Αντίχριστοι Οικουμενιστές

Εἶναι προκλητικά πλέον τά βήματα τῆς ἡγεσίας τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἐπιδιώκει  τήν Ἕνωσιν τῶν «Ἐκκλησιῶν» ἄνευ τῆς παραιτήσεως τῶν πλανεμένων Χριστιανῶν ἀπό τάς αἱρέσεις των. Συμπεριφέρονται ἔναντι τοῦ Πάπα δουλικῶς καί τόν προσκυνοῦν ὡς Μέγαν Πατριάρχην τῆς Ἐκκλησίας, ὅταν αὐτός εὑρίσκεται ἐκτός Αὐτῆς. Ἡ ἡγεσία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἀπό θεματοφύλακας τῆς Πίστεως μεταβάλλεται εἰς ὁδοστρωτῆρα. Δι᾽ αὐτήν ἔχουν οὐδεμίαν σημασίαν οἱ Ἱεροί Κανόνες. Οὔτε τό «Πηδάλιον», τό ὁποῖον εἶναι τό Σύνταγμα τῆς Ἐκκλησίας. Εἰς τήν πολιτικήν τό Σύνταγμα εἶναι ὁ Ἀνώτατος Καταστατικός Χάρτης, ὁ ὁποῖος καθορίζει τό πλαίσιον τῆς λειτουργίας τοῦ πολιτικοῦ, κοινωνικοῦ, οἰκονομικοῦ, δικαστικοῦ, δημοσιοϋπαλληλικοῦ, Αὐτοδιοικητικοῦ συστήματος. Εἰς τήν Ἐκκλησίαν διά τά ἐκκλησιαστικά ζητήματα ὁ Ἀνώτατος Καταστατικός Χάρτης, τό Σύνταγμα, εἶναι τό «Πηδάλιον».Ὅταν οἱ πολιτικοί καταπατοῦν τάς διατάξεις τοῦ Πολιτειακοῦ Χάρτου, τότε ἐξεγείρονται τά κόμματα, καταγγέλλουν τάς παραβιάσεις τοῦ Συντάγματος, ἀπαιτοῦν τόν σεβασμόν των καί ὅταν δέν εἰσακούωνται, ἀπευθύνονται εἰς τόν λαόν καί τόν πατριωτισμόν του διά τήν ὑπεράσπισιν καί τήν τήρησιν τοῦ Συντάγματος. Εἰς τήν Ἐκκλησίαν καταφρονῶνται οἱ Ἱεροί Κανόνες ἐκ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί τήν ἡγεσίαν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, Ἑλληνόφωνον καί μή. Οἱ Πατριάρχαι καί οἱ Ἀρχιεπίσκοποι, ἀπό θεματοφύλακες τῆς Πίστεως μετατρέπονται εἰς ἀποσταθεροποιητικά «ἐργαλεῖα» τῆς Πίστεώς μας καί εἰς ἐπαγγελματίας ἐργολάβους τῆς ἐξισώσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μετά τῶν Παπικῶν, τῶν Προτεσταντῶν καί ἄλλων πλανεμένων Χριστιανῶν. Ἀναγνωρίζουν διά παράδειγμα τόν Παπισμόν ὡς κανονικήν Ἐκκλησίαν, ὅταν ἐξ αὐτοῦ πηγάζουν ὅλα τά κινήματα ἀθεΐας καί ὅλαι αἱ αἱρέσεις. Καί ὅταν ὁ Πάπας θεωρεῖ ἑαυτόν ἀντιπρόσωπον τοῦ Χριστοῦ ἐπί τῆς γῆς, ἀλάθητον, ὅταν αὐτήν τήν ἰδιότητα ἔχει μόνον ὁ Θεός.
----------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Οἱ Οἰκουμενισταί (=Σατανισταί) ἔχουν χαρακτηρίσει τό ἱερόν Πηδάλιον "χαρτί τουαλέτας" καί τούς ἱερούς Κανόνας "τείχη τοῦ αἴσχους"! Τά ἀφεντικά τῶν ψευδο-επισκόπων καί τῶν ψευδο-πολιτικῶν, πού εἶναι τά ἴδια (οἱ Σιωνισταί) καί γιά τίς δύο αὐτές κατηγορίες ὀλετήρων τῆς ἀνθρωπότητος, μέ πρώτην τήν "Ἑλλάδα," ἔχουν κάνει καταμερισμόν τῶν ἐργασιῶν πού ἀπαιτοῦνται διά τήν καταστροφήν τῶν ἐθνῶν-κρατῶν, καί δή τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, καί διά τήν ἔλευσιν τοῦ μεγάλου ἀφεντικοῦ των, τοῦ Ἀντιχρίστου. Ὁ δέ "ὀρθόδοξος" λαός τούς ραίνει ἀκόμη μέ τριαντάφυλλα, ἀντί νά τούς ρίχνῃ μπουγέλα!!!

23 Σεπτεμβρίου 2019 - 4:36 π.μ
-------------------

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερημώσεως

Απολυτίκιο Σύλληψης Τιμίου Προδρόμου

Τη ΚΓ΄ (23η) Σεπτεμβρίου, η Σύλληψις του Τιμίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού ΙΩΑΝΝΟΥ.

Ο Κύριος ημών και Θεός, ο του Πατρός Μονογενής Υιός και Λόγος, όταν έμελλε να καταβή από τους ουρανούς και να συλληφθή ασπόρως και παραδόξως εις την παρθενικήν κοιλίαν της Παναμώμου Αυτού Μητρός, ηθέλησε να προβεβαιώση την εν τη Παρθένω ιδικήν του άσπορον σύλληψιν με άλλο θαύμα παράδοξον.

Του μακαριστού γέροντα Χρυσοστόμου Σπύρου

…Ποία υπήρξεν η στάσις των Ορθοδόξων έναντι της παναιρέσεως του Οικουμενισμού; Ενταύθα η έκπληξις ανακόπτει τον λόγον και η λύπη επιβραδύνει την σκέψιν. Τα γενόμενα είναι άξια θρήνου μάλλον ή διηγήσεως. Τα γνωρίζετε κάλλιον παντός άλλου! Είναι αναντίρρητον ότι, και μία μόνον απλή σύγκρισις της συγχρόνου εκκλησιαστικής καταστάσεως και της του παρελθόντος τοιαύτης, δημιουργεί βαρυτάτην κατάθλιψιν εις τον αληθή εραστήν της Ορθοδοξίας. Το πάλαι, δια την παράβασιν ενός και μόνον ιερού κανόνος, έστω απλής ηθικής τάξεως και ευταξίας, εξεγείρετο πλήθος κληρικών και λαϊκών, αγωνιζομένων άχρι δεσμών και φυλακής, εξοριών και αυτού του θανάτου, μη υποστελλόντων όμως ουδέ μέχρι κεραίας την ευθαρσή ομολογίαν των! Απηύθυνον το του Προδρόμου «ουκ έξεστί σοι» εις βασιλείς και Πατριάρχας, ουδέν προτιμώντες της του Χριστού Εκκλησίας και της ευνόμου Αυτής λειτουργίας! Σήμερον, εξ αντιθέτου, ενώ πορθείται σύνολος η των Πατέρων διδασκαλία και τα περί την πίστιν ναυάγια πυκνά, «σιγά των ευσεβούντων τα στόματα» (Μ. Βασιλείου επιστ. 92), η των ποιμένων παρρησία, πλην ελαχιστοτάτων εξαιρέσεων, ουδέ ίχνη διασώζει αγωνιστικής διαθέσεως των αρχαίων πατέρων, τα των αιρέσεων κύματα όντως δεινά και πολλά και «βράχος» ουδείς…

π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς : θεωρία τοῦ βολέματος καί τοῦ χαρτοπολέμου

