Η προσωπικότητα του πονηρού λογισμού -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Καθηγητού Παν. Αθηνών

Ο πονηρός λογισμός, ως εργαλείο πειρασμικό και προσωπείο του διαβόλου, δέχεται στα πατερικά κείμενα τους εξής ανθρώπινους χαρακτηρισμούς. Ονομάζεται:

α) Κλέπτης. Κατά τον άγιο Μάξιμο είναι κλέπτης όχι μόνο γιατί παραπλάνησε τον Αδάμ, αλλά γιατί, έκτοτε, «κλέπτει της ψυχής την όλην έφεσιν» προς τον Θεό, και μας απομακρύνει της θείας αγάπης του.

β) Απατεώνας. Επειδή εξαπατά τους ανθρώπους, προκειμένου να τους παγιδεύσει στην αμαρτωλή πράξη. Ο δε όσιος Νείλος ο Ασκητής θα σημειώσει σχετικά· «απάτη γαρ εστί αληθώς πόσα συναρπαγή του εχθρού δια της αθρόας προσβολής».

γ) Δόλιος. Τη δολιότητα του πονηρού πνεύματος την παρουσιάζει ως έξης ο όσιος Ιωάννης της Κλίμακος. «Όταν ο πονηρός λογισμός θέλει να ωθήσει στην πορνεία τον άνθρωπο, του παρουσιάζει τον Θεό ως φιλάνθρωπο, επειδή συγχωρεί εύκολα την αμαρτία. Μετά όμως την διάπραξη της αμαρτίας, ο πονηρός λογισμός ονομάζει τον Θεό δικαιοκρίτη και αυστηρό. Με τη δολιότητα αυτή, σημειώνει ο όσιος Ιωάννης, προσπαθεί να καταποντίσει τον αμαρτωλό στην αμαρτία»!

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερημώσεως (17ον)

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ -- Orthodox Hymns

Πάντοτε είχε το πλήρωμα της χάριτος η Παρθένος, και προ της συλλήψεως, και εν τη συλλήψει, και μετά την σύλληψιν.

Είχε το πλήρωμα της χάριτος προ της συλλήψεως· διότι αν ο Πρόδρομος Ιωάννης εχαριτώθη έτι εκ κοιλίας Μητρός του, κατά τον λόγον του Αγγέλου, ον είπε «Και Πνεύματος Αγίου πλησθήσεται (ο Ιωάννης δηλ.) έτι εκ κοιλίας Μητρός αυτού» (Λουκ. α: 15)· πόσω μάλλον ήτον χαριτωμένη η Θεοτόκος η μέλλουσα γεννήσαι Αυτόν τον Υιόν του Θεού; διο και εν τω εις τα Εισόδια Τροπαρίω της Θεοτόκου γέγραπται «Τα ουράνια πάντα εξέστησαν ορώντα το Πνεύμα το Άγιον εν σοι σκηνώσαν». Όθεν και ο Γαβριήλ ευαγγελίσας αυτήν, κεχαριτωμένην ωνόμασεν, ειπών·«Χαίρε κεχαριτωμένη»· τούτον δε τον λόγον είπε προ του να συλλάβη η Παρθένος τον Κύριον. 

Τη ΚΒ΄ (22α) Οκτωβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Επισκόπου και ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, ΑΝΝΗΣ τε και ΕΛΙΣΑΒΕΤ, ΘΕΟΔΟΤΗΣ και ΓΛΥΚΕΡΙΑΣ.

Αλέξανδρος ο Άγιος Μάρτυς ήτο Επίσκοπος και επειδή δια της διδασκαλίας του ωδήγει εις την πίστιν του Χριστού πολλούς Έλληνας και τους εβάπτιζεν, εκρατήθη από τον ηγεμόνα, από τον οποίον πολλάς τιμωρίας υπομείνας κατεξεσχίσθη και ηναγκάζετο να θυσιάση εις τα είδωλα, αλλά δεν επείσθη.

Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος : εστί μεν Εκκλησία αγίων και Εκκλησία οσίων, αλλ΄ εστί κατά τον ψαλμόν και Εκκλησία πονηρευομένων

