π. Γεώργιος Μεταλληνός - Ἁγιότης μαρτυρουμένη

Η ΠΡΟΣΦΑΤΗ ἀθρόα¹ κατάταξη νέων Ἁγίων στὸ Ἁγιολόγιο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τόσο στὸ κλίμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὅσο καὶ στὴν Ἐκκλησία τῆς Ῥωσίας, προκάλεσε τὶς ἑπόμενες σκέψεις πάνω σε μία οὐσιώδη πτυχὴ τῆς διαδικασίας τῆς «ἀναγνωρίσεως» Ἁγίων στὴν ὀρθόδοξη παράδοση.

1. Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΠΑΤΕΡΙΚΗ παράδοση ἀποδίδει τὸν χαρακτηρισμὸ τοῦ Ἁγίου² στὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχουν φθάσει στὴ θέωση καὶ συνιστοῦν τοὺς μάρτυρές της μέσα στὴν ἱστορία. Κατὰ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Δαμασκηνό, τιμοῦμε τοὺς Ἁγίους «ὡς ἑνωθέντας Θεῷ κατὰ προαίρεσιν καὶ τοῦτον δεξαμένους ἔνοικον καὶ τῇ τούτου μεθέξει γεγονότας χάριτι, ὅπερ αὐτός ἐστι φύσει». Ἅγιοι εἶναι «οἱ ἔμψυχοι ναοὶ τοῦ Θεοῦ, τὰ ἔμψυχα τοῦ Θεοῦ σκηνώματα», διότι «διὰ τοῦ νοῦ τοῖς σώμασιν αὐτῶν ἐνώκησεν ὁ Θεός»³.

Ἕνα ἀπὸ τὰ περισσότερο ἀνησυχητικὰ συμπτώματα τῆς ἐποχῆς μας -καρπὸς τῆς μακρᾶς ἀλλοιώσεως τῶν θεολογικῶν μας κριτηρίων- εἶναι ἡ θεώρηση τῆς σωτηρίας, καὶ συνεπῶς καὶ τῆς ἁγιότητας, σὲ πλαίσια ἠθικά, στὰ ὅρια τῆς ἠθικῆς προσπάθειας καὶ βελτιώσεως τοῦ ἀνθρώπου. Λόγω τῆς βαθμιαίας ἐπικρατήσεως οὐμανιστικῶν καὶ ἠθικολογικῶν κριτηρίων νοεῖται καὶ ἡ θέωση ὡς ἠθικὸ καὶ ὄχι ὀντολογικὸ γεγονός, δηλαδὴ ὡς «κατὰ χάριν» ἀλλοίωση τῆς φύσεως καὶ συνόλης τῆς ὑπάρξεως τοῦ ἀνθρώπου.

Οικουμενισμός: Το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω αγίω!

 

Προσευχή εις το άκτιστον τριαδικόν Φως -- Του αειμνήστου Καθηγητού Ανδρέου Θεοδώρου

Φως θείον και επουράνιον· ο εγγενής πλούτος και η έμφυτος λαμπηδών της θεότητος, το προαιώνιον και άναρχον· το αϊδίως αναλάμπον εν τη ουσία του Θεού, της οποίας την άϋλον απλότητα καταλείπεις ανέπαφον, και την οποίαν διακρίνεις θεοπρεπώς ασυνθέτως και αμερίστως· το μη προσωρινώς υπό του Θεού κτιζόμενον και είται εις αέρα διαχεόμενον και αφανιζόμενον, το ανέσπερον και αδιάδοχον, η φωτεινή δόξα της τριαδικής Θεότητος, ης τας υποστάσεις θεοπρεπώς συνενοίς εν κοινότητι βουλής και ενεργήματος, υπάρχον εν αυταίς ολόκληρον, αμέριστον και αδιαίρετον· το φως του αγεννήτου Πατρός, το αϊδίως μεταδιδόμενον εις τον Υιόν δια της γεννήσεως και εις το Πνεύμα το άγιον δια της εκπορεύσεως· το φως του Υιού, το μερικώς επί του Θαβωρίου αναλάμψαν και φωτίσαν την κτίσιν, επισκιάσαν δε του φυσικού ηλίου την λαμπρότητα, και νικήσαν την φυσικήν των Μαθητών δεκτικότητα και αντοχήν· και το Φως του παναγίου Πνεύματος, το οποίον, ως άκτιστος χάρις και ενέργεια, ζωοποιεί, συνέχει και κινεί σύμπασαν την κτίσιν.

Τη ΚΑ΄ (21η) Σεπτεμβρίου, μνήμη του Αγίου Προφήτου ΙΩΝΑ.

Ιωνάς ο Προφήτης ήτο υιός του Αμαθί, καταγόμενος από Γιέτ Καριαθμαούς και κατοικών πλησίον εις την Άζωτον, ήτις ήτο πόλις των Ελλήνων παραθαλάσσιος· προεφήτευσε δε περί τα έτη ωλη΄- ωι΄ (838 – 810) προ Χριστού. Μήτηρ αυτού ήτο η χήρα εκείνη, προς την οποίαν επέμφθη ο Ηλίας, όταν δια προσευχής του εγένετο πείνα εις την Σαμάρειαν, και εις όλην την επικράτειαν των δέκα φυλών. Όθεν και δια την φιλοξενίαν εκείνην ηυλόγησε τον καμψάκην, ήτοι το αγγείον του εκαίου και την υδρίαν του αλεύρου, ώστε ούτε εκενώθη, ούτε ωλιγόστευσεν εν όσω επεκράτει η πείνα. Ούτος δε ο Ιωνάς είναι ο υιός της προρρηθείσης χήρας, τον οποίον παραδόξως ανέστησεν ο Προφήτης Ηλίας εκ των νεκρών. Αφού δε επέρασεν ο καιρός της πείνης, ηγέρθη και επήγεν εις γην Ιούδα και εκεί προεφήτευσε με την Χάριν του Αγίου Πνεύματος. Προσταχθείς δε από τον Θεόν, δια να υπάγη να κηρύξη εις την Νινευϊ την καταστροφήν, την οποίαν έμελλε να πάθη μετ’ ολίγον, δεν υπήκουσεν.