… Διά νά μήν συμμετέχη στήν αἵρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὑπάρχει ἕνας καί μοναδικός τρόπος ἀπό τήν Ἁγία Γραφή, τούς ἱερούς Κανόνες καί τούς ἁγίους Πατέρες παραδεδομένος, ἡ ἀποτείχισις. Οἱ  Ἀντιοικουμενιστές ὅμως δυστυχῶς  ἔχουν ἐφεύρει σήμερα καί ἄλλον τρόπο, ὁ ὁποῖος διδάσκει ὅτι δύνασαι νά μήν συμμετέχης στήν αἵρεσι, ἐνῶ εἶσαι ἐνσωματωμένος ἐκκλησιαστικά μέ τούς αἱρετικούς, ἀρκεῖ νά ἔχης Ὀρθόδοξο φρόνημα.  Πρόκειται δηλαδή, μέ ἄλλα λόγια γιά τήν  θεωρία τοῦ βολέματος καί τοῦ χαρτοπολέμου, τήν ὁποία πολλάκις ἔχουμε ἐπισημάνει.
-----------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἀκριβῶς αὐτό συμβαίνει μέ τούς λεγομένους «συντηρητικούς», π. Εὐθύμιε! Εἶναι καί μέ τόν Χριστόν (ἔτσι νομίζουν!) καί μέ τόν Βελίαλ, ἐνῷ ἡ Ἁγία Γραφή μᾶς διδάσκει ὅτι δέν δύναται νά ὑπάρξῃ τοιαύτη συμφώνησις! Δυστυχῶς, ὅμως, ὁ π. Εὐθύμιος αὐτούς θεωρεῖ ὡς τήν ἐν Ἑλλάδι Κανονικήν Ἐκκλησίαν, ἐνῷ θεωρεῖ «σχισματικούς» τούς Ὀρθοδόξους τοῦ Πατρίου Ἑορτολογίου (π.ἑ.), κηρύσσει δέ «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» τήν αἵρεσιν ὅτι «δέν ὑπάρχει δόγμα ἑορτολογικῆς ἑνότητος», παραθεωρῶν τό γεγονός ὅτι ἡ ἑορτολογική ἑνότης (ἡ κοινή λατρεία τῶν Ὀρθοδόξων, δηλαδή) εἶναι ἀπαραίτητον στοιχεῖον τοῦ δόγματος τῆς Μιᾶς Ἐκκλησίας! Αὐτό λέγει ξεκάθαρα ἡ ΣΤ' Οἰκουμενική Σύνοδος εἰς τόν 56ον Κανόνα Αὐτῆς, ὅπου ἀναφέρει ὅτι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἀκολουθεῖ ΜΙΑΝ ΤΑΞΙΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ! Αὐτό ἐπισημαίνει καί ὁ Καθηγητής τῆς Δογματικῆς Χ. Ἀνδροῦτσος (Δογματική, 4η Ἔκδ., σελ. 274). Τέλος, αὐτό ψάλλομεν κατά τά Ἅγια Θεοφάνεια: «Σήμερον τά ἄνω τοῖς κάτω συνεορτάζει καί τά κάτω τοῖς ἄνω συνομιλεῖ»! Συνεπῶς, πολύ φοβοῦμαι ὅτι ὁ ἀγών πού διεξάγει ὁ κατά τά ἄλλα ἀγαπητός καί σεβαστός π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς θά πάῃ χαμένος, ἐφόσον Ὀρθοδοξία καί Αἵρεσις δέν δύνανται νά συνυπάρχουν. Αὐτό ἔπαθε καί ὁ κατά τά ἄλλα ἐπίσης ἀγαπητός καί σεβαστός π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος, ὁ ὁποῖος ἐκήρυξε τήν αἵρεσιν τοῦ Δυνητισμοῦ (καί μέ τόν Χριστόν καί μέ τόν Βελίαλ!), συνέπραξε μέ τούς Οἰκουμενιστάς καί ἐπολέμησε τούς Ὀρθοδόξους τοῦ π.ἑ.

22 Σεπτεμβρίου 2019 - 10:10 π.μ
---------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Πολύ εμπεριστατομένο και σημαντικό το σχόλιο του Κου Δημητρίου Χατζηνικολάου,

τον ευχαριστώ,
και θα ήταν άδικο να μην γίνει αναφορά αποδοχής.

Οι πολλοί γράφουμε ανώνυμα γιατί είμαστε χέστες, όμως Δοξάζω τον Θεόν που υπάρχουν και σήμερα εν Χριστώ αδελφοί, που δεν διστάζουν να γράφουν επώνυμα, δημόσια, ενάντια στη μασονία και στη νέα τάξη πραγμάτων και ειδικότερα όταν ρισκάρουν και το κύρος και τούς τίτλους της επαγγελματικής τους ιδιότητάς τους.

Αυτό στις μέρες μας είναι πολύ σπάνιο, και πρέπει να εξαίρεται η τοιαύτη περίπτωσις.

22 Σεπτεμβρίου 2019 - 12:43 μ.μ.

Ο παραλογισμός των Οικουμενιστών -- του πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ συχνά τονίζουν και­ διευκρινίζουν ότι η  επικοινωνία τους με  τους αιρετικούς παπικούς και­ προτεστάντες, αλλά και­ με τους αλλόθρησκους, δεν είναι κάτι το φοβερό παρά μόνο «αθώες» κα­ι εθιμοτυπικές σχέσεις, στ­ις οποίες προβάλλεται η Ορθοδοξία και­ εξομαλύνονται οι διαφορές και­ γρήγορα όλοι θα γίνουν μία Εκκλησία! Η τακτική αυτή, συνοδευόμενη και­ από την ψευδαίσθηση της επιτυχίας, τηρείται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο εδώ και­ έναν αιώνα, χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα. Απλώς ικανοποιείται το πάθος της φιλοδοξίας των μεγαλοσχήμων οικουμενιστών, πως τάχα συμβάλλουν στην ειρήνη του κόσμου κα­ι στη λύση των μεγάλων κοινωνικών και­ πολιτικών προβλημάτων της οικουμένης. Εκείνο που αποκαρδιώνει τους ορθοδόξους είναι η πνευματική αναισθησία των οικουμενιστών απέναντι στην Εκκλησία και­ η απουσία ομολογιακού πνεύματος. Δεν έχουν δηλαδή καμιά σχέση και­ ομοιότητα με την παράδοση των αγίων πατέρων.

Η Κυρία Θεοτόκος : Οι Λατίνοι και οι λατινόφρονες είναι εχθροί Εμού τε και του Υιού μου!

Κατ’ εκείνον δε τον φρικτόν και φοβερόν δια το Άγιον Όρος καιρόν, πλησίον της Μονής Ζωγράφου ηγωνίζετο κατά μόνας εις Μοναχός, έχων συνήθειαν ιεράν να αναγινώσκη πολλάκις καθ’ εκάστην τον Ακάθιστον Ύμνον της Θεοτόκου ενώπιον της θείας Εικόνος Αυτής. Εν μια λοιπόν των ημερών, ότε εις τα χείλη του Γέροντος αντηχούσεν ο Αρχαγγελικός ασπασμός της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας, το «Χαίρε», ακούει αίφνης ο Γέρων εκ της αγίας αυτής Εικόνος τους εξής λόγους· «Χαίρε και συ, Γέρων του Θεού»! ο δε Γέρων εγένετο έντρομος. «Μη φοβού», εξηκολούθησεν ησύχως η εκ της Εικόνος θεομητορική φωνή, «αλλ’ απελθών ταχέως εις την Μονήν, ανάγγειλον εις τους αδελφούς και εις τον Καθηγούμενον ότι οι εχθροί Εμού τε και του Υιού μου επλησίασαν. Όστις λοιπόν υπάρχει ασθενής τω πνεύματι, εν υπομονή ας κρυφθή, έως ότου παρέλθη ο πειρασμός· οι δε επιθυμούντες μαρτυρικούς στεφάνους ας παραμείνωσιν εν τη Μονή· άπελθε λοιπόν ταχέως». 

Εδώ, ας προσέξουν οι κοινωνούντες με τους οικουμενιστές, ότι η Κυρία Θεοτόκος δεν είπε όστις είναι ασθενής τω πνεύματι ας έχει κοινωνία με τους λατινόφρονες "άχρι καιρού", αλλά ας κρυφθή, έως ότου παρέλθη ο πειρασμός.....

------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Χριστιανοί, οι εχθροί του Χριστού, στους Βέκκους πρό Συνοδικής Κρίσης, αιρετικούς, κατά την ομολογία της Κας Θεοτόκου Μαρίας, μπορούν να είναι φίλοι Τού Παναγίου Πνεύματος και να Ιερουργούν Αγιαστικά Μυστήρια;

Γιατί, προ Συνοδικής διαγνώμης και καταδίκης του Λατινόφρονα Βέκκου η Υπεραγία Θεοτόκος, ανέλαβε πρωτοβουλία να ενημερώσει τους Αγιορείτες να μην συγκοινωνήσουν;

Δεν θα ήταν δικαιολογημένοι στη συνείδηση της Θριαμβεύουσας Αγίας Εκκλησίας, να συγκοινωνήσουν με τον Βέκκο, αφού δεν είχε καταδικαστεί ακόμη;

Άλλωστε οι Αγιορείτες δεν ήταν Λατινόφρονες, είχαν Ορθόδοξο φρόνημα, γιατί παρέμβει η Κα Θεοτόκος να τούς αποτρέψει;
22 Σεπτεμβρίου 2019 - 5:52 π.μ

Δεύτε λαοί --- Orthodox Hymns

Τη ΚΒ΄ (22α) Σεπτεμβρίου, οι Άγιοι Εικοσιέξ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ Ζωγραφίται, οι ελέγξαντες τους λατινόφρονας, τον τε βασιλέα Μιχαήλ και τον Πατριάρχην Βέκκον, επάνωθεν του Πύργου πυρί τελειούνται.

