ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΒΟΜΒΑ ΑΠΟ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!!!!!

http://www.impantokratoros.gr & http://katihisis.blogspot.ca/

«Πάτερ μου, σε λίγο καιρό, όχι μακριά, σε πολύ λίγα χρόνια, θα υπάρξη μία εκκλησία σε όλον τον κόσμο… παπικοί, προτεστάντες, ορθόδοξοι, θα υπάρχει μία λέξη, αυτή που επικρατεί στις ημέρες μας, «ενότητα»· υπό το πρίσμα τῆς ενότητος. Από κάτω θα γίνει ένας ακταρμᾶς, δηλ. ο καθένας θα κρατάει την πίστη του, αλλά εδώ θα βλέπετε καρδινάλιο. Αυτός θα κρατάει την πίστη του, εγώ την πίστη μου, θα έχουμε όμως κοινό ποτήριο. Και θα μεταλαμβάνουμε και σείς τα κορόïδα θα μᾶς βλέπετε και δεν θα αντιδράτε. Ξέρετε γιατί δεν θα αντιδράτε; Γιατί θα σᾶς λένε «Κάντε υπακοή στην Εκκλησία». «Κάντε υπακοή», έτσι θα σᾶς λένε.» 

(σ.σ. Καλώς έγραψε ο Πλάτων "η επανάληψη είναι μήτηρ μαθήσεως").

΄Ενας μοναχός εξωμολογήθηκε στον Αββά Σισώη:

«΄Επεσα πάτερ. Τι να κάνω;»
«Σήκω», του είπε, με τη χαρακτηριστική του απλότητα ο άγιος Γέροντας.
«Σηκώθηκα Αββά μα πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία», ομολόγησε με θλίψη ο αδελφός.
«Και τι σε εμποδίζει να ξανασηκωθείς;»
«Ως πότε Αββά» ρώτησε ο αδελφός.
«΄Εως ότου να σε βρή ο θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση. Δεν είναι γραμμένο όπου ευρώ σε, εκεί και κρινώ σε; Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια.» του εξήγησε ο Αββάς Σισώης.

Όποιον αγαπάς υπηρετείς, του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού (περί αγάπης, Γ΄ Εκατοντάδα) :

Όποιον αγαπά κανείς αυτόν φροντίζει οπωσδήποτε να υπηρετή. Εάν, λοιπόν, αγαπά κανείς τον Θεόν οπωσδήποτε φροντίζει και να κάνη εκείνα, που είναι αρεστά σ΄ Αυτόν. Εάν, όμως, αγαπά την σάρκα, φροντίζει τότε να κάνη εκείνα, που ευχαριστούν την σάρκα.

ΔΗΛΩΣΙΣ ἐξ ἀφορμῆς τῶν θλιβερῶν γεγονότων τὰ ὁποῖα διαδραματίζονται εἰς τὴν Χίον

http://krufo-sxoleio.blogspot.ca/

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΩΝ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

 Μὲ ἀφορμὴ τὰ θλιβερὰ γεγονότα στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίων Πατέρων Χίου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γ.Ο.Χ. Πειραιῶς καὶ Σαλαμῖνος, ὡς ἐκπρόσωπος τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, προέβη στὴν ἀκόλουθη δήλωση:

«Εἶναι τρομακτικὸ νὰ διαπιστώνει κάποιος πὼς ἐν ἔτει 2015 δικαστικὲς καὶ ἀστυνομικὲς ἀρχὲς δημοκρατικῆς χώρα, μέλους τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, ἐνεργοῦν κατ' ἐντολὴν τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου τῆς κρατικῆς Ἐκκλησίας, εἰς βάρος θρησκευτικῆς μειονότητος.

Πρὶν κἂν τὸ σκήνωμα τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου κυροῦ Ἀμβροσίου ἀναπαυθῆ στὴν χιακὴ γῆ ὁ κ. Μᾶρκος μὲ πρόσχημα δῆθεν τὴν διαφύλαξη πολιτιστικῶν θησαυρῶν τοῦ νησιοῦ, ὅπως γράφουν τὰ τοπικὰ Μ.Μ.Ε. ζήτησε ἀπὸ τὶς δικαστικὲς ἀρχὲς τὴν σφράγιση τῶν ἐγκαταστάσεων τῆς Ι.Μονῆς.

Διερωτώμεθα, πάνω σὲ ποιὰ νομικὴ βάση κινήθηκαν οἱ δικαστικὲς καὶ ἀστυνομικὲς ἀρχὲς ποὺ σφράγισαν τοὺς χώρους τῆς Μονῆς ἐπιχειρώντας μάλιστα νὰ σφραγίσουν ἀκόμη καὶ τὸ Ἱερὸ Βῆμα τοῦ καθολικοῦ τῆς; Μὲ ποιὰ ἁρμοδιότητα ὁ Μητροπολίτης τῆς κρατικῆς Ἐκκλησίας ζήτησε καὶ κέρδισε τὴν συνδρομὴ τῶν Ἀρχῶν σὲ μιὰ Ἱερὰ Μονὴ ἡ ὁποία ἐδῶ καὶ ἕναν αἰῶνα ἀνήκει στὴν Ἐκκλησία τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν;