ΜΑΡΚΟΣ ΕΦΕΣΟΥ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ ΑΚΕΝΩΤΟΝ ΣΥΜΒΟΛΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ -- Του αειμνήστου Καθηγητού Ανδρέου Θεοδώρου

Το σύμβολο στην αρχαία εκκλησιαστική γραμματεία σήμαινε δύο τινά· ή το εξωτερικό σημείο στο οποίον αισθητοποιείται σε σχέση αναλογική μία αλήθεια ή κάποιο άλλο γεγονός, γενικά μία εικονική παράσταση αναλογική – όπως ο σταυρός, η ναύς, η άμπελος, ο ιχθύς – ή, πάλιν, το σημείο εκείνο το οποίον εκφράζει την ταυτότητα ενός προσώπου και ιδιαίτερα τη θρησκευτική του ιδιότητα, την πίστη και το ιδεολογικό περιεχόμενο της συνειδήσεώς του.

«Μόνο η Σύνοδος Στεφάνου είναι η Εκκλησία στην Ελλάδα». -- Σχόλιο του αδελφού μας Δημητρίου Χατζηνικολάου

Νάτην πάλι ἡ Ματθαιϊκή πλάνη! Αὐτή πού κατέστρεψε τήν Ὀρθόδοξον ἔνστασιν τοῦ 1924 μέ τό σχίσμα τοῦ 1937! Αὐτή πού στερεῖται παντελῶς ἁγιοπατερικῶν ἐρεισμάτων, ἀλλ' ἐχρησιμοποιήθη καί χρησιμοποιεῖται ἀκόμη ἀποτελεσματικῶς ὑπό τοῦ Σατανᾶ, διά νά προσβάλῃ ὅ,τι ἔχει μείνει ἀκόμη Ὀρθόδοξον, καί νά δώσῃ λαβήν στούς ἐχθρούς τοῦ Θεοῦ (Οἰκουμενιστάς, κρυπτο-οικουμενιστάς τύπου π.Ε.Τ. κ.ἄ.) νά κατηγορήσουν τούς Ὀρθοδόξους τοῦ π.ἑ. ὡς «σχισματικούς», «εἰδωλολάτρας» κ.ἄ.!

--------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 20 Σεπτεμβρίου 2020 - 7:34 π.μ.

Ἀντί ν' ἀπειλῇς μέ μηνύσεις, ἀπάντησε στά ἀκόλουθα δύο ἐρωτήματα: (1) Πολεμεῖ ἤ ὄχι λυσσωδῶς τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, μέ χιλιάδες ψεύδη καί διαστροφές τῆς Ἀληθείας, ὁ π.Ε.Τ., πλάϊ-πλάϊ μέ τούς Οἰκουμενιστάς; Ὑπ' ὄψιν, ὅτι ἡ Ἐκκλησία εὑρίσκεται ἐκεῖ πού εὑρίσκεται καί ἡ Ἀλήθεια (Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς), ἡ ὁποία μετά τό Ν/Ητικόν σχίσμα τοῦ 1924 διασώζεται εἰς τούς Ὀρθοδόξους τοῦ Πατρίου Ἑορτολογίου. (2) Εἶναι ἤ δέν εἶναι ἀληθής ἡ πληροφορία ὅτι ὁ π. Ε.Τ. στέλνει τούς πιστούς στήν (ἐν δυνάμει) σχισματικήν καί αἱρετικήν «Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος», προκειμένου νά λάβουν μυστήρια; Ἡ πληροφορία αὐτή ἔχει γραφῆ πολλές φορές στό διαδίκυον καί οὐδέποτε διεψεύσθη. Λοιπόν, ἄν ἡ ἀπάντησις εἰς τά ὡς ἄνω δύο ἐρωτήματα εἶναι καταφατική, τότε γιατί εἶναι ψευδής ὁ χαρακτηρισμός «κρυπτο-οικουμενστής»;

------------------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Πρώτον δεν υπάρχει κανένα έγκλημα για να πεις ότι θα πας στην δίωξη. Η λέξη Οικουμενιστής δεν ενοχλεί την δίωξη όταν δεν ενοχλεί ούτε καν την Σύνοδο του κ. Ιερώνυμου. Δεν θεωρούν καν ότι υπάρχει τέτοιο ζήτημα αφού δεν αναγνωρίζουν τέτοια έννοια και αίρεση ότι υπάρχει. Αν εσείς τα καταφέρετε τότε εύγε! Δεύτερον ο π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς και οι ακόλουθοί του επιτίθενται μονίμως στους ακολουθούντες το παλαιό ως ημερολάτρες και σχισματικούς κλπ κλπ αγνοώντας τα όσα οι του παλαιού τράβηξαν και τα όσα τους επισημαίνουν ξανά και ξανά από απόλυτο εγωισμό και έλλειψη άλλων επιχειρημάτων οπότε αν σας ενοχλεί η κριτική φροντίστε πρώτα εσείς την δική σας που είναι ως προς τους ακολουθούντες το παλαιό ανυπόστατη, μυωπική και εγωιστική... Δεν είναι ο π. Τρικαμηνάς ο μόνος ακόλουθος του Κυρίου επί Γης όπως ακριβώς δεν είναι και η Σύνοδος του Στεφάνου (πολλές οι ομοιότητές σας τελικά ως προς την μοναδικότητά σας) ... Ο Κύριος είναι ο μόνος που "ετάζων καρδίας και νεφρούς" .
ΥΓ Πρώτη φορά πάντως ακούω μοναχό ορθόδοξο με δικηγόρο και με τέτοια γλώσσα λαϊκού. Μάλλον επιβεβαιώνετε τον κ. Χατζηνικολάου..

