O Συναξαριστής της ημέρας.
Κυριακή, 24 Ιουνίου
2018
Δ ΜΑΤΘΑΙΟΥ.
Γενέθλιον του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου και η Σύναξις των δικαίων
γονέων αυτού Ζαχαρίου και Ελισάβετ, Παναγιώτου νεομάρτυρος.
Ἡ Ἐκκλησία, τρία
μόνο Γενέθλια τιμᾶ καὶ ἑορτάζει: α. τοῦ Δεσπότου καὶ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ,
β. τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, καὶ γ. τοῦ Τιμίου Προδρόμου.
Τὰ γεγονότα τῆς γεννήσεως τοῦ Τιμίου Προδρόμου ἀναφέρει ὁ
Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς στὸ α’ κεφάλαιο τοῦ Εὐαγγελίου του. Γράφει, λοιπόν, ὅτι
στὶς ἡμέρες τοῦ βασιλέως Ἡρώδη ἐζοῦσε στὴν Ἰουδαία κάποιος ἱερέας ποὺ λεγόταν
Ζαχαρίας. Εἶχε σύζυγό του τὴν Ἐλισάβετ, ἡ ὁποία ἦταν ἀπόγονος τοῦ Προφήτου
Ἀαρών. Ἦσαν καὶ οἱ δύο ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ καὶ ἐζοῦσαν μὲ δικαιοσύνη, φόβο Θεοῦ,
εὐλάβεια, σωφροσύνη, καὶ ἐτηροῦσαν τὶς θεῖες ἐντολές. Γιὰ πολλὰ χρόνια ἱκέτευαν
τὸν Κύριο νὰ τοὺς εὐλογήσει μὲ τὴ χαρὰ τῆς τεκνογονίας, ἀλλὰ δὲν εἶχαν
ἀποκτήσει, παρὰ τὴ θερμὴ προσευχή τους, παιδί. Ὁ Ζαχαρίας καὶ ἡ στείρα σύζυγός
του Ἐλισάβετ εἶχαν φθάσει σὲ βαθὺ γήρας καὶ δὲν εἶχαν πλέον ἐλπίδα νὰ
τεκνοποιήσουν.
Διαβάζουμε ἕνα φοβερὸ παράδειγμα φιλαργυρίας καὶ ἴασή της στὸν βίο τοῦ Ὁσίου Παρθενίου Λαμψάκου.
Κάποτε περνώντας ὁ
Ὅσιος ἀπὸ κάποια πόλι, βρῆκε τὸν Μητροπολίτη της πολὺ ἄρρωστο. Ὁ Ὅσιος κατάλαβε
τὴν αἰτία τῆς ἀσθενείας του, ἡ ὁποία προερχόταν ἀπὸ τὴν φιλαργυρία καὶ μάλιστα
ἀδικοῦσε τοὺς πτωχούς, καὶ τοῦ λέγει. «Γνώριζε ὅτι ἡ θλίψη αὐτὴ προῆλθε σὲ σένα
ἀπὸ ψυχικὴ ἀσθένεια καὶ μάλιστα ἐπειδὴ ἀδίκησες πτωχούς. Ἐὰν ἀποδώσης τὸ ἄδικο,
θὰ γίνης καλὰ καὶ στὴν ψυχή σου καὶ στὸ σῶμα. Ἐὰν ὅμως περιφρονήσης τὰ λόγια
μου, οὔτε τὸ σῶμα θὰ γιατρευτῆ, οὔτε καὶ ἡ ψυχή σου». Πράγματι ὁ Ἀρχιερεὺς
μετανόησε γιὰ τὴν ἀδικία ποὺ εἶχε κάνει, ἐξομολογήθηκε καὶ κάλεσε τὸν οἰκονόμο
του νὰ φέρη τὸ ταμεῖο του. Τότε ὁ Μητροπολίτης τὸ ἔδωσε στὸν Ἅγιο νὰ τὸ κάνη
ὅπως θέλει. Ὁ Ἅγιος ὅμως τοῦ εἶπε τὸ ἑξῆς: «Ἐσὺ πρέπει νὰ τὸ μοιράσης μὲ τὰ
ἴδια τὰ χέρια σου». Ἔτσι ἔκανε ὁ Μητροπολίτης, μοίρασε ὅσα εἶχε ἄδικα
συγκεντρώσει καὶ θεραπεύτηκε τελείως σωματικὰ καὶ ψυχικά.
ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΚΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΕΤΗΣΙΑ ΤΑΚΤΙΚΗ ΓΕΝ.ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 27.6.2018 ΩΡΑ 18.30
ΜΟΥΣΩΝ
14 ΨΥΧΙΚΟ
ΚΡΟΥΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΩΔΩΝΑ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ:
Ἡ ἰδεολόγος καὶ ἔντιμη Ἑλλάδα μας πάντοτε πρωτοστατεῖ,
μοχθεῖ καὶ θυσιάζεται γιὰ τὴν ἐπικράτηση τῆς εἰρήνης, τῆς δικαιοσύνης, τῆς εὐημερίας
τῶν λαῶν τῆς γῆς, ἀλλὰ τὰ ἀγαθὰ αὐτῶν τὰ σφετερίζονται, τὰ οἰκειοποιοῦνται, τὰ
θερίζουν καὶ τὰ ἀπολαμβάνουν οἱ ἰσχυροὶ τῆς γῆς, ἐπιβάλλοντας αὐταρχικὰ τὴν
τρισάθλια βούλησή τους, πρὸς ἐξασφάλιση σφαιρῶν ἐπιρροῆς.
Διαδήλωσε για τη Μακεδονία με τον σταυρό στο χέρι ανάμεσα στα χημικά
Αιώνιος αγώνας για την Ελλάδα και για την Ορθοδοξία. «Δύο άστρα δεν θα σβήσουν ποτέ: Της Βηθλεέμ και της Ελλάδας».
Αυτό λέει στη «δημοκρατία» ο 69χρονος πολύτεκνος ιερέας Γιώργος Λαγουδάκης, ο οποίος -γονατισμένος, αλλά έχοντας ψηλά το χέρι με τον σταυρό- ήταν στο Πισοδέρι ανάμεσα σε καλόγριες και κόσμο που «έτρωγε» χημικά την περασμένη Κυριακή.
Με καταγωγή από την Κρήτη, ο παπα-Γιώργης λειτουργεί τα τελευταία 20 χρόνια στην Αγία Παρασκευή, στο χωριό Νικομηδινό του Δήμου Βόλβης. Παρά τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, δεν το σκέφτηκε ούτε λεπτό και ξεκίνησε αξημέρωτα για το Πισοδέρι για να διαδηλώσει για την ελληνικότητα της Μακεδονίας.
Ἡ Μακεδονία εἶναι μία καί Ἑλληνική κι ὅποιος δέν καταλαβαίνει δέν ξέρει ποῦ πατᾶ καί ποῦ πηγαίνει!
Όλο το άρθρο : http://epistrofi-sotiria.blogspot.com/
Σημείωση:
Ἀπευθυνόμενος εἰδικῶς καί ἰδιαιτέρως πρός τούς ἀγαπητούς ἐν Χριστῶ ἀδελφούς τοῦ
γειτονικοῦ Κράτους στά βόρεια σύνορά μας τούς λέμε μέ ἐντιμότητα, εἰλικρίνεια,
σεβασμό καί ἀγάπη: Δέν σᾶς θεωροῦμε ξένους καί ἐχθρούς μέ τό νά κατοικεῖτε (ὅσοι
ἀπό ἐσᾶς) σέ ἐδάφη τῆς ἱστορικῆς Μακεδονίας. Ἡ Μακεδονία εἶναι φιλόξενη γιά ὅλους! Ὅλοι,
ἄλλωστε, πάνω στή γῆ εἴμαστε πάροικοι. Ἐκεῖ πού διαφωνοῦμε εἶναι νά γίνεσθε σεῖς,
εἴτε Σλάβοι εἶστε καί αἰσθάνεστε, εἴτε Ἀλβανοί, εἴτε Σέρβοι, εἴτε ὁ,τιδήποτε ἄλλο,
θύματα καί ὄργανα ὅσων πλαστογράφησαν τήν Ἱστορία γιά νά ἐνσπείρουν μίσος
μεταξύ τῶν λαῶν καί νά ἐξυπηρετήσουν τά δικά τους οἰκονομικά, γεωστρατηγικά καί
ἄλλα συμφέροντα. Ἡ προσφυγή στίς ἱστορικές πηγές ἀποδεικνύει περίτρανα ὅτι ἡ
Μακεδονία ἤδη μέ τό ὄνομά της καί ἀπό τήν ἀρχαϊκή ἱστορία της ξεκίνησε καί
