«ΚΑΘΕΥΔΕΤΕ ΤΟ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΥΕΣΘΕ»! -- Τοῦ Πρωτοπρ. Βασιλείου Ε. Βολουδάκη

ΟΠΩΣ δείχνουν τὰ πράγματα, φαίνεται πιὰ καθαρὰ πὼς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν λόγια καὶ ἐπιχειρήματα λογικὰ ἢ θεολογικά, ποὺ θὰ σταθοῦν ἱκανὰ νὰ πείσουν τοὺς δεισιδαίμονες καὶ περιδεεῖς θρησκευομένους γιὰ τὸ μάταιο ἔργο τοῦ Διαβόλου καὶ τοῦ ἀθλιοτέρου ἀνθρώπου τῆς ἀνθρωπότητος, ποὺ θὰ τὸν ἐνσαρκώση καὶ θὰ τὸν ἐμφανίση στὸν κόσμο, δηλαδὴ τοῦ Ἀντιχρίστου. Καὶ δὲν θὰ ἐπαρκέση ὁ ὅποιος λόγος, γιατί ὁ φόβος τῶν ἀνθρώπων αὐξάνεται συνεχῶς μὲ γεωμετρικὴ πρόοδο, ἀφοῦ «ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν ἐψύγη», οἱ καρδιὲς πέτρωσαν καὶ ἔγιναν σφιχτὲς σὰν τὴν χούφτα τοῦ πιὸ φιλάργυρου ἀνθρώπου, γεμάτες ἀπὸ φοβίες, τρόμο καὶ ἀνασφάλεια. Ἂν κοιτάξουμε γύρω μας καὶ θελήσουμε νὰ μάθουμε γιὰ τὸ πόσοι ἄνθρωποι καὶ γιὰ ποιὰ πνευματικὰ θέματα ἐνδιαφέρονται, θὰ διαπιστώσουμε, χωρὶς νὰ κουρασθοῦμε πολύ, ὅτι ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν ἀνθρώπων, ποὺ προβληματίζονται καὶ συζητοῦν μεταφυσικὰ ἢ θρησκευτικὰ θέματα εἶναι αὐτή, ποὺ ἀσχολεῖται καὶ “βασανίζεται” μὲ τὸ θέμα τοῦ Ἀντιχρίστου, μὲ τὸ σφράγισμα καὶ τὴν κυριαρχία του. Ὅμως, τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι μόνο αὐτό. Κυριώτερο πρόβλημα εἶναι πὼς αὐτὴ τὴν ἐνασχόληση τῶν ἀνθρώπων μὲ τὸν Ἀντίχριστο καὶ τὴ φοβία, μὲ ὅλα της τὰ ὀλέθρια ἐπακόλουθα, θεωροῦν πολλοὶ καί, μάλιστα, κληρικοί, ὡς ὑγιὰ ἀντίδραση καὶ ἔνδειξη πνευματικῆς ἀντιστάσεως!

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ – π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ ΤΑ «ΟΡΑΜΑΤΑ» ΤΟΥ -- Αθωνικά άνθη

Η από ετών εξαγγελθείσα και αναμενομένη μετ’ ενδιαφέροντος έκδοσις των «Ὁραμάτων» του πολυάθλου Στρατηγού Μακρυγιάννη, αποτελεί ήδη πραγματικότητα. Το Μορφωτικόν Ίδρυμα της Εθνικής Τραπέζης, έθεσεν εις κυκλοφορίαν εις ένα καλαίσθητον τόμον τα κατάλοιπα αυτά του εθνικού τούτου ανδρός, υπό τον τίτλον «ΟΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΑΜΑΤΑ». Η έκδοσις έτυχεν επιστημονικής επιμελείας υπό ειδικών επί των χειρογράφων και ούτως επετεύχθη η αντιμετώπισις αρκετών γλωσσικών και γραφολογικών προβλημάτων, που ανέκυπταν από την μη υπακούουσαν εις ουδένα παλαιογραφικόν τύπον ή κανόνα «απελέκητη» μακρυγιάννειον, φωνητικήν μάλλον, (ρουμελιώτικην) γραφήν. Διο και αποβαίνουν λίαν διαφωτιστικά, ο εκτεταμένος Πρόλογος του μακαρίτου Λίνου Πολίτου, η Εισαγωγή του μεταγράφοντος το στρυφνώτατον κείμενον, επίσης μακαρίτου Αγγ. Παπακώστα, αι Σημειώσεις, το Γλωσσάριον και το Επίμετρον. Ήτο από δεκαετιών γνωστόν μεταξύ των λογίων, ότι τα χειρόγραφα των «Οραμάτων» ευρίσκοντο εις χείρας του Βλαχογιάννη—προς τον οποίον οφείλεται τιμή και εθνική ευγνωμοσύνη, δια την ανακάλυψιν όλων των χειρογράφων του μεγάλου Μακρυγιάννη—τα οποία κατά το γήρας του παρέδωκεν εις τον φιλόλογον Α. Παπακώνσταν. Με τα «Οράματά» του, ο Μακρυγιάννης των «Απομνημονευμάτων», αποκτά νέας και πνευματικάς διαστάσεις και τοποθετείται εις υψηλότερα βάθρα. Διότι, αποκαλύπτεται, ότι δεν είναι μόνον ο χαρισματούχος Στρατηγός, ο ηρωϊκός επαναστάτης του ’21, ο εντιμότατος και δημοκρατικώτατος Έλλην, ο πατριωτικώτατος πολίτης, ο ηθικώτατος άνθρωπος, ο πιστότατος χριστιανός, ο υπερασπιστής των αδικουμένων, ο «πατριδοφύλακας», ο προστάτης των χηρών και ο πατήρ των ορφανών. Είναι και ο αγιώτατος Ορθόδοξος, που ενθυμίζει τους δικαίους Στρατηγούς της Παλαιάς Διαθήκης, του οποίου αι αδιάλειπτοι και πολύωροι προσευχαί, αι πολυάριθμοι και κατανυκτικαί γονυκλισίαι, τα συνεχή ικετήρια δάκρυα υπέρ της Πατρίδος και της Ορθοδοξίας, η συνεχής μνήμη του Θεού και η αίσθησις της αδιακόπου κοινωνίας του μετ’ Αυτού, μετά της Θεοτόκου και των Αγίων, τον αναδεικνύουν προφήτην.

ΚΑΤΑΒΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Τη Θ΄ (9η) Μαϊου, μνήμη του Αγίου ενδόξου Προφήτου ΗΣΑΪΟΥ.

Ησαϊας ο μεγαλοφωνότατος Προφήτης κατήγετο εξ Ιερουσαλήμ, έζησε δε κατά τους χρόνους του βασιλέως Μανασή, υιού Εζεκίου του βασιλέως, υπό του οποιου και κατεκόπη δια πρίονος και ετελείωσε την ζωήν του με τέλος μαρτυρικόν. Ενεταφιάσθη δε εις τον τόπον τον λεγόμενον Αρωήλ ή Ρογήλ, παρά τη διαβάσει του ύδατος, το οποίον ο μεν βασιλεύς Εζεκίας κατέχωσε και εξηφάνισεν, ο δε Θεός, ως σημείον δια τον Προφήτην τούτον Ησαϊαν, ανέβλυσε πάλιν εις την πηγήν του Σιλωάμ. Διότι, εν ω ούτος έμελλε να αποθάνη, αποκαμών υπό της δίψης, παρεκάλεσε τον Θεόν να αποστείλη εις αυτόν ύδωρ, ίνα πίη. Και ω του θαύματος! παρευθύς έστειλεν ο Θεός εις αυτόν ύδωρ ζων εκ της πηγής του Σιλωάμ και δια τούτο η πηγή αύτη ωνομάσθη Σιλωάμ, το οποίον ερμηνεύεται απεσταλμένος.

What Does It Mean When John Says, "Do Not Love the World?"

John the Theologian says, “Do not love the world or the things in the world.” What does he mean? Before answering this question let’s examine what it does not mean. It does not mean we should not love the people in the world; God clearly commands us to love everyone in the world, including our enemies (Mark 12:31; John 15:12; Matthew 5:44). Neither does it mean that we are not to enjoy or utilize the good gifts that God has given us in the world (James 1:17). God provides us with many good things to enjoy and we ought to receive them with thanksgiving (1 Timothy 4:4). 

Saint Symeon frames this issue by asking this question, “What is the world?" He answers giving us the meaning of John's instruction to not love the word. “It is sin and attachment to things and passions.”  

Orthodox Way of Life

Η άγία τράπεζα στις φλόγες

Τον περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος άλλ' αφανής λευίτης, ο π. 'Ιωάννης. Ήταν έγγαμος, οικογενειάρχης, από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας. Τις καθημερινές εργαζόταν στά χωράφια, ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία. 

Στη θεία λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς. Την ώρα μάλιστα του καθαγιασμού η κατάνυξή του κορυφωνόταν. Οι ψάλτες έψαλλαν το: «σε υμνούμε...» όσο πιο αργά μπορούσαν, αλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε, δέκα, δεκαπέντε λεπτά ή και περισσότερο. 'Έτσι κι εκείνοι επαναλάμβαναν τον ύμνο μέχρι πέντε ή έξι φορές. Τελικά, πλησίασαν κάποτε τούς επιτρόπους και τούς είπαν το πρόβλημά τους. Εκείνοι με τη σειρά τους το διαβίβασαν στο λειτουργό. 

