Αγιορείτου Άνθη εκ των
εορταστικών λόγων εις τον Ευαγγελισμόν της Υπεραγίας Θεοτόκου. Εορτή
Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, μηνύματα σωτηρίας, υπόθεσις ευφροσύνης και χαράς!
Πανήγυρις πανηγύρεων της ελπίδος ημών. Απεστάλη ο αρχάγγελος Γαβριήλ προς την
Παρθένον Μαρία, μήνυμα παγκοσμίου σωτηρίας φέρων, απεστάλη στρατιώτης, βοών το
μυστήριον του Βασιλέως, μυστήριον γνωριζόμενον πίστει, ουκ ερευνόμενον λογικώς
αλλά ομολογούμενον και θεολογούμενον. Απεστάλη τον έκτον μήνα, από την σύλληψιν
του Ιωάννου του Προδρόμου, προς παρθένον μνηστευμένην τω Ιωσήφ. Ο προφήτης
Ησαϊας περί τούτου λέγει: «Δοθήσεται το εσφραγισμένο βιβλίον, ανδρί ειδότι
γράμματα». Εσφραγισμένον βιβλίον την Παρθένον Μαρίαν λέγει. Από ποίους εδόθη;
Από τους ιερείς. «Ανδρί ειδότι γράμματα» δηλαδή ο Ιωσήφ είχε γυναίκα και
παιδιά, όστις λέγει κατά τον προφήτην: «Ου δύναμαι αναγνώναι» δηλαδή αδυνατώ να
διαβάσω διότι είναι σφραγισμένο (κλειστό) τηρούμενον να γίνει κατοικητήριον Θεού.
Ουκ είχε συζυγικές-σαρκικές σχέσεις ο Ιωσήφ με την Μαρία. Ο Γαβριήλ μηνύει
εις παρθένον Μαρία την σάρκωσιν του Θεού Λόγου, η οποία κατανοήσασα ότι εκ
Πνεύματος Αγίου τούτο, δέχεται λέγουσα το: «Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά
το ρήμα σου» (Λουκ. α: 26-38).
Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου
|
misha
έγραψε:
|
|
εάν οι Ρομανώφ θεωρούνται αιμοσταγείς τότε πώς πρέπει να χαρακτηριστεί ο πρωτεργάτης της σφαγής της στάσεως του Νίκα; |
Κοσμάς:
Εγώ, όμως δεν είπα τέτοιο πράγμα. Έγραψα το τι έλεγε τότε ο Ρωσικός λαός! Έγραψα:
«Ο ρωσικός λαός χαρακτήριζε τον τελευταίο Τσάρο ως “αιματοβαμμένο Νικόλαο”»!
Ο ρωσικός λαός χαρακτήριζε τον τσάρο «αιματοβαμμένο»!
Εγώ δεν πήρα θέση. Θα μου ειπείς, τότε γιατί το έγραψα; Το έγραψα
για να δείξω ότι η θανάτωση των Ρομανώφ, οφείλονταν σε λόγους καθεστωτικούς και αντεκδίκησης. Για το λόγο αυτό ανέφερα ακόμα τη θανάτωση από τους τσαρικούς του αδελφού του Λένιν, ο οποίος τώρα με τη σειρά του έδωσε τη διαταγή εκτέλεσης της οικογένειας των Ρομανώφ!
2. Ως άλλοθι επικαλείσαι τη στάση του Νίκα στην Κπολη, που ο στρατηγός του Ιουστινιανού Βελισάριος την κατέστειλε, με τριάντα χιλιάδες νεκρούς!