παρέμεινε μέσα στόν τρικυμισμό τῆς Ἱστορίας Ἑλληνική στόν πολιτισμό καί τή
μαρτυρία της. Πέρασαν πολλοί ἀπό τά χώματά της καί δέχθηκε πολλές ἐπιδράσεις ,ἀλλά
ἀνήκει στόν Ἑλληνισμό λόγῳ ἱστορίας, πολιτισμοῦ, καταγωγῆς, ἀγώνων αἰματηρῶν
καί ἰδανικῶν πού τήν καταξιώνουν ἀπό τήν ἐποχή τῶν πρώτων ἱστορικῶν μορφῶν της,
ἀπό τόν Ἀριστοτέλη, τόν Μέγα Ἀλέξανδρο, τόν Ἅγιο Μεγαλομάρτυρα Δημήτριο τόν
Θεσσαλονικέα, τούς μεγάλους Ἱεραποστόλους καί φωτιστές τῶν Σλάβων Κύριλλο καί
Μεθόδιο, μέχρι καί τόν ἐθνομάρτυρα Παῦλο Μελᾶ. Ἐμᾶς, ὡς ὀρθοδόξους Χριστιανούς,
μᾶς ἑνώνει ἡ Ἁγία Πίστη μας, ἀλλά πρέπει νά μᾶς διακρίνει καί ὁ σεβασμός στήν ἀλήθεια
σέ ὅλους τούς τομεῖς. Ὡς Σλάβοι ἔχετε τή δική σας ἱστορία καί δέν χρειάζεται νά
σφετερισθεῖτε τίποτε ἀπό κανέναν. Ὅλοι οἱ λαοί καί ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἔχουμε ἐλλείψεις
καί ἔχουμε διαπράξει σφάλματα. Μέ ἀλληλοσεβασμό καί συνεργασία μποροῦμε νά ἀφήσουμε
χωρίς δουλειά ὅσους ὑποδαυλίζουν, δι' ἴδιον ὄφελος, τά πάθη καί τίς ἀντιπαραθέσεις.
Ἡ ἀνωτερότητα χρειάζεται αὐτοσεβασμό καί ἀντικειμενικότητα. Ὁ σεβασμός δέν
χαρίζεται, ἀλλά κατακτιέται!
Η Κυβέρνηση της Αμερικής για το Σκοπιανό
H Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής το
1944 επίσημα τοποθετείται και διακηρύττει πως κάθε συζήτηση περί «Μακεδονικού
έθνους», «Μακεδονικού λαού» και «Μακεδονικής συνείδησις» είναι άδικη δημαγωγία
με επικάλυμμα για επιθετική ενέργεια εναντίον της Ελλάδος.
H FOREIGN RELATIONS OF THE UNITED STATES:
DIPLOMATIC PAPERS, 1945, THE NEAR EAST AND
AFRICA, VOLUME VIII
868. 014/12 – 2644: Circular airgram
The Secretary of State to Certain Diplomatic
and Consular Officers 74
WASHINGTON, December 26, 1944 – 10: 00 a.m.
Εις τα ζητήματα της Πίστεως δεν χωρεί συγκατάβασις
...Μετά
δύο ημέρας, γενομένης νέας συνελεύσεως (Φλωρεντία) παρά τω Πατριάρχη, ήρχισαν
να παρακινούν και να παρακαλούν τον Άγιον Μάρκον να κάμη κάποιαν συγκατάβασιν.
Εκείνος όμως απήντα ότι εις τα ζητήματα της Πίστεως δεν χωρεί συγκατάβασις,
υπέμνησε δε εις αυτούς εκείνο όπερ είπεν ο έπαρχος εις τον Άγιον Θεόδωρον τον
Γραπτόν· «Μίαν μόνην φοράν συγκοινωνήσατε με ημάς (τους Εικονομάχους) και
κατόπιν πορεύεσθε όπου θέλετε». Ο δε Άγιος Θεόδωρος απεκρίθη· «Ω έπαρχε, τούτο
είναι το ίδιον, ως να έλεγέ τις εις άλλον: άφησε να κόψω την κεφαλήν σου μίαν
μόνον φοράν, και κατόπιν ύπαγε όπου αγαπάς». Τούτο ζητείτε και σεις από εμέ,
προσέθεσεν ο Άγιος Μάρκος, αλλά τούτο είναι αδύνατον.