«Λοιπόν δεν είναι πάντοτε σεπτόν και τίμιον το της Συνόδου όνομα. Αλλ΄ εκείνη μεν είναι σεπτή και τιμία, η αγία Σύνοδος, η στοιχούσα τοις τε εγγράφοις και αγράφοις παραδεδομένοις υπό των αγίων Αποστόλων και της Καθολικής Εκκλησίας. Και της τοιαύτης Συνόδου κατά χρέος τας αποφάσεις δεχόμεθα και φυλάττομεν· των δε αλλοτρίων την φωνήν, ούτε γινώσκομεν, ούτε πειθόμεθα αυτή. Δυνάμεθα εντεύθα ν΄ απαριθμήσωμεν πολλάς τοιαύτας Συνόδους, αλλ΄ ίνα μη χρονοτριβώμεν περιττώς, ας ίδη ο αναγνώστης τον Β΄ τόμον των Συνοδικών και θέλει εύρει αυτάς, όπου και ρητώς ληστρικαί επιγράφονται. Και το χειρότερον όπου όχι μόνον τοπικαί και ολιγάριθμοι αστάθησαν τοιαύται, αλλά και οικουμενικαί πολυάριθμοι, οία η εν Εφέσω το δεύτερον, η συμφωνήσασα τω μονοφυσίτη Ευτυχεί και τον ευσεβέστατον και αγιώτατον Φλαβιανόν τον Κων/λεως αποκτείνασα. Μετά ταύτην η επί Κοπρωνύμου πολυαριθμοτάτη, η φριάξασα κατά των αγίων εικόνων. Ομοίως και η επί Βασιλείου του Μακεδόνος οικουμενική ονομασθείσα, παρανομωτάτη δ΄ αναφανείσα, ως καθελούσα και αναθεματίσασα τον αγιώτατον Φώτιον. Περιττόν δε είναι ν΄ αναφέρω το εν Φλωρεντία οικουμενικόν μεν, ληστρικώτατον δε συνέδριον. Λοιπόν πάλιν λέγομεν, δεν είναι πάντοτε σεπτόν και τίμιον το της Συνόδου όνομα, καθώς ουδέ το της Εκκλησίας, καθ΄ ότι, εστί μεν Εκκλησία αγίων και Εκκλησία οσίων, αλλ΄ εστί κατά τον ψαλμόν και Εκκλησία πονηρευομένων».       

Άγιος Ειρηναίος: Τοσαύτην οι απόστολοι και οι μαθηταί αυτών έσχον ευλάβειαν προς το μηδέ μέχρι λόγου κοινωνείν τινι των παραχαρασσόντων την αλήθειαν

Άγιος Ειρηναίος:                                                                                                                    
Και Πολύκαρπος δε ου μόνον υπό αποστόλων μαθητευθείς και συναναστραφείς πολλοίς τοις τον Κύριον εωράκοσιν, αλλά και υπό αποστόλων κατασταθείς εις την Ασίαν εν τη εν Σμύρνη εκκλησία επίσκοπος, ον και ημείς εωράκαμεν εν τη πρώτη ημών ηλικία – επί πολύ γαρ παρέμεινεν και πάνυ γηραλέος ενδόξως και επιφανέστατα μαρτυρήσας εξήλθεν του βίου –, ταύτα διδάξας αεί α και παρά των αποστόλων έμαθεν, α και η εκκλησία παραδίδωσιν, α και μόνα εστίν αληθή. Μαρτυρούσι τούτοις αι κατά την Ασίαν εκκλησίαι πάσαι και οι μέχρι νυν διαδεδεγμένοι τον Πολύκαρπον, πολλώ αξιοπιστότερον και βεβαιότερον αληθείας μάρτυρα όντα Ουαλεντίνου και Μαρκίωνος και των λοιπών κακογνωμόνων. Ος και επί Ανικήτου επιδημήσας τη Ρώμη, πολλούς από των προειρημένων αιρετικών επέστρεψεν εις την εκκλησίαν του Θεού, μίαν και μόνην ταύτην αλήθειαν κηρύξας υπό των αποστόλων παρειληφέναι την υπό της εκκλησίας παραδιδομένην. Και εισίν οι ακηκοότες αυτού ότι Ιωάννης ο του Κυρίου μαθητής εν τη Εφέσω πορευθείς λούσασθαι και ιδών έσω Κήρινθον εξήλατο του βαλανείου μη λουσάμενος, αλλ΄ επειπών·  «Φύγωμεν, μη και το βαλανείον συμπέση, ένδον όντος Κηρίνθου του της αληθείας εχθρού.» Και αυτός δε ο Πολύκαρπος Μαρκίωνί ποτε εις όψιν αυτώ ελθόντι και φήσαντι· «Επιγίνωσκε ημάς», απεκρίθη· «Επιγινώσκω, επιγινώσκω τον πρωτότοκον του Σατανά.» Τοσαύτην οι απόστολοι και οι μαθηταί αυτών έσχον ευλάβειαν προς το μηδέ μέχρι λόγου κοινωνείν τινι των παραχαρασσόντων την αλήθειαν, ως και Παύλος έφησεν· «Αιρετικόν άνθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού, ειδώς ότι εξέστραπται ο τοιούτος και αμαρτάνει ων αυτοκατάκριτος.» Έστιν δε και επιστολή Πολυκάρπου προς Φιλιππησίους γεγραμμένη ικανωτάτη, εξ ης και τον χαρακτήρα της πίστεως αυτού και το κήρυγμα της αληθείας οι βουλόμενοι και φροντίζοντες της εαυτών σωτηρίας δύνανται μαθείν. Αλλά και η εν Εφέσω εκκλησία υπό Παύλου μεν τεθεμελιωμένη, Ιωάννου δε παραμείναντος αυτοίς μέχρι των Τραϊανού χρόνων, μάρτυς αληθής εστιν της των αποστόλων παραδόσεως.
---------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 21 Οκτωβρίου 2019 - 12:52 μ.μ.

