Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Ο άνθρωπος όμως, όταν συνοψισθή εις τας αισθήσεις, είναι πολύ πρωτόγονος και αγροίκος. Δια τούτο η ορθολογιστική φιλοσοφία με επί κεφαλής τον Ντεκάρτ και τον Καντ προτείνει ένα νέον τύπον του ανθρώπου: τον άνθρωπον ως λογικήν. Ο άνθρωπος είναι πρωτίστως και υπεράνω όλων λογικόν ον. Επομένως ο άνθρωπος είναι δια της λογικής άνθρωπος. Όλα τα άλλα εντός του είναι τόσον ασήμαντα δια να ημπορούν να διεκδικήσουν το πρωτείον εις το είναι του.                                                                                           

Έχει παραλειφθή το σπουδαιότερον μέσα εις τον άνθρωπον, διαμαρτύρονται οι βουλησιοκράται, με οδηγούς τον Σοπενχάουερ και τον Στήρνερ. Ο άνθρωπος δεν δύναται να συνοψισθή ούτε εις τας αισθήσεις ούτε εις την λογικήν, αυτός ούτε το εν είναι ούτε το άλλο. Αυτός είναι πρωτίστως βούλησις. Ναι, λέγουν, ο άνθρωπος ως βούλησις είναι ο αληθινός άνθρωπος, αυτός είναι ο νέος άνθρωπος.                                                                                                                                                                     

Κύριε εκέκραξα προς Σε Ψαλμός 140 - Lord i have cried to You Psal

Kινδυνεύουμε να βρεθούμε εις το σκότος το εξώτερον

Ο Χριστός επαίνεσε τον εκατόνταρχο για την ταπείνωση και την πίστη που είχε, ενώ ήλεγξε τους κληρονόμους της Βασιλείας των Ουρανών για την απιστία τους, αλλά και την πνευματική τους αδιαφορία. Πρέπει να προσέξουμε πολύ τα λόγια του Χριστού μας, γιατί και εμείς είμαστε κληρονόμοι της Βασιλείας αλλά δεν έχουμε τον ανάλογο τρόπο ζωής και κινδυνεύουμε να τη χάσουμε. Αυτοκαλούμαστε συνειδητοί χριστιανοί και ζούμε με οκνηρία, με κοιμισμένη τη συνείδησή μας και κομμένη την ελπίδα της μέλλουσας ζωής. Είμαστε χριστιανοί χωρίς ζήλο, χωρίς πνευματική ανησυχία, χωρίς το φωτισμό του Ευαγγελίου. Χριστιανοί με κοσμικό φρόνημα και με καρδιά κολλημένη στα υλικά αγαθά. Γι΄ αυτό και κινδυνεύουμε να βρεθούμε «εις το σκότος το εξώτερον».

«Εκατοντάδα κεφαλαίων» του Αγίου Νικήτα του Στηθάτου:

«Να μη παραδέχεσαι τοὺς λογισμούς, που σπέρνει μέσα σου ο εχθρός (διάβολος) από υποψίες εναντίον του πλησίον. Είναι ψεύτικοι και ολέθριοι και τελείως απατηλοί. Γνώριζε ότι με αυτόν τον τρόπο προσπαθούν οι δαίμονες να σπρώξουν σε βάραθρον καταστροφής τις ψυχές εκείνων, που προοδεύουν στις αρετές. Γιατί με άλλον τρόπο δεν μπορούν οι δαίμονες να ρίξουν κανένα αγωνιστή στο βυθό της κατακρίσεως και της έμπρακτης αμαρτίας, παρά εάν τον πείσουν να δεχθή πονηρές υποψίες από την εξωτερική διαγωγή και τις διαθέσεις του πλησίον». 

