O Συναξαριστής της ημέρας.
Πέμπτη, 4
Ιανουαρίου 2018
Σύναξις των 70
αποστόλων, Θεοκτίστου μάρτυρος.
Περὶ τῶν Ἁγίων
Ἀποστόλων μᾶς πληροφορεῖ τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον στο ι’ κεφάλαιον: «Μετὰ δὲ
ταῦτα ἀνέδειξεν ὁ Κύριος καὶ ἑτέρους ἑβδομήκοντα καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς ἀνὰ δύο
πρὸ προσώπου αὐτοῦ εἰς πᾶσαν πόλιν καὶ τόπον οὗ ἤμελλεν αὐτὸς ἔρχεσθαι. Ἔλεγεν
οὖν πρὸς αὐτοὺς· ὁ μὲν θερισμὸς πολύς, οἱ δὲ ἐργάται ὀλίγοι. Δεήθητε οὖν τοῦ
κυρίου τοῦ θερισμοῦ, ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὐτοῦ. Ὑπάγετε· ἰδοὺ
ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς ἄρνας ἐν μέσῳ λύκων. Μὴ βαστάζετε βαλλάντιον, μὴ πήραν,
μηδὲ ὑποδήματα, καὶ μηδένα κατὰ τὴν ὁδὸν ἀσπάσησθε· εἰς ἣν δ’ ἂν οἰκίαν
εἰσέρχησθε, πρῶτον λέγετε· εἰρήνη τῷ οἴκῳ τούτῳ καὶ ἐὰν ᾖ ἐκεῖ υἱὸς εἰρήνης,
ἐπαναπαύετε ἐπ’ αὐτὸν ἡ εἰρήνη ὑμῶν· εἰ δὲ μήγε, ἐφ’ ὑμᾶς ἀνακάμψει… καὶ
θεραπεύετε τοὺς ἐν αὐτῇ ἀσθενεῖς, καὶ λέγετε αὐτοῖς· ἤγγικεν ἐφ’ ὑμᾶς ἡ
βασιλεία τοῦ Θεοῦ». Τοὺς ἐξέλεξε ὁ Χριστὸς ὕστερα ἀπὸ τοὺς Δώδεκα, γιὰ νὰ
βοηθοῦν τὸ σωτήριο ἔργο του καὶ νὰ διακονοῦν τὸ σχέδιο τῆς Θείας Οἰκονομίας.
Ο παραλογισμός των Οικουμενιστών -- του πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ συχνά τονίζουν και διευκρινίζουν ότι
η επικοινωνία τους με τους αιρετικούς παπικούς και προτεστάντες,
αλλά και με τους αλλόθρησκους, δεν είναι κάτι το φοβερό παρά μόνο «αθώες» και
εθιμοτυπικές σχέσεις, στις οποίες προβάλλεται η Ορθοδοξία και εξομαλύνονται
οι διαφορές και γρήγορα όλοι θα γίνουν μία Εκκλησία! Η τακτική αυτή,
συνοδευόμενη και από την ψευδαίσθηση της επιτυχίας, τηρείται από το
Οικουμενικό Πατριαρχείο εδώ και έναν αιώνα, χωρίς κανένα ουσιαστικό
αποτέλεσμα. Απλώς ικανοποιείται το πάθος της φιλοδοξίας των μεγαλοσχήμων
οικουμενιστών, πως τάχα συμβάλλουν στην ειρήνη του κόσμου και στη λύση των
μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών προβλημάτων της οικουμένης. Εκείνο που
αποκαρδιώνει τους ορθοδόξους είναι η πνευματική αναισθησία των οικουμενιστών
απέναντι στην Εκκλησία και η απουσία ομολογιακού πνεύματος. Δεν έχουν δηλαδή
καμιά σχέση και ομοιότητα με την παράδοση των αγίων πατέρων.
Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος του Φώτη Κόντογλου
Σήμερα που γράφω, μέρα Tετάρτη,
29 Aυγούστου,
είναι η μνήμη του αγίου Iωάννου
του Προδρόμου. Xθες το
βράδυ ψάλαμε τον Eσπερινό
κατανυκτικά σ' ένα παρεκκλήσι, κ' ήτανε μοναχά λίγες γυναίκες και δυο-τρεις
άνδρες. Σήμερα το πρωί ψάλαμε τη λειτουργία του πάλι με λίγους προσκυνητές. Tα μαγαζιά ήτανε ανοιχτά, όλοι
δουλεύανε σαν να μην ήτανε η γιορτή του πιο μεγάλου αγίου της θρησκείας μας. Aληθινά λέγει το τροπάρι του "Mνήμη δικαίου μετ' εγκωμίων, σοι δε
αρκέσει η μαρτυρία του Kυρίου,
Πρόδρομε". Mε εγκώμια
και με ευλάβεια γιορτάζανε άλλη φορά οι ορθόδοξοι χριστιανοί τον Πρόδρομο, αλλά
τώρα του φτάνει η μαρτυρία του Kυρίου. Aυτή η μαρτυρία θ' απομείνει στον
αιώνα, είτε τον γιορτάζουνε είτε δεν τον γιορτάζουνε οι άνθρωποι, είτε τον
θυμούνται είτε τον ξεχάσουνε. K' η
μαρτυρία είναι τούτη: πως ο άγιος Iωάννης ο
Πρόδρομος είναι "ο εν γεννητοίς γυναικών μείζων" δηλ. "ο πιο
μεγάλος απ' όσους γεννηθήκανε από γυναίκα" κατά τα λόγια του ίδιου του Xριστού. Γι' αυτό κ' η Eκκλησία μας ώρισε να μπαίνει το
εικόνισμά του πλάγι στην εικόνα του Xριστού
στο εικονοστάσιο της κάθε ορθόδοξης εκκλησιάς.
¨ Following the Holy Fathers¨ : Fr Theodoros Zisis' escape from the Babylonian Captivity of Ecumenism
"Formerly I was a disciple of the ecumenists, but I have
become a disciple and follower of the Holy Fathers. And I glory in this
fact!"
- Fr Theodoros Zisis.
1. Introduction.
Recently a number of texts written by the well-known, and now
retired, Professor of Patristics, Protopresbyter Theodoros Zisis, have
're-emerged', reaching the English-speaking Orthodox faithful via the
internet.[1] Originally published in the 1970's, these texts, particularly one
entitled 'The Ecumenical Patriarchate and Archimandrite Justin Popovich', speak
glowingly of the Ecumenical Patriarchate and of Patriarch Athenagoras,[2] and
are critical of the recently recognized Serbian saint, Justin Popovich.[3] One
might wonder, what renders the 'rediscovery' of these old texts particularly
newsworthy? It would seem to be the fact that Fr Theodoros is now, some roughly
thirty years later, a leading light in the Orthodox world, calling on the
Orthodox faithful - hierarchs, clergy and laity alike - to uphold the Tradition
of Church as expressed in the writings of the Holy Fathers and the sacred
canons, in the face of the pan-heresy of ecumenism. He is, in other words
calling on us to follow in the footsteps of Saint Justin Popovich, thus
checking the uncanonical, ecumenist practices of the Ecumenical Patriarchate.
Πως εννοούν άραγε την Εκκλησία οι κ.κ. Ηγούμενοι; Και αιρετική και Εκκλησία; Ποιος πρέπει να αποκοπεί από ποιόν; -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναρακη Καθηγητού Παν. Αθηνών
Ο εναγκαλισμός του
Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου με την παπική αίρεση, στο Φανάρι, γεγονός απρόσμενο,
στις διαδικασίες στις οποίες εκδηλώθηκε, ως πτώση της κεφαλής της Ορθοδοξίας
στα χέρια του Ρωμαίου Ποντίφικα, προκάλεσε ορισμένες αντιδράσεις όπως ήταν φυσικό
στο αγιώνυμο όρος της παλαίφατης ορθόδοξης μοναχικής πολιτείας, αλλά
διχασμένες, ως προς το πρακτέο! Δύο αγιορείτικα κείμενα, τα οποία είδαν, μέχρι
σήμερα, το φως της δημοσιότητος, χρωματίζουν με διαμετρικά αντίθετες τάσεις, το
μοναχικό δυναμικό της πολιτείας αυτής, σε σχέση με τη στάση των μοναχών
απέναντι στον Πατριάρχη! Το κείμενο που προηγήθηκε χρονικώς αντανακλά το
αγωνιστικό μοναχικό πνεύμα, που κυριαρχεί σε μία μεγάλη μερίδα του Όρους,
ιερομόναχων και μοναχών, στις φλέβες των οποίων φαίνεται να ρέει ο
αγιοπνευματικός δυναμισμός της μαρτυρίας! Ιερομόναχοι και μοναχοί, οι οποίοι
αυτοχαρακτηρίζονται, με ειλικρινή ταπείνωση ως «αμαθείς και ταλαίπωροι
αμαρτωλοί» απευθύνονται στους είκοσι ηγουμένους της Ι. Μ. του Αγίου Όρους,
«σοφότερους και λογιότερους» από αυτούς και τους ζητούν, μάλλον τους
εκλιπαρούν, να ενεργοποιηθούν δυναμικά κατά των γεγονότων, που συνέβησαν στο
Πατριαρχείο, κατά την επίσκεψη του Πάπα, και με ορθόδοξο ήθος να αναλάβουν τις
ευθύνες τους απέναντι στην προάσπιση της αλήθειας της Μίας, Αγίας, Καθολικής
και Αποστολικής Εκκλησίας! «Δεν είναι πλέον καιρός λόγων αλλά έργων»,
O Συναξαριστής της ημέρας.