-------------------------

 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

π. Θεόδωρε
Αυτά τα γνωρίζεις;
Πριν απο 2 μήνες περίπου υπήρξε διάλογος με πνευματοπαίδια του π.Ε.Τ. αναφορικά με το αν η ποιμαντική του π.Ε.Τ. είναι ορθόδοξη διότι:
Για ποιμαντικούς λόγους στέλνει τους αποτειχισμένους στην κρατούσα προκειμένου να παντρευτούν και να βαπτιστούν.
Κύριος εκπρόσωπος του π.Ε.Τ. ήταν ο ανώνυμος β.τ.λ. [προφανώς Θεολόγος ]

Η δική μου ερώτηση ήταν:
Βάπτισμα σημαίνει η ΕΙΣΟΔΟΣ του ανθρώπου στην Μια αποστολική εκκλησία.
Συνεπώς εφόσον ο π.Ε.Τ. ευλογεί να βαπτίσετε τα παιδιά σας στην κρατούσα, εκόντες άκοντες δηλώνετε οτι ο Βαρθολομαίος είναι η σωτηριολογική εκκλησία κλπ
Θα μπορούσες να στείλεις τα ανίψια σου να βαπτιστούν εκεί οπου δεν υπάρχει σωτηριολογικά μυστήρια πχ Ουνίτες η μονοφυσίτες κλπ κλπ

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ εφόσον ο π.Ε.Τ δηλώνει ότι τα μυστήρια των Οικουμενιστών είναι άκυρα
Τότε με ποιο επιχείρημα στέλνει τους αποτειχισμένους να λάβουν Άκυρα μυστήρια και μολυσμό αντί ευλογίας και σωτηριολογικών μυστηρίων;;

* Η απάντηση που δόθηκε ήταν:

Υπάρχουν ορθόδοξοι ιερείς στην κρατούσα άρα έχουν έγκυρα μυστήρια
Υπάρχουν και οι οικουμενιστές με άκυρα μυστήρια

Η επόμενη ερώτησή μου ήταν:
Δηλαδή το ίδιο μυροδοχείο του Βαρθολομαίου έχει δύο πνεύματα
Χριστό σε κάποιους και διάβολο στους υπόλοιπους;;

Ενημερωτικά , φιλικά και
Προς προβληματισμό και μόνον π. Θεόδωρε

π.Γρηγόριος Ζιωγος [αποτειχισμένος από γοχ ]

------------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

7.52
Δεν είναι πταισματάκι για τους Ματθαιικούς η εικόνα με τον Άναρχο Πατέρα
γιατί πολύ απλά αυτός ήταν ο λόγος που έγινε το σχίσμα το 1995 κι έκτοτε κυριολεκτικά διαλύθηκαν σε άλλα 5 σχίσματα
Επίσης να μας απαντήσουν οι ματθαιικοί Στεφάνου:
Εφόσον την συγκεκριμένη εικόνα την θεωρούν Βλάσφημη τότε γιατί την έχουν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ σε όλες τις ενορίες τους και ειδικά στην Αγία Τριάδα Ηλιουπόλεως
Αν απαντήσει κανείς γράψτε μου...

π. Γρηγόριος Ζιωγος

----------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 21 Σεπτεμβρίου 2020 - 3:09 π.μ.: «Ούτε οι Ακακιοφλωρινικοί, ούτε οι Νεοημερολογίτες, ούτε και οι αποτειχισμένοι απ΄αυτούς έχουν σχέση με την Εκκλησία, κ. Χατζηνικολάου. Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια».

Ὑπογράφεις ὡς «θεολόγος», κ. Στουραΐτη, ἀλλά γράφεις ἀθεολόγητα πράγματα! Ἐφόσον ἀπετειχίσθημεν ἀπό τούς ἐν λόγῳ ἀρχιερεῖς ἀκριβῶς γι' αὐτές τίς αἱρέσεις των, ἔτσι ὥστε νά πᾶμε μέ τήν Ἀλήθειαν, ἤτοι στήν Ἐκκλησίαν, ἄρα πῶς δέν ἔχουμε σχέσιν μέ τήν Ἐκκλησίαν; Μήπως ἐπειδή δέν ἤρθαμε στήν Ματθαιϊκήν «σύνοδον» ὅπου εἶσαι ἐσύ; Συνεχίζεις, δηλαδή, τό γνωστόν Ματθαιϊστικόν (τσαρλατανικόν) παραμύθι;

------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 21 Σεπτεμβρίου 2020 - 8:02 π.μ.: «τι θα κερδίσεις αν κάνεις καταγγελία;»

Γιά νά τελειώνῃ αὐτό τό ἀστεῖον μέ τήν «καταγγελίαν», σᾶς πλητροφορῶ ὅτι ἄν ὁ π.Ε.Τ. τολμήσῃ ὄντως νά προβῇ εἰς μήνυσιν ἐναντίον μου, τότε νά περιμένῃ ἀγωγήν ἐκ μέρους μου, ἐπειδή στά κείμενά του ἀποκαλεῖ συκοφαντικῶς τούς Ὀρθοδόξους τοῦ π.ἑ. (ἄρα κι ἐμένα) «σχισματικούς», «εἰδωλολάτρας» κ.λπ.

