Ευαγγελισμός της Θεοτόκου. Αποτειχισθέντος Μοναχού Αλυπίου. Αγιορείτου


Άνθη εκ των εορταστικών λόγων εις τον Ευαγγελισμόν της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Εορτή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, μηνύματα σωτηρίας, υπόθεσις ευφροσύνης και χαράς! Πανήγυρις πανηγύρεων της ελπίδος ημών. Απεστάλη ο αρχάγγελος Γαβριήλ προς την Παρθένον Μαρία, μήνυμα παγκοσμίου σωτηρίας φέρων, απεστάλη στρατιώτης, βοών το μυστήριον του Βασιλέως, μυστήριον γνωριζόμενον πίστει, ουκ ερευνόμενον λογικώς αλλά ομολογούμενον και θεολογούμενον. Απεστάλη τον έκτον μήνα, από την σύλληψιν του Ιωάννου του Προδρόμου, προς παρθένον μνηστευμένην τω Ιωσήφ. Ο προφήτης Ησαϊας περί τούτου λέγει: «Δοθήσεται το εσφραγισμένο βιβλίον, ανδρί ειδότι γράμματα». Εσφραγισμένον βιβλίον την Παρθένον Μαρίαν λέγει. Από ποίους εδόθη; Από τους ιερείς. «Ανδρί ειδότι γράμματα» δηλαδή ο Ιωσήφ είχε γυναίκα και παιδιά, όστις λέγει κατά τον προφήτην: «Ου δύναμαι αναγνώναι» δηλαδή αδυνατώ να διαβάσω διότι είναι σφραγισμένο (κλειστό) τηρούμενον να γίνει κατοικητήριον Θεού. Ουκ είχε συζυγικές-σαρκικές σχέσεις ο Ιωσήφ με την Μαρία.

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

π.Νικόλαος Μανώλης, Θα έρθει σε συναίσθηση ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης;


O Συναξαριστής της ημέρας.


Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2018

Ο Μέγας Κανών. Ιακώβου οσίου του ομολογητού, Θωμά Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, Βηρίλλου επισκόπου Κατάνης, Μιχαήλ νεομάρτυρος (1544).

Ὁ Ὅσιος Ἰάκωβος ὁ Ὁμολογητὴς ἀκολούθησε τὸν ἀσκητικὸ βίο ἀπὸ πολὺ μικρὴ ἡλικία. Ἔγινε μοναχός, ἀφοῦ προηγουμένως εἶχε ἤδη προετοιμάσει τὸν ἑαυτό του μὲ νηστεία, ἀγρυπνία, προσευχὴ καὶ τὴν μελέτη τῶν Θείων Γραφῶν καὶ μετέπειτα ἀξιώθηκε νὰ ἀνέλθει στὸ Ἐπισκοπικὸ ἀξίωμα. Στὰ χρόνια τῶν ἀσεβῶν εἰκονομάχων, ἐπειδὴ ἐξαναγκάστηκε ἀπὸ ἐκείνους νὰ ἀρνηθεῖ τὴν προσκύνηση τῶν Ἁγίων καὶ σεπτῶν εἰκόνων καὶ ἐπειδὴ δὲν πρόδωσε τὴν πατρώα εὐσέβεια, ὑπέμεινε πολλοὺς πειρασμούς, ἐξορίες καὶ ἄλλες κακουχίες, ποὺ ἐπινόησαν ἐναντίων του οἱ ἀσεβεῖς.

Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης: Ποίον ναόν διετήρησας, αφού εμίανας τον ναόν του Θεού που είσαι συ ο ίδιος;

«Ώ της πωρώσεως!, ώ της θεομαχίας! Χριστός ήρνητο... επίσκοποι περιορίζοντο... μοναχοί και μονάζουσαι, λαϊκοί, λαΐζουσαι· οι μεν τυπτόμενοι, οι δε φρουρούμενοι· άλλοι λιμοκτονούμενοι, έτεροι ξεόμενοι· ... έτεροι θανατούμενοι... και συ, ώ τρισάθλιε, αιχμαλωτισθείς στην ψυχοφθόρον κοινωνίαν της αιρέσεως και διαμένων εις το ολετήριον, ως πρέπει να λεχθή και όχι Μοναστήριον, κομπάζεις ότι είσαι καλά! ... Ποίον ναόν διετήρησας, αφού εμίανας τον ναόν του Θεού που είσαι συ ο ίδιος; Ποίους δε αδελφούς διέσωσας, αφού κατεστράφησαν διά της ολεθρίας σου κοινωνίας μετά της αιρέσεως;» 
(Ρ.G. 99, 1337C).

