Τι είπε ο Χριστός μας ελέγχοντας τούς γραμματείς και Φαρισαίους; «Επί της Μωσέως καθέδρας εκάθισαν οι γραμματείς και Φαρισαίοι. Πάντα ούν όσα εάν είπωσιν υμίν τηρείν, τηρείτε και ποιείτε, κατά δε τα έργα αυτών μη ποιείτε, λέγουσι γαρ, και ου ποιούσι» (Ματθ. 23, 2-3). Η διδασκαλία τους ήταν σωστή, τα έργα τους όμως πονηρά και υποκριτικά. Οι Οίκουμενισταί είναι χειρότεροι των γραμματέων και των Φαρισαίων, διότι κάθονται στους θρόνους των Πατέρων της Εκκλησίας και νοθεύουν και διαστρέφουν το Ευαγγέλιο, εξισώνοντας το φως με το σκότος, την αλήθεια με την πλάνη, την Ορθοδοξία με την αίρεση! Και η διδασκαλία τους είναι αιρετική, και τα έργα τους (συμπροσευχές, συλλείτουργα, συμμετοχή στο Π.Σ.Ε.) παράνομα.
Λουκάς ο ιατρός ο αγαπητός -- Του αειμνήστου Στεργίου Ν. Σάκκου, Ομ. Καθ. Α.Π.Θ.
Συνηθίζουμε να χαρακτηρίζουμε ήρωες τους ανθρώπους, που επιτελούν ριψοκίνδυνες και θαυμαστές πράξεις, όσους μ’ έναν θεαματικό τρόπο ξεπερνούν κάθε ένστικτο αυτοσυντηρήσεως, για να υπηρετήσουν πιστά μιάν αξία. Αλλά η πίστη μας έχει να δείξει στον κόσμο και ένα άλλο είδος ηρώων· ανθρώπους χωρίς ηρωϊσμούς αλλά ηρωϊκούς, που δίνουν μια καινούργια διάσταση στην έννοια του ήρωα, τη διάσταση του Πνεύματος. Αυτοί δεν φορούν λεοντή ούτε εξολοθρεύουν δράκοντες, δεν εξεγείρουν επαναστάσεις ούτε πετούν στο διάστημα. Είναι ταπεινοί κι ασήμαντοι για τον κόσμο, αλλά προσφέρουν σ’ αυτόν το πιο σπουδαίο έργο κάνοντας τη μεγαλύτερη θυσία: αφανίζουν τον εαυτόν τους στη διακονία του λόγου του Θεού, για τη σωτηρία των ανθρώπων.
Διεθνής Μήνυση για το Σκάνδαλο του Κορωνοϊού από Γερμανούς Δικηγόρους: Έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας.
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Ἔχω ἰδεῖ τό σημαντικώτατον αὐτό βίντεο καί νομίζω ὅτι εἶναι ἴσως ἡ πληρεστέρα καί ἡ τελειοτέρα ἀνάλυσις καί παρουσίασις τῆς ἀπάτης τοῦ κορονοϊοῦ πού ἔχω ἰδεῖ μέχρι τώρα. Πρέπει νά τό ἰδοῦν ὅλοι. Δέν ἀναμένω νά ἔχῃ τύχην αὐτή ἡ μήνυσις, διότι οἱ Σιωνισταί, πού εἶναι ὄπισθεν τῆς τρομερᾶς αὐτῆς ἀπάτης, ἔχουν παντοῦ τούς ἀνθρώπους των, ἀλλά νομίζω ὅτι πολύ καλῶς ἔγινε.
-------------
@ 20 Οκτωβρίου 2020 - 11:15 π.μ.: «Πώς είστε τόσο σίγουροι ώστε μονόπλευρα να στηρίζετε μόνο την μία άποψη? Αυτοί οι αλλοδαποί και αλλοθρησκοι ή άθεοι δικηγόροι ξαφνικά έγιναν οι καλοί επειδή βολεύεται ο διαχειριστής και ο κ. Χατζηνικολαου!?»
«Ὑποκριταί, τὸ μὲν πρὸσωπον τοῦ οὐρανοῦ γινώσκετε διακρίνειν, τὰ δὲ σημεῖα τῶν καιρῶν οὐ δύνασθε γνῶναι;» (Ματ. 16:3). Ἡ Ἀλήθεια εἶναι μία καί ἀλλοίμονον εἰς ὅσους δέν δύνανται νά τήν διακρίνουν, ὁπότε ὑποστηρίζουν καί τήν ἀντίθετον (δηλαδή τοῦ Σατανᾶ) «ἄποψιν»! Σήμερον εἶναι τόσον φανερά «τά σημεῖα τῶν καιρῶν» πού βοοῦν ὅτι ἐπιβάλλεται σταδιακῶς ἡ βασιλεία τοῦ Ἀντιχρίστου, ὥστε ὅσοι ἐθελοτυφλοῦν καί συμπλέουν μέ τούς προδρόμους τοῦ Ἀντιχρίστου πού «κυβερνοῦν» ἤ παριστάνουν τούς ἐκκλησιαστικούς ταγούς, χλευάζοντες μάλιστα ὅσους προβάλλουν κάποιαν ἀντίστασιν σ' αὐτές τίς δυνάμεις τοῦ Διαβόλου, ἔχουν κάνει τήν ἐπιλογήν των: εἶναι φίλοι τοῦ Διαβόλου! Ἐν ἡμέρᾳ Κρίσεως, ἔκπληκτοι θά ἰδοῦν Παπικούς, Προτεστάντας κ.ἄ. πού ἠγωνίσθησαν ἐν ζωῇ μέ θέρμην ὑπέρ τοῦ Δικαίου νά εἶναι εἰς πολύ καλυτέραν θέσιν ἀπό κάποιους «ὀρθοδόξους» πού «ἀγαλλομένῳ ποδί» συνέπλευσαν μέ τόν Διάβολον!