--------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 22 Σεπτεμβρίου 2020 - 3:18 π.μ. «το συκοφαντικό σχόλιο του κ.Χατζηνικολάου(που ονομάζει,με αναίσχυντο τρόπο,τον π.Ευθύμιο "Οικουμενιστή)».

Μέ τό σχόλιόν μου τῆς 20 Σεπτεμβρίου 2020 - 9:46 π.μ. σέ προεκάλεσα ν' ἀπαντήσῃς σέ δύο συγκεκριμένα ἐρωτήματα, στά ὁποῖα ἐγώ ἀπαντῶ καταφατικῶς (καί ἔχω στοιχεῖα γι' αὐτό), ἄρα τό ἀρχικόν μου σχόλιον (βλ. τήν παροῦσαν ἀνάρτησιν) δέν εἶναι συκοφαντικόν, ἀλλά δίκαιον. Ἀντί ν' ἀπαντήσῃς, ὅμως, ἐσύ συνεχίζεις νά ξιφουλκῇς καί ν' ἀπειλῇς μέ μηνύσεις, χωρίς μάλιστα νά ἔχῃς συννενοηθῇ προηγουμένως μέ τόν «θιγέντα» π.Ε.Τ., ἄρα χωρίς κανένα ἀπολύτως δικαίωμα ν' ἀπειλῇς, πού σημαίνει ὅτι ὁ στόχος σου εἶναι νά μᾶς ἐκφοβίσῃς! Σέ ἠρώτησα καί γι' αὐτό, πῶς δηλαδή ἀπειλῇς μέ μηνύσεις χωρίς νά ἔχῃς τέτοιο δικαίωμα, ἀλλ' ἐσύ καί πάλι περί ἄλλων τυρβάζῃ! Τέλος μέ σένα!

-----------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 22 Σεπτεμβρίου 2020 - 12:35 π.μ. «το σχίσμα του πρ. Φλωρίνης το 1937».

Χάριν τῶν ἀναγνωστῶν πού δέν γνωρίζουν τί ἐστί Ματθαιϊσμός, διορθώνω τήν ὡς ἄνω Διαστροφήν τῆς Ἀληθείας: Τό σχίσμα τοῦ 1937 τό ἔκαμε ὁ Ματθαῖος Καρπαθάκης. Συνεπῶς, οἱ Ματθαιϊσταί πλανῶνται οἰκτρῶς ὅταν παριστάνουν ὅτι ἀποτελοῦν τήν Ἐκκλησίαν, ἐνῷ εἶναι (ἐν δυνάμει) ἐκτός Αὐτῆς!

Ἀνάγκη ψυχικῆς ἠρεμίας -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος εἶναι κουρασμένος καί πολυβασανισμένος, κι ἄς μή καταπονεῖ τίς σωματικές ἤ τίς πνευματικές του δυνάμεις. Ἡ κούραση τούτη δέν ὀφείλεται σ᾽ ἐξωγενεῖς παράγοντες τόσο, ὅσο σέ κάποιες ἐσωτερικές ψυχοπαθολογικές καταστάσεις τοῦ συνειδητοῦ ἤ και ὑποσυνειδήτου. «Βάθος καρδίας ἀνθρώπου οὐχ εὑρήσετε» (Ἰουδείθ Η´ 14). Ἡ καρδιά τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἀβυθομέτρητος ὠκεανός. Εἶναι τό μεγαλύτερο μυστήριο τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης. Ἀναζητεῖ, ὡστόσο, μέ ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον, λίγη ψυχική ἀνάπαυση καί ἠρεμία. Πόσο τή νοσταλγεῖ! Πόσο την ἐπιθυμεῖ και τη γλυκοποθεῖ! Πόσο τήν ἔχει ἀνάγκη! Εἶναι θησαυρός τῆς ψυχῆς ἀνεκτίμητος. "Πρό πάντων σπουδάζωμεν, ἀτάραχον ἔχειν τήν ψυχήν", λέγει ὁ ἱερός Χρυσόστομος.

Παγκόσμια Επιστημονική Κοινότητα ή «κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τὰς ἰδίας ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσι διδασκάλους κνηθόμενοι τὴν ἀκοήν» -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Η επιστημονική κοινότητα, που τώρα διαφοροποιείται από τήν φερομένην "παγκόσμια επιστημονική κοινότητα", ώφειλε νά είχε δείξει τίς ευαισθησίες της πολύ πρίν φθάσουμε στήν παγκόσμια απάτη τού κορονοϊού. Η πλαστογράφος αυτή "παγκόσμια κοινότητα", εδώ καί χρόνια, έχει παραχαράξει τούς κλασικούς επιστημονικούς όρους, έτσι ώστε νά βρισκόμαστε ενώπιον μιάς διαφορετικής Ιατρικής - καί όχι μόνο - Επιστήμης, ότι, πλέον, η υλική θεωρία (τεχνολογία) προτάσσεται τής πνευματικής. Οι θεωρητικοί τής ύλης, συνεπείς στίς αρχές τής ευγονικής, κυριαρχούν πλέον παγκοσμίως κατηγορώντας τούς θεωρητικούς τού πνεύματος, δηλαδή τής αληθείας, ως ψευδοκόπους καί συνωμοτηστές. Περιθωριοποιούν τίς φωνές τους καί αυτοπροβάλλονται ή προσδιορίζονται σάν οι κυρίως εκπρόσωποι τής παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας. Αγνούν ή απορρίπτουν πλήρως, ότι η θεωρία δομεί τήν πράξη καί ότι ουδέποτε η πράξη είναι τό γενεσιουργό αίτιο τής όποιας θεωρίας. Η θεωρία προηγείται, η πράξη έπεται καί αυτό συμφωνεί πλήρως μέ τό αγιογραφικό «αρχή παντός έργου λόγος καί πρό πάσης πράξεως βουλή» :