π. Θεόδωρος Ζήσης : ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΥΠ᾽ ΟΨΙΝ ΤΙΣ ΚΑΘΑΙΡΕΣΕΙΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ



***
Ο ΠΟΛΥΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "π. Θεόδωρος Ζήσης: ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ, Π...":

Η παραπάνω αναφερόμενη στρατηγική Ορθοδόξου Αντιστάσεως, στο video που είδαμε, θα ήταν απόλυτα ορθή εάν το φαινόμενο του φιλοοικουμενισμού ήταν προσωρινού χαρακτήρα, οπότε και η πιθανή διακοπή μνημοσύνου των Οικουμενιστών Επισκόπων θα είχε προσωρινό χαρακτήρα σε αναμονή μελλοντικής διαδοχής τους από αληθινά Ορθοδόξους Επισκόπους. Ο Οικουμενισμός όμως και η φιλοοικουμενιστική πορεία της Εκκλησίας συμπληρώνει ήδη περίπου 100 χρόνια σταδιακά κλιμακούμενης Αποστασίας και δεν αναμένεται δυστυχώς πιθανή επιστροφή των εκτραπέντων. Οπότε η ζητούμενη Αποτείχιση δεν μπορεί να είναι προσωρινού χαρακτήρα ή ένα είδος μεγάλης Εκκλησιαστικής διαμαρτυρίας μνημονευτών και μη μνημονευτών, αλλά φυγή από τους φιλαιρετικούς και τους συνοδοιπόρους τους και ύψωσις τείχους πνευματικού διάκρισης ανάμεσα στην Ορθοδοξία και την Αίρεση.

Του μακαριστού γέροντα Χρυσοστόμου Σπύρου


…Ποία υπήρξεν η στάσις των Ορθοδόξων έναντι της παναιρέσεως του Οικουμενισμού; Ενταύθα η έκπληξις ανακόπτει τον λόγον και η λύπη επιβραδύνει την σκέψιν. Τα γενόμενα είναι άξια θρήνου μάλλον ή διηγήσεως. Τα γνωρίζετε κάλλιον παντός άλλου! Είναι αναντίρρητον ότι, και μία μόνον απλή σύγκρισις της συγχρόνου εκκλησιαστικής καταστάσεως και της του παρελθόντος τοιαύτης, δημιουργεί βαρυτάτην κατάθλιψιν εις τον αληθή εραστήν της Ορθοδοξίας.

Τάτσιος για Το Εξώδικο Παμμακεδονικών που Τρέμουν οι 300 της Βουλής


Ιερή οργή για την «παρέμβαση του Κοντονή στη Δικαιοσύνη»

«Πόλεμος» ανάμεσα στον μητροπολίτη Καλαβρύτων και τον Σταύρο Κοντονή ξέσπασε με φόντο την αθώωση του κ. Αμβρόσιου από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αιγίου για τις δηλώσεις του κατά των ομοφυλοφίλων.

Ο μητροπολίτης Αμβρόσιος, σε ανοιχτή επιστολή του, εξέφρασε την ενόχλησή του για την εντολή του Σταύρου Κοντονή να ζητήσει τα πρακτικά της δίκης στην οποία αθωώθηκε. Ο κ. Αμβρόσιος καταγγέλλει ότι «με αυτή την παρέμβαση, μοναδικός στόχος και σκοπός είναι η επέμβαση στο έργο της Δικαιοσύνης κατά παράβαση του Συντάγματος» και προαναγγέλλει ότι θα καταθέσει αναφορά στην Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ, ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΛΑΜΙΑΣ 19.3.18


Δευτέρα, 19 Μάρτιος 2018 21:20
ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ
ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΛΑΜΙΑΣ
«Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ :
200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ του 1821»
«ΥΜΕΙΣ ΓΑΡ ΟΥΚ ΕΙΣΕΡΧΕΣΘΕ, ΟΥΔΕ ΤΟΥΣ ΕΙΣΕΡΧΟΜΕΝΟΥΣ ΑΦΙΕΤΑΙ ΕΙΣΕΛΘΕΙΝ.»