Εδώ, είχαμε μιά επανάσταση! Πυρπολήθηκε η Πόλη. Ακόμα και η Αγία Σοφία! Ο Ιουστινιανός ήθελε να παραιτηθεί και να φύγει. Τον συγκράτησε η σύζυγός του Θεοδώρα! Οι στρατηγοί του, Βελισάριος και Μούνδος, με σχέδιο που κατάστρωσαν μπόρεσαν να πατάξουν τους επαναστάτες. δεν μπόρεσαν όμως να αποφύγουν την αιματοχυσία. Οι νεκροί υπολογίζονται σε τριάντα χιλιάδες! Διερωτώμαι όμως, αν σε ένα πόλεμο με βαρβάρους οι στρατηγοί του αυτοκράτορα φονεύσουν μερικές χιλιάδες από αυτούς, είναι κατάκριτος ο αυτοκράτορας;
Οι Ρομανώφ ξεπάστρευαν όποιον έβαζε στο μάτι ο Ρασπούτιν!
Συνεχίζεται
O Συναξαριστής της ημέρας.
Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017
Δ Χαιρετισμοί. Προεόρτια Ευαγγελισμού, Αρτέμονος επισκόπου Σελευκείας και Πισιδίας και Ζαχαρίου των οσίων, Παρθενίου ιερομάρτυρος του νέου (1657).
Ἀκάθιστος Ὕμνος – Δ’ Στάσις
Τεῖχος εἶ τῶν παρθένων,
Θεοτόκε Παρθένε,
καὶ πάντων τῶν εἰς σὲ προστρεχόντων.
Ὁ γὰρ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς,
κατεσκεύασέ σε ποιητής, Ἄχραντε,
οἰκήσας ἐν τῇ μήτρα σου,
καὶ πάντας σοι προσφωνεῖν διδάξας·
Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς παρθενίας,
χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτήριας.
Θεοτόκε Παρθένε,
καὶ πάντων τῶν εἰς σὲ προστρεχόντων.
Ὁ γὰρ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς,
κατεσκεύασέ σε ποιητής, Ἄχραντε,
οἰκήσας ἐν τῇ μήτρα σου,
καὶ πάντας σοι προσφωνεῖν διδάξας·
Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς παρθενίας,
χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτήριας.
Του αείμνηστου Στέργιου Ν. Σάκκου, ῾Ομ. Καθ. Πανεπιστημίου
῎Αν ἐγκύψουμε στό θεολογικό βάθος τῆς ἱστορίας τῆς Θεοτόκου, θά δοῦμε,
πράγματι, ὅτι ἡ ζωή της σημαδεύτηκε ἀπό ἐκεῖνα ἀκριβῶς τά γεγονότα, πού
συνιστοῦν τήν οὐσία τῆς ᾿Εκκλησίας· τήν ἀνάσταση καί τήν ἐπιφοίτηση τοῦ ῾Αγίου
Πνεύματος. Τήν ὥρα τοῦ εὐαγγελισμοῦ της, ὅταν μέ πίστη ἀπόλυτη παρέδωσε τόν ἑαυτό της στό ρῆμα τοῦ ἀγγέλου, ἔζησε τήν συγκλονιστική
ἐμπειρία τῆς Πεντηκοστῆς· «Πνεῦμα ῞Αγιον ἐπελεύσεται ἐπί σέ καί δύναμις
῾Υψίστου ἐπισκιάσει σοι» (Λκ 1,35). ᾿Εκείνη τήν στιγμή ἡ Παρθένος ἑνώθηκε
μέ τόν Θεό κατά ἕναν ἄμεσο —ἀσύλληπτο— τρόπο καί γέμισε τό εἶναι της θεότητα…..
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Το έγγραφο ανακριτού της Ι.Μ.Θ. και η απάντηση του π.Θεοδώρου Ζήση
Πρόκειται για 2 επιστολές. Η πρώτη είναι του ειδικού ανακριτού της Ι.Μ.Θ. προς τον π. Θεόδωρο Ζήση και η δεύτερη είναι η γραπτή απάντηση του π. Θεοδώρου. Δημοσιεύουμε ευχαρίστως τις επιστολές αυτές, κοινά και κατ' αποκλειστικότητα, οι διαχειριστές των Ιστολογίων Κατήχησης και Κατάνυξις κατόπιν της παρακλήσεως του π. Θεοδώρου Ζήση, σε αρχείο pdf.