«13 καὶ βουλὴν καρδίας στῆσον, οὐ γάρ ἔστι σοι πιστότερος αὐτῆς· 14 ψυχὴ γὰρ ἀνδρὸς ἀπαγγέλλειν ἐνίοτε εἴωθεν ἢ ἑπτὰ σκοποὶ ἐπὶ μετεώρου καθήμενοι ἐπὶ σκοπῆς. 15 καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις δεήθητι ῾Υψίστου, ἵνα εὐθύνῃ ἐν ἀληθείᾳ τὴν ὁδόν σου. 16 ᾿Αρχὴ παντὸς ἔργου λόγος, καὶ πρὸ πάσης πράξεως βουλή.» (Σοφία Σειράχ, κεφ. 37).

Τέλος, γιά τήν αρχική σελίδα τού "ΠΙΣΤΕΥΕ ΚΑΙ ΜΗ, ΕΡΕΥΝΑ", αρκεί μόνον αυτό : «37 καὶ ὁ πέμψας με πατὴρ, αὐτὸς μεμαρτύρηκε περὶ ἐμοῦ. οὔτε φωνὴν αὐτοῦ ἀκηκόατε πώποτε οὔτε εἶδος αὐτοῦ ἑωράκατε, 38 καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ οὐκ ἔχετε μένοντα ἐν ὑμῖν, ὅτι ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος, τούτῳ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε. 39 ἐρευνᾶτε τὰς γραφάς, ὅτι ὑμεῖς δοκεῖτε ἐν αὐταῖς ζωὴν αἰώνιον ἔχειν· καὶ ἐκεῖναί εἰσιν αἱ μαρτυροῦσαι περὶ ἐμοῦ· 40 καὶ οὐ θέλετε ἐλθεῖν πρός με ἵνα ζωὴν ἔχητε.» (Ιν. ε΄). Βλέπε συνοδούς συνδέσμους στά κάτωθεν Σχόλια που ακολουθούν.

Οικουμενισμός: Το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω αγίω!

 

Αναμορφωταί μεταμορφωμένοι -- Του αειμνήστου Στεργίου Ν. Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Αν η Ανάσταση υπήρξε το γεγονός, που πιστοποίησε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Θεάνθρωπος, η Μεταμόρφωση του Χριστού έδειξε πόσο λαμπρή είναι η Θεότητά Του και πόσο «καλή» η θέωση, στην οποία ο Κύριος μάς καλεί. Και παρ’ όλο που η Ανάσταση αποτελεί το πρώτο και βασικό γεγονός της πίστεως, εν τούτοις η Μεταμόρφωση κατέχει τα πρωτεία σε δόξα και μεαλείο μπροστά στα ανθρώπινα μάτια. Διότι την Ανάσταση δεν την είδε κανένας και ο αναστημένος Χριστός εμφανιζόταν μπαίνοντας στη δική μας συχνότητα και παίρνοντας τις δικές μας διαστάσεις. Τη Μεταμόρφωση, όμως, την αντίκρυσαν εκστατικοί οι μαθητές, μπαίνοντας αυτοί στη συχνότητα του Πνεύματος και παίρνοντας τη διάστασή Του. Μ’ αυτό τον τρόπο έγιναν αυτόπτες της μεγαλειότητος «ως εχώρουν», όπως επισημαίνεται στο κοντάκιο της γιορτής, όσο μπορούσε να χωρέσει και να αντέξει η ανθρώπινη ύπαρξή τους. Έγιναν αυτήκοοι της φωνής του Θεού, που σύστηνε τον Υιό Του στους ανθρώπους. 

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ

 

Τη Κ΄ (20Η) Σεπτεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ και της συνοδείας αυτού, ΘΕΟΠΙΣΤΗΣ της αυτού συζύγου, ΑΓΑΠΙΟΥ τε και ΘΕΟΠΙΣΤΟΥ των υιών αυτών.

Ευστάθιος ο καλλίνικος του Χριστού Μεγαλομάρτυς ήτο Στρατηλάτης εν Ρώμη κατά τους χρόνους του αυτοκράτορος Τραϊανού του εν Ρώμη βασιλεύσαντος κατά το έτος 98μ.Χ. Ήτο δε ούτος ονομαστός και περιφανέστατος δια τας επιτυχείς νίκας του εν πολέμοις και δια τα έξοχα και μεγάλα ανδραγαθήματά του. Και πλούτον δε είχεν ουκ ολίγον και εξ ευγενών κατήγετο γονέων, και ανδρειότατος ήτο και πολύ εμβριθής εις τας σκέψεις και πράξεις του· ωνομάζετο δε Πλακίδας πριν βαπτισθή και γίνη οπαδός του Χριστού. Αλλ’ εκτός των στρατιωτικών προτερημάτων του είχε και πολλάς άλλας αρετάς· ήτο εγκρατής εις τας ορέξεις και επιθυμίας της σαρκός, σώφρων, φιλοδίκαιος, φιλελεήμων και με ένα λόγον ενάρετος.

Καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος

Aυτή την εποχή όπως η σημερινή, που η κρίση έχει και έκταση και βάθος, η αποκλειστική σωτηρία μας είναι η Αλήθεια, που πρέπει να λέγεται χωρίς φόβο και χωρίς πάθος, υπέρ όλων και εναντίον όλων και να υπηρετείται αντί πάσης θυσίας! Όλα τα άλλα, δήθεν διαλλακτικά και ειρηνικά, είναι παραπλανητικά, ηττοπαθή, υποκριτικά, καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος, ν' αποκοιμίζονται οι πιστοί, κι' οι υπηρέτες του διαβόλου, οι Παπόδουλοι  οικουμενιστές,  να δρουν ανενόχλητοι!

-----------------------------

Ο/Η Marinos Ritsoudis είπε...

Συμφωνώ με το παραπάνω. Μόνο που τροχοπέδη δεν αποτελούν για τους ζωντανούς Ορθοδόξους. Τροχοπέδη είναι για τα χλιαρά μικρά βλαστάρια, σαν όλους εμάς, που παρασύρονται στον άνεμο της αποστασίας. Για τους θερμούς στην Πίστη, τέτοια κείμενα είναι τα καμπανάκια της αποστασίας, που μας φωνάζουν για μεγαλύτερο αγώνα.

Η ΑΠΟΤΕΙΧΗΣΗ του ΑΓΙΟΥ ΡΑΦΑΗΛ !

Το Δεκέμβριο του 1452 και ενώ ο Πρωτοσύγκελος πατήρ Ραφαήλ, αλλά και ο Διάκονός του Νικόλαος βρίσκονταν στην Κωνσταντινούπολη, ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος οργάνωσε επίσημο συλλείτουργο στην Εκκλησία της Αγίας Σοφίας με αντιπρόσωπο του πάπα τον καρδινάλιο Ισίδωρο, στα πλαίσια της ενωτικής πολιτικής που εφάρμοζε έχοντας την ψευδαίσθηση ότι θα σωθεί η Βασιλεύουσα με τη βοήθεια του πάπα, από τον ασφυκτικό τουρκικό κλοιό. Στις 12 Δεκεμβρίου του 1452, ανήμερα του Αγίου Σπυρίδωνος, έλαβε χώρα το συλλείτουργο αυτό. Όμως, ο Πρωτοσύγκελος Ραφαήλ δεν θέλησε να παραστεί και ούτε και τον Διάκονό του άφησε να πάει. Γνώριζε πολύ καλά ότι αυτό θα ήταν προδοσία της Πίστεως. «Όχι, και μέχρις εκεί. Σχέση ναι, βοήθεια ναι, συλλείτουργο με τους παπικούς ποτέ!...» είπε ο Άγιος. Ο Αυτοκράτορας θύμωσε πάρα πολύ και τους τιμώρησε με προσωρινή εξορία στην Αίνο. Γι’ αυτό και ο Άγιος Ραφαήλ ονομάζεται και ομολογητής, διότι παράτησε τις τιμές και δόξες του αξιώματός του και δεν υπολόγισε το κόστος τής εναντίωσής του στον αυτοκράτορα, προκειμένου να υπερασπιστεί την αλήθεια της Ορθοδοξίας έναντι της αιρέσεως του παπισμού.

ΠΑΤΡΟΛΟΓΟΣ project - Ελληνορθόδοξη Ακουστική Λογοτεχνία

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, χαίρετε πάντοτε!

Στα πλαίσια του ακουστικού εκδοτικού εγχειρήματος «ΠΑΤΡΟΛΟΓΟΣ», έχουμε ξεκινήσει μια κοπιαστική και μακροχρόνια προσπάθεια για την ηχογράφηση και δωρεάν διαδικτυακή διάθεση αξιόλογων έργων ελληνορθόδοξης θεολογικής λογοτεχνίας καθώς και σημαντικών αγιοπατερικών κειμένων, ομιλιών και κηρυγμάτων. Όλες τις ολοκληρωμένες έως σήμερα ηχογραφήσεις μας, μπορείτε να τις βρείτε και να τις ακούσετε από το blog του project patrologos:

https://blog.patrologos.gr

Αν θεωρείτε την προσπάθειά μας άξια ευλογίας και υποστήριξης, σας παρακαλούμε όπως αναρτήσετε κάπου στην ιστοσελίδα σας (http://orthodox-voice.blogspot.com) μία αναφορά ή σύνδεσμο (link) προς την ιστοσελίδα ή το blog του project μας ώστε να μπορούν οι εκζητούντες τον Κύριο να μας βρίσκουν.

Σας ευχαριστώ, ο Θεός να σας το ανταποδίδει.

Συμεών Μεγάλος
https://www.patrologos.gr

ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΣΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ κ. ΔΕΡΜΙΤΖΑΚΗ -- + Ο πρώην ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

'Ελλογιμώτατον Κύριον

κ. Μανώλην Δερμιτζάκην

Καθηγητήν  Γενετικής 

του Πανεπιστημίου Γενεύης

Η απομύθευση του Οικουμενισμού -- Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ό εικοστός αιώνας στο χώρο του Χριστιανισμού χαρακτηρίσθηκε ως αιώνας του Οικουμενισμού, γιατί ποτέ άλλοτε στα προηγούμενα έτη δεν αναλήφθηκε τόσο εργώδης και εκτεταμένη προσπάθεια για την αποκατάσταση της ενότητας του χριστιανικού κόσμου. Κατά την πρώτη χιλιετία ή Εκκλησία σε Ανατολή και Δύση, παρά την εμφάνιση αιρέσεων και σχισμάτων, διατήρησε την ενότητα της.

