Πως είναι και που βρίσκονται οι προφήτες Ηλίας και Ενώχ;

Byzantine chant - Δεύτε λαοί -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2016

Αιμιλιανού, Παύλου, Θέης μαρτ. Παμβώ οσίου.

Γεννήθηκε στὸ Δορόστολο τῆς Θρακικῆς Μοισίας, τότε ποὺ αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Ἰουλιανὸς ὁ Παραβάτης.

Ἦταν δοῦλος σὲ ἕνα σκληρὸ καὶ φανατικὸ εἰδωλολάτρη (ἄλλεςπηγὲς ἀναφέρουν ὅτι ἦταν γιὸς τοπικοῦ ἀξιωματικοῦ ὀνόματιΣαββατιανοῦ), ποὺ ὅταν ἔμαθε ὅτι ὁ Αἰμιλιανὸς πίστευε στὸ Χριστό,ἐξοργίστηκε τόσο πολύ, ὥστε ἀφοῦ τὸν ἔβρισε μὲ τὰ πιὸ χυδαίαλόγια, ἔπειτα τὸν μαστίγωσε ἀνελέητα. Βέβαια, τοῦ ἐπεσήμανε ὅτι, ἂν συνεχίσει νὰ εἶναι χριστιανός, θὰ πάθαινε πολὺ χειρότερα.

Να ρωτάμε τον εαυτόν μας

Ο Πανσεξουαλισμός αφηνίασε.

Πολλά θηρία λυσσομανούν, δια να κατασπαράξουν τους Ορθοδόξους Έλληνας. Να εξαφανίσουν τον Ορθόδοξον Ελληνισμόν. Το πιο επικίνδυνον από αυτά, ο Πανσεξουαλισμός. Αποκτηνώνει τον άνθρωπον. Δολοφονεί την ψυχήν και θεοποιεί την σάρκα. Καταβιβάζει το κέντρον της σκέψεως του ανθρώπου από τον Θεοδρόμον νουν εις το υπογάστριον. Ανέκαθεν βεβαίως υπήρχεν ο «νόμος της σαρκός», που αντεστρατεύετο εις τον «νόμον της διανοίας». Σήμερα, όμως, προσέλαβε τας διαστάσεις συστηματικής κινήσεως. Σήμερα διαθέτει άφθονα και πλούσια μέσα: α) Τον ημερήσιον και περιοδικόν Τύπον. Αι φωτογραφίαι, που δημοσιεύονται, τροφοδοτούν τας κατωτέρας ορμάς· αφυπνίζουν την γενετήσιον βουλιμίαν· κατασπιλώνουν τον παρθενικόν θάλαμον της ψυχής με εικόνας και παραστάσεις αισχρότητος. β) Τας διαφημίσεις. Αι παραστάσεις ημιγύμνων γυναικών, με πορνικήν διάθεσιν, καταστρέφουν την εντροπήν, χαλαρώνουν την ηθικήν αυστηρότητα και αιχμαλωτίζουν με τα δεσμά του φιληδόνου θεάματος την διάνοιαν. γ) Τον κινηματογράφον. Αποκορύφωσις του εγκλήματος. Σκηναί βρωμεραί, υπενθυμίζουσαι Σόδομα και Γόμορρα. Τίτλοι και υπότιτλοι, διαφλέγοντες, με την φωτιά της εφαμάρτου ηδονής, την φαντασίαν. Προβολή έργων γενετησίου διαστροφής και ολογύμνων οργίων ναρκώνουν, μέχρις απονεκρώσεως την ηθικήν συνείδησιν και μεταμορφώνουν τους θεατάς εις «αγέλην χοίρων πολλών βοσκομένην». δ) Την τηλεόρασιν. Δεν υστερεί εις καταστρεπτικήν επίδρασιν από τον Κινηματογράφον. ε) Τα ραδιοφωνικά προγράμματα. Το ελαφρό τραγούδι, που από απόψεως μουσικής τέχνης, αποτελεί εξάμβλωμα, επιδρά επί των δυστυχών ακροατών, όπως η μαριχουάνα και, τουλάχιστον, τους αποβλακώνει. στ) Τα ναϊτ κλάμπς και τα καμπαρέ. Αποτελούν πλέον τους «φυσιολογικούς» χώρους εκτονώσεως της διαφθοράς της ψυχής. Τα ημίφωτα αι αναθυμιάσεις των σιγαρέττων και των ναρκωτικών, αι χειρονομίαι, η βορβορώδης φρασεολογία και τα οινοπνευματώδη ποτά καταστρέφουν και τα πλέον πενιχρά «λείψανα» της δολοφονημένης ψυχής. Ο πανσεξουαλισμός ευρίσκεται εις επικίνδυνον έξαρσιν. Εις αποκορύφωσιν! Αυτό το παρετήρησαν και κοσμικαί εφημερίδες. Και … ανησυχούν, όσοι βεβαίως ημπορούν να ανησυχήσουν συνωμόται! Και τα αποτελέσματα αυτού του πανσεξουαλισμού; Τραγικά. Καταστρεπτικά. Υποβιβάζουν την γυναίκα εις εταίραν, προωρισμένην να τροφοδοτή, με τα σαρκικά καρυκεύματά της, την ασέλγειαν και την γενετήσιον λαιμαργίαν του ανδρός. (Τι έχουν να είπουν αι αφελείς φεμινίστριαι δι΄ αυτό το κατάντημα της γυναικός;). Καταστρέφουν το αρρενωπόν φρόνημα του ανδρός και τον μεταβάλλουν εις αηδή «ντιντή». Τορπιλλίζουν τον οικογενειακόν βίον. Προετοιμάζουν μίαν γενεάν Ελλήνων, που θα έχουν αποβλακωθή θα πάσχουν από αθεράπευτα αφροδίσια νοσήματα· θα έχουν υποστή μαλάκυνσιν εγκεφάλου. Θα έχουν αποκτηνωθή! Θα έχουν χάσει το νόημα του ανθρωπίνου προορισμού. Μια τέτοια γενεά πώς να στοχασθή; Πώς να αγωνισθή δι΄ ιδανικά, αφού δεν θα έχη ιδανικά; Πώς να περιφρουρήση την Πατρίδα, αφού δεν θα αισθάνεται την ομορφιά της Πατρίδος; Και τότε δεν θα χρειασθή πόλεμος των Τούρκων και των Εβραίων, δια να κατακτήσουν την Ελλάδα, αφού ο Πανσεξουαλισμός θα την έχη εξαφανίσει από τον χάρτην της Ευρώπης! Τι πρέπει λοιπόν να γίνη; Μα … θέλει ερώτημα; Η Ελλάς, η χώρα των Μαρτύρων και των Ηρώων της Ορθοδοξίας, δεν είναι Στοκχόλμη, Αμβούργον, Πλας Πιγκάλ. Οι Ορθόδοξοι Έλληνες, όσοι αισθάνονται το «αίμα να βράζη» μέσα των δεν πρέπει να αδιαφορήσουν. Η αδιαφορία ευνοεί την διαφθοράν. Χρειάζεται αντίστασις, έστω και αν αυτό σημαίνει αγών, θυσία, πάλη!

