ποίμνη, εἷς ποιμὴν (Ἰω. 10,18), τὸ ἐρώτημα ὅμως εἶναι: ὑπὸ ποῖον ποιμένα;

ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ Η ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΜΑΣ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΝΑΙΡΕΤΙΚΟΝ «Π.Σ.Ε.»; -- Του κ. Δημ. Χατζηνικολάου, Καθ. Οικονομικών Παν/μίου Ιωαννίνων

Οι Προτεστάνται αυξάνουν τας αιρέσεις των!                           

Ο λυσσώδης πόλεμος των δυνάμεων του σκότους κατά του Σωτήρος Χριστού ουδέποτε εκόπασεν, από την δημοσίαν εμφάνισιν Αυτού μέχρι σήμερον. Αι μέθοδοι και τα μέσα που χρησιμοποιούν διαφέρουν, ωστόσον, από εποχήν εις εποχήν και από τόπον εις τόπον, όπως εκάστοτε κρίνει και υπαγορεύει ο αρχηγός των, ο Άρχων του σκότους. Πότε η βία, πότε η προδοσία, πότε η αίρεσις και η διαστροφή και πότε όλ’ αυτά μαζί. Από τας αρχάς του εικοστού αιώνος, μάλιστα, έχουν κατορθώσει ν’ αναβιβάζουν εις πατριαρχικούς και άλλους επισκοπικούς θρόνους Οικουμενιστάς, οι οποίοι ίστανται «ευλαβώς» έμπροσθεν οιαδήποτε αιρέσεως ή θρησκείας, με αποτέλεσμα αι αντιστάσεις να τείνουν να εκλείψουν και αι ως άνω σατανικαί μεθοδείαι να έχουν πλέον ορατά αποτελέσματα. Αι ραδιουργίαι και τα κτυπήματα των ανυστάκτων εχθρών του Χριστού έχουν προσφάτως αυξηθή τόσον, ώστε δυσκολευόμεθα πλέον να τα παρακολουθήσωμεν. Εκτός από την προσπάθειαν αναβιώσεως του Δωδεκαθέου, γίνεται τώρα και απόπειρα αναβιώσεως παλαιών αιρέσεων, όπως του Γνωστικισμού, του Εβιωνισμού, του Μαρκιωνισμού κ.ά. Τούτο επεχειρήθη προσφάτως δια του περιοδικού «ΤΙΜΕ» (22-12-2003, σσ. 66 – 73), το οποίον εδημοσίευσεν εκτενές άρθρον με τίτλον «Τα απολεσθέντα Ευαγγέλια», τα γνωστά εις ημάς ως «απόκρυφα ευαγγέλια», τα οποία έχουν προ πολλού απορριφθεί από την Εκκλησίαν.

Iconoclasm and Ecumenism -- By Protopresbyter Theodoros Zisis

The black clouds of heresy have been allowed to cover and darken the blue sky of the Orthodox Faith, to divide and set at odds the Orthodox faithful, to interrupt the uninterrupted continuity and succession of the Orthodox dogmas for a nearly a hundred years. Now, however, by God's grace and cooperation, through the prayers of the All-Holy Theotokos and of the God-instructed and God-illumined Holy Fathers, we do our part to disperse the black cloud of pan-heretical Ecumenism by our fervent Orthodox confession, just as the black cloud of Iconclasm was dispersed after having tried the Church for more than a century. Together with other priests—some of whom, being unable to bear the darkness any longer, have already come out into the light, as the monks of Olympus of Bithynia did during Iconoclasm—we have made a beginning. It is our hope that in continuation God will raise up and reveal Patriarchs and Bishops as he did in that era, bringing about a new Triumph of Orthodoxy over new, hidden, and dangerous powers of darkness.

Τη Δ΄ (4η) Ιουνίου, μνήμη του εν αγίοις πατρός ημών ΜΗΤΡΟΦΑΝΟΥΣ Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως.