Εις την γραμμήν των Πατέρων -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.
Στο μήνα των αγίων
Αποστόλων
Από την τελευταία
ημέρα του μήνα, όπου η εκκλησιαστική μας τάξη τους έχει τοποθετήσει, οι άγιοι
απόστολοι χρωματίζουν και ονοματίζουν όλο τον Ιούνιο, το «μήνα των αποστόλων».
Φέτος συμπίπτουν επίσης το μήνα αυτό και δύο άλλες μεγάλες γιορτές, κινητές
αυτές· Η μνήμη των 318 αγίων πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου (12/6), οι
οποίοι στιγμάτισαν τις κακοδοξίες του Αρείου και διετράνωσαν την πίστη στη
θεότητα του Ιησού Χριστού, και η γενέθλια ημέρα της Εκκλησίας, η αγία
Πεντηκοστή (19/6). Η σύμπτωση αυτή αποτελεί μία καλή αφορμή να στρέψουμε τη
σκέψη μας στην αρχή, στα πρώτα βήματα της Εκκλησίας. Τόσο η εκκλησιαστική
ηγεσία όσο και ο πιστός λαός, να επιχειρήσουμε ένα καθρέφτισμα στο ακηλίδωτο
κάτοπτρο της πρώτης Εκκλησίας, ένα ζύγισμα στην ακριβοδίκαιη ζυγαριά της· να
προβληματισθούμε πάνω στο αναλλοίωτο κριτήριό της, για να ελέγξουμε, αν σήμερα
παραμένουμε στη γραμμή των αποστόλων «επόμενοι τοις αγίοις πατράσι».
O Συναξαριστής της ημέρας.
Σάββατο, 23 Ιουνίου
2018
Αγριππίνης
μάρτυρος, Αριστοκλέους του πρεσβυτέρου, Δημητρίου του διακόνου, Αθανασίου του
αναγνώστου, Ευστοχίου, Δημητριανού και Λολίας των μαρτυρων.
Ἡ Ἁγία Μάρτυς
Ἀγριππίνα ἐγεννήθηκε στὴ Ρώμη καὶ καταγόταν ἀπὸ περιφανεῖς καὶ ἰσχυροὺς γονεῖς
ποὺ τὴν ἀνέθρεψαν μὲ παιδεία καὶ νουθεσία Κυρίου. Προόδευσε τόσο στὴν πίστη στὸ
Χριστὸ ὥστε ἐπόθησε τὴν παρθενία καὶ τὴν ἁγνότητα. Μὲ τὴν ἐλεημοσύνη καὶ τὴ
φιλανθρωπία ἐκέρδισε τὴν ἐκτίμηση τῆς χριστιανικῆς κοινότητας. Συκοφαντήθηκε
ὅμως ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες ὅτι ἀποσπᾶ τὰ νέα κορίτσια ἀπὸ τὰ εἴδωλα καὶ τὰ
ὁδηγεῖ στὸ Χριστό, ὅτι καταφρονεῖ καὶ δὲν ὑπολογίζει τοὺς νόμους τοῦ βασιλέως,
ὅτι δὲν σέβεται τοὺς ἄρχοντες καὶ ὅτι διακηρύττει δημόσια πὼς ὁ Χριστὸς εἶναι
Θεὸς καὶ δημιουργὸς ὁλόκληρου τοῦ σύμπαντος.
Η Παναγία, κορυφαίον πρότυπον σιωπής -- του Π. Μ. Σωτήρχου
Και όμως εδίδαξε
πάσαν την αλήθειαν
Συνομιλία με
διακριτικόν Γέροντα.
Άλλο θέμα με
οδήγησε στην Καλύβα του διακριτικού Γέροντα Ιακώβου και για άλλο συζητήσαμε.