«Ορθόδοξος Τύπος» αριθμ. φ. 229

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΤΗΝ Β΄ ΕΘΝΙΚΗ

Τουρκία, 15 Ιουλίου 2016. Τούρκοι φαντάροι ξεβράκωτοι με τα χέρια ψηλά. Ο φανατισμένος ισλαμικός όχλος του Ερντογάν, ξεσηκωμένος από τους παλαιολιθικούς μουεζίνηδες και ιμάμηδες, τούς λυντσάρει αλύπητα. Άλλους μαστιγώνει, άλλους αποκεφαλίζει. Ένα ψοφίμι αρχηγός του ΓΕΕΘΑ που τον αιχμαλώτισαν οι ερασιτέχνες πραξικοπηματίες στην αρχική φάση του εγχειρήματός τους, απελευθερωμένο μετά την κατάρρευση του «τούρκοπουτς» (ή «κου ντ’ ετά α λα τούρκα») κάτι ψελλίζει στην τουρκοτηλεόραση. Τούρκοι αξιωματικοί διαπομπεύονται με χειροπέδες από τους μπάτσους του Ερντογάν. Ο υπερήφανος και αήττητος τουρκικός στρατός παραδομένος στην χλεύη των ίδιων των Τούρκων. Η Τουρκία στο ναδίρ.
Τί κρύβεται πίσω από τις κουρτίνες στα σεράγια της Τουρκίας; Σας παραθέτω μερικές γραμμές από το πρόσφατα εκδοθέν έργο μου «Τοτέμ και Ταμπού της Νεότερης Ιστορίας μας» [Α΄τόμος: Εβραϊσμός-Φασισμός-Κομμουνισμός στην Ελλάδα (και όχι μόνο)], και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε: «Αν μάλιστα θελήσει κανείς να εμβαθύνει στα σχετικά πρόσφατα γεγονότα της Τουρκίας, μετά την αποκάλυψη της συνωμοτικής οργάνωσης «Εργκενεκόν», η οποία άρχισε τη δράση της από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, εύκολα θα διαπιστώσει ότι κάτω από τα επιφαινόμενα υπάρχει μια αντιπαράθεση του κεμαλικού κράτους (πρακτικά, του κράτους των ντονμέδων – εξισλαμισμένων εβραίων – γιατί η διανόηση αλλά και η στρατιωτική και οικονομική ισχύς είναι πάντα στα χέρια τους) με το Ισλάμ, που εκπροσωπείται σήμερα από τον Ερντογάν και το ισλαμικό «Κόμμα της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης» (Adalet ve Kalkinma Partisi : Ανταλέτ βε Καλκινμά Παρτιζί). Τα όσα διαδραματίζονται σήμερα στην Τουρκία δεν είναι παρά μια εσωτερική σύγκρουση για το ποιός θα έχει το πάνω χέρι σε αυτήν την χώρα. Εξού και η οξεία αντιπαράθεση των Ισραηλινών με τον Ερντογάν, δηλαδή με το ισλαμικό κράτος. Είναι προφανές ότι το Ισραήλ έχει πολλά και συγκεκριμένα συμφέροντα στο να διατηρηθεί το κεμαλικό κράτος, με την όποια δυναμική έχει το εβραϊκό ή το εβραΐζον στοιχείο των ντονμέδων της Τουρκίας σε αυτό. Ακόμη και σήμερα είναι ορατές οι επιπτώσεις που προέκυψαν από τους ντονμέδες Νεότουρκους και τον κεμαλισμό που επακολούθησε, στην διαμόρφωση της κοινωνικής δυναμικής της Τουρκίας»
Όσο για μας, φυσικά και είμαστε με τον Ερντογάν, γιατί οδηγεί την Τουρκία με μαθηματική ακρίβεια εκεί που όντως ανήκει: στην Β΄ Εθνική. Και φυσικά, ποσώς μας ενδιαφέρει για το τέλος του, που θα έρθει σύντομα και θα είναι πολύ κακό. Ο Γιαχβέ θα αποδειχθεί πολύ πιο εκδικητικός από τον Αλλάχ…