Επειδή το Άγιον Όρος πάντοτε και ήτο και είναι ο πρόβολος και το στήριγμα της πασχούσης εν τη Ανατολή Εκκλησίας, δια τούτο οι Λατίνοι, ίνα καταστρέψωσι το θεμελιώδες τούτο στήριγμα της Ορθοδοξίας, εισεπήδησαν ποτε και εις αυτό, πείθοντες δια λόγων, εξαπατώντες δια χρημάτων και υποσχέσεων, και καταναγκάζοντες δια των απειλών και της τυραννικής μέχρι μαρτυρίου βίας, όπως αναγνωρισθή και εν τω Αγίω Όρει η εξουσία του Πάπα της Ρώμης. Πλην όμως ολίγοι τινές δειλοκάρδιοι επείθοντο εις τούτο· οι δε πλείονες αυτών επεσφράγισαν δια του ιδίου αίματος την εαυτών ομολογίαν, και δια της σταθερότητος αυτών εξήλεγξαν την ιερόσυλον του Πάπα οικειοποίησιν της εξουσίας και του πεπλασμένου ονόματος ως τοποτηρητού του Χριστού, όστις εις και μόνος και ήτο και είναι και θα είναι εις τους αιώνας, η κεφαλή της Αγίας αυτού Εκκλησίας.
------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Φοβερή ἱστορία! Αὐτό τό παράδειγμα θά ἔπρεπε νά ἔχουν συνεχῶς κατά νοῦν οἱ σημερινοί Ἁγιορεῖται καί νά μήν ἐμνημόνευον τούς αἱρετικούς "πατριάρχας," τοὐλάχιστον ἀπό τόν Ἀθηναγόραν καί ἐντεῦθεν, πού ἡ αἵρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καλπάζει, οὔτε βεβαίως νά ἐδίωκον τούς Ὀρθοδόξους μοναχούς πού διακόπτουν τό μνημόσυνον τῶν ψευδο-πατριαρχῶν! Τά λείψανα τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Πρωτάτου εὐωδίαζον, ὅταν ἔγινε ἡ ἀνακομιδή των πρό μερικῶν δεκαετιῶν, ὅπως μοῦ εἶπε ἐν ζωῇ μοναχός πού τότε ἔσκαβε τόν τάφον, ἐνῷ οἱ Λαυρεῶται μοναχοί πού συνελειτούργησαν μέ τούς λατινόφρονας, ὅταν ἔγινε ἡ ἐπιδρομή πού περιγράφει ἡ παροῦσα ἀνάρτησις ἐπί Βέκκου, ἔμειναν τυμπανιαῖοι, ἀποτρόπαιον θέαμα μέχρι καί τήν δεκαετίαν τοῦ 1930, ὁπότε τούς ἐξηφάνισαν. Μοναχοί πού ἐκοιμήθησαν πρό μερικῶν δεκαετιῶν διηγήθησαν εἰς νεωτέρους ὅτι εἶδον ἰδίοις ὄμμασι τούς τυμπανιαίους τῆς Λαύρας. Οἱ μνημονευταί Ἁγιορεῖται ἀμαυρώνουν τήν ἱεράν Παράδοσιν τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί κολάζονται! Ὁ Θεός ὡμίλησε διά τῆς εὐωδίας τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ καί διά τοῦ ἀποτροπαίου φαινομένου τῶν Λαυρεωτῶν τυμπανιαίων!

Ἑορτὴ τοῦ Ἁγ. Νεομάρτυρος Ἰωάννου τοῦ ἐκ Κονίτσης (23 Σεπτεμβρίου) ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ , ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ.: 714

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 2ᾳ Σεπτεμβρίου 2019

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 222α

ΘΕΜΑ: Ὁ Νεομάρτυρας Ἰωάννης εἶναι “ἡ ἀλλοίωσις τῆς δεξιᾶς τοῦ Ὑψίστου”.

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

Eνός κακού δοθέντος (με τη συμμετοχή μας στο Π.Σ.Ε.), μύρια έπονται:

Με το κείμενο του Porto Alegre Βραζιλίας, εκτός των άλλων, αναγνωρίσαμε εκκλησιαστική υπόσταση στις 340 προτεσταντικές «εκκλησίες» του Π.Σ.Ε. (Παγκοσμίου Συμβουλίου ¨Εκκλησιών¨) και αποδεχτήκαμε ότι η πληθώρα των κακοδοξιών και των πλανών τους, είναι «διαφορετικοί τρόποι διατύπωσης της ΄Ιδιας Πίστης και ποικιλία Χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος»! Η δημοσίευση αυτής της επαίσχυντης συμφωνίας τότε συγκλόνισε τον πιστό λαό ανά την Ελλάδα. Τώρα με το 6^ο  άρθρο, η ληστρική Σύνοδος της Κρήτης έδωσε εκκλησιαστική υπόσταση και στην Παπική παρασυναγωγή !!!
---------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Γράφει τό κείμενον τῆς ἀναρτήσεως: "Τώρα με το 6ο άρθρο, η ληστρική Σύνοδος της Κρήτης έδωσε εκκλησιαστική υπόσταση και στην Παπική παρασυναγωγή !!!"

Σχόλιον: Ὄχι μόνον ἡ ψευδο-σύνοδος τοῦ Κολυμπαρίου ἔδωκεν ἐκκλησιαστικήν ὑπόστασιν στό Βατικανόν, ἀλλ' ἀνεγνώρισε καί ὅτι ὁ Παπισμός εἶναι ἡ "Καθολική Ἐκκλησία," ἐνῷ στήν πραγματικότητα εἶναι ἡ Ὀρθόδοξος, ὅπως ὁμολογοῦμε εἰς τό 9ον Ἄρθρον τοῦ Συμβόλου: "Πιστεύω εἰς Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν." Αὐτό ἔγινε, ἐφόσον ἡ ψευδο-σύνοδος ἀπεφάσισεν ὅτι: "ἀναγνωρίζουμε τήν ἱστορικήν ὀνομασίαν τῶν ἑτεροδόξων Ἐκκλησιῶν ..." Ὡς γνωστόν, ἡ ἱστορική ὀνομασία τοῦ Παπισμοῦ εἶναι "Καθολική Ἐκκλησία." Ἡ ἀπόφασις αὐτή τῶν Κολυμπαριστῶν ψευδο-επισκόπων εἶναι ἀπολύτως συνεπής μέ τήν ἐπίσημον "ἄρσιν" τοῦ Σχίσματος, πού ἔγινε τήν 7-12-1965. Στόν λαόν, βεβαίως, εἶπαν καί πάλι ψέμματα, ὅτι δῆθεν ἔγινεν "ἄρσις τῶν ἀναθεμάτων" μόνον, ἀλλά ὄχι καί ἄρσις ἀκοινωνησίας, δηλαδή ὅτι τό Σχίσμα ἐξακολουθεῖ δῆθεν νά ὑφίσταται, ἐνῷ τό ἀγγλικόν κείμενον (https://w2.vatican.va/content/paul-vi/en/speeches/1965/documents/hf_p-vi_spe_19651207_common-declaration.html) ὁμιλεῖ ξεκάθαρα γιά ἄρσιν ἀκοινωνησίας (βλ. παράγραφον 4Β).

21 Σεπτεμβρίου 2019 - 4:57 π.μ.

Προφητική φωνή του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη. (Αφιερωμένη σε όσους συγχέουν την Εκκλησία με την Ιεραρχία)

Ούτε εκ του υπουργείου ούτε εκ της Συνόδου αναμένομεν γενναίον τι  δια την Εκκλησίαν. Η τελευταία μάλιστα απεδείχθη ανίκανος όλως, αφ΄ ης ημέρας ιδρύθη εν Ελλάδι, να διαπράξη αγαθόν τι υπέρ της Εκκλησίας. Τουναντίον μάλιστα και έβλαψε ταύτην καιρίως παραγνωρίσασα όλως τον αληθή αυτής προορισμόν και θεωρήσασα εαυτήν μέχρι τούδε απλούν εργαστήριον δεσποτάδων και  παπάδων, ους στρατολογούσα συνήθως εκ της κοινωνικής υποστάθμης, άνευ ελέγχου παιδείας και ηθικής, εξαποστέλλει αυτούς ουχί ως ποιμένας, αλλ΄ ως λύκους βαρείς, μη φειδομένους του ποιμνίου του Κυρίου. Παρά τοιούτου σωματείου επαναλαμβάνομεν και πάλιν, ότι ουδέν απολύτως αγαθόν  έχομεν να προσδοκώμεν. Πάσας τας ελπίδας ημών αναθέτομεν εις την ιδιωτικήν πρωτοβουλίαν εκείνων, οίτινες ακμαίον έτι διασώζοντες αυτοί το θρησκευτικόν αίσθημα και κηδόμενοι της τιμής και αξιοπρεπείας της Εκκλησίας και της  θρησκευτικής διαπαιδαγωγήσεως του Έθνους ημών θέλουσι και δύνανται να συντελέσωσιν εις ανύψωσιν του εκκλησιαστικού γοήτρου και εις αναρρίπισιν του θρησκευτικού παρ΄ ημίν αισθήματος.