Γιὰ μιὰ ἀκόμη φορὰ οἱ Γνήσιοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, βλέπουμε τὸ ἑλληνικὸ Κράτος ὄχι μόνο νὰ παραμένει θεατὴς ἀλλὰ νὰ εἶναι ἐνεργὸς παράγων στὴν καταπάτηση τῶν θρησκευτικῶν μᾶς ἐλευθεριῶν. Τὴν στιγμὴ ποὺ ἡ τοπικὴ ἐκκλησιαστικὴ κοινότητα θρηνεῖ τὴν ἀπώλεια ἑνὸς σπουδαίου ἐκκλησιαστικοῦ ἀνδρός, τὴν ὥρα ποὺ τὸ σκήνωμα τοῦ παραμένει ἄταφο, ἐπιχειρεῖται ἡ ἁρπαγὴ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς ἀπὸ τὸν κρατικὸ Μητροπολίτη ποὺ ἀνερυθρίαστα προκαλεῖ τὸ κοινὸ αἴσθημα... ἐπειδὴ ἁπλὰ μπορεῖ!

Καλοῦμε τὸν κ. Ὑπουργό τῆς Δικαιοσύνης ἀλλὰ καὶ τὴν κα. Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου νὰ παρέμβουν ἄμεσα ὥστε νὰ ἀποκατασταθεῖ ἡ ἔννομη τάξη.

Ὡς πότε οἱ Γνήσιοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ θὰ ἀντιμετωπίζονται ὡς πολῖτες β΄κατηγορίας; Μήπως πρέπει νὰ γίνουμε Μουσουλμᾶνοι γιὰ νὰ κερδίσουμε δικαίωμα στὴν ἄσκηση τῶν θρησκευτικῶν μᾶς ἐλευθεριῶν;».

ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ

Mητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ :

Πατέρες καὶ ἀδελφοί, τέκνα ἐν Κυρίω ἀγαπητά. Στὴν πατρίδα μας, τὴν ἡρωοτόκο καὶ ἁγιοτόκο Ἑλλάδα, στὴν ὁποία, κατὰ τὰ 400 χρόνια σκλαβιᾶς ἀπὸ τοὺς ὁμοπίστους τῶν σημερινῶν ἰσλαμιστῶν τούς Ὀθωμανούς Τούρκους, χύθηκαν ποταμοὶ αἵματος ἁγίων ἐνδόξων Νεομαρτύρων καὶ Ἡρώων, ποιός νά τό φανταζόταν ὅτι σχεδόν 200 χρόνια μετά τήν ἐθνική μας παλλιγγενεσία καί μέ νωπή ἀκόμα τήν μνήμη ἀπό τά ἱερά σφάγια τῆς πίστεως καί τῆς πατρίδος θά ἀναγκαζώμεθα νά ἐκδίδουμε ἀντιρρητικές ἐγκυκλίους κατά τοῦ αἱμοσταγοῦς Ἰσλάμ πού ἐπί αἰῶνες μᾶς ἔπνιξε στό αἷμα. Ὡς ἐλάχιστο φόρο τιμῆς στήν μνήμη τῶν Ἁγίων καί ἡρώων τῆς πίστεώς μας δέν πρέπει νά ἀφήσουμε νὰ ἀλλοιωθεῖ ἡ ἰδιοπροσωπεία μας μὲ τὴν μετατροπὴ τῆς Πολιτείας μας σὲ οὐδετερόθρησκη, ὅπως ἐπιδιώκει ἡ Νέα παγκόσμια Τάξη τῶν Σιωνιστῶν καί Ταλμουδιστῶν Σατανολατρῶν. Σᾶς προσκαλῶ λοιπὸν νὰ παραμείνετε ἑδραῖοι καὶ ἀμετακίνητοι στὴν Ὀρθόδοξη πίστη καὶ παράδοση, νὰ φανεῖτε δὲ ἀντάξιοι τῶν ἐνδόξων προγόνων μας καὶ τῶν ἁγίων Πατέρων μας, ἀγωνιζόμενοι μὲ κάθε εἰρηνικὸ καὶ νόμιμο μέσον γιὰ τὴν παρεμπόδιση καὶ ἀκύρωση τῶν σκοτεινῶν σχεδίων τῆς «Νέας Ἐποχῆς».

Aνάγκη συμπήξεως Ορθοδόξου μετώπου – του Διονύσιου Πολυμενόπουλου

Κύριε διευθυντά,

Μέσω της εγκρίτου εφημερίδος σας επιθυμώ να απευθυνθώ προς τους Πατέρες, που συνέταξαν και υπέγραψαν την Ορθόδοξη Ομολογία εναντίον του Οικουμενισμού και να είπω τα παρακάτω:                       