Χρίστος Γούδης, δημοτικός σύμβουλος Δήμου Αθηναίων

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση: Φθάσαμε στό σημεῖο οἱ ἔνοχοι νά εἶναι τολμηροί καί οἱ ὑπέρμαχοι τῆς πίστεως ψοφοδεεῖς!

Πρέπει κάποτε νά μποῦν τά πράγματα στή θέση τους καί νά στρέψουμε τήν προσοχή μας γιά τή λύση διαφόρων προβλημάτων, πού ἀντιμετωπίζουμε οἱ Ὀρθόδοξοι. Πρέπει νά γίνουμε παραδοσιακότεροι, νά ἀποκτήσουμε περισσότερο ζῆλο καί περισσότερη παρρησία. Δυστυχῶς, στήν ἐποχή μας οἱ ἄνθρωποι ἀποφεύγουν ἐπιμελῶς νά ἔλθουν σέ ἀντίθεση μέ τούς κρατοῦντες, γιά νά μή χάσουν τήν εὔνοιά τους. Στό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας αὐτό τείνει νά γίνει κανόνας. Πολλοί κληρικοί, ἀλλά καί ἐπίσκοποι (!), διαφωνοῦν, ἀλλά δέν ἐκφράζονται δημοσίως. Τρέμουν μπροστά στό ὀρθάνοιχτο μάτι -καί αὐτί- τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἤ τοῦ Μητροπολίτη. Τρέμουν καί πολλοί ἁγιορεῖτες! Ζοῦν μέ τό φόβο τῆς ἀπειλῆς καί τιμωρίας. Φοβοῦνται μήπως χάσουν αὐτά πού κατέχουν ἤ μήπως δέν πετύχουν αὐτά πού ἐπιθυμοῦν. Ἀντίθετα, οἱ Οἰκουμενιστές ἔχουν θράσος, διατυπώνουν δημοσίως τά ἐπιχειρήματά τους καί ἐκφράζουν τά φιλικά πρός τούς αἱρετικούς συναισθήματά τους. Φθάσαμε στό σημεῖο οἱ ἔνοχοι νά εἶναι τολμηροί καί οἱ ὑπέρμαχοι τῆς πίστεως ψοφοδεεῖς!  

ΔΙΑΨΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥ κ. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΝ

Ὁ ἀπρόκλητος καί συστηματικός συκοφάντης μου κ. Τελεβάντος, μέ τόν ὁποῖον –ἀφοῦ ἐξήντλησα ὅλα τα πνευματικά μέσα– (τά ὁποῖα ἀπέρριψε, ἐπιμένοντας νά μέ συκοφαντῆ, χωρίς νά προσκομίζη ἀποδείξεις ἀλλά μόνο ἀδέσποτες πληροφορίες ἀνάνδρων κρυπτοπληροφοριοδοτῶν του), πρόκειται νά ἀντιπαρατεθοῦμε, τόν μήνα Σεπτέμβριο, στό Δικαστήριο (ἀφοῦ ἀνεβλήθη ἡ πρώτη δικάσιμος τοῦ περασμένου Δεκεμβρίου, λόγω τυπικοῦ ἀβλεπτήματος τοῦ Εἰσαγγελέως), συμπλήρωσε 252 ἀναρτήσεις(!), πλήρεις, ὡς ἐπί τό πλεῖστον, λιβέλλων καί συκοφαντιῶν ἐναντίον μου.