ΕΦΗΜΕΡΙΣ  7-4-1888.
------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Φοβερά ἡ διαπίστωσις τοῦ κυρ Ἀλέξανδρου ἀπό τό 1888, ὅτι ἡ ἐν Ἑλλάδι Σύνοδος ἀποτελεῖ "ἁπλοῦν ἐργαστήριον δεσποτάδων καί παπάδων"! Ἦτο φυσικόν, λοιπόν, νά φέρουν τό Σχίσμα 36 χρόνια ἀργότερον καί νά ἐπιβάλουν καί τήν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Οἱ βαρεῖς αὐτοί λύκοι καί πολλά ἑκατομμύρια γλεῖφτες πού τούς ἀκολουθοῦν, συντασσόμενοι ἔτσι μέ τήν Μασσωνίαν, ἔχουν ἐξαπολύσει λυσσαλέον πόλεμον ἐναντίον ὅσων ἀνθίστανται ἐμπράκτως εἰς αὐτό τό κακόν, ἤτοι ἀποτειχιζόμενοι ἀπό τούς Οἰκουμενιστάς καί ἱστάμενοι ἐπί τῶν ἐπάλξεων τῆς Ὀρθοδοξίας, πού περιλαμβάνει ὄχι μόνον τήν διακράτησιν τοῦ Ὀρθοδόξου Ἑορτολογίου, ἀλλά καί τήν ἀποφυγήν εἰσαγωγῆς κάθε καινοτομίας, ὡς "ὑπαγορεύματος τοῦ Διαβόλου" (Πανορθόδοξος Ἀπόφασις τοῦ 1848), ὅπως εἶναι, χάριν παραδείγματος, ἡ παναίρεσις τῶν "Θρησκευτικῶν Νομικῶν Προσώπων" (ΘΝΠ) τοῦ νόμου 4301/2014.

21 Σεπτεμβρίου 2019 - 5:18 π.μ.
-------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

΄Αλλο πράγμα το εκκλησιαστικό νομικό πρόσωπο και άλλο η Εκκλησία πού είναι Θεοϋπόστατος Οργανισμός και δεν υπόκειται σε νομικές διατάξεις. Το νομικό ένδυμα του νομικού προσώπου αφορά τις σχέσεις της εκκλησίας με την Πολιτεία και την άσκηση δραστηριότητας με αστικές συνέπειες, όπως η ιερολογία του γάμου για παράδειγμα, ενώ η Εκκλησία ως Θεοϋπόστατος Οργανισμός λειτουργεί με βάση το Ευαγγέλιο και τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας. Εφόσον πάλι τα μέλη ενός νομικού προσώπου προσυπογράφουν και την Ομολογία Πίστεως, που αποτελεί αναπόσπαστο συστατικό της εισδοχής ενός μέλους στο νομικό εκκλησιαστικό πρόσωπο, οιαδήποτε διάταξη που τυχόν αντίκειται στις κανονικές διατάξεις και στο Ευαγγέλιο είναι αυτοδικαίως άκυρη κατά το καταπληκτικό αυτό κείμενο της Ομολογίας Πίστεως, καθότι υπάρχει ιεραρχική δομή a priori στα πνευματικά θέματα και το Ευαγγέλιο και οι Ιεροί και Συνοδικοί Κανόνες αυτοδικαίως υπέρκεινται οιουδήποτε κανόνος πολιτειακού δικαίου. Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα για οποιονδήποτε σκέπτεται απροκατάληπτα και με βάση την κοινή λογική. Ουδεμία διαφορά υπάρχει ανάμεσα στις μέχρι τώρα υπάρχουσες δομές όλων των παλαιοημερολογιτικών οργανώσεων και στην δομή του Εκκλησιαστικού Νομικού Προσώπου, που είναι ένα διευρυμένο νομικό πρόσωπο, στηριζόμενο στις διατάξεις του Αστικού Κώδικα που αναφέρονται στις οργανώσεις των αδελφοτήτων με την μορφή του συλλόγου- σωματείου, που διάλεγαν οι Ορθόδοξοι μέχρι πρότινος, για να οργανωνθούν νομικά και να υφίστανται ως νομικές προσωπικότητες απέναντι στην Πολιτεία.

21 Σεπτεμβρίου 2019 - 9:05 π.μ
-------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ Ἀνώνυμον τῆς 21 Σεπτεμβρίου 2019 - 9:05 π.μ.

Αὐτά πού λέτε ἰσχύουν γιά τά σωματεῖα, τά ὁποῖα καί γιά μένα δέν ἀποτελοῦσαν σοβαρόν πρόβλημα. Ὅμως, ὁ ν. 4301/2014 δέν ρυθμίζει ἁπλῶς τίς σχέσεις Ἐκκλησίας-Πολιτείας, ἀλλά εἶναι δογματικός! Τά ἔχω γράψει ἐπανειλημμένως. Χάριν παραδείγματος, στό Ἄρθρον 16 ἀναφέρεται ρητῶς ὅτι ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ σέ ὅσους εἶναι δογματικῶς ἡνωμένοι μέ τά Ὀρθόδοξα Πατριαρχεῖα, πού σημαίνει ὅτι ὅποιος ὑπάγεται σ' αὐτόν δέχεται ὅτι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΟΓΜΑΤΙΚΩΣ ΗΝΩΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΑ, ΤΟΥΤΕΣΤΙΝ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ! Ὅποιος δέν συγχέει θεσμούς μέ πρόσωπα ἀντιλαμβάνεται ὅτι ὁ ὑπαγόμενος εἰς τόν νόμον αὐτόν δέχεται αὐτομάτως ὅτι εἶναι αἱρετικός. Ἡ Ὁμολογία Πίστεως, ἡ ὁποία εἶναι καί αὐτή αἱρετική, ἐφόσον θέλει τούς πιστούς νά πείθωνται προθύμως a priori στήν Ἱεραρχίαν, πού εἶναι ἐκδοχή τοῦ παπικοῦ ἀλαθήτου, θά εἶναι ἄγνωστος εἰς τήν κοινωνίαν, ἡ ὁποία γνωρίζει τήν ἱστορικήν δομήν τῆς Ἐκκλησίας καί συμπεραίνει εὐκόλως καί ὀρθῶς ὅτι ὑπογράφει ὅτι δέν εἶναι δογματικῶς ἡνωμένος μέ αὐτήν τήν δομήν εἶναι ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας. Ἐνῷ, μέχρι τό 2014 οἱ ΓΟΧ ἰσχυρίζοντο πρός πᾶσαν κατεύθυνσιν ὅτι αὐτοί ἀποτελοῦν τήν ἱστορικήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν. Μετά τό 2014, οἱ "ΓΟΧ" τοῦ κ. Καλλινίκου ἀπώλεσαν τήν Ὀρθόδοξον αὐτήν ὁμολογίαν. Ἔχει, ὅμως, καί ἄλλα αἱρετικά διατάγματα αὐτός ὁ νόμος, ὅπως προανέφερα. Ἑπομένως, σταματεῖστε νά παραπλανᾶτε τόν λαόν, ὅτι πρόκειται δῆθεν γιά νομικόν περίβλημα καί τά τοιαῦτα. Ἔχετε "μαντρώσει" ἁγνόν κόσμον στήν παναίρεσιν τῶν ΘΝΠ, πού εἶναι χειροτέρα καί ἀπό αὐτόν τόν Οἰκουμενισμόν, καθότι ἀναγνωρίζει νά ὀνομάζωνται "Ἐκκλησίες" ὅλες οἱ θρησκεῖες πού ἱδρύουν τοὐλάχιστον 3 ΘΝΠ (ἄρθρον 12 τοῦ ν. 4301/14). Προσφάτως δέ, μέ ἐγκύκλιον τοῦ Γαβρόγλου, ἀπηγορεύθη οὐσιαστικῶς ἡ εὐλογημένη ἀποτείχισις, διά τήν ὁποίαν οἱ "ΓΟΧ" ἔχουν δώσει ἀγῶνας ἐπί ἀγώνων, καί δέν ἔχω ἀκούσει διαμαρτυρίαν τινά ἐκ μέρους τῶν "ΓΟΧ," διότι προφανῶς συμφωνοῦν μέ αὐτήν, διό καί προέβησαν είς "καθαίρεσιν" τοῦ π. Δημητρίου, ἐπειδή ὀρθοδοξώτατα ἀπετειχίσθη ἀπό τήν Σύνοδόν του. Εἶναι τοὐλάχιστον ἐντροπή νά γράφετε τέτοια ἀτοπήματα.

21 Σεπτεμβρίου 2019 - 9:50 π.μ.

------------------
Ο/Η Marinos Ritsoudis είπε...

... Και επίσης τραγικέ ανώνυμε, θα σου απαντήσω και στο παρακάτω που γράφεις.

"καθότι υπάρχει ιεραρχική δομή a priori στα πνευματικά θέματα και το Ευαγγέλιο και οι Ιεροί και Συνοδικοί Κανόνες αυτοδικαίως υπέρκεινται οιουδήποτε κανόνος πολιτειακού δικαίου."