Έκπτωση Θεσμών -- Χαράλαμπος Β Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
«οι προπαγανδισταί είναι οι μηχανικοί των ανθρωπίνων ψυχών»-Στάλιν
Είναι πρόδηλο ότι βιώνουμε πρωτόγνωρες συνθήκης αντιλήψεως της έννοιας της Δημοκρατίας μας, ως επιδερμική οχλοκρατία, δια της στρεβλωτικής πρακτικής του δημαγωγικού λαϊκισμού και συνάμα της συνειδητής εκπτώσεως των Θεσμών, υπό της Πολιτείας, η οποία αφεαυτής, υπολαμβάνει συλλήβδην τους θεσμούς, ως εργαλεία-στυγνές θεραπαινίδες-μηχανισμούς προς, κατά περίσταση και κατά το δοκούν, χειραγώγηση, της πνευματικά ευνουχισμένης μάζας, η οποία γαυριά δια «άρτον και θεάματα» κατά το προσφυώς λεγόμενο δια «νωπό-φρέσκο αίμα».
Τη Κ΄ (20η) Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος ΑΡΤΕΜΙΟΥ.
Αρτέμιος, ο μέγας και ένδοξος Μάρτυς του Χριστού, ήτο κατά τας ημέρας του Μεγάλου Κωνσταντίνου, παρά του οποίου κατεστάθη δουξ και αυγουστάλιος ήτοι μοκρός Αύγουστος (ηγεμών) της Αλεξανδρείας και πάσης της Αιγύπτου εν έτει τλ΄ (330), ετιμάτο δε μεγάλως και από τους υιούς και διαδόχους του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Αυτός όμως απηρνήθη πάσαν απόλαυσιν και υπέμεινε δια τον Χριστόν διάφορα κολαστήρια, και τώρα αγάλλεται μετ’ αυτού αιώνια. Ακούσατε όμως απ’ αρχής το Μαρτύριον αυτού, δια να λάβητε μεγάλην ωφέλειαν.
Συνταγματικός Πατριωτισμός -- Χαράλαμπος Β Κατασιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Ο πατριωτισμός συνιστά τον ρυθμιστικό παράγοντα, δια την προστασία του Συντάγματος, κατά την ακροτελεύτια διάταξη, κατ’ άρθρο 120 παράγραφος 4, δια της οποίας, παρέχεται εις τον πολίτη, χάριν της φιλοπατρίας του, η καθοιονδήποτε πρόσφορο και ικανό τρόπο, θεμιτό η αθέμιτο η προάσπιση του Συντάγματος εναντίον οιουδήποτε επίβουλου τρίτου ο οποίος επιχειρεί δια της βίας και δη πραξικοπηματικά να το καταλύσει.
Πρόκειται δια μία υποχρέωση οιουδήποτε Έλληνα πολίτη, ο οποίος οφείλει αφοσίωση εις την πατρίδα και την Δημοκρατία τηρώντας απαρεγκλίτως την πιστή τήρηση των νόμων που συμφωνούν με το Σύνταγμα, κατά την παράγραφο 2 του ως άνω μνησθέντος άρθρου 120.
------------------------------
Η υπερδιάδοση όλα αυτά τα έτη των "προφητειών" πάσης φύσεως οδήγησε σήμερα που οι Τούρκοι αγγίζουν τα 6μιλια πλέον σε σχετική σιγή σε σχέση με παλαιότερα.... Όλο αυτό το "το είπε και ο Παΐσιος ότι θα..." κούρασε τον λαό και είναι πλέον εμφανές.. Υπάρχουν δε και τόσα υποτιθέμενα ως λεχθέντα από τον πατέρα Παΐσιο που τί να πεί κανείς, εκτός βέβαια του ότι τελεί υπό αμφισβήτηση και το ίδιο το προορατικό του χάρισμα δεδομένης της σιγής του για τον Π. Βαρθολομαίο... Ακόμα και οι σοβαρές και αληθινές πλέον προφητείες δεν εξετάζονται από το λαό συνέπεια αυτού του κορεσμού αλλά και της υπερεπικράτησης των οικουμενιστών σχεδόν παντού... Ίσως αυτό να ήταν και το σχέδιο...
ΝΑΙ ΜΕΝ, ΑΛΛΑ…» -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
ΤΟ ΘΕΜΑ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀπασχολεῖ ἰδιαίτερα τους συνειδητούς χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ἀπό τους κληρικούς ἐνημέρωση και καθοδήγηση. Ὅμως περισσεύει ἡ σιωπή ἀπό καιροσκοπισμό και δειλία. Ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι, πού δημοσίως ἐπικρίνουν τους Οἰκουμενιστάς και διατυπώνουν τη γνώμη τους ἐλεύθερα. Και αὐτό εἶναι πολύ ἀνησυχητικό φαινόμενο, γιατί ἀποκαλύπτει ὅτι δεν ὑπάρχει ἱερός ζῆλος και παρρησία. Δέν ὑπάρχει πνεῦμα ὁμολογίας και ὑπεράσπισης τῆς πίστεώς μας. Ὡστόσο, δεν μᾶς λείπουν τά κείμενα, πού ἐπισημαίνουν τις αἱρετικές διδασκαλίες τῶν παπικῶν και τῶν προτεσταντῶν. Ἔχουμε θεολόγους, ἀλλά δεν ἔχουμε ὁμολογητές. Το πρόβλημα δεν εἶναι στην ἐπισήμανση τῶν διαφορῶν με τους ἑτεροδόξους, ἀλλά στήν κριτική πού πρέπει στους δικούς μας ὀρθοδόξους οἰκουμενιστές, οἱ ὁποῖοι ἀναπτύσσουν ἐνοχλητικές πρωτοβουλίες και ἐξισώνουν την πίστη μας με ἐκείνη τῶν αἱρετικῶν. Αὐτούς τους οἰκουμενιστές ἀποφεύγουν ἐπιμελῶς οἱ σοφοί θεολόγοι μας να τους κρίνουν καί να τους ἀπομονώσουν. Και αὐτό συμβαίνει γιατί εἶναι οἱ μεγαλόσχημοι τῆς Ἐκκλησίας και δεν θέλουν να ἔλθουν σε ἀντίθεση μαζί τους. Δεν θέλουν να δυσαρεστήσουν και τους πατριαρχικούς κύκλους, παρόλο πού διαφωνοῦν. Ἔτσι κυλάει ὁ χρόνος με συμβιβασμούς, ἰδιωτικούς ψιθύρους και σιωπή. Τά ἐπιχειρήματά τους εἶναι παιδαριώδη. Ἔχουν ὡς κανόνα τους το «Ναι μέν, ἀλλἀ…», πού σημαίνει τελικά ὄχι στη δημόσια ἀντίδραση, ὄχι στη δυναμική διαφωνία, ὄχι στην ἄρνηση τῶν διαφόρων προκλητικῶν ἐκδηλώσεων. Καί ὅλα αὐτά, γιατί τους περισσεύει ἡ διάκριση και ἡ κατά Θεόν σοφία… Ἡ τακτική πού περιγράφω εἶναι προσφιλής και σε ἀρκετούς ἁγιορεῖτες πατέρες και σε σχεδόν ὅλους τους Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἔτσι ὁ δόλιος Οἰκουμενισμός ἐξαπλώνεται παντοῦ και το ὀρθόδοξο κριτήριο ἀμβλύνεται. Σε λίγο οἱ ἀνυποψίαστοι χριστιανοί μας θα πάθουν πλήρη σύγχυση και θά ἀποδέχονται τον Πάπα ὅπως και τον Πατριάρχη, και τους καρδινάλιους ὅπως και τους μητροπολίτες!
ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ, ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΣ -- ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΛΟΥΚΑ(11-10-20) - π. Γεώργιος Αγγελακάκης
https://agiooros.org/viewtopic.php?f=10&t=15980&mobile=on
Για μια ανήσυχη ησυχία …! -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Παν. Αθηνών.
Αν θα μπορούσε κανείς να διεισδύσει πραγματικά στον πυρήνα της υπαρξιακής αγωνίας του ανθρώπου, που γεννάται από τον πόθο για ενότητα, θα ανακάλυπτε ακριβώς ότι ο πόθος αυτός προδίδει την ψυχική δίψα του ανθρώπου για ησυχία. Είναι γεγονός ότι ο διασπασμένος και διχασμένος εσωτερικά άνθρωπος, εκείνος τουλάχιστον που βιώνει την ανάγκη για ενότητα σαν μια βασική επιδίωξη της ζωής, στο βάθος της εσώτερης ψυχικής υποστάσεώς του λαχταρά την ησυχία. Εξάλλου, εάν ένας διαταραγμένος από εσωτερικές συγκρούσεις και διασπάσεις άνθρωπος κατέληγε στην ψυχική του συγκρότηση και ενοποίηση, το πρώτο αγαθό που θα γευόταν θάταν ασφαλώς η πνευματική ησυχία, σαν έκφραση της αρμονίας των ψυχικών του καταστάσεων και περιεχομένων.
Ο καθείς εφ’ ω ετάχθη!!!
Έχοντας ως σκοπό μας την συσπείρωση και την κινητοποίηση όλων των δυνάμεων του Έθνους, ανεξάρτητα από ιδεολογική προέλευση, σε ένα ουσιαστικά δημοκρατικό σύνολο που θα αγωνίζεται γιά την πρόοδο και την ευημερία του Ελληνικού Λαού, γιά την προστασία της πατρίδος και της οικογενείας αυτού, ως και των συμβόλων του, για την προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας, της Εθνικής Ανεξαρτησίας, της Λαϊκής Κυριαρχίας και για την ολοκλήρωση των Προσδοκιών και Πόθων του Ελληνικού Έθνους, διά της παρούσης εγκλήσεώς μας βάλουμε ευθέως κατά του πυρήνος του σαθρού συστήματος που γεννοβολάει τα σκύβαλα της ιζηματώδους κομματοκρατίας και της συναλλαγής, κατά των διεφθαρμένων παλλακίδων που αναρριχούνται στην πυραμίδα, υπό την ώθηση της Νέας Τάξης Πραγμάτων εξαργυρώνοντας την ανέλκυσή τους από την αφάνεια προσφέροντας γη και ύδωρ στους επιβήτορές τους. Στην μεταπολιτευτική Ελλάδα επεκράτησε ο ιός των πατριδοκάπηλων «αγωνιστών» που προσχώρησαν στους ιοβόλους μηχανισμούς του χρήματος και της εξουσίας λεηλατώντας τον κρατικό κορβανά και γενόμενοι οι κύριοι φορείς της ιδεολογίας του παρασιτικού εκσυγχρονισμού και της παγκοσμιοποίησης, της εγκατάλειψης κάθε αξίας και ιδανικού που προσδιορίζει την εθνική μας ταυτότητα και θεωρώντας ως οπισθοδρομικά κατάλοιπα την έννοια του έθνους, την γλώσσα, την θρησκεία, την ιστορία και τα ήθη μας, πασχίζουν να διαγράψουν από την εθνική μας συνείδηση την διαχρονική λαμπρότητα του Ελληνισμού του ωραίου, του μεγάλου και του αληθινού!!!
Πρωτ. π. Γεώργιος Μεταλληνός:
...Ἡ ἅλωση τῆς Πόλης ἀπὸ τοὺς Φράγκους (1204), ἡ προπαγανδιστικὴ δραστηριότητα τῶν Δυτικοευρωπαίων στὴν ὑπόδουλη Ἀνατολή, ἡ Μικρασιατικὴ Καταστροφὴ (1922) καὶ ἡ τραγωδία τῆς Κύπρου (1974) εἶναι τὰ ἐντονότερα ὁρόσημα αὐτῆς τῆς «προδοσίας» τῆς Ὀρθόδοξης Ἀνατολῆς ἀπὸ τὴ χριστιανικὴ Εὐρώπη. Τί μπορεῖ νὰ περιμένει ἡ Ἑλλάδα ἀπὸ μιὰ τέτοια Εὐρώπη; εἶναι τὸ ἐρώτημα τῶν ἐπιφυλακτικῶν ποὺ δὲν μπορεῖ, φυσικά, νὰ τὸ παραβλέψει κανεὶς ἀβασάνιστα.