Η ΓΛΥΚΟΦΙΛΟΥΣΑ -- Αλέξ. Παπαδιαμάντη
Ἂς εἰσδύῃ
μία μόνη ἀκτὶς ἡλίου, ἅμα τῇ ἀνατολῇ, διὰ τοῦ θαμβοῦ φεγγίτου, εἰς τὸν πενιχρὸν
θάλαμον, μὲ τοὺς τέσσαρας τοίχους ἀσβεστωμένους λευκούς, μὲ μίαν ψάθαν, καὶ ἐπ᾽
αὐτῆς μικρὸν ἀμαυρὸν κιλιμάκι στρωμένα ἐπὶ τοῦ πατώματος, μὲ δύο προσκεφαλάδες ἀκουμβημένας σύρριζα εἰς τοὺς τοίχους, ἔνθεν
καὶ ἔνθεν τῆς γωνίας τοῦ πυρός, ὅπου τέσσαρες ξηροὶ δαυλοὶ καὶ δύο μεγάλα ξύλα ὀρθὰ
καίουσι καὶ βρέμουσιν ἐπὶ τῆς ἑστίας. Τοιοῦτος νὰ εἶναι ὁ χειμερινὸς θάλαμος, ἔχων
τὰ νῶτα ἐστραμμένα πρὸς βορρᾶν καὶ πρὸς δυσμάς, συνεχόμενος μὲ ἄλλον βορεινὸν
θαλαμίσκον, ὅστις νὰ εἶναι συγχρόνως δῶμα καὶ ἡλιακωτὸν καὶ ὑπερῷον.
Κατεσκευασμένος μὲ πλίνθους, μὲ ξυλοτοίχους, στεγασμένος μὲ ξύλα καὶ μὲ
κεράμους, ἀφάτνωτος, ἀνώροφος, εὐήλιος, ἀθέρμαστος, εὐήνεμος, σχεδὸν ὑπαίθριος,
μὲ τὸ μόνον ὑψηλὸν καὶ πλατὺ παράθυρον τὸ ἀπᾷδον εἰς ὅλον τὸν ρυθμὸν τοῦ
κτιρίου, καί, χάριν πολυτελείας, μὲ πηχυαίαν ὕαλον, διὰ ν᾽ ἀπολαύῃ τις ὄρθιος,
εἰς τὰ βασίλεια τοῦ Βορρᾶ, τὴν μεγάλην θέαν καὶ τὴν μεγάλην πάλην. Τοιαύτη θὰ
ἦτο, χωρὶς νὰ παραβῶ τὴν δεκάτην Ἐντολήν, ἡ μόνη φιλοκτημοσύνη μου καὶ ἡ μόνη
μου πλεονεξία.
Γιατί αποκρύπτεται η συγκλονιστική είδηση διακοπής μνημοσύνου των παραδοσιακών μας ιερέων από γνωστό Ιστότοπο;
Από Ηλία Γεωργιάδη,
Θεολόγο-Νομικό, Σέρρες,
Διευθυντή Εφημερίδος ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ ΣΕΡΡΩΝ
Είναι δυνατόν ένας ιστότοπος όπως η ΡΟΜΦΑΙΑ να μην αναφέρει την συγκλονιστική είδηση, για τη διακοπή του μνημοσύνου του Μητροπολίτη Θεσ/νίκης κ.Ανθίμου από τον ΟΓΚΟΛΙΘΟ, της Θεολογίας, πρωτ. Θεόδωρο Ζήση; Το ίδιο θα έπρεπε να κάνετε και για τον π.Νικόλαο Μανώλη εφημέριο του Αγίου Σπυρίδωνα Τριανδίας και τον π.Φώτιο Βεζύνια, από τον Ασκό Λαγκαδά.