Τετάρτη, 3
Ιανουαρίου 2018
Μαλαχίου προφήτου, Γόρδιου μάρτυρος.
Ὁ προφήτης Μαλαχίας καταγόταν ἀπὸ τὴ
φυλὴ Λευΐ καὶ ἐγεννήθηκε στὸ Σοφερὸ μετὰ τὴν ἐπιστροφὴ τῶν Ἰουδαίων ἀπὸ τὴ
Βαβυλώνια αἰχμαλωσία. Ἔζησε περὶς τὸν 5ο π.Χ. αἰώνα, κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ
Νεεμία, καὶ ἐργάσθηκε στὴν Ἱερουσαλὴμ μετὰ τὸν Προφήτη Ἀγγαῖο καὶ τὸν Ζαχαρία.
Αὐτό συνάγεται ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ἀνοικοδόμηση τοῦ ναοῦ εἶχε πλέον
ἀποπερατωθεῖ καὶ εἶχαν ἀρχίσει οἱ προσφερόμενες θυσίες.
Τι κάνεις αυτού; Αυτές οι θέσεις είναι αδύνατες....
Εκεί που ΄φκιανα τις θέσεις στους Μύλους, ήρθε ο Ντερνύς
(Γάλλος στρατηγός), να με ιδεί.
Μου λέγει:
Τι κάνεις αυτού Μακρυγιάννη; Αυτές οι θέσεις είναι αδύνατες· τι πόλεμο θα κάνετε με τον Μπραΐμη αυτού;
Του λέγω:
Είναι αδύνατες οι θέσεις κι εμείς. Όμως είναι δυνατός ο Θεός που μας προστατεύει, και θα δείξουμε την τύχη μας σ΄ αυτές τις θέσεις τις αδύνατες. Κι αν είμαστε ολίγοι στο πλήθος του Μπραΐμη, παρηγοριόμαστε μ΄ έναν τρόπο· ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθε και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν. Και όταν κάνουν αυτήνη την απόφαση, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν. Η θέση όπου είμαστε σήμερα εδώ είναι τοιούτη. Και θα ιδούμε την τύχη μας οι αδύνατοι με τους δυνατούς.
(Στη μάχη των Μύλων ο Ιμπραήμ πασάς έπαθε πανωλεθρία!).
Μου λέγει:
Τι κάνεις αυτού Μακρυγιάννη; Αυτές οι θέσεις είναι αδύνατες· τι πόλεμο θα κάνετε με τον Μπραΐμη αυτού;
Του λέγω:
Είναι αδύνατες οι θέσεις κι εμείς. Όμως είναι δυνατός ο Θεός που μας προστατεύει, και θα δείξουμε την τύχη μας σ΄ αυτές τις θέσεις τις αδύνατες. Κι αν είμαστε ολίγοι στο πλήθος του Μπραΐμη, παρηγοριόμαστε μ΄ έναν τρόπο· ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθε και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν. Και όταν κάνουν αυτήνη την απόφαση, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν. Η θέση όπου είμαστε σήμερα εδώ είναι τοιούτη. Και θα ιδούμε την τύχη μας οι αδύνατοι με τους δυνατούς.
(Στη μάχη των Μύλων ο Ιμπραήμ πασάς έπαθε πανωλεθρία!).
ΚΑΘΕ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ συμβατική αφετηρία μιας νέας προσπάθειας.
Κανείς ασφαλώς δεν θέλει να ζη σ' ένα κόσμο
παρακμής, αντιφάσεων, αλληλοσυγκρουομένων συμφερόντων, αδικίας και αμοραλισμού.
Η κατάσταση δεν αλλάζει μαγικά και μηχανικά. Χρειάζονται να πολλαπλασιασθούν οι
άνθρωποι που κάνουν Αντίσταση. Που παραμένουν πιστοί στις Ορθόδοξες παραδόσεις
μας, στις αξίες μας, στην ιστορία μας και στους αγώνες μας.
