Γιατί δεν θα έπρεπε να αποσπασθεί από την ενορία του ο π. Νικόλαος Μανώλης σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες! Αντικανονικές και οι μεταθέσεις! Ποια η εκκλησιαστική τάξη για τους ιερομονάχους;
πηγή ανάρτησης: http://katanixis.blogspot.gr/2015/04/blog-post_64.html
Θέμα της ανάρτησης: Σε όλους εμάς, τους ενορίτες του Ιερού Βυζαντινού Ναού Προφήτη Ηλία Θεσσαλονίκης, τα πνευματικά τέκνα του πατρός Νικολάου Μανώλη και τους ακροατές των μαχητικών ομιλιών του, μπήκε βίαια στη ζωή μας το ζήτημα της αποσπάσεων των κληρικών.
Ένα ζήτημα “διοικητικό που δεν πρέπει να μας απασχολεί” όπως επανειλημμένως διεμήνυσε ο πρωτοσύγκελος της Ι. Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης π. Στέφανος Τόλιος, σε όσους από εμάς που του εξέφρασαν την ανησυχία τους επισκεπτόμενοι το γραφείο του.
Η χρονική συγκυρία που επιλέχθηκε η τρίμηνη απόσπαση του πατρός Νικολάου, είναι που δε μας καθυσυχάζει. Μετά από σχεδόν δωδεκάμηνη ταλαιπωρία του πατρός Νικολάου, με τα προφορικά και άτυπα πήγαινε έλα στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος (Ιασωνίδου), μετά την απαγόρευση των ομιλιών και της Κατηχητικής του διακονίας εν συνόλω και μετά την απίστευτη αναστάτωση με τις σοβαρότατες κατηγορίες που του αποδόθηκαν αλλά τελικά έπεσαν στο κενό, μπήκε στη ζωή μας και η “τρίμηνη απόσπαση”.
ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ
Τροπάριον.
Ηκρίβωσε χρόνον, Ηρώδης αστέρος, ου ταις ηγεσίαις οι
Μάγοι εν Βηθλεέμ, προσκυνούσι Χριστώ συν δώροις· υφ΄ ου προς πατρίδα
οδηγούμενοι, δεινόν παιδοκτόνον εγκατέλιπον παιζόμενον.
Ερμηνεία.
Και τούτο το Τροπάριον ερανίσθη ο Μελωδός από το Β΄
Κεφάλαιον του κατά Ματθαίον αγίου Ευαγγελίου, εις το οποίον γράφονται τα λόγια
ταύτα: «Ο δε Ηρώδης λάθρα καλέσας τους Μάγους, ηκρίβωσε παρ΄ αυτών τον χρόνον
του φαινομένου αστέρος» (Ματθ. β:7). Λέγει λοιπόν ούτος, ότι ο Βασιλεύς Ηρώδης
(ουχ΄ ο Τετράρχης, αλλ΄ ο υιός του Αντιπάτρου, όστις ήτον Ιουδαίος, γεννηθείς
από γυναίκα Αράβισσαν· διότι τότε είχαν λείψει οι Άρχοντες από την φυλήν του
Ιούδα κατά την προφητείαν του Ιακώβ, ως ερμηνεύει ο Ιερός Θεοφύλακτος) ηρώτησεν
ακριβώς τους Μάγους, και έμαθε παρ΄ αυτών, από ποίον καιρόν εφάνη ο αστήρ· ίνα
δια του μετρηθέντος καιρού του αστέρος μάθη εις ποίον καιρόν εγεννήθη ο Κύριος,
και ούτω από τον καιρόν εκείνον αρχίση να φονεύη τα νήπια. Δια την αιτίαν
λοιπόν ταύτην ηρώτησεν ακριβώς ο Ηρώδης, και έμαθε τον καιρόν, καθ΄ ον εφάνη ο
αστήρ εν τη ανατολή, του οποίου με τας ηγεσίας (οδηγίας) επροσκύνησαν οι Μάγοι
τον Χριστόν εις την Βηθλεέμ, προσφέροντες αυτώ τρίϋλα δώρα, χρυσόν, λίβανον και
σμίρναν.
O Συναξαριστής της ημέρας
Σάββατο, 25 Απριλίου 2015
Μάρκου του αποστόλου και ευαγγελιστού, Μακεδονίου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, Νίκης μάρτυρος, Γεωργίου νεομάρτυρος του Κυπρίου (1752).
Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς
Μᾶρκος, ὁ ὁποῖος ὀνομαζόταν καὶ Ἰωάννης, ἦταν Ἰουδαῖος Ἑλληνιστὴς καὶ ἡ μητέρα
του ὀνομαζόταν Μαρία. Καταγόταν ἀπὸ εὔπορη οἰκογένεια καὶ κατὰ τὴν συνήθεια τῆς
ἐποχῆς νὰ παίρνουν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ ἕνα δεύτερο ὄνομα ἑλληνικὸ ἢ ρωμαϊκό,
ὀνομάσθηκε καὶ Μᾶρκος. Ἡ
οἰκογένειά του διέθετε τὸ προφανῶς εὐρύχωρο σπίτι της στὴν Ἱερουσαλὴμ γιὰ τὶς
συνάξεις τῶν Χριστιανῶν. Ὁρισμένοι παλαιότεροι ἐρευνητὲς δέχονται ὅτι στὸ σπίτι
αὐτὸ ἔλαβε χώρα τὸ τελευταῖο δεῖπνο τοῦ Ἰησοῦ μὲ τοὺς Μαθητές Του καὶ ὅτι ὁ
ἄνθρωπος, «ὁ κεράμιον ὕδατος βαστάζων», ὁ ὁποῖος θὰ ἔδειχνε στοὺς δύο Μαθητὲς ποὺ ἔστειλε ὁ
Ἰησοῦς γιὰ τὴν προετοιμασία τοῦ δείπνου τὸ «ἀνώγαιον μέγα ἐστρωμένον ἕτοιμον», ἦταν ὁ Ἰωάννης Μᾶρκος.
ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2015 – ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ --- “Ηγόρασαν αρώματα ίνα ελθούσαι αλείψωσιν αυτόν”
Αναστάσεως
μαρτυρία
“Ηγόρασαν αρώματα ίνα ελθούσαι αλείψωσιν
αυτόν”
Xριστός Ανέστη αγαπητοί αδελφοί. H Εκκλησία παρουσιάζει σήμερα τα πρόσωπα εκείνα που συνδέονται με μια
μαρτυρία ζωής που παραπέμπει στα κοσμοσωτήρια γεγονότα της Σταυρικής Θυσίας και
της Ανάστασης του Κυρίου. Παρελαύνουν πρώτα τα πρόσωπα του ευσχήμονα βουλευτή
Ιωσήφ του από Αριμαθαίας και του Νικόδημου, που ήταν κρυφός μαθητής του
Χριστού. Στη συνέχεια προβάλλουν τρεις άγιες γυναικείες μορφές. Πρόκειται για
τη Μαρία τη Μαγδαληνή, τη Μαρία τη μητέρα του Ιακώβου και τη Σαλώμη, τη μητέρα
των υιών του Ζεβεδαίου, του Ιωάννου και του Ιακώβου.
Όλες αυτές οι μορφές που ξεπροβάλλουν μέσα από τη διήγηση του Ευαγγελίου, υπήρξαν μάρτυρες, ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος της ταφής και οι Μυροφόρες της Αναστάσεως. Για τις τελευταίες, ο ιερός συναξαριστής σημειώνει: "Η του Θεού Εκκλησία ταύτας παρέλαβεν εορτάζειν: α) ως ιδούσας πρώτας Χριστόν εκ νεκρών, β) τοις πάσι καταγγειλάσας το σωτήριον κήρυγμα και γ) την κατά Χριστόν πολιτείαν μετελθούσαν αρίστως και μαθητευθείσαις Χριστώ".
Όλες αυτές οι μορφές που ξεπροβάλλουν μέσα από τη διήγηση του Ευαγγελίου, υπήρξαν μάρτυρες, ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος της ταφής και οι Μυροφόρες της Αναστάσεως. Για τις τελευταίες, ο ιερός συναξαριστής σημειώνει: "Η του Θεού Εκκλησία ταύτας παρέλαβεν εορτάζειν: α) ως ιδούσας πρώτας Χριστόν εκ νεκρών, β) τοις πάσι καταγγειλάσας το σωτήριον κήρυγμα και γ) την κατά Χριστόν πολιτείαν μετελθούσαν αρίστως και μαθητευθείσαις Χριστώ".
Του αγίου Μάρκου του Ασκητού:
Μόνον οι τέλειοι εις την
αρετήν άνδρες, δύνανται να αντιλαμβάνωνται και να αισθάνωνται τα παραπτώματά
των. Εάν, επομένως, τα φανερά αμαρτήματα είναι δυσκατανόητα, εις ημάς, πόσω
μάλλον μας διαφεύγουν οι αμαρτωλοί διαλογισμοί μας; Ημείς δε αγνοούντες κατά το
πλείστον τας κακίας μας, εκπληττόμεθα και ταρασσόμεθα όταν μας έρχωνται
ανάλογοι πειρασμοί.
Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Ε. Βολουδάκης : Προλειαίνουν οἱ “Πρίγκηπες” τῆς Ἐκκλησίας τὸ ἔδαφος γιὰ νὰ παρακαθίση ὁ «Ἑωσφόρος τῆς Ρώμης» εἰς τὴν προετοιμαζομένηνΣύνοδον;
Ἕνα ἐπαίσχυντον Διεθνὲς Ἐκκλησιαστικὸν Συνέδριον
«ΠΡΟΒΑ ΤΖΕΝΕΡΑΛΕ»
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΣΥΝΟΔΟΝ!
Προλειαίνουν οἱ “Πρίγκηπες” τῆς Ἐκκλησίας τὸ ἔδαφος γιὰ νὰ παρακαθίση ὁ «Ἑωσφόρος τῆς Ρώμης» εἰς τὴν προετοιμαζομένηνΣύνοδον;
Ἡ θλιβερὴ καὶ ἀποκρουστικὴ
γιὰ τοὺς ἐνσυνειδήτους Ὀρθοδόξους πιστοὺς προετοιμασία τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου
συνεχίζεται μὲ ‘’χαρὲς καὶ μὲ τραγούδια’’ ἀπὸ ἐκκλησιαστικὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα –ὅπως ἀποκαλύπτεται ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ– στεροῦνται στοιχειώδους ἐκκλησιαστικοῦ ἤθους, ἀληθοῦς Θεολογικῆς γνώσεως καὶ πνευματικῆς ἐμπειρίας.
Αὐτὸ ἐπιβεβαιώνεται
καὶ ἀπὸ τὴν θεματολογία τῆς σχεδιαζομένης Συνόδου, ἡ ὁποία φανερώνει τελεία ἄγνοια
τοῦ νοήματος καὶ τῆς Θεολογικῆς σημασίας τῶν προηγουμένων Ἑπτὰ Οἰκουμενικῶν
Συνόδων, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ ἐν γένει κοσμικὸ πνεῦμα, μὲ τὸ ὁποῖο ἀντιμετωπίζουν οἱ
ἰθύνοντες «ὅλον τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας».