Προκειμένου νά προσδιορίσω καλύτερα τά αυτονόητα όσων έγραψα, τά οποία, ομολογουμένως, δέν είναι τόσον αυτονόητα. -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη
Όταν ένας άνθρωπος, ασθενής κατά τήν πίστη, ζητήσει τήν βοήθεια τής εκκλησίας, ότι « 2 πολλὰ γὰρ πταίομεν ἅπαντες» (Ιακώβου γ΄), ακόμη δέ, ότι, ίσως, έχει ακούσει το « εἴ τι ἡμάρτομεν μέχρι τῆς παρούσης ὥρας, ἐν λόγω ἤ ἔργω ἤ κατὰ διάνοιαν, ἑκουσίως ἤ ἀκουσίως, ἄνες, ἄφες, συγχώρησον·» (*), τότε η εκκλησία παρέχει σ΄ αυτόν δύο, ας πούμε, θεραπευτικά σχήματα.
Ένα είναι τό τής
οικονομίας τών ιερών Κανόνων, έτερο τό τής ακριβείας Πίστεως. Η ανταπόκριση τού
ασθενούς στό πρώτο σχήμα επάγεται τήν ακρίβειαν Πίστεως, χωρίς τούτο νά
σημαίνει ότι τά «τείχη τού αίσχους» (οικουμενικός Βαρθολομαίος γιά τούς ιερούς
Κανόνες) πρέπει νά καταργηθούν. Η οικονομία οδηγεί στήν ακρίβεια.Τήν καλή
έκβαση τής νόσου βεβαιώνει τό ... «δείξω σοι ἐκ τῶν ἔργων μου τὴν πίστιν μου»
(Ιακώβου β΄). Άν όχι, η ασθένεια είναι πρός θάνατον.
«17 οὕτω καὶ ἡ πίστις, ἐὰν
μὴ ἔργα ἔχῃ, νεκρά ἐστι καθ' ἑαυτήν. 18 ἀλλ' ἐρεῖ τις· σὺ πίστιν ἔχεις, κἀγὼ ἔργα
ἔχω· δεῖξόν μοι τὴν πίστιν σου ἐκ τῶν ἔργων σου, κἀγὼ δείξω σοι ἐκ τῶν ἔργων
μου τὴν πίστιν μου.19 σὺ πιστεύεις ὅτι ὁ Θεὸς εἷς ἐστι· καλῶς ποιεῖς· καὶ τὰ
δαιμόνια πιστεύουσι καὶ φρίσσουσι.» (έ.α)
(*) Τῌ ΙΗ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
Μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου
καὶ Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ.
ΚΥΡΙΑΚΗ Β' ΗΧΟΣ
ΟΡΘΡΟΣ, Ζ΄ Ευχή
Ο ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΕΙΣ ΤΑ ΧΩΡΙΑ – Αλ. Παπαδιαμάντης
Φίλος τις, μεθ’ ου συνωδοιπόρουν τας ημέρας ταύτας, ισχυρίζετο ότι πολλοί των Ελλήνων της σήμερον προτιμώσι να εκκλησιάζωνται εις μικρούς ναΐσκους ή εις μεγάλους και πολυτελείς ναούς. Η παρατήρησις αύτη έχει τι ορθόν, και η ιδιότροπος ευλάβεια των τοιούτων πιστών δεν φαίνεται άτοπος, όταν μάλιστα αναλογισθώμεν ότι κυριολεκτικώς η πολυτέλεια εις τους ναούς είναι απηγορευμένη. Το ιδιάζον εις τους χριστιανικούς ναούς γνώρισμα είναι η σεμνότης και μεγαλοπρέπεια, το γνώρισμα δε τούτο δεν αποκλείει η ευτέλεια. Ενθυμείσθε τον υπό Περικλέους επιτάφιον παρά Θουκυδίδη, «Φιλοκαλούμέν τε γαρ μετ’ ευτελείας», έλεγεν ο μέγας πολιτικός των αρχαίων Αθηνών, όστις εμελέτησε πολύ και εψυχολόγησεν επί του βίου των συμπολιτών του. Τω όντι η ευτέλεια ουδέν άλλο είναι ή απλότης, ο τύπος δε ο χριστιανικός, ως και ο αρχαίος ελληνικός, θηρεύει την απλότητα. Τα κίβδηλα και ψευδόχρυσα, τα οποία βλέπετε εις ένα ή δύο των αθηναϊκών ναών, και υπούλως και θρασέως εισαγόμενα, αναρμοδίως όλως, υπό ανθρώπων αμαθών και απειροκάλων, δήθεν επιτρόπων των ναών τούτων, έπρεπε ν’ απαγορευθώσιν υπό της μόνης αρμοδίας κεντρικής εκκλησιαστικής Αρχής, κυριαρχικά εξασκούσης δικαιώματα, κατ’ αυτό το πολιτικόν μας Σύνταγμα, επί των καθαρώς εκκλησιαστικών πραγμάτων. Αλλ’ ελλείψει τοιαύτης Αρχής έκαστος πράττει κατά το δοκούν αυτώ, εισάγων εις τους ιερούς ναούς καινά και ξενότροπα, νόθα και απηγορευμένα, και δεν είναι παράδοξον οι ούτω πράττοντες να νομίζωσιν ότι υπηρετούσι δήθεν την Εκκλησίαν, και ότι είναι άξιοι επαίνων και στεφάνων δια τον ζήλον των. Η Εκκλησία έχει ένα παραδεδεγμένον τύπον, ον ουδείς δύναται αποινεί να παραβή, και ρητώς απαγορεύεται πάσα καινοτομία είτε εις την αρχιτεκτονικήν και γραφικήν και την λοιπήν των ναών διακόσμησιν, είτε εις την μουσικήν και την άλλην λατρείαν.
Τη ΙΘ΄ (19η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη του Προφήτου ΙΩΗΛ.