Αλλά δεν νομίζετε ότι τον παγκοσμίου φήμης ΠΑΤΡΟΛΟΓΟ, τον καθηγητή που συνέγραφε όλους τους λόγους του Πατριάρχη Δημητρίου, τον καθηγητή που υποχρέωσε τους παπικούς να παραδεχθούν ότι η ΟΥΝΙΑ είναι απαράδεκτη και τους έπεισε να την άρουν, ασχέτως αν πήραν το λόγο τους πίσω και την επανέφεραν, τον καθηγητή που ο νυν πατριάρχης τον χειροτόνησε εις πρεσβύτερον στην ΑΓΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ως Φιλαδελφείας.
Είναι δυνατόν η ΡΟΜΦΑΙΑ να τον αγνοεί και να μην μεταδίδει έστω και απλά την είδηση; Γιατί αδικείτε τον ιστότοπο που σεμνύνεται ότι μεταδίδει εκκλησιαστικές ειδήσεις;
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ : ΥΠΟΘΕΣΙΣ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ: ΔΙΚΑΙΑ Η ΑΘΩΩΣΙΣ ΑΛΛΑ ΑΔΙΚΟΣ Η ΣΤΡΕΒΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν
Ἡ ὁμόφωνος ἀθώωσις τῶν ἐμπλεκομένων στήν ὑπόθεσι τοῦ ἀνυπάρκτου καί πολιτικά κατασκευασμένου «σκανδάλου» τῆς Ἱ. Μονῆς Βατοπαιδίου μέ τήν αἰτιολογία τῆς ἐλλείψεως δόλου καί τῆς μή προκλήσεως ζημίας σέ βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἀποτελεῖ ἀπόδοση τοῦ δικαίου, ἡ δικανική ὅμως θέσις ὅτι ἡ λίμνη Βιστωνίδα καί οἱ παραλήμνιες ἐκτάσεις ἀνήκουν στό Ἑλληνικό Δημόσιο ἀποτελεῖ κραυγαλέα στρέβλωση τῆς νομικῆς πραγματικότητος καί τῆς νομολογίας τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων (Ε.Δ.Α.Δ.) τοῦ ὁποίου ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 10/1993/405/483-484/9.12.1994 ἱστορική του Ἀπόφασι «Ἱερῶν Μονῶν κατά τῆς Ἑλλάδος» ἔχει ἐπιλύσει τελεσιδίκως τό ἰδιοκτησιακό καθεστώς καί τῆς συγκεκριμένης ὑποθέσεως.
ΛΟΓΟΣ Γ΄ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ.
«Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου»
(Λουκ. 1:38).
Δεν είναι νομίζω η ταπεινωφροσύνη περισσότερον από όλας
τας άλλας αρετάς περιφρονημένη από τον άνθρωπον, όχι δι΄ άλλην αιτίαν, αλλά
διότι ούτος δεν κατώρθωσεν ακόμη να αποκαλύψη τον πολύτιμον εκείνον θησαυρόν,
τον οποίον περιλαμβάνει αύτη η αρετή εντός των μακαρίων κόλπων της. Έλα εδώ εις
το μέσον, συ τρισάθλιε Εωσφόρε, μαύρον και σκοτεινόν νέφος του Άδου και της
κολάσεως, εγέρθητι από την άσβεστον ταύτην κάμινον όπου κατακαίεσαι, συ ο
οποίος δεν ήθελες να ταπεινώσης την πονηράν σου καρδίαν, όταν είχες
πλουτισμένον τον νουν με υπερβάλλουσαν γνώσιν, να μαρτυρήσης αν εγώ δεν λέγω
την αλήθειαν. Ποία είναι εκείνη η αιτία, η οποία σε εξώρισεν από τον ουρανόν,
σε εγύμνωσεν από τας ακτίνας και τας λάμψεις των αγγελικών ουσιών και σε