Ἀποκορύφωμα αὐτῆς
τῆς ἐκκοσμικεύσεως ἡ πρόσφατη Διεθνὴς Ἐπιστημονικὴ Ἡμερίδα τῆς 21ης Ἀπριλίου 2015 ὑπὸ τὴν Αἰγίδα τῆς Κοσμητείας τοῦ
Α.Π.Θ. μὲ θέμα «Πρότυπα Θρησκευτικῶν Ἡγετῶν στὸν 21ο αἰώνα Φραγκίσκος ὁ Ἃ΄ Ἐπίσκοπος Ρώμης
καὶ Βαρθολομαῖος ὁ Α΄ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης», ἡ ὁποία μᾶς προσέθεσε «λύπην ἐπὶ
λύπης», ἀφοῦ, πέραν τοῦ ὅτι ἦταν ὁ ὁρισμὸς τοῦ «δόξαν παρ’ ἀλλήλων
λαμβάνοντες», εἰσήγαγε καὶ νέες μεθόδους «μείξεως τῶν ἀμίκτων» μὲ τὸ νὰ θέτη τὸν ἐκπεσόντα καὶ αἱρετικὸν τιτλοφορούμενον Ἐπίσκοπον Ρώμης ἐκ παραλλήλου μὲ τὸν Ὀρθόδοξον
Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως καί, μάλιστα, νὰ τὸν ἀναφέρη πρῶτον, ὡσὰν νὰ ἔχη ἀποκατασταθῆ ἐκκλησιαστικῶς στὴν Πρωτόθρονη Οἰκουμενική του Καθέδρα!
π. Ιωάννης Φωτόπουλος: Γιατί τόση σε έκταση και περιεχόμενο….οσφυοκαμψία;
Ο Ντοστογιέφσκυ λέγει ότι ο Πάπας υπέκυψε στον τρίτο πειρασμό, στον οποίο υπέβαλε τον Χριστό ο Διάβολος («ταύτα πάντα σοι δώσω εάν πεσών προσκυνήσης μοι»). Ο Πάπας προσκύνησε τον Βελζεεβούλ, για να αποκτήσει κοσμική εξουσία. Μήπως, όσοι με ποικίλους τρόπους κάμπτουν τη μέση τους στον Πάπα, ζητούν ως αντάλλαγμα μια ασφαλέστερη, καλλίτερη θέση κάτω από τον θανατηφόρο ήλιο της παπικής εξουσίας, η οποία διακτινώνεται παγκοσμίως στο εκκλησιαστικό, πανεπιστημιακό, οικονομικό και πολιτικό πεδίο;
Το προφίλ ενός «προοδευτικού…Δεσπότου»
Κύριε Διευθυντά,
Δεν τον εγνώριζα, αλλά τον είδα, τον άκουσα και ΕΦΡΙΞΑ (!), σε μεταμεσονύκτια εκπομπή του Αντένα, αμέσως μετά την κηδεία του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου. Είχαν κληθεί, για να συζητήσουν το θέμα της εκλογής νέου Αρχιεπισκόπου, μια ομάδα κληρικών και λαϊκών. Οι παρόντες κληρικοί ήσαν οι Μητροπολίτες Ν. Σμύρνης κ. Συμεών και Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος (ο «περί ου» ο λόγος!), ο εκπρόσωπος του αποβιώσαντος Χριστοδούλου π. Τιμόθεος και ο γνωστός θεολόγος και ψυχίατρος π. Στυλιανός Καρπαθίου.
Ένας από τους συνομιλητές, δημοσιογράφος, είπε ότι, ο φερόμενος ως υποψήφιος Μητροπολίτης Σπάρτης κ. Ευστάθιος είναι οργανωσιακός (χωρίς να προσκομίσει στοιχεία!), αλλά και συντηρητικός, γιατί σε συζήτηση, που είχε μαζί του, χαρακτήρισε την έκτρωση κατά εμβρύου με σύνδρομο Down και κάποια άλλη ασθένεια, ως έγκλημα. Όπως ήταν φυσικό, ο π. Στυλιανός, ως κληρικός και ως ιατρός, αντέδρασε έντονα υπέρ της θέσεως του Σπάρτης, προσθέτοντας ότι και ιατρικά η κάθε έκτρωση είναι φόνος. Συγχρόνως, ζήτησε μάλιστα, να επιβεβαιώσει την θέση του, ο παριστάμενος Μητροπολίτης Μεσσηνίας. Οποία, όμως, η οδυνηρή έκπληξή μου, όταν ο Μητροπολίτης επιτέθηκε στον π. Στυλιανό, λέγοντάς του ότι έχει αναχρονιστικές απόψεις και όχι μόνο! Στο τέλος, ο «προοδευτικός» Μητροπολίτης, κάλεσε επιτιμητικά τον π. Στυλιανό (που, κατά το κοινώς λεγόμενο και δύο πτυχία έχει και πρέπει να είναι, τουλάχιστον, δέκα χρόνια μεγαλύτερος από τον Δεσπότη…), να κάνει υπακοή στην … Εκκλησία και να είναι πιο … ταπεινός…!