Ιωήλ ο ένδοξος Προφήτης ήτο από την φυλήν του Ρουβίμ, υιός Βαθουήλ, εκ του αγρού του καλουμένου Μεθομμορών. Ερμηνεύεται δε Ιωήλ, αγάπη Κυρίου ή απαρχή Θεού. Επροφήτευσεν ο Προφήτης ούτος δια την πείναν, την οποίαν έμελλον να λάβωσιν οι Ιουδαίοι και δια τον αφανισμόν των νομικών θυσιών και δια το πάθος δικαίου Προφήτου, δια του οποίου μέλλει να ανακαινισθή εις σωτηρίαν όλη η γη. Και ταύτα προφητεύσας, απέθανε και ετάφη εις την ιδικήν του γην. Προέλαβε δε ούτος την του Χριστού έλευσιν έτη ω΄ (800).
Αυτού του ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ την αποστράτευση ζήτησε η Ντόρα Μπακογιάννη …
… επειδή απείλησε με βύθιση το νορβηγικό ερευνητικό σκάφος Malene Ostervold και το τουρκικό συνοδό του πλοίο όταν στις 13 Νοεμβρίου 2008 έκανε έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα δυτικά της Κύπρου.
ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΠΩΛΗΤΙΚΟΙ ΛΟΙΠΟΝ ΘΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΣΑΠΙΣΟΥΝ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ;
Ο ΤΕΩΣ Α/ΓΕΕΘΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΡΑΨΑΣ ΕΠΙΚΑΛΕΙΤΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ!!! (ΒΙΝΤΕΟ)
Ο Στρατηγός Γράψας και οι Τούρκοι!
το 2008 ο τότε Α/ΓΕΕΘΑ, Στρατηγός Δημήτριος Γράψας, απείλησε με βύθιση το νορβηγικό ερευνητικό σκάφος Malene Ostervold καθώς και το τουρκικό συνοδό του πλοίο που έκανε έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα δυτικά της Κύπρου.
Και όμως, ο συγκεκριμένος άνθρωπος αποστρατεύτηκε 8 μήνες πριν ολοκληρώσει τη θητεία του σαν Α/ΓΕΕΘΑ. Η αποστράτευση του τότε είχε ξενίσει και δόθηκαν κάποιες διευκρινίσεις χωρίς ωστόσο αυτές να πείθουν.
Ο κος Βασίλειος Μαρκεζίνης στη σελίδα 370 του βιβλίου του «Μια νέα εξωτερική πολιτική» εξηγεί την αιφνίδια αλλά και ανεξήγητη απομάκρυνση του πρώην Α/ΓΕΕΘΑ Στρατηγού Γράψα, διακεκριμένου αξιωματικού των καταδρομών. Ας τη θυμηθούμε λοιπόν, όπως δημοσιεύτηκε τότε και στην εφημερίδα ΠΑΡΟΝ.
ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ:
Ο επίσκοπος Φώτιος [ ΓΟΧ ] είχε τροχαίο και χαροπαλεύει. Παρακαλούμε άπαντες να ανάψουν ένα κεράκι να κάνουν ένα κομποσκοίνι, μια παράκληση
Ο οδηγός, ερχόμενος προς Λαμία, από άγνωστη αιτία, έχασε τον έλεγχο και το Citroen C4 έπεσε με σφοδρότητα πάνω στην τσιμεντένια κολόνα του παραδρόμου.
Πρόκειται για τον 52χρονο Μητροπολίτη Φώτιο Δημητριάδος, των Παλαιοημερολογητών, ο οποίος τραυματίστηκε σοβαρά.
Στο σημείο εκτός από την Τροχαία και το ΕΚΑΒ έσπευσαν άμεσα η ΠΥ Λαμίας και η 7η ΕΜΑΚ, που απεγκλώβισαν τον τραυματία, ο οποίος διακομίστηκε στα Επείγοντα του ΓΝ Λαμίας.
https://catacomb--church.blogspot.com/2020/10/blog-post_18.html
Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός : Πως απήντησε το Βατικανό, στο οποίο στηρίξαμε οι Χριστιανοί της Ανατολής την ελπίδα μας;
α) Όταν μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο φάνηκε προς στιγμήν, ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο έμελλε να καταλάβει το ναό της Αγίας Σοφίας, το Βατικανό έσπευσε να δηλώσει, ότι προτιμούσε «να βλέπη την ημισέληνον επί της Αγίας Σοφίας παρά τον Ελληνικόν Σταυρόν» (sic)! και β) Μετά την καταστροφή της Σμύρνης και το ξερρίζωμά μας από την Ελληνικώτατη Μικρασία, ο Καρδινάλιος GASMARRI εκ μέρους του Βατικανού και ο τούρκος σφαγέας μας Μουσταφά Κεμάλ αντήλλασαν συγχαρητήρια τηλεγραφήματα (24, 27 και 28 Σεπτεμβρίου 1922), για την καταστροφή μας (Βλ. Αρχιεπ. Αθηνών Χρυσοστόμου (Παπαδοπούλου) Φύσις και χαρακτήρ της Ουνίας – Οι Ουνίται εν Ελλάδι, Αθήνησι 1928, σελ. 32). «Ο.Τ.»1478
