Ὁ μύθος τοῦ χταποδιοῦ Χαμογελαστοὶ ἐχθροί -- Φώτης Κόντογλου

Οἱ σημερινοὶ ἐχθροὶ τῆς θρησκείας καὶ τοῦ ἔθνους εἶναι πιὸ ἐπικίνδυνοι ἀπὸ τοὺς παλιούς, γιατὶ μᾶς παραπλανοῦνε μὲ τὴν ἥμερη ὄψη τους καὶ μᾶς φαίνουνται ἄβλαβοι, ἀκίνδυνοι. Τέτοια εἶναι τὰ λεγόμενα «ἀγαθὰ τοῦ πολιτισμοῦ», οἱ εὐκολίες τῆς ζωῆς ποὺ εἶναι παγίδες φαρμακωμένες, τὰ θεάματα, οἱ ψυχαγωγίες, οἱ τουρισμοὶ κ.τ.ἄ. Τοῦτοι οἱ ἐχθροὶ φαίνουνται ἄκακοι κι ἀνίκανοι νὰ μᾶς κάνουνε κακό, γιατὶ δὲν εἶναι ἄγριοι καὶ φανεροί, ἀλλὰ ὕπουλοι καὶ κρυφοδαγκανιάρηδες. Ἀπὸ τοὺς πρώτους προφυλάγεσαι, μὰ ἀπὸ τοὺς δεύτερους ὄχι, ὥς που νὰ σὲ καταπιοῦνε, ὅπως φαίνεται ἀπὸ ἕναν θαλασσινῶν μύθο ποὺ θὰ σᾶς πῶ:

Η Πόλις Εάλω από τους σύγχρονους Εφιάλτες -- Χαράλαμπος Β Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Το πλήγμα εις τον πυρήνα της εθνικής μας συνειδήσεως, δια της αίσχιστης, ιταμής και επονείδιστης μετατροπής της Αγίας Σοφίας, σε Ισλαμικό Τέμενος, αφενός αφήνει παγερά αδιάφορο το μεγαλύτερο συνειδησιακά εκμαυλισμένο μέρος του Ελληνικού λαού, το οποίο έχει διαβρωθεί εκ βάθρων από την επί μισό αιώνα αισχρά προπαγάνδα του εθνομηδενιστικού και χρεωκοπημένου Μαρξισμού, αφετέρου, υποδηλώνει την διττή υποκρισία των κυβερνόντων καθότι το ζήτημα της Αγίας Σοφίας εκκρεμούσε εις το τμήμα του Τουρκικού Συμβουλίου της Επικρατείας από το 2016 και η Ελλαδική κυβέρνηση αλλά και απανταχού ο Χριστιανισμός, καθώς και οι λοιποί διεθνείς φορείς όπως η UNESCO, ουδόλως αποτόλμησαν, δεδομένου ότι θεμελιώνουν έννομο συμφέρον, να ασκήσουν  αυτοτελή παρέμβαση ενώπιον του Δικαστηρίου, να αποκτήσουν εν ολίγοις ικανότητα διαδίκου, παραστάσεως, προκειμένου να αντιταχθούν με εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία, κατά της χυδαίας αυτής ενέργειας εκ  μέρος της Τουρκίας.

Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Παντελεήμωνος

Τη ΚΖ΄ (27η) Ιουλίου, μνήμη του Αγίου ενδόξου Μεγαλομάρτυρος και ιαματικού ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ.

Παντελεήμων ο ένδοξος Μεγαλομάρτυς ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Μαξιμιανού εν έτει τδ΄ (304), καταγόμενος από την πόλιν της Νικομηδείας, υιός πατρός μεν ειδωλολάτρου, Ευστοργίου ονομαζομένου, μητρός δε εκ προγόνων ούσης χριστιανής, καλουμένης Ευβούλης. Όσην δε θέλησιν είχεν αυτός να θεραπεύη τα είδωλα, τόσην αγάπην και προθυμίαν είχεν εκείνη προς την ορθόδοξον πίστιν, και έτρεφε το τέκνον των (το οποίον ονομάζετο Παντολέων) όχι μόνον με τροφήν σωματικήν, αλλά περισσότερον με πνευματικήν, διδάσκουσα αυτό την πίστιν του Χριστού. Πλην εις ολίγα έτη ετελεύτησεν η μακαρία Ευβούλη. Ο δε Παντολέων εμάνθανε γράμματα πρώτον τα κοινά, έπειτα και την Ελληνικήν παίδευσιν. Ύστερον δε πάλιν, αφού έμαθεν όσα ήσαν αρκετά, τον έδωσεν ο πατήρ του εις ιατρόν θαυμαστόν του καιρού εκείνου, καλούμενον Ευφρόσυνον, να τον εκπαιδεύση εις την ιατρικήν επιστήμην· ο δε νέος, από την πολλήν του ευφυϊαν, εις ολίγον καιρόν υπερέβη όλους τους συμμαθητάς του.

Ηλλοίωσέ με η αγάπη σου, Δέσποτα

«Τετρωμένος καρδίαν ειμί εγώ· εξέτηξέ με ο ζήλος σου, ηλλοίωσέ με η αγάπη σου, Δέσποτα· δέσμιός ειμι τω έρωτί σου· εμπλησθείην σου των σαρκών· κορεσθείην του ζωηρού και θεοποιού αίματός σου· απολαύσαιμι των αγαθών· κατατρυφήσαιμι της θεότητος». 

(Ιωάννου του Δαμασκηνού, Μ.P.G. 96,  817).

