ΕΙΣ ΙΣΧΥΡΟΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΛΕΙ Ο ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ

Τὸ Ἅγιον Ὄρος νὰ ἀπαγορεύση τὴν εἴσοδον εἰς οἰκουμενιστὰς Πατριάρχας καὶ Ἐπισκόπους

Μητροπολῖται, ὡς ὁ Πειραιῶς, ὀφείλουν νὰ ζητήσουν τὴν διακοπὴν τοῦ διαλόγου μετὰ τῶν Παπικῶν κ.λπ.

Τὴν ἔναρξιν δυναμικοῦ ἀγῶνος ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ὑπὸ λαϊκῶν, κληρικῶν καὶ Μητροπολιτῶν προτείνει ὁ Πρωτοπρεσβύτερος καὶ ὁμότιμος Καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης π. Θεόδωρος Ζήσης. Εἰς ὁμιλίαν του εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ὁ π. Θεόδωρος καλεῖ τοὺς Μητροπολίτας, οἱ ὁποῖοι διαφωνοῦν μὲ τὸν διάλογον μετὰ τῶν Παπικῶν, τῶν Ἀγγλικανῶν κ.λπ., μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνει καὶ τὸν Μητροπολίτην Πειραιῶς νὰ ἀξιώσουν ἀπὸ τὴν Διοικοῦσαν Ἐκκλησίαν πᾶσαν διακοπὴν τοῦ διαλόγου.

Η Θεοτόκος Μαρία, ο αληθής άνθρωπος -- π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ

https://agiooros.org/viewtopic.php?f=53&t=14829

Sunday of the Resurrection

Τη ΛΑ΄ (31η) Μαϊου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΕΡΜΕΙΟΥ.

O Συναξαριστής της ημέρας.
Παρασκευή, 31  Μαϊου 2019                         

Ερμείας ο Άγιος Μάρτυς ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Μάρκου Αυρηλίου, του και Αντωνίνου καλουμένου, του βασιλεύσαντος κατά τα έτη ρξα΄ - ρπ΄ (161 – 180) στρατιώτης υπάρχων εις την πόλιν της Καππαδοκίας την λεγομένην Κόμανα, γέρων την ηλικίαν και λευκόθριξ. Ούτος λοιπόν δια την εις Χριστόν ομολογίαν και πίστιν συλληφθείς εφέρθη εις τον ηγεμόνα Σεβαστιανόν, και επειδή δεν ηθέλησε να θυσιάση εις τα είδωλα, πρώτον μεν συνέτριψαν τας σιαγόνας αυτού, εξέδαρον το δέρμα του προσώπου του και εξερρίζωσαν τους οδόντας του.

Για μια ανήσυχη ησυχία …! -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Παν. Αθηνών.

Αν θα μπορούσε κανείς να διεισδύσει πραγματικά στον πυρήνα της υπαρξιακής αγωνίας του ανθρώπου, που γεννάται από τον πόθο για ενότητα, θα ανακάλυπτε ακριβώς ότι ο πόθος αυτός προδίδει την ψυχική δίψα του ανθρώπου για ησυχία. Είναι γεγονός ότι ο διασπασμένος και διχασμένος εσωτερικά άνθρωπος, εκείνος τουλάχιστον που βιώνει την ανάγκη για ενότητα σαν μια βασική επιδίωξη της ζωής, στο βάθος της εσώτερης ψυχικής υποστάσεώς του λαχταρά την ησυχία. Εξάλλου, εάν ένας διαταραγμένος από εσωτερικές συγκρούσεις και διασπάσεις άνθρωπος κατέληγε στην ψυχική του συγκρότηση και ενοποίηση, το πρώτο αγαθό που θα γευόταν θάταν ασφαλώς η πνευματική ησυχία, σαν έκφραση της αρμονίας των ψυχικών του καταστάσεων και περιεχομένων. Γι’ αυτό το λόγο το ασκητικό βίωμα, η νηπτική πατερική έρημος, θα πρότεινε, σ’ αυτόν που διψά την ενότητα και τον πόθο του απολύτου, να βιώσει στο ψυχικό χώρο της μοναξιάς την ασκητική ησυχία και την «αναχώρηση» από τα πράγματα του κόσμου. Κι’ εδώ βέβαια θα αντιμετώπιζε κανείς μια «παράλογη» ίσως πραγματικότητα, μια ιδιάζουσα κατάσταση ησυχίας και ψυχικής μοναξιάς.