Αποκόπτονται από την Εκκλησία όσοι ακολουθούν τους ποιμένας και επισκόπους, οι οποῖοι έχουν αιρετικά φρονήματα ; -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Αν. Καθηγητού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Οἱ εὔκολοι ἀφορισμοί περί «αὐτομάτου ἀπωλείας τῆς Χάριτος» συνιστοῦν τόν γνωστόν Ματθαιϊσμόν. Ἔχει ἀποδειχθῆ ὅτι εἶναι τό πλέον ἀποτελεσματικόν ἐργαλεῖον τοῦ Σατανᾶ νά διαιρῇ τούς Ὀρθοδόξους. Ἐπί τοῦ θέματος αὐτοῦ ὁ Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης εἰς τήν ὑποσημείωσιν 2 τοῦ 3ου Ἀποστολικοῦ Κανόνος γράφει: "Πρέπει νά ἠξεύρωμεν, ὅτι τά ἐπιτίμια ὁποῦ διορίζουν οἱ Κανόνες, ἤγουν τό, καθαιρείσθω, τό, ἀφοριζέσθω, καί τό, ἀνάθεμα ἔστω. Αὐτά, κατά τήν γραμματικήν τέχνην, εἶναι γ.' προσώπου προστακτικοῦ, μή παρόντος. Εἰς τό ὁποῖον διά νά μεταδοθῇ ἡ προσταγή αὐτή, ἐξ ἀνάγκης χρειάζεται νά ᾖναι β᾿. πρόσωπον παρόν. Τό ἐξηγῶ καλλιώτερα. Οἱ κανόνες προστάζουσι τήν σύνοδον τῶν ζώντων Ἐπισκόπων, νά καθαίρουν τούς ἱερεῖς, ἤ νά ἀφορίζουν, ἤ νά ἀναθεματίζουν τούς λαϊκούς, ὁποῦ παραβαίνουν τούς κανόνας. Ὅμως, ἄν ἡ σύνοδος δέν ἐνεργήσῃ ἐμπράκτως τήν καθαίρεσιν τῶν ἱερέων, ἤ τόν ἀφορισμόν, ἤ ἀναθεματισμόν τῶν λαϊκῶν, οἱ ἱερεῖς αὐτοί καί οἱ λαϊκοί οὔτε καθῃρημένοι εἶναι ἐνεργείᾳ, οὔτε ἀφωρισμένοι ἤ ἀναθεματισμένοι. Ὑπόδικοι ὅμως, ἐδῶ μέν εἰς τήν καθαίρεσιν καί ἀφορισμόν ἤ ἀναθεματισμόν, ἐκεῖ δέ εἰς τήν θείαν δίκην." Ἕως ὅτου, λοιπόν, γίνῃ Ὀρθόδοξος Σύνοδος, ἡ ὁποία θά καθαιρέσῃ καί θά ἀναθεματίσῃ τούς σχισματο-αιρετικούς, αὐτοί θά τελοῦν ὑπό τόν χαρακτηρισμόν "ἐν δυνάμει" σχισματο-αιρετικοί. Ἐν ἐνεργείᾳ εἶναι μόνον οἱ κεκριμένοι ὑπό Συνόδου. Ὁ λόγος, βεβαίως, γιά νεοφανεῖς αἱρέσεις καί σχίσματα. Γιά κάποιον πού προσχωρεῖ φανερά στόν Παπισμόν, πού εἶναι κεκριμένη αἵρεσις, δέν ἀπαιτεῖται Σύνοδος διά νά τόν καταδικάσῃ, εἶναι αὐτοκατάκριτος. Οἱ ἐξ Ὀρθοδόξων Οἰκουμενισταί, ἄν καί ὁ Οἰκουμενισμός στεγάζει ἤδη πολλές καταδικασμένες αἱρέσεις, ἐντούτοις στά φανερά ὑποδύονται τούς Ὀρθοδόξους πού μέ περισσήν «ἀγάπην» «δίδουν τήν μαρτυρίαν τῆς Ὀρθοδοξίας» στούς «διαλόγους μετά τῶν ἑτεροδόξων». Ἐπισήμως, δέν ἔχουν προσχωρήσει εἰς καμμίαν αἵρεσιν. Ἀκόμη καί τό ὄντως αἱρετικόν κείμενον τοῦ Κολυμβαρίου εἶναι ἐπαρκῶς καμουφλαρισμένον, ὥστε μόνον οἱ εἰδήμονες ν' ἀντιλαμβάνωνται τί ἀκριβῶς λέγει: «Ἡ Ὀρθόδος Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει τήν ἱστορικήν ὀνομασίαν τῶν ἑτεροδόξων ἐκκλησιῶν». Ἐν συμπεράσματι, ἡ ἀποτείχισις ἀπό τούς ἀκρίτους αὐτούς αἱρετικούς εἶναι ὑποχρεωτική, ἀλλά, ἐφόσον δέν ἔχουν εἰσέτι καθαιρεθῆ ὑπό Συνόδου, τά μυστήριά των δέν εἶναι ἄκυρα, ἄν καί ὅσοι ἐν γνώσει συμμετέχουν εἰς αὐτά δέν λαμβάνουν εὐλογίαν, ἀλλά κατάκρισιν!
-------------------------------
Σας απαντούν τα Αναθέματα των Πανορθοδόξων Συνόδων του 16ου αιώνος, κ. Καθηγητά, κατά του Νέου Ημερολογίου και κατά ΟΛΩΝ ΕΚΕΙΝΩΝ που θα επιφέρουν και θα ακολουθήσουν την καινοτομία!
1η Ἀπόφασις τῆς Συνόδου τοῦ 1583, ἡ ὁποία ὑπογράφεται ἀπό τούς Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως, Ἱερεμία, Ἀλεξανδρείας, Σίλβεστρο, Ἱεροσολύμων, Σωφρόνιο καί ἀπό τούς ὑπόλοιπους παρόντες Ἀρχιερεῖς:
Κανών Ζ': " Ὅποιος δέν ἀκολουθᾶ τά ἔθιμα τῆς Ἁγίας Ὀρθόδοξου Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαί Σύνοδοι ἐθέσπισαν, καί τό Ἅγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν, καί θέλει νά ἀκολουθᾶ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί νέον Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἁγίας Ὀρθόδοξου Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας καί τῆς τῶν Πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι.
Ἐσεῖς δέ οἱ εὐσεβεῖς καί Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί μένετε ἐν οἷς ἐμάθετε, ἐγεννήθητε καί ἀνετράφητε καί, ὅταν τό καλέσῃ ὁ καιρός καί ἡ χρεία, καί αὐτό τό αἷμα σας νά χύνετε, διά νά φυλάξετε τήν πατροπαράδοτον πίστιν καί ὁμολογίαν σας καί νά φυλάγεσθε ἀπό τῶν τοιούτων, καί προσέχετε, ἵνα καί ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός σᾶς βοηθᾶ, ἅμα καί ἡ εὐχή τῆς ἡμῶν μετριότητος εἴη μετά πάντων ὑμῶν. Ἀμήν."