Χωρίς αγιότητα βίου, είναι αδιανόητος εις τον νουν των Πατέρων η θεολογία.

Χρειάζεται υπερβάλλουσα αναισχυντία, δια να θεωρήση κανείς εαυτόν θεολόγον, εστερημένος ων προσωπικών πνευματικών εμπειριών και αποκαλύψεων. Εάν ανατρέξωμεν εις την «ιστορίαν» της Ορθοδόξου Θεολογίας, δεν θα ίδωμεν τίποτε άλλο από αγιότητα, ως γνώρισμα των φορέων της. Χωρίς αγιότητα βίου, χωρίς κεκαθαρμένην από των παθών καρδίαν, είναι αδιανόητος εις τον νουν των Πατέρων η θεολογία. Η θεολογία αποτελεί την ακτινοβολίαν του Αγίου Πνεύματος εν ταις κεκαθαρμέναις και ελλαμπομέναις ψυχαίς.
μ.θ.δ.

Ἡ αἵρεσις τοῦ «ἀχρικαιρισμοῦ» τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου. -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Αν. Καθηγητού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Ὁ π. Ἐπιφάνιος ἀντιφάσκει πρός ἑαυτόν, διότι, ἀφενός μέν ἀναγνωρίζει ὅτι ὁ 15ος Κανών τῆς ΑΒ' Συνόδου δίδει τό δικαίωμα τῆς ἀποτειχίσεως («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 75) καί ὅτι ὁ Κανών λέγει σαφῶς ὅτι οἱ ἀποτειχιζόμενοι δέν κάμνουν σχίσμα, ἀλλ’ εἶναι ἄξιοι ἐπαίνου, ἀφετέρου δέ κατακρίνει ὡς σχισματικούς ὅσους κάμνουν χρῆσιν αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος!!! Διότι, κατά τόν π. Ἐπιφάνιον, τήν ἀποτείχισιν πρέπει νά τήν ἀποφασίσουν οἱ «ἀξιωματικοί» καί ὄχι οἱ στρατιῶται! («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 59). «Ἀξιωματικούς» δέ ὁ π. Ἐπιφάνιος θεωρεῖ τούς «ἐπισκόπους» πού ἐπί πολλάς δεκαετίας κοινωνοῦν μέ τήν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, χρώμενοι «οἰκονομίας» εἰς τό διηνεκές («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 111), ἐνῷ τούς ἀποτειχισθέντας Ἐπισκόπους τούς θεωρεῖ «ἐκτός Ἐκκλησίας»!!! Τονίζει ἀκόμη ὁ π. Ἐπιφάνιος ὅτι πρίν ὁ πιστός ἀποκηρύξῃ τούς Οἰκουμενιστάς, θά πρέπῃ ν’ ἀπαντήσῃ θετικῶς εἰς τό ἀκόλουθον ἐρώτημα: «Πιστεύω ὅτι σύμπασα ἡ ἀνά τήν Οἰκουμένην Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία κατεπόθη ὑπό τῆς πλάνης καί μόνον ἐγώ καί ὀλίγοι ἀκόμη ἐμείναμεν διασώζοντες τήν ἀλήθειαν;» («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 58). Δηλαδή, κατά τόν π. Ἐπιφάνιον, ἡ ἀποκήρυξις τῶν «ψευδεπισκόπων» δέν ἐπιτρέπεται πρίν αὐτοί προλάβουν νά καταστρέψουν ὁλοσχερῶς τήν Ἐκκλησίαν!!! Ἐνῷ, ἡ Ὀρθόδοξος διδασκαλία ἐπί τοῦ θέματος εἶναι σαφής: «Ἅπαντες οἱ τῆς Ἐκκλησίας διδάσκαλοι, πᾶσαι αἱ Σύνοδοι καί πᾶσαι αἱ θεῖαι Γραφαί φεύγειν τούς ἑτερόφρονας παραινοῦσι καί τῆς αὐτῶν κοινωνίας διΐστασθαι». (Ἅγιος Μάρκος Εὐγενικός, P.G. 160, σ. 101. Δι’ ὅσους δέν γνωρίζουν τήν σημασίαν τοῦ ρήματος «διΐσταμαι», σημειώνω ὅτι αὐτό σημαίνει «χωρίζομαι».)