Προκαλεί η πρόεδρος του ΚΙΕΦ: Τουρκικό το κόμμα, εθνική η μειονότητα

Το ΚΙΕΦ είναι τουρκικό κόμμα, αλλά είναι ένα επίσημο κόμμα του ελληνικού κράτους, απλά έχει ιδρυθεί από Τούρκους», δήλωσε στο Open η πρόεδρος του μειονοτικού κόμματος  Τσιγδέμ Ασάφογλου  που συγκέντρωσε στις ευρωεκλογές ποσοστό άνω του 40% στη Ροδόπη.

Ταυτόχρονα η πρόεδρος του ΚΙΕΦ υποστήριξε πως η ίδια νιώθει Τουρκάλα, ενώ σε ερώτηση του δημοσιογράφου για τα όσα έχει πει ότι η πατρίδα της είναι η Ελλάδα, ανέφερε ότι η «μητέρα πατρίδα της» είναι η Τουρκία και όπως εξηγεί εντός της Ελλάδας ανήκει σε μια μειονότητα η οποία είναι και εθνική (τουρκική) και «θρησκευτική». Στην Ξάνθη, το μειονοτικό κόμμα ΚΙΕΦ συγκέντρωσε 25,05%, με δεύτερη τη ΝΔ με 24,43%, ενώ στη Ροδόπη το ποσοστό που πήρε ήταν 38,01%, έναντι 18,32% της ΝΔ που ακολούθησε.

ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ -- του αειμνήστου Στέργιου Ν. Σάκκου Ομ. Καθ. Πανεπιστημίου

Η ΧΑΡΑ καί ὁ πόνος, τό γέλιο καί τό δάκρυ, ἡ εὐφροσύνη καί ἡ ὀδύνη χαρακτηρίζουν δύο καταστάσεις ἐντελῶς ἀντίθετες, ἀλλά καί ἀδιάρρηκτα συνδεδεμένες μέσα στήν καθημερινή μας ζωή. ᾿Αποτελοῦν τίς δύο ὄψεις τοῦ αὐτοῦ νομίσματος. Καί θά ἦταν ἄκριτο ἀλλά καί ἀδύνατο νά ἐξαλείψουμε ἤ ἔστω νά παραβλέψουμε τήν μία ἀπό αὐτές τίς δύο ὄψεις, διότι θά καπηλεύαμε ἔτσι τό νόμισμα, θά ἀχρηστεύαμε τήν ζωή. ᾿Επιφανεῖς καί ἄσημοι, σοφοί καί ἁπλοϊκοί, ἅγιοι καί ἄγριοι γεύονται ἀναπόφευκτα καί τόν πόνο καί τήν χαρά. ᾿Ακόμη καί ὁ θεάνθρωπος Κύριός μας ὑποτάχθηκε σ᾿ αὐτή τήν πραγματικότητα. ῾Η ζωή του, πού φανερώνεται στόν κόσμο μέ τήν ταπείνωση τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ καί καταλήγει στήν δόξα τῆς ἀφθαρτοποιήσεως τοῦ φθαρτοῦ σώματος καί τῆς ἀθανατοποιήσεως τοῦ θνητοῦ ἀνθρώπου, σηματοδοτεῖται ἀπό τόν σταυρό καί τήν δόξα καί περνᾶ ἀπό τό Πάθος στήν ᾿Ανάστασι.

Γιαγιά, ἐκυοφόρησε τὸ παιδὶ τοῦ σοδομιστῆ υἱοῦ της!