Στις οικουμενικές συνόδους, πού εκφράζουν το αληθές οικουμενικό πνεύμα του Ευαγγελίου, την γνήσια οικουμενικότητα, υπήρχε ή δυνατότητα για την έγκαιρη και αποτελεσματική θεραπεία και αποκατάσταση των τραυμάτων πού προκαλούσαν οι παρανοήσεις και παραχαράξεις του χριστιανικού δόγματος και ή διασάλευση της εκκλησιαστικής τάξεως. Μέσα στο θεσμό της πενταρχίας των πατριαρχών, που περιελάμβανε τους θρόνους Ρώμης, Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων, ό πάπας λειτουργούσε ως πρώτος μεταξύ ίσων, και μολονότι είχαν φυτρώσει οι τάσεις και προβάλλονταν συχνά οι διεκδικήσεις για παγκόσμια δικαιοδοσία, για πρωτείο εξουσίας, αντί του προηγουμένου πρωτείου τιμής, εν τούτοις οι ιστορικές συγκυρίες και ή εκκλησιολογική ευαισθησία απέτρεπαν την διαίρεση Ανατολής και Δύσεως, ή οποία σχεδιαζόταν και τότε και ήταν εμφανής στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι.

Τη ΙΘ΄(19η) Σεπτεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΤΡΟΦΙΜΟΥ, ΣΑΒΒΑΤΙΟΥ και ΔΟΡΥΜΕΔΟΝΤΟΣ.

Τρόφιμος, Σαββάτιος και Δορυμέδων οι Άγιοι Μάρτυρες ήσαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Πρόβου και Αττικού Βικαρίου ηγεμόνος της Αντιοχείας εν έτει σοη΄ (278). Εκ τούτων οι Άγιοι Τρόφιμος και Σαββάτιος ήλθον από ξένον τόπον εις την Αντιόχειαν. Και επειδή είδον όλους τους Αντιοχείς τεταραγμένους και έξω φρενών υπάρχοντας δια την εορτήν, την οποάν ετέλουν, των γενεθλίων του εν τη Δάφνη της Αντιοχείας ευρισκομένου ψευδοθέου Απόλλωνος, τούτου ένεκα ελυπήθησαν εγκαρδίως. Όθεν φωνάξαντες εις τον Θεόν με αναστεναγμούς καρδίας δια την σωτηρίαν της πόλεως, εφανερώθησαν  ότι είναι Χριστιανοί· δια τούτο παρεστάθησαν εις τον Βικάριον. Και πρώτον μεν ερωτάται ο Άγιος Τρόφιμος, όστις παρευθύς ωμολόγησε παρρησία την εις Χριστόν πίστιν και ευλάβειαν.

Εάν οι ορθόδοξοι χριστιανοί ηκολούθουν επισκόπους φρονούντας τα των ετεροδόξων, που τότε Ορθοδοξία;

Εάν όμως αυτήν την γνώμην ( του Αγίου Ιγνατίου) ηκολούθουν πάντες οι χριστιανοί κατά γράμμα, να ακολουθούν δηλαδή τους επισκόπους εις πάντα, αλλοίμονον τότε, ούτε Ορθοδοξία, ούτε Εκκλησία, ούτε Ορθόδοξος χριστιανός θα υπήρχε σήμερον. Εάν οι ορθόδοξοι χριστιανοί ηκολούθουν τους πατριάρχας και επισκόπους, Απολιναρίους, Μακεδονίους, Ευτυχέας, Διοσκόρους, Σαββελιο-Σεβήρους, Ευσεβίους, Αθηναγόρους, Βαρθολομαίους και μυρίους άλλους, και εδέχοντο και ησπάζοντο τα φρονήματά των, που τότε Ορθοδοξία; Που χριστιανός ευσεβής και ορθόδοξος; Και τι λέγω ανθρώπους πατριάρχας και μητροπολίτας, και δεν λέγω Συνόδους; Διότι 348 τον αριθμόν συνήλθον εν έτει 754 εν Κωνσταντινουπόλει, Πατριάρχαι, Μητροπολίται, Επίσκοποι κ.λ.π. Ο αριθμός 348 είναι πολύ σεβαστός. Εν τούτοις τον τότε πατριάρχην Κωνσταντίνον και τον βασιλέα Κοπρώνυμον και τους 348 Μητροπολίτας, πολλοί μοναχοί, κληρικοί και λαϊκοί δεν τους ήκουσαν, απεσχίσθησαν απ’ αυτών, τους ήλεγχον και τους απεκάλουν κακοδόξους και εικονομάχους. Άρα γε οι τοιούτοι είναι σχισματικοί, αιρετικοί, κακόδοξοι, κολασμένοι, αναθεματισμένοι, και μαζί με αυτούς και ημείς που προσκυνούμεν και σεβόμεθα, σχετικώς και κατά την παράδοσιν, τας αγίας εικόνας;

Ημείς έχομεν την γνώμην και ομολογούμεν ότι είναι άξιοι παντός επαίνου διότι παρήκουσαν και απεσχίσθησαν, και ηξιώθησαν ουρανίων στεφάνων δια την παρακοήν των εκείνην, και σήμερον τους προσκυνούμεν και τιμώμεν ως Αγίους (Γερμανός, Νικηφόρος, Μεθόδιος, Ταράσιος, Στέφανος, Θεόδωρος, Θεοφάνης, Θεόδωρος ο Στουδίτης κ.λ.π.), την δε σύνοδον εκείνην ονομάζομεν παράνομον, μιαράν και Καϊαφικόν συνέδριον…

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση: Φθάσαμε στό σημεῖο οἱ ἔνοχοι νά εἶναι τολμηροί καί οἱ ὑπέρμαχοι τῆς πίστεως ψοφοδεεῖς!