Ἡ Ἐκκλησία εἶχε πάντοτε τήν δύναμιν νά πολεμῇ καί νά νικᾶ τάς αἱρέσεις. Ἡ αἵρεσις τοῦ π. Ἐπιφανίου, ὅμως, ἀποτρέπει τόν πόλεμον τῆς Ἐκκλησίας κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ μέ «πραγματικά πυρά», δηλαδή μέ τήν ἀποκήρυξιν τῶν αἱρετικῶν ἐπισκόπων. Ἐπιτρέπει μόνον φραστικάς καί γραπτάς διαμαρτυρίας («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 73-74), δηλαδή μόνον τόν «χαρτοπόλεμον» (Καθηγητής Ἰ. Κορναράκης). Ἔτσι, ὅμως, παθαίνουν σύγχυσιν ἀκόμη καί ἀληθινοί στρατιῶται τοῦ Χριστοῦ, οἱ ὁποῖοι ἀφοπλίζονται καί ἀκινητοποιοῦνται, ἀποδυναμώνεται καί παραλύει ὁ ἀντιαιρετικός ἀγών τῆς Ἐκκλησίας, ἐπικρατεῖ ἡ αἵρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί χάνονται ἐκλεκταί ψυχαί, ἀκόμη καί μοναχοί! Διότι ὅλοι αὐτοί παραμένουν εἰς κοινωνίαν μέ τήν αἵρεσιν «ἄχρι καιροῦ» («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 59). Παραμένουν «στενάζοντες» («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 69), ὑποτασσόμενοι «ἄχρι καιροῦ» εἰς «ψευδεπισκόπους», ὅπως ἀπαιτεῖ ἡ αἵρεσις τοῦ «ἀχρικαιρισμοῦ» τοῦ π. Ἐπιφανίου. Ὁ λόγος διά τόν ὁποῖον ἡ Ἐκκλησία ἀνέκαθεν ἐνίκα τάς αἱρέσεις εἶναι ὅτι ἔχει ἐνσωματωμένον ἕνα, οὕτως εἰπεῖν, «αὐτόματον διορθωτικόν μηχανισμόν», ὁ ὁποῖος συνίσταται εἰς τήν ἀποτελεσματικήν ἀντίδρασιν (καί ὄχι εἰς «χαρτοπόλεμον»!) τῶν ὑγιῶν μελῶν Της πρός τάς αἱρετικάς διδασκαλίας καί πράξεις τῶν «ψευδεπισκόπων» καί τῶν ψευδοδιδασκάλων. Ἡ μόνη δέ ἀποτελεσματική ἀντίδρασις εἶναι ἡ ἀποτείχισις ἀπό τόν Οἰκουμενισμόν καί τούς κήρυκάς του. Ἡ ἱστορία τῶν τελευταίων δεκαετιῶν διδάσκει ὅτι αἱ «χαρτοπολεμικαί» ἀντιδράσεις εἶναι πλήρως ἀναποτελεσματικαί.
------------------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 26 Ιουλίου 2020 - 8:54 π.μ. «Ας κοιτάξει τις αιρέσεις των Γ.Ο.Χ. ο κ.Δ.Χ. και ας αφήσει το λάθος του π.Ε.Θ.»

Πρὼτον, ἐγώ δέν ἔχω σχέσιν μέ τίς Συνόδους τῶν «ΓΟΧ», ἄρα γιατί νά κοιτάξω ἐκεῖ; Δεύτερον, ἡ αἵρεσις τοῦ δυνητισμοῦ ἤ ἀχρικαιρισμοῦ (=μποροῦμε νά εἴμεθα καί μέ τόν Χριστόν καί μέ τόν Διάβολον!) τοῦ π. Ἐ.Θ. εἶναι αὐτή πού ἀπεκοίμισε δύο γενιές Ὀρθοδόξων, ἀκριβῶς τήν στιγμήν πού ἦτο ἀναγκαία ἡ ἔμπρακτος ἀντίδρασίς των πρός τήν λαίλαπα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ ὁποία ὡδήγησε καί εἰς ἄλλας φοβεράς αἱρέσεις, ὅπως Οὐνιτισμόν, Σεργιανισμόν, Ἀρειανισμόν καί νεο-εικονομαχίαν, καθώς καί εἰς σχίσματα, ὅπως τό ἑορτολογικόν, τό Οὐκρανικόν, τό Αὐστραλιανόν κ.ἄ. Ἄν ἤσουν Ὀρθόδοξος, δέν θά μοῦ συνιστοῦσες ν' ἀφήσω τό «λάθος τοῦ π. Ε.Θ.». Ἀλλά, ὄντας φορτωμένος μέ τίς πέντε (5) παραπάνω φοβερές αἱρέσεις καί εἰς τά πολλαπλᾶ σχίσματα, τοὐτέστιν, ἔχοντας ἐναγκαλισθῆ τόν Διάβολον, δέν βλέπεις οὔτε τήν μύτην σου!

H Θεοτόκος -- του αειμνήστου Παναγιώτου Γκιουλέ

Ως προεγνωσμένον και κρύφιον Μυστήριον της Αγίας Τριάδος και ως Μήτηρ της Νοεράς Ησυχίας εις τα Άγια των Αγίων

Ιλιγγιά ο ανθρώπινος νους προ του ασυλλήπτου Θεολογικού Μυστηρίου της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας και ο ανθρώπινος λόγος μένει άφωνος και σιωπών, γιατί αδυνατεί να εκφράση το ασύλληπτο, απερινόητο, άρρητο και ανέκφραστο αυτό μυστήριο της ευσεβείας!...                                                                                                                                                        

Γιατί όντως και «ομολογουμένως μέγα εστί το της ευσεβείας μυστήριον· Θεός εφανερώθη εν σαρκί(1)» δια της Θεοτόκου. Γιατί η Παρθένος εγέννησε «εν σαρκί», τον ενυπόστατο Λόγο του Πατρός, την ενυπόστατη Αλήθεια και Ζωή(1^α) και έγινε η ουράνιος παστάς του Λόγου, που μέσα Της ετελεσιουργήθη το μέγα Μυστήριο της υποστατικής ενώσεως θείας και ανθρωπίνης φύσεως. Γι΄ αυτό ο ιερός Ιωάννης ο Δαμασκηνός θεολογεί: «Δικαίως και αληθώς Θεοτόκον την Αγίαν Μαρίαν ονομάζομεν· τούτο γαρ όνομα, άπαν το μυστήριον της οικονομίας συνίστησιν»(2). Αυτό σημαίνει ότι το Μυστήριο της Θεοτόκου, ως συνιστών και εκφράζον «άπαν το μυστήριον της θείας οικονομίας», είναι «κρύφιον». Γιατί, κατά την έκφρασιν, του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, ο Ιησούς «κρύφιος εστί και μετά την έκφανσιν και εν τη εκφάνσει και εν ουδενί λόγω ή νω το κατ΄ αυτόν εξήκται μυστήριον. Ώστε και νοούμενον άγνωστον μένει και λεγόμενον άρρητον μένει»(3). Το μυστήριο, δηλαδή, της Θεοτόκου, είναι και θα παραμείνη κρύφιο και κεκρυμμένο, γιατί και ο Ιησούς και κατά την σάρκωση και μετά την σάρκωση, παραμένει κρύφιος και κεκρυμμένος και το ανερμήνευτο μυστήριό Του, δεν μπορεί να εξηγηθή, από κανένα νου και από κανένα ανθρώπινο λόγο.

