Ἀπό τήν ἁγιοπατερική παράδοση στήν «μεταπατερική ἀσυνέχεια» -- π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Αθηνών.

Παράδοση στήν γλῶσσα τῆς Ὀρθοδοξίας σημαίνει τήν ἀδιάκοπη συνέχεια τοῦ ὀρθοδόξου τρόπου ὑπάρξεως, πού κλείνει μέσα του τήν ἀληθινή πίστη, ὡς φρόνημα καί στάση ζωῆς σέ ὅλες τίς πτυχές της.

1. Ἡ Θεολογία καί Ποιμαντική Πράξη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέχρι τήν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Ὀθωμανούς (1453) εἶχε ὡς κύριο στόχο της τήν διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδοξίας, ὡς τῆς« ἅπαξ τοῖς ἁγίοις παραδοθείσης πίστεως» (Ἰούδ. 3), γιά τήν συνέχεια τῆς ὁμολογίας καί παραδόσεως τῶν Ἀποστόλων καί τῶν ἁγίων Πατέρων. Αὐτό ὅμως ἀπαιτοῦσε καί τήν λόγῳ καί ἔργῳ ἀπόκρουση τῶν αἱρέσεων γιά τήν προστασία τοῦ Ποιμνίου καί τήν διασφάλιση τῆς δυνατότητας σωτηρίας, δηλαδή θεώσεως.

Ἔτσι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀπό τόν 15ο ὥς τά τέλη τοῦ 19ου αἰῶνα παρέμεινε ἀμετακίνητη στή στάση της ἀπέναντι στόν δυτικό χριστιανισμό, τόν παπισμό καί τόν προτεσταντισμό (λουθηρανισμό, καλβινισμό, κ.λπ.) καί τόν ἀγγλικανισμό, πού χαρακτηρίζονται σαφῶς ὡς αἱρετικές ἐκπτώσεις ἀπό τή Μία Ἐκκλησία.

Η Θεοτόκος στην Ορθόδοξη Παράδοση -- του Παναγιώτου Σπ. Μαρτίνη

Α. Η Θεοτόκος στη Βιβλική και Πατερική Παράδοση

Η Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία «παρέλαβε» και «διατηρεί» τη Θεοτόκο στο κέντρο της λατρείας της, όπως ακριβώς ο «ηγαπημένος» μαθητής του Κυρίου, ο Ιωάννης, την «παρέλαβε εις τα ίδια», σαν ό,τι πολύτιμο είχε μετά τον Ιησού, και όπως οι μαθητές «προσκαρτερούντες ομοθυμαδόν τη προσευχή», την είχαν στο κέντρο της συνάξεώς τους, σύμφωνα με τις Πράξεις των Αποστόλων Κεφ.1, στ. 14.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον το «μυστήριον» της Παρθένου στην Ορθοδοξία είναι «μυστήριον» λειτουργικό και μόνο μέσω της θ. λατρείας είναι δυνατόν να διακρίνουμε το πλήθος των χωρίων, τόσο της Π. Διαθήκης όσο και της Καινής, που αναφέρονται σ΄ Αυτή. Γι΄ αυτό ακριβώς το «μυστήριον» εκφράζεται και ο υμνωδός σ΄ ένα από τα Στιχιρά των Αίνων της Κυριακής: «Κύριε, εσφραγισμένου του τάφου υπό των παρανόμων, προήλθες εκ του μνήματος, καθώς ετέχθης εκ της Θεοτόκου. Ουκ έγνωσαν πώς εσαρκώθης οι ασώματοί σου άγγελοι… πεφανέρωται δε τα θαύματα τοις προσκυνούσιν εν πίστει το μυστήριον…».

Cherubic Hymn--Our Home -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018

Θεοδότου ιερομάρτυρος, επισκόπου Αγκύρας, μαρτύρων Ζηναΐδος της θαυματουργού και Λυκαρίωνος, αγίων γυναικών Αισίας και Σωσάννης, Σεβαστιανής οσίας.

Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Θεόδοτος καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἄγκυρα τῆς Γαλατίας καὶ ἄθλησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.). Παρέμεινε ὀρφανὸς σὲ νηπιακὴ ἡλικία καὶ ἀνατράφηκε μὲ παιδεία καὶ νουθεσία Κυρίου ἀπὸ τὴν εὐσεβέστατη θεία του Τεκοῦσα. Ὄταν ἐμεγάλωσε, ἔγινε ἀρτοποιὸς καὶ ἔμπορος τροφίμων, διεκρινόταν δὲ γιὰ τὴν τιμιότητα, τὴν ἐγκράτεια καὶ τὴ φιλανθρωπία του. Διὰ τῶν λόγων, τῶν ἔργων καὶ τῆς ὑποδειγματικῆς χριστιανικῆς διαβιώσεώς του, ἔγινε πρόξενος ἐπανόδου στὸν ὀρθὸ δρόμο πολλῶν παρεκτραπέντων συμπολιτῶν του. Κατὰ τοὺς ἐπὶ Διοκλητιανοῦ ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν διωγμούς, ἀπεστάλη στὴν Ἄγκυρα ὁ Θεότεκνος, δεινὸς διώκτης τῶν Χριστιανῶν, ὁ ὁποῖος διέταξε τὴ σύλληψη τῶν Χριστιανῶν, τὴν κατεδάφιση τῶν ναῶν καὶ τὴ δήμευση τῆς περιουσίας αὐτῶν, γιὰ νὰ μολύνει δὲ τὰ τρόφιμα διέταξε νὰ ἀναμιχθοῦν αὐτὰ μὲ εἰδωλόθυτα.

Συνοδική απόρριψις της «Συνόδου» -- Σύναξις Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών

Η Σύνοδος της Κρήτης έχει απορριφθεί από την εκκλησιαστική συνείδηση, την οποία εκφράζουν οι συνοδικές αποφάσεις τεσσάρων Πατριαρχείων, που εκπροσωπούν το 70% του Ορθοδόξου λαού (σημ. 1, σ. 708-722, σημ. 5).
Πατριαρχείο Αντιοχείας: «Θεωρεί την Συνάντηση της Κρήτης ως μία προκαταρκτική Συνέλευση της Πανορθοδόξου Μεγάλης Συνόδου. Αρνείται την απόδοση του συνοδικού χαρακτήρα σε οποιανδήποτε ορθόδοξη συνέλευση, στην οποία δεν συμμετέχουν όλες οι Ορθόδοξες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες. … Η Εκκλησία της Αντιοχείας, επομένως, αρνείται την ονομασία της Συνελεύσεως της Κρήτης ως «Μεγάλης και Πανορθοδόξου Συνόδου» η «Μεγάλης και Αγίας Συνόδου». Όλες οι αποφάσεις, αλλά και όλα όσα εκδόθηκαν από τη Συνέλευση της Κρήτης δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το Πατριαρχείο Αντιοχείας» (απόφαση Συνόδου Ιεραρχίας 27.6.16)!

H Θεοτόκος -- του αειμνήστου Παναγιώτου Γκιουλέ

Ως προεγνωσμένον και κρύφιον Μυστήριον της Αγίας Τριάδος και ως Μήτηρ της Νοεράς Ησυχίας εις τα Άγια των Αγίων

Ιλιγγιά ο ανθρώπινος νους προ του ασυλλήπτου Θεολογικού Μυστηρίου της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας και ο ανθρώπινος λόγος μένει άφωνος και σιωπών, γιατί αδυνατεί να εκφράση το ασύλληπτο, απερινόητο, άρρητο και ανέκφραστο αυτό μυστήριο της ευσεβείας!...                                                                                                                                                         