Όχι βεβαίως άσχετον με τις προθέσεις μου. Ήθελα να τον ρωτήσω, για τα Εισόδια
της Θεοτόκου, αν είναι αυτός ο δρόμος κάθε χριστιανικής ψυχής, να μπη στον
κόσμον του Θεού, όπως μπήκε η Πανάμωμη Θεοτόκος στον ναόν του Κυρίου. Και
έμμεσα μου απάντησε ότι αυτός είναι ο μόνος δρόμος. Εδώ θα αρκεσθώ να σημειώσω
ότι τα Εισόδια της Θεοτόκου, δεν είναι απλώς μια από τις μεγάλες εορτές του χριστιανικού
χρόνου, αλλά κορυφαίον και οδηγητικόν γεγονός, για κάθε πιστή ψυχή και πρέπει
με ακρίβεια να το κάνη πράξη ζωής.
Βρήκα τον Γέροντα να προσεύχεται σιωπηλά με το κομποσχοίνι του και από
κει μπήκαμε στην περιοχή της σιωπηλής προσευχής, την οποίαν η Θεοτόκος την είχε
ανεβάσει στα υπέρτατα ύψη, ώστε η χάρις του Θεού να την σκεπάση ολόκληρη από
την παιδική της ακόμα ηλικία.
Μίκης Θεοδωράκης : ποδοπατήθηκε η θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού
«Η χώρα μας σύρθηκε σε μια πράξη ιστορικής ήττας και
εθνικής μειοδοσίας με απρόβλεπτες επιπτώσεις σε βάρος της χώρας και του Λαού
μας. Συνάμα ποδοπατήθηκε η θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού
Λαού. Από την εποχή του ΕΑΜ υπήρξαν περιπτώσεις κατά τις οποίες οι Ελληνες
αριστεροί υποχώρησαν μπροστά σε δοκιμασίες, που τις περισσότερες φορές έφταναν
στα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Σήμερα, για πρώτη φορά, κάποιοι που θέλουν να
ονομάζονται αριστεροί υποχωρούν υπερασπιζόμενοι το προσωπικό τους συμφέρον.
Συμπαρασύροντας έτσι σ’ αυτόν τον κατήφορο την Ελλάδα και τον Ελληνικό Λαό.
Μετά από αυτό το μεγάλο “ΝΑΙ” του κ. Τσίπρα εκείνο που πονάει πιο πολύ δεν
είναι μόνο οι κίνδυνοι που ξανοίγονται μπροστά μας αλλά προ παντός η μεγάλη
Ντροπή που θα μας στιγματίζει για πάντα». 12/6/2018. Μίκης Θεοδωράκης.
ΕΡΩΣ ΘΕΙΟΣ ΜΥΣΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ
Καιρός
όμως να ασχοληθώμεν με το πρόσωπον και το έργον του αγίου Συμεών του Νέου
Θεολόγου. Ο Πατήρ εις τα γραπτά του προσπαθεί να εκφράση την δια πλουσίου θείου
έρωτος φορτισμένην καρδίαν του και όλην την βιωματικήν πείραν του εμμέτρως.
Καταφεύγει εις την ποίησιν, εις τον χώρον της οποίας δύναται να δρα και να
κινήται ελευθέρως. Εις τους στίχους του ας μη αναζητήσωμεν ούτε τον ρεμβώδη και
μυστικοπαθή ρωμαντισμόν ούτε τον ταυτιζόμενον με την φύσιν ρεαλισμόν. Ο ποιητής
εκφράζει μεν χαρακτηριστικάς ερωτικάς του καταστάσεις, αλλά αύται είναι
απηλλαγμέναι, ως αγιοπνευματικαί, συναισθηματικών εξάρσεων, ως το τοιούτον
παρατηρείται εις τον λυρισμόν. Εννοείται δε ότι μία τοιαύτη ποίησις ευρισκομένη
πέραν των κοινών ανθρωπίνων εμπειριών δεν έχει τίποτε το τεχνικόν. Διο και η
υπερκοσμία ποίησις του Πατρός καθώς και κάθε άλλο ορθόδοξον και πυρετώδες
μυστικόν κείμενον στερείται ύφους. Δικαίως λοιπόν δυνάμεθα να καυχηθώμεν δια
τον άγιον Πατέρα ότι αποτελεί δια την Εκκλησίαν μας σημαντικώτατον κεφάλαιον.