Απολυτίκιον Αγίας Παρασκευής

Τη ΚΣΤ΄ (26η) Ιουλίου, μνήμη της Αγίας ενδόξου και πανευφήμου Οσιομάρτυρος του Χριστού ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ.

Παρασκευή η πανεύφημος Οσιομάρτυς του Χριστού εγεννήθη εν ταις ημέραις του βασιλέως Αδριανού· πατήρ αυτής ήτο ευσεβής τις Ορθόδοξος Χριστιανός, πλούσιος κατά πολλά, Αγάθων λεγόμενος, έχων γυναίκα και αυτήν Χριστιανήν, Πολιτείαν καλουμένην· διέμενον δε εις τι προάστιον της μεγαλοπόλεως Ρώμης. Πλην παρ’ όλας τας καλωσύνας και ελεημοσύνας, τας οποίας είχον, δεν είχον τέκνον, ούτε άρσεν, ούτε θήλυ, και δια τούτο ήσαν πάντοτε λυπημένοι, όπως κάλλιστα γνωρίζουν όσοι έχουν τοιαύτην λύπην. Παρεκάλουν όθεν και οι δύο τον Θεόν να τους δώση τέκνον, ουχί μόνον δια την κληρονομίαν του πολλού πλούτου, τον οποίον είχον, αλλά μάλλον δια την διαδοχήν του γένους αυτών. Ο δε Πανάγαθος Θεός, όστις ποιεί το θέλημα των φοβουμένων αυτών και της δεήσεως αυτών εισακούει, ως λέγει και ο Προφήτης Δαβίδ, επήκουσε της δεήσεως αυτών.

Οποία κατάπτωσις και διαστροφή!

Έφθασαν, δυστυχώς, οι περισσότεροι εκπρόσωποι της Ορθοδοξίας να αναγνωρίζουν ως σπουδαίον τον ενσαρκωτήν της αιρέσεως Πάπαν, και όχι μόνον δεν καταβάλλουν προσπάθεια δια να επιστρέψουν οι αιρετικοί εις την Ορθοδοξίαν, αλλά και επευλογούν την αίρεσιν, αγωνιζόμενοι να πείσουν τους Ορθοδόξους πιστούς, ότι οι αιρετικοί παπικοί και προτεστάντες δεν είναι πεπλανημένοι! Όσοι δε από τους Ορθοδόξους πιστούς χριστιανούς, καλώς πράττοντες, δεν αποδέχονται τις αντορθόδοξες αυτές ενέργειες, αντί να επαινεθούν δια την εμμονήν των εις την πίστιν των Πατέρων τους, διώκονται σκληρώς. Οποία κατάπτωσις και διαστροφή!

π. Φιλοθέου Ζερβάκου

Η συνελθούσα σύνοδος εν Κωνσταντινουπόλει το 754 αποτελουμένη από Πατριάρχας Μητροπολίτας και Επισκόπους εξέδωκαν όρον ούτως έχοντα: «Ομοφώνως ορίζομεν απόβλητον είναι και αλλοτρίαν και εβδελυγμένην εκ της των χριστιανών Εκκλησίας πάσαν εικόνα εκ πάσης ύλης και χρωματουργικής των ζωγράφων κακοτεχνίας πεποιημένην. Μηκέτι τολμάν άνθρωπον τον οιονδήποτε επιτηδεύειν το τοιούτον ασεβές και ανόσιον επιτήδευμα, ο δε τολμών από του παρόντος κατασκευάσαι εικόνα, ή προσκυνήσαι ή στήσαι εν εκκλησία, ή εν ιδιωτικώ οίκω, ή κρύψαι, ει μεν Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος ή Διάκονος είεν, καθαιρείσθω, ει δε μονάζων, ή λαϊκός, αναθεματιζέσθω και τοις βασιλικοίς νόμοις υπεύθυνος έστω, ως εναντίος των του Θεού προσταγμάτων, και εχθρός των πατρικών δογμάτων». Ο αριθμός 348 είναι πολύ σεβαστός. Εν τούτοις τον τότε Πατριάρχην Κωνσταντίνον, και τον βασιλέα Κοπρώνυμον και τους 348 Μητροπολίτας, πολλοί μοναχοί, κληρικοί και λαϊκοί δεν τους ήκουσαν, απεσχίσθησαν απ’ αυτών, τους ήλεγχον, τους ύβριζον αποκαλούντες κακοδόξους, εικονομάχους κ.λ.π. και εξηκολούθουν ασπαζόμενοι και σεβόμενοι και τιμώντες τας αγίας εικόνας. Άρα γε οι τοιούτοι είναι σχισματικοί, αιρετικοί, κακόδοξοι, κολασμένοι, αναθεματισμένοι και μαζί με αυτούς και ημείς που προσκυνούμεν και σεβόμεθα σχετικώς και κατά την Παράδοσιν τας αγίας εικόνας; Ημείς έχομεν την γνώμην και ομολογούμεν ότι είναι άξιοι παντός επαίνου διότι παρήκουσαν και απεσχίσθησαν και ηξιώθησαν ουρανίων στεφάνων δια την παρακοήν των εκείνην, και σήμερον τους προσκυνούμεν και τιμώμεν ως Αγίους και τους ονομάζομεν : ο Άγιος Γερμανός, ο Άγιος Νικηφόρος, ο Άγιος Μεθόδιος, ο Άγιος Ταράσιος, οι Άγιοι Στέφανος και Θεόδωρος και Θεοφάνης οι γραπτοί, Θεόδωρος ο Στουδίτης κ.λ.π. την δε σύνοδον ονομάζομεν παράνομον, μιαράν και Καϊαφικόν συνέδριον.
------------------------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