Οπωσδήποτε το Σύνταγμα των Ιερών Κανόνων έχει την αυτοδύναμη υπέρβαση ως προς το πολιτειακό νομικό καθεστώς, όπως και σε κάθε άλλο δημιούργημα του διαβόλου ήτοι, αιρετικό νομικό πρόσωπο που υιοθετεί αιρετικές διατάξεις, όμως τούτη η προϋπόθεση για να ισχύει, θα πρέπει η Πίστης όπως περιγράφεται και όπως υιοθετείται να είναι καθαρή και αμόλυντη από αιρετικές υιοθετούμενες διατάξεις, και όχι με την συμβολή σας την θέλησή σας και την ενέργειά σας, να υιοθετούνται διατάξεις που υποσκελίζουν τους Αγίους και Ιερούς κανόνες έτσι ώστε να σας κατονομάζουν αιρετικούς για να έχετε τα ευεργετήματα τού νόμου. Εφόσον αποδέχεστε της Πολιτείας την άποψη για τα νομικά πρόσωπα, τότε έρχεται η απώλεια της γνήσιας ομολογίας Πίστεως γιατί είναι αντίθετη η Πολιτειακή νομοθεσία ως προς την Ορθόδοξη ομολογία.
Δεν υπάρχει ευστοχότερο επιχείρημα, αιρετικέ ανώνυμε, πως το σφράγισμα του θηρίου μέσω νομικής διάταξης από το Κράτος, συμφωνούντος και συνεργούντος της Κρατικής Εκκλησίας θα επέλθει.
Με το δικό σας επιχείρημα, θα πείτε στο λαό πάρτε το χάραγμα του Κράτους του Θηρίου για να έχετε περίθαλψη, σύνταξη και Κρατική υποστήριξη και δεν θα έχετε βλάβη διότι, "υπάρχει ιεραρχική δομή a priori στα πνευματικά θέματα και το Ευαγγέλιο και οι Ιεροί και Συνοδικοί Κανόνες αυτοδικαίως υπέρκεινται οιουδήποτε κανόνος πολιτειακού δικαίου".
Είναι όμως τούτο συμβατό με την Αγία Εκκλησία και τις παραδόσεις της;
Όχι βέβαια, δεν μπορείτε να γράφετε ανοησίες του τύπου πάρτε το χάραγμα εφόσον οι Άγιοι και Ιεροί Κανόνες αυτοδικαίως υπέρκεινται οιουδήποτε κανόνος πολιτειακού δικαίου.
Έτσι και εδώ, δεν νοείται να έχετε ορθόδοξη μαρτυρία, και με τις διατάξεις που υιοθετείτε να γίνεστε αιρετικοί.
Τέλος θα πρέπει να σημειωθεί πως φάσκετε και αντιφάσκετε.
Από την μία πλευρά, η άποψή σας, πως υπάρχει ιεραρχική δομή a priori στα πνευματικά θέματα και το Ευαγγέλιο και οι Ιεροί και Συνοδικοί Κανόνες αυτοδικαίως υπέρκεινται οιουδήποτε κανόνος πολιτειακού δικαίου που οπωσδήποτε είναι ορθό, από την άλλη όμως πλευρά στην επεξήγηση της Συνόδου ΓΟΧ ΘΝΠ για τον νόμο 4301, γράφετε πως η Εκκλησία ΓΟΧ ΘΝΠ Ελλάδος χρειάζεται νομικό ένδυμα προστασίας δηλαδή τις διατάξεις του αντίχριστου κοινοβουλίου του Κράτους.
Δηλαδή με άλλα λόγια έχετε χάσει τας φρένας σας, ούτε ξέρετε τι γράφετε ούτε ξέρετε τι λέτε, διότι τούτη είναι μέγιστη βλασφημία, αιρετική κατάντια, Σεργιανισμός σε όλο του το μεγαλείο, το να εργάζεστε να ντύσετε την Αγία Εκκλησία με αντίχριστο νομικό πρόσωπο/ένδυμα προστασίας.
Είναι σαν να λέτε πως οι Άγιοι και Ιεροί κανόνες, το Σύνταγμα της Αγίας Εκκλησίας, το ίδιο το Πανάγιο Πνεύμα, είναι λειψό, έχει κενά, είναι ατελής, και σήμερα εν έτει 2019, Συνοδικά αποφανθήκατε πως χρειάζεται νομική προστασία από το αντίχριστο Κοινοβούλιο τού Κράτους.
Ντροπή και αίσχος, προδότες της Αγίας Εκκλησίας και της Ελλάδας.
Ουαί, ουαί, ουαί,
-----------------------------

Ο/Η Σταύρος Τ. είπε...

Mας λέει ο ανώνυμος 9.05 τα παρακάτω :
"...Εφόσον πάλι τα μέλη ενός νομικού προσώπου προσυπογράφουν και την Ομολογία Πίστεως, που αποτελεί αναπόσπαστο συστατικό της εισδοχής ενός μέλους στο νομικό εκκλησιαστικό πρόσωπο, οιαδήποτε διάταξη που τυχόν αντίκειται στις κανονικές διατάξεις και στο Ευαγγέλιο είναι αυτοδικαίως άκυρη κατά το καταπληκτικό αυτό κείμενο της Ομολογίας Πίστεως, καθότι υπάρχει ιεραρχική δομή a priori στα πνευματικά θέματα και το Ευαγγέλιο και οι Ιεροί και Συνοδικοί Κανόνες αυτοδικαίως υπέρκεινται οιουδήποτε κανόνος πολιτειακού δικαίου"

αντιγράφοντας την γνωστή γνωμοδότηση του π. Νικολάου Δημαρά και θα επαναλάβω καποια πραγματα που είπα απευθυνόμενος και στον π. Νικόλαο, εδώ :
http://scripta---manent.blogspot.com/2019/08/blog-post_829.html

1)O π. Νικόλαος κι ο παρών ανώνυμος ομιλούν για "Νομική" Ομολογία, μέσω της Υπεύθυνης δηλώσεως, κι ενώ γνωρίζει πλήρως ο υπογράφων σε ποιο Νόμο θα χρησιμοποιηθεί και τον αποδέχεται αδιαμαρτυρήτως. Υπαχθήκανε μάλιστα με ζήλο και χλευάζοντας με διάφορα κοσμητικά επίθετα τους αντιδρώντες.
Απίστευτη θέση και δεν μπορώ να μην κάνω και παραλληλισμό με παρεμφερή γεγονότα της Εκκλησιαστικής Ιστορίας. Κατά τους πρώτους μ.Χ. αιώνες κάποιοι Χριστιανοί παίρνανε δημόσιο έγγραφο ότι τάχα είχανε επιστρέψει στον παγανισμό ή είχανε κάνει θυσία στα ειδωλόθυτα, ενώ δεν είχε συμβεί, όμως αυτό τους συναριθμούσε ανάμεσα στους Πεπτωκότες.
Σε άλλους λέγανε οι ειδωλολάτρες να κάνουνε θυσία κι ας παρέμεναν Χριστιανοί. Με την παραπάνω "λογική" λοιπόν ας "Ομολογούσανε" Χριστό οι συγκεκριμένοι, κάνοντας παράλληλα την θυσία, κι αυτό θα ήτανε υπέρτερο αυτής της πολιτειακής απαιτήσεως. Κι η πίτα ολόκληρη κι ο σκύλος χορτάτος

2) Καθότι οι ΓΟΧ υπαχθήκανε στο αρθρο 13 των ετεροδόξων
Για να το ξεπεράσει αυτό ο π. Νικόλαος, διαβεβαιώνει υπεύθυνα το Ποίμνιο με βάση την επίσημη απάντηση του Υπουργείου Παιδείας, εκείνων δηλαδή που συνέγραψαν τον Νόμο, ότι δεν θεωρούμαστε ετερόδοξοι ή ετερόθρησκοι παρά τη υπαγωγή μας στο άρθρο 13 του Συντάγματος !!!
Συγνώμη π. Νικόλαε αλλά το Σύνταγμα της Ελλάδος είναι ανώτερο από την θέση οποιαδήποτε περιστασιακής ηγεσίας και το Σύνταγμα είναι σαφέστατο και στο άρθρο 13 περιλαμβάνονται οι ετερόδοξοι κι οι ετερόθρησκοι.
Είναι λοιπόν ξεκάθαρα αντισυνταγματική αυτή η άποψη της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας.
Όμως ο π. Νικόλαος, όχι μόνο την επικαλείται (ενώ αλλού είναι φειδωλός στο να καταγράφει τυχόν αντισυγματικότητες και να μας τονίζει ότι υπάρχει δικαίωμα καταφυγής ακόμα και στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια !!!), αλλά επιπλέον σημειώνει ότι : Αὐτά πού γράφουν διάφοροι "ἑρμηνευτές" εἶναι αὐθαίρετες ἤ καί κατευθυνόμενες ἑρμηνεῖες δικές τους μέ προσθαφαιρέσεις στά κείμενα τοῦ Νόμου. Ότι δηλαδή εμείς είμαστε οι αυθαίρετοι ερμηνευτές, που κάναμε και προσθαφαιρέσεις !!! Λυπάμαι πραγματικά για αυτά που υποστηρίζει ο Διδάκτωρ Νομικής π. Νικόλαος Δημαράς.....                                                              3) Ας αφήσω λοιπόν τις άνω σοφιστείες κι ας παραθέσω την ουσία