Φώτης Κόντογλου - Ἡ Μοναδικότητα τῆς Παραδόσεως τῆς Ὀρθοδοξίας

Ὑπάρχει φανερὴ ὑπερηφάνεια, ὑπάρχει καὶ κρυφὴ ὑπερηφάνεια.
Τὴν κρυφὴ ὑπερηφάνεια ἐννοεῖ ὁ ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος, λέγοντας: «Ἡ ὑπερηφάνεια ἀναγκάζει ἐπινοεῖν καινοτομίας μὴ ἀνεχομένη τὸ ἀρχαῖον».
Αὐτὴ τὴν ὑποχθόνια ὑπερηφάνεια, ποὖναι κρυμμένη κάτω ἀπὸ τὴν ταπεινολογία καὶ τὴν ταπεινοφάνεια, ἔχουνε ὅσοι δὲν σέβουνται τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας στὴ λατρεία καὶ στὶς ἐκκλησιαστικὲς τέχνες, καὶ θέλουνε νὰ εἰσάξουνε σ᾿ αὐτὴ κάποιους νέους τρόπους ποὺ εἶναι ὁλότελα ξένοι πρὸς τὴν οὐσία τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως. Ὄχι μοναχὰ ξένοι πρὸς τὸν πνευματικὸν χαρακτήρα τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀλλὰ ὁλότελα ἀντιορθόδοξοι.

Ω Σύνοδοι Πατέρων, που νυν δέος αφορισμών, ους εξηνέγκατε; Που λόγος αναθεμάτων;

Εάν έζη σήμερον ο Γεννάδιος Σχολάριος και έβλεπε την αθέτησιν των Ιερών Κανόνων των Οικουμενικών Συνόδων και της διδασκαλίας των θεοφόρων Πατέρων, θα εθρήνει γοερώς ως άλλος Ιερεμίας: «Τις δώσει τη καρδία μου στεναγμόν, τω στήθει μου κοπετόν, τοις οφθαλμοίς μου πηγάς δακρύων, κόνιν τη κεφαλή μου και τω στόματί μου θρήνον εξάκουστον; Ω Σύνοδοι Πατέρων, ως μάτην ημίν τους θριγγούς εκείνους επήξασθε, εική ταις απειλαίς ημάς ωχυρώσατε. Που νυν δέος αφορισμών, ους εξηνέγκατε; Που λόγος αναθεμάτων; Ή και υμάς έδει, τον Ιησούν μιμουμένους, τας της απολογίας οδούς αποκλείσαι τοις πατρολοίαις, ως νυν γε περί της αμαρτίας ημών ουκ έχομεν πρόφασιν, πολλάκις υμών ελθόντων και λαλησάντων. Ω συγγράμματα Πατέρων, δυνάμει σοφίας και συμβουλία Πνεύματος συγκεκροτημένα, νυν πεπατημένα δεινώς. Ω σίτος δογμάτων και νόμος πατρίων υπό των αχύρων υμών περιυβρισμένος. Ω μικροψυχίας και ολιγοπιστίας και δισταγμού και αδιαφορίας ημών περί τα σεμνότατα, υφ΄ ων πόρρω των ευαγγελικών και χριστιανικών ηθών και νόμων εβουλευσάμεθα, βαθέως πεποιηκότες βουλήν, και ου δια Κύριον… Ω δεινοτάτης αλογίας και αμαθίας, υφ΄ ων ποτε τοις και ατοπώτατα λέγουσι προσθησόμεθα, ουκ έχοντες άγιον και βέβηλον διαστέλλειν, ουδ΄ όλεθρον και σωτήρα… Ω τειχών ημίν της αϊδίου σωτηρίας καθηρημένων. Ω δουλείας ανηκέστου ψυχών. Ω πνευμάτων απαγωγής…»                                                                      

(Γενναδίου Σχολαρίου, Άπαντα τα Ευρισκόμενα, τομ. 3 σελ. 180).

ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ΣΕΒΑΣΘΗΤΕ ΤΟΥΣ Ι. ΝΑΟΥΣ!

Τοῦ κ. Χρήστου Κων. Λιβανοῦ.

Τὸ ἄσεμνον εἰσέβαλε καὶ εἰς τοὺς Ἱ. Ναούς!