π. Φιλόθεος: «Άρα γε οι τοιούτοι είναι σχισματικοί, αιρετικοί, κακόδοξοι, κολασμένοι, αναθεματισμένοι και μαζί με αυτούς και ημείς που προσκυνούμεν και σεβόμεθα σχετικώς και κατά την Παράδοσιν τας αγίας εικόνας;»

Οἰ «Π/Ηται» πού ἀντέδρασαν τό 1924 εἰς τήν Μασονικήν μεταρρύθμισιν τοῦ ἑορτολογίου, ἡ ὁποία, ὡς γνωστόν, ἦτο τό πρῶτον ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ βῆμα πρός τόν Οἰκουμενισμόν, ἀντιστοιχοῦν πρός τούς ἀντιδράσαντας εἰς τήν εἰκονομαχικήν ψευδο-σύνοδον τοῦ 754. Ἄν ποτέ ἀνασυνταχθῇ ἡ Ὀρθοδοξία καί γίνῃ Πανορθόδοξος Σύνοδος, αὐτή θά μακαρίσῃ τούς ἁγνούς ἀγνωνιστάς τοῦ 1924 καί θ' ἀναθεματίσῃ ὅσους κατόπιν ἐπρόδωσαν τόν ἱερόν ἀγῶνα χέρι-χέρι μέ τούς Οἰκουμενιστάς Μεταξάκην, Παπαδόπουλον καί ὅσους κατόπιν ἠκολούθησαν τήν γραμμήν τῶν δύο αὐτῶν «νέων Λουθήρων».
---------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 26 Ιουλίου 2020 - 9:01 π.μ.: «Υπάρχει Σύνοδος της Εκκλησίας που έχει καταδικάσει τους Παλαιοημερολογίτας.Εχουν προσθέσει ενα νέο δόγμα και αυτό είναι αίρεσις».

Πρῶτον, οὐδεμία Ὀρθόδοξος Σύνοδος κατεδίκασε τούς «Π/Ητας». Οὔτε καί θά ἠδύνατο νά πράξῃ κάτι τέτοιο, καθότι μέχρι τό 2014 οἱ «Π/Ηται» οὔτε ἀφῄρεσαν οὔτε προσέθεσαν νέα δόγματα, ὅπως ψευδέστατα γράφεις, ὡς γνήσιος Οὐνίτης. Ἡ Οὐνιτική «σύνοδος» τοῦ Χριστοδούλου, ἡ ὁποία τό 2006 ἔκρινεν «ἄκυρα» τά μυστήρια τῶν «ΓΟΧ», ἐνῷ ὀλίγα ἔτη πρίν (τό 1998) ἡ ἰδία εἶχεν ἀποφανθῆ ὅτι «οἱ Π/Ηται δέν εἶναι οὔτε σχισματικοί οὔτε αἱρετικοί», ἁπλῶς ἐφόρτωσε μίαν ἀκόμη βλασφημίαν κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἰς τάς κεφαλάς τῶν ψευδεπισκόπων της, μαζί μέ τίς χιλιάδες ἄλλες (Οἰκουμενισμός, Οὐνιτισμός, Σεργιανισμός, Ἀρειανισμός, Νεο-εικονομαχία, ἑορτολογικόν σχίσμα, Αὐστραλιανόν σχίσμα, Οὐκρανικόν σχίσμα, διωγμοί Ὀρθοδόξων κ.ἄ.), γιά τίς ὁποῖες βεβαίως εἶσαι συνένοχος, κατά τούς Ἁγίους Πατέρας.

Μη ξεχνάμε:

Πολλάκις βλέπουμε την φανεράν αμαρτίαν του αδελφού μας, αλλά δεν βλέπουμε την κρυπτήν μετάνοιά του. Μόνον ο Θεός κρίνει τα κρυπτά της καρδίας…

Επιστολή του υπουργού Ανδρέα Μιχαλακόπουλου στον Βενιζέλο:

