In fulfilment of this law, the Mother of God with Joseph brought the infant Jesus to the Temple in Jerusalem and brought for the sacrifice two fledgling doves.
THE MEETING OF THE LORD -- St. Theophan the Recluse
Η ΑΓΙΑ ΗΜΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ.
«Έλαμψεν η χάρις
σου Κύριε· έλαμψεν ο φωτισμός των ψυχών ημών· ιδού καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού
καιρός μετανοίας· αποθώμεθα τα έργα του σκότους και ενδυσώμεθα τα όπλα του
φωτός…». Από την Υμνολ. Του Τριωδίου.
Ουδεμία άλλη
περίοδος ευρίσκεται εγγύτερον προς τον χαρακτήρα και την φύσιν της αγιωτάτης
ημών Εκκλησίας, όσον η περίοδος της αγίας και Μ. Τεσσαρακοστής. Διότι ο κύκλος
της περιόδου αυτής, αποτελεί την επί το αυστηρότερον ανακεφαλαίωσιν των σκοπών
της Εκκλησίας, οίτινες συμπυκνούμενοι εν τη αγία Τεσσαρακοστή, εκφράζονται
δυναμικώς εις την πρακτικήν των πιστών ζωήν. Η φύσις της Εκκλησίας είναι
πολεμική, και χωρίς την διαρκή στρατείαν, χωρίς τους πνευματικούς αγώνας, χωρίς
τον προς πάσαν μορφήν Κακού πόλεμον, Εκκλησία δεν νοείται. Ο αγωνιστικός
χαρακτήρ της, είναι εκείνο εις το οποίον ευρίσκει δικαίωσιν η ύπαρξίς της,
εκείνο, δια του οποίου εκφράζει το περιεχόμενόν της, εκείνο, όπερ εξηγεί και
δικαιολογεί την ίδρυσίν της. Ο πόλεμος ο αδιάλειπτος της Εκκλησίας προς το
ποικίλον Κακόν, ουδέν άλλο σημαίνει ή, ότι γνωρίζει το έκδηλον ή το λανθάνον
Κακόν, ότι οφείλει να το πολεμή και ότι, δια τούτο ανεδύθη εκ του παγετού της
ανυπαρξίας της πορφυρούσα και ακατανίκητος την αγίαν Πεντηκοστήν. Άρα ο πόλεμός
της, η εν Κυρίω άθλησίς της, εκφράζουν την βαθυτέραν ουσίαν της, το
περιεχόμενόν της, τους θείους σκοπούς της. Η Εκκλησία εγένετο όχι δια να
εξαφανίση το Κακόν, αλλά δια του αγώνος της να το νικά, διότι γνωρίζει, ότι του
Κακού η ύπαρξις είναι συνυφασμένη με την ύπαρξιν του κόσμου, είναι εντός του
κόσμου.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Παρασκευή, 16
Φεβρουαρίου 2018
Τη ΙΣΤ΄ (16ην) του αυτού μηνός Φεβρουαρίου, μνήμη του εν
Αγίοις Πατρός ημών ΦΛΑΒΙΑΝΟΥ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.
Φλαβιανός ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ήτο κατά τους χρόνους του βασιλέως
Θεοδοσίου του Μικρού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη υη΄ - υν΄ (408-450).
Πρεσβύτερον ων της εν Κωνσταντινουπόλει Αγίας Εκκλησίας, δια δε την ενάρετον
αυτού πολιτείαν εχειροτονήθη εν έτει υμστ΄ (446) Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
με την θέλησιν του Θεού και με την ψήφον της Συνόδου, του βασιλέως και της
Συγκλήτου· διανύσας δε εις τον θρόνον έτη τρία, κατά παραχώρησιν Θεού, εξώσθη
του θρόνου του παρά του Μονοφυσίτου Διοσκόρου και των ομοφρόνων αυτού και
επέμφθη εις εξορίαν, όπου υπομείνας πολλάς θλίψεις δια την Ορθόδοξον πίστιν και
ασθενήσας, προς Κύριον εξεδήμησεν.