ημαύρωσε με όλα τα σκότη του Άδου; Τι είναι εκείνο το οποίον σε κατεβίβασεν από
την υπερουράνιον δόξαν και σε εκρήμνισε κάτω εις μίαν φοβεράν ατιμίαν και σε
εσφράγισε μέσα εις την αιώνιον κόλασιν ως κατάδικον; Ειπέ μας΄ ήτο άλλη αιτία,
ει μη διότι υπερηφανεύθης και ηθέλησες να αναβής υπεράνω του Θεού σου και
Πλάστου; Βεβαίως η υπερηφάνεια σε εκρήμνισεν, άθλιε, από την προτέραν σου δόξαν
και αγγελικήν φύσιν. Αλλά αν συ δια τον εαυτόν σου εντρέπεσαι να μας φανερώσης
την αλήθειαν, ειπέ μας τουλάχιστον δια τον προπάτορα Αδάμ, διότι συ ήσο ο
διδάσκαλός του, τις ήτο εκείνη η αιτία η οποία τον εξώρισεν από τον Παράδεισον
και τον έφερεν εις ταύτην την κατηραμένην γην;
Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου
5. Να δούμε τώρα και τους Ρομανώφ,
που σκότωσαν οι Μπολσεβίκοι το 1918 στη Ρωσία με διαταγή του Λένιν. ΄Ηταν ο
Τσάρος Νικόλαος, η γυναίκα του Αλεξάνδρα, οι τέσσερες κόρες και ο γιος του. Η
θανάτωσή τους οφείλεται σε λόγους καθεστωτικούς. Πάντως, σε καμιά περίπτωση δεν
έχουν σχέση με το μαρτύριο των μαρτύρων της Εκκλησίας, οι οποίοι καλούνταν να
αρνηθούν το Χριστό για να τους χαριστεί η ζωή! Δεν μαρτύρησαν δηλ. υπέρ της
Πίστεως!
Ο ρωσικός λαός χαρακτήριζε τον τελευταίο Τσάρο ως «αιματοβαμμένο Νικόλαο»! Επί Νικόλαου είχαν τουφεκιστεί και φυλακιστεί πολλοί μπολσεβίκοι, ακόμα και ο αδελφός του Λένιν. Η θρησκόληπτη τσαρίνα Αλεξάνδρα ήταν έρμαιο στα χέρια του διαβόητου Ρασπούτιν!
Τι σχέση μπορεί να έχουν οι Ρομανώφ, με τους αγίους αυτοκράτορές μας Μεγάλο Θεοδόσιο Α΄, τον Θεοδόσιο Β΄ και τον Ιουστινιανό; Ασφαλώς καμία!
6. Τους Ρομανώφ ανακήρυξε ως αγίους το 1981 η Ρωσική Σύνοδος της Διασποράς, αφού για τελευταία φορά τέλεσε το μνημόσυνό τους να τους συγχωρήσει ο Θεός! Στη συνέχεια η Σύνοδος αυτή έθεσε το ζήτημα αυτό ως προϋπόθεση για τη προσχώρησή της στο Πατριαρχείο της Μόσχας. Τούτο έγινε δεκτό από τη Μόσχα.. ΄Ετσι, και το Πατριαρχείο Μόσχας δέχτηκε την ανακήρυξή τους ως αγίους! Είναι όμως πράγματι άγιοι της Εκκλησίας; Εμείς προσωπικά δεν το πιστεύουμε! Ευχόμαστε μόνο ο Θεός να τους συγχωρέσει και τους αναπαύσει στον Παράδεισο, μαζί με όλους μας.
Ο ρωσικός λαός χαρακτήριζε τον τελευταίο Τσάρο ως «αιματοβαμμένο Νικόλαο»! Επί Νικόλαου είχαν τουφεκιστεί και φυλακιστεί πολλοί μπολσεβίκοι, ακόμα και ο αδελφός του Λένιν. Η θρησκόληπτη τσαρίνα Αλεξάνδρα ήταν έρμαιο στα χέρια του διαβόητου Ρασπούτιν!
Τι σχέση μπορεί να έχουν οι Ρομανώφ, με τους αγίους αυτοκράτορές μας Μεγάλο Θεοδόσιο Α΄, τον Θεοδόσιο Β΄ και τον Ιουστινιανό; Ασφαλώς καμία!