«Σεβαστέ μου κ. Πρόεδρε, Σας έλεγα προ καιρού, εις το Συμβούλιον, ότι όταν ξεμπερδέψωμεν με το καλό, τον εθνικό αγώνα…πρέπει δια το καλόν του τόπου, να αναλάβητε έναν άλλον, επίσης μεγάλον, την τακτοποίησιν επί το νεωτεριστικώτερον των θρησκευτικών πραγμάτων…Εννοώ και τα του κλήρου, και των θρησκευτικών εκδηλώσεων (λειτουργιών, εορτών, ημερών αργίας, αγίων πολυωνύμων κλπ.) και τα των μοναστηριακών κτημάτων και ει τι άλλο. Θα σας χρειασθή να τεθή επί κεφαλής της αληθώς επαναστατικής μεταρρυθμίσεως ένας ευρείας διανοίας – σχεδόν σαν και σας εις την πολιτικήν – κληρικός. Τον έχετε: Είναι ο (Κιτίου) Κύπρου (Μελέτιος Μεταξάκης). Αυτός θα γίνη υπό την κηδεμονίαν σας, ο Βενιζέλος της Ελληνικής Εκκλησίας. Ποία τα χρήζοντα μεταρρυθμίσεως… 

α) Κατάργησις των νηστειών, αι οποίοι είναι σήμερον ένας τύπος. Κανείς δεν νηστεύει ειμή ο μη έχων να φάγη. Οι Άγγλοι και Γερμανοί και οι βόρειοι ακόμη Ιταλοί (που έχουν ελευθερωθή από τον θρησκευτικόν φανατισμόν) τρώγουν καλά και φυλήν καλήν κατασκευάζουν. Το φαγί φέρει την δύναμιν προς εργασίαν και η εργασία το κέρδος και το κέρδος το καλό φαγί…
β). Ρύθμισις των διαφόρων τελετών και λειτουργιών επί το νεωτεριστικώτερον. Λιγώτερο παπά, λιγώτερο ψάλτη, λιγώτερο διάκο και πολύ ιεροκήρυκα – ερμηνευτήν. Τι καταλαβαίνει ο λαός που πηγαίνει εις τας ακολουθίας ;…από αυτάς τας καταναλωθείσας ώρας και την ορθοστασίαν. Μηδέν…
γ)… δ). Θα λείψουν αι «εορταί των διαφόρων αϊ-Θανάσηδων και αγι-Ανδρέηδων και, προφάσεις προς αργίαν. Η Κυριακή αργία και 2-3 μόνον ημέρας το έτος ολόκληρον είναι αρκετή τεμπελιά….Και το όνομα άγιος θα λείψη…
ε) Θα καταργηθούν τα μοναστήρια, αι εστίαι πάσης διαφθοράς και καταχρήσεως ηθικής και περιουσιακής. Τα κτήματά των θα γίνουν των γεωργών..
Φυσικά αυτά που εκθέτω ανωτέρω είναι ελάχιστα σημεία. Θα είναι πολλά ακόμη τα χρήζοντα μεταρρυθμίσεως…. Θα σας είπουν, κ. Πρόεδρε, ότι είναι δύσκολος η επιχείρησις τοιούτου έργου. Ότι ο λαός θα εξαναστή κατά των νέων εικονοκλαστών. Ότι θα εγερθή επανάστασις κατά των βεβήλων. Τίποτε από όλα αυτά δεν θα συμβή…Ιδικός σας, Ανδρέας Μιχαλακόπουλος».
-----------------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Εἶναι γνωστή αὐτή ἡ ἐπιστολή τοῦ Μασσώνου (=Σατανιστοῦ) Ἀ. Μιχαλακοπούλου. Βλέπετε πῶς ἀπαξιώνει ὁ Σατανιστής τόν Μοναχισμόν, τάς νηστείας, τάς ἑορτάς τῶν Ἁγίων καί γενικῶς τήν Ἐκκλησίαν καί πῶς συνιστᾶ διά τόν θρόνον τῶν Ἀθηνῶν τόν ἐπίσης Μασσῶνον μεταρρυθμιστήν Μελέτιον Μεταξάκην (τόν νέον Λούθηρον); Ἄν ὁ Βενιζέλος ἦτο Ἕλλην, θά τόν ἀπέλυεν ἀμέσως!

Διάλογο για τα θέματα που έθεσε η Τουρκία συμφώνησε η Κυβέρνηση

Όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα “ΕΣΤΙΑ” η Κυβέρνηση συμφώνησε να ανοίξει διάλογο με την Τουρκία κάτω από την απειλή θερμού επεισοδίου. Ο διάλογος όπως η εφημερίδα αποκαλύπτει θα γίνει για όλα τα θέματα που η Τουρκία έθεσε ενώ από την Ελληνική πλευρά δεν ετέθη τίποτε. Έτσι άραγε θα εορτάσει η  Ελληνική Κυβέρνηση τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821;

Με τους χειρότερους δυνατούς οιωνούς άρχισε στην πράξη ο εφ’όλης της ύλης διάλογος μεταξύ Ελλάδας -Τουρκίας ο οποίος συμφωνήθηκε μυστικά στο Βερολίνο μεταξύ των δύο κυβερνήσεων αμέσως μετά την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος.

Η έξοδος του τουρκικού στόλου στο Αιγαίο τα δύο προηγούμενα εικοσιτετράωρα αποτελεί στην πραγματικότητα ωμή παραβίαση των συμφωνηθέντων μεταξύ της έμπειρης διπλωματικής συμβούλου του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη Ελένης Σουρανή και του στενού συνεργάτη και εξ απορρήτων του Ταγίπ Ερντογάν, Ιμπραχίμ Καλίν. Είχε δε ως στόχο να διαμηνύσει τόσο στην Ελλάδα όσο και στην διεθνή κοινότητα ποιος έχει το πάνω χέρι στο διάλογο. Ποιος καθορίζει τους όρους.
-----------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Εἴδησις: «συμφωνήθηκε ότι αρχίζει και πάλι απ ευθείας διμερής διάλογος μεταξύ Ελλάδος-Τουρκίας για όλα τα εκκρεμή θέματα».