Δεν κατάλαβα! Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας πιστεύει ότι, είναι «η Εκκλησία», Οπαδός του «υπεράνθρωπου» του Νίτσε ή της επικράτησης των Αρίων του Χίτλερ, ίσως μπορεί να χαρακτηρισθεί, όταν τάσσεται υπέρ του φόνου (!) των ανίατα αρρώστων, από την κοιλιά της μάνας τους, σαν να ανήκει ο κόσμος, μόνο στους υγιείς και δυνατούς! Κατά την ταπεινή μου, όμως, γνώμη, ούτε προοδευτικός είναι, ούτε πολύ περισσότερο μαθητής, του Μεγάλου Πατέρα, των ασθενών, δηλαδή του Χριστού, μπορεί να χαρακτηρισθεί! Και διερωτώμαι: Με ποια κριτήρια τον επέλεξαν για Μητροπολίτη; Αλλά κι ένα τελευταίο: Γιατί ο παριστάμενος έτερος Μητροπολίτης Ν. Σμύρνης κ. Συμεών, δεν αντέδρασε ΚΑΘΟΛΟΥ; Γιατί, δεν έβαλε τα πράγματα στη θέση τους; Συμφωνεί με τον Μεσσηνίας ή για κάποιο λόγο, «έκανε την πάπια»; Αυτοί είναι οι Δεσποτάδες μας; Από αυτούς περιμένουμε να ποιμάνουν το ποίμνιό τους στους χαλεπούς σήμερα καιρούς; Ποιος θα μου απαντήσει σ΄ αυτά τα καυτά ερωτήματα; Μάλλον κανένας, γι΄ αυτό κάνω τον Σταυρό μου και προσθέτω: «Ο Θεός να βάλει το Χέρι του»!
Με τιμή
Γεώργιος Ντόνας
Οικονομολόγος
Δεν τον εγνώριζα, αλλά τον είδα, τον άκουσα και ΕΦΡΙΞΑ (!), σε μεταμεσονύκτια εκπομπή του Αντένα, αμέσως μετά την κηδεία του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου. Είχαν κληθεί, για να συζητήσουν το θέμα της εκλογής νέου Αρχιεπισκόπου, μια ομάδα κληρικών και λαϊκών. Οι παρόντες κληρικοί ήσαν οι Μητροπολίτες Ν. Σμύρνης κ. Συμεών και Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος (ο «περί ου» ο λόγος!), ο εκπρόσωπος του αποβιώσαντος Χριστοδούλου π. Τιμόθεος και ο γνωστός θεολόγος και ψυχίατρος π. Στυλιανός Καρπαθίου.
Ένας από τους συνομιλητές, δημοσιογράφος, είπε ότι, ο φερόμενος ως υποψήφιος Μητροπολίτης Σπάρτης κ. Ευστάθιος είναι οργανωσιακός (χωρίς να προσκομίσει στοιχεία!), αλλά και συντηρητικός, γιατί σε συζήτηση, που είχε μαζί του, χαρακτήρισε την έκτρωση κατά εμβρύου με σύνδρομο Down και κάποια άλλη ασθένεια, ως έγκλημα. Όπως ήταν φυσικό, ο π. Στυλιανός, ως κληρικός και ως ιατρός, αντέδρασε έντονα υπέρ της θέσεως του Σπάρτης, προσθέτοντας ότι και ιατρικά η κάθε έκτρωση είναι φόνος. Συγχρόνως, ζήτησε μάλιστα, να επιβεβαιώσει την θέση του, ο παριστάμενος Μητροπολίτης Μεσσηνίας. Οποία, όμως, η οδυνηρή έκπληξή μου, όταν ο Μητροπολίτης επιτέθηκε στον π. Στυλιανό, λέγοντάς του ότι έχει αναχρονιστικές απόψεις και όχι μόνο! Στο τέλος, ο «προοδευτικός» Μητροπολίτης, κάλεσε επιτιμητικά τον π. Στυλιανό (που, κατά το κοινώς λεγόμενο και δύο πτυχία έχει και πρέπει να είναι, τουλάχιστον, δέκα χρόνια μεγαλύτερος από τον Δεσπότη…), να κάνει υπακοή στην … Εκκλησία και να είναι πιο … ταπεινός…!
Δεν κατάλαβα! Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας πιστεύει ότι, είναι «η Εκκλησία», Οπαδός του «υπεράνθρωπου» του Νίτσε ή της επικράτησης των Αρίων του Χίτλερ, ίσως μπορεί να χαρακτηρισθεί, όταν τάσσεται υπέρ του φόνου (!) των ανίατα αρρώστων, από την κοιλιά της μάνας τους, σαν να ανήκει ο κόσμος, μόνο στους υγιείς και δυνατούς! Κατά την ταπεινή μου, όμως, γνώμη, ούτε προοδευτικός είναι, ούτε πολύ περισσότερο μαθητής, του Μεγάλου Πατέρα, των ασθενών, δηλαδή του Χριστού, μπορεί να χαρακτηρισθεί! Και διερωτώμαι: Με ποια κριτήρια τον επέλεξαν για Μητροπολίτη; Αλλά κι ένα τελευταίο: Γιατί ο παριστάμενος έτερος Μητροπολίτης Ν. Σμύρνης κ. Συμεών, δεν αντέδρασε ΚΑΘΟΛΟΥ; Γιατί, δεν έβαλε τα πράγματα στη θέση τους; Συμφωνεί με τον Μεσσηνίας ή για κάποιο λόγο, «έκανε την πάπια»; Αυτοί είναι οι Δεσποτάδες μας; Από αυτούς περιμένουμε να ποιμάνουν το ποίμνιό τους στους χαλεπούς σήμερα καιρούς; Ποιος θα μου απαντήσει σ΄ αυτά τα καυτά ερωτήματα; Μάλλον κανένας, γι΄ αυτό κάνω τον Σταυρό μου και προσθέτω: «Ο Θεός να βάλει το Χέρι του»!
Με τιμή
Γεώργιος Ντόνας
Οικονομολόγος
Αυτό από τον αδελφό μας Ιουστίνο :
ΨΕΥΤΙΚΑ ΑΝΘΗ.