Η ΝΕΑ Τάξη Πραγμάτων, ἡ νέα δαιμονικὴ παγκοσμιοποίηση, πασχίζει νὰ μεταλλάξει τὴν ἀνθρωπότητα, νὰ γκρεμίσει τὶς παραδεδομένες ἀξίες, προκειμένου νὰ τὴν ποδηγετήσει. Ὁ προσφιλὴς καὶ δοκιμασμένος τρόπος εἶναι ἡ καταστροφὴ τῆς οἰκογένειας, διὰ τῆς προωθήσεως τῆς ὁμοφυλοφιλίας. Ἡ δημιουργία ἑνὸς νέου τύπου «οἰκογένειας», μὲ ὁμόφυλα ζευγάρια, τὰ ὁποῖα, ὅπως καθόρισε ἡ φύση, εἶναι ἄτεκνα καὶ ὡς ἐκ τούτου, θὰ φρενάρει τὴν δημιουργία παιδιῶν καὶ τὴν αὔξηση τοῦ παγκόσμιου πληθυσμοῦ, κάτι ποὺ εἶναι στὶς προτεραιότητες τῶν παγκοσμιοποιητῶν! 

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (10) μέρος

Ἀντίδωρον -- Τοῦ Ἀλεξ. Μυγδαναλεύρου, Θεολόγου - Ἱεροκήρυκος

Τό ἀντίδωρον (καί οὐχί ἀντίδερο ἤ ἀντίδωρος) προσφέρεται ἀντί τοῦ μοναδικοῦ Δώρου πού εἶναι ἡ Θεία Κοινωνία, εἰς ὅσους δέν ἐκοινώνησαν. Λέγεται καί «ἡγιασμένον κλάσμα» κατά τόν Βαλσαμῶντα ἤ «Εὐλογία» ἤ «κατακλαστόν» κατά τόν Νικηφόρον τον Ὁμολογητήν. Προέρχεται ἐκ τοῦ προσφόρου, το ὁποῖον ἐχρησιμοποιήθη διά τήν ἐξαγωγήν τοῦ Ἀμνοῦ ὡς καί ἐξ ἄλλων προσφόρων ἅτινα ὑψώθησαν εἰς τήν ἁγίαν πρόθεσιν διʼ ἐξαγωγήν προβλεπομένων μερίδων. Ἐάν ἐκ τῶν ὑψωθέντων προσφόρων, ἤτοι τοῦ Ἀμνοῦ καί τῶν ἄλλων δέν ἐπαρκοῦν διά ἀντίδωρον, τότε εὐλογοῦνται ὑπό τοῦ λειτουργοῦντος ἱερέως καί ἕτερα τεμάχια ἀντιδώρου κατά τήν ὥραν, ὅπου ψάλλεται τό «Ἄξιόν ἐστιν…».

Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Τη Λ΄ (30η) Μαϊου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΙΣΑΚΙΟΥ ή ΙΣΑΑΚΙΟΥ, Ηγουμένου της Μονής των Δαλμάτων, του Ομολογητού.

O Συναξαριστής της ημέρας.
Πέμπτη, 30  Μαϊου 2019                               

Ισαάκιος ο Όσιος Πατήρ ημών ήτο Σύρος το γένος, ήκμασε δε κατά τας ημέρας του βασιλέως Ουάλεντος του Αρειανού, του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τξδ΄ -  τοη΄ (364 – 378). Τότε επεκράτει η αίρεσις των Αρειανών, αι Εκκλησίαι των Ορθοδόξων είχον κλεισθή και όλοι εθρήνουν και ωδύροντο. Κατά δε το τελευταίον έτος της βασιλείας του Ουάλεντος (378) συνήχθη εις τον Δούναβιν πλήθος πολύ βαρβάρων Γότθων, οίτινες εμελέτων να ορμήσωσι κατά της Κωνσταντινουπόλεως, συνάξας δε ο Ουάλης στρατεύματα εκίνησε κατ’ αυτών.

Όσιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος :

Χωρίς νερό είναι αδύνατο να πλυθεί το λερωμένο ρούχο, και χωρίς δάκρυα μετανοίας είναι πολύ πιο αδύνατο να πλυθεί και να καθαριστεί από τις κηλίδες και τους μολυσμούς η ψυχή.

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ ΤΗΣ ΠΟΝΕΜΕΝΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ -- Aθωνικά άνθη

 1. Όποιος ορθόδοξος έλληνας, που επισκέφτηκε την Κωνσταντινούπολη, δεν επέστρεψε περισσότερον έλληνας και θερμότερος ορθόδοξος, σημαίνει ή ότι δεν αισθανότανε ως ελληνορθόδοξος ή ότι ούτε σκέφτηκε ορθά, ούτε αισθάνθηκε τη φρίκη ενός απέραντου τουρκικού νεκροταφείου, που τώρα αριθμεί δέκα εκατομμύρια πτώματα. Ναι, ένα φρικαλέο νεκροταφείον είναι ολόκληρο το τουρκικόν έθνος, στα μάτια ενός ορθοδόξου χριστιανού, που προεκτείνει το όμμα της ψυχής του πέραν από την εμβέλεια, που αγγίζει την Κωνσταντινούπολη και πέραν από τις αισθητές πραγματικότητες.