Ούτος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών Φλαβιανός Αρχιεπίσκοπος
Κωνσταντινουπόλεως ηξιώθη μαρτυρικού τέλους καθ’ ον χρόνον ηγωνίζετο υπέρ των
αληθειών της Αγίας Ορθοδόξου πίστεως και κατά των Μονοφυσιτών, είναι δε λίαν
ανεπαρκείς αι παρεχόμεναι ενταύθα πληροφορίαι υπό του Συναξαρίου,
Να ενωθούμε όλοι οι αληθινά Ορθόδοξοι κάτω από την ΡΑΒΔΟ ΤΩΝ ΔΙΩΚΤΩΝ ΜΑΣ
Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας
"Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος
Ζήσης: Δυστυχώς, πολλ...":
Κατά την γνώμη μου η δίωξη του Πατέρα Θεόδωρου και του Πατέρα Νικόλαου και η πιθανή καθαίρεση και των δύο αποτελούν την αρχή της επόμενης φάσης των διωγμών όσων αντιστέκονται στην Παναίρεση, τουλάχιστον με την μορφή της διακοπης μνημόνευσης. Ο κύβος ως φαίνεται ερρίφθη από τους φιλοοικουμενιστές και μάλλον θα ακολουθήσουν και άλλες καθαιρέσεις Κληρικών και σφοδρότεροι διωγμοί Μοναχών, όπως ήδη έγινε στην Ρουμανία. Πιθανόν οι διωγμοί αυτοί γρήγορα να επεκταθούν γενικότερα στο Αντιοικουμενιστικό στρατόπεδο που δεν μνημονεύει τους Οικουμενιστές με όποια μορφή δίωξης μπορεί να πλήξει τον καθένα ( καθαίρεση, εκτοπισμός από Μονή, συκοφαντία προσώπων κ.λ.π). Ο Διωγμός αυτός αποτελεί το συμπλήρωμα της Επισημοποίησης της Αίρεσης από την Ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου και τον μοχλό πίεσης για τα επόμενα χειρότερα βήματα. Σε εμάς όμως τους Ορθοδόξους δίνεται μετά την απόφαση αυτή των φιλαιρετικών μία μεγάλη ευκαιρία, να ενωθούμε όλοι οι αληθινά Ορθόδοξοι κάτω από την ΡΑΒΔΟ ΤΩΝ ΔΙΩΚΤΩΝ ΜΑΣ
Κατά την γνώμη μου η δίωξη του Πατέρα Θεόδωρου και του Πατέρα Νικόλαου και η πιθανή καθαίρεση και των δύο αποτελούν την αρχή της επόμενης φάσης των διωγμών όσων αντιστέκονται στην Παναίρεση, τουλάχιστον με την μορφή της διακοπης μνημόνευσης. Ο κύβος ως φαίνεται ερρίφθη από τους φιλοοικουμενιστές και μάλλον θα ακολουθήσουν και άλλες καθαιρέσεις Κληρικών και σφοδρότεροι διωγμοί Μοναχών, όπως ήδη έγινε στην Ρουμανία. Πιθανόν οι διωγμοί αυτοί γρήγορα να επεκταθούν γενικότερα στο Αντιοικουμενιστικό στρατόπεδο που δεν μνημονεύει τους Οικουμενιστές με όποια μορφή δίωξης μπορεί να πλήξει τον καθένα ( καθαίρεση, εκτοπισμός από Μονή, συκοφαντία προσώπων κ.λ.π). Ο Διωγμός αυτός αποτελεί το συμπλήρωμα της Επισημοποίησης της Αίρεσης από την Ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου και τον μοχλό πίεσης για τα επόμενα χειρότερα βήματα. Σε εμάς όμως τους Ορθοδόξους δίνεται μετά την απόφαση αυτή των φιλαιρετικών μία μεγάλη ευκαιρία, να ενωθούμε όλοι οι αληθινά Ορθόδοξοι κάτω από την ΡΑΒΔΟ ΤΩΝ ΔΙΩΚΤΩΝ ΜΑΣ
Καημένη Ελλάδα! Τι τέλος σε περίμενε! -- του Φώτη Κόντογλου
Μα δεν έχεις μήτε κάποιον να σε
κλάψει, γιατί την κηδεία σου τη γιορτάζουνε σαν γάμο, με χαρές και με
τραγούδια, που αυτά ευτυχώς δεν είναι ελληνικά. Ακούστε την εξής ιστορία: η
χταπόδα βοσκά στον πάτο της θάλασσας, μαζί με το χταποδάκι. ʼξαφνα το
καμακίζουνε. Το χταποδάκι φωνάζει: με πιάσανε μάνα! Η μάνα του του λέγει: μην
φοβάσαι παιδί μου! Ξαναφωνάζει το μικρό: με βγάζουν από την θάλασσα! Πάλι λέγει
η μάνα: μην φοβάσαι παιδί μου. Και πάλι: με σγουρίζουνε μάνα! Μην φοβάσαι παιδί
μου!