Γιατί όντως και «ομολογουμένως μέγα εστί το της ευσεβείας μυστήριον· Θεός εφανερώθη εν σαρκί(1)» δια της Θεοτόκου. Γιατί η Παρθένος εγέννησε «εν σαρκί», τον ενυπόστατο Λόγο του Πατρός, την ενυπόστατη Αλήθεια και Ζωή(1^α) και έγινε η ουράνιος παστάς του Λόγου, που μέσα Της ετελεσιουργήθη το μέγα Μυστήριο της υποστατικής ενώσεως θείας και ανθρωπίνης φύσεως. Γι΄ αυτό ο ιερός Ιωάννης ο Δαμασκηνός θεολογεί: «Δικαίως και αληθώς Θεοτόκον την Αγίαν Μαρίαν ονομάζομεν· τούτο γαρ όνομα, άπαν το μυστήριον της οικονομίας συνίστησιν»(2). Αυτό σημαίνει ότι το Μυστήριο της Θεοτόκου, ως συνιστών και εκφράζον «άπαν το μυστήριον της θείας οικονομίας», είναι «κρύφιον». Γιατί, κατά την έκφρασιν, του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, ο Ιησούς «κρύφιος εστί και μετά την έκφανσιν και εν τη εκφάνσει και εν ουδενί λόγω ή νω το κατ΄ αυτόν εξήκται μυστήριον. Ώστε και νοούμενον άγνωστον μένει και λεγόμενον άρρητον μένει»(3). Το μυστήριο, δηλαδή, της Θεοτόκου, είναι και θα παραμείνη κρύφιο και κεκρυμμένο, γιατί και ο Ιησούς και κατά την σάρκωση και μετά την σάρκωση, παραμένει κρύφιος και κεκρυμμένος και το ανερμήνευτο μυστήριό Του, δεν μπορεί να εξηγηθή, από κανένα νου και από κανένα ανθρώπινο λόγο. Γι΄ αυτό και όταν προσπαθούμε να το εννοήσουμε, παραμένει απερινόητο και άγνωστο και όταν προσπαθούμε να το εκφράσουμε, παραμένει ανέκφραστο!... 

ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΣΚΟΠΙΑΝΟ

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ ΛΥΣΗ

ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

6.6.2018

http://www.fotgrammi.gr/index.php/2009-07-31-01-00-24/2009-07-02-14-53-06/2009-07-31-01-19-02/1271---------------662018

Προσκλητήριον μαθητείας - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (Β' Ματθαίου)

Σατανάς : Όλα επιβάλλουν την επανατοποθέτησιν της Εκκλησίας επί συγχρονισμένων βάσεων

Η δύναμις του Σατανά έγκειται εις αυτήν την φωτοφάνειάν του, εις τας περί αγάπης Θεού και του πλησίον θεωρίας του, εις τα δάκρυά του υπέρ της Εκκλησίας του Χριστού! Εις τας τάσεις δημιουργίας μιας «νέας και υγιούς τάξεως πραγμάτων», εις τον πόθον της άρσεως του «σατανικού» σχίσματος των Εκκλησιών, εις το ενδιαφέρον δια την αναπροσαρμογήν του Ευαγγελίου εις τα σύγχρονα δεδομένα, εις την αναψηλάφησιν θεολογικών, ηθικών και Εκκλησιαστικών θεμάτων, διότι ναι μεν – ομιλεί ο Σατανάς – οι άγιοι Πατέρες ορθώς εδογμάτισαν, αλλά η πρόοδος του κόσμου, αι ανάγκαι της νέας κοινωνίας, η ύψωσις της διανοητικής στάθμης των ανθρώπων, η ασύλληπτος εξέλιξις του τεχνικού πολιτισμού, όλα ταύτα, εν πάση περιπτώσει, επιβάλλουν την επανατοποθέτησιν της Εκκλησίας επί συγχρονισμένων βάσεων….

Εάν οι ορθόδοξοι χριστιανοί ηκολούθουν επισκόπους φρονούντας τα των ετεροδόξων, που τότε Ορθοδοξία;