Ουδείς ψευδομύστης ουδεμιάς ψευδοθρησκείας, ουδέ ψευδομυστικός ουδενός νοσηρού
μυστικισμού, ούτε φιλόσοφος ουδεμιάς φιλοσοφίας, ουδέ καλλιτέχνης ουδεμιάς
τέχνης εγνώρισεν, ουδέ ήτο δυνατόν, τόσον βαθέα, εναργή και πλούσια εις πόθον
ερωτικά εν αγίω Πνεύματι βιώματα ελεύθερα πάσης γεώδους αισθήσεως ως ο Νέος
Θεολόγος.
Διακόπτουμε ὁποιαδήποτε συνεργασία μέ τίς ἑταιρεῖες - χορηγούς τοῦ gay pride Θεσσαλονίκης
Μέ θλίψη ἀλλά καί ἀγανάκτηση, τά 22 Ὀρθόδοξα Χριστιανικά Σωματεῖα Θεσσαλονίκης, παρακολουθοῦμε τίς προετοιμασίες γιά τήν τέλεση γιά μία ἀκόμη φορά τοῦ ἐτήσιου “Φεστιβάλ Ὑπερηφανείας” (GayPride), στήν πόλη τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, τήν Ἁγιοτόκο Θεσσαλονίκη. Ἀξίζει νά σημειώσουμε ἐδῶ ὅτι στή συγκεκριμένη ἐκδήλωση δέν γίνεται διεκδίκηση κανενός “δικαιώματος”, ὅπως διατείνονται οἱ διοργανωτές, ἀλλά προβάλλεται μέ ξεδιάντροπο καί προκλητικό τρόπο τό ἐπονείδιστο, κατά τήν Ἁγία Γραφή, πάθος τῆς ὁμοφυλοφιλίας. Φέτος εἰδικά, καί στό πνεῦμα τῆς πρόσφατης ἀπόφασης ντροπῆς τοῦ κοινοβουλίου, οἱ ἐκδηλώσεις θά εἶναι ἀφιερωμένες στήν “οἰκογένεια”, δίνοντας ἕνα ἀκόμη ἰσχυρό χτύπημα σέ ἕναν ἀπό τούς πιό ἱερούς θεσμούς τῆς πατρίδας μας.
ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΝΑ ΛΑΒΗ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑΝ; Διατί «Αρχιεπισκοπή Αχρίδος»;
Με επίσημη ανακοίνωση από το Πατριαρχείο
Κωνσταντινουπόλεως έγινε γνωστό πως η Εκκλησία των Σκοπίων απευθύνθηκε στην
Πόλη, για να λάβει την πολυπόθητη αναγνώριση της αυτοκεφαλίας της, με τη χρήση
της ονομασίας «Αρχιεπισκοπή Αχρίδας». Τονίζεται, μάλιστα, στην ανακοίνωση πως
το Πατριαρχείο «απεφάσισε να επιληφθή αυτού και διενεργήση τα δέοντα υπό τους
απαραβάτους όρους των ιστορικοκανονικών αρμοδιοτήτων και προνομίων του
πρωτοθρόνου Οικουμενικού Πατριαρχείου». Όπως, όμως, ο γράφων έχει τονίσει σε αρθρογραφία κατ’
επανάληψη, η Εκκλησία των Σκοπίων δεν έχει κανένα λόγο να σφετερίζεται το όνομα
της ιστορικής Αρχιεπισκοπής Αχριδών. Η προσπάθειά της στοχεύει, από ο,τι
φαίνεται, στη διατήρηση των αλυτρωτικών (δηλαδή επεκτατικών) βλέψεων των
λεγόμενων «Μακεδόνων» επί των γειτονικών λαών. Ταυτόχρονα, η επίσημη αναγνώριση
μιας τέτοιας ονομασίας θα ήταν ευθεία βολή εναντίον του Πατριαρχείου
Κωνσταντινουπόλεως, αφού αυτό θα αποδεχόταν το επιχείρημα της αντικανονικής
κατάργησης της Αρχιεπισκοπής Αχριδών το 1767, με τους όρους που το εννοούν τα
Σκόπια.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)