Μητροφάνης, ο Άγιος Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως ήκμασε κατά τους χρόνους Κωνσταντίνου του Μεγάλου εν έτει τκ΄ (320) υιός ων Δομετίου, αδελφού Πρόβου, του βασιλεύσαντος εν έτει σοστ΄ (276). Είχε δε ο Δομέτιος δύο υιούς, τον Πρόβον και τον Μητροφάνη. Χρησάμενος δε ο Άγιος σώφρονα και ορθόν λογισμόν και θεωρήσας την θρησκείαν των ειδώλων ψευδή και πεπλανημένην, προσήλθεν εις την αληθή πίστιν του Χριστού και πορευθείς εις το Βυζάντιον συνανεστρέφετο μετά του Τίτου, του Επισκόπου Βυζαντίου, όστις ήτο ανήρ άγιος και θεοφόρος. Βλέπων δε τον Μητροφάνη όντα εστολισμένον δια πολλών αρετών, συνηρίθμησε τούτον μετά των Κληρικών, ήτοι εποίησεν αυτόν αναγνώστην. Αφ’ ου δε απέθανεν ο άγιος Τίτος, εγένετο Επίσκοπος του Βυζαντίου Δομέτιος, ο πατήρ του αγίου Μητροφάνους.

Φώτης Κόντογλου : Οι πειρασμοί.

«Ὅπως τὰ βλέφαρα ἀγγίζουνε τόνα τ᾿ ἄλλο, ἔτσι κι οἱ πειρασμοὶ εἶνε κοντὰ στοὺς ἀνθρώπους. Καὶ τὰ οἰκονόμησε ὁ Θεὸς μὲ σοφία, γιὰ τὴ δική σου ὠφέλεια, γιὰ νὰ χτυπᾶς μὲ ὑπομονὴ τὴν πόρτα Του, καὶ ἀπὸ τὸν φόβο τῶν λυπηρῶν νὰ Τὸν θυμᾶται ὁ λογισμός σου, καὶ νὰ Τὸν σιμώσεις μὲ τὴν προσευχή, καὶ ν᾿ ἁγιαστεῖ ἡ καρδιά σου μὲ τὸ νὰ Τὸν συλλογίζεσαι. Καὶ σὰν Τὸν ἐπικαλεστεῖς θὰ σ᾿ ἀκούσει, καὶ θὰ μάθεις πῶς ὁ Θεὸς εἶνε Κεῖνος ποὺ θὰ σὲ γλυτώσει. Καὶ θὰ νοιώσεις Κεῖνον ποὺ σ᾿ ἔπλασε καὶ ποὺ νοιάζεται γιὰ σένα καὶ ποὺ σὲ φυλάγει καὶ πώπλασε διπλὸ τὸν κόσμο γιὰ σένα, τὸν ἕνα σὰν δάσκαλο καὶ πρόσκαιρο παιδευτή, τὸν ἄλλο σὰν πατρογονικὸ σπίτι σου καὶ αἰώνια κληρονομιά σου. Δὲν σ᾿ ἔκανε ὁ Θεὸς ἀπαλλαγμένο ἀπ᾿ τὰ λυπηρά, μήπως θαρρευόμενος στὴν Θεότητα, κληρονομήσεις ὅ,τι κληρονόμησε κεῖνος, ποὺ πρῶτα λεγότανε Ἑωσφόρος, κι ὕστερα γίνηκε Σατανᾶς καὶ πάλι δὲν σ᾿ ἔκανε ἀλύγιστον καὶ ἀσάλευτον, γιὰ νὰ μὴ γίνεις σὰν τ᾿ ἄψυχα τὰ κτίσματα καὶ σοῦ δοθοῦνε τὰ ἀγαθὰ δίχως κέρδος καὶ δίχως μισθό, ὅπως στὰ ἄλογα εἶνε τὰ φυσικὰ χαρίσματα τὰ χτηνώδικα. Γιατὶ εἶνε εὔκολο σ᾿ ὅλους νὰ καταλάβουνε πόση ὠφέλεια καὶ πόση φχαρίστηση καὶ ταπείνωση κερδίζει ὁ ἄνθρωπος περνώντας τοῦτα τὰ μπόδια».