Προς Γέροντα Ιωσήφ, Αγίου Ορους, π. Γ. Μεταλληνό, π. Θ. Ζήση, π. Μάρκον Μανώλη και π. Σαράντη Σαράντο.

Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη ομ. Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής Αθηνών

…..Γράφετε, σεβαστοί πατέρες, ότι οι οικουμενιστές πατριάρχες και λοιποί, αυτήν την παναίρεση του οικουμενισμού:

«την διδάσκουν "γυμνή τη κεφαλή", την εφαρμόζουν και την επιβάλλουν στήν πράξη κοινωνούντες παντοιοτρόπως μέ τούς αιρετικούς, με συμπροσευχές, ανταλλαγές επισκέψεων και ποιμαντικές συνεργασίες»!

Με το κείμενο αυτό, περιγράφετε κατά λέξη τον ΙΕ΄ κανόνα της πρωτοδευτέρας, ο οποίος σας δίνει το δικαίωμα να διακόψετε το μνημόσυνο των πατριαρχών, αρχιεπισκόπων και επισκόπων.

Δεν το κάνετε όμως, και δεν θα το κάνετε ποτέ!

Εν τούτοις, με την στάση σας αυτή, παραλογίζεσθε.

Διότι αποφαίνεσθε ότι, οι οικουμενιστές «θέτουν εαυτούς εκτός της Εκκλησίας», εφ' όσον παραβαίνουν κανόνες της Εκκλησίας.

Αλλά, άραγε, είναι εντός της Εκκλησίας οι ιερείς εκείνοι, οι οποίοι καταγγέλλουν ανωνύμως, απλώς με χαρτοπόλεμο -ανιαρό και ανίερο-, πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους;

Επιπλέον, τους αναγνωρίζουν, τους κάνουν, κάποτε, και δώρα, και δημοσίως τούς χαρακτηρίζουν ορθοδόξους θεολόγους;

Την στιγμή πού δεν κάνουν οι ίδιοι χρήση του κανόνος που γνωρίζουν, αλλά συμπορεύονται με αυτούς, τους οποίους αναγνωρίζουν και καταγγέλλουν ως οικουμενιστές, πρέπει να μην είναι, και αυτοί, μέλη της Εκκλησίας.

Θα ήσαν μέσα στην Εκκλησία, εφ' όσον θα διέκοπταν το μνημόσυνο των οικουμενιστών προϊσταμένων τους" και, τότε, σύμφωνα με τον κανόνα αυτόν, θα ήσαν «ορθόδοξοι μετά τιμής της πρεπούσης», επειδή:

«ουχί σχίσμα επροξένησαν εις την Εκκλησίαν με τον χωρισμόν αυτό, αλλά μάλλον ελευθέρωσαν την Εκκλησίαν από το σχίσμα και την αίρεσιν των ψευδοεπισκόπων αυτών» (Πηδ. σ. 35).

Σεβαστοί Πατέρες!

Το βασικό πρόβλημα της υπάρξέως μας είναι σε ποιο μέτρο αληθεύει η ζωή μας εν Χριστώ Ιησού.

Ο Χριστός, η κατ' εξοχήν ανυπέρβατη αλήθεια, μας υποχρεώνει, εφ' όσον θέλουμε «οπίσω αυτής περιπατείν», να αληθεύουμε εν παντί.

Όταν δεν το κάνουμε, «παίζουμε εν ου παικτοίς», στο τραπέζι των ευαγγελικών αληθειών.

Οι σκοτεινές μεθοδεύσεις, η κάλυψη της αληθείας με το καπέλο του ψεύδους, οι διπλωματίες και οι ποικίλες σκοπιμότητες αυτοπροστασίας, δεν εξαγιάζονται μ' έναν χαρτοπόλεμο αντιαιρετικών κειμένων, μονόδρομο, στον αγώνα της Ομολογίας!

Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΜΙΑΣ ΕΝΤΕΛΩΣ ΝΕΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ -- τοῦ Νεκταρίου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ἱστορίας

Ἡ πατρίδα μας διέρχεται σήμερα μια τρομακτική πολιτική, οἰκονομική καί κοινωνική κρίση, πού στήν πραγματικότητα βέβαια δέν εἶναι παρά ἁπλῶς ἡ πιό ὁρατή πλευρά μιᾶς βαθύτατης πνευματικῆς παρακμῆς, ἡ ὁποία ἔρχεται νά σφραγίσει μία μακρά περίοδο εὐτέλειας, ἱστορικῆς ἀμνησίας, πολιτισμικῆς διάβρωσης καί ἠθικῆς καταρράκωσης. Μιά περίοδο σταδιακῆς ἀποσάθρωσης τῆς ἴδιας μας τῆς συλλογικῆς ἰδιοπροσωπείας και αὐτοσυνειδησίας, κατά τήν ὁποία, ἑκούσια ὑποταγμένοι στά σκύβαλα τοῦ ἀτερμάτιστου εὐδαιμονισμοῦ καί τῆς δυτικότροπης «ἐκσυγχρονιστικῆς» ὑστερίας, πετάξαμε στή χωματερή βιώματα, ἀξίες, παραδόσεις, ἰδανικά καί ὅλα ἀκόμη ὅσα μᾶς διαμόρφωσαν ὡς λαό καί μᾶς κράτησαν ζωντανούς σέ καιρούς χαλεπούς καί δύσβατους, σέ καιρούς ἀνέχειας, ξένης κατοχῆς, διωγμῶν καί δοκιμασίας. Ἡ σταδιακή ἀπονέκρωση τῆς ἱστορικῆς μας μνήμης καί κυρίως ἡ ἀπώλεια τῆς ζωντανῆς καί βιωματικῆς μας σχέσης μέ τήν Ὀρθοδοξία (πού δέν ἦταν ἁπλῶς μία «θρησκεία», ἀλλά τό ἴδιο το ἐσώτατο ὀξυγόνο τῆς ταυτότητάς μας, ἕνας συνολικός τρόπος ζωῆς, συμπεριφορᾶς καί συναντίληψης τῶν πάντων), γέννησαν ἤδη ἐδῶ καί πολλές δεκαετίες τά σπέρματα τῆς σύγχρονης ἐθνικῆς μας ψυχασθένειας καί τῆς συλλογικῆς ὑπαρξιακῆς μας σύγχυσης.

Ιερά Πανήγυρις Αναλήψεως

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

 Φέρεται εἰς γνῶσιν τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν ὅτι τήν Πέμπτην 6^ην Ἰουνίου 2019, ἑορτή τῆς ἐνδόξου Ἀναλήψεως τοῦ Παντοκράτορος Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ Ἱερά Μονή μας πανηγυρίζει. Τό πρόγραμμα τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν θά ἔχῃ ὡς ἑξῆς:

π. Γεώργιος Μεταλληνός -- Ἡ πτώση τῆς Ῥωμανίας

Τὰ αἴτια τῆς πτώσης

Ἡ πτώση τῆς Πόλης τὸ 1453 δὲν ἔγινε ἀπροσδόκητα, οὔτε μὲ αὐτὴν ἄρχισε ἡ τουρκοκρατία. Στὶς 29 Μαΐου 1453, ἕνα μεγάλο μέρος τῆς Ρωμανίας ἦταν ἤδη κάτω ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανούς, τοὺς Ἄραβες καὶ τοὺς Βενετούς. Ἀπὸ τὸ 1204 ἡ Πόλη δὲν μπόρεσε νὰ ἀναλάβει τὴν πρώτη της δύναμη καὶ ὅλα ἔδειχναν πὼς βαδίζει στὴν τελικὴ πτώση. Τὸ φραγκικὸ πλῆγμα ἐναντίον της ἦταν τόσο δυνατό, ποὺ ἀπὸ τὸ 13ο αἰ. ἡ Κωνσταντινούπολη ἦταν «μιὰ πόλη καταδικασμένη νὰ χαθεῖ». Ἡ ἅλωση ἦταν ἐξάλλου ἡ κατάληξη μιᾶς μακροχρόνιας ἀποσύνθεσης τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ὑπόστασης τοῦ Γένους. Ἀπὸ τὸ 13ο αἰ. ὁ Ἑλληνισμὸς εἶχε διασπαστεῖ καὶ διαμοιραστεῖ, στὸ μεγαλύτερο μέρος του, σὲ ξένους δυνάστες.