Η απόφαση ΣτΕ 1444/1991 αναφέρει ότι είμαστε ιδιαιτέρα θρησκευτική κοινότητα, αλλά όχι ετερόδοξοι, ούτε υπαγόμαστε στο άρθρο 13. Ότι δεν εφαρμόζεται σε εμάς η νομοθεσία που εφαρμόζεται στην Κρατούσα, ΑΛΛΑ ούτε κι η νομοθεσία περι ανεγέρσεως Ι. Ναών κι ευκτηρίων οίκων η οποία εφαρμόζεται στους ετεροδόξους (άρθρο 1, Ν. 1672/1939 κι εκτελεστικό διάταγμα της 02.06.1939).
Ως προς το Σύνταγμα και τους Νόμους λοιπόν, είμασταν τόσες δεκαετίες σε μια ενδιάμεση κατάσταση κι αυτό γιατί αφενός εμείς δεν απεμπολίσαμε ποτέ της διεκδικήσεις που απορρέουνε από το γεγονός ότι είμαστε η κανονική Εκκλησία (όπως κάνουνε τώρα κάποιοι Συνοδικοί) κι αφετέρου η κυριαρχία της Κρατούσας στους φορείς εξουσίας, δεν επέτρεπε αυτές να ευδοκιμήσουνε. Υπήρχε Νομικό κενό στο θέμα μας, όπως αναφέρουνε έγκριτοι Νομικοί, το οποίο κάποιοι σήμερα "λύσανε" με αποδοχή της ήττας
Για να ομιλήσουμε λοιπόν απλά Ελληνικά, στο άρθρο 3 του Συντάγματος γίνεται ορισμός της Κανονικής Ορθόδοξης Ελλαδικής Εκκλησίας, όπου αναφέρεται αφενός η κοινωνία με το Πατριαρχείο Κων/λεως (κι ενώ αρκετούς αιώνες δεν είχε προκύψει κάποιος αιρετικός Πατριάρχης ώστε αυτή να διαταραχθεί) και ταυτόχρονα, ως ασφαλιστική δικλείδα, ότι :
"τηρούν, όπως και εκείνη, απαρασαλεύτως τους Ιερούς Αποστολικούς και Συνοδικούς Κανόνες και τις Ιερές Παραδόσεις".
Προφανέστατα σε περιπτώσεις αιρετικού Πατριάρχη, το δεύτερο μέρος του άρθρου 3 απαγορεύει την κοινωνία μαζί του.
Η Ι. Σύνοδος όμως αλλού παίρνει κατά γράμμα το Σύνταγμα :
"υπάρχει αναπόσπαστα ενωμένη δογματικά με τη Μεγάλη Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης"
αλλού "ξεχνάει" κάποια εδάφια :
" που τηρεί απαρασάλευτα, όπως εκείνες, τους ιερούς αποστολικούς και συνοδικούς κανόνες και τις ιερές παραδόσεις"
κι αλλού εφευρίσκει ιδιαίτερες καταστάσεις τάχα του άρθρου 13.

21 Σεπτεμβρίου 2019 - 4:03 μ.μ.

Οικουμενισμός Σειρά Α΄

Θεοτόκε Παρθένε Χαίρε Κεχαριτωμένη

Τη ΚΑ΄ (21η) Σεπτεμβρίου, μνήμη του Αγίου Προφήτου ΙΩΝΑ.

Ιωνάς ο Προφήτης ήτο υιός του Αμαθί, καταγόμενος από Γιέτ Καριαθμαούς και κατοικών πλησίον εις την Άζωτον, ήτις ήτο πόλις των Ελλήνων παραθαλάσσιος· προεφήτευσε δε περί τα έτη ωλη΄- ωι΄ (838 – 810) προ Χριστού. Μήτηρ αυτού ήτο η χήρα εκείνη, προς την οποίαν επέμφθη ο Ηλίας, όταν δια προσευχής του εγένετο πείνα εις την Σαμάρειαν, και εις όλην την επικράτειαν των δέκα φυλών. Όθεν και δια την φιλοξενίαν εκείνην ηυλόγησε τον καμψάκην, ήτοι το αγγείον του εκαίου και την υδρίαν του αλεύρου, ώστε ούτε εκενώθη, ούτε ωλιγόστευσεν εν όσω επεκράτει η πείνα.

π. Νικόλαος Δημαράς : Η Φαινομένη και η αληθινή Εκκλησία.

Oι ψευδεπίσκοποι και ψευδοποιμένες του ΙΕ΄ Ιερού Κανόνος της ΑΒ΄ Συνόδου αποτελούν την λεγομένην Φαινομένην Εκκλησίαν, κατά τον Άγιον Γρηγόριον τον Θεολόγον. Και ορθώς το διευκρινίζει ο Μέγας εν Θεολόγοις, καθότι δεν είναι δυνατόν να είναι -και ούτε είναι- ούτε θρόνων, ούτε κυρίως τρόπων διάδοχοι, και ούτε είναι φορείς της άπαξ τοις Αγίοις παραδοθείσης Πίστεως. Ένας τέτοιος, λοιπόν, ψευδεπίσκοπος δεν δύναται ποτέ να ενεργεί εν ονόματι της Καθολικής Εκκλησίας, έστω και εάν υποθέσουμε, ότι οι πρώτοι κηρύξαντες την αίρεσιν έσχον υπό της Εκκλησίας την διαδοχήν και την Χάριν, κατά τον Μέγαν Βασίλειον! Οι διάδοχοι, όμως, αυτών παρέλαβαν αιρετικήν πίστιν και ψευδή διδασκαλίαν από τους ψευδεπισκόπους αυτούς, και επομένως δεν είναι φορείς της αποστολικής πίστεως, ούτε φορείς της αποστολικότητος της διαδοχής. Είναι, όπως το προσδιορίζει ο Ιερός Κανών, ψευδεπίσκοποι και ψευδοποιμένες. Από αυτούς, λοιπόν, τους ψευδοδιδασκάλους δεν αποτειχιζόμαστε εμείς, αλλά εμείς τους αποτειχίζουμε, κατά τον Μέγαν Θεολόγον Γρηγόριον. Εμείς εξακολουθούμε να αποτελούμε την αληθινή Εκκλησία του Χριστού, από την Οποίαν ουδέποτε αποσχισθήκαμε. Ο άσωτος είναι ο απομακρυνόμενος από τον οίκον του Πατρός, ο πιστός δούλος και ο φρόνιμος οικονόμος, ο κατ΄ υιοθεσίαν κληρονόμος της Βασιλείας του Πατρός και εν τω οικω του Πατρός παραμένων, μηδέποτε αναχωρήσας εις χώραν μακράν (του Οικουμμενισμού) και ο αληθινός φορέας της αποστολικότητος της Εκκλησίας, είναι ο συνεχίζων την Παράδοσιν και την αποστολικήν Πίστιν κατέχων, πού έχει και την ιερωσύνην αλώβητον και την χάριν πλουσίαν και κατ' εξοχήν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού μας εν τη Θεία Ευχαριστία, δι' ής ο Χριστός μας μένει εν ημίν και ημείς εν Αυτώ.
------------

Ο/Η ΜΕΛΑΝΗ είπε...

Θεωρώ ότι πρέπει να σέβεστε ιερείς σαν τον π.Νικόλαο Δημαρά για τον αντιοικουμενιστικό αγώνα που κάνει μέσα από κηρύγματα και άλλες δράσεις, αγωνιώντας για την άλωση της Ορθοδοξίας από οικουμενιστές, και που ιδέα δεν έχουν από το πνεύμα των πατέρων αλλά ξέρουν μόνο να ακολουθούν προβατόσχημους λύκους τύπου Βαρθολομαίου κ.λ.π. Επιπλέον παραπλανάτε και άλλους ρίχνοντας λάσπη σε έναν άξιο λειτουργό του Υψίστου που άφησε το βόλεμα της κρατούσας εκκλησίας και ανέλαβε να ποιμάνει, με πολλές θυσίες, το μικρό ποίμνιο που συνεχίζει να χλευάζεται από τους υπηρέτες και τα θύματα του Νεοημερολογιτισμού.

20 Σεπτεμβρίου 2019 - 12:23 μ.μ
---------------------------

 Ο/Η ΜΕΛΑΝΗ είπε...