Πατριαρχείο Μόσχας: ἀναγνωρίζομε στήν πράξη τά Μυστήρια τῶν παπικῶν
Ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας ὡς ὑπουργός τῶν ἐξωτερικῶν τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας ἔκαμε πρόσφατα μερικές δηλώσεις, πού μᾶς παραξένεψαν. Εἶπε δηλαδή, ὅτι ἐμεῖς στή Ρωσία “ἀναγνωρίζομε στήν πράξη τά Μυστήρια
τῶν
παπικῶν, καί
ἄν ἕνας παπικός κληρικός προσέλθει στήν Ὀρθοδοξία, τόν δεχόμαστε ὡς κληρικό”...
Τη αυτή ημέρα ΙΕ΄ (15ην) Φεβρουαρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΜΑΪΩΡΟΣ.
Μαϊωρ ο
Άγιος Μάρτυς του Χριστού υπήρξεν επί Διοκλητιανού και Μαξιμιανού των βασιλέων,
εν έτει 295, στρατιώτης ων εις το τάγμα το ονομαζόμενον των Μαύρων· ότε δε
ευρίσκετο εις την πόλιν της Γάζης, διεβλήθη εις τον εκεί άρχοντα, ότι ήτο
Χριστιανός. Παρασταθείς λοιπόν επί του κριτηρίου και ομολογήσας εαυτόν
Χριστιανόν δέρεται επί επτά συνεχείς ημέρας, μετά τοσαύτης δριμύτητος, ώστε
μετηλλάγησαν τριάκοντα εξ στρατιώται δέροντες αυτόν· το δε αίμα έτρεχεν εκ του
σώματός του ποταμηδόν, ώστε εκοκκίνισεν όλη εκείνη η γη. Ανδρείως λοιπόν
υπομείνας την μεγάλην ταύτην τιμωρίαν ο του Χριστού γενναίος αγωνιστής, από της
επιγείου στρατιωτικής δυνάμεως επορεύθη δαυϊδικώς εις την δύναμιν της ουρανίου
στρατιάς, παραδούς την ψυχήν του εις χείρας Θεού και λαβών του Μαρτυρίου τον
στέφανον.
Τη ΙΕ΄ (15ην) του αυτού μηνός Φεβρουαρίου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΟΝΗΣΙΜΟΥ.
Ονήσιμος
ο Άγιος Απόστολος ήτο πρότερον δούλος του Αγίου Αποστόλου Φιλήμονος, όστις κατά
τον Θεοδώρητον, κατήγετο από τας Κολοσσάς, προς τον οποίον γράφει χωριστήν
επιστολήν ο μακάριος Παύλος. Κλέψας δε ο Ονήσιμος ούτος χρήματα από τον οίκον
του Αποστόλου Φιλήμονος, ως τούτο δηλούται από την ρηθείσαν επιστολήν του
Παύλου προς τον Φιλήμονα, έφυγε και επήγεν εις την Ρώμην, εκεί δε συναντήσας
τον Απόστολον Παύλον, εις τα δεσμά ευρισκόμενον, κατηχήθη από αυτόν την εις
Χριστόν πίστιν και βαπτισθείς έγινε και αυτός θαυμάσιος εις την αρετήν. Επειδή
δε ο θείος Παύλος δεν έκρινε δίκαιον να λυπήται ο Φιλήμων δια την κλοπήν και
την φυγήν του δούλου του τούτου Ονησίμου, απέστειλεν αυτόν εις τον αυθέντην του
Φιλήμονα, ομού με την προς αυτόν συστατικήν και παρακλητικήν επιστολήν.
Κρόκος Κοζάνης ή σαφράν: Το υπερπολύτιμο μπαχαρικό με τις ανεκτίμητες ιδιότητες
Γεια σας, συλλέξαμε πληροφορίες για τον ελληνικό κρόκο κοζάνης και παραθέτουμε ένα άρθρο με χρήσιμες πληροφορίες για τα σημαντικά οφέλη στη διατροφή μας. Αν το βρείτε χρήσιμο, θα χαρούμε να το δημοσιεύσετε στο site σας.