Σεβαστοί Πατέρες, ευλογείτε. Διάβασα με χαρά και ικανοποίηση το κείμενο της Ορθοδόξου Ομολογίας Σας εναντίον του Οικουμενισμού. Κατ΄ αρχάς δηλώνω και εγώ, ως Ορθόδοξος Χριστιανός, την συμφωνία μου με το κείμενό Σας. Γράφετε τα πράγματα, όπως ακριβώς είναι και αυτό βοηθά κατά σημαντικό τρόπο την Ορθόδοξη Εκκλησία στις ημέρες μας. Θα επιθυμούσα σχολιάζοντας με φιλάδελφο πνεύμα το κείμενο, στα συμπεράσματα να υπήρχε σαφής αναφορά για την πιθανή διακοπή του μνημοσύνου των αιρετικά φρονούντων Επισκόπων, εάν και εφόσον δεν υπάρξει εκ μέρους τους σε εύλογο χρόνο μετάνοια για την μέχρι σήμερα πορεία τους. Επίσης πιστεύω, ότι θα ήταν χρήσιμο στο κείμενό Σας να αναφέρονταν ονομαστικά οι πρωτεργάτες εκ των Επισκόπων και λοιπών της Οικουμενιστικής πορείας. Σεβαστοί Πατέρες, πιστεύω ότι γνωρίζετε καλύτερα από εμένα ότι οι καιροί είναι κρίσιμοι και δεν αρκούν πλέον έγγραφες διαμαρτυρίες, για να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα της Αιρέσεως του Οικουμενισμού. Θεωρώ την ομολογία Σας ως ένα βήμα προς κάτι σοβαρότερο και ουσιαστικότερο. Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, αιχμάλωτη εις χείρας των εχθρών της, αναμένει από τα τέκνα της σαν και Σας που έχετε τις θεολογικές γνώσεις, τον Ορθόδοξο βίο και την έξωθεν καλή μαρτυρία στον ευσεβή λαό, αποτελεσματικό αγώνα. Σήμερα ή μάλλον από καιρό υπάρχει ανάγκη μίας ηγεσίας, που θα πολεμήσει την Αίρεση του Οικουμενισμού και συγχρόνως θα ενώσει με αγάπη, υπομονή και δικαιοσύνη τους καλοπροαίρετους Ορθοδόξους Χριστιανούς, του Νέου και Παλαιού ημερολογίου, αποδίδοντας αναγνώριση και σ΄ όλους εκείνους, που κοπίασαν και κοπιάζουν υπηρετώντας τον Κύριόν μας από την επίσημη εμφάνιση της Αιρέσεως το έτος 1920 μέχρι σήμερα. Σεβαστοί Πατέρες, εδώ και χρόνια προ ημών ήλπιζαν ότι η πορεία των Οικουμενιστών θα ανεκόπτετο αλλά διαψεύσθηκαν. Οι Οικουμενιστές συνεχίζουν τον δρόμο τους προς την σταδιακή ολοκλήρωση της αποστασίας τους . Διαβρώνουν με τα αιρετικά τους  φρονήματα τις Εκκλησίες και οδηγούν τους Ορθοδόξους σε σταδιακή έκπτωση από την Πίστι. Στις τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες οι αντιδράσεις μία – μία καταλαγιάζουν και αυτοί προχωρούν παρακάτω. Θα επιθυμούσαμε να γίνει το θαύμα της μετανοίας των Οικουμενιστών ή το θαύμα μία ή περισσότερες τοπικές Εκκλησίες να ορθοτομήσουν την αλήθεια στρεφόμενες εναντίον του Οικουμενισμού, ώστε και εμείς να συνταχθούμε μαζί τους. Το ανθρωπίνως πιθανότερο όμως είναι εμείς όλοι οι Αντιοικουμενισταί να δώσουμε τον αγώνα μόνοι μας και είναι καιρός να καταλάβουμε αυτή την απλή αλήθεια. Η λύσις ως φαίνεται ευρίσκεται στην δημιουργία ενός σοβαρού, θεοφιλούς και ορθοφρονούντος Ορθοδόξου Μετώπου και αυτό δεν είναι πρακτικά εύκολο να γίνει χωρίς την δική Σας έμπρακτη πρωτοπορεία. Ο ρόλος Σας σ΄ αυτό τον αγώνα, σεβαστοί Πατέρες και αδελφοί, πρέπει να είναι πρωτεύων, λόγω των χαρισμάτων που ο Χριστός μας Σας έδωσε. Με την ελπίδα να μη έγινα κουραστικός, αντιθέτως δε κάτι να προσέθεσα στον προβληματισμό Σας.

Διατελώ μετά βαθυτάτου σεβασμού                                                                                         

Διονύσιος Πολυμενόπουλος

"Ο.Τ."

ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ 2015 – ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ ---- «Ενίψατο, και ήλθε βλέπων»

Ακτινοβολούσα αλήθεια

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή αναφέρεται σε μια τραγική ύπαρξη, η οποία στερείτο της δυνατότητας να απολαμβάνει το θείο δώρο της όρασης. Μόνο ακουστικά έπαιρνε πληροφορίες για τις ομορφιές της φύσης και την πραγματικότητα της ζωής. Δεν είχε θέαση εικόνων και πραγμάτων όπως τους υπόλοιπους συνανθρώπους του. Η ζωή του ήταν στην κυριολεξία ανυπόφορη και βυθισμένη στη δυστυχία και την τραγικότητα.

Ο άνθρωπος αυτός, βέβαια, βίωνε με τον πλέον οδυνηρό τρόπο τη στέρηση της σωματικής όρασης. Πολύ πιο τραγική ήταν σίγουρα η θέση των φαρισαίων, οι οποίοι άφηναν τον εαυτό τους να βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στο πνευματικό σκοτάδι, στο εφιαλτικό έρεβος της υποκρισίας τους. Τα μάτια της ψυχής τους ήταν ερμητικά κλειστά. Στην κατάντια τους αυτή έβρισκε εφαρμογή ο λόγος του Ευαγγελιστή Ιωάννη, ο οποίος διαπιστώνει: «Το φως ελήλυθεν εις τον κόσμον, και ηγάπησαν μάλλον οι άνθρωπου το σκότος ή το φως».