Επειδή υπάρχουν πολλοί ανώνυμοι θα παρακαλούσα να ξέρω, έστω με κάποια σήμανση, σε ποιον αναφέρομαι.
Ελέχθησαν πολλά και αυτό που κατάλαβα είναι ότι αντί να κοιτάμε το δάσος, εστιάζουμε στο δάκτυλο αντί να κοιτάξουμε την αίρεση του οικουμενισμού κοιτάζουμε να κουτσομπολέψουμε να βρούμε ό,τι βάζει ο νους και η τακτική του συκοφάντη.Κάνουμε επίθεση σε αυτόν που μας κρούει τον κώδωνα, όχι δια ίδιον όφελος αλλά γιατί σωτηρία του ποιμνίου, που χρόνια τώρα κοιμίζεται από την κρατούσα εκκλησία και πείθεται σε κηρύγματα περί άκριτης υπακοής στον γέροντα, αλλά όχι περί πίστεως. Τους κάνουν πλύση εγκεφάλου, ότι δεν είναι για αυτούς τα δογματικά αλλά ο επίσκοπος ξέρει,αυτοί απλά πρέπει να ακολουθούν τον ποιμένα ως άλογα πρόβατα( ΚΑΙΣΑΡΟΠΑΠΙΣΜΌΣ),ας είναι μισθωτός για τον οποίο ο Χριστός είπε ότι <>. Παλιά ένας αν φώναζε ανάξιος την ώρα της χειροτονίας, αυτή σταματούσε , ο λαός είναι ο φύλακας της πίστεως αλλά ένας λαός που ξέρει τα της ορθοδόξου πίστεως και όχι τις αγαπολογίες που τον ποτίζουν οι οικουμενιστές ιεράρχες του, σπουδασμένοι στις θεολογικές σχολές της εσπερίας όπως έλεγε και ο αείμνηστος Κόντογλου.Τι σχέση έχει όλη αυτή η νέα <>με την ορθοδοξία ,σχέση έχει και αντίγραφο είναι πιστό της εγκλυκλίου του 1920 της οποὶας κομμάτια παραθέτω. Από τότε δρομολογήθηκε η άλωση της ορθοδοξίας .Και ότι δεν έκανε ο πάπας το έκανε αυτή.Ο σκοπός της αλλαγής του ημερολογίου φαίνεται ξεκάθαρα ποιος ήταν αφού έγινε από μασώνους,σαν τους σημερινούς που το υποστηρίζουν με νύχια και με δόντια γιατί εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους.Κοιμίζει έναν ολόκληρο λαό και δεν τον θέλει ελεύθερο, ούτε ξύπνιο, αλλά τον κρατάει δέσμιο μιας νέας θεολογίας, αντιπατερικής, υποταγμένο στα κελεύσματα της νέας τάξης.

Ούτω δε της ειλικρινείας και της εμπιστοσύνης προ παντός αποκαθισταμένης μεταξύ των Εκκλησιών, νομίζομεν δεύτερον ότι επιβάλλεται ίνα αναζωπυρωθή και ενισχυθή προ παντός η αγάπη μεταξύ των Εκκλησιών, μη λογιζομένων αλλήλας ως ξένας καί αλλοτρίας, αλλ ́ ως
συγγενείς και οικείας εν Χριστώ καί "συγκληρονόμους και συσσώμους της επαγγελίας
του Θεού εν τω Χριστώ". (Εφεσ. 3, 6). ∆ύναται δε η φιλία αύτη και αγαθόφρων πρός αλλήλους
διάθεσις εκφαίνεσθαι και τεκμηριούσθαι ειδικώτερον, κατά την γνώμην ημών, ως εξής:
α) δια της παραδοχής ενιαίου ημερολογίου προς ταυτόχρονον εορτασμόν των μεγάλων χριστιανκών εορτών υπό πασών των Εκκλησιών,
β) δια της ανταλλαγής αδελφικών γραμμάτων κατά τας μεγάλας του εκκλησιαστικού ενιαυτού εορτάς, εν αις είθισται, και εν άλλαις εκτάκτοις περιστάσεσι,
γ) δια της οικειοτέρας συσχετίσεως των εκασταχού ευρισκομένων αντιπροσώπων των διαφόρων Εκκλησιών,
δ) δια της επικοινωνίας των Θεολογικών Σχολών και των αντιπροσώπων της Θεολογικής Επιστήμης και δια της ανταλλαγής των εν εκάστη Εκκλησία εκδιδομένων θεολογικών και εκκλησιαστικών περιοδικών και συγγραμμάτων,
στ) δια της συγκροτήσεως παγχριστιανικών συνεδρίων προς εξέτασιν ζητημάτων κοινού πάσαις ταις Εκκλησίαις ενδιαφέροντος,
ζ) δια της απαθούς και επί το ιστορικώτερον εξετάσεως των δογματικών διαφορών από της έδρας και εν ταις συγγραφαίς,
η) δια του αμοιβαίου σεβασμού των κρατούντων εν ταις διαφόροις Εκκλησίαις ηθών και εθίμων,
θ) δια της παροχής αμοιβαίως ευκτηρίων οίκων και κοιμητηρίων δια τας κηδείας και την ταφήν των εν τη ξένη αποθνησκόντων οπαδών των ετέρων ομολογιών,
ι) δια της πρόφρονος τέλος αμοιβαίας υποστηρίξεως των Εκκλησιών εν τοις έργοις της θρησκευτικής επιρρώσεως, της φιλανθρωπίας
και τοις παραπλησίοις.
Ο τοποτηρητής του Πατριαρχικού Οικουμενικού Θρόνου
Κωνσταντινουπόλεως
+ Μητροπολίτης Προύσης ∆ωρόθεος

21 Σεπτεμβρίου 2019 - 9:59 π.μ.

Μητρ. Πειραιώς: Δέν ὑπῆρξε ἱδρυτής τῆς Ἐκκλησίας τῆς παλαιᾶς Ρώμης ὁ Πρωτοκορυφαῖος Ἀπόστολος Πέτρος καί εἶναι κίβδηλο τό «Πέτρειο» δόγμα τοῦ Παπισμοῦ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +30 210 4514833, Fax +30 210 4518476, Email: impireos@hotmail.com

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 20^ῃ Σεπτεμβρίου 2019

 Μέ ἀφορμή τήν πρόσφατη γνωστοποίηση ἀπό τό Βατικανό καί τόν διακατέχοντα ἀντικανονικῶς τό πάλαι ποτέ περίπυστο Πατριαρχεῖο τῆς Δύσεως «Πάπα Φραγκῖσκο» τῆς συνοδευτικῆς ἐπιστολῆς του πρός τόν

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΛ. ΚΑΛΟΜΟΙΡΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ"

Θεσσαλονίκη, Πάσχα 1972

Κύριε Διευθυντά, Χριστός Ανέστη!

Εις την απάντησίν σας προς τον Μοναχόν Θεόκλητον Διονυσιάτην διαπράττετε κι εσείς το υπό πολλών διαπραττόμενων σφάλμα να διαχωρίσητε, ως δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα, την αίρεσιν του Οικουμενισμού και την καινοτομίαν του νέου εορτολογίου.

Διά τον μελετητήν, της προσφάτου Ιστορίας, ο διαχωρισμός αυτός είναι εντελώς τεχνητός και απαράδεκτος, η δε εμμονή των οψίμων κατά του Οικουμενισμού Νεοημερολογιτών αγωνιστών εις τον διαχωρισμόν αυτών, παρά τα όσα έχουν γραφεί επί του θέματος, δίδει την εντύπωσιν εσκεμμένης παραποιήσεως της αληθείας και ελλείψεως καλής πίστεως.

Διατί έγινε η αλλαγή του εορτολογίου το 1924;