Ψεύδεσαι! Πῶς συμφωνεῖς μέ τήν ἀνάρτησιν, ἀφοῦ κοινωνεῖς ἐκκλησιαστικῶς μέ τούς Οἰκουμενιστάς (=Σατανιστάς), ἐνῷ ὁ Μαθητής τῆς Ἀγάπης, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, οὔτε κἄν στό ἴδιο λουτρόν δέν ἤθελε νά παραβρεθῇ μέ τόν αἱρετικόν Κήρινθον; Βλέπεις πόσον ξεκάθαρον εἶναι τό ψεῦδος σου; Αὐτά πού σοῦ καταμαρτυρῶ δέν θά ἴσχυαν ἐάν ἤσουν ἀποτειχισμένος ἀπό τούς Σατανιστάς. Λοιπόν, εἶσαι ἤ ὄχι; Ἐάν ὄχι, τότε εἶσαι ἕνας γελοῖος ὑποκριτής πού μολύνεις τό παρόν ἱστολόγιον μέ τίς σαχλαμάρες σου.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΣ

Λύση όχι με απεμπόληση του παρελθόντος και εκρίζωση της παραδόσεως

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά*

Η κατάστασις εις την πατρίδα μας βαίνει επιδεινούμενη, καθότι δεν υφίσταται χαραμάδα ελπίδος εκ της οποίας να εδράζεται η εξανάσταση του ελληνικού έθνους.
Το κριτήριο όμως το οποίο συντείνει εις την εξαγωγή του παρόντος συμπεράσματος καθίσταται δυνατό από το γεγονός ότι, ενώ επί περίπου εννέα συναπτά έτη οι επαχθείς μνημονιακές συμβάσεις έχουν ποδοπατήσει τη συνταγματική έννομη τάξη συνθλίβοντας οικονομικά τους Ελληνες, παρά ταύτα ο πολίτης, αντί να συνειδητοποιήσει με ενάργεια τους ηθικούς αυτουργούς της πολιτικής αυτής σήψης, παγιδεύεται εκ νέου και ανεκκλήτως εις το ίδιο φαυλεπίφαυλο πολιτικό κατεστημένο, προσβλέπων σε μια απατηλή διέξοδο.
---------------

Ο/Η Marinos Ritsoudis είπε...

Χαραμάδες ἐλπίδας πώς νά ὑπάρχουν ὅταν λυκοποιμένες Ἐκκλησιαστικοί, τάχθηκαν μέ κάθε τρόπο νά ξερριζώσουν καί νά ἁρπάζουν ὁ, τί ἀπέμεινε ὄρθιο στήν ζωντανή παράδοση; Τελικά ἔχω πειστεῖ πῶς ἐμεῖς ὁ λαός φέρουμε τήν εὐθύνη, ὅμως τό ποίμνιο δέν φέρει τήν γνώμη του, γιά τήν ἐπιλογή τῶν Ἐκκλησιαστικῶν ταγῶν στά ὑψηλά ἀξιώματα. Το σύστημα φρόντισε νά παρεισφρήσει στίς κλειστές Ἐκκλησιαστικές δομές καί νά ἐπιλέγει Ἀρχιερεῖς ἐρήμην τῆς ἀρετῆς καί τῆς ἀποδοχῆς τοῦ ἐνάρετου ποιμνίου. Καί τό σίγουρο εἶναι πώς ἄρρωστες ἐπιλογές, στό βάθος τῶν χρόνων δηλητηριάζει τό σῶμα, τό καθιστά χλιαρό καί ἀνάρμοστο ὡς πρός τίς ἐπιταγές τῆς Πίστεως. Ἄρρωστο ποίμνιο φέρνει καί λανθασμένες ἐπιλογές στήν διακυβέρνηση τῆς Ἑλλάδας, καί ἔτσι ἡ σήψη καί ἡ δυσωδία τῶν μορφῶν τῆς δομῆς στήν κοινωνία ἔχουν ἁπλωθεῖ παντοῦ καί κατατρῶνε ὁ, τί προσπαθεῖ νά παραμείνει ζωντανό. Ἡ προδοσία τοῦ Ἰούδα ἦταν καί εἶναι ὁ τρόπος πού πάντοτε θα προδίδεται ἡ Ἑλλάδα καί τό ποίμνιο.

Καί τό βάθος αὐτοῦ τοῦ χρόνου εἶναι πέραν τοῦ αἰῶνα, ἐάν ἀναλογιστεῖ κάνεις τό ἀνυπεράσπιστο ἀπό Ἀρχιερεῖς τῶν ἀγώνων τοῦ ποιμνίου πού κράτησε ζωντανή τήν Ἁγία Παράδοση τό 1924.