ΠΑΛΑΙΑ, ΜΑ ΠΑΝΤΑ ΝΕΑ του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Για μικρούς και μεγάλους, για μορφωμένους και απλοϊκούς, για όλους το νέο είναι κάτι το ελκυστικό, το δελεαστικό, σε αντίθεση προς το παλιό, το γνωστό και συνηθισμένο, που καταντά ρουτίνα και απωθεί. Είναι πράγματι, αυτή η ορμή για το νέο η αιτία τόσων επιτευγμάτων του πολιτισμού και της τέχνης, η κινητήρια δύναμη για τόσα προοδευτικά βήματα που σημείωσε η ανθρωπότητα. Την τεράστια αλλαγή που συντελέσθηκε από την εποχή της τρώγλης μέχρι την ανόρθωση του υποβλητικού ουρανοξύστη και από τα χρόνια του αραμπά μέχρι την εφεύρεση και χρήση του αεροπλάνου και των διαστημικών ταξιδιών, την χρωστούμε ασφαλώς στην πρόοδο και την εξέλιξη. Είναι τόση η επιρροή της στον ανθρώπινο βίο, ώστε δικαιολογημένα να διατείνεται ο Αριστοτέλης ότι «πάντα αεί εν κινήσει εισί» και να ορίζει την αλλαγή ως την φυσική ανάπαυση. Υπάρχουν εντούτοις πράγματα που στην αέναη ροή του χρόνου και στον ακατάσχετο καλπασμό της εξελίξεως παραμένουν σταθερά, απαράλλακτα και αναλλοίωτα. Οι πρώτες ύλες π.χ. αξιοποιούνται συνεχώς με νέους τρόπους και μέσα, αλλά δεν αντικαθίστανται ούτε αλλάζουν υπόσταση. Μπορείτε να φαντασθείτε τι θα συνέβαινε, αν π.χ. επιχειρούσαμε ν΄ αντικαταστήσουμε το οξυγόνο του ατμοσφαιρικού αέρα με εκείνο της φιάλης, την φυσική βροχή με την τεχνητή ή το φως του ήλιου με το ηλεκτρικό;                                                                                            

Παρόμοια στην πνευματική πραγματικότητα παραμένει σταθερή και αναλλοίωτη η θεία αποκάλυψη και η Εκκλησία, που κατέχει και παρέχει στον κόσμο αυτή την αποκάλυψη. Αν θεωρείται παραλογισμός το να προσπαθεί κάποιος να αντικαταστήσει ή έστω να βελτιώσει τον ήλιο, είναι εξίσου ουτοπία να ζητά αλλαγή ή βελτίωση της Εκκλησίας. Από την άποψη αυτή καταφαίνεται ξεκάθαρα η απάτη και πλάνη τόσο της απιστίας, που ζητά αντικατάσταση των αληθειών της πίστεως, όσο και της αιρέσεως, που επαγγέλλεται την βελτίωσή τους. Σταθερή και αναλλοίωτη παραμένει στους αιώνες η αλήθεια της πίστεως και η λειτουργική πράξη της Εκκλησίας. 

Οποία κατάπτωση και διαστροφή των λαών! Οι μεν να τους εκλέγουν πρωθυπουργούς, οι δε να ανέχονται τους οικουμενιστές Πατριάρχες και Επισκόπους να τους ποιμαίνουν!!!

Παντρεύτηκε ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου τον σύντροφό του

"ηθικά απονευρωμένους, που έκαναν αξία ζωής τον σωλήνα αποβολής των περιττωμάτων"  (Μητρ. κ. Σεραφείμ)

«Οι κληροδοτήσαντες εις ημάς την διάσπασιν προπάτορες ημών υπήρξαν ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως και ευρίσκονται ήδη εις χείρας του δικαιοκρίτου Θεού. Αιτούμεθα υπέρ αυτών το έλεος του Θεού, αλλ’ οφείλομεν ενώπιον Αυτού όπως επανορθώσωμεν τα σφάλματα εκείνων» (!!!), ανέφερε ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην θρονική εορτή του 1998.

Θλίβεται κανείς και σπαράσσει μέχρι βαθέων, αναλογιζόμενος και μόνο την πατριαρχική ρήση, που θεωρεί τους Αγίους Πατέρες, οι οποίοι αγωνίσθηκαν εναντίον του Πάπα ως θύματα του Διαβόλου και αξίους της συγχωρήσεως και του ελέους του Θεού .
Αν όμως, ο Μέγας Φώτιος, ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης και πλείστοι άλλοι πολέμιοι των αιρέσεων του Παπισμού, είναι όργανα και θύματα του Διαβόλου, πρέπει να τους διαγράψουμε από τις δέλτους των Αγίων, να καταργήσουμε τις εορτές και τις ακολουθίες, και αντί να επικαλούμεθα τις πρεσβείες και την βοήθειά τους, να τους κάνουμε μνημόσυνα και τρισάγια, για να τους συγχωρήσει ο Θεός. (π. Θ. Ζήσης).

***

Ι) Ἡ συνοδικὴ ἄρση τὸ 1965, ἐπὶ πατριάρχου Ἀθηναγόρα, τῶν ἀναθεμάτων κατὰ τῶν Παπικῶν. Αὐτὴ ἡ ἄρση ἀντίκειται στὴν ὀρθόδοξη Παράδοση καὶ δὴ στὸ Συνοδικὸ τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἐφ’ ὅσον δὲν ἤρθησαν οἱ αἰτίες ποὺ προκάλεσαν τὰ ἀναθέματα.