ΕΝΑ ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα σημεῖα, ποὺ ἀποδεικνύουν ὅτι εὑρισκόμεθα σὲ καιροὺς ἐσχάτους καὶ ᾿Αποκαλυπτικοὺς καὶ φανερώνουν τὴν ἠθικὴ ἐξαχρείωσι καὶ πνευματικὴ ἀθλιότητα τῆς μοιχαλίδος καὶ διεστραμμένης γενεᾶς μας, εἶναι ἡ ἀξιοθρήνητη καὶ πρωτοφανὴς σὲ ἀσέβεια εἰκόνα, ποὺ παρουσιάζουν στὶς ἡμέρες μας οἱ ᾿Ορθόδοξοι ναοὶ τῆς Πατρίδος μας, καὶ πιὸ συγκεκριμένα, εἶναι ὁ κατακλυσμὸς αὐτῶν ἀπὸ πλήθη ἀσέμνως ἐνδεδυμένων γυναικῶν κάθε ἡλικίας καὶ κοινωνικῆς τάξεως. Καθημερινῶς πλέον διαπιστώνουμε ὅτι οἱ γυναῖκες, ποὺ ντύνονται ὅπως θέλει ὁ Θεὸς καὶ ὅπως ἐπιβάλλει ἡ ἑλληνορθόδοξη χριστιανική μας παράδοσι, ἀποτελοῦν δυστυχῶς μιὰ ὁλοένα καὶ ἐλαττουμένη μειονότητα. Σὲ μία βεβαίως ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποία ὑπερτονίζονται, ὑποκριτικῶς πολλὲς φορές, τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα, δὲν ἐπιθυμοῦμε νὰ ἀμφισβητήσωμε τὸ δικαίωμα τῆς θλιβερῆς πλειονότητος τῶν γυναικῶν νὰ ἐνδύωνται ἄσεμνα καὶ προκλητικά. ᾿Ελεύθερες εἶναι σὲ μιὰ κοινωνία, ποὺ ζήλωσε τὴ «δόξα» τῶν Σοδόμων καὶ τῶν Γομόρρων, νὰ ἀποβάλλουν καὶ τὶς ἐλάχιστες λωρίδες ὑφάσματος, ποὺ ἀπέμειναν στὰ σώματά τους, καὶ νὰ κυκλοφοροῦν ὁλόγυμνες στοὺς δρόμους καὶ τὶς πλατεῖες! Δὲν εἶναι ὅμως ἐλεύθερες καὶ δὲν ἔχουν κανένα ἀπολύτως δικαίωμα νὰ εἰσέρχωνται μὲ ἄσεμνη καὶ ἀπρεπῆ ἐνδυμασία μέσα στοὺς ἱεροὺς ναούς. ᾿Εὰν ἔξω ἀπὸ τοὺς ναοὺς ἐπέτρεψαν στοὺς ἑαυτούς των ν᾿ ἀκολουθοῦν καὶ νὰ λατρεύουν τὴν αἰσχρὴ θεὰ μόδα, μέσα στοὺς ναοὺς εἶναι ὑποχρεωμένες νὰ σεβαστοῦν μιὰ ἄλλη πραγματικότητα, ἐντελῶς ἀντίθετη, ἄλλους κανόνες συμπεριφορᾶς, ἄλλους κώδικες ἐνδύσεως (dress codes), τοὺς ὁποίους ὑπαγορεύει ὄχι κάποιος ἀπὸ τοὺς πολλοὺς διεστραμμένους σχεδιαστὲς μόδας, ἀλλὰ ὁ μόνος ἅγιος, δίκαιος καὶ φοβερὸς Θεός.  

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Η Αναγέννησις είχε πλημμυρίσει πολλάς καρδίας με ελπίδα. Τούτο ήτο φυσικόν, επειδή ο Ευρωπαίος άνθρωπος είχεν όντως μαραθή δια του Βατικανισμού. Δια του βρυκολακικού σχολαστικισμού του εις την φιλοσοφίαν και του ανθρωποφάγου ιησουϊτισμού του εις την ηθικήν, ο Βατικανισμός είχε απομυζήσει από τον Ευρωπαίον άνθρωπον τας δημιουργικάς ζωτικάς δυνάμεις του. Κατόπιν τούτου εθεωρήθη ως πρωτίστη ανάγκη η ανακαίνισις του Ευρωπαίου ανθρώπου με το ανθρωπιστικόν πνεύμα της αρχαίας Ελλάδος, δια να προληφθή ο θάνατός του. Δια να πραγματοποιηθή τούτο ήτο αναγκαίον, πρώτον να απομακρυνθή ο Ευρωπαίος άνθρωπος από τον Χριστόν και δεύτερον να διακόψη κάθε σύνδεσμον με τους άνω αοράτους κόσμους.                                                                        