Ἐξ ὅσων γνωρίζω, ἰσχύει ὅτι (1) τό ὑπάρχον καθεστώς εἰς τό Αἰγαῖον εἶναι ἀπολύτως σύμφωνον μέ τό Διεθνές Δίκαιον τῆς θαλάσσης, καί (2) ἡ Ἑλλάς δέν διεκδικεῖ ἀπολύτως τίποτε ἀπό τήν Τουρκίαν. Ἐάν ὄντως ἔτσι ἔχουν τά πράγματα, τότε ἡ συμφωνία γιά «διάλογον» ἤ ἀκόμη καί ἡ πρωτοβουλία τῆς Ἑλλάδος νά θέσουμε τίς διεκδικήσεις τῶν Τούρκων ὑπό τήν «κρίσιν» τοῦ «Δικαστηρίου τῆς Χάγης» εἶναι μία ἄκρως ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ πρᾶξις καί ὅποιος ΒΡΩΜΕΡΟΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣ προβεῖ εἰς αὐτήν θά πρέπῃ πάραυτα νά κατηγορηθῇ δι' ΕΣΧΑΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ.

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΑΝΝΑΝ

«Και απηγγέλη αυτώ λεγόντων· η μήτηρ σου και οι αδελφοί σου εστήκασιν έξω ιδείν σε θέλοντες» (Λουκά η: 20).

Έχεις αληθώς, ω μακαρία δυάς Ιωακείμ και Άννα, και κατ’ εξαίρετον τρόπον και με προνόμιον δικαιότατον, της αθανασίας το πολυέραστον και τιμαλφέστατον θησαύρισμα· έχεις, λέγω, τοιαύτης αθανασίας προνόμιον, και ως κλήρον αναφαίρετον και δικαιότατον απέλαβες εκείνο όπου επεθύμησαν πολλοί, και βασιλείς και σοφοί· αλλά καθώς και ο τρόπος με τον οποίον εζήτησαν τοιαύτης αθανασίας όνομα ήτο καταγέλαστος, τοιουτοτρόπως και αυτοί έμειναν εις όλον το ύστερον παίγνιον εις τους μεταγενεστέρους και γέλως. Και τι άλλο άξιον γέλωτος ωσάν να επιθυμήση τις τοιούτον υπερφυσικόν πράγμα και θείον, το της αθανασίας, με την γλώσσαν ενός πτηνού πολλά αδυνάτου; Καθώς ακούομεν πως έκαμε κάποιος βασιλεύς της Αιγύπτου, όστις δια να κηρυχθή αθάνατος θεός, δεν εύρεν άλλο μέσον, παρά να συνειθίση το όρνεον πρότερον εις το παλάτι τοιαύτην φωνήν, και ύστερον να το πέμψη κήρυκα της ιδικής του αθανασίας· ασθενέστατον το θεμέλιον, και ανεμώλιος η οικοδομή.

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΑΓΙΑ ΣΥΝΟΔΟ -- Του κ. Νικολάου Πανταζή Θεολόγου

"Το άρθρο το κατεβάσαμε κατόπιν σεβαστής παρακλήσεως του αρθρογράφου διότι ήταν παλαιό και δεν απηχούσε σημερινές του θέσεις ούτε εκφράζει πλέον την Εκκλησιολογική του συνείδηση."

Απολυτίκιο Άγίας Αννης. (Κοίμηση). 25 Ιουλίου

Τη ΚΕ΄ (25η) Ιουλίου, η Κοίμησις της Αγίας ΆΝΝΗΣ, μητρός της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου.

Άννα, η κατά σάρκα γενομένη προμήτωρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, κατήγετο εκ της φυλής του Δαβίδ, θυγάτηρ Ματθάν του ιερέως και Μαρίας της γυναικός αυτού. Ο Ματθάν ιεράτευε κατά τους χρόνους Κλεοπάτρας και Σαπώρου βασιλέως Περσών, προ του Ηρώδου του υιού Αντιπάτρου, έχων τρεις θυγατέρας, Μαρίαν, Σοβήν και Άνναν, εκ των οποίων η μεν Μαρία υπανδρεύθη εις την Βηθλεέμ και εγέννησε Σαλώμην την μαίαν, η δε Σοβή υπανδρεύθη και αυτή εις την Βηθλεέμ και εγέννησε την Ελισάβετ, η δε Άννα υπανδρεύθη εις την Γαλιλαίαν και εγέννησε Μαρίαν την Θεοτόκον· ώστε η Σαλώμη, η Ελισάβετ και η Θεοτόκος Μαρία είναι θυγατέρες μεν τριών αδελφών, πρώται δε εξαδέλφαι μεταξύ των. Η Αγία Άννα λοιπόν, αφού εγέννησε την Θεοτόκον Μαρίαν, ήτις υπήρξεν η σωτηρία όλου του κόσμου, και αφού απεγαλάκτισεν αυτήν, την αφιέρωσεν εις τον Ναόν του Θεού, ως καθαρόν και άμωμον δώρον, διανύσασα δε την ζωήν της με νηστείας, προσευχάς και ελεημοσύνας προς τους πτωχούς, εν ειρήνη προς Κύριον εξεδήμησε. Τελείται δε η αυτής σύναξις και εορτή εις τόπον καλούμενον Δεύτερον.

Η Σύναξις της Υπεραγίας Θεοτόκου εν τω «Άδην», ήτοι η υπό του Αρχαγγέλου Γαβριήλ παράδοσις του ύμνου «Άξιόν Εστιν».

