Προς αναγνώστες της ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Κατηχήσαμε κι ενημερώσαμε εφ’όλης της ύλης αλλά αυτή η περίοδος του ιντερνετικού χαρτοπόλεμου για εμένα έληξε.

Ο Γοχικός προτεσταντισμός με τις ατελείωτες συνόδους όπου όλοι είναι η ΜΙΑ εκκλησία…

Ο Πγιτικός οικουμενισμός – 

Από την μία ο γοχ φλωριναίος που δηλώνει ότι είναι η ΜΙΑ εκκλησία αλλά παράλληλα ο Νγίτης έχει άγιο πνεύμα και γι’αυτό δεν τον μυρώνει.

Από την άλλη ο γοχ ματθαιικός που δηλώνει ότι είναι η ΜΙΑ εκκλησία με Ανόθευτη αποστολική διαδοχή από Ματθαίο αλλά δυο φορές Αρνήθηκε την αποστολική διαδοχή του Ματθαίου και παράλληλα όλο το ματθαιικό οικοδόμημα… καθώς την πρώτη φορά πήγε και χειροτονήθηκε από

την ΡΟΕΔ που κατηγορούσε για δεκαετίες ως οικουμενιστές και την δεύτερη κατέθεσε το 1976 στο δικαστήριο τα χειροτονητήρια της ΡΟΕΔ ώστε να έχουν απαλακτικό βούλευμα και να είναι νόμιμοι με αποστολική διαδοχή απο τους Ρώσους.

Τα χιλιάδες ψέματα ένθεν κακείθεν είναι λίγο λιγότερα από την πατρολογία Migne.

To Δόγμα και η αξία του -- Του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομοτίμου Καθηγητού ΑΠΘ

Η προσήλωσις εις το ορθόδοξον δόγμα, ωστική δύναμις της πνευματικής ζωής

Ανάμεσα στ΄ άλλα γνωρίσματα, που χαρακτηρίζουν την πνευματική υποβάθμιση της κοινωνίας μας είναι και τούτο: Ο σύγχρονος άνθρωπος δεν εκδηλώνει ενδιαφέρον για τα πνευματικά και μάλιστα τα δογματικά θέματα, που αποτελούν το θεμέλιο και την πηγή της πνευματικής ζωής. Για του λόγου το ασφαλές παραπέμπω στην επίσκεψη του Πάπα στην Αθήνα. Επιθυμούσα, όπως και η πλειονότητα του ελλαδικού κλήρου και λαού, την αποφυγή εκείνης της επισκέψεως. Η πραγματοποίησή της ήταν ένα ήττημα για μας. Έστησε ένα προγεφύρωμα του Παπισμού στην Ορθόδοξη Ελλάδα και έχει αυξήσει την έπαρση των απανταχού παπικών και παποφίλων. Ωστόσο, φρονώ ότι αυτό το δυσάρεστο γεγονός μπορεί να αξιοποιηθεί θετικά και να καταστεί τελικά ωφέλιμο. Πως; Αν λειτουργήσει σαν ξυπνητήρι των κοιμωμένων συνειδήσεών μας αν μας αναγκάσει να απεγκλωβισθούμε από τους επικίνδυνους εναγκαλισμούς των οικουμενιστικών κηρυγμάτων, να συνταχθούμε στη γραμμή των αγίων Πατέρων μας και να τονώσουμε την προσήλωσή μας στο ορθόδοξο δόγμα.

Παποκεντρική Παγκοσμιότης-Οικουμενισμός.