Ούτως εμφανίζεται ο Ρουσσώ με την θεωρίαν ότι ο άνθρωπος πρέπει να επιστρέψη εις την φύσιν και κάθε τι το υπερφυσικόν να εκδιωχθ΄ξ από μέσα του, ό,τι είναι φυσικόν είναι και καλόν. Ο φυσικός άνθρωπος είναι και ο καλύτερος άνθρωπος. Εδώ ευρίσκεται διατυπωμένη ολόκληρος η αιμιλιανή ηθική του Ρουσσώ και η παιδαγωγική του.                                                                                           
Ο Ρουσσώ επήρε πολλά από την φύσιν και τα εισήγαγεν εις τον άνθρωπον. Τίθεται όμως το εξής ερώτημα:  από τι αποτελείται η ιδία η φύσις του ανθρώπου; Από τας αισθήσεις, απαντά η αισθησιαρχική φιλοσοφία εν τω προσώπω του Λοκ και του Χιούμ. Όλη η φύσις του ανθρώπου εξάγεται από τας αισθήσεις και συνοψίζεται εις τας αισθήσεις. Όταν αφαιρεθή εκείνο το οποίον δεν είναι αναγκαίον δια τον άνθρωπον, τότε μένουν αι αισθήσεις, δια των οποίων ο άνθρωπος είναι άνθρωπος.                                                                                                                                                                                                                

Παύλος Μελάς 29 Μαρτίου 1870 -- 13 Οκτωβρίου 1904

Σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα.

Του Νίκου Ι. Κωστάρα

«Ενός ανδρός το αίμα αν ποτίσει το χώμα της Μακεδονίας, θα ξυπνήσουν οι κοιμώμενοι, θα εγκαρδιωθώσιν οι τρομοκρατηθέντες, θα φυτρώσωσιν επί της γης εκδικηταί και σωτήρες». Αυτά πίστευε ο πρωτεργάτης του Μακεδονικού Αγώνα και με το αίμα του πότισε και ανέστησε το δέντρο του αγώνα στην Μακεδονία με την αναβίωση του κλεφταρματολισμού.
​Και πράγματι ο ηρωικός θάνατος του ανθυπολοχαγού Παύλου Μελά στις 13 Οκτωβρίου 1904 στα Στάτιτσα – σημερινό χωριό Μελάς – της περιοχής Καστοριάς, ήταν ένα γεγονός που συγκλόνισε τους Έλληνες και συνέγειρε τον Ελληνισμό. Κατά τις τελευταίες
δεκαετίες η ημερομηνία αυτή έχει καθιερωθεί να τιμάται ως η συμβολική ημέρα ενάρξεως του Μακεδονικού Αγώνα (1904-1908). Φέτος οι εορτασμοί αποκτούν μεγαλύτερη λαμπρότητα διότι έχει περάσει ένας αιώνας. Και είναι υποχρέωσή μας να θυμόμαστε και να τιμούμε αυτούς που αγωνίστηκαν για την ελευθερία των ελληνικών εδαφών. Διότι λαός που δεν τιμά τους μαχητές της ελευθερίας είναι καταδικασμένος να ξαναχάσει αυτή την πολύτιμη ελευθερία.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἑρμηνεύοντας τοὺς ψαλμοὺς λέγει:

«Τοὺς ἐθνικοὺς δὲν τοὺς πείθουν τόσον τὰ θαύματα, ὅσον ὁ τρόπος ζωῆς· τὸν ἐνάρετον δὲ βίον τίποτε δὲν τὸν κάνει νὰ εἶναι τέτοιος, ὅσον ἡ ἀγάπη. Διότι τὰ μὲν θαύματα πολλὲς φορὲς ἔγιναν ἀφορμὴ νὰ  χαρακτηρισθοῦν πλάνοι ἐκεῖνοι ποὺ τὰ ἐπετέλεσαν, ἐνῶ τὸν καθαρὸν βίον δὲν θὰ ἠμποροῦσαν νὰ τὸν κατηγορήσουν. Ὅταν δὲν εἶχεν ἀκόμη διαδοθῆ τὸ κήρυγμα, εὔλογα τὰ θαύματα ἐθαυμάζοντο, τώρα ὅμως πρέπει νὰ θαυμάζεται κανεὶς ἀπὸ τὸν τρόπον ζωῆς, διότι τίποτε δὲν μεταβάλλει τόσον τὸ φρόνημα τῶν ἐθνικῶν, ὅσον ἡ ἀρετή· τόσον δὲν σκανδαλίζει ὅσον ἡ  κακία. Καὶ εἶναι πολὺ φυσικόν, διότι ὅταν ἰδῆ ἐκεῖνον ποὺ ἔλαβεν ἐντολὴν καὶ τοὺς ἐχθρούς του νὰ ἀγαπᾶ, νὰ εἶναι πλεονέκτης, νὰ ἁρπάζη, νὰ συμβουλεύη τὰ ἀντίθετα ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ πράττει καὶ νὰ μεταχειρίζεται τοὺς ὁμοφύλους του ὡσὰν θηρία, θὰ θεωρήση τὰ λεχθέντα μωρίαν, διότι ἡμεῖς εἴμεθα αἴτιοι τοῦ νὰ μείνουν οἱ ἄλλοι εἰς τὴν πλάνην των».

ΑΚΑΤΑΛHΠΤΟΝ ΕΣΤΙ - ΘΕΟΤΟΚΕ Η ΕΛΠΙΣ

Αλλοίμονον εις τον πιστόν, ο οποίος θα ανέμενε κρίσιν Συνόδου.

Η διακοπή του μνημοσύνου του αιρετικού Βαρθολομαίου είναι επιταγή Θεού και καθήκον παντός Ορθοδόξου. Αλλοίμονον εις τον πιστόν, ο οποίος θα ανέμενε κρίσιν Συνόδου. Πότε άραγε θα καταστή δυνατή η σύγκλησις ταύτης; Και όταν ποτέ ήθελε συγκληθή, τι Σύνοδος θα είναι άραγε; Θα είναι γνησία ή ληστρική; Όταν οι Ορθόδοξοι Ιερείς της Κωνσταντινουπόλεως έκοψαν το μνημόσυνον του Επισκόπου Νεστορίου, ανέμενον την κρίσιν Συνόδου; Ευτυχώς όχι. Η Σύνοδος πράγματι συνεκλήθη εις την Κων/πολιν. Ποία όμως ήτο η κρίσις αυτής; Εδικαίωσεν τον Νεστόριον και ανεθεμάτισε τους Ορθοδόξους!... «Ο κοινωνών Βαρθολομαίω αιρέσει κοινωνεί. Ο μνημονεύων Βαρθολομαίον συνεπάγεται μετά τούτου τη αιρετική απωλεία. Ο μη μνημονεύων Βαρθολομαίον και τους συν αυτώ, αποτειχίζει εαυτόν εκ «Ψευδεπισκόπων και Ψευδοδιδασκάλων», λέγει το Πνεύμα το Άγιον εν τη Εκκλησία (ΙΕ Κανών ΑΒ Συνόδου). Οι μη κοινωνούντες Βαρθολομαίω και τοις συν αυτώ είναι «τιμής και αποδοχής άξιοι, ως οι Ορθόδοξοι» παραγγέλουσιν οι Άγιοι δια του αγίου Σωφρονίου Ιεροσολύμων (Αγ. Σωφρονίου Ιεροσολύμων, P.G. 87,  3372A) και του ΙΕ΄Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου». Η μετά της αιρέσεως  κοινωνία, πως είναι δυνατόν να διατηρήση την ορθόδοξον ιδιότητα του Πληρώματος της Εκκλησίας και την υπόστασιν Αυτής;

Αγρυπνία το βράδυ της Τρίτης 15/10, στον Ι.Βυζ.Ν. Προφ. Ηλιού Θεσ/νίκης, επί της εορτής του αγίου Λογγίνου του εκατοντάρχου, του επί του σταυρού του Κυρίου

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΙΕΡΟΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΝΑΟΣ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ
επί της εορτής του αγίου Λογγίνου του εκατοντάρχου, του επί του σταυρού του Κυρίου

Το βράδυ της Τρίτης 15ης Οκτωβρίου 2013, στον Ιερό Ναό μας, θα τελεσθεί Ιερά Αγρυπνία (κατά το αγιορείτικο τυπικό) επί της εορτής του αγίου Λογγίνου του εκατοντάρχου, του επί του σταυρού του Κυρίου.