Να προσέξουμε τις παγίδες του Ζάεφ
Η στάση των Σκοπιανών ηγετών ουσιαστικά δεν έχει αλλάξει
Από τον
Κωνσταντίνο Χολέβας
Ο Σκοπιανός πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ απήντησε στην πρόταση που του έκανε ο Ελληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Μας έκανε τη... χάρη να μη θεωρεί μόνο τον λαό του κληρονόμο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αλλά επιτρέπει και στους Ελληνες και τους Βουλγάρους να διεκδικήσουν μέρος της κληρονομιάς του Μακεδόνα στρατηλάτη. Μερικοί στην Ελλάδα έσπευσαν να εκφράσουν ικανοποίηση. Στην πραγματικότητα, ο Ζάεφ στήνει παγίδα.
Από τον
Κωνσταντίνο Χολέβας
Ο Σκοπιανός πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ απήντησε στην πρόταση που του έκανε ο Ελληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Μας έκανε τη... χάρη να μη θεωρεί μόνο τον λαό του κληρονόμο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αλλά επιτρέπει και στους Ελληνες και τους Βουλγάρους να διεκδικήσουν μέρος της κληρονομιάς του Μακεδόνα στρατηλάτη. Μερικοί στην Ελλάδα έσπευσαν να εκφράσουν ικανοποίηση. Στην πραγματικότητα, ο Ζάεφ στήνει παγίδα.
Η δε μήτηρ αυτών, εννοήσασα το νόημα των λόγων του Ποιμένος... Η δε Μικτή Μονή του "γέροντα" Σωφρόνιου του Έσσεξ Αγγλίας δεν εννοεί το νόημα....
Ποιμήν ο Όσιος πατήρ ημών κατήγετο εκ της Αιγύπτου,
αναχωρήσας δε εκ της πατρίδος του μεθ’ όλων των αδελφών του εγένετο Μοναχός. Η
δε μήτηρ αυτών, εκ της μητρικής φιλοστοργίας κινηθείσα, επήγεν εις την Σκήτην
ίνα τους ίδη, και επειδή οι υιοί της έκλεισαν την θύραν του κελλίου των,
έκλαιεν έξω με πόνον καρδίας και εφώναζεν. Ο δε αββάς Ανούβ, εις εκ των
αδελφών, λέγει προς τον Ποιμένα· «Τι να κάμωμεν εις την γραίαν ταύτην»; Τότε ο
Ποιμήν ήλθε πλησίον της θύρας και λέγει εις αυτήν έσωθεν· «Διατί κλαίεις
γραία;» Η δε, ακούσασα την φωνήν του Ποιμένος, είπε· «Θέλω να σας ίδω, τέκνα
μου, διότι
κατά τι θα βλάψω εγώ, εάν μόνον σας ίδω; Δεν είμαι εγώ η μήτηρ
σας; Δεν
ευρίσκομαι τώρα εγώ εις βαθύ γήρας;» Ο δε Ποιμήν απεκρίθη
εις αυτήν· «Που θέλεις να μας ίδης εις τούτον ή τον άλλον κόσμον;» Η δε μήτηρ
αυτών, εννοήσασα το νόημα των λόγων του
Ποιμένος, μετά χαράς ανεχώρησε χωρίς να τους ίδη.
ΕΝ ΕΤΟΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ…
Ο Θεός είναι ο Ων. Ο Υπάρχων. Τίποτε πέραν τούτου
μεγαλύτερον, τίποτε αληθέστερον… Απεκαλύφθη εις τον εκλεκτόν Του λαόν Ισραήλ
και ήνοιξε μετ’ αυτού διάλογον. Και ο διάλογος ούτος εκωδικοποιήθη εις την
Παλαιάν Διαθήκην… Εις τα «Εθνη» «ωμίλησε» δια του «σπερματικού λόγου», δια της
φυσικής οδού. Και «ότε ήλθε το πλήρωμα του χρόνου», «επ’ εσχάτων των ημερών
τούτων ελάλησεν ημίν εν Υιώ»… Και έκτοτε, έκλεισεν ο διάλογος, ο «δια γνόφου
και νεφέλης» με τον Ισραήλ και ήνοιξεν ένας άλλος διάλογος, «τοσούτω κρείττων
γενόμενος των αγγέλων, όσω διαφορώτερον παρ’ αυτούς κεκληρονόμηκεν όνομα». Ο
διάλογος με τα Έθνη, με ολόκληρον τον κόσμον… Και ο διάλογος ούτος συνεπυκνώθη
εις την Καινήν Διαθήκην. Η Καινή Διαθήκη είναι κήρυγμα, εξαγγελία του θελήματος
του Θεού, είναι το Ευαγγέλιον. Ως κήρυγμα αποτελεί μονόλογον. Ως πρόσκλησις
προς τα λογικά όντα, προς έτερον λόγον, μεταβάλλεται εις διάλογον. Κατά βάθος,
βεβαίως, ο Θεός λαλεί προς τους ανθρώπους, δεν διαλέγεται.