Εάν όμως αυτήν την γνώμην ( του Αγίου Ιγνατίου) ηκολούθουν πάντες οι χριστιανοί κατά γράμμα, να ακολουθούν δηλαδή τους επισκόπους εις πάντα, αλλοίμονον τότε, ούτε Ορθοδοξία, ούτε Εκκλησία, ούτε Ορθόδοξος χριστιανός θα υπήρχε σήμερον. Εάν οι ορθόδοξοι χριστιανοί ηκολούθουν τους πατριάρχας και επισκόπους, Απολιναρίους, Μακεδονίους, Ευτυχέας, Διοσκόρους, Σαββελιο-Σεβήρους, Ευσεβίους, Αθηναγόρους, Βαρθολομαίους και μυρίους άλλους, και εδέχοντο και ησπάζοντο τα φρονήματά των, που τότε Ορθοδοξία; Που χριστιανός ευσεβής και ορθόδοξος; Και τι λέγω ανθρώπους πατριάρχας και μητροπολίτας, και δεν λέγω Συνόδους; Διότι 348 τον αριθμόν συνήλθον εν έτει 754 εν Κωνσταντινουπόλει, Πατριάρχαι, Μητροπολίται, Επίσκοποι κ.λ.π. Ο αριθμός 348 είναι πολύ σεβαστός. Εν τούτοις τον τότε πατριάρχην Κωνσταντίνον και τον βασιλέα Κοπρώνυμον και τους 348 Μητροπολίτας, πολλοί μοναχοί, κληρικοί και λαϊκοί δεν τους ήκουσαν, απεσχίσθησαν απ’ αυτών, τους ήλεγχον και τους απεκάλουν κακοδόξους και εικονομάχους.

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (11ον ) μέρος

Ἐλέησόν με ὁ Θεός-Ψαλμός ν' (50) -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2018

Ιλαρίωνος του νέου ηγουμένου της μονής των Δαλμάτων, Αττάλου του θαυματουργού, Μιχαήλ νεομάρτυρος (1771).

Ὁ Ὅσιος Ἱλαρίων, ὁ Νέος, ἐγεννήθηκε τὸ 775 μ.Χ., στὴν Καππαδοκία, ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς καὶ ἐνάρετους, τὸν Πέτρο, προμηθευτὴ τοῦ ἄρτου τῶν ἀνακτόρων, καὶ τὴν Θεοδοσία, παρὰ τῶν ὁποίων ἔτυχεν ἐπιμελοῦς καὶ θεσεβοῦς μορφώσεως. Σὲ ἡλικία εἴκοσι ἐτῶν, ὑπὸ θείου ζήλου κινούμενος, ἐγκατέλειψε τὰ ἐγκόσμια, μεταβὰς δὲ στὴ μονὴ τοῦ Ξηροκαμπίου τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἐκάρη μοναχός. Στὴ συνέχεια μετέβη στὴ μονὴ τῶν Δαλμάτων, ὅπου ἔγινε μεγαλόσχημος καὶ ἀργότερα ἐχειροτονήθηκε πρεσβύτερος, ἐκτιμώμενος καὶ ἀγαπώμενος ἀπὸ ὅλους τοὺς συμμοναστές του γιὰ τὶς μεγάλες ἀρετές του.

π.Θεόδωρος Ζήσης, Αναστάσιμα θέματα (Γ΄) περί της τριπλής αρνήσεως του Πέτρου

Δελτίο Τύπου των 22 Ορθοδόξων Χριστιανικών Σωματείων Θεσ/νίκης για τα Συλλαλητήρια της Τετάρτης 6/6/2018

«Ἔστιν οὖν Ἑλλὰς καὶ ἡ Μακεδονία»

(Στράβων)

Τά 22 Ὀρθόδοξα Χριστιανικά Σωματεῖα τῆς Θεσσαλονίκης χαιρετίζουμε καί συμμετέχουμε ἐνεργά καί ἀγωνιστικά στά συλλαλητήρια πού ὀργανώνει ἡ "Ἐπιτροπή Ἀγώνα γιά τήν Ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονίας" σέ συνεργασία μέ Δημοτικές ἀρχές καί Ἱερές Μητροπόλεις τῆς Μακεδονίας.

Τετάρτη 6  Ἰουνίου 2018
στίς 7:30 μ.μ.

Καλοῦμε καί πάλι ὅλους τούς Ἕλληνες νά συνεχίσουμε τόν δίκαιο ἀγώνα μας καί νά ὑψώσουμε μαζί φωνή διαμαρτυρίας:

Κανείς δέν δικαιοῦται νά διαστρεβλώνει οὔτε σημεῖο τῆς ἔνδοξης ἱστορίας μας.