Παναγία η Μαλεβή

Ο Πάρνωνας, το κατάφυτο βουνό της Κυνουρίας με τα πολλά μοναστήρια, φιλοξενεί στη βορεινή του πλευρά την ιερά μονή της Παναγίας Μαλεβής. 

Η θεομητορική εικόνα της Κοιμήσεως, που φυλάσσεται σε αυτή, η μυροβλύτισσα και θαυματουργή, έχει σαγηνεύσει τις τελευταίες δεκαετίες το πανελλήνιο. 
Το άγιο μύρο αναβλύζει ευωδιαστό από την αγία εικόνα. Συχνά είναι τόσο πολύ, ώστε κατεβαίνει στο προσκυνητάρι και φθάνει μέχρι το δάπεδο του ναού. 

Η Γυναίκα με το μύρο.

Ο αείμνηστος λαϊκός ιεροκήρυκας Δ. Παναγόπουλος, ο οποίος συνετέλεσε πολύ στη διάδοση του θαυμαστού αυτού γεγονότος, διηγείται την εντυπωσιακή γνωριμία του με το άγιο μύρο και το μοναστήρι της Μαλεβής. 

« Μετά το τέλος μιας ομιλίας μου, με πλησιάζει κάποια άγνωστη μαυροφορεμένη γυναίκα. Κρατούσε στο χέρι λευκό φάκελο με αρκετό μπαμπάκι, που ανέδιδε μια πρωτόγνωρη ευωδία. Μου το προσφέρει και μου λέει: 

Θεῖος ἔρως - «ΑΓΑΠΗΣΩ ΣΕ, ΚΥΡΙΕ» -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη.

Μέγας καί ἀπέραντος και ἀνεξιχνίαστος ὠκεανός εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο. Μιά ἀγάπη ἀπρόσιτη, ἀκατάληπτη, ἀνέκφραστη, ἀπερίγραπτη, πού μόνο ὁ ἴδιος ὁ Θεός τή γνωρίζει. Κατά τόν Ἰωάννη τόν Θεολόγο, «ὁ Θεός Φῶς ἐστι» καί «ὁ Θεός Ἀγάπη ἐστί». Ἀλλά ποιος μπορεῖ νά περιγράψει τοῦτο το Φῶς; Τοῦτο τό Φῶς δέν ἔχει καμιά σχέση μέ τά φῶτα τοῦ γήϊνου κόσμου. Ὅπως καί ἡ Ἀγάπη Του δέ μετριέται οὔτε μέ τό λογικό, οὔτε μέ τ’ ἀνθρώπινα συναισθήματα. Ὁ Θεός ὡς Φῶς καί ὡς Ἀγάπη εἶναι ἀκατάληπτος. Οὔτε το Φῶς Του μποροῦμε νά προσεγγίσουμε, οὔτε τήν Ἀγάπη Του. Ἐλάχιστο Φῶς καί μέρος τῆς Ἀγάπης Του εἶδαν καί γεύτηκαν οἱ ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ. Μέρος τοῦ φωτός γεύτηκαν, στη Μεταμόρφωση —«καθώς ἠδύναντο»— καί τῆς Ἀγάπης Του σημάδια στά τρία χρόνια πού ζήσανε μαζί. «Ὀψόμεθα τόν Κύριον καθώς ἐστι», μόνο στή βασιλεία Του. Ἕνα πρᾶγμα μόνο ξέρουμε ὅτι ἡ Ἀγάπη Του Τόν ἔφερε στή μολυσμένη γῆ μας γιά νά μᾶς λυτρώσει καί νά μᾶς ὁδηγήσει στή βασιλεία Του. Ἕνας μονάχα ὁ στοχασμός μας καί ἕνα τό ἐρωτηματικό μας μπροστά στήν ἀπρόσιτη τούτη Ἀγάπη: «Τί ἀνταποδώσωμεν τῷ Κυρίῳ περί πάντων ὧν ἀνταπέδωκεν ἡμῖν»; Πόση εἶναι ἡ δική μας ἀγάπη; Ποιά τῆς καρδιᾶς μας ἡ ἀνταπόδοση και προσφορά; Ποιά τῆς δικῆς μας ἀγάπης ἡ ποιότητα;