Η ΚΑΝΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ -- Νικολάου Πανταζή, Αποτειχισθέντος θεολόγου


Μία μεγάλη και πικρή ορθόδοξη αλήθεια την οποία αδυνατούν κατάματα να δουν, να αναγνωρίσουν και να αποδεχτούν οι έχοντες εκκλησιολογικόν νουν, αλλά διπλωματικώς, ενοχοποιητικώς και σκοπίμως, αποκρύπτουν αυτοί που δηλώνουν πως κατέχουν τάχα τη νοοτροπία της Εκκλησίας διά της μοντέρνας Αντιπατερικής “Βασιλικής οδού”, είναι ακριβώς αυτή:
Οι ανά την οικουμένην Ορθόδοξοι Χριστιανοί, όλοι οι πατέρες οι πνευματικοί, οι διδάσκαλοι και οδηγοί, Αρχιερείς, Ιερείς και Λαϊκοί, όλοι, εκπροσωπούνται από αυτούς ακριβώς τους Μεγάλους και χειροτέρους Αιρετικούς όλων των αιώνων: από τους Οικουμενιστές.
Εκπροσωπούνται από αυτούς τους Αντιχρίστους Εκκλησιαστικούς Ηγέτες, είτε το θέλουν, είτε όχι. Είτε συμφωνούν είτε όχι. Η εκπροσώπιση είναι:
  • εξουσία αυθύπαρκτη,
  • διαδικασία αυτόφωρη και
  • παράσταση αυτεπάγγελτη.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος εκπροσωπεί την ανά την Οικουμένην σύμπασα Ορθοδοξία. Διπλωματικώς πάντως ειπώθηκε, φιλολογίας χάριν, πως “δεν εκπροσωπούσε την Ορθοδοξία ο Πατριάρχης, στην ενθρόνιση του Πάπα”. Στην ουσία, μια τέτοια πρόταση αποτελεί αποποίηση ευθυνών και ύποπτη κάλυψη ενοχών από τους εκπροσωπουμένους. Στην κυριολεξία, εννοεί: “Δεν φταίω εγώ που συνεχίζω να του επιτρέπω να με εκπροσωπεί…” Και όμως ΦΤΑΙΣ και φέρεις πολύ μεγάλη ευθύνη!

Χριστομαχίας συνέχεια: Αλλαξε και τον σκοπό της Παιδείας το ΥΠΕΠΘ!


Η «θρησκευτική συνείδηση» αφαιρέθηκε από όσα ορίζει ο νέος οργανισμός ως αποστολή του υπουργείου. Είναι κρίμα η Ελλάδα να επιτίθεται με ασεβή τρόπο εναντίον της πίστης και να μεθοδεύει τη δίωξη ενάντια στον Χριστό, με την πίστη του Οποίου διατήρησε και διέσωσε την εθνική ταυτότητά της

Από τον
ΗΡΑΚΛΗ ΡΕΡΑΚΗ --  
Καθηγητής Παιδαγωγικής της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ

Ο ορθόδοξος θεολογικός λόγος δεν αποτελεί μια ιδεολογική ή θρησκευτική πρόταση αλλά μια σωτηριολογικού περιεχομένου λειτουργούσα πρόσκληση σε μια εμπειρία ζωής, με κεντρικό σημείο της το πρωτοφανές στην ιστορία της ανθρωπότητας γεγονός ότι ο ίδιος ο Θεός έγινε άνθρωπος, για να γίνει ο άνθρωπος Θεός. Δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί ο όποιος θρησκευτικός, φιλοσοφικός, ηθικός ή ανθρωπιστικός λόγος ορθόδοξος λόγος, όταν από αυτόν απουσιάζει ο Χριστός, ο Λόγος της Θείας Αποκαλύψεως. 
Ενα από τα πιο διαδεδομένα, θρησκευτικού χαρακτήρα, παίγνια της εποχής της μετανεωτερικότητας είναι να παίζει κάποιος με την οντολογία των ανθρώπων, με ό,τι πιο σημαντικό έχει ή είναι ο άνθρωπος ως «ψυχή ζώσα».