Πρόοδος μόνο μέ τήν Ἁγία Ὀρθοδοξία κάθε ἄλλη προσέγγισης πού τήν ἀναιρεῖ, εἴτε στόν θρησκευτικό εἴτε στόν νομικό οἰκουμενισμό εἴτε στήν ἀσυδοσία, εἴτε στήν ὑποκρισία εἲτε στήν προπαγάνδα τοῦ ψεῦδος, ὑποθάλπουν τό μέλλον τῆς Ἑλλάδας τό μέλλον τῆς Εὐρώπης καί ὅλου τοῦ Σύμπαντος κόσμου. Ναί ἡ Ἑλλάδα ἐάν τό θελήσει μπορεῖ νά γίνει τό κλειδί τῆς ἐν Χριστῶ Ζωῆς στό ἀπέραντο Σύμπαν, καί αὐτό τό γνωρίζει πολύ καλά ὁ πειρασμός καί τά πειθήνια ὄργανά του.

Πολύ θά συμφωνήσω μέ τό παραπάνω ἄρθρο.

Ανακοίνωση πανηγύρεως Αγίας Σκέπης

Φέρεται εἰς γνῶσιν τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν ὅτι τὴν Δευτέρα 28ην Ὀκτωβρίου 2019, ἑορτὴ τῆς Ἁγίας Σκέπης τῆς Θεοτόκου, ἡ Ἱερὰ Μονή μας πανηγυρίζει. Τὸ πρόγραμμα τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν θὰ ἔχῃ ὡς ἑξῆς:

«Σαν νάχαν ποτέ τελειωμό τα πάθη και οι καημοί τού κόσμου» --- του Στέλιου Παπαθεμελή*

«Σβησμένες ὅλες οἱ φωτιὲς  οἱ πλάστρες μέσ’ τὴ Χώρα.

    Στὴν ἐκκλησιά, στὸν κλίβανο, στὸ σπίτι, στ’ἀργαστῆρι
   παντοῦ·  στὸ κάστρο, στὴν καρδιά, τ’ ἀποκαΐδια· οἱ στάχτες.                      
                                                 (…)        (Παλαμάς,
                                          Η φλογέρα τού Βασιλιά)

      Η επώδυνη τρέχουσα πραγματικότητα ασφαλώς είναι όπως την χρωματίζει ο ποιητής. Αλλά και η αναστημένη ελπίδα επίσης:

Οἱ δικαστικοὶ λειτουργοὶ τοῦ ΣτΕ εἶναι σωφρονέστεροι τῶν Ἀρχιερέων καὶ τῶν θεολόγων -- Γράφει ὁ Ἱερομόναχος Δαμασκηνός ὁ τοῦ φιλαδέλφου, τ. Ἀρχιγραμματεύς Ἱ. Κοινότητος

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΣΥΝΕΡΧΕΤΑΙ ΔΙΑ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΚΛΟΓΑΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΚΑΤΑΡΤΙΣΙΝ ΤΩΝ ΝΕΩΝ

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 13-26/9/2019

Τῷ Σεβασμιωτάτῳ Μητροπολίτῃ

Ἀλεξανδρουπόλεως κ.κ. ΑΝΘΙΜῼ

εἰς Ἀλεξανδρούπολιν. Ἀρ. Πρωτ. 26.

Κοινοποίησις τῇ Ἱερᾷ Συνόδῳ

τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Σεβασμιώτατε,

παρακολουθῶ, τώρα καὶ χρόνια, τὰς συν­εντεύξεις Σας, σχετικῶς μὲ θεολογικὰ καὶ Ἐκκλησιολογικὰ θέματα καὶ μετὰ θλίψεως διαπιστώνω, ὅτι αὗται δὲν συνᾴδουν μὲ «τὰς τῶν ἁγίων θεοπνεύστους Θεολογίας καὶ τὸ εὐσεβὲς τῆς Ἐκκλησίας φρόνημα».

Συλλείτουργο του Πειραιώς κ. Σεραφείμ με τον Μητρ. Μαυροβουνίου κ. Αμφιλόχιον -- ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 21^ῃ Ὀκτωβρίου 2019

Tήν Κυριακή 20 Ὀκτωβρίου 2019 ἡ Ἱ. Μητρόπολις Πειραιῶς ὑπεδέχθη εἰς τόν Καθεδρικόν Ἱ. Ναόν Παναγίας Τριάδος Πειραιῶς τόν Σεβ. Μητροπολίτην Μαυροβουνίου καί Παραθαλασσίας κ.κ. Ἀμφιλόχιον (Ράντοβιτς), ὁ ὁποῖος προσεκλήθη ὅπως ὁμιλήση εἰς τό Πρόγραμμα «Ἐνορία ἐν δράσει» τοῦ Ἱ. Ναοῦ Εὐαγγελιστρίας Πειραιῶς.