6. Τους Ρομανώφ ανακήρυξε ως αγίους το 1981 η Ρωσική Σύνοδος της Διασποράς, αφού για τελευταία φορά τέλεσε το μνημόσυνό τους να τους συγχωρήσει ο Θεός! Στη συνέχεια η Σύνοδος αυτή έθεσε το ζήτημα αυτό ως προϋπόθεση για τη προσχώρησή της στο Πατριαρχείο της Μόσχας. Τούτο έγινε δεκτό από τη Μόσχα.. ΄Ετσι, και το Πατριαρχείο Μόσχας δέχτηκε την ανακήρυξή τους ως αγίους! Είναι όμως πράγματι άγιοι της Εκκλησίας; Εμείς προσωπικά δεν το πιστεύουμε! Ευχόμαστε μόνο ο Θεός να τους συγχωρέσει και τους αναπαύσει στον Παράδεισο, μαζί με όλους μας.
Ψυχραιμία, αδελφέ μου Misha! Γιατί με στενοχωρείς, αφού ξέρεις πόσο σε εκτιμώ και αγαπώ. Ξέρεις το
πόσο θέλω να συζητώ (και να μαλώνω ακόμα) μαζί σου! Αλλά, σε παρακαλώ, μη
χάνεις την ψυχραιμία σου! ΄Ηρεμα και αγάλι!
Μόνο με ψυχραιμία, μπορείς να πείσεις όλο τον κόσμο, ότι έχεις δίκηο αδελφέ μου! Το να επικρίνεις τον Ιουστινιανό και τη Θεοδώρα, δεν δικαιώνονται οι Ρομανώφ! Δεν συμφωνείς; Ο καθένας κρίνεται από τις πράξεις του και όχι από τα τυχόν σφάλματα των άλλων! Εν πάση περιπτώσει, θα σημειώσω λίγες παρατηρήσεις μου, στα όσα γράφεις:
Συνεχίζεται
Μόνο με ψυχραιμία, μπορείς να πείσεις όλο τον κόσμο, ότι έχεις δίκηο αδελφέ μου! Το να επικρίνεις τον Ιουστινιανό και τη Θεοδώρα, δεν δικαιώνονται οι Ρομανώφ! Δεν συμφωνείς; Ο καθένας κρίνεται από τις πράξεις του και όχι από τα τυχόν σφάλματα των άλλων! Εν πάση περιπτώσει, θα σημειώσω λίγες παρατηρήσεις μου, στα όσα γράφεις:
Συνεχίζεται
O Συναξαριστής της ημέρας.
Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017
Νίκωνος οσιομάρτυρος και των 199 μαθητών αυτού.
Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυρας Νίκων ἔζησε κατὰ
τοὺς χρόνους τοῦ ἡγεμόνος Κουϊντιανοῦ καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴ Νεάπολη τῆς Ἰταλίας.
Ἡ μητέρα του ἦταν Χριστιανὴ καὶ τὸν γαλούχησε μὲ τὰ νάματα τῆς εὐσεβείας καὶ ὁ
πατέρας του εἰδωλολάτρης.
Σὲ νεαρὴ ἡλικία ἔγινε στρατιωτικὸς καὶ πολὺ γρήγορα
διακρίθηκε γιὰ τὴν ἀνδρεία καὶ τὴν πειθαρχία του. Ἡ ψυχή του ὅμως ποθοῦσε τὸν
βίο τῆς ἀσκήσεως καὶ τῆς κατὰ Θεοῦ βιοτῆς. Ἔτσι ξεκίνησε τὸ ταξίδι γιὰ τὴν
Κωνσταντινούπολη. Ἔκανε ὅμως μία πρώτη στάση στὴν Χίο, ὅπου πέρασε ἑπτὰ ἡμέρες
προσευχόμενος. Στὴν συνέχεια, μετὰ ἀπὸ ἐμφάνιση Ἀγγέλου, κατέβηκε στὴν παραλία
καὶ ἔφθασε στὸ ὄρος Γάνου.