Τό ὄνομά μας εἶναι ἡ ψυχή μας!

Δέν τό διαπραγματευόμαστε!

Δέν τό ἐκχωροῦμε σέ κανέναν!

Δέν τό προδίδουμε!

Δέν δεχόμαστε καμία ὀνομασία πού νά περιέχει τόν ὅρο Μακεδονία!

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ

Νά μή λείψει ΚΑΝΕΙΣ ἀπό τά συλλαλητήρια στίς πόλεις:

Πέλλα, Καβάλα, Δράμα, Σέρρες, Κιλκίς, Πολύκαστρο, Λαγκαδά, Νέα Μουδανιά, Ἔδεσσα, Φλώρινα, Καστοριά, Σιάτιστα Πτολεμαΐδα, Κατερίνη καί Βέροια, καθώς καί ἀπό αὐτά πού διοργανώνονται γιά τόν ἴδιο σκοπό σέ πόλεις ἐκτός Μακεδονίας.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ  TΩΝ 22 ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ  ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ  ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΣΤΟΥΡΑΪΤΗ -- Γράφει ο Δημήτριος Ἰ. Κάτσουρας, θεολόγος

Η ΚΑΤ' ΕΜΟΥ "ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ" ΥΠΟ ΤΟΥ "ΘΕΟΛΟΓΟΥ" ΤΗΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΟΣ ΤΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ (ΚΑΘΗΡΗΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΑΦΟΡΙΣΘΕΝΤΟΣ ΥΠΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΠΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙ)

● ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ "ΠΑΖΑΡΕΥΕΙ" ΤΗΝ "ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ" ΤΟΥ Ο ΠΡΩΗΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΟΜΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΡΑΣΥΡΘΕΝΤΟΣ ΥΠΕΡΗΛΙΚΟΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΧΩΜΙΟΥ

Ἐνοχληθείς ἀπό σχόλιο πιστοῦ, ἐπικριτικοῦ τῆς ἐπικειμένης διακηρύξεως τῆς ἀθέσμου "ἑνώσεως" τῶν καθηρημένων πρώην ἐπισκόπων Κηρύκου, Εὐσταθίου καί Παχωμίου, ὁ "θεολόγος" καί ἱεροκήρυκας τῆς σχισματικῆς ὁμάδος τοῦ Κηρύκου, κ. Χαρίλαος Στουραΐτης, ἐδημοσίευσε, ἐπίσης σέ σχόλιό του σέ ἱστολόγιο τοῦ χώρου των, τήν ἐν συνεχείᾳ παρατιθεμένη κατ' ἐμοῦ "κατηγορία" ἐπί τοῦ γνωστοῦ θέματος τῆς ὑπό τῆς ὁμάδος των καί τοῦ ἐπικεφαλῆς των ὑποστηριζομένης κακοδοξίας περί τῆς Ἁγίας Τριάδος ὡς δῆθεν "πρώτης ἀνάρχου Ἐκκλησίας" καί "κοινωνίας Προσώπων", ὅπως ἀκριβῶς διδάσκεται ὑπό τῶν Οἰκουμενιστῶν καί τῶν Παπικῶν καί συνομολογήθηκε στήν διαβόητη πρώτη παγκόσμια οἰκουμενιστική "Σύνοδο" τῆς Κρήτης (τό 2016), γιά τήν ὑποστήριξη τῆς ὁποίας (κακοδοξίας) ὁ πρώην Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Κήρυκος καθηρέθη καί ἀφορίσθηκε ἀπό τήν Ἐκκλησία, περίπου πρό δεκαετίας.