Ως ελάχιστη ανταμοιβή θα επιθυμούσαμε να βάλετε ενεργό link προς την πηγή του άρθρου, που αποτελεί και το πρωτότυπο κείμενο.
Ευχαριστούμε εκ των προτέρων η ομάδα του Votanonkipos.gr!
Για 20η χρονιά «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ 2018» στον Πειραιά !
|
Εκκλησία και κόσμος -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.
Η αγάπη του Θεού
αγιάζει τον κόσμον
Είναι κάποιες
αλήθειες παλιές, αλλά όχι ξεπερασμένες. Άφθορες από το πέρασμα του χρόνου,
αδιάσειστες από τους σεισμούς και αδιάφθορες από τους συρμούς των καιρών μένουν
φωτεινά μετέωρα. Φέγγουν στα σκοτάδια αυτού του κόσμου και κοντρολάρουν την
πορεία μας μέσα σ΄ αυτόν. Διευκρινίζω ότι χρησιμοποιώ τη λέξη «κόσμος» με την
ειδική έννοια, που της δίνει ο λόγος του Θεού· «ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ
κείται» (Α΄ Ιω. 5: 19). Ο κόσμος παραδομένος στον πονηρό, που τον ανακηρύσσει άρχοντα
και κοσμοκράτορα του αιώνος τούτου, αντιτίθεται συνειδητά στο θέλημα του Θεού.
Είναι εντούτοις, θαυμαστό ότι αυτός ο πονηρός κόσμος συνιστά το άμεσο
αντικείμενο της αγάπης του Θεού. Αφοπλιστικός ο λόγος της αγίας Γραφής
αποκαλύπτει ότι «ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον Υιόν αυτού τον
μονογενή έδωκεν» (Ιω. 3: 16). Συγκλονιστικός ο μετασχηματισμός του θείου λόγου
σε πράξη· επάνω από το σταυρό ο Κύριος Ιησούς Χριστός εμπιστεύεται το κλειδί
του Παραδείσου του στον χειρότερο εκπρόσωπο του διεφθαρμένου κόσμου, σ΄ έναν
κακούργο ληστή.
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ Φανάρι -Βατικανό Προς σύνθεσιν τελικήν ;
***
Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ Φανάρι -Βατικανό Προς
σύνθεσιν τελικ...":
Λένε πως εφόσον δεν έχουμε φθάσει στο κοινό ποτήριο δεν μετέχουμε ακόμη της αιρέσεως και πως βλασφημούμε κατά κάποιο τρόπο το Συνοδικό θεσμό της Εκκλησίας εφόσον ο οικουμενισμός δεν έχει καταγνωσθεί ακόμη λεπτομερώς από κάποια οικουμενική σύνοδο ή θεοφώτιστο Πατέρα... Ισχυρίζονται λοιπόν πως πρέπει να μην απομακρυνόμαστε από τις εκκλησίες και να στηλιτεύουμε τα εσφαλμένα από μέσα για να μη δημιουργηθούν σχισματικές τάσεις... Ερωτώ θα πρέπει δηλαδή να αναδείξει ο Θεός οπωσδήποτε κάποιον θεοφόρο Πατέρα για να απομακρυνθούμε από κάποια αίρεση έστω και ας μην έχει καταδικαστεί από Σύνοδο ακόμη;; και το υπομονή άχρι καιρού στο όλο αυτό διάστημα δεν θα υποστεί κάποια διανοητική μόλυνση ο χριστιανός;; Εδώ μπορεί να απαντήσει ο άλλος αν παραμένεις ορθόδοξος και στην Αλήθεια έχεις δηλαδή ενεργή τη Χάρη μέσα σου, αυτομάτως έχεις και δογματική συνείδηση που σε κάνει να ξεχωρίζεις το σωστό από το λάθος και δεν υπάρχει κίνδυνος μολύνσεως εφόσον το Άγιο Πνεύμα είναι αυτό που σε διδάσκει και μαρτυρεί για σένα... Όμως έτσι δεν φαίνεται κάπως σαν ο σώζων εαυτόν σωθήτω; Σε συλλογικό επίπεδο τι γίνεται..?