Έλεγε ό Παπά-Στέφανος το έξης:
Μερικά λουλούδια πλαστικά είναι τόσο καλοφτιαγμένα, ώστε δυσκολεύεσαι να διακρίνεις το ψεύτικο απ’ το αληθινό. Ό Σοφός Σολομών άνοιξε τότε το παράθυρο (σέ παρόμοιο κόλπο-παγίδα πού τού έστησε ή Βασίλισσα-Σαβά) καί μπήκε μέσα η πεταλούδα, η οποία πήγε να καθίσει στο αληθινό! Έτσι μόνο το κατάλαβε εκείνος το αληθινό ποιό είναι. Έτσι μόνο απέδειξε καί τη σοφία του. Μόνο έτσι!
ΜΑΣ ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΜΑΣ.
Η βασίλισσα Σαβά τού έκανε τότε κι άλλο, ένα κόλπο.
Πήρε δώδεκα παιδάκια, ηλικίας δέκα χρονών, όλα τά κούρεψε το ίδιο καί τά φόρεσε ρομπίτσες σαν νυχτικιές, όλα το ίδιο, ακριβώς. Καί τού λέει:
-Άντε τώρα, να ξεχωρίσεις ποιά είναι αγόρια καί ποιά τά κορίτσια χωρίς να τά αγγίξεις.
Εκείνος τότε πήρε ένα ταψάκι καρύδια καί τά σκόρπισε κάτω.
-Άντε τώρα να δούμε ποιός είναι ό πιο ικανός. Ποιός θα μαζέψει τά περισσότερα!
Καί τότε συνέβη εντελώς αυθόρμητα το εξής:
Τά αγοράκια έψαχναν να βρούνε τις τσέπες τους να τά βάλουν μέσα, ενώ τά κορίτσια ανασήκωσαν τά φορεματάκια για να τά συγκεντρώσουν εκεί όπως κάνουν σήμερα οι γιαγιάδες με τήν ποδιά πού φοράνε! ’Έτσι ξεχώρισε τά αγόρια από τά κορίτσια!
Πηγή: http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2015/04/14.html
Του κ. Ιωάννου Κορναράκη
Ο εναγκαλισμός του
Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου με την παπική αίρεση, στο Φανάρι, γεγονός απρόσμενο,
στις διαδικασίες στις οποίες εκδηλώθηκε, ως πτώση της κεφαλής της Ορθοδοξίας
στα χέρια του Ρωμαίου Ποντίφικα, προκάλεσε ορισμένες αντιδράσεις όπως ήταν φυσικό
στο αγιώνυμο όρος της παλαίφατης ορθόδοξης μοναχικής πολιτείας, αλλά
διχασμένες, ως προς το πρακτέο! Δύο αγιορείτικα κείμενα, τα οποία είδαν, μέχρι
σήμερα, το φως της δημοσιότητος, χρωματίζουν με διαμετρικά αντίθετες τάσεις, το
μοναχικό δυναμικό της πολιτείας αυτής, σε σχέση με τη στάση των μοναχών
απέναντι στον Πατριάρχη! Το κείμενο που προηγήθηκε χρονικώς αντανακλά το
αγωνιστικό μοναχικό πνεύμα, που κυριαρχεί σε μία μεγάλη μερίδα του Όρους,
ιερομόναχων και μοναχών, στις φλέβες των οποίων φαίνεται να ρέει ο
αγιοπνευματικός δυναμισμός της μαρτυρίας! Ιερομόναχοι και μοναχοί, οι οποίοι
αυτοχαρακτηρίζονται, με ειλικρινή ταπείνωση ως «αμαθείς και ταλαίπωροι
αμαρτωλοί» απευθύνονται στους είκοσι ηγουμένους της Ι. Μ. του Αγίου Όρους,
«σοφότερους και λογιότερους» από αυτούς και τους ζητούν, μάλλον τους
εκλιπαρούν, να ενεργοποιηθούν δυναμικά κατά των γεγονότων, που συνέβησαν στο
Πατριαρχείο, κατά την επίσκεψη του Πάπα, και με ορθόδοξο ήθος να αναλάβουν τις
ευθύνες τους απέναντι στην προάσπιση της αλήθειας της Μίας, Αγίας, Καθολικής
και Αποστολικής Εκκλησίας! «Δεν είναι πλέον καιρός λόγων αλλά έργων»,
επισημαίνουν, οι εν λόγω αγιορείτες. «Αναλάβετε τον καλόν αγώνα της πίστεως»,
προτρέπουν τους ταγούς του Όρους και συμπληρώνουν, ότι «Εκτιμούμε με πολύ
μεγαλύτερη λύπη, ότι η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους τα τελευταία έτη δεν
αντιμετωπίζει με σθένος και γενναιότητα ομολογητική τα φαινόμενα της αποστασίας
όπως έπραττον παλαιότερα οι Αγιορείτες πατέρες. Ο Πατριάρχης έχει μετρήσει τις
αντιδράσεις μας και επειδή είναι χλιαρές και πολλές φορές ανύπαρκτες, προχωρεί
χωρίς εμπόδια στην ένωση με τον αμετανόητο και παραμένοντα στις αιρέσεις του,
πάπα. Μας εμέτρησε και χάρηκε σφόδρα και κατά την τελευταία επίσκεψή του στο
Άγιο Όρος, στο οποίο λες και ήλθε, για να πάρει την συγκατάθεση και ευλογία των
Αγιορειτών για όσα είχε σχεδιάσει να πράξει με τον πάπα λίγες ημέρες αργότερα»!