Έναρξις: 9:00 μμ.
Λήξις: 1:00 πμ.

Η Θεία Λειτουργία θα αρχίσει στις 12:00.

Δείτε σχετικά:
-Πρόγραμμα ακολουθιών, εξομολόγησης κτλ., κατά την εφημερία του π. Νικολάου Μανώλη, στον Ι.Βυζ.Ν. Προφ. Ηλιού Θεσ/νίκης (13-20 Οκτ)

εκ του Ι. Ναού

τηλέφωνον 2310273790

ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΣΧΟΛΕΙΑ - ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ - ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΑ ΚΑΙ ΧΤΙΖΟΥΝ ΤΕΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΟΥ ΠΤΩΧΕΥΜΕΝΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ;;;

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=16&t=8422

Την Τρίτη 15 Οκτωβρίου και ώρα 08:00
καλούμαστε για τέταρτη φορά να είμαστε συνεπείς στον αγώνα μας ενάντια στην κατασκευή τεμένους στην Αθήνα.

Τις προηγούμενες τρεις φορές (9,18 και 26 Ιουλίου)
καταφέραμε να αποτρέψουμε τις κατασκευαστικές εταιρείες
από το να καταθέσουν προσφορές και το ίδιο θα κάνουμε και τώρα!

Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΕΜΕΝΟΥΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΕΛΛΗΝΙΚΕ ΛΑΕ, μην γίνεσαι ΣΥΝΕΝΟΧΟΣ στην ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΗΣΗ της Ελλάδας
Μην επιτρέπεις τον ΕΠΟΙΚΙΣΜΟ της Ελλάδας από παράνομους και φθηνούς εργάτες
ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!

Xώρος συγκέντρωσης:
Γραφεία ΕΥΔΕΚ , Βατάτζη 37 και Ζωοδόχου Πηγής, Νεάπολη Αθηνών
Ημερομηνία: Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013
Ώρα: 8:00 π.μ. - 11:00 π.μ.

«ΔΡΑΣΗ  ανεξαρτήτων Πολιτών»
Κατά της κατασκευής ή αδειοδότησης μουσουλμανικού τεμένους ή τζαμιού
Επικοινωνία- ενημέρωση
Τηλ.: 6936 040 531
e-mail: tzamistop@gmail.com
Facebook group (ομάδα): ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Την παιδείαν άνευ αγιότητος, δηλαδή την παιδείαν άνευ του αγιασμού δια του Αγίου Πνεύματος και άνευ της τελειοποιήσεως και ολοκληρώσεως του ανθρώπου δια του Θεανθρώπου, την άθεον παιδείαν, επενόησεν η Ευρώπη εις την ανθρωπιστικήν ειδωλολατρίαν της. Είναι αδιάφορον εάν η ειδωλολατρία αυτή εκδηλούται εις την θεοποίησιν του πάπα ή εις την θεοποίησιν της κουλτούρας, της επιστήμης, του πολιτισμού, της τεχνικής, της πολιτικής, της μόδας. Παντού η κυρία επιδίωξις είναι να οργανωθή και ο άνθρωπος και η κοινωνία και ο κόσμος άνευ του Θεού, άνευ του Χριστού. Τούτο ισχύει και δια την παιδείαν. Και εκεί η κυρία επιδίωξις είναι να φωτισθή ο άνθρωπος και η ανθρωπότης χωρίς χωρίς Χριστόν τον Θεόν. Προς αυτήν την κατεύθυνσιν η ανθρωπιστική παιδεία επεδόθη εις την δημιουργίαν του νέου ανθρώπου. Το σχέδιον δι΄ αυτόν τον νέον άνθρωπον είναι κλασσικώς απλούν και απλοποιημένον:  εις τον νέον άνθρωπον δεν ημπορεί να υπάρχη ο Χριστός ούτε ο,τιδήποτε του Χριστού. Και η Ευρώπη επεδόθη εις το έργον και ήρχισε να δημιουργή τον χωρίς Θεόν νέον άνθρωπον, κοινωνίαν χωρίς Θεόν, ανθρωπότητα χωρίς Θεόν.                                                                