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Η Εκκλησία είναι «και» παιδαγωγός. «Παιδαγωγός εις Χριστόν». Χρησιμοποιεί όλα τα μέσα δια την κατά Χριστόν «μόρφωσιν» των τέκνων της. Κορυφαίον μέσον παιδαγωγίας είναι ο Τίμιος Σταυρός του Χριστού. Είναι το εν σχήματι σταυρού ξύλον, επί του οποίου εκαρφώθη, εμαρτύρησε και απέθανεν ο Χριστός. Αυτό το Σχήμα – Σύμβολον – Πάθος προβάλλει η αγία Εκκλησία δύο φοράς την εβδομάδα εις τα τέκνα της, προς φρονηματισμόν. Την Τετάρτην και την Παρασκευήν. Εξαιρέτως δε, κατά την 14^ην Σεπτεμβρίου, ως ανάμνησιν της Παγκοσμίου Υψώσεώς Του. Ούτως η Εκκλησία, εκτός από την τιμήν, που αποτίει εις το όργανον της σωτηρίας του ανθρώπου, και την λατρείαν, που προσφέρει εις τον εξ αγάπης επί του Σταυρού καθηλωθέντα Χριστόν, υπενθυμίζει εις τους πιστούς τον Σταυρόν, ως σύμβολον ζωής.

ΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Τη ΚΗ΄ (28η) Απριλίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΜΕΜΝΟΝΟΣ του Θαυματουργού.

Μέμνων ο εν Αγίοις Πατήρ ημών αποταξάμενος τον κόσμον και τα εν κόσμω δια την αγάπην του Θεού, δικαίως και ευαρέστως διήρχετο τον βίον με υπακοήν και υποταγήν· διο έγινε και Ηγούμενος Μοναχών. Αποκτήσας δε πραότητα και αγάπην, έγινε και θαυματουργός.

Ὁ Φώτης Κόντογλου ἐκφράζει με τό δικό του τρόπο τήν ἐπιθυμία τῆς ἀπομάκρυνσης ἀπό τόν πολυμέριμνο καί θορυβώδη κόσμο:

«Μ᾽ ὅλο πού ζῶ παράμερα στό ἐρημητήρι μου, σάν νά βρίσκουμαι μακρυά ἀπό τήν Ἀθήνα, ὡστόσο τώρα πού καλοκαιρεύει πεθύμησα νά φύγω μακρυά, νά πάγω κατά τή θάλασσα. Νά κρυφτῶ, νά μή μέ ξέρει κανένας, νά ξεχαστῶ σά νά ᾽μαι πεθαμένος. Πόσο εὐτυχισμένος εἶναι ὁ ἄνθρωπος, πού δέν τόν ξέρει κανένας!  Ἄν γνώριζε τήν εὐτυχία του! Πόσο ζηλεύω κάτι ἀνθρώπους, ὁπού ζοῦνε σέ κάποια μέρη, πού δέν τά βάζει κανένας στό νοῦ του, καί πού κανένας δέν μαθαίνει ἄν ζοῦνε ἤ ἄν πεθάνανε! Τούς συλλογίζουμαι καί ξεκουράζουμαι. Καλότυχος ὁ ἄνθρωπος, πού κατάλαβε ἀπό νωρίς, πώς ὅποιος ζεῖ μέ πολλές ἔγνοιες εἶναι δυστυχισμένος καί πώς ὅποιος ζεῖ κρυφά, δίχως να τόν ξέρουνε οἱ ἄλλοι, αὐτός εἶναι βλογημένος. Ἄς εἶναι φτωχός, ἄς εἶναι στεναχωρημένη ἡ ζωή του, πάντα ἔχει ἕνα μεγάλο κέρδος ὁ τέτοιος ἄνθρωπος: γλυτώνει ἀπό πολλά φαρμάκια».

Διαβάζω τον Συναξαριστή και αναλογίζομαι: Εκείνοι οι μακάριοι εδείκνυον τα στίγματα και τας πληγάς υπέρ του Χριστού, εμείς σήμερα τι στίγματα εμφανίζουμε;

Ότε δε συνηθροίσθη η εν Νικαία Αγία Α΄ Οικουμενική Σύνοδος, εν έτει τκε΄ (325), ήτο και ούτος (ο μακάριος Παύλος Αρχιεπίσκοπος Νεοκαισαρείας), εις των εκεί συναθροισθέντων τριακοσίων δέκα και οκτώ Θεοφόρων Πατέρων, οίτινες όλοι έφερον εις το σώμα των τα στίγματα και τας πληγάς του Χριστού, ως λέγει ο θείος Παύλος, και αυτά εθεώρουν καλλωπισμόν των, δεικνύοντες αυτά προς αλλήλους.