Η σωτηρία του ανθρώπου είναι αποτέλεσμα δύο παραγόντων :

Οι Πατέρες της Εκκλησίας διδάσκουν ότι η σωτηρία του ανθρώπου είναι αποτέλεσμα δύο παραγόντων, της ορθής Πίστεως και του ορθού βίου. Εάν λείψουν αυτοί οι δύο παράγοντες, ή ένας από αυτούς, δεν σώζεται ο άνθρωπος. Η ορθή Πίστη οριοθετείται από την ακρίβειά της στην «άπαξ παραδοθείσα τοις αγίοις Πίστι» (Ιούδα 3), και από την μη «κοινωνία» με αιρετικούς ποιμένες. Δεν αρκεί δηλ. να έχει ένας πιστός ορθόδοξο φρόνημα, αλλά πρέπει και ο επίσκοπός του, που μνημονεύεται στο ναό, που εκκλησιάζεται ο πιστός, να είναι ο ίδιος ορθόδοξος, γιατί αλλιώς «μολύνεται», και ό,τι είναι ο επίσκοπός του, γίνεται και αυτός. Αν δηλ. ο επίσκοπός του είναι αιρετικός, καθίσταται και αυτός αιρετικός, καίτοι μπορεί ο ίδιος να έχει Ορθόδοξο φρόνημα! 

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης :

Αυτά ανέφερε ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην θρονική εορτή του 1998:

«Οι κληροδοτήσαντες εις ημάς την διάσπασιν προπάτορες ημών υπήρξαν ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως και ευρίσκονται ήδη εις χείρας του δικαιοκρίτου Θεού. Αιτούμεθα υπέρ αυτών το έλεος του Θεού, αλλ’ οφείλομεν ενώπιον Αυτού όπως επανορθώσωμεν τα σφάλματα εκείνων» (!!!),

Θλίβεται κανείς και σπαράσσει μέχρι βαθέων, αναλογιζόμενος και μόνο την πατριαρχική ρήση, που θεωρεί τους Αγίους Πατέρες, οι οποίοι αγωνίσθηκαν εναντίον του Πάπα ως θύματα του Διαβόλου και αξίους της συγχωρήσεως και του ελέους του Θεού .
Αν όμως, ο Μέγας Φώτιος, ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης και πλείστοι άλλοι πολέμιοι των αιρέσεων του Παπισμού, είναι όργανα και θύματα του Διαβόλου, πρέπει να τους διαγράψουμε από τις δέλτους των Αγίων, να καταργήσουμε τις εορτές και τις ακολουθίες, και αντί να επικαλούμεθα τις πρεσβείες και την βοήθειά τους, να τους κάνουμε μνημόσυνα και τρισάγια, για να τους συγχωρήσει ο Θεός.

«Δίκαιος ει Κύριε, και ευθείαι αι κρίσεις σου».

Ένας γέροντας άγιος και ασκητής παρεκάλεσε μία φορά τον Κύριο να του διδάξη ποιά είναι η κρίση του. Διότι, είπε, βλέπω άλλοτε μεν ανθρώπους δικαίους και ευλαβείς να βρίσκωνται σε μεγάλη φτώχεια και δυστυχία. Άλλοτε πάλι βλέπω άδικους και αμαρτωλούς να είναι σε μεγάλο πλούτο και ανάπαυση. Άλλοτε πάλι πολλοί δίκαιοι και ευλαβείς να αδικούνται και να βασανίζωνται άδικα, πολλοί δε άδικοι και άξιοι θανάτου αμαρτωλοί και παράνομοι να ζουν και να πλουτίζουν. Τότε άκουσε φωνή που του έλεγε.

Εκκλησία και κόσμος -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Η αγάπη του Θεού αγιάζει τον κόσμον

Είναι κάποιες αλήθειες παλιές, αλλά όχι ξεπερασμένες. Άφθορες από το πέρασμα του χρόνου, αδιάσειστες από τους σεισμούς και αδιάφθορες από τους συρμούς των καιρών μένουν φωτεινά μετέωρα. Φέγγουν στα σκοτάδια αυτού του κόσμου και κοντρολάρουν την πορεία μας μέσα σ΄ αυτόν. Διευκρινίζω ότι χρησιμοποιώ τη λέξη «κόσμος» με την ειδική έννοια, που της δίνει ο λόγος του Θεού· «ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται» (Α΄ Ιω. 5: 19). Ο κόσμος παραδομένος στον πονηρό, που τον ανακηρύσσει άρχοντα και κοσμοκράτορα του αιώνος τούτου, αντιτίθεται συνειδητά στο θέλημα του Θεού. Είναι εντούτοις, θαυμαστό ότι αυτός ο πονηρός κόσμος συνιστά το άμεσο αντικείμενο της αγάπης του Θεού.

ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΘΑ ΠΕΙΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ? -- π. Γεώργιος Αγγελακάκης

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ -- Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης Ὁμότιμος Καθηγητὴς Α Π Θ.