1583 Ἰνδικτίων ιβ΄, Νοεμβρίου κ' "
2η Ἀπόφασις τοῦ 1593, ἡ ὁποία ὑπογράφεται ἀπό τούς Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως, Ἱερεμίαν, Ἀλεξανδρείας, Μελέτιον Πηγᾶν, Ἀντιοχείας, Ἰωακείμ καί Ἱεροσολύμων, Σωφρόνιον καί τήν περί αὐτούς Ἱεράν Σύνοδον τῶν Ἀρχιερέων:
"Ἀπαρασάλευτον διαμένειν βουλόμεθα τό τοῖς πατρᾶσιν διορισθέν περί τοῦ Ἁγίου καί σωτηρίου Πάσχα. Ἔχει δέ οὕτως:
Ἅπαντας τούς τολμῶντας παραλύειν τούς ὅρους τῆς Ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς πρώτης Συνόδου, τῆς ἐν Νικαίᾳ συγκροτηθείσης ἐπί παρουσίᾳ τοῦ εὐσεβοῦς καί Θεοφιλεστάτου βασιλέως Κωνσταντίνου περί τῆς ἁγίας ἑορτῆς τοῦ Σωτηρίου Πάσχα, ἀκοινωνήτους καί ἀποβλήτους εἶναι τῆς Ἐκκλησίας, εἰ ἐπιμένειν φιλονικώτερον, ἐνιστάμενοι πρός τά καλῶς δεδιδαγμένα. Καί ταῦτα ἡγήσθω περί τῶν λαϊκῶν.
Εἰ δέ τις τῶν προεστώτων τῆς Ἐκκλησίας Ἐπίσκοπος ἤ Πρεσβύτερος, ἤ Διάκονος, μετά τόν ὅρον τοῦτον, τολμήσειεν ἐπί διαστροφῇ τῶν λαῶν καί ταραχῇ τῶν ἐκκλησιῶν ἰδιάζειν, καί μετά τῶν Λατίνων καί Ἰουδαίων ἐπιτελεῖν τό Πάσχα, τοῦτον ἡ ἁγία Σύνοδος ἐντεῦθεν ἤδη ἀλλότριον ἔκανε τῆς Ἐκκλησίας. Δεῖ δέ στοιχεῖν τῷ τῶν Πατέρων κανόνι, μέχρι καί σήμερον Θεοῦ χάριτι, ὅ, καθ' ὅ δεῖ καί τά λοιπά ἡ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησία διαφυλάττει.
Ἐν ἔτει σωτηρίῳ, Ζρα΄: αφηγ,΄ Φεβρουαρίου ιβ΄ 1593."
Όπως βλέπετε, κ. Χατζηνικολάου, είναι ΚΕΚΡΙΜΕΝΟΣ ΔΙΑ ΦΡΙΚΤΩΝ ΑΝΑΘΕΜΑΤΩΝ ο Νεοημερολογιτισμός από τον 16ο αιώνα, και είναι ΕΠΙΣΗΣ ΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ ΔΙΑ ΦΡΙΚΤΩΝ ΑΝΑΘΕΜΑΤΩΝ ΑΠΑΝΤΕΣ οι νεοημερολογίτες, πάλι από τον 16ο αιώνα.
Υ.Γ. Αφού, λοιπόν, κ. Καθηγητά, οι Νεοημερολογίτες δεν είναι καταδικασμένοι και αναθεματισμένοι, και αφού έχουν έγκυρα μυστήρια όπως πιστεύετε και λέτε, τότε ισχύει η καθαίρεση που επέβαλαν το 1937 στον πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομο.
Είναι απλά τα πράγματα!
Στουραΐτης Χαρίλαος.
Θεολόγος.
---------------------------------
Κύριε Στουραΐτη, τόσον τά ἐπιχειρήματά σας ὅσον καί τό συμπέρασμά σας εἶναι ἐσφαλμένα. Συγκεκριμένως, ἡ πλάνη τοῦ Ματθαιϊσμοῦ σᾶς ὠθεῖ νά διαστρέφετε βαναύσως αὐτά πού γράφω.
Πρῶτον, ἐγώ γράφω ὅτι «ἡ ἀποτείχισις ἀπό τούς ἀκρίτους αὐτούς αἱρετικούς εἶναι ὑποχρεωτική», ἐνῷ ἐσεῖς γράφετε ὅτι, γιά νά εἶμαι δῆθεν συνεπής μέ τά «ἔγκυρα» μυστήρια, πρέπει ν' ἀναγνωρίσω τήν «καθαίρεσιν» τοῦ Ἁγίου πρ. Φλωρίνης, ὁ ὁποῖος ἀπετειχίσθη ἀπό τήν (ἐν δυνάμει) αἵρεσιν καί τό (ἐν δυνάμει) σχίσμα!!! Ἀντιλαμβάνεσθε τί γράφετε; Μέ φέρετε νά λέγω: «Ἀποτειχισθῆτε ἀπό τούς ἐν δυνάμει αἱρετικούς καί σχισματικούς, ἀλλ' ἄν αὐτοί σᾶς καθαιρέσουν, τότε ἰσχύει ἡ ποινή, ἄν καί ὁ 15ος Κανών τῆς ΑΒ λέγει ὅτι οἱ ἀποτειχιζόμενοι εἶναι ἄξιοι ἐπαίνου!» Τί σχιζοφρενικά συμπεράσματα ἐξάγετε ἀπό τά γραφόμενά μου, λόγῳ τοῦ Ματθαιϊκοῦ σκότους πού σᾶς διακατέχει!