Ο φλογερός αγωνιστής της Ορθοδόξου πίστεως Κοσμάς Φλαμιάτος

το 1840 εξαπέλυσε δριμύτατον «κατηγορώ» εναντίον του αντιχρίστου Μασωνο-Οικουμενισμού, με λόγον του, που ανεγνώσθη από πολλούς ιερείς εις τους ιερούς ναούς της νήσου Κεφαλληνίας. Εις τον λόγον του αυτόν ο Φλαμιάτος εκεραυνοβολούσε το Μασωνο-Οικουμενιστικόν τέρας ως εξής :
------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Κ. Φλαμιάτης: «... νά μορφώσωσι νέον ψευδώνυμον κλῆρον ...»
Αὐτό ἦτο τό μεγαλύτερον κατώρθωμα τῶν παπιστῶν καί τῶν προτεσταντῶν, τό ὁποῖον ἐπέτυχον μέσῳ τῆς Μασονίας: Ἐγκατέστησαν διαβολεμένους «ἐπισκόπους» εἰς πατριαρχικούς, ἀρχιεπισκοπικούς κ.ἄ. θρόνους. Ὅλα τά ὑπόλοιπα (ἑνώσεις μέ αἱρετικούς, συλλείτουργα μέ αὐτούς, ψευδοσύνοδοι, νέα σχίσματα, προώθησις αἱρετικῶν εἰς ἐπισκοπικούς θρόνους κ.λπ.) ἔρχονται μέ πρωτοβουλίας αὐτῶν τῶν διαβολεμένων!

Θεωρία τοῦ βολέματος καί τοῦ χαρτοπολέμου

… Διά νά μήν συμμετέχη στήν αἵρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὑπάρχει ἕνας καί μοναδικός τρόπος ἀπό τήν Ἁγία Γραφή, τούς ἱερούς Κανόνες καί τούς ἁγίους Πατέρες παραδεδομένος, ἡ ἀποτείχισις. Οἱ  Ἀντιοικουμενιστές ὅμως δυστυχῶς  ἔχουν ἐφεύρει σήμερα καί ἄλλον τρόπο, ὁ ὁποῖος διδάσκει ὅτι δύνασαι νά μήν συμμετέχης στήν αἵρεσι, ἐνῶ εἶσαι ἐνσωματωμένος ἐκκλησιαστικά μέ τούς αἱρετικούς, ἀρκεῖ νά ἔχης Ὀρθόδοξο φρόνημα.  Πρόκειται δηλαδή, μέ ἄλλα λόγια γιά τήν  θεωρία τοῦ βολέματος καί τοῦ χαρτοπολέμου, τήν ὁποία πολλάκις ἔχουμε ἐπισημάνει.
----------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Δυστυχῶς, ἔτσι ἀκριβῶς ἔχουν τά πράγματα. Τό πλέον περίεργον δέ εἶναι ὅτι εἰς τήν παγίδα αὐτήν ἔπεσαν καί ἀνιδιοτελεῖς καί καλοπροαίρετοι ἐργάται τοῦ Εὐαγγελίου, ὅπως ὁ ἀείμνηστος Ἐπίσκοπος Φλωρίνης Αὐγουστῖνος Καντιώτης, ὁ ἀείμνηστος Θεολόγος καί Φιλόλογος Ν. Σωτηρόπουλος κ.ἄ. Εἰκάζω ὅτι τά ἄτομα αὐτά δέν ἠρεύνησαν τό θέμα τῆς ἀλλαγῆς τοῦ Ἑορτολογίου καί τῆς κοινωνίας μέ τούς αἱρετικούς ὅσον ἔπρεπε, ἀλλ' ἠρκέσθησαν στά ὅσα διεστραμμένα καί ἐμπαθῆ ἔγραψαν ἄλλοι, ὅπως ὁ π. Ἰωήλ Γιαννακουλόπουλος, ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος κ.ἄ.