Κατά τό ἱερό συλλείτουργο ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, προσεφώνησε τόν συνιερουργούντα Μητροπολίτη Μαυροβουνίου ἀναφέρων μεταξύ ἄλλων:

Υπέρ εποίκων, κατά Ελλήνων

Η Ελλάδα εποικίζεται από αφροασιατικούς πληθυσμούς και οι Ευρωπαίοι νοιάζονται για τους εποίκους, όχι για τους Ελληνες. Αυτή την εντύπωση έχουν σχηματίσει πολλοί πολίτες αυτής της χώρας, που βιώνουν μια πρωτόγνωρα αρνητική κατάσταση με την πλημμυρίδα των αλλοδαπών οι οποίοι επιδοτούνται από γνωστούς και άγνωστους κύκλους για να έρθουν και να μείνουν στην Ελλάδα.
Η εντύπωση περί της ευμενούς στάσης που κρατούν οι Ευρωπαίοι απέναντι στους επήλυδες δεν είναι ούτε αδικαιολόγητη ούτε και άδικη. Οι Ευρωπαίοι δείχνουν να έχουν αυξημένο ενδιαφέρον για όσους περνούν τα ελληνικά σύνορα με βάρκες που... σπρώχνει η Αγκυρα προς το μέρος μας.
---------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 21 Οκτωβρίου 2019 - 12:56 π.μ.

Τά περί «προσφύγων» εἶναι ἀπάτη, ἀφοῦ οἱ ροές προέρχονται ἀπό ΜΗ ἐμπόλεμες περιοχές, ὁπότε ὁ λόγος περί λαθρομεταναστῶν, οἱ ὁποῖοι πληρώνονται ἁδρῶς ἀπό τούς Σιωνιστάς γιά νά ἰσλαμοποιήσουν τήν Ἑλλάδα.

Η ΕΝΔΟΣΤΡΕΦΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ

«Ψυχής δε κίνησίς εστι κυκλική, η εις εαυτήν είσοδος από των έξω, και των νοερών αυτής δυνάμεων η ενοειδής συνέλιξις ώσπερ εν τινι κύκλω το απλανές αυτή δωρουμένη». Διονύσιος Αρεοπαγίτης.

Ίσως να μη είναι ανωφελές να λεχθή, ότι κακώς απεδόθη εις τον άγιον Γρηγόριον η ενδοστρεφής προσευχή, και ότι κάκιστα συνεδέθησαν μετά του ονόματός του, ως «παλαμισμός», τα ειρωνικά παρωνύμια «ομφαλοσκοπία –ομφαλοψυχία». Ηγνόησαν οι τοιαύτα φρονήσαντες ορθολογισταί, ότι εις την Ορθόδοξον Θεολογίαν υφίσταται συνεχής εσωτερική ενότης. Τοιαύτη δ’ ενότης, οίαν οφείλομεν να ανακαλύπτωμεν πανταχού των επί μέρους ιερών κειμένων της Καινής Διαθήκης. Διότι το Πνεύμα το Άγιον, όπερ εσόφισε τους αμέσους μαθητάς του Κυρίου, αυτό το ίδιον Πνεύμα εφώτισε και τους Πατέρας. Η υφισταμένη ποικιλία εν τη διδασκαλία των Πατέρων ουδόλως αίρει την εσωτερικήν ταυτότητα αυτής. Διότι το Πνεύμα όχι μόνον «όπου θέλει πνει» αλλά και «όπως θέλει πνει», «λαλούν, ενεργούν, διαιρούν τα χαρίσματα».

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερημώσεως (18ον)

Δεύτε λαοί -- Orthodox Hymns

Αύτη γαρ η των Αγίων Αγία, η ακηλίδωτος του Λόγου Παστάς, το παρθενικόν απάνθισμα, η Κιβωτός του Αγιάσματος, το Όρος το άγιον, η θεοχώρητος Σκηνή, η ακατάφλεκτος Βάτος, το πυρίμορφον Άρμα του Θεού, η Περιστερά η αμόλυντος, το ευρύχωρον του Λόγου Χωρίον, η θεόφωτος Νεφέλη, η πεποικιλμένη Βασίλισσα, η εκ σπέρματος Δαβίδ καταγομένη, τω του Δαβίδ Κτίστη και Θεώ τετήρετο εις εαυτού κατοίκησιν. 

Άγιος Ταράσιος

Τη ΚΑ΄ (21ην) Οκτωβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΦΙΛΟΘΕΟΥ, του ασκήσαντος εν τω του Άθω όρει.

Φιλόθεος, το θείον τούτο και θαυμάσιον φυτόν, ανέθαλε κατά τον ΙΔ΄ αιώνα εις την Χρυσόπολιν της Μακεδονίας, οι δε γονείς του ήσαν από επαρχίαν τινά της Ασίας, εκ πόλεως Ελατείας, δια δε τον φόβον των Αγαρηνών έφτγαν από την πατρίδα των και επήγαν εις την Χρυσόπολιν, εις την οποίαν ετελεύτησεν ο πατήρ αυτού, αφ’ ου εγέννησε δύο παίδας, οι οποίοι έμειναν εκεί εις την αλλοτρίαν γην με την μητέρα των, κακουχούμενοι και ονειδιζόμενοι από τους γείτονας, ως ξένοι και πάροικοι, επειδή δεν είχον συγγενή τινα από τον πατέρα ή την μητέρα των, ειμή μόνον την θείαν βοήθειαν, και πολλάκις εμυρολόγουν την τύχην των η μεν γυνή την χηρείαν, οι δε παίδες την ορφανίαν ολοφυρόμενοι.