ΙΙ) Οἱ Συμφωνίες τοῦ Σαμπεζὺ (1991) καὶ τοῦ Μπάλαμαντ (1993), διὰ τῶν ὁποίων οἱ ἐκπρόσωποί μας ἀναγνώρισαν τὰ μυστήρια τῶν Μονοφυσιτῶν καὶ τῶν Παπικῶν ἀντίστοιχα. Ἀποδέχτηκαν τὸ «κοινὸ βάπτισμα» μὲ τοὺς Παπικούς, ὡσὰν νὰ ἔχουν καὶ οἱ αἱρέσεις ἔγκυρο Βάπτισμα καὶ νὰ παρέχουν σωτηρία, ὅπως ἡ ΜΙΑ Ἐκκλησία. Δηλαδὴ ἔγιναν ἀποδεκτὲς ἔκτοτε φανερὰ καὶ κατὰ κυριολεξία οἱ κοινότητες τῶν αἱρετικῶν ὡς «ἀδελφὲς Ἐκκλησίες»· ἔγιναν ἀποδεκτὲς οἱ «θεωρίες τῶν κλάδων», τῶν «δύο πνευμόνων» καὶ τῆς «βαπτισματικῆς θεολογίας». 

Ἐφαρμογὴ τῶν παραπάνω συνιστᾶ ἡ –κατόπιν ἐπισήμου Συνοδικῆς ἀποφάσεως τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας– «μυστηριακὴ διακοινωνία μὲ τοὺς Μονοφυσίτες καί, ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας, ἡ «μερικὴ ἀναγνώριση μυστηρίων τῶν Μονοφυσιτῶν» Αἰγύπτου, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀναγνώριση στὴν Κων/πολη τῶν μυστηρίων τῶν Λουθηρανῶν τῆς Γερμανίας (2004).

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΑΠΟΤΕΙΧΕΙΣΜΕΝΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, ΠΕΡΙΚΛΕΙΟΥΣΑ ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ. ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ. 2015

Πηγή : ιστολόγιο "ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΤΩΡΑ"

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Εκκλησιαστικός Οικουμενισμός

http://www.impantokratoros.gr & http://katihisis.blogspot.ca/

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Ως πόκω γαστρί παρθενική, κατέβης υετός Χριστέ, και ως σταγόνες εν γη στάζουσαι· Αιθίοπες και Θαρσείς, και Αράβων νήσοί τε, Σαβά Μήδων, πάσης γης, κρατούντες προσέπεσόν σοι Σωτήρ. Δόξα τη δυνάμει σου Κύριε.

Ερμηνεία.

Δύο είναι αι παρουσίαι του Δεσπότου Χριστού, πρώτη και Δευτέρα. Και η μεν πρώτη εστάθη ταπεινή, ήσυχος, κρυφία και πενιχρά· η δε Δευτέρα έχει να γένη ένδοξος, εξάκουστος και φοβερά. Ο δε Ιερός Μελωδός αφείς την δευτέραν παρουσίαν του Κυρίου την ένδοξον και φοβεράν, περί μόνης της πρώτης της ησύχου και ταπεινής αναφέρει εν τω παρόντι Τροπαρίω· της οποίας αινίγματα και σύμβολα ήτον το ποκάρι των μαλλίων και αι σταλαγματίαι της βροχής. Δανειζόμενος λοιπόν από την προφητείαν εκείνην του Δαβίδ την λέγουσαν: «Καταβήσεται ως υετός επί πόκον, και ωσεί σταγών η στάζουσα επί την γην» (Ψαλμ. οα: 6), λέγει ούτω:

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 16 Μαΐου 2015

Θεοδώρου οσίου το ηγιασμένου, Αλεξάνδρου αρχιεπισκόπου, Γεωργίου επισκόπου Μυτιλήνης.

Ὁ Ὅσιος Θεόδωρος ὁ Ἡγιασμένος, ὁ ὁποῖος ἤκμασε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτου (361 – 363 μ.Χ.), καταγόταν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο καὶ γεννήθηκε ἀπὸ γονεῖς πλούσιους. Σὲ νεαρὴ ἡλικία ἀκολούθησε τὸν Ὅσιο Παχώμιο († 15 Μαΐου) στὴ Θηβαΐδα τῆς Αἰγύπτου καὶ ἐντάχθηκε ὑπὸ τὴν πνευματικὴ καθοδήγησή του, ἐνῷ ἀναδείχθηκε ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον ἀγαπητοὺς μαθητὲς αὐτοῦ. Πιστὸς μιμητὴς τοῦ διδασκάλου του στὸν μοναχικὸ βίο, τὸν διαδέχθηκε μετὰ τὴν κοίμησή του στὴν ἡγουμενία τῆς μονῆς. Γιὰ τὴν ἁγνότητα τοῦ βίου του καὶ τὴν ἁγιοσύνη του προικίσθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ μὲ τὴν χάρη τῆς θαυματουργίας. Γιὰ τὴν τέλεια δὲ ψυχικὴ καὶ σωματικὴ καθαρότητά του ἔλαβε τὸν τίτλο Ἡγιασμένος.
Ὁ Ὅσιος Θεόδωρος κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη τὸ 367 μ.Χ

Η παρέλαση του Gay Pride στη Θεσσαλονίκη -- αποτέλεσμα της αποστασίας--και ο βίος του Αγίου Δημητρίου