Λένε πως εφόσον δεν έχουμε φθάσει στο κοινό ποτήριο δεν μετέχουμε ακόμη της αιρέσεως και πως βλασφημούμε κατά κάποιο τρόπο το Συνοδικό θεσμό της Εκκλησίας εφόσον ο οικουμενισμός δεν έχει καταγνωσθεί ακόμη λεπτομερώς από κάποια οικουμενική σύνοδο ή θεοφώτιστο Πατέρα... Ισχυρίζονται λοιπόν πως πρέπει να μην απομακρυνόμαστε από τις εκκλησίες και να στηλιτεύουμε τα εσφαλμένα από μέσα για να μη δημιουργηθούν σχισματικές τάσεις... Ερωτώ θα πρέπει δηλαδή να αναδείξει ο Θεός οπωσδήποτε κάποιον θεοφόρο Πατέρα για να απομακρυνθούμε από κάποια αίρεση έστω και ας μην έχει καταδικαστεί από Σύνοδο ακόμη;; και το υπομονή άχρι καιρού στο όλο αυτό διάστημα δεν θα υποστεί κάποια διανοητική μόλυνση ο χριστιανός;; Εδώ μπορεί να απαντήσει ο άλλος αν παραμένεις ορθόδοξος και στην Αλήθεια έχεις δηλαδή ενεργή τη Χάρη μέσα σου, αυτομάτως έχεις και δογματική συνείδηση που σε κάνει να ξεχωρίζεις το σωστό από το λάθος και δεν υπάρχει κίνδυνος μολύνσεως εφόσον το Άγιο Πνεύμα είναι αυτό που σε διδάσκει και μαρτυρεί για σένα... Όμως έτσι δεν φαίνεται κάπως σαν ο σώζων εαυτόν σωθήτω; Σε συλλογικό επίπεδο τι γίνεται..?
O Συναξαριστής της ημέρας.
Πέμπτη, 15
Φεβρουαρίου 2018
Τη αυτή ημέρα ΙΕ΄ (15ην) Φεβρουαρίου, μνήμη
του Οσίου Πατρός ημών ΕΥΣΕΒΙΟΥ.
Ευσέβιος ο Όσιος Πατήρ ημών ούτος ηγωνίζετο ασκητικώς εις τα όρη και τας
ερήμους της Συρίας κατά τους χρόνους του βασιλέως Θεοδοσίου Β΄ του Μικρού του
βασιλεύσαντος κατά τα έτη υη΄ - υν΄ (408-450). Ποίος ήτο ο τόπος της καταγωγής
του και ποίοι οι γονείς αυτού δεν εφανέρωσεν η κατ’ αυτόν ιστορία. Τούτο δε
μόνον γνωρίζομεν περί αυτού, το οποίον αι λέγομεν, ότι δια των ασκητικών του
πόνων απέκτησε πατρίδα τον ουρανόν. Και πρώτον μεν επήγεν εις Μοναστήριον και
έγινε Μοναχός, έπειτα δε ανέβη εις την ακρώρειαν όρους τινός κειμένου πλησίον
του χωρίου του καλουμένου Ασιχά, εκεί δε έκτισε μικρόν περιτείχισμα εκ
ξηρολίθων, εντός του οποίου εβίωσε ταλαιπωρούμενος ο αοίδιμος, άνευ στέγης και
σκεπάσματος·
Τη αυτή ημέρα ΙΔ΄ (14ην) Φεβρουαρίου, μνήμη της Αθλήσεως του εν Αγίοις Οσιομάρτυρος ΔΑΜΙΑΝΟΥ του νέου,
του κτίτορος της κατά τον εν Δημητριάδι
Κίσσαβον σεβασμίας Μονής του Τιμίου Προδρόμου, αθλήσαντος εν έτει αφξη΄
(1568).