Ποίος εμελέτησε την πρόσφατον Εκκλησιαστικήν Ιστορίαν και δεν γνωρίζει ότι η αλλαγή αυτή ήτο το πρώτον συγκεκριμένον βήμα του Οικουμενισμού εις τον Ελληνικόν χώρον; Οι Νεοημερολογίται, διά να παραπλανήσουν τον λαόν, είχον ισχυρισθή ότι προέβησαν εις μίαν διόρθωσιν διά λόγους αστρονομικής ακριβείας. Εάν τούτο ήτο αληθές θα είχεν εφαρμοσθεί εις την Ελλάδα ημερολόγιον αστρονομικώς τελειότερον του πεπαλαιωμένου ήδη ημερολογίου του Πάπα Γρηγορίου. Διατί εφαρμόσθη το επίσης εσφαλμένον ημερολόγιον του Πάπα; Μα απλούστατα, σκοπός δεν ήτο η επίτευξις αστρονομικής ακριβείας. Αυτό που επεδιώκετο ήτο η επίτευξις εορτολογικής ενότητος μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και των αιρετικών "Εκκλησιών" της Δύσεως. Επεδιώκετο η Ένωσις των Εκκλησιών τουλάχιστον εις τον εορτολογικόν τομέα, και τούτο ως πρώτον βήμα. Η τακτική των Οικουμενιστών είναι πρόοδος διά βαθμίδων. Η πρώτη βαθμίς ήτο η εορτολογική ένωσις των Εκκλησιών. Στο πρόγραμμα ήτο να επακολουθήσουν συν τω χρόνω όσα επηκολούθησαν και όσα θα επακολουθήσουν.
Φθάνει να αναγνώση κανείς την Εγκύκλιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου του 1920 διά να πεισθή πλήρως. Η εγκύκλιος αυτή προτείνει ως πρώτον λίθον του οικουμενιστικού οικοδομήματος την φιλικήν προσαρμογήν της Ορθοδοξίας προς τας "Εκκλησίας" της Δύσεως "διά της παραδοχής ενιαίου ημερολογίου". Γράφεται επί λέξη: "Δύναται δε η φιλία αύτη και αγαθόφρων προς αλλήλους διάθεσις εκφαίνεσθαι και τεκμηριούται ειδικώτερον ως εξής: α΄. διά της παραδοχής ενιαίου ημερολογίου προς ταυτόχρονον εορτασμόν των μεγάλων χριστιανικών εορτών υπό πασών των Εκκλησιών...". Εις την εγκύκλιον αυτήν παραπέμπει και ο Θυατείρων Αθηναγόρας γράφων προσφάτως ότι: "η Ορθόδοξος Εκκλησία εξήλθε των τοιχωμάτων αυτής και εδημιούργησε σχέσεις και επεδίωξε συνεργασίαν ήδη από του 1920 διά της περιφήμου Εγκυκλίου του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, συνετέλεσεν εις την έναρξιν της Οικουμενικής Κινήσεως και την ίδρυσιν του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών...".
Εξ άλλου εις τα πρακτικά του περιβόητου δήθεν πανορθοδόξου συνεδρίου του Μαΐου - Ιουνίου 1923 βλέπομεν ότι η μεταρρύθμισις του ημερολογίου είχεν ως σκοπόν την "εξυπηρέτησιν εν τε τούτω τω μέρει της παγχριστιανικής ενότητος. Έπρεπε να γίνη "προς αποκατάστασιν της ενότητος των χριστιανών τουλάχιστον εν τω σημείω τούτω". Το συνέδριον εκείνο διεκήρυξε σαφέστατα ότι "η διαρρύθμισις του ημερολογίου είναι ο πρώτος λίθος διά το οικοδόμημα της ενώσεως πασών των εκκλησιών".
Όπως βλέπετε ο Οικουμενισμός δεν ενεφανίσθη μόλις σήμερον με τον Αθηναγόραν. Εγεννήθη εις την Ελλάδα το 1924 και ανδρούται έκτοτε εντός των κόλπων της κρατικής Εκκλησίας. Δεν επιτρέπεται λοιπόν, καλής πίστεως αγωνισταί, ως υμείς, να αγνοήτε την αλήθειαν αυτήν ότι το πρώτον προγεφύρωμα του Οικουμενισμού εις την Ελλάδα υπήρξε η καινοτομία του ημερολογίου. Αυτός ήτο ο λόγος διά τον οποίον οι Παλαιοημερολογίται αντιμετώπισαν εξ αρχής το θέμα ως δογματικόν, ασχέτως εάν δεν εχρησιμοποιείτο τότε ευρύτερα ο όρος "Οικουμενισμός". Η συνείδησις του ορθοδόξου λαού είχε ταυτίσει από της πρώτης στιγμής την εορτολογικήν μεταρρύθμισιν με τον εκφραγκισμόν.
Ημερολογιακόν και Οικουμενισμός δεν είναι λοιπόν δύο διαφορετικά και ανεξάρτητα θέματα αλλά ένα και το αυτό, και ο αγών κατά του Οικουμενισμού, εάν είναι συνεπής, δεν είναι δυνατόν να περιορισθή εις τα σύγχρονα κατορθώματα της παναιρέσεως αυτής, είναι υποχρεωμένος να ανασκάψη τας ρίζας της και να συνθλίψη επί της πέτρας τα νεογνά της.
Νομίζω ότι παρεξηγήσατε τον π. Θεόκλητο όσον αφορά εις το ποίους εννοεί διά της φράσεως "ακραίοι τύποι". Σίγουρα δεν εννοεί τους τρεις Μητροπολίτας τους διακόψαντας το μνημόσυνον του Αθηναγόρα. Δεν έχει, όπως λέει και ο ίδιος, πράγματι κανένα λόγον να τα βάλη μαζί των εφ' όσον ούτοι έχουν, ως και πρότερον, πλήρη Εκκλησιαστικήν κοινωνίαν μετά πάντων των Αρχιερέων "αφού πέραν της διακοπής του μνημοσύνου ουδέν μετεβλήθη εις τας σχέσεις των μεθ' όλης της Εκκλησίας", εννοεί της οικουμενιστικής Εκκλησίας Αθηνών, Κωνσταντινουπόλεως, Μόσχας κλπ. Η παρατήρησις του π. Θεοκλήτου είναι οξυδερκεστάτη και είναι πνευματικόν συμφέρον σας να την προσέξετε. Πράγματι ποίαν σημασίαν έχει η διακοπή του μνημοσύνου όταν παραμένει η εκκλησιαστική κοινωνία; Όταν η διακοπή του μνημοσύνου δεν σημαίνει διακοπήν κοινωνίας είναι πράξις χωρίς νόημα, είναι μία καθ' αυτό στρουθοκαμηλική ενέργεια αποσκοπούσα εις την καθησύχασιν της ιδίας συνειδήσεως και της συνειδήσεως των οπαδών. Δεν αποχωρούν οι τρεις Μητροπολίται από της φλεγομένης υπό της αιρέσεως του Οικουμενισμού οικίας, κλείνουν μόνον τους οφθαλμούς διά να μη βλέπουν τας φλόγας και διδάσκουν τους οπαδούς των να κάμουν το ίδιον. Διατί λοιπόν να καταφερθή ο π. Θεόκλητος εναντίον των; Δεν διακηρύττουν και αυτοί, όπως και εκείνος, ότι "ουκ επέστη ο καιρός" δια την εγκατάλειψι του καταποντιζομένου πλοίου; Η διαφορά μεταξύ του π. Θεοκλήτου και των τριών Μητροπολιτών είναι μόνον εις ζητήματα τακτικής. Ουδεμία διαφορά μεταξύ των υπάρχει εις ζητήματα ουσίας. Κατά τη γνώμη μου η τακτική του π. Θεοκλήτου - κοινωνία και μνημόσυνον - είναι συνεπής. Δεν είναι δυνατόν όμως να λεχθή το ίδιον και διά την τακτικήν των τριών Μητροπολιτών - κοινωνία χωρίς μνημόσυνον.  Ο π. Θεόκλητος έχει κατανοήσει τελευταίως ότι κριτική του Οικουμενισμού και των οικουμενιστών με παράλληλον συνέχισιν εκκλησιαστικής κοινωνίας μετ' αυτών συνεπάγεται απαράδεκτον και αυτόχρημα γελοίαν ασυνέπειαν. Αυτός νομίζω ότι είναι και ο λόγος διά τον οποίον διέκοψε την κατά του Οικουμενισμού δημοσιογραφίαν εφ' όσον είχεν αποφασίσει - διά λόγους που ο Θεός γνωρίζη - να μη διακόψη την εκκλησιαστικήν κοινωνίαν μετά των οικουμενιστών. Η συνέπεια και η σοβαρότης απαιτεί ένα από τα δύο: ή σιωπήν και κοινωνίαν μετά των οικουμενιστών, ή αγώνα και διακοπή κοινωνίας. Δεν υπάρχει μέση κατάστασις εάν σεβόμεθα τους εαυτούς μας.
Μη κατηγορείτε λοιπόν τον άνθρωπον αδίκως. Δεν κατεφέρθη κατά των τριών Μητροπολιτών. Άλλους είχεν εις τον νουν του. "Ακραίοι τύποι" είμεθα ημείς, ο γράφων και οι όμοιοί μου, που δεν ηρκέσθημεν εις διακοπάς μνημοσύνων αλλά προχωρήσαμεν και εις διακοπήν κοινωνίας και εγίναμε Παλαιοημερολογίται.

Με εκτίμησιν

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΟΣ

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερημώσεως

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ --- Orthodox Hymns

Τη Κ΄ (20η) Σεπτεμβρίου, μνήμη των Αγίων Ομολογητών ΘΕΟΔΩΡΟΥ και ΕΥΠΡΕΠΙΟΥ, μαθητών του αυτού Αγίου Μαξίμου.

Μάξιμος ο σοφώτατος Όσιος Πατήρ ημών και Ομολογητής είναι εκείνος, όστις επρωτοστάτησε δια την συγκρότησιν της εν Ρώμη Συνόδου, ήτις συγκληθείσα υπό του Αγίου Μαρτίνου Πάπα Ρώμης κατά το έτοςχμε΄ (645) ανεθεμάτισε την α΄ρεσιν Κώνσταντος του εγγόνου του Ηρακλείου, του μίαν θέλησιν επί Χριστού δογματίζοντος. Την απόφασιν ταύτην της Συνόδου μαθών ο βασιλεύς, πρώτον μεν έστειλε και έφερεν από την Ρώμην τον Άγιον τούτον Μάξιμον και τους δύο μαθητάς του, Αναστασίους καλουμένους, και ύστερον από πολλάς θλίψεις, όπου τους επροξένησεν, εξώρισεν αυτούς εις την Θράκην· και πάλιν εκείθεν αυτούς μετακαλέσας και βλέπων, ότι ήσαν απτόητοι και πάσης κολακείας ανώτεροι, του μεν Αγίου Μαξίμου και του ενός Αναστασίου, του μεγαλυτέρου, κόπτει τας δεξιάς χείρας και τας γλώσσας, και εξορίζει τούτους ομού με τους άλλους τρεις μαθητάς του εις διαφόρους τόπους.