ΔΙΩΓΜΟΣ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΟΥΣΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
Ὁ ἱερομόναχος Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς
Πρόσφατα ἐξεδόθη ἡ καταδικαστικὴ ἀπόφαση γιὰ τὸν γνωστὸ ἱερομόναχο, ὁ ὁποῖος
μάχεται κατὰ τῶν οἰκουμενιστῶν καὶ ἀμφισβητεῖ τὴν ἁγιότητα τοῦ Σμύρνης Χρυσοστόμου.
Τὸ μεγάλο του παράπτωμα ἦταν ὅτι δὲν μνημόνευε τὸ Μητροπολίτη του κι ἐκεῖνος τὸν
παρέπεμψε στὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοσύνη, μὲ τὴν ἴδια εὐκολία ποὺ ἐπὶ χρόνια παραπέμπει
καὶ τοὺς λαϊκοὺς στὰ κοσμικὰ δικαστήρια, γιατὶ δὲν συμφωνοῦν μὲ τοὺς λόγους καὶ
τὶς πράξεις του καὶ διαμαρτύρονται μὲ τρόπο γενναῖο καὶ δυναμικό. Ὁ π. Εὐθύμιος
εἶναι εὐλαβέστατος κληρικὸς καὶ θαρραλέος. Διατυπώνει τὶς ἀπόψεις του τεκμηριωμένα
καὶ ὑπερασπίζεται τὴν Ὀρθοδοξία. Σὲ μιὰ ἐποχὴ μάλιστα ὅπου ὄχι μόνο οἱ λαϊκοὶ ἀλλὰ
καὶ οἱ περισσότεροι κληρικοὶ ἔχουν γίνει ἄνθρωποι τοῦ γλυκοῦ καὶ χλιαροῦ νεροῦ,
ὁ π. Εὐθύμιος ἀπ᾽ τὴν ἀσκητικὴ του βίγλα ἀνησυχεῖ καὶ ἀντιστέκεται. Καὶ αὐτὸ εἶναι,
ποὺ τὸν κάνει ἀξιοθαύμαστο καὶ ἀξιομίμητο. Δυστυχῶς, ἡ ἐκκλησιαστικὴ δικαιοσύνη
ἀποφασίζει μὲ τρόπο παράλογο, πιστεύοντας ὅτι ἔτσι θὰ προστατεύσει κάποιους ἄλλους
«ἀθώους» μεγαλόσχημους κληρικούς. Ἡ τακτικὴ αὐτὴ εἶναι θεομίσητη. Ὁ παραλογισμὸς
συνεχίζεται μὲ τὸ νὰ ἐπιμένουν οἱ θύτες καὶ διῶκτες ὅτι ὀρθῶς ἐνήργησαν καὶ ἐπιβάλλεται ὅλοι ἐμεῖς οἱ ἄλλοι, ποὺ δὲν ἔχουμε τὴ δική τους ἐμπάθεια, νὰ δεχτοῦμε καὶ νὰ
σεβαστοῦμε τὶς ἐν «Ἁγίῳ Πνεύματι ἀποφάσεις τους». Κάτι τέτοιο εἶναι ἀδιανόητο. Οἱ
χριστιανοὶ εἶναι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ καὶ ὄχι δοῦλοι τῶν ἐφήμερων ἐκκλησιαστικῶν ἀρχόντων.
Γι᾽ αὐτὸ καὶ συμπαρίστανται στοὺς ἀδίκως διωκόμενους ἀδελφοὺς καὶ παραδειγματίζονται
ἀπ᾽ τὸ τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο ἀντιμετωπίζουν τὴν τυφλὴ ἐμπάθεια τῶν διωκτῶν τους. Ἐλπίζω
ὅτι κάποτε θὰ δικαιωθοῦν οἱ ἀδελφοί, παρὰ τὴν ἀρνητικὴ στάση τῶν ὑπευθύνων. Ἐξ ἄλλου
πάνω ἀπὸ τὶς δολοπλοκίες καὶ τοὺς δικτατορικοὺς τρόπους ἀπονομῆς δικαιοσύνης, ὑπάρχει
ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος θὰ τακτοποιήσει ὅλες τὶς ὑποθέσεις καὶ θὰ ἐπουλώσει τὶς πληγές.