Η Σύναξις αύτη και εορτή του Αρχαγγέλου Γαβριήλ έλαβε χώραν εν τω Αγίω Όρει του Άθω, εν τινι κελλίω του Μοναστηρίου του Παντοκράτορος, επονομαζομένω «Άξιόν εστιν», και εις τόπον καλούμενον Άδειν· γίνεται δε δια το εξής θαύμα. Κατά την Σκήτην του Πρωτάτου την ευρισκομένην εις τας Καρυάς, πλησίον της Ιεράς Μονής του Παντοκράτορος, είναι λάκκος μέγας, όστις είχε κελλία διάφορα, εν τινι των οποίων, τιμωμένω επ’ ονόματι της Κυρίας Θεοτόκου της Κοιμήσεως, κατώκει γέρων και ενάρετος Ιερομόναχος μετ’ άλλου υποτακτικού. Επειδή δε επεκράτει συνήθεια να γίνηται αγρυπνία καθ’ εκάστην Κυριακήν εν τη ρηθείση Σκήτη του Πρωτάτου, κατά τινα εσπέραν Σαββάτου, θέλων να υπάγη ο προρρηθείς γέρων εις την αγρυπνίαν, λέγει εις τον μαθητήν αυτού:

Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος : εστί μεν Εκκλησία αγίων και Εκκλησία οσίων, αλλ΄ εστί κατά τον ψαλμόν και Εκκλησία πονηρευομένων

«Λοιπόν δεν είναι πάντοτε σεπτόν και τίμιον το της Συνόδου όνομα. Αλλ΄ εκείνη μεν είναι σεπτή και τιμία, η αγία Σύνοδος, η στοιχούσα τοις τε εγγράφοις και αγράφοις παραδεδομένοις υπό των αγίων Αποστόλων και της Καθολικής Εκκλησίας. Και της τοιαύτης Συνόδου κατά χρέος τας αποφάσεις δεχόμεθα και φυλάττομεν· των δε αλλοτρίων την φωνήν, ούτε γινώσκομεν, ούτε πειθόμεθα αυτή.          

Δυνάμεθα εντεύθα ν΄ απαριθμήσωμεν πολλάς τοιαύτας Συνόδους, αλλ΄ ίνα μη χρονοτριβώμεν περιττώς, ας ίδη ο αναγνώστης τον Β΄ τόμον των Συνοδικών και θέλει εύρει αυτάς, όπου και ρητώς ληστρικαί επιγράφονται. Και το χειρότερον όπου όχι μόνον τοπικαί και ολιγάριθμοι αστάθησαν τοιαύται, αλλά και οικουμενικαί πολυάριθμοι, οία η εν Εφέσω το δεύτερον, η συμφωνήσασα τω μονοφυσίτη Ευτυχεί και τον ευσεβέστατον και αγιώτατον Φλαβιανόν τον Κων/λεως αποκτείνασα. Μετά ταύτην η επί Κοπρωνύμου πολυαριθμοτάτη, η φριάξασα κατά των αγίων εικόνων. Ομοίως και η επί Βασιλείου του Μακεδόνος οικουμενική ονομασθείσα, παρανομωτάτη δ΄ αναφανείσα, ως καθελούσα και αναθεματίσασα τον αγιώτατον Φώτιον. Περιττόν δε είναι ν΄ αναφέρω το εν Φλωρεντία οικουμενικόν μεν, ληστρικώτατον δε συνέδριον. Λοιπόν πάλιν λέγομεν, δεν είναι πάντοτε σεπτόν και τίμιον το της Συνόδου όνομα, καθώς ουδέ το της Εκκλησίας, καθ΄ ότι, εστί μεν Εκκλησία αγίων και Εκκλησία οσίων, αλλ΄ εστί κατά τον ψαλμόν και Εκκλησία πονηρευομένων».       

(από το ανέκδοτον αυτού έργον: «Δἠλωσις της περί των εν Αγίω Όρει ταραχών αληθείας»).      

Όλοι θά προσευχηθούν στό τζαμί "hagia sophia" in Istanbul -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

https://trelogiannis.blogspot.com/2020/07/blog-post_922.html

Kyprianos Christodoulides
Δέν τούς λείπει η σοφία τού κόσμου τούτου, που είναι η «σοφία» τού Αλλάχ, τού Γιαχβέ ή κάποιου άλλου, θεού καί ανθρώπου, από τόν οποίο είτε αφαίρεσαν τήν λέξη "άνθρωπος" είτε τήν είπαν "ένας θεός γιά όλους". Η λέξη Θεάνθρωπος (Χριστός) τούς αγριεύει καί γιά νά μή τό καταλαβαίνει κανείς, εκπορεύουν τό Άγιον Πνεύμα "εκ τού πατρός καί εκ τού υιού" !
Δηλαδή, από τόν ένα θεό γιά όλους !!

 «Όλες οι θρησκείες είναι δρόμοι γιά τόν ένα θεό» καί ο Ερντογάν, θά καλέσει όλους τούς εκπροσώπους τών θρησκειών νά προσευχηθούν στό τζαμί (μέ τουρκική ονομασία) hagia sophia. Όποιος δέν πάει, θά είναι ρατσιστής, θά είναι φασίστας, θά είναι ομοφοβικός, θά είναι ακραίος. Τό καταλάβατε ; Άν όχι ... συμμαζευτείτε. Διατάζουν οι LGBT.

https://kyprianoscy.blogspot.com/