Στὸν βίο τοῦ Ἁγίου Δημητρίου ἐκδ. «Ὀρθοδόξου Τύπου» διαβάζουμε ἕνα συγκλονιστικὸ  παράδειγμα ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἀποστασίας. «῞Οταν ἐπρόκειτο νὰ κυριευθῆ ἡ Θεσσαλονίκη ἀπὸ τοὺς Τούρκους, μερικοὶ εὐσεβεῖς Χριστιανοὶ πήγαιναν στὴν Θεσσαλονίκη, γιὰ τὴ γιορτὴ τοῦ ῾Αγίου. Ἔφθασαν στὸ μεγάλο δρόμο, ποὺ εἶναι κοντὰ στὸν Βαρδάρη, ἔξω ἀπὸ τὴν  Θεσσαλονίκη. Ἐκεῖ εἶδαν μὲ τὰ μάτια τους ὁλοφάνερα ἕνα στρατιώτη, ποὺ ἔβγαινε ἀπὸ τὴν   Θεσσαλονίκη καὶ ἕνα ἀρχιερέα, ποὺ ἐρχόταν ἀπὸ τὸν δρόμο τῆς Λάρισας. Σὲ κάποιο σημεῖο τοῦ δρόμου ὁ στρατιώτης καὶ ὁ ἀρχιερεύς συναντήθηκαν καὶ χαιρετήθηκαν. Ὁ στρατιώτης εἶπε στὸν ἀρχιερέα· —Χαῖρε, ἀρχιερεῦ τοῦ Θεοῦ, Ἀχίλλιε! —Χαῖρε καὶ σὺ στρατιῶτα τοῦ Χριστοῦ,  Δημήτριε, εἶπε ὁ ἀρχιερεύς. Οἱ Χριστιανοὶ σὰν ἄκουσαν τὰ ὀνόματα αὐτὰ φοβήθηκαν.     Στάθηκαν παράμερα καὶ τοὺς κοίταζαν ἔκπληκτοι. — ᾿Απὸ ποῦ ἔρχεσαι ἀρχιερεῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ ποῦ πηγαίνης; ρώτησε ὁ στρατιώτης. — Γιὰ τὶς ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων, εἶπε δακρυσμένος ὁ  Ἅγιος Ἀχίλλιος, διέταξε ὁ Θεός νὰ βγῶ ἀπὸ τὴν Λάρισα, ποὺ τὴν φύλαγα. Αὐτὴ θὰ παραδοθῆ στὰ χέρια τῶν ᾿Αγαρηνῶν. Γι᾿ αὐτὸ βγῆκα καὶ πηγαίνω ὅπου μὲ προστάζει... Καὶ σὺ πὲς μου ἀπὸ ποῦ ἔρχεσαι; ρώτησε τὸν στρατιώτη. — Κι᾿ ἐγώ, εἶπε δακρυσμένος ὁ Δημήτριος, τὸ ἴδιο ἔπαθα. Πολλὲς φορὲς βοήθησα τοὺς Θεσ σαλονικεῖς καὶ τοὺς γλύτωσα ἀπὸ τὶς αἰχμαλωσίες, ἐπιδημίες καὶ θανατικά, τώρα ὅμως, γιὰ τὶς πολλὲς τους ἁμαρτίες ἀπομακρύνθηκε ἀπ᾿ αὐτοὺς ὁ Θεός καὶ μὲ διέταξε νὰ τοὺς ἀφήσω νὰ παραδοθοῦν στὰ χέρια τῶν ᾿Αγαρηνῶν. ῾Υπήκουσα στὴν προσταγή Του καὶ βγῆκα ἕτοιμος νὰ πάω, ὅπου μὲ προστάξη. Καὶ οἱ δυό τους, ἀφοῦ εἶπαν αὐτά, ἔσκυψαν περίλυποι τὰ κεφάλια τους στὴ γῆ καὶ ἔκλαψαν. ῎Επειτα, ἀφοῦ ἀσπάσθηκαν καὶ ἀποχαιρετήθηκαν, ἔγιναν ξαφνικὰ ἄφαντοι. ῞Οταν εἶδαν τὸ θαῦμα αὐτὸ οἱ Χριστιανοὶ ἐκεῖνοι δὲν τόλμησαν νὰ μποῦν στὴ Θεσσαλονίκη, ἀλλὰ γύρισαν πίσω καὶ διηγοῦντο ὅσα θαυμαστὰ εἶδαν καὶ ἄκουσαν. Δὲν πέρασε δυστυχῶς, ἕνας μήνας καὶ τόσο ἡ Λάρισα, ὅσο καὶ ἡ Θεσσαλονίκη, κυριεύτηκαν καὶ λεηλατήθηκαν ἀπὸ τοὺς Τούρκους».

ὀρφανοὶ ἐγενήθημεν, οὐχ ὑπάρχει πατήρ (Θρήνοι Ιερεμίου) . Αν έτσι έχει το πράγμα, ιδού η "Μήτηρ" μας.....

 http://agiooros.org/viewtopic.php?f=69&t=10915

Ο Άγιος Διάδοχος Φωτικής (Β. Ἤπειρος) γράφει στα «Εκατὸν Πρακτικά Κεφάλαιά» του τα εξής:

«Όλοι οι άνθρωποι είμαστε πλασμένοι κατ᾽ εικόνα του Θεού. Το “καθ᾽ ομοίωσιν” όμως το έχουν μόνον εκείνοι, οι οποίοι με πολλὴν αγάπην υποδούλωσαν την ελευθερία τους στον Θεόν. Γιατί όταν δεν ανήκουμε στους εαυτούς μας, τότε είμαστε όμοιοι με Εκείνον, που μας συμφιλίωσε με τον εαυτόν Του μέσῳ της αγάπης. Αυτό δεν μπορεί κανείς να το επιτύχη, αν δεν πείση την ψυχή του να μη δελεάζεται από την εύκολη δόξα του κόσμου τούτου».