Ανηγγέλθησαν τέσσερις Νέοι Αγιορείτες Άγιοι από τον Οικουμενικό Πατριάρχη

Toυ Μητρ. Ηλείας κ. Γερμανού : Τι συμβαίνει; τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!

….Διότι πράγματι τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες! Δια τούτο διερωτάται κανείς· Τι συμβαίνει; Είναι μεγάλη η αγιότητα σήμερα  και τόσοι πολλοί στην εποχή μας ευηρέστησαν τω Θεώ, ώστε Εκείνος τους εθαυμάστωσε και αποδεδειγμένως δημοσίως τους ενεφάνισε ή εμείς έχομε χάσει τα αγιοπνευματικά κριτήρια αναγνωρίσεως ενός αγίου;                                                        

Μήπως στην σημερινή απιστία και την αδιαφορία των ανθρώπων, ούτοι ζητούν «σημεία», ως ζητούσαν οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες των χρόνων του Ιησού (Ίδε σχετικά περιστατικά: Ματθαίου ιβ΄ 38 – 45 , ιστ΄ 1 – 4, κζ΄ 42 – 44, Λουκά δ΄ 23 – 30, ια΄ 29, Ιωάννου στ΄ 30 – 41, Α΄ Κορινθίους 22 – 26), και η Εκκλησία, αντιθέτως απ΄ ό,τι έπραξεν ο Κύριος, προσπαθή να ικανοποιήση το αίτημα με την αγιοποίησι νέων προσώπων;                                                                                                                  

Μήπως η Εκκλησία μας επηρεασμένη από την μόδα του συγχρονισμού ή της νέας εποχής, αναζητεί να προβάλη στους χριστιανούς μας νέα άγια πρότυπα, εγκαταλείποντας τα υπάρχοντα σπουδαία και μεγάλα τοιαύτα;                                       
Μήπως είναι τούτο κάτι «που πουλάει» κατά την σημερινήν ορολογίαν, και κάποια μέλη της δεν θέλουν να στερηθούν των ωφελημάτων του;                                       

Πάντως ό,τι και αν συμβαίνη, έχω την αίσθησιν ότι ευρισκόμεθα εις λάθος δρόμο.

«Ο φύλαξ της Ορθοδοξίας είναι το σώμα της Εκκλησίας, ο ευσεβής λαός του Κυρίου».

Ο Οικουμενισμός είναι τρομακτική Παναίρεσις του καιρού μας η πιο σατανική και επικίνδυνη. Απειλεί όχι μονάχα την Αγία Ορθοδοξία, αλλά και την Αθάνατη Ελλάδα. Γι΄ αυτό πρέπει όλοι μας να γρηγορήσωμε. Καθήκον όλων μας είναι να αρνηθούμε την ειδωλολατρία, που εισάγει ο Οικουμενισμός. Να περιφρουρήσωμε την Ορθοδοξία.                                                                                                                                                              
Σε τέτοιες κρίσιμες ώρες τον Αγώνα τον παίρνει στα χέρια του ο Ορθόδοξος Λαός. Αυτός είναι ο φύλακας της Ορθοδοξίας, καθώς και η εγκύκλιος του 1848 των αγίων Πατριαρχών της Ανατολής υπογραμμίζει:                                                                                                                              
«Ο φύλαξ της Ορθοδοξίας είναι το σώμα της Εκκλησίας, ο ευσεβής λαός του Κυρίου». 

Θά ξεχωρίσῃ ἡ ἦρα ἀπό τό σιτάρι. -- Σχόλιο του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου

Οἱ καταστροφικές συνέπειες τοῦ Σχίσματος μέ τήν Ρωσικήν Ἐκκλησίαν εἶναι προφανεῖς, καθότι εἶναι πλέον ἀπολύτως φανερόν εἰς ὅλους ὅτι ὑπαίτιοι εἶναι οἱ Βαρθολομαῖος, Ἱερώνυμος κ.ἄ. Μέχρι τοῦδε, τά ἄτομα αὐτά εἶχαν ἤδη στήν πλάτην των τήν εὐθύνην γιά τήν διαιώνισιν τοῦ Ἑορτολογικοῦ Σχίσματος τοῦ 1924 καί τῆς αἱρέσως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Τώρα φορτώνονται καί τό νέον Σχίσμα. Πολύ λιγώτεροι ἀπό πρίν θά μποροῦν πλέον νά δικαιολογηθοῦν ἐνώπιον τοῦ Κριτηρίου δι' ἄγνοιαν, τοὐτέστιν πολύ περισσότεροι θά κολάζωνται. Ὡς ἐκ τούτου, οἱ ὡς ἄνω ψυδο-επίσκοποι δέν ἐργάζονται διά τόν Χριστόν, ἀλλά διά τόν Διάβολον. Ὑπάρχει, ὡστόσον, καί κάτι θετικόν: θά ξεχωρίσῃ ἡ ἦρα ἀπό τό σιτάρι, κατά τό δή λεγόμενον. Τοὐτέστιν, ἐφόσον ὁ κολασμός αὐτῶν πού θά συνεχίσουν νά κοινωνοῦν μέ τούς ὡς ἄνω σχισματικούς ψευδο-επισκόπους εἶναι τώρα ὁλοφάνερος, ἐκτιμῶ ὅτι πολλοί πλέον θ' ἀκολουθήσουν τόν δρόμον τῆς ἀποτειχίσεως. Ἐάν αὐτοί ἐπιλέξουν καί τήν ἐπιστροφήν εἰς τό Πάτριον Ἑορτολόγιον (π.ἑ.), ἀλλά μείνουν μακρυά ἀπό τήν αἵρεσιν τῶν Θρησκευτικῶν Νομικῶν Προσώπων (ΘΝΠ), τότε θά ἐνδυναμωθῇ ἡ μερίς τῶν ἀποτειχισμένων Ὀρθοδόξων τοῦ π.ἑ., κάτι πού πιστεύω ὅτι θά χαροποιήσῃ τόν Θεόν καί τούς Ἁγίους καί θά καταπικράνῃ τόν Σατανᾶν καί τούς ἐργάτας του.

Κλείστε τις τηλεοράσεις. Αυτό αποτελεί επαναστατικό αίτημα της εποχής μας !

Του δημοσιογράφου Ευθυμίου Παπανικολάου

Τα ΜΜΕ και ιδιαίτερα τα κανάλια αποτελούν τη χοάνη πολτοποίησης της Ιστορίας, του Πολιτισμού, των Ιδεών, των Αξιών και εθνικών συμβόλων, των Ανθρώπων…  Το τηλεοπτικό εμπορικό θέαμα έχει ισοπεδώσει τα πάντα. Δεν έχει αφήσει τίποτα όρθιο, ούτε Ιερό ούτε Όσιο. Όλα πλέον τα υποτάσσει στους νόμους της αχαλίνωτης αγοράς, της παραποίησης και του εξευτελισμού των πάντων. Ωστόσο, έξω από αυτή την αχαλίνωτη και θηριωδώς καταστροφική χυδαιότητα της αγοράς, υπάρχει και μια άλλη φρικώδης διαστροφή συνειδητής επιλογής: Η συνειδητή επιλογή κατεδάφισης των ιστορικών και εθνικών συμβόλων ταυτότητας και μνήμης, συνακόλουθα και της Ορθοδοξίας, η οποία αποτελεί συστατικό στοιχείο της εθνικής μας ταυτότητας και μνήμης. Η Ορθοδοξία αποτελεί σήμερα τον πιο γρανιτένιο ιστό εθνικής μνήμης και αντίστασης στη νεοταξική ισοπέδωση. Γι΄ αυτό έχει μπει στο στόχαστρο των υπερεθνικών ελίτ εξουσίας. Κτυπιέται με λύσσα πολυεδρικά και πολύχρωμα, εντός της Εκκλησίας και εκτός, εκ των έσω και των έξω…

Μία μικρή ἱστορία γιά τό Ἀντιτορπιλλικό Αδρίας. -- του αδελφού μας Μαρίνου Ριτσούδη

Γιά νά μαθαίνουμε λίγο πῶς ἔγιναν οἱ ἀγῶνες, τί ἐστί λεβεντιά πῶς Ἑλληνικά πληρώματα ἔγραψαν χρυσή ἱστορία στίς σελίδες τοῦ Γένους μας.  

Θά ἐγκαταλείψουμε τό πλοῖο μας;» ρώτησε τό πλήρωμα ὁ κυβερνήτης τοῦ Ἀντιτορπιλλικοῦ Αδρίας, τό ὁποῖο μόλις εἶχε προσκρούσει σέ νάρκη. Με μία φωνή ὅλοι ἀπάντησαν μέ αὐταπάρνηση: «Ὄχι ποτέ». Γύρω του, ὁ Αντιπλοίαρχος Ἰωάννης Τούμπας, ἔβλεπε παντοῦ νεκρούς καί τραυματισμένους.  Συγκέντρωσε τίς δυνάμεις του καί ἀποφάσισε νά μήν ἐγκαταλείψει τό λαβωμένο πλοῖο. Παράκουσε τήν ἐντολή τοῦ βρετανοῦ διοικητῆ νά τό βυθίσει καί κατόρθωσε μέ κατεστραμμένη πλώρη νά τό ὁδηγήσει μετά ἀπό ταξίδι τριῶν ὡρῶν στίς μικρασιατικές ἀκτές. Γι΄ αὐτό στή ναυτική ἱστορία ἀναφέρεται ὡς «τό πλοῖο ποῦ ἀρνήθηκε νά πεθάνει»....  