Η "ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ" ΤΟΥ κ. ΣΤΟΥΡΑΪΤΗ

"(...)Ελπίζουμε να μή γίνει ποτέ αιρετικός (ΣΗΜ.: ἐννοεῖ τόν πιστό πού εἶναι ἀναδεκτός μου), όπως ο νονός του (ΣΗΜ.: ἐννοεῖ τήν ἀναξιότητά μου),που ταυτίζει τα υποστατικά ιδιώματα με τις υποστάσεις, μη ακούοντας τα των Πατέρων : ούκ έστι τα υποστατικά υπόστασις...ούτω και τα φυσικά ου φύσις..., όπως οι Λατίνοι, οι αντιησυχαστές Βαρλααμίτες, και οι νεοημερολογίτες Ρωμανίδης και Ιερόθεος Βλάχος,

Καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος

Aυτή την εποχή όπως η σημερινή, που η κρίση έχει και έκταση και βάθος, η αποκλειστική σωτηρία μας είναι η Αλήθεια, που πρέπει να λέγεται χωρίς φόβο και χωρίς πάθος, υπέρ όλων και εναντίον όλων και να υπηρετείται αντί πάσης θυσίας! Όλα τα άλλα, δήθεν διαλλακτικά και ειρηνικά, είναι παραπλανητικά, ηττοπαθή, υποκριτικά, καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος, ν' αποκοιμίζονται οι πιστοί, κι' οι υπηρέτες του διαβόλου, οι Παπόδουλοι  οικουμενιστές,  να δρουν ανενόχλητοι!

Συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα για το όνομα της Μακεδονίας

Στη γενέτειρα του Μεγαλέξανδρου, Πέλλα, η κεντρική εκδήλωση. Ποιες πόλεις συμμετέχουν στον ξεσηκωμό

Ρεπορτάζ
Βαγγέλης Στολάκης


Κύμα παλλαϊκού ξεσηκωμού για τη Μακεδονία μας! Χιλιάδες Ελληνες με τις γαλανόλευκες στα χέρια κατεβαίνουν αύριο στις 19.30 σε κεντρικές πλατείες πόλεων για να βροντοφωνάξουν «Η Μακεδονία είναι ελληνική». Ηδη σε 13 περιοχές της Μακεδονίας μητροπολίτες και δήμαρχοι διοργανώνουν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, απαιτώντας από την Πολιτεία να σεβαστεί τις πρόσφατες αποφάσεις των μεγαλειωδών συλλαλητηρίων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Στη βόρεια Ελλάδα η «καρδιά της Μακεδονίας» θα «χτυπήσει» σε Καβάλα, Σέρρες, Δράμα, Κιλκίς, Πολύκαστρο, Λαγκαδά, Νέα Μουδανιά, Εδεσσα, Φλώρινα, Καστοριά, Πτολεμαΐδα, Κατερίνη και Πέλλα, όπου θα πραγματοποιηθεί η κεντρική εκδήλωση. Μεταξύ άλλων χαιρετισμό θα απευθύνουν τα μέλη της Επιτροπής Αγώνα για την ελληνικότητα της Μακεδονίας, δήμαρχοι και ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολος Τζιτζικώστας. Σύμφωνα με τους διοργανωτές των συλλαλητηρίων, η Πέλλα επελέγη συμβολικά ως γενέτειρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου........

Θεολογική ημερίδα με θέμα : ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ & Κολυμπάρι

Διακοπή μνημοσύνου

«Καιρός τω παντί πράγματι» (Εκκλη.3: 1).

Και νυν, καιρός θρήνου, καιρός ομολογίας, καιρός αποφάσεως σωτηρίας.

«Συντετέλεσται» (1 Βασ. 20: 33) ήδη η πτώσις εν τη πίστει του Πατριάρχου Βαρθολομαίου και τω συν αυτώ Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων, Επισκόπων, Αγιορειτών και των κοινωνούντων αυτοίς κληρικών και λαϊκών. Κλαύσατε και αναγγείλατε: Πέπτωκε Βαρθολομαίος και οι συν αυτώ, και διαθέσει και φρονήματι και λόγω και πράξει. Ηθέτησαν, οι δυστυχείς και θεοπαράδοτα δόγματα και θείους νόμους και αγίους Πατέρας και ιεράν Παράδοσιν και Ορθόδοξον Εκκλησίαν, και γενικώς την πίστιν της Ορθοδοξίας. Ωμολόγησαν την μετά της παπικής αιρέσεως ένωσιν και την εν τη Οικουμενιστική παναιρέσει του Π.Σ.Ε. τοιαύτην, «δημοσία… γυμνή τη κεφαλή επ΄ Εκκλησίας» (ΙΕ΄ Κανών ΑΒ Συνόδου), και παραμένουν γηθοσύνως αμετανόητοι.  Καιρός του ποιήσαι το θέλημα Κυρίου, ως τούτο ορίζεται δια του ΛΑ΄ Κανόνος των Αγίων Αποστόλων και του ΙΕ΄ Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, περί χωρισμού και διακοπής του μνημοσύνου του πεπτωκότος Επισκόπου.