Ἀπό ἐτῶν ἔχω παύσει νά ἀπαντῶ στόν κύριο αὐτόν μέχρι σήμερα, ὅταν, εὑρισκόμενος σέ ἄδεια, πληροφορήθηκα ὅτι ἡ συκοφαντική του ἀπρέπεια προχώρησε σέ τέτοιο βαθμό ὥστε νά μέ θεωρῆ ὑπαίτιο καί ὑποκινητή τῶν κριτικῶν κειμένων τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου» (τοῦ ὁποίου ἐπιμένει νά μέ παρουσιάζη ὡς ὑπεύθυνον, ἀποκαλῶντας τόν «Βολουδάκειον»(!),  παρά τίς ἐπανειλημμένες διαψεύσεις μου ὅτι εὐθύνομαι μόνο γιά τά ἐνυπόγραφα ἄρθρα μου), γιά τό πρόσωπο τοῦ σεβαστοῦ καί ἀγαπητοῦ μου Σέβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου, ἀναμιγνύοντας, μάλιστα, με τις δικές του φαντασιώσεις, καί ἀπρεπῆ σχόλια και εἰκασίες σχισματικῶν  προσώπων.

Δηλώνω, λοιπόν, κατηγορηματικά γιά μιά ἀκόμη φορά, ὅτι ἀπό νεαρός διάκονος μέχρι σήμερα, στά 65 μου χρόνια , οὐδέποτε ἔγραψα ἄρθρο ἤ σχόλιο, ἐναντίον τῶν τοποθετήσεων κάποιου προσώπου, κληρικοῦ ἤ λαϊκοῦ, χωρίς νά θέσω σ΄αὐτό τήν ὑπογραφή μου. Θεωρῶ ἄνανδρη τήν ἐπώνυμη κριτική ἀπό ἀνωνύμους ἐπικριτάς. Πολύ δέ περισσότερο αὐτό ἰσχύει γιά πρόσωπα σεβαστά καί οἰκεῖα, ὅπως θέλω νά αἰσθάνομαι τόν ἅγιο Ναυπάκτου, τόν ὁποῖο γνωρίζω ἀπό ἀρχιμανδρίτη, παρ’ ὅτι δέν συναντόμεθα συχνά, λόγω πολλῶν καί δικῶν του καί δικῶν μου ὑποχρεώσεων καί παρά τίς ὅποιες διαφορές μας στήν ποιμαντική διάσταση καί στρατηγική της Ἐκκλησίας, πού εἶναι φυσικό νά ὑπάρχουν.

Περιττεύουν οἱ χαρακτηρισμοί  γιά τόν ἀκατανόμαστον ἑσμόν τῶν δειλῶν ἀνδρεικέλων, κληρικῶν καί λαϊκῶν, πού ἀποτελοῦν τό ‘’δημοσιογραφικό’’ ἐπιτελεῖο τοῦ «κριτοῦ τῆς Οἰκουμένης» κ. Τελεβάντου, οἱ ὁποῖοι προσθέτουν στίς φαντασιώσεις του (μέ τό ἀκόρεστο πάθος τους, τό ‘’γυναικουλίστικο’’ κουτσομπολιό τους καί τόν φθόνο τους γιά κείνους πού δέν τούς μοιάζουν), τίς δικές τους εἰκασίες, καί εἶναι ἡ μόνιμη μάστιγα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου.

Ὅσο γιά τίς ἐπίσημες Ἐκκλησιαστικές Ἀρχές –ἰδίως τῆς Κύπρου καί τῆς Ἀμερικῆς– πού τόν ἀνέχονται νά ὑβρίζη καί νά προπηλακίζη τούς πάντες ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ, εἶναι τό κρῖμα πολύ βαρύ!

                                                              π.   Βασίλειος Ε. Βολουδάκης      16/7/2016

St. Marina

A few years ago, a family from Lemessos, Cyprus, named Vassiliou received the following miracle. In Greece they are well known from the televised requests they made in order to find a donor for their young boy Andrea, who suffered from leukemia. The donor was indeed found and the parents began preparing for their trip to Texas, U.S.A where the bone marrow transplant was going to be performed. Meanwhile, they also prayed and begged Jesus Christ to save their boy. Before they left for the U.S.A the parents heard of St. Marina’s miracles and they called the monastery of St. Marina located on the island of Andros in Greece to ask for Her blessing. The Elder of the monastery, Archimandrite Fr. Cyprianos promised that he would pray to St. Marina. He also wished the parents for St. Marina to be with Andrea in the operating room, to help him. With Elder Cyprianos’ blessing and with strong faith that St. Marina would help indeed, the Vassiliou family went to the U.S.A.

Ὁ Οἰκουµενισµὸς εἶναι σατανισµός

 κ. ∆ιευθυντά, 

Πρὸς τὴν «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας». 