Είμαστε οι κληρονόμοι του Χριστού..Κυριακή Γ΄ Nηστειών(11-3-2018) -- π.Γεώργιος Αγγελακάκης


Ύμνοι Τριωδίου Μ Σαρακοστής -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.


Τρίτη, 20 Μαρτίου 2018

Των εν τη μονή του αγίου Σάββα αναιρε8έντων οσίων πατέρων, Νικήτα οσ. επισκ. Απολλωνιάδος, Μύρωνος νεομάρτυρος του Κρητός (1793).

Οἱ Ἅγιοι αὐτοὶ Πατέρες ἀσκήτευαν στὴ Λαύρα τοῦ Ἁγίου Σάββα, στὴν περιοχὴ τῶν Ἱεροσολύμων καὶ εἶχαν συγκεντρωθεῖ ἐκεῖ ἀπὸ διάφορα μέρη. Ὅμως Ἄραβες λῃστὲς ἐπιτέθηκαν κατὰ τῆς μονῆς καὶ συνέλαβαν τοὺς Πατέρες αὐτῆς, ποὺ δὲν μπόρεσαν ἢ δὲν θέλησαν νὰ φύγουν. Καὶ ἀφοῦ τοὺς βασάνισαν μὲ διάφορους τρόπους, γιὰ νὰ ὑποδείξουν στοὺς λῃστὲς τοὺς κρυμμένους θησαυροὺς τῆς μονῆς, τοὺς θανάτωσαν.

Ο τυφλός και παράλυτος


Κάποτε ο διονυσιάτης μοναχός Άνθιμος επισκέφθηκε στο νοσοκομείο της μονής του ένα νεόκουρο μοναχό που είχε αρρωστήσει. Για να τον παρηγορήσει, του διηγήθηκε μια προσωπική του εμπειρία: 

" Έχε, αδελφέ μου, την ελπίδα σου στην Παναγία μας. Τη μεγάλη ιατρό και προστάτιδα των μοναχών. Άκουσε μια δική μου περιπέτεια, για να θαυμάσεις την κραταιά 
Tης προστασία. 

Όταν ήμουν στην ηλικία σου, είκοσι πέντε χρονών και μάλιστα νεόκουρος, αρρώστησα βαριά. Είχα γίνει ένα πτώμα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν γνωρίζω τι αρρώστια ήταν, ρευματισμοί ή κάτι άλλο, πάντως ένοιωθα μεγάλη αδυναμία σε όλο το σώμα. Για να περπατήσω χρησιμοποιούσα δεκανίκια. Σαν να μην έφθανε αυτό, θάμπωσαν και τα μάτια μου και διέκρινα με δυσκολία μπροστά μου.
 

Όχι εις διμερή συμφωνίαν. Λύσις εις διεθνή όργανα


Γράφει ο κ. Δημήτριος Αλεξόπουλος, Επίτ. Τελωνειακός Επόπτης

Παρακολουθώντας με αγωνία την πορεία του Εθνικού μας θέματος,περί του ονόματος της Μακεδονίας και γνωρίζοντας τις βασικές θέσεις των Σκοπιανών, βάσει Ιστορικών στοιχείων,που επικαλούνται, έκρινα σκόπιμο να σας επισημάνω κάποια βασικά ιστορικά στοιχεία που δικαιώνουν την Χώρα μας, και τα οποία εξ όσων έχω ερευνήσει δεν είδα να τα επικαλούνται οι έλληνες πολιτικοί ούτε και ιστορικοί, αλλά ούτε και από τα μαζικά μέσα ενημέρωσης, καθ’ όσον δύναμαι και έχω παρακολουθήσει, να τα έχουν επισημάνει.
Κατ’ αρχήν οι Σκοπιανοί επικαλούνται την ΙΣΤΟΡΙΑ και κυρίως επικαλούνται τους λόγους του Δημοσθένους, αυτόν έχουν κάνει σημαία τους,ο οποίος αποκαλεί τον Φίλιππον «βάρβαρον».
Αυτό όμως δεν είναι ισχυρά απόδειξις, διότι ως πολιτικοί αντίπαλοι ο Δημοσθένης και ο Φίλιππος (δημοκρατικός ο πρώτος ,βασιλικός ο δεύτερος, υβρίζοντο, και ας θυμηθούμε προ μερικών δεκαετιών,Έλληνα Μακεδόνα Πρωθυπουργόν και μετέπειτα Πρόεδρον της Δημοκρατίας,πολιτικοί του αντίπαλοι πως «τον ανέβαζαν» και πως «τον κατέβαζαν».