Δεύτερον, ἐγώ γράφω ὅτι «ὅσοι ἐν γνώσει συμμετέχουν εἰς αὐτά [σ.σ. τά μυστήρια τῶν Οἰκουμενιστῶν] δέν λαμβάνουν εὐλογίαν, ἀλλά κατάκρισιν», ἀλλ' ἐσεῖς μοῦ ἀποδίδετε διαστρεβλωτικῶς ὅτι δῆθεν ἰσχυρίζομαι ὅτι ὅ,τι κάμνουν οἱ ψευδοεπίσκοποι τῶν Οἰκουμενιστῶν εἶναι ἔγκυρον καί εὐλογημένον ἀπό τόν Θεόν! Τελεία διαστροφή τῶν λεγομένων μου! Φθάνετε στό σημεῖον νά κατατάσσετε τήν «καθαίρεσιν» στά μυστήρια, προκειμένου νά ἔχουν κάποιαν ἀληθοφάνειαν οἱ αἱρετικοί ἰσχυρισμοί σας! Ἔχουν γίνει πολλές ἄδικες καί παρά τά διαταχθέντα «καθαιρέσεις» εἰς τήν Ἐκκλησίαν, ὅπως π.χ. αὐτές τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου καί τῶν «χρυσοστομιτῶν» Ἐπισκόπων. Λοιπόν, ἀσφαλῶς θά ὑπονοεῖτε ὅτι τίς δέχομαι ὅλες αὐτές ὡς «ἔγκυρες», ἄν καί τό ἱερόν Εὐαγγέλιον λέγει ὅτι οἱ οὕτω ἀφορισθέντες (καί καθαιρεθέντες) θά πρέπῃ νά χαίρωνται! Βλέπετε σέ τί γελοῖα καί αἱρετικά συμπεράσματα σᾶς ὁδηγεῖ ἡ πλάνη σας;
Τρίτον, ὑπάρχει ἄπειρος σύγχυσις γύρω ἀπό τό ἡμερολογιακόν ζήτημα. Πολλοί (ἀκόμη καί σοβαροί Π/Ηται!) δέν δέχονται ὡς ἔγκυρον τό σιγγίλιον πού ἐπικαλεῖσθε. Ἄλλοι πάλι διατείνονται ὅτι οἱ Συνοδικές ἀποφάσεις τοῦ 16ου αἰῶνος ἀναφέρονται μόνον εἰς τήν ἀλλαγήν τοῦ Πάσχα καί ἰσχυρίζονται ὅτι, ἐφόσον τό 1924 δέν υἱοθετήθηκε τό Γρηγοριανόν Ἡμερολόγιον, ἀλλά «διωρθώθη» τό Ἰουλιανόν, ἕπεται ὅτι τά ἀναθέματα τοῦ 16ου αἰῶνος δέν ἀναφέρονται στούς Ν/Ητας. Ἐγώ δέν ἀσπάζομαι αὐτούς τούς ἰσχυρισμούς, ἀλλ' οὔτε καί δύναμαι νά τούς καταρρίψω ὡς ψευδεῖς, διό καί ἐπιζητῶ (καί προσεύχομαι) νά γίνῃ Πανορθόδοξος Σύνοδος διά νά δώσῃ ἀπαντήσεις σ' αὐτά τά ἀδιέξοδα! Τώρα, τό πῶς οἱ Ματθαιϊσταί τά ἔχουν «λύσει» εἶναι γνωστόν: μέ σχίσμα, μέ ἄπειρον κακίαν καί μέ διαστροφάς τῆς Ἀληθείας! Κρῖμα!
ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΒΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΥΦΗΜΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ.
Εις τέσσαρα μέρη διαιρείται το ορθώς λέγειν, ευλογημένοι Χριστιανοί. Πρώτον μεν, α δει λέγειν· δεύτερον δε, όσα δει λέγειν· τρίτον, προς ους δει λέγειν· και τέταρτον, οπηνίκα δει λέγειν. Ήτοι όποιος άνθρωπος θέλει να ομιλήση ορθά, πρέπει τέσσαρα πράγματα να σκέπτηται· πρώτον μεν να λέγη εκείνα τα οποία πρέπει να λεχθούν· διότι όστις λέγει εκείνα τα οποία δεν πρέπει να είπη τις, ήτοι αργολογίας, βλασφημίας, φλυαρίας και τα τοιαύτα, εκείνος λέγει πράγματα, τα οποία δεν πρέπει να λέγη τις. Δεύτερον να λέγη όσα πρέπει να λέγωνται, διότι είναι και άλλοι πολλοί λόγοι αγαθοί και ψυχωφελείς, αλλά δεν πρέπει όλους να τους λέγη τις εις μίαν ώραν, μόνον δε όσα είναι πρέπον, τόσα να λέγη· διότι οι λόγοι όλοι της Παλαιάς Γραφής και της Νέας, όλοι μεν είναι καλοί και πρέπει πας Χριστιανός να τους διηγήται, αλλά δεν πρέπει όλους μαζί να λέγη τις, αλλά με ησυχίαν και υπομονήν και με καιρόν κατάλληλον να ομιλή όσα αρμόζουσι. Τρίτον, να μη απευθύνη τις τους λόγους του προς πάντα άνθρωπον, αλλά μόνον προς εκείνους τους οποίους πρέπει, διότι όστις ομιλεί λόγους σωτηριώδεις και περί Θεότητος προς άνθρωπον λιθοκάρδιον και άπιστον, εκείνος πίπτει έξω από την παραγγελίαν του Κυρίου, όστις λέγει εις το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον· «Μη δώτε το άγιον τοις κυσί, μηδέ βάλητε τους μαργαρίτας υμών έμπροσθεν των χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αυτούς εν τοις ποσίν αυτών, και στραφέντες ρήξωσιν υμάς» (Ματθ. ζ:6). Δια τούτο πρέπει να προσέχη ο άνθρωπος ο λέγων, προς τίνας ανθρώπους λέγει τους λόγους του, δια να μη τους χάση. Τέταρτον· πρέπει να σκέπτηται ο ομιλών, ότι, όταν είναι καιρός του λέγειν, τότε να ομιλή· διότι, εάν θελήση τις έξω του καιρού να λέγη, ήτοι όταν δεν τον ερωτούν ή όταν δεν τον ακροάζωνται, ο τοιούτος ομοιάζει με εκείνον όστις ομιλεί με την σκιάν του.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)