Aπό την ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ «Ε.ΛΑ.Σ»

Ανταποκρινόμενοι στο αγωνιώδες κάλεσμα ανησυχούντων Ελλήνων να καταθέσουμε τις απόψεις μας περί των τεστ και του αναγκαστικού εμβολιασμού, ΔΗΛΩΝΟΝΤΑΣ ΠΑΡΟΝΤΕΣ και «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι», προβήκαμε σε μία εμπεριστατωμένη κατά το δυνατόν, μελέτη, προκειμένου να καταθέσουμε μία σαφή άποψη επί των τεκταινομένων. Οι συνημμένες δύο μελέτες αφορούν ΔΗΛΩΣΕΙΣ για ιατρικές πράξεις επί ενηλίκων και επί ανηλίκων όσον αφορά την συνταγματικότητά τους. Φυσικά δεν φιλοδοξούμε να υιοθετηθούν από τους αμφισβητούντες τις θέσεις μας. Μπορούν κάλλιστα, ως συνήθως, να μας επικρίνουν διυλίζοντας κάποιο φραστικό γραφόμενό μας. Είμαστε μάρτυρες του μεγαλύτερου ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΣ στην ανθρώπινη ιστορία. Από εμάς εξαρτάται αν θα πούμε ΤΕΛΟΣ ή θα παραδώσουμε το σώμα μας, την υγεία μας, τα παιδιά μας, την ζωή μας, την ελευθερία μας σε χέρια τρίτων! Οπότε ή  θα σηκώσουμε ανάστημα τώρα ή θα το μετανιώσουμε στο εγγύς μέλλον.

Lucillian of Byzantium, 4 martyred Youths and Paula the Virgin

Formerly a priest of the idols near Nicomedia, the Saint came to the Christian Faith in his old age; this was during the reign of Aurelian (270-275). Lucillian was brought before Silvan the Count; when he refused to return to the service of the idols, his jaw was broken, he was beaten with rods, and hanged upside down, then imprisoned with four Christian children, Claudius, Hypatius, Paul, and Dionysius. All of them were brought out again before Silvan, and remaining constant in their faith, were cast into a raging furnace. Preserved unharmed, they were sent to Byzantium, where the children were beheaded, and Lucillian was crucified. The virgin Paula, a Christian, buried their holy relics. For this, she was taken before the Count, and refusing to sacrifice to the idols, was stripped naked and mercilessly thrashed; after other torments, she was beheaded, in 270. There was a church in their honor in Constantinople.

Γράφουμε τα παρόντα για να κρούσουμε τον κώδωνα του κινδύνου -- Γεώργιος Παύλος Καθ. Φυσικής και Φιλοσοφίας ΔΠΘ

 Πηγή : https://blogs.sch.gr/savvop-nik/

 

Η Εκκλησία της Ελλάδος δυστυχώς κινείται σε ολισθηρό έδαφος.

Μην πιστεύετε ..., μην πιστεύετε σε αυτό το ψέμα φίλοι μου...

Για όνομα του Θεού μην το πιστεύετε ..., και για όνομα του Θεού ενημερωθείτε, πριν αφήσετε τον εαυτό σας και τους αγαπημένους σας να εμβολιαστούν...

Διότι αν έχετε εμβολιαστεί μια φορά ...και Θεέ μου ...μην το κάνετε τρίτη ή τέταρτη ή πέμπτη φορά... γιατί αν το κάνετε αυτό ... θα συνεισφέρετε στον αποδεκατισμό του παγκόσμιου πληθυσμού.. (Sucharit Bhakdi). (εδώ)

Δεν πρέπει ο άνθρωπος να χρησιμοποιηθεί ως πειραματόζωο ή να χρησιμοποιηθούν παιδιά σαν πειραματόζωα.

Οικουμενισμός: Το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω Αγίω!