"Εἶστε Ἕλληνες", ἔλεγε ὁ Κυβερνήτης, " μήν τό ξεχνᾶτε αὐτό". 

Ο.Χ.Σ.ΑΓΙΟΣ ΙΩΣΗΦ Ο ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ -- ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Η θέση του συλλόγου μας για την αναγνώριση της Ουκρανικής Ψευδοεκκλησίας

Θεσσαλονίκη, 17-10-19

Παρακολουθούμε με απογοήτευση και θλίψη τις εκκλησιαστικές εξελίξεις σχετικά με την αναγνώριση της αυτοκεφαλίας της Ουκρανικής Ψευδοεκκλησίας. Με βάση τα όσα διαδραματίστηκαν στην περιβόητη συνεδρίαση της Ιεραρχίας της 12ης Οκτωβρίου και τα όσα είπαν ή έγραψαν επίσκοποι που συμμετείχαν, συμπεραίνουμε για ακόμα μια φορά ότι η Ιεραρχία είναι φέουδο του Αρχιεπισκόπου, με τρόπο λειτουργίας υποδεέστερο και από συνέλευση πολυκατοικίας, ενώ το μόνο κριτήριο το οποίο δεν λαμβάνεται υπόψη στις αποφάσεις της είναι το Θεολογικό. Οι επίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδος αγνόησαν όλα τα γνωστά  προβλήματα που προκάλεσε η Ουκρανική Ψευδοαυτοκεφαλία, με ένα επιχείρημα: “Να στηρίξουμε τον Πρώτο της Ανατολής, τον Πατριάρχη του Γένους”.

Η “απόφαση” αυτή  ρίχνει φως στο πραγματικό πρόβλημα που περιγράφεται με το παρακάτω διάγραμμα: Το Ουκρανικό είναι ο φλοιός, το Κολυμπάρι το υπόστρωμα και ο Οικουμενισμός ο εξωτερικός πυρήνας. Ο εσωτερικός πυρήνας και πηγή όλων των άλλων προβλημάτων είναι το πρωτείο του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και τα πρωτεία που πηγάζουν από αυτό. Το πρωτείο του Αρχιεπισκόπου έναντι των άλλων επισκόπων, το πρωτείο των επισκόπων στην επισκοπή τους κ.ο.κ. Πρωτείο όχι μόνο διοικητικό αλλά και πρωτείο Πίστης, πρωτείο που πάει χέρι χέρι με το αλάθητο. Και έτσι με το πρωτείο συμπαρασύρεται όλη η Εκκλησία στην Αίρεση, ώστε να προσφερθεί στον κατάλληλο καιρό στο πιάτο του Αντιχρίστου. 

Η διοικούσα εκκλησία αλώθηκε, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Το μεγαλύτερο μέρος των ιερέων κοιτάζει αδιάφορο για τα μεγάλα θέματα της Πίστης, με κακώς νοούμενο δημοσιοϋπαλληλικό ήθος. Είμαστε στον καιρό που έλεγε ο μακαριστός π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: “εμείς οι ιερείς σας οδηγούμε στην κόλαση, έχετε υποχρέωση να ποιμάνετε μόνοι σας τους εαυτούς σας”. Μόνη ελπίδα οι ορθόδοξοι αγωνιζόμενοι ιερείς, οι ορθοτομούντες το Λόγον της Αληθείας. Και από αυτούς όσοι βγήκαν μπροστά και σηκώσαν το βάρος της αποτείχισης. Εμείς ως σύλλογος τους στηρίζουμε και καλούμε και άλλους θεοφοβούμενους ιερείς να πυκνώσουν τις γραμμές της αποτείχισης. 

Λυπούμαστε έως τα βάθη της καρδιάς μας για το κατάντημα της μητέρας μας, της Εκκλησίας της Ελλάδας, αλλά χαιρόμαστε που μας αξίωσε ο Θεός να μην έχουμε κοινωνία με τους επισκόπους, που την οδήγησαν σε αυτό το πνευματικό χάλι. Ευρισκόμενοι στην αποτείχιση, έναν Δεσπότη αναγνωρίζουμε, τον Μέγα Αρχιερέα Κύριο Ημών Ιησού Χριστό, άχρι καιρού που η Εκκλησία μας θα σταθεί στα πόδια της και θά γίνει η Εκκλησία των Αγίων Πατέρων. Έως τότε δε  θα έχουμε κοινωνία με τους αιρετίζοντες επισκόπους μας και μέσω αυτών με τους σχισματικούς, καθηρημένους, αυτοχειροτονημένους, φιλοουνίτες και φιλοπαπικούς της “αυτοκέφαλης’ Ουκρανικής Σχισματικής Ψευδοεκκλησίας.

Για το ΔΣ
Ο πρόεδρος – Χρήστος Γαλατάς
Ο γραμματέας – Δήμος Σερκελίδης