Εἴ τις οὐ φιλεῖ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἤτω ἀνάθεµα» (Α΄ Κορ. 16, 22). Ὁ Πατριάρχης Βαρθολοµαῖος καὶ οἱ περὶ αὐτὸν οἰκουµενιστὲς οὐ φιλεῖ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἀλλὰ τὸν ΣΑΤΑΝΑ, τὸν ὁποῖον λατρεύει συµπροσευχόµενος µὲ τοὺς ἀντίχριστους παπικούς, τοὺς ἀντίχριστους µονοφυσίτες ἀλλὰ καὶ µὲ κάθε ἀντίχριστο συµπεριλαµβανοµένων Ραββίνων καὶ Χοτζάδων προβάλλοντας τὸ Κοράνιο ὡς ἱερὸ καὶ τὸ διαδίδει δωρίζοντάς το. 
Ἐὰν εἶστε τοῦ Κυρίου µας Ἰησοῦ Χριστοῦ σᾶς ζητῶ νὰ καθαιρέσετε καὶ νὰ ἀναθεµατίσετε τὸν Βαρθολοµαῖο καὶ τοὺς οἰκουµενιστές, διαφορετικὰ εἶστε τοῦ ἰδίου µὲ αὐτὸν τὸν Βαρθολοµαῖο φυράµατος. 

Σωτήριος Ν. Ζουρίδης
"Ορθόδοξος Τύπος"

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ 2000 Ταινία

ΛΟΓΟΝ ΑΓΑΘΟΝ Πολυέλαιος Θεομητορικών εορτών -- Orthodox Hymns

 telemaxos doumanis

Λόγον ἀγαθόν, Ἀλληλούια.
Ἐξηρεύξατο ἡ καρδία μου λόγον ἀγαθόν. Χαῖρε Παντάνασσα πανύμνητε, μῆτερ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, Ἀλληλούια.
Λέγω ἐγὼ τὰ ἔργα μου τῷ βασιλεῖ. Χαῖρε Βασίλισσα τῶν ἀγγέλων, Δέσποινα τοῦ κόσμου, Ἀλληλούια.
Ἡ γλῶσσά μου κάλαμος γραμματέως ὀξυγράφου. Χαῖρε τῶν προφητῶν τὸ κήρυγμα, Πατριαρχῶν ἡ Δόξα, Ἀλληλούια.
Ἐξεχύθη χάρις ἐν χείλεσί σου. Χαῖρε ἄσπιλε, ἀμόλυντε, ἄφθορε, Παναγία, Ἀλληλούια.
Τῇ ὡραιότητί σου καὶ τῷ κάλλει σου. Χαῖρε εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί καὶ εὐλογημένος ὁ καρπός τῆς κοιλίας σου, Ἀλληλούια.
Ἕνεκεν ἀληθείας καὶ πρᾳότητος καὶ δικαιοσύνης. Χαῖρε Μαρία, Κυρία πάντων ἡμῶν. Ὁ Κύριος μετὰ σοῦ, τῶν Δυνάμεων, Ἀλληλούια.
Παρέστη ἡ βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου. Χαῖρε ὑπερευλογημένη, ὑπερδεδοξασμένη, Ἀλληλούια.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 17 Ιουλίου 2016

Δ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Μαρίνης μεγαλομάρτυρος.

Γεννήθηκε στὴν Ἀντιόχεια τῆς Πισιδίας, στὰ χρόνια του αὐτοκράτορα Κλαυδίου τοῦ Β’, τὸ 270 μ.Χ. Λίγες μέρες μετὰ τὴ γέννησή της, ἡ μητέρα της πέθανε, καὶ ὁ πατέρας της Αἰδέσιος, ποὺ ἦταν Ἱερέας τῶν εἰδώλων, τὴν ἀνέθεσε σὲ μία χριστιανὴ γυναίκα, ἀπὸ τὴν ὁποία ἡ Μαρίνα διδάχθηκε τὸν Χριστό.

Ὅταν ἔγινε 15 χρονῶν, ἀποκαλύπτει στὸν πατέρα της ὅτι εἶναι χριστιανή. Ἔκπληκτος αὐτὸς ἀπ’ αὐτὸ ποὺ ἄκουσε, μὲ μίσος τὴν διέγραψε ἀπὸ παιδί του. Τὸ γεγονὸς αὐτό, μαθεύτηκε ἀμέσως καὶ ἔτσι ὁ ἡγεμόνας τῆς περιοχῆς διέταξε νὰ τὴν συλλάβουν καὶ νὰ τὴν φέρουν ἐνώπιόν του. Ἀμέσως θαμπώθηκε ἀπὸ τὴν ὀμορφιά της. Τὴν ρώτησε ποὶα εἶναι καὶ ποὶα εἶναι ἡ πίστη της καὶ αὐτὴ τοῦ ἀπάντησε ὅτι ὀνομάζεται Μαρίνα καὶ εἶναι χριστιανὴ καὶ ὅτι εἶναι γέννημα θρέμμα τῆς Πισιδίας. Τότε ὁ ἡγεμόνας προσπάθησε νὰ τὴν πείσει νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη της. Ἡ Ἁγία ὅμως δὲν δέχτηκε.

Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ ὁ τύραννος πρόσταξε καὶ τὴν ὑπέβαλαν σὲ βασανιστήρια φρικτὰ καὶ ἀφοῦ τὶς κατέσκισαν τὶς σάρκες, τὴν ἔριξαν στὴν φυλακή.