Δαμιανός
ο νέος Αθλητής του Χριστού, είχε πατρίδα την Αράχωβαν του τέως δήμου
Παρακαμπυλίων της Ευρυτανίας, εις την οποίαν εγεννήθη από γονείς ευσεβείς. Ότε
δε ήτο ακόμη νέος επόθησε την μοναδικήν πολιτείαν· όθεν εγκαταλείψας τον κόσμον
και τα εν κόσμω, επήγεν εις το Άγιον Όρος εις την ιεράν Μονήν του Φιλοθέου και
έγινε Μοναχός. Αφού δε έμεινεν ολίγον καιρόν εις το Μοναστήριον, ανεχώρησεν εις
την ησυχίαν, δια να αγωνίζεται
περισσότερον εις τας αρετάς· ευρών δε σημειοφόρον τινά Ασκητήν, όστις
ησύχαζεν εις τόπον ερημικόν, Δομέτιον ονομαζόμενον, έμεινε μαζί του τρεις
χρόνους σχεδόν, εργαζόμενος όλας τας αρετάς με τόσην προθυμίαν και ακρίβειαν,
ώστε ηξιώθη να ακούση και θείαν φωνήν, η οποία του έλεγε· «Δαμιανέ, δεν πρέπει
να ζητής μόνον το συμφέρον το ιδικόν σου, αλλά και το των άλλων».
Τη αυτή ημέρα ΙΔ΄ (14ην) Φεβρουαρίου, μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος ΝΙΚΟΛΑΟΥ
του εξ Ιχθύος (Ψάρι) της Κορινθίας καταγομένου, μαρτυρήσαντος δε εν
Κωνσταντινουπόλει κατά το έτος αφνδ΄ (1554).
Νικόλαος ο νεοφανής και γενναίος Μάρτυς του Χριστού κατήγετο από κάποιο
ασήμαντο χωρίον, το οποίον υπό των εντοπίων ωνομάζετο Ψάρι και ευρίσκετο
περίπου εις τα όρια της Κορινθίας. Οι γονείς του ωνομάζοντο Ιωάννης και Καλή,
ήσαν δε και οι δύο θεοσεβείς και πιστοί εις τον Χριστόν. Ούτοι κατά το
δωδέκατον έτος της ηλικίας του Μάρτυρος απήλθον του κόσμου τούτου και άφησαν
αυτόν μόνον εις την οικίαν των. Ο δε παις, μη υποφέρων την στέρησιν των γονέων
του, έρχεται με μερικούς νέους εις πόλιν λεγομένην Σηλύβριαν, η οποία απέχει
από την Κωνσταντινούπολιν πορείαν μιας ημέρας.
ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΙΟΣ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΣ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ)
ΤΑ
ΨΕΥΔΗ ΑΠΟ ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΙΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ -
ΠΟΡΝΟΒΟΣΚΟΥΣ 14.2.2018
1.Δυστυχῶς τό « Τάμα
τοῦ Ἔθνους » καὶ τὸ Ἵδρυμα Προασπίσεως Ἠθικῶν καὶ Πνευματικῶν Ἀξιῶν
εἴμεθα καταδικασμένοι νὰ ἐπανέλθωμε καὶ νὰ τονίσωμε μὲ ὅλη τὴν δύναμι τῆς ψυχῆς μας ὅτι εἶναι ἡ κατεξοχὴν ἀνηθικότης καὶ ἀσυγχώρητος θρασύτης καὶ ἀναίδεια μερικὰ θρασύτατα γύναια καὶ μερικὰ ἐλεεινότατα
«παπαγαλάκια», κρατώντας ἕνα μικροφωνάκι στὸ χέρι νὰ ὑποδαυλίζουν καὶ νὰ προτρέπουν τοὺς πάντας,
μικροὺς καὶ μεγάλους, εἰς τὴν λατρεία τοῦ ὑπογαστρίου καὶ νὰ τὸ ἔχουν ὥς
κεντρομόλο δύναμι εἰς τὸν βίον τους. Ἐπιμένουν νὰ ἀμαυρώνουν καὶ νὰ βλασφημοῦν
καπηλικότατα ἕνα Ἅγιο καὶ μάλιστα Ἑλληνικῆς καταγωγῆς, ποὺ ἐμαρτύρησε εἰς τὴν Ρώμη τὸ 268 ἢ
269 μ.Χ.
☦ΘΑ ΣΑΣ ΚΑΨΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΚΡΟΠΟΛ
***
Ο Δημήτριος Χατζηνικολάου άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "☦ΘΑ ΣΑΣ ΚΑΨΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΚΡΟΠΟΛ":
Εὐχαριστῶ γιά τό βίντεο. Θερμά συγχαρητήρια στούς συμμετέχοντες στήν διαμαρτυρίαν.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