Φώτης Κόντογλου - Ὁ Μέγας Βασίλειος κι᾿ ὁ παραμορφωμένος Χριστιανισμός
Θέλω νὰ μιλήσω γιὰ τὸν ἅγιο Βασίλειο, ἀλλὰ νὰ μὴν πῶ τὰ
συνηθισμένα ποὺ λένε ὅσοι γράφουνε γι᾿ αὐτὸν τὸν ἀληθινὰ Μέγαν ἅγιο. Προπάντων
κάποιοι θεολόγοι φραγκοδιαβασμένοι, ποὺ δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει σχεδὸν καθόλου ἡ
ἁγιότητά του κ᾿ ἡ κατὰ Θεὸν σοφία του, ἀλλὰ ἡ «θύραθεν» σοφία του, ἡ γνώση ποὺ
εἶχε στὰ ἑλληνικὰ γράμματα, στὴ ρητορικὴ καὶ στάλλα ἐφήμερα καὶ ἐξωτερικὰ
στολίδια αὐτῆς τῆς βαθειᾶς ψυχῆς, λησμονώντας τί γράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος γιὰ
τὴν κοσμικὴ σοφία, ποὺ τὴ λέγει «μωρίαν παρὰ τῷ Θεῷ».
O Συναξαριστής της ημέρας.
Τρίτη, 2 Ιανουαρίου
2018
Σιλβέστρου Ρώμης,
Θεαγένους ιερομ., Θεοπίστου μάρτυρος.
Ὁ Ἅγιος Σιλβέστρος
καταγόταν ἀπὸ τὴν Ρώμη. Ἐπειδὴ μὲ τὸν πνευματικό του ἀγῶνα ἔφθασε στὸ ἄκρο τῆς
ἀρετῆς καὶ τῆς εὐσέβειας, χειροτονήθηκε Ἐπίσκοπος τῆς Πρεσβυτέρας (Παλαιᾶς)
Ρώμης, ὕστερα ἀπὸ τὸν θάνατο τοῦ Ἐπισκόπου Μιλτιάδη, ὁ ὁποῖος κοιμήθηκε στὶς 11
Ἰανουαρίου τοῦ ἔτους 314 μ.Χ.
Ἐποίμανε ἀξίως τὸ
ποίμνιό του καὶ μὲ τὴν ἁγιότητά του ἐλάμπρυνε τὸν ἀποστολικὸ θρόνο του καὶ
ἔκανε πολλὰ θαύματα. Ἐπιδόθηκε μὲ περισσὴ φροντίδα στὸ φιλανθρωπικὸ ἔργο καὶ
ἀγωνίσθηκε νὰ μεταμορφώσει κατὰ Χριστὸν τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα τοῦ λαοῦ τῆς Ρώμης.
Κατὰ τὴν παράδοση ὁ Ἅγιος ἐχειραγώγησε πρὸς τὴν χριστιανικὴ πίστη τὸν
αὐτοκράτορα Μέγα Κωνσταντῖνο καὶ μὲ τὸ θεῖο Βάπτισμα τοῦ καθάρισε τὰ πάθη, τῆς
ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος.
Καλό και Ευλογημένο το νέο έτος 2018 !
Αυτή την ημέρα, την πρώτη του νέου έτους, καλούμεθα όλοι
μας, στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να κάνουμε, με θάρρος και
εντιμότητα, τον πνευματικό μας απολογισμό, να θεραπεύσουμε τα μικρότερα ή
μεγαλύτερα ελλείμματά μας, διά της ειλικρινούς μετανοίας και, με τον Θείον
φωτισμόν, να ιεραρχήσουμε προς το πραγματικό μας συμφέρον τις προτεραιότητές
μας σ' αυτή τη ζωή, επιζητούντες, με λόγους καρδιακής πίστεως και έργα
μετανοίας, πρώτον «την Βασιλείαν το Θεού και την Δικαιοσύνην Του», με την
βεβαίαν ελπίδα ότι και όλα τα άλλα, τα οποία ως άνθρωποι έχουμε ανάγκη, θα μάς
προσφερθούν με αυτάρκειαν από τη φιλόστοργη πρόνοια του Θεού.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)