ΕΚΦΡΑΣΗ ΧΑΡΑΣ ΑΝΕΚΦΡΑΣΤΗΣ ΣΕ ΙΕΡΕΑ ΠΟΥ ΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ! -- Νικολάου Πανταζή, Αποτειχισθέντος θεολόγου

π….. “Ευ-στάθιε”, Ευ ίστασαι, στέκεσαι ορθώς. Το “Στώμεν Καλώς” σημαίνει “Στώμεν Ακοινωνήτως” με τους κοινωνούντας με την αίρεση! Το “Στώμεν Καλώς” απευθύνθηκε ως ΕΝΤΟΛΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ ακόμη και στους Αρχαγγέλους, να απομακρυνθούν από τους υπολοίπους πεπτοκότες αγγέλους που ακολούθησαν τον Πατριαρχικό τους Εωσφόρο!

Αλλά και ο Αδάμ ακόμη, εάν έκανε ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ από την Εύα, δεν θα γνώριζε έξωση και εξορία από τον Παράδεισο. Ήθελε όμως να έχει καλές σχέσεις με την “Εύα” και να πείθεται στα διαθρησκειακά της γλυκόλογα που υποσχόταν “θέωση” δελεαστική. Κι’ ύστερα είχε το θράσος να κατηγορεί το Θεό που του την έδωκε… Είναι ΤΟΣΟ παλιά η Αποτείχιση και όμως ΤΟΣΟ παρεξηγημένη!

Δέστε. Μια “Μνημόνευση” και “Κοινωνία” του Συνευδοκούντος Αδάμ με την “φιλοσοφία” της Εύας και ΜΟΛΥΝΘΗΚΕ ολόκληρη η ανθρωπότης!

Επίσημη Μνημόνευση έκανε ο Αδάμ: “η Γυναίκα που μου έδωσες!”

Επίσημη Μνημόνευση έκανε και η Εύα: “Με εξηπάτησε ο όφις!”

Αλλά και ο Πάπας ΠΟΙΟΝ Μνημόνευσε όταν διέπραξε το Σχίσμα του 1054; ΤΟΝ ΟΦΙ! Ήθελε κι’ ο Πάπας να γίνει “Θεός”, Πρώτος και Αλάθητος και Οικουμενικός.

Και μετά σου λένε οι σημερινοί οι “Μεταπατέρες” πως δεν υπάρχει Μυστηρίων Μολυσμός. Και τους βαρά “κατακούτελα” με το βαρύτατο χρυσό Ευαγγέλιο που κρατούν, ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης: “ΟΤΙ ΜΟΛΥΣΜΟΝ ΕΧΟΥΣΙΝ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ!”

Και εάν ο Νεός Αδάμ, η “Περιφερειακή”, Διοικητική (ὀχι η Διαχρονική) ορθόδοξη εκκλησία, ΕΑΝ έκανε ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ από την Εύα του Οικουμενισμού, δεν θα αποκοβόταν από το Σώμα του Χριστού, και έπειτα τολμούν και κατηγορούν εμάς πως είμαστε εμείς “εκτός σώματος”…

Ποιοι; Οι Σωματέμποροι του Π.Σ.”ε”! Οι Λάτρες του Μωάμεθ, τα ανήμπορα και ταλαίπωρα πιόνια στη Σκακιέρα του Σιωνισμού!

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Κήρυγμα Κυριακής Γ΄ Ματθαίου [mp3 - 2016].

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση -- Ἄτολμοι καὶ δουλόφρονες

… Οἱ Μητροπολίτες ποὺ διοργανώνουν τὶς φιέστες αὐτὲς δὲν ἐμπνέουν ἐμπιστοσύνη στὸν πιστὸ λαό, ὁ ὁποῖος κατανοεῖ ὅτι αὐτὰ τὰ πανηγύρια δὲν ἔχουν πνευματικὸ περιεχόμενο. Οἱ ἐκδηλώσεις αὐτὲς στοχεύουν καὶ στὶς καλὲς ἐντυπώσεις γιὰ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη. Κανεὶς Μητροπολίτης δὲν τόλμησε νὰ ἐκφράσει τὴν παραμικρὴ διαφωνία γιὰ ὅσα συμβαίνουν. Καὶ βέβαια κανένας δὲν προσφώνησε τὸν Πατριάρχη τοῦ Γένους κ. Βαρθολομαῖο ὑπενθυμίζοντάς του ὅτι τὰ οἰκουμενιστικὰ ἀνοίγματα καὶ οἱ συμπροσευχὲς μὲ τοὺς αἱρετικοὺς εἶναι ἀπαράδεκτα γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους. Δυστυχῶς, οὔτε οἱ λόγιοι Μητροπολίτες, οἱ ὁποῖοι στὰ βιβλία τους γράφουν πολλὰ γιὰ τοὺς ἑτερόδοξους, ἀλλὰ γιὰ τοὺς οἰκουμενιστές μας, ποὺ τοὺς ἐπισκέπτονται κανένας ἐπικριτικὸς λόγος. Ὅλα βαίνουν καλῶς! Τί νὰ πεῖ κανείς; Ὑπάρχει τόση δειλία; Εἶναι τόσο καιροσκόποι; Θυσιάζουν τὶς ἀρχὲς τους γιὰ ν᾽ ἀποκτήσουν τὴν εὔνοια τοῦ Πατριάρχη; Πλήρης λοιπὸν ἡ ἀπογοήτευση.

O Αββάς Χομαί, λίγο πριν κοιμηθή εν Κυρίω, άφησε στα πνευματικά του τέκνα τις ακόλουθες συμβουλές:

 "Μη κατοικήσετε ποτέ μαζί με αιρετικούς, μήτε να συνάψετε σχέσεις με άρχοντες, μήτε να είναι τα χέρια σας απλωμένα στο να συνάζετε, αλλά μάλλον απλωμένα στο να δίνετε". 

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ :

...Αποκαλεί ο Παναγιώτατος τους Παπικούς «τίμια Αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ρώμης» και «τιμιώτατους εκπροσώπους της Αυτού Αγιότητος του αδελφού Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου». Τον πάπα «πεφιλημένο αδελφό» και το Βατικανό «σεβασμία και προσφιλή Εκκλησία της Πρεσβυτέρας Ρώμης».Τους προσφωνεί, δηλαδή όπως θα προσφωνούσε την αντιπροσωπεία κάποιου Ορθοδόξου Πατριαρχείου, ωσάν ο Παπισμός να μην αποτελεί αίρεση, ωσὰν να ήσαν μέλη της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Ουδόλως επισημαίνεται το γεγονός, ότι ευρίσκονται εν αιρέσει και πλάνη. Ουδεμία νύξις γίνεται πάνω στις χαώδεις δογματικὲς διαφορὲς πίστεως, οι οποίες μας χωρίζουν απὸ την Παπικὴ παρασυναγωγή, η οποία επιμένει να ονομάζει εαυτὴν ως «Καθολικὴ Εκκλησία» και μάλιστα ως «αυθεντική», ενώ την Ορθόδοξη θεωρεί ως «ελλειμματική»! Και ουδεμία προσπάθεια να τους πείσει, να εγκαταλείψουν την πλάνη του Παπισμού και να προσέλθουν στους κόλπους της Ορθοδοξίας. Το γεγονός δε ότι παρά κάτω κάνει λόγο «διά την από κοινού πορείαν των δύο Εκκλησιών» και ότι «η χάρις του πανοικτίρμονος Θεού», «κατέστησεν ημάς» «των Αγίων Αποστόλων διαδόχους», (αναγνωρίζει δηλαδή αποστολική διαδοχή στους Παπικούς), δεν αφήνει πλέον καμία αμφιβολία, ότι ο Παναγιώτατος δεν θεωρεί τον Παπισμό ως αίρεση αλλά ως πλήρη Ορθοδοξούσα Εκκλησία.

Η απροσδόκητη ευλογία

Βρισκόμαστε στα χρόνια της γερμανικής κατοχής. Οι μοναχοί του Αγίου Όρους δοκιμάζονται κι αυτοί, αλλά βλέπουν έκδηλη τη βοήθεια της Υπεραγίας Θεοτόκου. 

Είναι Αύγουστος του 1942 και οι Παρακλήσεις στην Παναγία έχουν αρχίσει. Στη Νέα Σκήτη ο μυλωνάς π. Αρσένιος Μαντζαρόλας δεν έχει καθόλου αλεύρι. Επί πλέον χρωστάει είκοσι δανεικά ψωμιά σε πατέρες της σκήτης. Κι επειδή δεν μπορεί να τα επιστρέψει, δεν θέλει από ντροπή ούτε να τους δει. Είναι τόσο λυπημένος, ώστε αποφασίζει να φύγει ξημερώματα της 13ης Αυγούστου από το Άγιον Όρος και να φθάσει σιγά –σιγά με τα πόδια στην πατρίδα του τη Σπάρτη. 
Την παραμονή, νηστικός και στεναχωρημένος, ξάπλωσε λίγο να ξεκουραστεί. Μόλις αποκοιμήθηκε, του φάνηκε πως είδε τη μητέρα του. 
- Τι έχεις, παιδί μου, και είσαι λυπημένος; 
- Μάνα, δεν έχω καθόλου ψωμί. Τι άλλο θέλεις να έχω; Μάνα ,πεινώ! 
- Και για αυτό θέλεις να φύγεις από το Όρος; 
- Ναι, για αυτό. 
- Και που λογαριάζεις να πας, δυστυχισμένο παιδί; Εγώ δεν είμαι – αιώνες τώρα- η Κυβερνήτρια του Όρους; Πως είναι δυνατό να αθετήσω την υπόσχεσή μου; Να, σας έφερα στην παραλία ένα καΐκι με σιτάρι. Πήγαινε να πάρεις. 
- Μητέρα, πώς να αγοράσω σιτάρι αφού δεν έχω χρήματα; 
- Πήγαινε κάτω στον γερο- Συμεών και θα σου δώσει. Είναι κι αυτός στεναχωρημένος, γιατί δεν έχει σιτάρι. Έχει όμως την ελπίδα του σε Εμένα. Πες, λοιπόν, και σε αυτόν και σε όλους τους πατέρες να κατεβούν και να αγοράσουν.

Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΚΑΙ Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ --- Aθωνικά άνθη

«Καλόν το άλας· εάν δε και το άλας μωρανθή, εν τίνι αρτυθήσεται;…» Ο Κύριος.

Αναμφιβόλως διερχόμεθα μίαν από τας κρισιμωτέρας, ίσως, περιόδους της θρησκευτικής Εκκλησιαστικής και Εθνικής ζωής της Ελληνικής ημών Πατρίδος. Σπανίως η Εκκλησία της Ελλάδος εκλήθη ν’ αντιμετωπίση τοιαύτα και τοσαύτα προβλήματα, οία ανέκυψαν επί των ημερών μας, και γεννηθήσονται εν τη προοπτική του χρόνου, κατά τας αποκαλυπτικάς, ας διερχόμεθα, φάσεις της παγκοσμίου και ειδικώς της Ελληνικής Ιστορίας. Εις ανάγκας, ου τας τυχούσας, περιεπλάκημεν ως Έθνος και Εκκλησία. Έσωθεν ταραχαί, έριδες, αιρέσεις, μάχαι. Έξωθεν κίνδυνοι, απειλαί, ταπεινώσεις. Πανταχόθεν ακαταστασίαι και «συνοχή εθνών εν απορία», εκ του φόβου των επερχομένων δεινών. Ο ευσεβής λαός μας τιτρώσκεται την φιλοτιμίαν εκ των αλλεπαλλήλων εθνικών ταπεινώσεων και των προσγινομένων ύβρεων κατά της Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία πάσχει, το μεν δια την λύπην του λαού, το δε δια την επιπολάσασαν αμαρτίαν, εξ ης και αι συμφοραί. Ημείς εντεύθεν της δραστηριότητος της Εκκλησίας, ως έξω όντες του κόσμου, ταπεινοί Μοναχοί, αλλά καλοί δέκται της αγωνίας της στρατευομένης Εκκλησίας και του Έθνους, συμπάσχομεν και «εν στεναγμοίς αλαλήτοις» αναφέρομεν τας ικετηρίας ημών προς τον «δυνάμενον σώζειν» ημάς και τον κόσμον. Δεν μας διαφεύγει, ότι υφίστανται προβλήματα εν τη Εκκλησία, άτινα, ως εξαρτώμενα εκ πολλών παραγόντων, δεν είναι εύκολον να επιλυθούν με οιανδήποτε δραστηριότητα. Γνωρίζομεν, ότι υπάρχουν άλλα τοιαύτα, αγόμενα εις την καλυτέραν δυνατήν λύσιν των. Και άλλα ωσαύτως, τα οποία θα επιλύση μόνον ο παντοδύναμος Θεός. Κατ’ ουσίαν όμως δεν υπάρχουν προβλήματα, αλλά μορφαί κακού, τας οποίας πολεμεί η Εκκλησία και μορφαί αγαθού, τας οποίας επιδιώκει να κατακτήση εντός των πλαισίων της αντικειμενικότητος, την οποίαν προσδιορίζει ο χρόνος και ο χώρος, εν οις λαμβάνει χώραν η στρατεία της Εκκλησίας.

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ~ Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ -- Orthodox Hymns

Συναξαριστής της ημέρας

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2016

Αθηνογένους ιερομ. Φαύστου μαρτ.

Πατρίδα του ἦταν ἡ Σεβάστεια τῆς Καππαδοκίας. Ἡ μόρφωσή του, ἡ θερμὴ πίστη του, καθὼς καὶ ἡ γενναία φιλανθρωπική του δράση, τὸν ἀνέδειξαν ἐπίσκοπο Πηδαχθόης. Σὰν ἐπίσκοπος, ἦταν φωτεινὸ πνευματικὸ λυχνάρι γιὰ τὸ ποίμνιό του. Μάλιστα τόσο πολὺ ἤθελε νὰ συνεχιστεῖ τὸ ἔργο τοῦ Εὐαγγελίου, ὥστε μὲ ἰδιαίτερη φροντίδα κατάρτισε ἰκανότατους βοηθούς του.

 Ἄλλα ὅταν ἔγινε ὁ διωγμὸς ἐπὶ Διοκλητιανού, ὁ Ἀθηνογένης μὲ δέκα μαθητὲς του συνελήφθη ἀπὸ τὸν ἡγεμόνα Φηλίμαρχο, καὶ ἀφοῦ ὅλοι ὁμολόγησαν τὸ Χριστὸ ἀποκεφαλίσθηκαν.