Orthodox Way of Life -- Saint Symeon the New Theologian

Saint Symeon gives advice on how to properly discern which thoughts are good for us to act on and which ones will lead us away from God. For him it is very clear: Check to see if your thoughts are in agreement with Holy Scripture, the teachers of the Church fathers, and other holy persons. Those that are in agreement go ahead and act on them. Those that are not, aggressively discard them. Here is how he says it.

« Πειθαρχείν Θεώ μάλλον ή ανθρώποις» -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

"....Είναι καιρός να κρημνίσωμεν από τα νέφη την ημισέληνον και να υψώσωμεν το σημείον, δι ού πάντοτε νικώμεν, λέγω τον Σταυρόν και ούτω να εκδικήσωμεν την Πατρίδα και την Ορθόδοξον ημών Πίστην από την ασεβή των ασεβών καταφρόνησιν"  Αλέξανδρος Υψηλάντης

Η κατάστασις καθίσταται λίαν κρίσιμος και η οργίλη αντίδραση της κοινής γνώμης είναι καθόλα εύλογη όταν διαπιστώνει ότι εμπαίζεται από την κυβέρνηση , η οποία αίφνης ηγάπησε δήθεν σφόδρα τον πολίτη και δια χάριν της υγείας του, εφαρμόζει απαρεγκλίτως, επί ποινή επιβολής επαχθών διοικητικών κυρώσεων και απηνούς ποινικής διώξεως, αυστηρά απαγόρευση κυκλοφορίας, θέτοντας παραλλήλως εκτός λειτουργίας τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, επί δύο μήνες, παραλύοντας ούτως το εμπόριο.

ΑΓΙΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Στρατοκόποι ἀέναοι σ᾿ αὐτόν τον κόσμο ἀδιάκοπα βαδίζουμε -ἤ μᾶλλον τρέχουμε- γιά νά προλάβουμε «νά κάνουμε κάτι»· εἶναι τρομακτικά σύντομη ἡ πορεία μας. Τό νιώθουμε αὐτό ἰδιαίτερα στή γοργή ἀνακύκληση τῶν ἑορτῶν, στό γρήγορο πέρασμα ἀπό τήν προηγούμενη χρονολογία στήν ἑπόμενη. Ποιό νά ᾿ναι τό νόημα τοῦ δρόμου μας, ποιά ἡ ἀφετηρία καί ποῦ ὁριοθετεῖται τό τέρμα του; «Ἀπ᾿ το μηδέν προήλθαμε καί στό μηδέν τραβᾶμε», ἀκούγεται ὁ καημός τοῦ ὑλιστῆ, πού δέν ἀντιλαμβάνεται παρά μόνο τήν ὁριζόντια πεπερασμένη διάσταση, ἀπό τό λίκνο ὥς τό μνῆμα.

ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΟΥ ΘΩΜΑ

Τη αυτή ημέρα, Δευτέρα μετά την Κυριακήν του Αντίπασχα, εορτάζομεν την ανεύρεσιν της Αγίας και θαυματουργού Εικόνος της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ, της επονομαζομένης ΧΡΥΣΑΦΙΤΙΣΣΗΣ εν Μονεμβασία.                             

Αυτή η αγία Εικών της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, πότε και πως ευρέθη και τι θαύματα επετέλει δεν γνωρίζομεν εξ εγγράφων στοιχείων, επειδή τα περί αυτής βιβλία απωλέσθησαν κατά την άλωσιν και καταστροφήν της Μονεμβασίας. Κατά παράδοσιν όμως γνωρίζομεν, ότι αύτη η αγία Εικών ήτο εις τι χωρίον ονομαζόμενον Χρύσαφα της Λακεδαίμονος της Πελοποννήσου. Εκείθεν θεία της Θεομήτορος βουλήσει και τρόπω ανεξιχνιάστω ευρέθη αύτη, ω των θαυμασίων σου, Δέσποινα αγνή! εν Μονεμβασία, άνωθεν του βλιχερού ύδατος, ένθα νυν το Μοναστήριον της Χρυσαφιτίσσης λεγόμενον.