1. Ἀπαγορευμένη καὶ ἐπιτρεπόμενη ἀποτείχιση

Τὸν τελευταῖο καιρὸ γίνεται συχνὰ λόγος γιὰ «ἀποτείχιση» καὶ «ἀποτειχισμένους» πιστούς, μὲ συχνὴ ἐπίσης καὶ μᾶλλον σκόπιμη παρανόηση τοῦ ἐννοιολογικοῦ περιεχομένου αὐτῶν τῶν λέξεων. Τὸ οὐσιαστικὸ ἀποτείχισις παράγεται ἀπὸ τὸ ρῆμα ἀποτειχίζω, τὸ ὁποῖο σύμφωνα μὲ τὰ Λεξικὰ σημαίνει: ὀχυρώνω, ἀποκλείω διὰ τείχους, ἐγείρω μεσότοιχον. Ἑπομένως καὶ ἡ λέξη «ἀποτείχισις» σημαίνει: ἀποκλεισμὸς διὰ τείχους, ὀχύρωσις. Τὸ δὲ τεῖχος ποὺ ὑψώνει κανεὶς γιὰ νὰ ἀμυνθεῖ καλεῖται ἀποτείχισμα.

ΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Τη Η΄ (8η) Μαϊου, μνήμη του Αγίου ενδόξου Αποστόλου και Ευαγγελιστού ΙΩΑΝΝΟΥ του ΘΕΟΛΟΓΟΥ, ή η Σύναξις της εκπεμπομένης εκ του τάφου αυτού αγίας κόνεως, ήτοι του μάννα.

Ιωάννης ο Θεολόγος ο θείος Απόστολος και Ευαγγελιστής, ο ηγαπημένος του Κυρίου Μαθητής, εγεννήθη μεν εις Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας, μετέστη δε προς Κύριον, κηρύττων τον λόγον του Θεού εν Εφέσω εις γήρας βαθύ επί των ημερών του βασιλέως Τραϊανού (98-117). Όταν δε ο μακάριος Ιωάννης επρόκειτο να μετατεθή από της παρούσης ζωής, εις εκείνην την αιωνίαν και άληκτον, προγνωρίσας τούτο δια της εν αυτώ ενοικούσης θείας Χάριτος, παραλαβών τους μαθητάς αυτού ήλθεν έξω της πόλεως Εφέσου εις σημείον όπου και υπέδειξεν ο ίδιος να ανοιγή ο τάφος του.

Ψευδεπίσκοποι: «Ὁ Χριστὸς ἦτο Πρόσφυγας». -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Μέ αὐτό τό σαθρόν «ἐπιχείρημα» τῶν παγκοσμιοποιητῶν (=Σατανιστῶν) οἱ ψευδεπίσκοποι τῆς «Ἑλλάδος» συναινοῦν εἰς τήν ἰσλαμοποίησίν της! Ἀλλά, πρῶτον, ὁ Χριστός ἔφυγε προσωρινῶς ἀπό τήν γενέτειράν Του διά νά γλυτώσῃ ἀπό τήν μάχαιραν τοῦ Ἡρώδου. Ποίαν ὁμοιότητα ἔχει αὐτό τό γεγονός μέ τίς ὀρδές τῶν Πακιστανῶν, τῶν Ἀφγανῶν, τῶν Σομαλῶν κ.ἄ. πού ἀφήνουν τήν πατρίδα των, ὅπου δέν ἀπειλεῖται ἡ ζωή των (ἄρα δέν εἶναι πρόσφυγες) καί ἔρχονται στήν «Ἑλλάδα» διά νά βιάσουν, νά κλέψουν, νά οἰκοιοποιηθοῦν κτήματα Ἑλλήνων, νά μαχαιρώσουν, νά κάψουν ἱερούς ναούς, νά κτίσουν τεμένη καί νά φωνάζουν κάθε λίγο καί λιγάκι ἀπό ἐκεῖ πάνω οἱ ἰμάμηδές των κ.λπ., ἀπειλώντας ταυτοχρόνως τούς Ἕλληνας ὅτι θά ἐπιβάλουν τήν Σαρίαν, ὅτι περιμένουν τό σύνθημα γιά νά πάρουν τά ὅπλα, νά σκοτώσουν τούς «ἀπίστους» καί νά κυριαρχήσουν εἰς τήν χώραν, ὑλοποιώντας ἔτσι τό γνωστόν «Δόγμα Ὀζάλ», ὅτι ἦρθαν γιά νά τούς «γονιμοποιήσουν» κ.λπ. Τό τελευταῖον φαίνεται νά ἐξάπτῃ κάποιους σεξουαλικῶς, γνωστῶν ὄντων τῶν σεξουαλικῶν προτιμήσεων τῶν μωχαμεντιανῶν, διό καί πανηγυρίζουν ὑπέρ τῶν λαθρομεταναστῶν, ἀλαλάζοντες ὅτι μετά χαρᾶς θά δώσουν νύφες καί γαμβρούς εἰς αὐτούς τούς «νοικοκύρηδες» καί θά «μπολιαστοῦν» μέ αὐτούς τούς «συμπολίτες» των! Ἐρωτῶ καί πάλιν: Ποίαν ὁμοιότητα ἔχει μέ ὅλ' αὐτά τά ἔργα τοῦ Διαβόλου ἡ προσωρινή φυγή τοῦ Χριστοῦ ἀπό τήν Ἰουδαίαν; Ἀπολύτως καμμίαν! Πρόκειται, δηλαδή, δι' ἕν πελώωωωωωωριον ψέμμα! Δεύτερον, ὁ Χριστός ἔφυγε μέ τήν Μητέρα Του καί τόν Ἰωσήφ, δηλαδή ἦσαν μόνον τρεῖς. Ποίαν διαφοράν θά ἠδύναντο νά κάμουν εἰς τήν Αἴγυπτον τρία ἐπιπλέον ἄτομα; Οὐδεμίαν! Ἐδῶ, ὅμως, ἔρχονται ἑκατομμύρια λαθρομεταναστῶν! Ἄρα, ποίαν ὁμοιότητα ἔχει ἡ φυγἠ τοῦ Χριστοῦ μέ τήν κατακτητικήν ἐπιδρομήν τῶν λαθρομεταναστῶν κατά τῆς «Ἑλλάδος»; Ἀπολύτως καμμίαν! Πράγματι, λοιπόν, εἶναι ἕν πελώωωωωωωριον ψέμμα! Μέ αὐτά τά πελώρια ψεύδη ἔχουν κατατρομάξει τούς «Ἕλληνας», οἱ ὁποῖοι, διά νά μήν χαρακτηρισθοῦν «ρατσισταί» ἀπό τούς νεοταξίτας (=Σατανιστάς), τρέχουν ὄπισθεν τῶν ψευδεπισκόπων καί τῶν ψευδοπολιτικῶν διά νά προσφέρουν «γῆν καί ὕδωρ» εἰς τούς λαθροεισβολεῖς!
---------------------------------------

ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ είπε...

Ας το δούμε και με την πολιτική ορθότητα των προσκυνημένων ανίερων ψευδεπισκόπων και μασόνων πολιτικών.
Δεν υπήρχε εμπόλεμη κατάσταση στην ''PAX ROMANA'' ώστε να μιλάμε για πρόσφυγες...

Η ΑΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΥΠΟ ΑΦΡΙΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΑΣΙΑΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΒΑΣΕΙ ΣΧΕΔΙΟΥ

Ἡ ἅλωσις τῆς Ἑλλάδος ὑπὸ Ἀφρικανῶν καὶ Ἀσιατῶν Μουσουλμάνων γίνεται βάσει σχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐκπορεύεται ὑπὸ τῶν ὑπογείων ρευμάτων τῆς Ἀμερικῆς καὶ τὰ «διαπλεκόμενα συμφέροντα». Τὰ μὲν διαπλεκόμενα θέλουν ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους διὰ τὴν ἀνατροπὴν τῶν ἐργασιακῶν σχέσεων, τὴν μαύρην καὶ ἀνασφάλιστον ἐργασίαν κ.λπ.. Τὰ «ὑπόγεια ρεύματα τῆς Ἀμερικῆς» ἐπιδιώκουν τὴν διάσπασιν τοῦ δόγματος ὅτι «εἴμεθα ἔθνος ανάδελφον» μὲ ἰσχυρὸν πολιτισμόν, μὲ ἱστορίαν καὶ μὲ ἰσχυρὰν Ἑλληνορθόδοξον ταυτότητα. Τὰ «ρεύματα» αὐτὰ ἐπέτυχον διὰ τῆς λαθρομεταναστεύσεως τὸ ἀκατόρθωτον: Νὰ καταστήσουν τοὺς Ἕλληνας μειονότητα ἄνευ οὐσιαστικῶν δικαιωμάτων.

O αείμνηστος Καθηγητής Ιωάννης Κορναράκης : Θλιβερά διαπίστωσις.

Ύστερα από τόσα χρόνια φαίνεται καθαρά ότι σκοπός της αντιοικουμενιστικής προσπάθειας Κληρικών και Μοναχών είναι η καθησύχαση των πιστών, για την συνεχή ισχυροποίηση της οικουμενιστικής λαίλαπας στον χώρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και  η υπόσχεση ότι εγγυόνται την προστασία της Εκκλησίας από τις καταστροφικές, γι’ αυτήν, συνέπειες της οικουμενιστικής δραστηριότητος των Ορθοδόξων ταγών της.

Μνήμη θανάτου -- του αγίου Ιωάννου της Κλίμακος.

«Δεν θα παραλείψω να σου παρουσιάσω και την ιστορία του Χωρηβίτου. Αυτός ζούσε αμελέστατα χωρίς το παραμικρό ενδιαφέρον για την ψυχήν του. Κάποτε λοιπόν συνέβη να ασθενήση βαρύτατα και να φθάση στο σημείο, ώστε επί μία ώρα να φαίνεται ότι απέθανε. Συνήλθε όμως πάλι, οπότε μας ικετεύει όλους να φύγουμε αμέσως. Και αφού έκτισε την πόρτα του κελλιού του, έμεινε κλεισμένος δώδεκα χρόνια χωρίς να ομιλήση καθόλου με κανένα. Δεν γευόταν δε τίποτε άλλο εκτός από ψωμί και νερό. Καθόταν πάντοτε σκεπτικός χύνοντας θερμά δάκρυα. Μόνο όταν πλησίασε η ώρα του θανάτου του αποφράξαμε την πόρτα και εισήλθαμε μέσα. Και αφού πολύ τον παρακαλέσαμε, τούτο μόνο μας είπε: «Συγχωρήστε με, αδελφοί. Αυτός που εγνώρισε τι σημαίνει μνήμη θανάτου, δεν θα μπορέση ποτέ πλέον να αμαρτήση». Εμείς δε εθαυμάζαμε βλέποντας τον άλλοτε αμελέστατο να έχη μεταμορφωθή τόσο απότομα. Και αφού τον εθάψαμε με ευλάβεια στο κοιμητήριο, ύστερα από μερικές ημέρες αναζητήσαμε το άγιό του λείψανο, αλλά δεν το ευρήκαμε. Με το θαυμαστό αυτό σημείο ο Κύριος επληροφόρησε πόσο ευάρεστα δέχθηκε την επιμελημένη και αξιέπαινη μετάνοιά του».

(ΚΛΙΜΑΞ, Λόγος ΣΤ¨ : 20).

ΧΛΙΑΡΟΙ ΚΑΙ ΕΜΕΤΙΚΟΙ -- Του Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Οι άνθρωποι της εποχής μας εύκολα συμβιβάζονται με ό,τι προβάλλεται ως σύγχρονο, μοντέρνο και προοδευτικό, γιατί πιστεύουν ότι έτσι θα κάνουν τη ζωή τους πιό ευχάριστη. Δεν έχουν ηθικές αρχές και δέν αντιδρούν. Είναι παθητικοί αποδέκτες των όσων οι επιτήδειοι προτείνουν, αδιαφορώντας αν πολλά από αυτά είναι ηθικά και θεάρεαστα. Την ίδια περίπου νοοτροπία έχουν και οι περισσότεροι χριστιανοί! Ενώ δέχονται τη διδασκαλία του Χριστού και θεωρούν την Εκκλησία Του κιβωτό σωτηρίας, παραμένουν συμβιβασμένοι με το κυριαρχούν κοσμικό φρόνημα, γεγονός που αποκαλύπτει ότι η χριστιανική τους ιδιότητα πολύ λίγο τους επηρεάζει. Γι᾽ αυτό και είναι ιδιαίτερα επίκαιροι οι φοβεροί λόγοι της Αποκαλύψεως προς τον Επίσκοπο της Εκκλησίας της Λαοδικείας:
----------------------------------------
Ανώνυμος είπε...
Μας διαφεύγει το γεγονός ότι εύκολα αυτοαποκαλούμαστε χριστιανοί ενώ το να είναι κανείς χριστιανός είναι εξαιρετικά σημαντική και λεπτή υπόθεση. Όλες οι επιλογές του ανθρώπου, όλες του οι προθέσεις, όλες του οι συμπεριφορές υπόκεινται υπό το πρίσμα του λόγου του Θεού. Δεν αισθάνομαι χριστιανός ακόμη, αγωνίζομαι να γίνω χριστιανός, έτσι νομίζω οφείλουμε να λέμε. Άρα κατ΄όνομα είμαστε χριστιανοί πόρρω απέχουμε από το πυρήνα της αληθινής χριστιανικής ταυτότητας. Τέλος πάντων έστω αυτή τη προαίρεση, αυτό το 'θέλω Θεέ μου να σε γνωρίσω' που λέμε είναι σημαντικό, έστω κι αν είμαστε νήπια σε κάθε μας βηματισμό προς το βιώνω το όνομα χριστιανός. Χριστιανός σημαίνει βιώνω το Χριστό, ενεργώ όπως ο Χριστός, και γεύομαι τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος δια Χριστού. Ωραία, βαπτίστηκα, όμως πορνεύω, κλέβω, κατακρίνω, σκοτώνω, κατηγορώ, αρπάζω, βρίζω, συνεχίζω δηλαδή ό,τι έκανα πριν βαπτιστώ αν ήμουν μεγάλος όταν μπήκα στη κολυμβύθρα! Τότε πώς μπορώ να λέω είμαι χριστιανός και να κυματίζω με καμάρι αυτή τη σημαία, δεν υποκρίνομαι και δεν εμπαίζω το Θεό; Αφού είναι παντεπόπτης, παντοδύναμος, παντογνώστης! Τί θα απολογηθώ στο βήμα του όταν παρουσιαστώ ενώπιόν του έτσι; Όταν σαν σε κινηματογραφική ταινία όλο το σκηνικό της πρόσκαιρης ζωής μου θα μου το δείξει; Ή αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι είμαστε μόνο παχιά λόγια, σαν τους φαρισαίους ενεργούμε, υπό το πρίσμα κυρίως του Νόμου του Μωυσή περισσότερο, το ατελές και μη παραγωγικό, και λιγότερο υπό τη σκέπη της τελειότητας της Θείας Χάρης ώστε να γίνουμε πραγματικά τέκνα του Πατέρα και αδέλφια του Χριστού.

-------------------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 7 Μαΐου 2020 - 12:50 π.μ.

Ἐξαιρετικόν τό σχόλιόν σου, ἀδερφέ! Μᾶς χρειάζονται τέτοια σχόλια, ἄς εἶναι καί ἀνώνυμα.
--------------------------------------
Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Πρός
Ο/Η Ανώνυμος 7 Μαΐου 2020 - 12:50 π.μ.

«1 Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ἐκείναις παραγίνεται Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς κηρύσσων ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς Ἰουδαίας 2 καὶ λέγων· Μετανοεῖτε· ἤγγικεν γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.» (Μτ. γ΄)

Η μετάνοια δέν είναι μία στιγμιαία πράξη, συνεχίζεται καθ΄ όλην τήν διάρκεια τού βίου, ότι «2 καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν.» (Ψ. 142:2 )
--------------------------------------
Ιωακειμίδου Ιωάννα είπε...

ο ροζ χριστιανισμός ...

"Ὁ ὅσιος ΠΑÏΣΙΟΣ του ΣΒΕΤΟΓΚΟΡΕΤΣ ἔδωσε τήν ἑξῆς ἑρμηνεία τοῦ ρόζ χριστιανισμοῦ: «Οἱ ἄνθρωποι θέλουν νά μποροῦν συνεχῶς νά ἁμαρτάνουν, ἀλλά νά ἔχουν ἕναν «αγαθούλη» Θεό πού διαρκῶς νά τούς συγχωρεῖ καί ἐκεῖνοι νά ἐξακολουθοῦν νά ἁμαρτάνουν. Νά κάνουν δηλαδή ὅ,τι θέλουν καί ὁ Θεός νά συγχωρεῖ πάντα λόγῳ τῆς μεγάλης του ἀγάπης, ἀλλά ἐμεῖς νά ἐξακολουθοῦμε νά ζοῦμε μέ τόν ἐγωισμό μας, μέ τίς ἀδικίες μας, ἁμαρτωλά καί χωρίς τύψεις συνείδησης, χωρίς νά προσπαθοῦμε ν’ ἀλλάξουμε, χωρίς τήν ἀληθινή μετάνοια, ὅπως μᾶς ζητᾶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καί χωρίς νά ζητοῦμε τήν χάρη Του, μέ προσευχές καί μέ τό γνῶθι σεαυτόν»."

ολόκληρο το άρθρο εδώ :  https://www.katanixis.gr/2019/01/blog-post_13.html
---------------------------------------
Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...

Ανώνυμος Ο/Η Ιωακειμίδου Ιωάννα είπε...
ο ροζ χριστιανισμός ...
«... χωρίς νά ζητοῦμε τήν χάρη Του, μέ προσευχές καί μέ τό γνῶθι σεαυτόν».»

Ως πρός τό "γνώθι σαυτόν" : https://kyprianoscy.blogspot.com/2015/03/blog-post_29.html
1. Σημείωση και σχόλιο κχ.
Εγράφη :
[Ο Χίλων ή Χείλων o Λακεδαιμόνιος, γεννήθηκε το 600 π.Χ. στη Σπάρτη και πέθανε το 520 π.Χ. στην Πίσσα της Σικελίας. Τα πιο σπουδαία και γνωστά γνωμικά του, δηλαδή το «μηδέν άγαν», το «γνώθι σαυτόν» και το «εγγύα παρά δ’ άττα» [σημειωτέον ότι το πρώτο απ’ αυτά αποδίδεται, κατ’ άλλη εκδοχή, στον Σόλωνα, ενώ το δεύτερο στον Θαλή] είχαν γραφτεί στον τοίχο (ή στην προμετωπίδα) του ναού του Απόλλωνα, στους Δελφούς]

Κυπριανός Χ.
Θαλής ο Μιλήσιος, 640 ή 624 π.Χ. - 546 π.Χ. στην περίπτωση που σε αυτόν αποδίδεται το "γνώθι σαυτόν". Το ερώτημα που ακολουθεί, είναι απότοκο του γεγονότος ότι στο βιβλίο Ιώβ της Παλαιάς Διαθήκης, βρίσκεται καταγεγραμμένο το "γνώθι σαυτόν". Λοιπόν, όποιος γνωρίζει, ας μας απαντήσει τι εκ των δύο συμβαίνει : Το βιβλίο του Ιώβ είναι αρχαιότερο του Θαλή, ή του Χίλωνος, ή μήπως συμβαίνει το αντίθετο, πρώτα ο Θαλής και ο Χίλων, έπειτα δε ο Ιώβ ;

Ελιφάζ ο Θαιμανίτης, ένας εκ τών παρηγορητών (συνάμα κατήγορος) τού Ιώβ, λέγει :

Ιώβ ε΄ : « ... 24 εἶτα γνώσῃ ὅτι εἰρηνεύσει σου ὁ οἶκος, ἡ δὲ δίαιτα τῆς σκηνῆς σου οὐ μὴ ἁμάρτῃ. 25 γνώσῃ δὲ ὅτι πολὺ τὸ σπέρμα σου, τὰ δὲ τέκνα σου ἔσται ὥσπερ τὸ παμβότανον τοῦ ἀγροῦ. 26 ἐλεύσῃ δὲ ἐν τάφῳ ὥσπερ σῖτος ὥριμος κατὰ καιρὸν θεριζόμενος ἢ ὥσπερ θιμωνία ἅλωνος καθ᾿ ὥραν συγκομισθεῖσα. 27 ἰδοὺ ταῦτα οὕτως ἐξιχνιάσαμεν, ταῦτά ἐστιν ἃ ἀκηκόαμεν· σὺ δὲ γνῶθι σεαυτῶ εἴ τι ἔπραξας.»

2. Σημείωση και σχόλιο κχ.
Πρός Γαλάτας δ΄
«8 ᾿Αλλὰ τότε μὲν οὐκ εἰδότες Θεὸν ἐδουλεύσατε τοῖς μὴ φύσει οὖσι θεοῖς·
9 νῦν δὲ γνόντες Θεόν, μᾶλλον δὲ γνωσθέντες ὑπὸ Θεοῦ».

Ο Εκατόνταρχος Κορνήλιος Καθαρή Καρδιά Ταπεινό Φρόνημα -- του Φώτη Κόντογλου

O Kορνήλιος στάθηκε ο πρώτος εθνικός που βαφτίσθηκε και γίνηκε χριστιανός, ενώ πρωτύτερα ήτανε βαφτισμένοι πολλές χιλιάδες Eβραίοι. Eπειδή οι απόστολοι είχανε ακόμα την ιδέα πως μονάχα οι Iουδαίοι ήτανε προσκαλεσμένοι από τον Xριστό για τη σωτηρία της ψυχής τους, με όλο που είχε παραγγείλει πριν να αναληφθεί, να πάνε και να διδάξουνε όλα τα έθνη: "πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη". Aυτό δείχνει πόσο κολλημένος είναι ο άνθρωπος σε ό,τι έμαθε, αφού κ' οι μαθητάδες του Xριστού οι ίδιοι, επειδή ήτανε δασκαλεμένοι από το μωσαϊκό νόμο να πιστεύουνε πως μονάχα οι Iουδαίοι είναι προορισμένοι από το Θεό να σωθούνε, δεν μπορούσανε να καταλάβουνε πώς γινότανε να σωθούνε κ' οι άλλοι άνθρωποι, οι ειδωλολάτρες, "τα έθνη".
---------------------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ψυχωφελεστάτη ἀνάρτησις! Ἄν καί τά ἔχουμε διαβάσει, ἐν τούτοις, εἶναι πολύ χρήσιμον νά τά ξαναδιαβάζουμε! Τό κείμενον αὐτό τοῦ μακαριστοῦ Κύρ Φώτη δείχνει τήν ἀξίαν τῆς καθαρότητος τῆς ψυχῆς καί τῆς εἰλικρινοῦς καί ἀνυποκρίτου ἀγάπης πρός τόν συνάνθρωπον, ἀνεξαρτήτως φυλῆς καί θρησκείας. Αὐτό ζητεῖ πρῶτ' ἀπό ὅλα ὁ Θεός ἀπό ἐμᾶς. Ἄν μέ τήν ἐλευθέραν βούλησίον μας τό ἐπιλέξουμε, τότε μᾶς ὁδηγεῖ καί στήν ὀρθήν πίστιν. Οἱ οἰκουμενισταί καί οἱ ἀμετανόητοι αἱρετικοί πού κοινωνοῦν μαζί τους τίποτε δέν ἀντιλαμβάνονται ἀπό αὐτά τά μηνύματα, διότι ὑποκρίνονται καί ὡς πρός τήν ἀγάπην καί ὡς πρός τήν πίστιν. Διό καί ἀντιφάσκουν συνεχῶς εἰς ὅλα τά ζητήματα.

Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