ΤΟ ΠΑΝΕΘΝΙΚΟN ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ


1.Ἕνα κοσμογονικὸ γεγονός, ὅπως ἡἙλληνικὴ Ἐπανάσταση τοῦ ᾽21, εἶναι φυσικὸ νὰ μένει πάντα τὸ ἐπίκεντρο ὄχι μόνο τῆς ἱστορικῆς ἔρευνας ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς ἀνεύθυνης δημοσιογραφίας. Πόσα δὲ λέγονται καὶ γράφονται κάθε χρόνο γιὰ τὸ «Εἰκοσιένα»! Ὁ καθένας ὅμως βλέπει τὴν Μεγάλη Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση μὲ τὸ δικό του τρόπο καὶ τὴν κρίνει ἀνάλογα μὲ τὶς ἰδεολογικὲς δεσμεύσεις του καὶ τὴ σκοπιμότητα, ποὺ θέλει νὰ ὑπηρετήσει.Ἔτσι οἱ δέσμιοι τῆς πολιτικῆς τους τοποθέτησης, ἐγκλωβισμένοι στὴν προκατάληψη καὶ τοὺς ἀναχρονισμούς τους, βλέπουν τὸ ᾽21 μέσα ἀπὸ τὸ πρίσμα μεταγενέστερων κοινωνικῶν θεωριῶν καὶ μὲ τὴν προχειρότητα τοῦ ἐρασιτέχνη ἀρνοῦνται τὸν ἐθνικὸ του χαρακτήρα, παρουσιάζοντάς το σὰν ἕνα ἁπλὸ κοινωνικὸ γεγονός, μὲ στόχους βασικοὺς ὄχι τόσο τοὺς Τούρκους, ὅσο…τοὺςΚοτζαμπάσηδες καὶ τοὺς Ἀρχιερεῖς, τοὺς «προσκυνημένους», ὅπως λένε. Καὶ μόνο ὅμως τὸ γεγονός, ὅτι Κοτζαμπάσηδες καὶ Ἱεράρχες, σὰν τοὺς Μαυρομιχαλαίους, τὸν Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανό, τὸν Σαλώνων Ἡσαΐα, τὸν Ρωγῶν Ἰωσὴφ κ.ἄ. ἔγιναν «μπροστάρηδες» στὸν ἀγώνα, βεβαιώνει πὼς στερεῖται κάθε ἀντικειμενικότητα ἡ ταξικοποίηση τοῦ ᾽21.

Λουίζα ή αλλιώς «χόρτο του Θεού»


Γεια σας, παραθέτουμε ένα άρθρο με χρήσιμες πληροφορίες για ένα όχι και τόσο γνωστό βότανο, τη λουίζα, που όμως παρέχει σημαντικά οφέλη . Αν το βρείτε χρήσιμο, θα χαρούμε να το δημοσιεύσετε στο site σας.
Ως ελάχιστη ανταμοιβή θα επιθυμούσαμε να βάλετε ενεργό link προς την πηγή του άρθρου, που αποτελεί και το πρωτότυπο κείμενο.
Ευχαριστούμε εκ των προτέρων η ομάδα του Votanonkipos.gr!


Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ: ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΑΛΑΜΙΑΙΑΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ! -- του Νικολάου Πανταζή θεολόγου

H Β’ Κυριακή των Νηστειών, δεν είναι η κυριώνυμος ημέρα της Εορτής του Μεγάλου αυτού Πατρός της Εκκλησίας μας, Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Η Πανίερη αυτού Μνήμη εορτάζεται στις 14 Νοεμβρίου.
Παρ’ όλα αυτά, η τοποθέτηση και οριοθέτηση της Μεγίστης αυτής Αγιοπατερικής Μορφής, αμέσως μετά την χαρμόσυνη, πανένδοξη και θριαμβευτική Κυριακή της Ορθοδοξίας, δεν είναι καθόλου τυχαία…
Τίποτε δεν είναι “τυχαίο” ούτε καν “καθιερωμένο” ως λειτουργικό και υμνολογικό “γέμισμα” χρόνου. Το τυπικό δεν σημαίνει τυπικότητα και το εορτολόγιο δεν συνιστά στείρα στερεοτυπία. Παρατυπία κακίστη η καταραμένη συνήθεια. Όταν ακούς Ακαδημαϊκό Μητροπολίτη να ξεκινά τον πανηγυρικό του λόγο με τον παντελώς άχαρο και νηπιαγωγειακό λαϊκισμό “όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος…”, θλίβεσαι για την τραγικότητα της ρηχότητος, την κατάντεια της αγραμματοσύνης και την ισοπεδωτική μάστιγα της λεξιπενίας.
Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις, η των εννοιών ανάλυσις και η βαθυτέρα εξέτασις των πραγμάτων.
Λοιπόν; Για ποιό λόγο παρουσιάζεται στον καθοριστικό και καθαρκτικό ορίζοντα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, αμέσως μετά την Κυριακή της Ορθοδοξίας, ο Μεγάλος αυτός Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς; Και γιατί αυτός και όχι ο μεγαλύτερος πάντων των Αγίων, ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, ή ο Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής, ο ηγαπημένος και Επιστήθιος Μαθητής;
Πολύ ορθά ειπώθηκε πως η Δευτέρα Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής αποτελεί συνέχεια και επέκταση της πρώτης Κυριακής, της Ορθοδοξίας. Η Κυριακή του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά συνιστά την αλληλένδετη συνέχεια της Πρώτης Κυριακής και ορθώς, ορθοδόξως αποκαλείται “Δευτέρα Κυριακή της Ορθοδοξίας!”
Στην Α’ Παμμεγίστη Κυριακή της Ορθοδοξίας, η Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας, γιορτάζει την Θεαρχική Ονομαστική της Εορτή. Πανηγυρίζει. Πίνει, μεθάει και κερνά: “ἔλθετε, φάγετε τῶν ἐμῶν ἄρτων καὶ πίετε οἶνον, ὃν ἐκέρασα ὑμῖν!” (Παροιμ. θ’ 5).
Στην “Β’ Κυριακή της Ορθοδοξίας”, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, γιορτάζει και προστάζει, προαιώνιο πρότυπο παρουσιάζει, υμνεί και μεγαλύνει, ευφραίνεται και αγαλλιά, συστήνει και προτείνει, υπόδειγμα ξεχωριστό, παράδειγμα προς μίμησιν: ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΤΟΝ ΠΑΛΑΜΑ! Αυτό γίνεται για να δείξει η Εκκλησία ότι μετά από την Ορθοδοξία, έρχεται η Ορθοπραξία.

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΣΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΥΠΗΚΟΟ -ΠΑΤΕΡΕΣ Ι.Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.


Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2018

Χρύσανθου και Δαρείας μαρτύρων, Κλαυδίου, Ιλαρίας, Ιάσονος, Μάυρου και Παγχαρίου μαρτ.

Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Χρύσανθος καὶ Δαρεία ἔζησαν κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Νουμεριανοῦ (243 – 284 μ.Χ.). Ὁ Ἅγιος Χρύσανθος καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀλεξάνδρεια καὶ ἦταν υἱὸς ἐπιφανοῦς εἰδωλολάτρου. Ὅμως κατηχήθηκε στὴν Χριστιανικὴ πίστη ἀπὸ κάποιον Χριστιανὸ καὶ βαπτίσθηκε. Ὅταν ὁ πατέρας του πληροφορήθηκε τὸ γεγονός, τὸν φυλάκισε καί, γιὰ νὰ τὸν ἀποσπάσει ἀπὸ τὴν χριστιανικὴ πίστη, τοῦ ἔδωσε γυναῖκα τὴν ὡραία Δαρεία, ἡ ὁποία καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀθήνα καὶ ἦταν εἰδωλολάτρισσα.