Πρέπει κάποτε νά μποῦν τά πράγματα στή θέση τους καί νά στρέψουμε τήν προσοχή μας γιά τή λύση διαφόρων προβλημάτων, πού ἀντιμετωπίζουμε οἱ Ὀρθόδοξοι. Πρέπει νά γίνουμε παραδοσιακότεροι, νά ἀποκτήσουμε περισσότερο ζῆλο καί περισσότερη παρρησία. Δυστυχῶς, στήν ἐποχή μας οἱ ἄνθρωποι ἀποφεύγουν ἐπιμελῶς νά ἔλθουν σέ ἀντίθεση μέ τούς κρατοῦντες, γιά νά μή χάσουν τήν εὔνοιά τους. Στό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας αὐτό τείνει νά γίνει κανόνας. Πολλοί κληρικοί, ἀλλά καί ἐπίσκοποι (!), διαφωνοῦν, ἀλλά δέν ἐκφράζονται δημοσίως. Τρέμουν μπροστά στό ὀρθάνοιχτο μάτι -καί αὐτί- τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἤ τοῦ Μητροπολίτη. Τρέμουν καί πολλοί ἁγιορεῖτες! Ζοῦν μέ τό φόβο τῆς ἀπειλῆς καί τιμωρίας. Φοβοῦνται μήπως χάσουν αὐτά πού κατέχουν ἤ μήπως δέν πετύχουν αὐτά πού ἐπιθυμοῦν. Ἀντίθετα, οἱ Οἰκουμενιστές ἔχουν θράσος, διατυπώνουν δημοσίως τά ἐπιχειρήματά τους καί ἐκφράζουν τά φιλικά πρός τούς αἱρετικούς συναισθήματά τους. Φθάσαμε στό σημεῖο οἱ ἔνοχοι νά εἶναι τολμηροί καί οἱ ὑπέρμαχοι τῆς πίστεως ψοφοδεεῖς!  

Η ΕΛΛΑΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗΝ ΕΤΕΡΟΚΙΝΗΤΩΝ ΜΚΟ!

 Ἡ ἀνεξέλεγκτός εἰσροή τῶν λαθρομεταναστῶν ἔχει πάρει

τήν μορφήν εἰσβολῆς καί τείνει νά ἀποτελέση θέμα ἐποικισμοῦ τῆς Χώρας

Ὁ ὑπουργός Μεταναστεύσεως κ. Γ. Κουμουτσάκος διά τάς ΜΚΟ:
“τό δίκτυο συμφερόντων πού λειτουργοῦσε ὡς βδέλλες
τό βρήκαμε πολύ καλά ἐγκαταστημένο”

Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος στίς δηλώσεις πού ἔκανε σχετικά μέ τά γεγονότα στήν Μόρια τῆς Μυτιλήνης, μεταξύ τῶν ἄλλων ἀνέφερε ὅτι “ἡ Ἐκκλησία δικαιοῦται καί ὑποχρεοῦται, ὄχι μόνον νά ἐκφράση τήν βαθύτατη λύπη της γιά τά γεγονότα στήν Μόρια, ἀλλά καί τήν ἔντονη ἀνησυχία της γιά ὅλα ὅσα αὐτή ἡ τραγική κατάσταση ὑποκρύπτει γιά τήν ἴδια τήν ἐθνική μας ἀκεραιότητα καί γιά τήν εἰρηνική ζωή τῆς Πατρίδος μας. Ἕνα δόλιο σχέδιο ἀνεπίτρεπτης ἀνήθικης καί ἀπάνθρωπης ἐργαλειοποίησης καί ἐκμετάλλευσης ἀπελπισμένων προσφύγων καί μεταναστῶν ἐξελίσσεται, ἐδῶ καί ἀρκετούς μῆνες, μέ ὅ,τι αὐτό συνεπάγεται γιά τήν ἐθνική μας ἀσφάλεια καί γιά τήν ζωή τῶν Ἑλληνίδων καί τῶν Ἑλλήνων, ἰδιαίτερα στίς ἀκριτικές περιοχές τῆς χώρας μας καί σέ ἀρκετές πολύπαθες γειτονιές τῶν ἀστικῶν κέντρων”.

Σχέδιον ἀποσταθεροποιήσεως τῆς Πατρίδος

ΑΒΥΣΣΑΛΕΟΝ ΤΟ ΧΑΣΜΑ ΜΕΤΑΞΥ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ -- Αθωνικά άνθη

Ελέχθη ευφυώς ότι το θαύμα συνίσταται εις το εμμένειν. Όντως. Θαύμα είναι η διάσπασις της σχέσεως αιτίου και αποτελέσματος. Και τοιούτον θαύμα αποτελεί το γεγονός, ότι η αγία Ορθοδοξία μας εμμένει είκοσιν αιώνας εν τη Αποστολική παραδόσει. Θαύμα θαυμάτων η κεχαριτωμένη Εκκλησία μας! Τι δεν μετεβλήθη, τι δεν μετεμορφώθη, τι δεν ανετράπη κατά τον μακρότατον δίαυλον των αιώνων τούτων; Θεσμοί, φιλοσοφίαι, ιδέαι, συστήματα, καθεστώτα, έθνη, ο κόσμος ολόκληρος. Πάντα ηλλοιώθησαν. Και μόνη η Εκκλησία έμεινεν αρραγής, αμετάβλητος, υπερφυσικόν πράγμα και θέαμα μέσα εις την ρέουσαν του βίου τούτου διάβασιν. Ιδού το θαύμα. «Και κατέβη η βροχή και ήλθον οι ποταμοί και έπνευσαν οι άνεμοι και προσέπεσον τη Εκκλησία και ουκ έπεσε· τεθεμελίωτο γαρ επί την πέτραν». Η δε πέτρα είναι ο Χριστός.