Τοῦ Μεγάλου Βασιλείου:
«Καυχιέσαι
γιὰ τὰ πλούτη σου καὶ ὑπερηφανεύεσαι γιὰ τοὺς προγόνους σου καὶ τὴν καταγωγή
σου; Καὶ χαίρεσαι γιὰ τὴν πατρίδα, ποὺ ἔχεις καὶ γιὰ τὴν ὀμορφιὰ τοῦ σώματός
σου καὶ γιὰ τὶς τιμές, ποὺ σοῦ ἀπονέμουν οἱ ἄλλοι; Νὰ προσέχης πολὺ ὅταν
καυχέσαι, νὰ προσέχης τὸν ἑαυτόν σου, γιατὶ εἶσαι θνητὸς ἄνθρωπος, διότι “εἶσαι
χῶμα καὶ θὰ ἐπανέλθης πάλι στὴν γῆ” μιὰν ἡμέρα».
Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΧΟΡΕΥΕΙ ΕΙΣ ΤΟN ΡΥΘΜΟΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ; -- Τοῦ πρεσβυτέρου π. Εὐσταθίου Κολλᾶ
«... Ὁ Θεὸς ἔχει
δώσει εἰς ἡμᾶς, τὸν περιούσιον λαόν του, τὴν διασποράν, καί, ἐν ταύτῃ τῇ ἀδυναμίᾳ
τῆς γενεᾶς μας εὑρέθη ἡ ἰσχύς μας, ἥτις μᾶς ἔχει ὁδηγήσει σήμερον ἕως εἰς τὸ
κατώφλιον τῆς παγκοσμίου κυριαρχίας. Ὀλίγα πράγματα μᾶς ὑπολείπονται, ἵνα ἱδρύσωμεν
τὴν
Παγκόσμιαν
Κυβέρνησίν μας » (Τὰ μυστικὰ
πρωτόκολλα τῶν σοφῶν τῆς Σιῶν. κεφ. 11ον).
Ἡ παγκόσμια Κοινότητα εὑρίσκεται μπροστὰ σὲ μιὰ ἀπροσδόκητη, πρωτόγνωρη, καὶ πρωτοφανή παγκόσμια
οἰκονομικὴ κρίση, συνοδευόμενη μὲ μία ἐξίσου παγκόσμια, Βία, Ἀναρχία, Τρομοκρατία καὶ Ἀναταραχή, προσέτι δὲ καὶ ἀπὸ μιὰ
μεθοδευμένη καὶ ἐκ βάθρων καταρράκωση καὶ ἀνατροπὴ τῶν ἀνθρώπινων κοινωνικῶν της
θεσμῶν. Πρὸ αὐτῶν τῶν μεθοδεύσεων ἡ παγκόσμια κοινότητα «ἐν συνοχῇ ἐθνῶν καὶ ἐν ἀπορίᾳ», ψάχνει νὰ βρεῖ καὶ νὰ πατάξει, «ἐν τῇ γενέσει τους», ὅλους ἐκείνους τοὺς ἀπάνθρωπους μηχανισμούς, ποὺ
δημιουργοῦν προβλήματα σὲ παγκόσμια κλίμακα. Πάντως, ἡ ἴδια ἡ ζωή μᾶς ἔχει ἀποδείξει,
ὅτι ἐκεῖνος, ποὺ μᾶς κάνει νὰ πονᾶμε περισσότερον, εἶναι αὐτὸς ὁ ἀνύποπτος, ποὺ
εἶναι δίπλα μας, ποὺ τὸν ἔχουμε βοηθήσει, τὸν βοηθοῦμε, καὶ τὸν περιβάλλουμε μὲ
περισσὴ ἐμπιστοσύνη καὶ ἀγάπη. Εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ ἐνεργεῖ, καὶ πράττει, ὅπως «τὸ φίδι, ποὺ θὰ βάλουμε στὸν κόρφο μας».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