π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς : η θεωρία τοῦ βολέματος καί τοῦ χαρτοπολέμου

: … Διά νά μήν συμμετέχη στήν αἵρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὑπάρχει ἕνας καί μοναδικός τρόπος ἀπό τήν Ἁγία Γραφή, τούς ἱερούς Κανόνες καί τούς ἁγίους Πατέρες παραδεδομένος, ἡ ἀποτείχισις. Οἱ  Ἀντιοικουμενιστές ὅμως δυστυχῶς  ἔχουν ἐφεύρει σήμερα καί ἄλλον τρόπο, ὁ ὁποῖος διδάσκει ὅτι δύνασαι νά μήν συμμετέχης στήν αἵρεσι, ἐνῶ εἶσαι ἐνσωματωμένος ἐκκλησιαστικά μέ τούς αἱρετικούς, ἀρκεῖ νά ἔχης Ὀρθόδοξο φρόνημα.  Πρόκειται δηλαδή, μέ ἄλλα λόγια γιά τήν  θεωρία τοῦ βολέματος καί τοῦ χαρτοπολέμου, τήν ὁποία πολλάκις ἔχουμε ἐπισημάνει.

Η δήλωση της ημέρας από τον πατέρα Νικόλαο Μανώλη

Ρωτήσαμε τον πατέρα Νικόλαο Μανώλη, τί περιμένει τελικά από την ΔΙΣ. Ποιά νομίζει πως θα είναι η απόφαση της διαρκούς Ιεράς Συνόδου σχετικά με το αίτημα του μητροπολίτου Θεσσαλονίκης για την αναγκαστική του μετάθεση από την ενορία του. Διαβάστε την απάντηση που μας έδωσε:

«Για να περιμένω κάποια θετική εξέλιξη ώστε να παραμείνω στην ενορία μου στην οποία έχω οργανική θέση και υπηρετώ 26 χρόνια, θα έπρεπε να κάνω τα ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που έκανα και είπα στην Ιερά Σύνοδο. Έτσι λοιπόν έχουμε:

●        Την Τρίτη 12 Μαῒου 2015, ομολόγησα ακράδαντη και αταλάντευτη Πίστη στην Ορθοδοξία ενώπιον του Μακαριωτάτου και των υπολοίπων συνοδικών μητροπολιτών, σε μια εποχή που ο συγκριτισμός και η παγκοσμιοποίηση των θρησκειών κάνουν θραύση σε όλα τα επίπεδα.

●        Ομολόγησα πόλεμο κατά της παναιρέσεως του Οικουμενισμού τη στιγμή που ο παναγιώτατος μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, με κατηγορεί στη Σύνοδο ως αντιοικουμενιστή που πολεμάω τους οικουμενιστές.

●        Ομολόγησα θείο Ἐρωτα για την ενορία μου τη στιγμή που ο μητροπολίτης μου επιβάλλεται με μία σαφή προειδοποίηση προς την Σύνοδο. Τους υπογραμμίζει (κατά πάσα πιθανότητα επηρεάζοντάς τους), την επιθυμία – εντολή του: «αποκλείεται ο π. Νικόλαος, να επιστρέψει στην ενορία του».

●        Προειδοποίησα τους συνοδικούς πως αν κάποιος μητροπολίτης δράσει αντορθόδοξα, με οικουμενιστικές πρακτικές, συμπροσευχές και τα παρόμοια, θα με βρει απέναντί του.

Σημειωτέον δε ότι ζούμε σε μια εποχή που σε όλα τα επίπεδα, έχει τρελή πέραση η κατάχρηση εξουσίας. Το δίκαιο στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν έχει καμιά σημασία.

Οπότε, μετά από αυτά, χρειάζεται πραγματικά να απαντήσω στην ερώτηση «τι περιμένω»; Μόνο ένα θαύμα και αυτό αν το ευλογεί ο προφήτης Ηλίας! Άλλωστε «άγνωσται αι βουλαί Του Κυρίου».

http://katihisis.blogspot.gr/2015/05/blog-post_88.html

Ὁ Οἰκ. Πατριάρχης εἶναι Ὑπερ-ἐπίσκοπος;