 

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Παν. Αθηνών

Η τελευταία ιερατική συνδιάσκεψη εκπροσώπων ιερών Μητροπόλεων, στο Προκόπι της Ευβοίας, με θέμα· Η Νέα Εποχή, που ωργάνωσε η Εκκλησία και όσα ελέχθησαν δια των σχετικών εισηγήσεων και μάλιστα τα δημοσιευθέντα στον τύπο πορίσματα, δίνουν την εντύπωση, ότι η Εκκλησία είναι μια μάχιμη, κατά των αιρέσεων Ορθόδοξη Εκκλησία! Εξάλλου την εντύπωση αυτή ενισχύει το γεγονός ότι η Εκκλησία έχει συγκροτημένη Συνοδική Επιτροπή επί των δογματικών θεμάτων και των αιρέσεων, προεδρευομένη δηλαδή από τον οριζόμενο εκάστοτε, για την επιτροπή αυτή συνοδικό αρχιερέα. Έτσι στο πλήρωμα της Εκκλησίας φαίνεται, ότι η Εκκλησία ελέγχει, με ωργανωμένες ενέργειες, την κατάσταση στο χώρο τής εμφανίσεως και δραστηριότητος των αιρέσεων, των αποκλίσεων από την παράδοσή της και τη διδασκαλία της. Όμως, ποια είναι η αλήθεια ή η πραγματικότητα στη σχέση της διοικούσης Εκκλησίας με τα ποικίλα φαινόμενα αιρέσεων και ετεροδιδασκαλιών;

Τη Γ΄ (3η) Ιουνίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών Αθανασίου του θαυματουργού.

Αθανάσιος ο εν Αγίοις πατήρ ημών, ο πληρώσας δια θαυμάτων το Μοναστήριον το ονομαζόμενον του Τραϊανού, κατήγετο εκ της χώρας των Κιβυρραιωτών, υιός γονέων μετρίων κατά τον πλούτον και το γένος. Όταν δε ενηλικιώθη, εβδελύχθη τον κόσμον και εξήλθεν εις την έρημον, έχων, κατά το ιερόν Ευαγγέλιον, ένα μόνον χιτώνα. Μεταβαίνων δε από τόπου εις τόπον και συναντών πνευματικούς άνδρας παρεδειγματίζετο εκ των αρετών αυτών και ως μαγνήτης έσυρεν εις εαυτόν τας αρετάς των. Εις δε Μοναχός, ων πρότερον άρχων της βασιλικής Συγκλήτου, εμόναζεν εις ιδικόν του Μοναστήριον παρά τον ποταμόν Σάγαριν, εντός του οποίου ευρίσκοντο Μοναχοί σκληροί και απειθείς. Όθεν, αηδιάσας την τούτων διαγωγήν, εξήλθε του Μοναστηρίου του και μετέβαινεν εις τόπον μακρινόν. Συναντήσας δε, ενώ ωδοιπόρει, τον Όσιον Αθανάσιον, ωμίλησε προς αυτόν με τόσην ευλάβειαν, ως να επίστευεν ότι ο Όσιος επέμφθη παρά Θεού. Όθεν ωδήγησεν αυτόν εις το Μοναστήριόν του.

Mεσίτρια τοῦ κόσμου παντός!

 

Ἀκατανόητον θαῦμα, ἀνερμήνευτον ἄκουσμα, μυστηρίου θείου ἀποκεκρυμμένου φανέρωσις, ἀκαταμάχητος προστασία, ἀντίληψις κραταιά, ζωοδόχε πηγή, πέλαγος ἀνεξάντλητον τῶν θείων καὶ ἀπορρήτων χαρισμάτων καὶ δωρεῶν, ὕψος τῶν ἐπουρανίων καὶ ἀσωμάτων Δυνάμεων καὶ τῶν Σεραφεὶμ ὑψηλοτέρα, βάθος τῶν ἀποκρύφων νοημάτων τὸ ἀνεξερεύνητον, ἡ κοινὴ φιλοτιμία τῆς φύσεως, ἁπάντων τῶν καλῶν χορηγία, ἡ μετὰ τὴν Τριάδα πάντων τῶν ποιημάτων Δέσποινα, ἡ μετὰ τὸν Παράκλητον ἄλλος Παράκλητος, καὶ μετὰ τὸν μεσίτην Χριστὸν μεσίτρια τοῦ κόσμου παντός, τὸ ὄχημα ἡλίου τοῦ νοητοῦ, τὸ δοχεῖον τοῦ φωτὸς τοῦ ἀληθινοῦ τοῦ φωτίζοντος πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον, ἡ φέρουσα ἐν ἀγκάλαις Tὸν τῷ ῥήματι τὰ πάντα φέροντα·

Ἀγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου

Η Προσευχή έκχυσις της ψυχής -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Στην ιστορία πολλών προσώπων της Παλαιάς Διαθήκης βρίσκουμε διδακτικές εικόνες και ορισμούς της προσευχής. Ο Ιακώβ π.χ. μας διδάσκει ότι η προσευχή είναι πάλη με τον Θεό. Ο Μωϋσής και ο Ηλίας μας δείχνουν ότι προσευχή είναι μία συνεχής συνομιλία και ένας ζωντανός διάλογος μαζί του. Ο Δαβίδ νιώθει την προσευχή ως θυμίαμα, που αναδίδεται από την φλογισμένη ευγνώμονη καρδιά. Αλλά το άρθρο αυτό θα σταθεί στην ωραιότατη εικόνα της προσευχής, που μας δίνει η Άννα, η μητέρα του προφήτη Σαμουήλ. Είχε ΄ρθεί με κατώδυνη ψυχή και δάκρυα στα μάτια προς τον Κύριο, να του ζητήσει μέσα απ΄ τα στείρα σπλάγχνα της ένα παιδί γι΄ Αυτόν. Ανάβλυζαν από την καρδιά της τα λόγια της προσευχής και κινούσαν τα χείλη της, αλλά χωρίς φωνή· φώναζε και βοούσε η ψυχή της. 

ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΜΑΣ --- του Στέλιου Παπαθεμελή*

«Η Ρωσία μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε ένα αυταρχικό κράτος και υπονομεύει όλο και περισσότερο τη δημοκρατία και τη σταθερότητα στην ΕΕ και στην κοινή μας γειτονιά», υποστηρίζει το εκλογικό τους πρόγραμμα. Ταυτόχρονα, οι Πράσινοι «θέλουν να υποστηρίξουν και να εντείνουν τις ανταλλαγές» με το δημοκρατικό κίνημα στη Ρωσία, το οποίο λένε ότι «ενισχύει τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου».

   Οι Πράσινοι τάσσονται υπέρ των αυστηρών κυρώσεων κατά της Ρωσίας και του πλήρους τερματισμού του NordStream 2: «Το έργο του αγωγού φυσικού αερίου NordStream 2 δεν είναι μόνο επιβλαβές από άποψη κλιματικής και ενεργειακής πολιτικής, αλλά και γεωστρατηγικά - ιδίως για την κατάσταση στην Ουκρανία - και ως εκ τούτου πρέπει να σταματήσει."

Nicephorus the Confessor, Patriarch of Constantinople

Saint Nicephorus was born in Constantinople about the year 758, of pious parents; his father Theodore endured exile and tribulation for the holy icons during the reign of Constantine Copronymus (741-775). Nicephorus served in the imperial palace as a secretary. Later, he took up the monastic life, and struggled in asceticism not far from the imperial city; he also founded monasteries on the eastern shore of the Bosphorus, among them one dedicated to the Great Martyr Theodore.

Η εορτή της Μεσοπεντηκοστής

Την Τετάρτη μετά την Κυριακή του Παραλύτου πανηγυρίζει η Εκκλησία μας μία μεγάλη δεσποτική εορτή, την εορτή της Μεσοπεντηκοστής. Τα βυζαντινά χρόνια, η εορτή της Μεσοπεντηκοστής ήταν η μεγάλη εορτή της Μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως και συνέτρεχαν κατ’ αυτή στον μεγάλο ναό πλήθη λαού. Δεν έχει κανείς παρά να ανοίξει την Έκθεση της Βασιλείου Τάξεως (Κεφ. 26) του Κωνσταντίνου Πορφυρογεννήτου για να δει το επίσημο τυπικό του εορτασμού, όπως ετελείτο...