Και πιο κάτω «Εμείς οι ταπεινοί ιερομόναχοι και μοναχοί, εξομολογητικά σας
αποκαλύπτουμε ότι έχουμε σκανδαλισθεί με την σιωπή και απραξία της πνευματικής ηγεσίας
στο Άγιο Όρος, και μαζί με μας και το απανταχού της Ελλάδος και της Οικουμένης
ορθόδοξο και φιλομόναχο πλήρωμα. Περιμένουν όλοι να ακούσουν την φωνή του Αγίου
Όρους…πιστεύουμε… το μόνο, που θα ευφράνει τους Ορθοδόξους και θα καταισχύνει
τους κακόδοξους, είναι η διακοπή του μνημοσύνου του Πατριάρχου και των
απανταχού συμφωνούντων ή σιωπούντων επισκόπων»! Γενικώς, το πρώτο αυτό κείμενο
είναι μακροσκελές και πλήρες με θαρραλέες αλήθειες της πίστεως και της
παραδόσεως της Εκκλησίας! Υπογράφεται δε από πενήντα και πλέον ιερομόναχους και
μοναχούς, αλλά σε αυτούς θα προστεθούν και πολλοί άλλοι, εφόσον η συλλογή
υπογραφών στο Όρος, όπως λέγεται συνεχίζεται! Το δεύτερο κείμενο, το οποίο
υπογράφουν «άπαντες οι εν τη κοινή Συνάξει Αντιπρόσωποι και Προϊστάμενοι των
είκοσιν Ιερών Μονών του Αγίου Όρους, Άθω», είναι γραμμένο με διαφορετικό
σκεπτικό, από το πρώτο. Αναφέρεται σε γνωστά γεγονότα, χωρίς καμία νευρώδη
αντίδραση, ανάλογη του ύψους του εγκλήματος της παραδόσεως του Πατριάρχου κ.
Βαρθολομαίου στην αγκαλιά και στην προστασία του Πάπα! Φαίνεται μάλλον σαν ένα
καθησυχαστικό, σε πιθανές ανησυχίες του Πατριάρχου, για δυναμικές αντιδράσεις
από το Άγιο Όρος, κείμενο! Μάλλον δηλώνει, και μετά τα συγκλονιστικά γεγονότα
του Φαναρίου, υπακοή και σεβασμό στο πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου! Το
περιεχόμενο δηλαδή του εν λόγω κειμένου δικαιώνει τη θέση των Ιερομόναχων και
μοναχών του πρώτου κειμένου, περί της σκανδαλώδους σιωπής και απραξίας και
επιδείξεως χλιαρότητος της ηγεσίας του Αγίου Όρους σε θέματα παραβιάσεως και
αθετήσεως των Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας. Ισχυρίζεται βέβαια το επίμαχο
κείμενο, δηλ. οι συγγράψαντες αυτό, ότι «Περιφρουρούμε ως κόρην οφθαλμού την
δογματικήν μας συνείδηση, την οποία οικοδομεί η εντρύφησις στους φιλόθεους
αγώνες και τα κατά των ποικιλώνυμων αιρέσεων κατορθώματα των αγίων ομολογητών
πατέρων…».
Πως αισθάνεται, όμως, άνετα,
δηλ. χλιαρά η δογματική συνείδηση των ηγουμένων των είκοσι Ιερών Μονών του
Αγίου Όρους και δεν εξεγείρεται δυναμικά, όπως η συνείδηση των «αμαθών και
ταλαιπώρων και αμαρτωλών» αδελφών τους, του πρώτου κειμένου; Πρόκειται άραγε
για απλό πρόβλημα εκκλησιαστικής ευταξίας σε λεπτομέρειες ασήμαντες της ζωής
της Εκκλησίας, το γεγονός της παραδόσεως του Πατριάρχου στην Παπική αίρεση; Δεν
συγκλονίστηκε η δογματική συνείδηση της πνευματικής ηγεσίας του Όρους, απ’ όσα,
καταλυτικά της Ορθοδόξου πίστεως και διδασκαλίας, συντελέστηκαν και συνέβησαν
στο κέντρο της Ορθοδοξίας, χάριν του οικουμενικού κύρους του κ. Βαρθολομαίου;
Πάντως οι ηγούμενοι των είκοσι Ιερών Μονών του Αγίου Όρους, παρηγορούν τον
Πατριάρχη και τον καθησυχάζουν «Οι Αγιορείτες Μοναχοί σεβόμεθα το
Οικουμενικό Πατριαρχείο, υπό την κανονικήν δικαιοδοσίαν του οποίου υπαγόμεθα.
Τιμώμεν και ευλαβούμεθα τον Παναγιώτατον Οικουμενικόν μας Πατριάρχην κ.
Βαρθολομαίον και χαιρόμεθα για τα όσα θεοφιλώς και με πολλούς κόπους εργάζεται
υπέρ της Εκκλησίας». Αντιθέτως, εντούτοις, ο μοναχικός σύλλογος των «αμαθών»
και «ασόφων», γνωρίζει αυτά, τα οποία και οι σοφοί ηγούμενοι γνωρίζουν αλλά τα
αποσιωπούν, δηλ. την εμπλοκή του Πατριάρχου στην παναίρεση του οικουμενισμού
και τις παραχωρήσεις στους αιρετικούς, οι οποίες ακυρώνουν την μοναδικότητα της
Ορθοδοξίας. Γράφουν λοιπόν στους ηγουμένους «Γνωρίζετε, σεβαστοί Πατέρες,
καλύτερα από εμάς τις αντορθόδοξες και βλάσφημες ενέργειες, δηλώσεις και αποφάσεις
του Οικουμενικού Πατριάρχου και άλλων προκαθημένων και επισκόπων, που συνιστούν
κραυγαλέα και εμφανή – γυμνή τη κεφαλή- αποδοχή και διδαχή της παναιρέσεως του
Οικουμενισμού, της μεγαλύτερης εκκλησιολογικής αιρέσεως όλων των εποχών, που
αθετεί την μοναδικότητα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας
και την ταυτίζει με τις αιρέσεις, των οποίων δέχεται τα μυστήρια ως έχοντα και
μεταδίδοντα αγιαστική και σώζουσα Χάρη. Εκτός της αναγνωρίσεως του Βαπτίσματος
των Παπικών και Λουθηριανών έχουμε και μετοχή στο κοινό ποτήριο με τους
Μονοφυσίτες, και σε πολλές περιπτώσεις με τους Παπικούς στις Κυκλάδες και στη
Διασπορά.
Τέλος, οι αγιορείτες
ηγούμενοι προβλέπουν ενδεχόμενη δημιουργία σχισμάτων στην Εκκλησία, «…. Οι
φιλόφρονες εκδηλώσεις, όπως αυτές των επισκέψεων του Πάπα στο Φανάρι και του
Αρχιεπισκόπου Αθηνών στο Βατικανό, χωρίς την προϋπόθεση της ενότητος στην πίστη
επιτυγχάνουν αφ’ ενός…. και αφ’ ετέρου να αμβλύνουν το δογματικό αισθητήριο
πολλών Ορθοδόξων, επί πλέον δε να εξωθήσουν μερικούς από τους πιστούς και
ευλαβείς Ορθοδόξους, που ανησυχούν για όσα ακαίρως και παρά
τους Ιερούς Κανόνες γίνονται, σε αποκοπή τους από το σώμα της
Εκκλησίας και τη δημιουργία νέων σχισμάτων»!
Το ερώτημα, όμως, που
προκύπτει από το τελευταίο αυτό μέρος του κειμένου των ηγουμένων είναι: --
Ποιος φωτισμός, τους πληροφορεί ότι «οι μερικοί (έστω) πιστοί και ευλαβείς
Ορθόδοξοι», υπερασπιστές των Ιερών Κανόνων και της Πατερικής Παραδόσεως, στην
περίπτωση, που ο μη γένοιτο, δημιουργηθεί σχίσμα, αυτοί θα πρέπει να αποκοπούν
από το σώμα της Εκκλησίας; Γιατί θέλουμε κάποιους και ευλαβείς και Ορθοδόξους,
αλλά έξω από το σώμα της Εκκλησίας; Αν η Διοικούσα Εκκλησία εμμένει στις
αιρέσεις, που καταδικάζουν οι Πατέρες και οι Ιεροί Κανόνες, και άρα, στην
περίπτωση αυτή, δεν είναι πλέον Εκκλησία αλλά «εκκλησία», δεν θα πρέπει να
αποκοπεί η αίρεση από την Εκκλησία; Πως εννοούν άραγε την Εκκλησία οι κ.κ.
Ηγούμενοι; Και αιρετική και Εκκλησία; Ποιος πρέπει να αποκοπεί από ποιόν;
ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ
Ακροστιχίς.
Ευεπίης μελέεσσιν εφύμνια ταύτα λιγαίνει Υία Θεού μερόπων
είνεκα τικτόμενον εν χθονί, και λύοντα πολύστομα πήματα Κόσμου. Αλλ΄ άννα,
ρητήρος ρύεο τώνδε πόνων.
Ερμηνεία.
Εδώ η ιερά Μούσα της του Χριστού Εκκλησίας Ιωάννης ο
Δαμασκηνός, ο και Χρυσορρόας επονομαζόμενος, κατά τον Θεοφάνη, δια την
επανθούσαν αυτώ και χρυσαυγίζουσαν ευγλωττίαν, γράφει τον σκοπόν όλον και την
υπόθεσιν του Κανόνος, τον οποίον μέλλει να συντάξη εις την παρούσαν εορτήν· όθεν
λέγει. Ταύτα τα εφύμνια (ο Κανών) συντεθειμένα με μέτρα της Ποιητικής υμνούσι
και δοξάζουσι τον Υιόν του Θεού· διότι απλώς κάθε ύμνος καλός μεν είναι και
υμνεί τον Θεόν· ο εμμέτρως όμως συντεθειμένος είναι πλέον επαινετός· όσον γαρ
αυτός είναι δυσκολώτερος κατά την σύνθεσιν, τόσον είναι θαυμασιώτερος, ως λέγει
ο ανώνυμος ερμηνευτής.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015
Ελισάβετ οσίας, της θαυματουργού, Σάββα του στρατηλάτου, Αχιλλέως, Φήλικος, Φορτουνάτου ιερομάρτυρος, Δούκα του Μυτιληναίου (1564), Νικολάου (1795), Ακυλίνας, Γεωργίου των νεομαρτύρων.
Ἡ Ὁσία Ἐλισάβετ
καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἡράκλεια τῆς Θράκης καὶ ἔζησε τὸν 5ο αἰώνα μ.Χ. Οἱ γονεῖς της, Εὐνομιανὸς καὶ Εὐφημία, ἦταν
ξακουστοὶ καὶ ὀνομαστοί, φημισμένοι γιὰ τὰ πλούτη τους καὶ περίφημοι γιὰ τὴν
ἀρετή τους. Κατοικοῦσαν κοντὰ στὴν Ἡράκλεια, στὸν τόπο ποὺ ἀπὸ παλιὰ ὀνομαζόταν
Θρακοκρήνη καὶ ἀργότερα Ἀβυδηνοί. Ζοῦσαν μὲ εὐσέβεια ἔχοντας ὡς πρότυπο τὸν
Ἰώβ. Ποθώντας δὲ μὲ πάθος νὰ μιμηθοῦν τὴν φιλοξενία τοῦ Ἀβραάμ, ἁπλόχερα
βοηθοῦσαν ὅλους, ὅσοι εἶχαν ἀνάγκες ὑλικές.
Εάν δεν είναι οι Λατίνοι αιρετικοί, τότε τι χρειάζονται το «Πηδάλιον», το «Ωρολόγιον», το «Τριώδιον»; Να τα ρίψωμεν εις το πυρ και να ομολογήσωμεν ότι επλανήθημεν!
Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί. Αείποτε η Εκκλησία του Χριστού «δια τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν. Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν ή δεν έχει αιρέσεις οπότε η Εκκλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας. Και όχι μόνον δέκα αιώνας, αλλά πλανάται μεθ' όλων των Οικουμενικών Συνόδων και των αγίων Πατέρων, και τα πάντα γίνονται άνω κάτω. Και κατά συνέπειαν πρέπει να διορθώσωμεν Ιερούς Κανόνας, να συμπληρώσωμεν το Σύμβολον της Πίστεως, να διασκευάσωμεν τα λειτουργικά μας βιβλία, να χρίσωμεν με ασβέστη τους τοιχογραφημένους αγίους Πατέρας μας και να καύσωμεν τας φορητάς εικόνας των, αφού επλανήθησαν και πλανούν και ημάς τόσους αιώνας. Πρέπει να παύσωμεν του λοιπού να λέγωμεν εις τας προσευχάς μας «δι' ευχών των αγίων Πατέρων ημών». Πρέπει να κλαύσωμεν δια τα πλήθη των Ομολογητών, που εμαρτύρησαν ματαίως και προ του σχίσματος και μετά το σχίσμα. Και πρέπει να σβήσωμεν πλέον και την ιεράν κανδήλαν, που καίει ακοίμητα εις την είσοδον του Ναού του Πρωτάτου, επάνω εις τα άγια λείψανα των Αγιορειτών Πατέρων, που εμαρτύρησαν από τους Ενωτικούς του 13ου αιώνος, διότι δεν εδέχθησαν το μνημόσυνον του Πάπα. Εάν δεν είναι αιρετική η παπική Εκκλησία, τότε τα θαύματα των αγίων Ομολογητών της Ορθοδοξίας είναι δαιμονικαί απάται. Εάν δεν είναι οι Λατίνοι αιρετικοί, πρέπει να καύσωμεν όλους τους αντιλατινικούς λόγους του Μ. Φωτίου, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Καβάσιλα, Ιωσήφ Βρυεννίου, Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, Γενναδίου του Σχολαρίου και τόσων ιερωτάτων θεολόγων μέχρι του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, ως και τας Συνοδικάς αποφάσεις. Τότε τι χρειάζονται το «Πηδάλιον», το «Ωρολόγιον», το «Τριώδιον»; Να τα ρίψωμεν εις το πυρ και να ομολογήσωμεν ότι επλανήθημεν!
***
Ο Kyprianos Christodoulides άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Εάν δεν είναι οι Λατίνοι αιρετικοί, τότε
τι χρειάζ...":
Οι κληροδοτήσαντες εις ημάς την διάσπασιν υπήρξαν ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως. Για την υπογραφή οικουμενικός Βαρθολομαίος ο αγαπητικός.
Οι κληροδοτήσαντες εις ημάς την διάσπασιν υπήρξαν ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως. Για την υπογραφή οικουμενικός Βαρθολομαίος ο αγαπητικός.
ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟΣ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθηγητού Πανεπ. Αθηνών
Σήμερα η κατ΄
ανατολάς Ορθόδοξος Εκκλησία, διατελεί, από πλευράς ομολογιακού προσανατολισμού της
Πατριαρχικής Κεφαλής, σε ιδιότυπη κατάσταση σχιζοφρενικού χαρακτήρος! Το
Πατριαρχείο, το οίκημα, είναι σύμβολο Ορθοδόξου Ομολογίας! Ο πατριαρχικός, όμως,
οικοδεσπότης είναι περιπαθής παπόφιλος! Είναι αδελφός συμπροσευχόμενος και
συλλειτουργός, εις παροξυσμό παπικής αγάπης, του Ρωμαίου Ποντίφικα! Παρά τους Ι.
Κανόνες, προδίδει την φίλη Ορθοδοξία, με την απροκάλυπτη σύζευξή του με την
παπική – ουνιτική ετεροδοξία! Πρόκειται
όντως για σχιζοφρενική ομολογιακή σύζευξη!
Αυτήν την συμβουλή έδωσε ο Αββάς Ποιμήν σε κάποιον αδελφό, που τον επισκέφθηκε και του είπε ότι έχει πολλούς λογισμούς και κινδυνεύει από αυτούς.
Ο Γέροντας τον έβγαλε έξω στο ύπαιθρον και του είπε: «Άνοιξε την αγκαλιά σου και πιάσε τους ανέμους». Ο επισκέπτης του αποκρίθηκε ότι δεν είναι ικανός να πιάση τους ανέμους. Τότε ο Αββάς Ποιμήν του είπε: «Εάν είναι αδύνατον να πιάσης τους ανέμους, ούτε τους λογισμούς μπορείς να τους εμποδίσης να μπουν μέσα σου. Δικό σου χρέος όμως είναι να αντισταθής σ΄ αυτούς».
Αυτό από την αδελφή μας Ζωή Σπαθή :
Σαν σήμερα 23 Απριλίου 1827 άφησε την τελευταία του πνοή ο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Ηγετική μορφή της Επανάστασης του 1821. Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι ο θάνατος του Καραϊσκάκη οφειλόταν σε δολοφονική ενέργεια είτε με υποκίνηση των Άγγλων, που ήθελαν τον περιορισμό της Επανάστασης στην Πελοπόννησο.
Αφιερωμένο :
Αφιερωμένο :
Ευγενία Ξεφτέρη Το τραγούδι του Καραϊσκάκη
Ιερά Μονή Εσφιγμένου - Ομιλία Πάσχα 2015 | +Αρχιμανδρίτης Μεθόδιος - Καθηγούμενος
Πηγή: http://agiooros.org/viewtopic.php?f=34&t=10835
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)