Κύκλοι κυρίως Πατριαρχικοί, ἀλλὰ καὶ ἀκόλουθοι αὐτῶν, προσπαθοῦν νὰ προπαγανδίσουν τὴν ἀντίληψιν ὅτι ὁ Πατριάρχης εἶναι Ὑπὲρ-ἐπίσκοπος, δηλ. ὅτι ποιμαίνει κάθε μία Ὀρθόδοξη Ἐπισκοπή. Ἡ ἄποψις αὐτὴ προέρχεται ἀπὸ τὸν Παπισμόν, κατὰ τὸν ὁποῖον ὁ Πάπας εἶναι ἐκτὸς ἀπὸ ποιμενάρχης τῆς Ρώμης, ποιμενάρχης καὶ κάθε ἄλλης ἐπαρχίας. Πῶς προπαγανδίζεται αὐτὴ ἡ θέσις εἰς τὸν Ὀρθόδοξον χῶρον; Μὲ τὶς ἐσκεμμένες ἀνακοινώσεις τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου. Μετὰ τὴν πρόσφατον ἐπίσκεψιν τοῦ Οἰκ. Πατριάρχου εἰς Σέρρες τὸ ἀνακοινωθὲν ἀναφέρει: «Σκοπὸς τοῦ Πατριαρχικοῦ ταξιδίου ἦτο ὁ ἑορτασμὸς τῆς ἱερᾶς μνήμης τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἱερομάρτυρος Νικήτα τοῦ νέου, συμπολιούχου Σερρῶν, ἀλλὰ καὶ ἡ πνευματικὴ ἐπικοινωνία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μετὰ τῶν ἐν ταῖς περιοχαῖς τῶν Νέων Χωρῶν εὐσεβῶν τέκνων τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας». Εἶναι ποίμνιον τοῦ Πατριάρχου οἱ πιστοὶ τῶν Σερρῶν; Ἐρωτήσαμεν καὶ ἄλλοτε, ἀλλὰ σιωπή.  Ἂν εἶναι ποίμνιον, πρᾶγμα ἀνήκουστον, τότε ἂς ἀναγγείλη κάποιος εἰς τὸν Σεβ. Μητρ. Σερρῶν κ. Θεολόγον ὅτι εἶναι περιττός. Ἐκτὸς καὶ ἂν εἶναι ἀντιπρόσωπος τοῦ Πατριάρχου εἰς τὶς Σέρρες, ὅπως οἱ Βικάριοι τοῦ Πάπα, ὁπότε παύει πλέον αὐτομάτως νὰ εἶναι Ἐπίσκοπος καὶ Ὀρθόδοξος!

"Ο.Τ."

Ο αντι-Οικουμενιστής κ. Σεραφείμ, παρέστη και νομιμοποίησε την αδικία του μητροπ. Λαρίσης!

http://paterikiparadosi.blogspot.ca/

Ὁ Μητρ. Πειραιῶς Σεραφείμ, τὸ ἔκανε κι αὐτό:

Παρέστη καὶ νομιμοποίησε τὴν ἀδικία καὶ

τὴν διωκτικὴ κατὰ τῶν πιστῶν διάθεση

τοῦ μητροπ. Λαρίσης Ἰγνατίου.

Διευκρινίσεις περὶ τοῦ τυπικοῦ τῆς ἑορτῆς τῆς ᾿Αναλήψεως κατὰ τὴν 21/5/2015

Ἐπειδὴ ἐδημιουργήθη μικρὰ σύγχυσις εἰς τὸ Τυπικὸν λόγῳ δημοσιευμάτων, τὰ ὁποῖα ἐκυκλοφόρησαν εἰς τὸ διαδίκτυον, περὶ τῆς ἐφετινῆς συμπτώσεως τῆς ἑορτῆς τῆς Ἀναλήψεως καὶ τῶν Ἁγίων Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης, δημοσιεύομεν μέρος τῆς σχετικῆς ἐπιστολῆς, ἡ ὁποία διευκρινίζει ὑπευθύνως τὸ ζήτημα: «Ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι κατὰ τὴν ἑορτὴ τῆς ᾿Αναλήψεως «δὲν μπορεῖ νὰ συμψαλῇ ἀκολουθία κανενὸς ἁγίου», δὲν στηρίζεται σὲ κανένα ἀπολύτως Τυπικὸν τῆς ᾿Εκκλησίας, χειρόγραφο ἢ ἔντυπο. ᾿Αντιθέτως τὸ χειρόγραφο Τυπικὸν τῆς Εὐεργέτιδος, τοῦ 11ου-12ου αἰῶνος, σημειώνει μὲ ἔμφασι ὅτι, ἐὰν ἡ μνήμη κάποιου ἑορταζομένου ἁγίου τύχῃ εἴτε ἀνήμερα τῆς Μεσοπεντηκοστῆς εἴτε τῆς ᾿Αναλήψεως, ἡ ἀκολουθία τοῦ ἁγίου δὲν παραλείπεται, ἀλλὰ συμψάλλεται. Τὸ ἴδιο ἀναφέρει καὶ τὸ ἰσχῦον Τυπικὸν τῆς Μεγάλης ᾿Εκκλησίας, οἱ λεπτομερεῖς διατάξεις τοῦ ὁποίου ἀκολουθήθηκαν στὰ Δίπτυχα 2015 μέχρι κεραίας. ῾Επομένως ἡ ὁμόφωνη παράδοσι τῆς ᾿Εκκλησίας, τοὐλάχιστον γιὰ τὰ τελευταῖα... 1000 χρόνια(!), εἶναι ὅτι ἀκωλύτως συμψάλλονται οἱ δύο ἀκολουθίες, χωρὶς αὐτὸ νὰ μειώνῃ τὴν δεσποτικὴ ἑορτή, ἐνῷ ἀντιθέτως λαμπρύνει περισσότερο τὴν μνήμη τοῦ τυχόντος ἁγίου.

"Ο.Τ."

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Κυριακή της Σαμαρείτιδος

http://www.impantokratoros.gr & http://katihisis.blogspot.ca/