«Σώζων σώζε την σεαυτού ψυχήν», είναι και νυν η φωνή του ουρανού προς πάντα Ορθόδοξον (Γεν. 19:17).

ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΗ ΚΑΤΑΛΗΨΙΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΧΟΛΩΝ -- Του κ. Παναγιώτου Κατραμάδου

Δεν παρήλθεν ούτε εβδομάς και κατέφθασεν η απάντησις εις το ερώτημα του Ο.Τ. που έθεσεν ο π. Γεώργιος Μεταλληνός δια του άρθρου του με τι­τλον «Θα παραδοθή η Χάλκη εις τα σχέδια της Νέας Εποχής;».
Πολλάκις είμεθα όλοι μάρτυρες οικουμενιστικών συναντήσεων ή συνεδρίων, τα οποία λαμβάνουν χώραν εις Χάλκην. Ποίος έχει την ευθύνην; Ως γνωστόν ηγούμενος της Χάλκης είναι ο Σεβ. Πρου­σης Ελπιδοφόρος Λαμπρυνιάδης. Ο Σεβασμιώτατος τυγχάνει Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής της Θεσσαλονίκης. Από αυτό δυνάμεθα να συμπεράνωμεν ότι οι άμεσοι και πρώτοι συνεργάται εις περίπτωσιν επαναλειτουργίας της Χάλκης θα είναι οι Καθηγηταί των Θεολογικών Σχολών, αυτοί άλλωστε είναι που στηρίζουν τα συνέδρια του Πατριαρχείου. Τα δύο μεγάλα συνέδρια που επίκεινται δίδουν την απάντησιν εις το ερώτημα που εθέσαμε.

Για μια ανήσυχη ησυχία …! -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Π.Α.

Αν θα μπορούσε κανείς να διεισδύσει πραγματικά στον πυρήνα της υπαρξιακής αγωνίας του ανθρώπου, που γεννάται από τον πόθο για ενότητα, θα ανακάλυπτε ακριβώς ότι ο πόθος αυτός προδίδει την ψυχική δίψα του ανθρώπου για ησυχία. Είναι γεγονός ότι ο διασπασμένος και διχασμένος εσωτερικά άνθρωπος, εκείνος τουλάχιστον που βιώνει την ανάγκη για ενότητα σαν μια βασική επιδίωξη της ζωής, στο βάθος της εσώτερης ψυχικής υποστάσεώς του λαχταρά την ησυχία. Εξάλλου, εάν ένας διαταραγμένος από εσωτερικές συγκρούσεις και διασπάσεις άνθρωπος κατέληγε στην ψυχική του συγκρότηση και ενοποίηση, το πρώτο αγαθό που θα γευόταν θάταν ασφαλώς η πνευματική ησυχία, σαν έκφραση της αρμονίας των ψυχικών του καταστάσεων και περιεχομένων. Γι’ αυτό το λόγο το ασκητικό βίωμα, η νηπτική πατερική έρημος, θα πρότεινε, σ’ αυτόν που διψά την ενότητα και τον πόθο του απολύτου, να βιώσει στο ψυχικό χώρο της μοναξιάς την ασκητική ησυχία και την «αναχώρηση» από τα πράγματα του κόσμου. Κι’ εδώ βέβαια θα αντιμετώπιζε κανείς μια «παράλογη» ίσως πραγματικότητα, μια ιδιάζουσα κατάσταση ησυχίας και ψυχικής μοναξιάς.