Deal signed on joint effort to restore Holy Sepulchre

Τό ἀπόγευμα τῆς Δευτέρας, 14ης/27ης Μαΐου 2019, ἔλαβε χώραν συνάντησις εἰς τό μοναστήριον τῶν Φραγκισκανῶν, τῆς Α.Θ.Μ. τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ Θεοφίλου, τοῦ Γέροντος Ἀρχιγραμματέως Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου, τοῦ Δραγουμανεύοντος Ἀρχιμανδρίτου π. Ματθαίου, μετά τῶν Φραγκισκανῶν, Κουστωδοῦ π. Φραγκίσκου Πατόν, τοῦ π. Ντομπρομίρο, τοῦ π. Δαυΐδ καί μετά τοῦ Ἀρμενίου Πατριάρχου Μακαριωτάτου κ. Νουρχάν, τοῦ π. Σαμουήλ ἡγουμένου τῶν Ἀρμενίων εἰς  τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως και τοῦ π. Γκουριόν διά τήν ὑπογραφήν συμφωνίας πρός ὁλοκλήρωσιν τῶν ἐργασιῶν συντηρήσεως καί ἀναστηλώσεως  τοῦ Ἱεροῦ Κουβουκλίου καί τῆς Ροτόντας μετά τήν πρό διετίας γενομένην συντήρησιν καί ἀναστήλωσιν τοῦ Ἱεροῦ Κουβουκλίου τῇ τεχνικῇ ἐπιμελείᾳ τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου.

Ἐπί τῇ ὑπογραφῇ τῆς συμφωνίας ταύτης ὁ Μακαριώτατος Πατήρ ἡμῶν και Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος προέβη εἰς τήν κάτωθι συνέντευξιν:

(Patriarchate of Jerusalem) 

- On Monday afternoon, May 14/27, 2019, at the Franciscan Monastery, there was a meeting of H.H.B. the Patriarch of Jerusalem Theophilos, Geronda Secretary-General Most Reverend Archbishop Aristarchos of Constantina, and Dragouman Archimandrite Mattheos, with the Franciscans, the Custos Fr. Francesco Patton, Fr. Dobromiro, Fr.David, and with the Armenian Patriarch in Jerusalem Archbishop Nourhan Manougian, the Hegoumen of the Armenians at the Church of the Holy Sepulchre Fr. Samuel and Fr. Gurion, for the signing of the agreement for the completion of the maintenance and restoration project of the Sacred Edicule and the Rotunda, after the maintenance and restoration works of the Sacred Edicule that were completed two years ago under the technical supervision of the Technical University of Athens.

Resurrection Matins Ode 9 Chanted by monks of IM Vatopaidi

Τη ΚΘ΄ (29η) Μαϊου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΘΕΟΔΟΣΙΑΣ της Παρθένου.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 29  Μαϊου 2019                                                                                                                                 

Θεοδοσία η ιερά και παναγία κόρη κατήγετο εκ της Τύρου της εν Φοινίκη, φθάσασα δε εις το δέκατον όγδοον έτος της ηλικίας της συνελήφθη κατά το έτος τη΄ (308) υπό των ειδωλολατρών εν Καισαρεία της Παλαιστίνης και ερρίφθη δεσμία εις τας φυλακάς. Όταν δε εκάθισαν οι κριταί και άρχοντες των Ελλήνων, όπως κρίνωσι Χριστιανούς τινάς Ομολογητάς της του Χριστού Πίστεως και καταδικάσωσιν αυτούς, τότε και η Αγία αύτη Θεοδοσία εφέρθη δέσμιος ενώπιον του άρχοντος Ουρβανού, όστις διέταξεν αυτήν να θυσιάση εις τα είδωλα.

«Η Ορθοδοξία απέναντι στη σύγχρονη άρνηση» -- Εστία Πατερικών Μελετών 18-5-2019