«Πάρεστιν ἡ μεσότης ἡμερῶν,
τῶν ἐκ σωτηρίου ἀρχομένων ἐγέρσεως
Πεντηκοστῇ δέ τῇ θείᾳ σφραγιζομένων,
καί λάμπει τάς λαμπρότητας
ἀμφοτέρωθεν ἔχουσα
καί ἑνοῦσα τάς δύο
καί παρεῖναι τήν δόξαν προφαίνουσα
τῆς δεσποτικῆς ἀναλήψεως σεμνύνεται».

Τη Β΄ (2α) Ιουνίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως του Ομολογητού.

Νικηφόρος ο αγιώτατος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως εγεννήθη κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίνου του Κοπρωνύμου του εικονομάχου, εν έτει ψνη΄ (758), γέννημα και θρέμμα της βασιλευούσης των πόλεων. Οι γονείς αυτού, Θεόδωρος και Ευδοκία ονομαζόμενοι, ήσαν ευγενείς και ονομαστοί, διότι ο πατήρ του ήτο απογραφεύς και νοτάριος των προσταγμάτων και διαταγών του βασιλέως. Διαβληθείς δε εις τον βασιλέα ότι προσκυνεί τας θείας Εικόνας, κατεξεσχίσθη δια δαρμών και μαστιγώσεων και εξωρίσθη εις την πόλιν Μύλασα, φρούριον οχυρόν και φοβερόν απομονωτήριον παραθαλάσσιον, κείμενον εις την εν τη Μικρά Ασία Καρίαν, με θρόνον Επισκόπου τετιμημένην, υπαγόμενον υπό τον Μητροπολίτην Σταυρουπόλεως. Μετά ταύτα, ανακληθείς εκ της εξορίας και μη υπακούσας εις τα παράνομα του βασιλέως προστάγματα, πάλιν εξωρίσθη εις την Νίκαιαν, όπου, διατρίψας επί έξ έτη, με πολλάς κακοπαθείας ετελείωσε την ζωήν του ο αξιομακάριστος.

Ελένη Γκατζογιάννη --- Η Ταινία του Νίκου Γκατζογιάννη

 

Ξετσιπωσιά αἰσχίστου εἴδους -- ἀρχ/του Δανιήλ Ἀεράκη

Τελικὰ ὑπάρχει προστασία τῆς δημοσίας αἰδοῦς; Ἔχουν καταργηθῆ οἱ διατάξεις, πού ρητῶς ἀπαγορεύουν τὴν προσβολὴ τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, πού συλλαμβάνονται ὅσοι ξετσίπωτοι ξεγυμνώνονται δημόσια καὶ προκαλοῦν τὰ βλέμματα μικρῶν καὶ μεγάλων;

Βρισκόμαστε σὲ χριστιανικὴ χώρα ἢ σὲ μιὰ ἀπέραντη αἰσχρούπολι, ποὺ ἡ γύμνια ὀργιάζει παντοῦ; Τό καλοκαίρι ἰδίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κυκλοφορήση κανεὶς ἔξω καὶ νὰ μὴ «μαστιγωθοῦν» τὰ μάτια του ἀπό τὴ γυμνή περιβολή, ἰδίως τῶν γυναικῶν! Ὁ ἀπόστολος Παῦλος διδάσκει, νὰ στολίζουν τὸ σῶμα τους οἱ γυναῖκες «μετὰ αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης» (Α' Τιμ. β' 9), νὰ τὸ σκεπάζουν «ἐν καταστολῇ κοσμίῳ».

Justin the Philosopher and Martyr and his Companions

This Saint, who was from Neapolis of Palestine, was a follower of Plato the philosopher. Born in 103, he came to the Faith of Christ when he was already a mature man, seeking to find God through philosophy and human reasoning. A venerable elder appeared to him and spoke to him about the Prophets who had taught of God not through their own wisdom, but by revelation; and he led him to knowledge of Christ, Who is the fulfillment of what the Prophets taught. Saint Justin soon became a fervent follower of Christ, and an illustrious apologist of the Evangelical teachings.