«Εξήλθεν ο σπείρων του σπείραι τον σπόρον αυτού»

Αύριο Κυριακή  13 Οκτωβρίου  2013
Δ΄ ΛΟΥΚΑ

Καρποφορία αιώνια

Σε ένα σκηνικό που απορρέει από την γεωργική ζωή παραπέμπει η αυριανή ευαγγελική περικοπή για να αναδείξει αλήθειες που αγγίζουν βαθιά την ύπαρξη του ανθρώπου. Αυτή η εποχή του Φθινοπώρου είναι η κατάλληλη για να κάνουν τη σπορά οι γεωργοί.. Με την προσδοκία πάντοτε μιας πλούσιας και προσοδοφόρας καρποφορίας όταν φθάσει ο κατάλληλος καιρός. Αυτή η εικόνα που είναι παρμένη από την καθημερινή ζωή του ανθρώπου ενέπνευσε τους Πατέρες της Εκκλησίας μας για να τοποθετήσουν την ανάγνωση της γνωστής Ευαγγελικής περικοπής του Σπορέως στην «καρδιά» του Οκτωβρίου. Η επιλογή κρίνεται όντως ως πολύ επιτυχημένη αν αναλογισθούμε ότι βρισκόμαστε σε μια περίοδο που σηματοδοτείται με την έναρξη πολλών δραστηριοτήτων που συνδέονται με την αγάπη της Εκκλησίας μας και από τις οποίες όλοι προσβλέπουμε σε μια πλούσια πνευματική καρποφορία.
Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που όταν ο Χριστός άρχισε να διδάσκει το λαό, χρησιμοποίησε την ωραιότατη αυτή παραβολή. Οι μαθητές, διψώντας για τα μηνύματά της, τού ζήτησαν να τους εξηγήσει το βαθύτερο νόημά της.

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης - Η έννοια της Χριστιανικής ελευθερίας. Πατερικές θέσεις μέρος Β'

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Η Σκέπη της Κυρίας Θεοτόκου

Η εορτή της αγίας Σκέπης της Κυρίας Θεοτόκου ( 1η , και αργότερα , 28η Οκτωβρίου ) αντλεί την υπόθεσή της από τον βίο του οσίου Ανδρέα, του δια Χριστόν σαλού. Η εμφάνιση της Κυρίας Θεοτόκου στον όσιο έγινε αφορμή να καθιερωθεί η εορτή αυτή. 
Το περιστατικό συνέβη στη νότια πλευρά του ναού των Βλαχερνών, στο παρεκκλήσιο της αγίας Σορού, όπου φυλάσσονταν η εσθήτα, ο πέπλος και μέρος της ζώνης της Κυρίας Θεοτόκου. 
Στο παρεκκλήσιο αυτό γινόταν κάποτε ολονυκτία. Εκεί πήγε να προσευχηθεί και ο όσιος Ανδρέας μαζί με τον μαθητή του άγιο Επιφάνιο. 
Ήταν η ώρα περίπου δέκα το βράδυ, οπότε ο όσιος βλέπει τη Κυρία Θεοτόκο να προχωρεί από τις βασιλικές πύλες προς το άγιο θυσιαστήριο. 
Φαινόταν πολύ ψηλή και είχε λαμπρή τιμητική συνοδεία λευκοφόρων αγίων. Ανάμεσά τους ξεχώριζαν ο Τίμιος Πρόδρομος και ο Θεολόγος Ιωάννης , οι οποίοι βάδιζαν δεξιά και αριστερά Της. Από τους λευκοφόρους άλλοι προπορεύονταν και άλλοι ακολουθούσαν ψάλλοντας ύμνους και άσματα πνευματικά. 
Όταν πλησίασαν στον άμβωνα , είπε ο όσιος Ανδρέας στον Επιφάνιο: 
- Βλέπεις , παιδί μου, την Κυρία και Δέσποινα του κόσμου; 
- Ναι, τίμιε πάτερ, αποκρίθηκε ο νέος. 
Η Κυρία Θεοτόκος την ώρα εκείνη γονάτισε και προσευχήθηκε για πολλή ώρα. Παρακαλούσε τον Υιό Της για τη σωτηρία του κόσμου και έβρεχε με δάκρυα το πρόσωπό Της. Ύστερα μπήκε στο άγιο θυσιαστήριο και προσευχήθηκε για τους πιστούς που αγρυπνούσαν. 
Όταν τελείωσε τη δέησή Της , με μια κίνηση χαριτωμένη και σεμνή έβγαλε από την άχραντη κεφαλή Της το αστραφτερό μαφόριο , και το άπλωσε σαν σκέπη με τα πανάγια χέρια Της πάνω στο εκκλησίασμα. 
Έτσι απλωμένο το έβλεπαν και οι δυό τους για πολλή ώρα να εκπέμπει δόξα θεϊκή. Όσο φαινόταν εκεί η Κυρία Θεοτόκος, φαινόταν και το ιερό μαφόριο να σκορπίζει τη χάρη του. Όταν η Κυρία Θεοτόκος άρχισε να ανεβαίνει στον ουρανό, άρχισε κι εκείνο να συστέλλεται λίγο-λίγο και να χάνεται.