Οικουμενισμός: Το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω αγίω!

First bishop of Russian Orthodox Church dies of coronavirus

Moscow, April 26, Interfax - Bishop Veniamin of Zheleznogorsk and Lgovsk died of coronavirus on Sunday, Patriarch Kirill-led working group said.

"Several days ago, Bishop Veniamin was hospitalized to the Kursk Semashko regional clinical infectious diseases hospital. Yesterday, the church hierarch was moved to the intensive care unit, he was diagnosed with double pneumonia, which was caused by the coronavirus infection," the statement said.

Bishop Veniamin became the first hierarch of the Russian Orthodox Church who died of Covid-19.

O Ιερομ. Γρηγόριος Ζιώγος αναθεματίζει επιπλέον στο συνοδικό, Οικουμενιστές, Σεργιανιστές, Μασόνους και όλους τους σύγχρονους αιρετικούς

και τους δέχεται υποχρεωτικά δια Βαπτίσματος. Περιμένουμε την αντίστοιχη ομολογία πίστεως από κάποιους ψευδεπισκόπους και στο εξής Ανίερους επειδή εγκατέλειψαν τις ενορίες τους κάνοντας τυφλή υπακοή στους μασόνους

Από την Κυριακή της Ορθοδοξίας
προσέξατε στα κόκκινα γράμματα 

Εἶτα ἀναγινώσκει ὁ δ΄ ἱερεύς εἰς ἐπήκοον πάντων τά ἀναθέματα.
Ὁ ἱερεύς ἐκφώνως :

Resurrection Matins Ode 9

Τη ΚΖ΄ (27η) Απριλίου, ο Άγιος ΕΥΛΟΓΙΟΣ ο Ξενοδόχος εν ειρήνη τελειούται.

Ευλόγιος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ούτος, ο δια την περιάκουστον αρετήν της φιλοξενίας του αποκληθείς Ξενοδόχος, ήκμαζεν εις την Θηβαϊδα της Αιγύπτου κατά τους ευλογημένους εκείνους χρόνους, καθ’ ους ήκμαζε και ήνθει εκεί ο Χριστιανισμός, η δε περιώνυμος Σκήτη της Θηβαϊδος ήτο κατάμεστος από χιλιάδας ευσεβών Μοναχών, οι οποίοι μετήρχοντο εν αυτή παν είδος αρετής και ασκήσεως. Ανάμεσα εις τους μεγάλους εκείνους ασκητικούς Πατέρας, οι οποίοι τότε εφημίσθησαν και θα φημίζωνται μέχρι συντελείας των αιώνων δια τας υπέρ άνθρωπον αρετάς των, διέλαμψε και ο Άγιος ούτος Πατήρ ημών Ευλόγιος.

Ο παραλογισμός των Οικουμενιστών -- του πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ συχνά τονίζουν και­ διευκρινίζουν ότι η  επικοινωνία τους με  τους αιρετικούς παπικούς και­ προτεστάντες, αλλά και­ με τους αλλόθρησκους, δεν είναι κάτι το φοβερό παρά μόνο «αθώες» κα­ι εθιμοτυπικές σχέσεις, στ­ις οποίες προβάλλεται η Ορθοδοξία και­ εξομαλύνονται οι διαφορές και­ γρήγορα όλοι θα γίνουν μία Εκκλησία! Η τακτική αυτή, συνοδευόμενη και­ από την ψευδαίσθηση της επιτυχίας, τηρείται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο εδώ και­ έναν αιώνα, χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα. Απλώς ικανοποιείται το πάθος της φιλοδοξίας των μεγαλοσχήμων οικουμενιστών, πως τάχα συμβάλλουν στην ειρήνη του κόσμου κα­ι στη λύση των μεγάλων κοινωνικών και­ πολιτικών προβλημάτων της οικουμένης. Εκείνο που αποκαρδιώνει τους ορθοδόξους είναι η πνευματική αναισθησία των οικουμενιστών απέναντι στην Εκκλησία και­ η απουσία ομολογιακού πνεύματος. Δεν έχουν δηλαδή καμιά σχέση και­ ομοιότητα με την παράδοση των αγίων πατέρων.

Γέρων Σαββας Λαυριώτης: Η Εκκλησία εν Διωγμώ

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Ἀναγκαῖος ἀφυπνιστικός λόγος γιά τίς ἄκρως πονηρές ἡμέρες πού ζοῦμε, γιά νά γλυτώσουμε ἀπό τόν Διάβολον καί νά συνταχθοῦμε μέ τόν Χριστόν. Μοῦ ἄρεσε πού ἐπανέλαβε 3-4 φορές ὅτι «ἡ θεσμική ἐκκλησία δέν ἔχει σχέσιν μέ τόν Χριστόν»! Μοῦ θύμισε αὐτό πού λέγει συχνά στίς ὁμιλίες του ὁ γ. Μεθόδιος Ἐσφιγμενίτης, ὅτι ὅταν ὁ Ἅγιος Ἱππόλυτος (3ος αἰών), Πάπας Ρώμης, ἠρωτήθη ἄν θά ὑπάρχῃ ὠργανωμένη Ἐκκλησία κατά τήν ἐποχήν τοῦ Ἀντιχρίστου, ἀπήντησεν ὡς ἑξῆς: «Θά ὑπάρχῃ, ἀλλά θά εἶναι μέ τόν Ἀντίχριστον»!!!
------------------------------------------
Marinos Ritsoudis είπε...
Το "θεσμική Εκκλησία" ταιριάζει με τους ΓΟΧ ΘΝΠ, διότι θεσμοθετήθηκε στα πρωτοδικεία ως μία κρατική ετερόδοξη θρησκεία.

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΟΥ ΘΩΜΑ.

ΟΤΙ ΑΙ ΠΛΗΓΑΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΦΥΓΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΜΑΣ.  

Είτα λέγει τω Θωμά· φέρε τον δάκτυλόν σου ώδε, και ίδε τας χείρας μου, και φέρε την χείρα σου, και βάλε εις την πλευράν μου· και μη γίνου άπιστος, αλλά πιστός (Ιωάν. κ: 27).                                                              

Ω και να είχα σήμερον όχι μόνον φωνήν δια να ακούσετε εις όλας τας Εκκλησίας των Ορθοδόξων, αλλά και πίστιν, όσην ζητούσιν από εμέ τα πληγωμένα πλευρά του Δεσπότου μου, και τότε να φωνάξω· «Ως θαυμαστά τα έργα Σου, Κύριε, και ανεξιχνίαστοι αι οδοί σου»! Προδίδεσαι, πωλείσαι από ένα μαθητήν ο ευεργετικώτατος Διδάσκαλος, ο παντοδύναμος Θεός, ο φιλάνθρωπος Δεσπότης, και μακροθυμείς εις την άδικον προδοσίαν, δεν αποστρέφεσαι το επίπλαστον φίλημα της προδοσίας, υπομένεις τόσα και τόσα φρικτά πάθη, πληγώνεσαι όλος μετά χαράς από την κεφαλήν έως εις τους πόδας, αφήνεις το πανάγιόν Σου Σώμα να το ίδη ο ήλιος γυμνόν και ασκέπαστον, δεν εμποδίζεις τας χείρας, ως παντοδύναμος, εκείνων όπου σε καρφώνουν επάνω εις ένα ξύλον, δεν σου φαίνεται βαρύ να σχισθή η παναγία Σου πλευρά, ακόμη και εις ένα καιρόν όπου ήτο άψυχος, και ύστερον από τόσα και τόσα σημεία μιας αγάπης τόσον ασυγκρίτου και θερμοτάτης, πάλιν ζητείς να δώσης και άλλην απόδειξιν της ιδικής σου αγάπης!