Άγιον Όρος • Σιμωνόπετρα • Ψαλμοί - Mount Athos • Chants

Μετὰ τὴν διακοπή μνημοσύνου του λατινόφρονα Πατριἀρχη (Φεβρ. 1973).

Μᾶς κατηγοροῦν, ὅτι δὲν σεβόμεθα τὸ Πατριαρχεῖο, διότι ὅλως αὐθαιρέτως διεκόψαμε τὸ μνημόσυνο τοῦ ὀνόματος τοῦ πατριάρχου. Ὄχι, ἀδικοῦν τὴν ἀλήθεια ὅταν λένε «ὅλως αὐθαιρέτως». Τὸ ἀληθὲς εἶνε τὸ τελείως ἀντίθετο. Ἐὰν ἀνοίξετε τὸ Πηδάλιο καὶ μελετήσετε τὸν ΙΕ΄ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, τότε θὰ δῆτε ὅτι ὄχι «ὅλως αὐθαιρέτως» ἀλλὰ «ὅλως κανονικῶς» διεκόψαμε τὴ μνημόνευσι τοῦ πατριάρχου. Τὴν διεκόψαμε μετὰ ἀπὸ φρικώδεις δηλώσεις του περὶ πρωτείου καὶ ἀλαθήτου τοῦ πάπα, περὶ φιλιόκβε κ.λπ.. «Γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» διεκηρύσσοντο, σὲ παγκόσμιο κλίμακα, ἀντορθόδοξες διδασκαλίες, ποὺ ἔχουν καταδικασθῆ ἀπὸ πλῆθος Συνόδους. Οἱ δὲ τρεῖς μητροπολῖται τῆς Βορείου Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι μὲ πόνο ψυχῆς προχωρήσαμε στὴν διακοπὴ τοῦ πατριαρχικοῦ μνημοσύνου, μὲ ἔγγραφο πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδο δηλώσαμε ὅτι, ἐὰν ὁ πατριάρχης διέψευδε τὶς σχετικὲς δηλώσεις, ἐμεῖς θὰ ἐπαναλαμβάναμε τὸ μνημόσυνο. Ἀλλὰ δυστυχῶς ἐκεῖνος ἐπέμεινε στὶς πεπλανημένες ἀντιλήψεις του.
         Τὸ δὲ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἱ. Σύνοδος, παρ᾿ ὅλες τὶς πιέσεις ποὺ δέχθηκε, δὲν προχώρησε νὰ ἐπιβάλῃ κυρώσεις ἐναντίον μας, δείχνει ὅτι κατὰ βάθος ἀνεγνώριζε τὴν ὀρθότητα τῆς ἐνεργείας μας. 
      Προσέφερε δὲ ἡ ἐνέργειά μας αὐτὴ ὑψίστη ὑπηρεσία στὸ Πατριαρχεῖο, διότι ὑπῆρξε ἕνα φρένο στὸν πατριάρχη, ποὺ ἔσπευδε πυραυλοκινήτως πρὸς ἄκαιρον ἕνωσιν μὲ τοὺς παπικούς.

(Ἀπαντήσεις ἐπὶ ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων, Ἀθῆναι 1973, σσ. 49-50).

† ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος